Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου 2013 21:04

Αντιμετώπιση δισκοκήλης με ένεση τζελ

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(8 ψήφοι)

Δισκοπλαστική

Γράφει ο

Ανδρέας Μοράκης

Ορθοπαιδικός, Χειρουργός Σπονδυλικής Στήλης

Η κήλη του μεσοσπονδυλίου δίσκου (δισκοκήλη), ICD-10 M51.2, που προκαλείται όταν αυτός εκφυλίζεται, προκαλεί πόνο στη μέση (οσφυαλγία) και αν πιεστεί και κάποιο νεύρο (νευρική ρίζα), προκαλείται πόνος και στο πόδι (ισχιαλγία). Στη σημερινή εποχή αποτελεί μία από τις πιο συχνές αιτίες που κάποιος επισκέπτεται το γιατρό.

Στο παρελθόν δοκιμάστηκαν διάφοροι μέθοδοι διαδερμικής συρρίκνωσης της δισκοκήλης (laser, υπέρηχοι που έκαναν θερμική συρρίκνωση και φάρμακα που έκαναν χημική πυρηνόλυση του μεσοσπονδυλίου δίσκου). Τα πλεονεκτήματα αυτών των μεθόδων είναι ότι γίνονται διαδερμικά με τοπική αναισθησία μέσω μίας ειδικής βελόνας. Το μειονέκτημα είναι ότι πρόκειται για μία έμμεση αποσυμπίεση  της νευρικής ρίζας που επιτυγχάνεται μέσω της συρρίκνωσης της δισκοκήλης. Όταν η εκφύλιση του μεσοσπονδυλίου δίσκου είναι προχωρημένη, ή όταν η νευρική ρίζα πιέζεται από άλλο αίτιο και όχι από τη δισκοκήλη τα αποτελέσματα αυτών των μεθόδων δεν είναι ικανοποιητικά.

Τα τελευταία χρόνια εφαρμόζεται μία νέα μέθοδος με την οποία γίνεται ένεση ειδικής γέλης (gel) στο μεσοσπονδύλιο δίσκο, με τοπική αναισθησία υπό ακτινοσκοπικό έλεγχο, με σκοπό την ανασυγκρότηση του δίσκου και την άρση της νευρικής πίεσης που προκαλεί πόνο στα κάτω άκρα (δισκοπλαστική).

Ποιες είναι οι ενδείξεις της δισκοπλαστικής;

Μικρές έως μεσαίου μεγέθους προβολές, μετά από επιβεβαίωση με μαγνητική τομογραφία. Πόνος αυχένα, πλάτης, ή μέσης δισκογενούς αιτιολογίας, ισχιακός ή μηριαίος πόνος, ο οποίος περιορίζει την φυσιολογική δραστηριότητα χωρίς βελτίωση μετά από συντηρητική αγωγή.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα;

Εφαρμογή της μεθόδου χωρίς να είναι απαραίτητη η νοσηλεία του ασθενούς, με ελάχιστα επεμβατική μέθοδο “minimal invasive” και τοπική αναισθησία.

Υπάρχουν μειονεκτήματα;

Πρακτικά δεν υπάρχουν παρενέργειες και όταν η μέθοδος γίνεται από εξειδικευμένο γιατρό είναι ολιγόλεπτη και ο ασθενής μπορεί να αποχωρήσει από το νοσοκομείο εντός 2-3 ωρών. Το κύριο μειονέκτημα είναι η μη ανακούφιση από τα ενοχλήματα όταν η εκφύλιση του μεσοσπονδυλίου διαστήματος είναι προχωρημένη, ή όταν η πίεση στο νευρικό ιστό οφείλεται σε άλλο αίτιο και όχι στη δισκοκήλη.

Για αυτό πρέπει να γίνεται πολύ καλή επιλογή των ασθενών που θα υποβληθούν σε δισκοπλαστική.

Γράφει ο

Ανδρέας Μοράκης

Ορθοπαιδικός, Χειρουργός Σπονδυλικής Στήλης

 

 

 

 

 

 

 

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 10319 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 07 Φεβρουαρίου 2021 15:43
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Οζώδης σκλήρυνση Οζώδης σκλήρυνση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οζώδη σκλήρυνση

    Οζώδης σκλήρυνση είναι γενετική, νευροδερματική, εξελισσόμενη διαταραχή με ποικιλία εκδηλώσεων, ευρύ κλινικό φάσμα και συμμετοχή πολλαπλών οργάνων.

    Ανήκει στις φακωματώσεις μαζί με τη νευροϊνωμάτωση, το σύνδρομο Sturge Weber, το σύνδρομο Hippel-Lindau και την αταξία τηλαγγειεκτασία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μπορεί να είναι λίγα αλλά περιλαμβάνουν πολλαπλούς τύπους δερματικών βλαβών και σχηματισμό όγκων στο κεντρικό νευρικό σύστημα, σε μία ή περισσότερες περιοχές που αφορούν το δέρμα, εγκέφαλο, αμφιβληστροειδή, καρδιά, πνεύμονες, σπλάχνα, ήπαρ, νεφροί, οστά, δόντια και νύχια

    Γενετική:

    • Μεταβιβάζεται με τον επικρατούντα σωματικό τύπο
    • Οι επαναλήψεις αδενίνης κυτοσίνης στο χρωμόσωμα 16 ενοχοποιούν γονιδιακή συμμετοχή 

    Επικρατέστερη ηλικία: Η κλινική εκφραστικότητα ποικίλει, ώστε η αναγνώριση και διάγνωση της νόσου καθυστερούν αρκετά μετά τη γέννηση

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Αν ο ένας γονέας φέρει το γονίδιο, τότε υπάρχει πιθανότητα 50-50 να μεταβιβασθεί το γονίδιο σε κάθε παιδί
    • Πάσχουν εξίσου και τα δύο φύλα, όμως οι άρρενες πάσχοντες με αυτισμό είναι περισσότεροι από τα θήλεα

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    • Οι περισσότερες περιπτώσεις οζώδους σκλήρυνσης εμφανίζουν περισσότερα από ένα χαρακτηριστικά του συνδρόμου
    • Αγγειωματώδη ινώματα (αλλιώς αδενώματα των σμηγματογόνων αδένων) μεγέθους 0,1-1,0 cm, χαρακτηριστικά της νόσου, εμφανίζονται στο πρόσωπο και έχουν κατανομή "πεταλούδας"
    • Λευκές κηλίδες αποχρωματισμένου δέρματος εντοπίζονται κυρίως στον κορμό και στα άκρα και αποτελούν συχνά τα πρώτα σημεία
    • Βρεφικοί σπασμοί
    • Επιληπτικές διαταραχές 
    • Κύστεις νεφρών 
    • Λεμφαγγειωμάτωση πνευμόνων
    • Πολλαπλές περικοιλιακές αποτιτανώσεις 
    • Αστροκυττώματα/Αμαρτώματα αμφιβληστροειδούς
    • Ραβδομυώματα καρδιακού μυός, που σχετίζονται με ποικιλία μη ειδικών κλινικών σημείων 
    • Νοητική καθυστέρηση
    • Αυτισμός
    • Ινώματα ονύχων, πολλαπλά
    • Διαβρώσεις οδόντων 
    • Αμαρτώματα ήπατος

    ΑΙΤΙΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    Μεταβιβαζόμενη με τον σωματικό επικρατούντα τύπο, γενετική διαταραχή 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    Οικογενειακό ιστορικό 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Τα κλινικά διαγνωστικά κριτήρια έχουν σταδιακά μελετηθεί και επαναπροσδιορισθεί 
    • Πολυκυστική νόσος των νεφρών 
    • Άλλα αίτια επιληπτικών διαταραχών, νοητική καθυστέρηση, αυτιστική συμπεριφορά, τραυματικά ινώματα ονύχων 
    • Άλλα νευροδερματικά σύνδρομα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Τα σημερινά διαγνωστικά κριτήρια στρέφονται κυρίως στην κλινική εκτίμηση
    • Παθολογικό ΗΕΓ
    • Η αναζήτηση αξιόπιστων μοριακών σημείων και του υπεύθυνου γονιδίου συνήθως αποδίδει 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Όζοι που σχηματίζονται σε μεγάλο βαθμό από παθολογικές αθροίσεις νευρογλοιακού ιστού, γαγγλιοκυττάρων και άτυπων κυττάρων φαίνεται ότι προκύπτουν από ελαττωματική ανάπτυξη των ιστών όπως στα αμαρτώματα
    • Οι βλάβες μπορεί να είναι λίγες κατά τη γέννηση
    • Οι αποτιτανώσεις γύρω από το επένδυμα των κοιλιών μπορεί να εμφανιστούν μερικούς μήνες μετά τη γέννηση
    • Αγγειοϊνώματα προσώπου, ινώματα ονύχων, αγγειομυολιπώματα νεφρών, αποτελούν ειδικές βλάβες που αναπτύσσονται μήνες μετά τη γέννηση
    • Δεν χρησιμοποιούνται κριτήρια σύμφωνα με την ηλικία. Περιοδική επανεκτίμηση σε πάσχουσες οικογένειες είναι απαραίτητη

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Βασιζόμαστε στα κλινικά διαγνωστικά κριτήρια εν αναμονή της εξέλιξης των αξιόπιστων μοριακών σημείων

    post scl nod 1

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η μαγνητική τομογραφία αποτελεί τη βασικότερη διαγνωστική τεχνική
    • Η μαγνητική τομογραφία με γαδολίνιο μας εξασφαλίζει λεπτομερή απεικόνιση των χαρακτηριστικών όζων γύρω από το επένδυμα των κοιλιών και των ύβων στη λευκή ουσία του φλοιού

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η βιοψία και η παθογοανατομική εκτίμηση έχουν μέγιστη σημασία. Δεν είναι απαραίτητες αν οι βλάβες είναι κλινικά εμφανείς 
    • Οι λευκωπές κηλίδες του δέρματος διακρίνονται καλύτερα με τη βοήθεια υπεριωδών ακτίνων (λυχνία του Wood)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής, εκτός των επιλεγμένων καταστάσεων και των επιπλεγμένων καταστάσεων και των μη ρυθμιζόμενων επιληπτικών κρίσεων 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ομαδική αντιμετώπιση με συμμετοχή νευρολόγου, ορθοπεδικού, δερματολόγου, χειρουργού και ακτινολόγου
    • Χειρουργική εκτομή των όγκων όποτε και όπου ενδείκνυται 
    • Κοινωνική λειτουργός, οικιακή φροντίδα, υποστήριξη και γενετική συμβουλή απαραίτητα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Καθορίζεται από το βαθμό και την περιπλοκότητα του συνδρόμου 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ισορροπημένη διατροφή. Κετογενική δίαιτα χρησιμοποιείται για τον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Επαγρύπνηση στο μπάνιο σε παιδιά που εμφανίζουν επιληπτικές κρίσεις 
    • Η συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων μεταβάλλεται με τον πυρετό 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντισπασμωδικά για τον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων 
    • Οι χειρουργοί συνιστούν αντιβιοτική προφύλαξη όταν ενδείκνυται 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Σωστή χορήγηση των αντισπασμωδικών φαρμάκων για την αποφυγή παρενεργειών όταν συνδυάζονται με αντιβιοτικά 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η περιοδική επανεκτίμηση των ατόμων αποτελεί σημαντικό βήμα στην κλινική διάγνωση 
    • Τα κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών πρέπει περιοδικά να αναθεωρούνται και να επαναπροσδιορίζονται

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Γενετική συμβουλή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ποικίλλει. Μειωμένο προσδόκιμο επιβίωσης συγκριτικά με τον γενικό πληθυσμό

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα: Κηλίδες εμφανίζονται κατά ή αμέσως μετά τη γέννηση ή παρουσιάζονται αργότερα στην παιδική ηλικία ή την ενηλικίωση 

    ΚΥΗΣΗ

    Γενετική συμβουλή

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    bones

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσος του Hodgkin

    Διανοητική καθυστέρηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον αυτισμό

    Ενέσιμα εμφυτεύματα για αντιγήρανση

    Λέμφωμα Hodgkin

    Μήπως έχετε τικ;

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    Πολύμορφο γλοιοβλάστωμα

    www.emedi.gr

     

     

  • Νοκαρδίωση Νοκαρδίωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νοκαρδίωση

    Νοκαρδίωση είναι μία οξεία, υποξεία ή χρόνια λοίμωξη που εμφανίζεται με δερματική, πνευμονική και διάχυτη μορφή.

    Η νοκαρδίωση επάγει πυώδη νέκρωση και αποστηματοποίηση στις περιοχές της λοίμωξης

    • Η πρωτοπαθής δερματική νοκαρδίωση παρουσιάζεται ως λοίμωξη του δέρματος (κυτταρίτιδα ή απόστημα), λεμφοδερματική λοίμωξη (όπως η σποροτρίχωση) η υποδερματική λοίμωξη (ακτινομυκήτωμα) 
    • Η πνευμονική λοίμωξη παρουσιάζεται ως μία οξεία, υποξεία ή χρόνια πνευμονίτιδα
    • Διάχυτη νοκαρδίωση μπορεί να προσβάλλει κάθε όργανο (βλάβες εγκεφάλου και μηνίγγων πιο συχνές)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πνευμονικό/Νευρικό/Δέρμα, Νεφρός/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες είναι επιρρεπείς, αν συνυπάρχουν οι προϋποθέσεις για λοίμωξη, μέση ηλικία κατά τη διάγνωση η 4η δεκαετία της ζωής

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΚΑΡΔΙΩΣΗΣ

    Πνευμονική νοκαρδίωση:

    • Πυρετός (66%)
    • Βήχας (52%)
    • Θωρακικός, πλευριτικός πόνος (32%)
    • Δύσπνοια (16%)
    • Ανορεξία
    • Απώλεια βάρους 
    • Πυρετός (70%)
    • Αιμόπτυση 
    • Ταχύπνοια 
    • Τρίζοντες/συρίττοντες
    • Δυσλειτουργία του ΚΝΣ σε αυτούς με προσβολή ΚΝΣ
    • Άλλες εστιακές λοιμώξεις σε αυτούς με διάχυτη λοίμωξη 

    Δερματική νοκαρδίωση:

    • Αποστήματα
    • Λεμφαδενοπάθεια 

    Διάχυτη νοκαρδίωση:

    • Σύγχυση 
    • Αποπροσανατολισμός
    • Ζάλη
    • Πονοκέφαλος
    • Ναυτία και/ή εμετός
    • Σπασμός

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΚΑΡΔΙΩΣΗΣ

    Η νοκαρδίωση οφείλεται σε ενοφθαλμισμό της νοκάρδιας είτε μέσω δερματικής αμυχής, είτε από τον πνεύμονα μέσω εισπνοής βακτηριδίων νοκάρδιας, κυρίως, η αστεροειδής (Nocardia asterroides), αλλά επίσης η Nocardia brasiliensis και η Nocardia caviae, από το έδαφος

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΚΑΡΔΙΩΣΗΣ

    • Οι περισσότερες περιπτώσεις αναπτύσσονται ως ευκαιριακές λοιμώξεις σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς ή ασθενείς με χρόνια πνευμονική νοσήματα
    • Μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων, χρόνια κοκκιωματώδης νόσος των παιδιών, δυσγαμμασφαιριναιμίες, πέμφιγα, νόσος Cushing, αιμοχρωμάτωση, κίρρωση, βρογχιεκτασίες, φυματίωση, σαρκοείδωση, ανθρακοπυριτίαση, πνευμονική κυψελιδική πρωτεΐνωση, λέμφωμα, λευχαιμία, θεραπεία με γλυκοκορτικοειδή και κυτταροτοξικά φάρμακα, συμπαγείς κακοήθειες και AIDS

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΚΑΡΔΙΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Περιλαμβάνει άλλες αιτίες οξείας, υποξείας ή χρόνιας πνευμονίτιδας, κυρίως αυτές που συμβαίνουν κυρίως σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς, φυματίωση, ιστοπλάσμωση, μικτά βακτηριακά αποστήματα πνεύμονος και καρκίνος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η διάγνωση τίθεται με παρατήρηση της χαρακτηριστικής μικροσκοπικής εμφάνισης του μικροοργανισμού σε παρασκευάσματα πτυέλων ή πύου, βαμμένα με χρώση κατά Gram ή άλλες οξεάντοχες χρωστικές ή σε ιστοπαθολογικά παρασκευάσματα. Επιβεβαίωση γίνεται με καλλιέργεια των υλικών 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η ιστοπαθολογική εικόνα αποκαλύπτει μία διαπυημένη βλάβη με οξεία νέκρωση και δημιουργία αποστήματος καθώς και τον ίδιο το μικροοργανισμό

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος - βρογχοπνευμονία με ή χωρίς σπηλαιοποίηση. Πλευριτικές συλλογές συχνές (περίπου 50%). Άλλες εικόνες στην α/α θώρακος είναι μάζες, όζοι, κοιλότητες, διηθήματα του διαμέσου συνδετικού ιστού
    • Απεικόνιση εγκεφάλου (αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία) δυνατόν να αποκαλύψει μονήρη ή πολλαπλά ενδοκρανιακά αποστήματα και ενδείκνυται σε όλους τους ασθενείς με πνευμονική νοκαρδίωση. Άλλες εστίες εστιακής λοίμωξης μπορεί να εμφανισθούν σε περιπτώσεις διάχυτης νόσου

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Αν η εκτίμηση των πτυέλων δεν είναι διαγνωστική, η βρογχοσκόπηση για βρογχοπνευμονική έκπλυση και διαβρογχική βιοψία πνεύμονος ίσως αποδειχθούν πολύτιμες για τη διάγνωση

     31

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΚΑΡΔΙΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ασθενείς με μέτριας ή μεγάλης βαρύτητας νόσο απαιτούν νοσηλεία σε νοσοκομείο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αναπνευστική υποστήριξη είναι συχνά αναγκαία για τους ασθενείς που νοσηλεύονται στο νοσοκομείο 
    • Χειρουργική παροχέτευση αποστημάτων άλλων εκτός από τα πνευμονικά ενδείκνυται αν είναι τεχνικά δυνατή

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση στην οξεία φάση - Αύξηση με τη βελτίωση της κατάστασης 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Δεν είναι μεταδοτική νόσος 
    • Ανάγκη για μακρόχρονη αντιβιοτική αγωγή να μειωθούν οι υποτροπές 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΚΑΡΔΙΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οι σουλφοναμίδες είναι η βασική θεραπεία για όλες τις μορφές της νοκαρδίωσης. Μερικοί προτιμούν σουλφαδιαζίνη λόγω καλύτερης δράσης στο ΚΝΣ. Η σουλφαδιαζίνη πρέπει να δίνεται σε 4-8 g την ημέρα, διαιρεμένη σε 4 δόσεις. Η δόση να διορθώνεται με στόχο να κρατώνται τα επίπεδα σουλφοναμίδης στον ορό μεταξύ 8-165 mg/dL
    • Άλλοι προτιμούν την τριμεθοπρίμη/σουλφομεθοξαζόλη. Πρέπει να χρησιμοποιείται αν απαιτείται παρεντερική θεραπεία με σουλφοναμίδες. Αρχική δόση τριμεθοπρίμης: 640 mg την ημέρα με την αντιστοιχούσα σε αυτή δόση σουλφαμεθοξαζόλης

    Αντενδείξεις:

    • Σουλφοναμίδες - στον τελευταίο μήνα της κυήσεως (πρέπει μόνο να χρησιμοποιούνται αν τα οφέλη ξεπερνούν τους κινδύνους)
    • Όλοι οι αντιμικροβιακοί παράγοντες αντενδείκνυνται αν υπάρχει γνωστή υπερευαισθησία στο φάρμακο

    Προφυλάξεις: Με χρήση μεγάλων δόσεων σουλφαδιαζίνης πρέπει να συντηρείται μεγάλη διούρηση για μείωση του κινδύνου κρυσταλλουρίας. Γενικά οι ασθενείς πρέπει να πίνουν 2-3 λίτρα υγρών την ημέρα

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    • Οι σουλφοναμίδες αυξάνουν τα θεραπευτικά αποτελέσματα των από του στόματος αντιπηκτικών, φαινυντοΐνης, σουλφονυλουρίας, υπογλυκαιμικών παραγόντων, μεθοτρεξάτης και θειοπεντάλης 
    • Πιθανώς μειωμένη απορρόφηση διγοξίνης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Εναλλακτικά σε αλλεργικούς στις σουλφοναμίδες ασθενείς - δοξυκυκλίνη, μινοκυκλίνη, αμπικιλλίνη μαζί με ερυθρομυκίνη, αμικασίνη, ιμιπενέμη, συνδυασμοί αντιβιοτικών τύπου της β-λακτάμης με αναστολείς β-λακταμάσης, κεφοταξίμη ή κεφτριαξόνη. Περιορισμένη κλινική εμπειρία με αυτούς τους παράγοντες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ασθενείς σε υψηλή δόση σουλφοναμίδης πρέπει κάθε 2η εβδομάδα να έχουν εξετάσεις αίματος και ηπατικής λειτουργίας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λοίμωξη του κεντρικού νευρικού συστήματος (απόστημα εγκεφάλου ή μηνιγγίτιδα) (16%)
    • Δευτεροπαθής δερματική νοκαρδίωση (13%)
    • Σηπτική αρθρίτιδα (2%)
    • Αιματογενής οστεομυελίτιδα (1%)
    • Άλλες εστιακές εκδηλώσεις διάχυτης λοίμωξης (13%)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η συνολική θνησιμότητα σήμερα είναι 7-44%. Σε δέκτες νεφρικού μοσχεύματος: συνολική θνησιμότητα 25% για μονήρη δερματική προσβολή 0%, για εντοπισμένη πνευμονική νόσο 29%, για νόσο του κεντρικού νευρικού 42%, για ασθενείς με AIDS 30%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Έχει αναφερθεί συσχέτιση χρόνιας κοκκιωματώδους νόσου και νοκαρδίωσης

    ΚΥΗΣΗ

    Σουλφοναμίδες στον τελευταίο μήνα της εγκυμοσύνης

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Συνήθεις λοιμώξεις από νοκάρδια: κερατοεπιπεφυκίτιδα από φακούς επαφής, περιτονίτιδα σε αρρώστους με φορητή, συνεχή περιτοναϊκή διύλιση, λοιμώξεις της ανώτερης αναπνευστικής/πεπτικής οδού, περικαρδίτιδα, αιματογενής ενδοφθαλμίτιδα, λοιμώξεις προσθετικών αρθρώσεων, ενδοκαρδίτιδα προσθετικής ή φυσικής βαλβίδος

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    article 415 cover es ES

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σποροτρίχωση

    Πνευμονικό απόστημα

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Meniere Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Meniere

    Νόσος του Meniere

    Νόσος του Meniere είναι νόσος του έσω ωτός (λαβυρίνθου) κατά την οποία υπάρχει μία αύξηση του όγκου και της πιέσεως του υγρού του έσω ωτός (ενδολέμφος), που οδηγεί σε επανειλημμένες κρίσεις απώλειας ακοής, εμβοές, ίλιγγο και αίσθημα πληρώσεως 

    • Συνήθως μονόπλευρη, αλλά σε 10-50% μπορεί αργότερα να προσβάλλει και το άλλο αυτί 
    • Η βαρύτητα και η συχνότητα προσβολών μπορεί να ελαττωθεί με τα χρόνια, αλλά με συνακόλουθη αύξηση της απώλειας ακοής. Δεν είναι συνώνυμο της "ζάλης"

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Συνήθης ηλικία ενάρξεως 20-60 χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ MENIERE

    • Απώλεια ακοής - χαμηλής συχνότητας - αυξομειούμενη 
    • Ίλιγγος - αυτόματες κρίσεις, διάρκειας 20 λεπτών ως αρκετών ωρών 
    • Αίσθημα πληρώσεως του ωτός
    • Εμφανίζεται με μορφή ώσεων με διαλείμματα ηρεμίας

    Κατά τη διάρκεια σοβαρών κρίσεων:

    • Ωχρότητα
    • Εφίδρωση 
    • Ναυτία, έμετος
    • Εξάντληση 
    • Ατονία
    • Επιδείνωση όλων των συμπτωμάτων με την κίνηση
    • Μεταξύ των κρίσεων μπορεί να παρουσιάζεται αστάθεια στην κίνηση, αλλά όχι ίλιγγος

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ MENIERE

    • Άγνωστες. Η πληρέστερη θεωρία είναι απόκριση του έσω ωτός σε ποικίλες βλάβες (ελάττωση πιέσεως μέσου ωτός, αλλεργία, ενδοκρινική νόσος, υπερλιπιδαιμικές καταστάσεις, αγγειακές, ιογενείς αιτίες και σύφιλη)
    • Η πιο πρόσφατη θεωρία υποστηρίζει την ενδοκρανιακή συμπίεση του οργάνου ισορροπίας από αιμοφόρο αγγείο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ MENIERE

    • Καυκάσια φυλή 
    • Υπερένταση
    • Αλλεργία
    • Αυξημένη πρόσληψη άλατος
    • Θόρυβος

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ MENIERE

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ακουστικός όγκος
    • Σύφιλη
    • Περιλεμφικό συρίγγιο
    • Πολλαπλή σκλήρυνση
    • Ιογενής λαβυρινθίτιδα
    • Νόσος σπονδυλοβασικής περιοχής
    • Άλλες λαβυρινθικές νόσοι προκαλούν τα ίδια συμπτώματα (σύνδρομο Cogan, ήπιος ίλιγγος θέσεως, τραύμα κροταφικού οστού)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Εργαστηριακές δοκιμασίες γίνονται για να αποκλεισθούν άλλες καταστάσεις 
    • Ορολογικές δοκιμασίες για τρεπόνημα το ωχρό-μικροαιμοσυγκόλληση, φθορίζον αντιτρεπονηματικό αντίσωμα, δοκιμασία ακινητοποιήσεως τρεπονήματος
    • Μελέτες θυρεοειδικής λειτουργίας 
    • Έλεγχος λιπιδίων ορού

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Κάθε φάρμακο που προκαλεί μεγάλο βαθμό ηρεμίας/υπνηλίας είναι πιθανό να επηρεάσει τον έλεγχο των ευσταχιανών σαλπίγγων και να τον κάνει αναξιόπιστο

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Πολλές καταστάσεις μπορεί να προκαλέσουν ακουστικά και λαβυρινθικά ευρήματα πανομοιότυπα με αυτά που εμφανίζονται στη νόσο του Meniere καθιστώντας τη διάγνωση εξ αποκλεισμού. Μία απώλεια ακοής, για χαμηλές συχνότητες, αισθητικού τύπου (δηλαδή βαρυκοΐα τύπου αντιλήψεως και όχι αγωγιμότητας) φαίνεται στο ακοόγραμμα και μία ελαττωμένη θερμική αντίδραση, είναι συνήθης στη δοκιμασία θερμότητας

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Μόνο αυτοψία. Δείχνει διάταση της ενδολέμφου

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Ωτοσκόπηση με πίεση αέρος επί της τυμπανικής μεμβράνης

    Ακουστικές:

    • Έλεγχος ακοής (ακοομετρία χρησιμοποιώντας καθαρούς τόνους και ομιλία) για έλεγχο βαρηκοΐας τύπου αντιλήψεως στους ήχους χαμηλής συχνότητας και ελάττωση της ικανότητας διακρίσεως της ομιλίας
    • Δοκιμασία διαπασών (Weber και Rinne) για επιβεβαίωση της ακοομετρίας 
    • Ακοομετρία ακουστικής απόκρισης στελέχους για να αποκλεισθεί το ακουστικό νευρίνωμα 

    Λαβυρινθικές:

    • Αυτόματος νυσταγμός (ταχεία ρυθμική κίνηση οφθαλμών) φαίνεται οπτικά. Πρέπει να αποκλεισθεί εστιασμός του οφθαλμού σε κάποιο σημείο και αυτό επιτυγχάνεται όταν ο ασθενής φορέσει γυαλιά με εστιακή απόσταση 40 διοπτριών (κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας (γυαλιά του Fresnel)
    • Θερμός ερεθισμός (θερμός διακλυσμός) - ηλεκτρονυσταγμογραφία (ΗΝΓ) μπορεί να δείξει ελάττωση αποκρίσεως στο θερμό ερέθισμα. Μπορείτε να επιτύχετε λογικά συγκρίσιμη πληροφορία με χρήση 0,8 cc παγωμένου νερού ενσταλλαζόμενου στον ακουστικό πόρο και ακολούθως σημειώνοντας διάρκεια και συχνότητα του επακολουθούντος νυσταγμού με φακούς 40 διοπτριών για τον ασθενή. Ελαττωμένη ενεργότητα προς κάποια πλευρά υποδηλώνει Meniere αλλά δεν είναι απολύτως διαγνωστική 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Μαγνητική τομογραφία για αποκλεισμό ακουστικού όγκου, ο οποίος μπορεί να παράγει πανομοιότυπα συμπτώματα και ευρήματα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ MENIERE

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Μπορεί συνήθως να ελεγχθεί ο ασθενής σε εξωνοσοκομειακή βάση. Εισαγωγή για χειρουργική αντιμετώπιση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Φάρμακα δίνονται κυρίως για συμπτωματική ανακούφιση από τον ίλιγγο και τη ναυτία. Δεν υπάρχει φάρμακο διαθέσιμο για έλεγχο της πορείας της νόσου
    • Για κρίσεις, κατάκλιση με κλειστά μάτια και προστασία από πτώση. Οι κρίσεις σπάνια κρατούν πάνω από 4 ώρες
    • Θεραπεία με στρεπτομυκίνη για αμφοτερόπλευρη νόσο του Meniere, όταν η συμβατική θεραπεία αποτύχει. Η στρεπτομυκίνη μπορεί να δίνεται για μερικές ημέρες ή εβδομάδες εντατικά για να καταστρέψει το νευροεπιθήλιο των κέντρων της ισορροπίας και να ελαττώσει τη λειτουργία τους. Πρέπει να ελέγχεται προσεκτικά η ακοή, κατά το διάστημα αυτό, ώστε η θεραπεία να μη φτάσει στο σημείο της προσβολής των δομών που εξυπηρετούν την ακοή. Αυτός ο τύπος θεραπείας πρέπει να δίδεται πάντα από ΩΡΛ ιατρό και μετά προσεκτική εκπαίδευση του ασθενούς

    Χειρουργική:

    • Με καλή ακοή: χειρουργική επέμβαση στον ενδολεμφικό σάκο, είτε αποσυμπίεση, ή παροχέτεση ενδολέμφου στο μαστοειδικό ή στον υπαραχνοειδή χώρο. Εναλλακτική προσέγγιση είναι η τομή του αιθουσαίου νεύρου (ενδοκρανιακή προσπέλαση)
    • Ακοή φτωχή, αλλά χρησιμοποιήσιμη: μπορεί να γίνει χειρισμός επί του σάκου ή επί του νεύρου και αυτό εξαρτάται από την ποιότητα της ακοής. Για φτωχή ακοή, μπορεί να γίνει αποσυμπίεση του κοχλία (κοχλιοκέντηση) ή διήθηση του κοχλία με στρεπτομυκίνη
    • Η ακοή είναι τόσο φτωχή που είναι άχρηστη: καταστροφή του έσω ωτός (λαβυρινθεκτομή)

    10185

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Περιορίστε τη δραστηριότητα κατά τις κρίσεις 
    • Μεταξύ των κρίσεων ο ασθενής μπορεί να είναι πλήρως δραστήριος, αλλά η δραστηριότητα ίσως περιορίζεται από φόβο επακολουθούσης κρίσεως, αστάθεια που ακολουθεί της κρίσεως, αίσθημα πληρώσεως του ωτός ή εμβοές, ή απώλεια ακοής από το ένα ους που μπορεί να περιορίζει σημαντικά τις δραστηριότητες του ατόμου στην εργασία του ή στην κοινωνική του ζωή

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός φαγητού κατά τη διάρκεια των κρίσεων, λόγω ναυτίας. Κατά τα άλλα η δίαιτα δεν είναι ένας παράγων επιδεινώσεως της νόσου, εκτός και αν κρίσεις επέρχονται από συγκεκριμένα τρόφιμα. Μία δίαιτα με περιορισμό του άλατος ίσως είναι χρήσιμη

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ MENIERE

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξύ επεισόδιο. Για βαριά μορφή ενός τέτοιου επεισοδίου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα από τα παρακάτω.

    Δόσεις ενηλίκων:

    • Ατροπίνη 0,2-0,4 mg ΕΦ
    • Διαζεπάμη 5-10 mg ΕΦ αργά
    • Διαδερμικά σκοπολαμίνη 1 αυτοκόλλητο δισκίο, ή και ένα μικρότερο τμήμα του, που εφαρμόζεται στην επιφάνεια του δέρματος και δεν πρέπει να απομακρύνεται ενωρίτερα από 3 ημέρες

    Συντήρηση. Δόσεις ενηλίκων (συχνά όμως πρέπει να ελαττώνονται για να αποφεύγουν επιπτώσεις όπως υπνηλία):

    • Μεκλιζίνη 25-100 mg από το στόμα προ του ύπνου ή σε διαιρεμένες δόσεις 
    • Ballergal Space tabs, μία ανά 12 ώρες
    • Διαζεπάμη 2 mg (ή λιγότερο) τρεις φορές την ημέρα 

    Αντενδείξεις:

    • Ατροπίνη - καρδιακή νόσος, ειδικά υπερκοιλιακή ταχυκαρδία και άλλες αρρυθμίες
    • Σκοπολαμίνη - παιδιά και γέροι

    Προφυλάξεις:

    • Φάρμακα που προκαλούν υπνηλία πρέπει να χορηγούνται με προσοχή, κυρίως σε γέρους. Η ανάγκη ελαττώσεως της δόσης είναι συχνή. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται να μην οδηγούν όσο διάστημα διαρκεί η υπνηλία τους 
    • Η ατροπίνη, η σκοπολαμίνη και το Bellergal πρέπει να χορηγούνται με εξαιρετική προσοχή. 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    • Bellergal - από του στόματος αντιπηκτικά, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, φαινοθειαζίνες, ναρκωτικά, β-αναστολείς, οιστρογόνα και άλλα
    • Διαδερμική σκοπολαμίνη - αντιχολινεργικά, παράγωγα της bella dona, αντιϊσταμινικά, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και άλλα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Οξεία κρίση:

    • Δροπεριδόλη 1,5-2,5 mg ΕΦ αργά (σε νοσοκομεία)
    • Προμεθαζίνη 12,5 - 25 mg ΕΦ αργά
    • Διφαινυδραμίνη υδροχλωρική 50 mg ΕΦ αργά
    • Διοξείδιο του άνθρακος 5% και οξυγόνο 95% σε μείγμα χορηγούμενο με μάσκα

    Συντήρηση:

    • Διφαινυδραμίνη (δραμαμίνη) 50 mg ανά 4-6 ώρες από του στόματος 
    • Προμεθαζίνη 12,5-25 mg ανά 4-6 ώρες από του στόματος
    • Διφαινυδόλη 25-50 mg τρεις φορές την ημέρα από του στόματος
    • Διφαινυδραμίνη υδροχλωρική 25-50 mg ανά 6-8 ώρες από του στόματος. Μέγιστη δόση 100 mg στο 24ωρο
    • Χλωροθειαζίδη 500 mg  την ημέρα από του στόματος με συγχορήγηση καλίου

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Το πιο συχνό παράπονο των ασθενών με νόσο του Meniere που έχουν ήδη υποβληθεί σε μία θεραπεία είναι ότι ο προηγούμενος γιατρός δεν θεώρησε τόσο σοβαρή την κατάσταση και δεν ενδιαφέρθηκε όσο έπρεπε για χορήγηση μίας μόνιμης και αποδοτικής θεραπείας και φροντίδας. Εξαιτίας και μόνο του συναισθηματικού φόρτου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Μείωση της υπερέντασης 
    • Μείωση της πρόσληψης άλατος 
    • Διακοπή καπνίσματος 
    • Αποφυγή χρήσης ωτοτοξικών φαρμάκων (ασπιρίνη, κινίνη, καναμυκίνη και πολλά άλλα)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αποτυχία διαγνώσεως ακουστικού νευρινώματος 
    • Απώλεια ακοής 
    • Ατύχημα κατά τη διάρκεια των κρίσεων 
    • Ανικανότητα προς εργασία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Εναλλαγές οξειών κρίσεων και υφέσεων 
    • Με την πάροδο του χρόνου το πρόβλημα ισορροπίας τείνει να διορθώνεται αλλά η ακοή να χειροτερεύει 
    • Η μεγαλύτερη πλειοψηφία των ασθενών μπορεί να αντιμετωπίζεται επιτυχώς με φάρμακα. Σχεδόν το 5-10% των ασθενών χρειάζεται χειρουργική αντιμετώπιση για ίλιγγο που προκαλεί πρακτικώς αναπηρία
    • Πολύ σημαντικό να μην παραβλέπουμε όγκου του ακουστικού νεύρου που προκαλεί πανομοιότυπη κλινική εικόνα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ύδρωπας του κοχλία (μόνο προβλήματα ακοής)
    • Ύδρωπας σαλπίγγων (μόνο προβλήματα ισορροπίας)
    • Πτώσεις στο έδαφος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Ασυνήθης αλλά σποραδικά εμφανίζεται. Πάντως ζάλη στα παιδιά συνήθως σημαίνει σοβαρή νόσο του κεντρικού νευρικού συστήματος

    Γηριατρικό: Λιγότερο συχνή εμφάνιση στην 3η ηλικία. Ασθενείς που εκτίθενται σε υψηλής εντάσεως θορύβους για πολλά χρόνια είναι αυτοί που νοσούν συνήθως 

    Άλλα: Συνήθης ηλικία έναρξης 20-60 ετών

    ΚΥΗΣΗ

    Όχι συχνό πρόβλημα, αλλά δύσκολο να θεραπευθεί εξ αιτίας των κινδύνων για ανωμαλίες εμβρύου λόγω φαρμάκων

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτιά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ακοή

    iStock 508166765 compressor 1024x871

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευροαισθητήριος βαρυκοΐα

    Nόσος Meniere

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (ΣΕΛ) Χρήσιμες πληροφορίες για το συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (ΣΕΛ)

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (ΣΕΛ)

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος είναι πολυσυστηματική αυτοάνοση φλεγμονώδης νόσος με χρόνια πορεία.

    Ποικίλει από ήπια έως βαριά και μπορεί να αποδειχθεί θανάσιμη (προσβολή του κεντρικού νευρικού ή του νεφρικού συστήματος)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αίμα/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό, Νευρικό, Νεφρικό/Ουροποιητικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες, Γαστρεντερικό, Μυοσκελετικό 

    Γενετική: Δείκτες HLA-B8, HLA-DR, HLA-DR3 

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες, κυρίως 30-50

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (10:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΩΔΟΥΣ ΛΥΚΟΥ

    • Αρθρίτιδα 
    • Πυρετός 
    • Ανορεξία 
    • Αίσθημα κακουχίας 
    • Απώλεια βάρους 
    • Δερματικές βλάβες 
    • Στοματικά έλκη 
    • Άλγος/ερυθρότητα οφθαλμών 
    • Στηθάγχη και/ή δύσπνοια
    • Ωχρότητα
    • Ναυτία, έμετοι, διάρροια
    • Από τους μυς: Ευαισθησία, άλγη, δυσκινησία
    • Κεφαλαλγίες και οπτικές διαταραχές
    • Ψύχωση/Παραλήρημα

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΩΔΟΥΣ ΛΥΚΟΥ

    • Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι ιδιοπαθείς
    • Φάρμακα - ο φαρμακογενής λύκος είναι κλινικά διαφορετικός από τον ιδιοπαθή ΣΕΛ

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΩΔΟΥΣ ΛΥΚΟΥ

    • Φυλή: Μαύροι, Λατίνοι, Ασιάτες και ιθαγενείς Αμερικανοί έχουν μεγαλύτερη επίπτωση από τους Λευκούς
    • Γενετικοί δείκτες: HLA-B8, HLA-DR2, HLA-DR3
    • Κληρονομική έλλειψη συμπληρώματος, ειδικά C2 και C4

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΩΔΟΥΣ ΛΥΚΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ο ΣΕΛ μιμείται ποικίλες συστηματικές καταστάσεις ιδιαίτερα φλεγμονώδεις 
    • Πολλές άλλες διαταραχές μιμούνται τον ΣΕΛ: ρευματοειδής αρθρίτιδα, μικτή νόσος του συνδετικού ιστού, σκληρόδερμα, μεταστατική κακοήθεια, πυρετός αγνώστου αιτιολογίας, ψυχογενείς ρευματισμοί και πολλά δερματικά εξανθήματα. Καμία δοκιμασία ή βιοψία δεν είναι παθογνωμονική 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Θετικά αντιπυρηνικά αντισώματα (ΑΝΑ)
    • Αντισώματα κατά διπλής έλικας DNA, αντι-Sm, ψευδώς θετική VDRL, ή θετικά κύτταρα λύκου. Αυτές οι δοκιμασίες έχουν είτε υψηλή ευαισθησία (ΑΝΑ, ψευδώς θετική VDRL) είτε ειδικότητα (αντι-dsDNA, αντι-Sm και κύτταρα λύκου)
    • Η ταχύτητα καθίζησης δεν είναι ειδική, αλλά χρήσιμη στην εκτίμηση της ενεργότητας του ΣΕΛ
    • Αναιμία 
    • Λευκοπενία
    • Λεμφοπενία
    • Παθολογικό ίζημα ούρων
    • Πρωτεϊνουρία 
    • Αυξημένος χρόνος προθρομβίνης 
    • Θετικά σντισώματα καρδιολιπίνης 
    • Υποπρωτεϊναιμία
    • Θρομβοπενία
    • Αυξημένη κρεατινίνη ορού 
    • Θετική δοκιμασία Coombs 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Διαταραχές του συνδετικού ιστού που προσβάλλουν το δέρμα, τα αιμοφόρα αγγεία, ορογόνους και αρθρικούς υμένες 

    • Οίδημα κολλαγόνου 
    • Αλλαγή στο ινδοειδές 
    • Κυτταρική νέκρωση 
    • Περιαρτηριακή σκλήρυνση 
    • Κοκκιωματώδης αντίδραση 
    • Διήθηση από πολυμορφοπύρηνα, πλασματοκύτταρα, λεμφοκύτταρα των τοιχωμάτων των μικρών αγγείων, των αρτηριολίων του δέρματος, του σπλήνα, των σπειραμάτων, του ενδοκαρδίου, του περικαρδίου, του εγκεφάλου
    • Σωμάτια αιματοξυλίνης που μοιάζουν με αυτά στα κύτταρα λύκου
    • Εκβλαστήσεις στις βαλβίδες της καρδιάς

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Επίπεδα συμπληρώματος, ανοσολογικές εξετάσεις (κρυοσφαιρίνες, δοκιμασία κυττάρων Raji, ιζήματα C1q)
    • Αντιπηκτικός έλεγχος (αντιπηκτικά λύκου)
    • Βιοψία δέρματος, νεφρού και περιφερικών νεύρων μπορεί να αποκαλύψει την τυπική ιστοπαθολογία 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Αγγειογραφία εγκεφάλου στο λύκο του κεντρικού νευρικού συστήματος
    • Ακτινογραφία πνεύμονος για πνευμονική διήθηση, πλευριτική συλλογή
    • Μαγνητική τομογραφία για την αποκάλυψη λύκου του κεντρικού νευρικού συστήματος 
    • Ηχοκαρδιογράφημα για περικαρδιακή συλλογή

    pe1 0

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Εξάνθημα πεταλούδας (παρειάς)
    • Δισκοειδές εξάνθημα
    • Φωτοευαισθησία
    • Στοματικά/ρινοφαρυγγικά έλκη
    • Μη διαβρωτική αρθρίτιδα
    • Πλευρίτιδα/περικαρδίτιδα
    • Νεφρική βλάβη - πρωτεϊνουρία ή κυλινδρουρία
    • Νευρολογική βλάβη - ψύχωση ή σπασμοί
    • Αιματολογική διαταραχή - αιμολυτική αναιμία, λευκοπενία (κάτω των 4.000), λεμφοπενία (κάτω των 100.000)
    • Ανοσολογική διαταραχή 
    • Θετικά αντιπυρηνικά αντισώματα (ΑΝΑ) σε απουσία φαρμάκων που προκαλούν γνωστό θετικό ΑΝΑ

    Σημείωση: Τα παραπάνω κριτήρια απαιτούνται για την κατάλληλη επιδημιολογική κατάταξη του ΣΕΛ: στην πράξη όμως, ο συνδυασμός πολυσυστηματικής φλεγμονώδους νόσου, θετικών αντιπυρηνικών αντισωμάτων και η απουσία καλύτερης διάγνωσης αποτελούν τον πιο πρακτικό τρόπο κλινικής διάγνωσης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΩΔΟΥΣ ΛΥΚΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αποφυγή και προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία με χρήση καπέλων, αντιηλιακών, κλπ.
    • Γρήγορη παρέμβαση αν επισυμβεί λοίμωξη
    • Οικονομία δυνάμεων 
    • Αποφυγή/έλεγχος καταπόνησης 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Η μέγιστη δυνατή 
    • Οι ασθενείς με αρθρίτιδα μπορεί να περιορίζονται από τον πόνο, αλλά πρέπει να ενθαρρύνονται σε ενεργητική εξάσκηση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Όχι ειδική δίαιτα, εκτός αν υπάρχουν επιπλοκές όπως νεφρική ανεπάρκεια 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΩΔΟΥΣ ΛΥΚΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Δεν υπάρχει φάρμακο εκλογής. Η θεραπεία είναι συμπτωματική, με ορισμένες εξαιρέσεις. Χρήση κορτικοστεροειδών τοπικά για δερματικές εκδηλώσεις, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα για τα ήπια συμπτώματα της αρθρίτιδας, χαμηλές δόσεις κορτικοστεροειδών για ήπια δυσχέρεια, μεγάλες δόσεις κορτικοστεροειδών για μείζονα φλεγμονώδη νόσο
    • Η χρήση ανοσοκατασταλτικών ενδείκνυται σε νεφρική νόσο και βαριά νόσηση άλλων οργάνων 
    • Ήπια αρθρίτιδα: ΜΣΑΦ
    • Εντονότερη αρθρίτιδα ή δερματικός λύκος: υδροξυχλωροκίνη 310 mg (400 mg του θειϊκού άλατος) την ημέρα
    • Σπειραματονεφρίτιδα: κυκλοφωσφαμίδη 0,5 gr/m2 ΕΦ μηνιαία, με πρεδνιζόνη 60 mg από το στόμα την ημέρα, με βαθμηδόν ελάττωση στα 10 mg  κάθε 2η ημέρα, σε διάστημα 4 μηνών 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οι εξάρσεις της νόσου παρακολουθούνται συχνά (εβδομαδιαία έως μηνιαία) για προσαρμογή της αγωγής ανάλογα με την κλινική εικόνα. Οι εργαστηριακές παράμετροι είναι περιορισμένης αξίας. Η γενική αίματος είναι χρήσιμη σε προσβολή του αιμοποιητικού. Η κρεατινίνη του ορού και η κάθαρση της εκτιμώνται σε νεφρική προσβολή. Η ταχύτητα καθίζησης συχνά βοηθάει στην εξακρίβωση του ελέγχου της έξαρσης ή της έναρξης μιας άλλης 
    • Οι διαγνωστικές δοκιμασίες του λύκου (τίτλος ΑΝΑ, τίτλος αντι-DNA, επίπεδα συμπληρώματος κλπ.) συνήθως δεν είναι χρήσιμα στην παρακολούθηση 
    • Η συνεχής φαρμακευτική αγωγή εξαρτάται από τα συμπτώματα. Η εξαίρεση είναι ο νεφρικός λύκος, όπου έχει δειχθεί ότι η μηνιαία ΕΦ ένεση κυκλοφωσφαμίδης έχει αξία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή της έκθεσης στον ήλιο είναι απαραίτητη μόνο στο 1/6 περίπου των ασθενών με ΣΕΛ (αυτών που οι ίδιοι αναφέρουν φωτοευαισθησία)
    • Εμβολιασμοί ρουτίνας είναι ασφαλείς και απαραίτητα σε ασθενείς με ΣΕΛ
    • Φάρμακα που αναφέρεται να προκαλούν ΣΕΛ σε φυσιολογικά άτομα δεν αντενδείκνυνται απαραίτητα σε ασθενείς με ιδιοπαθή ΣΕΛ

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Πυρετός, αγγειΐτιδα, υποδερματίτιδα, μυοσίτιδα, ίσχαιμη οστική νέκρωση, ενδοκαρδίτιδα, πνευμονική ίνωση, νεφρική ανεπάρκεια, οργανικά, εγκεφαλικά σύνδρομα, περιφερική νευροπάθεια, αποπληκτικά σύνδρομα, παγκρεατίτιδα και αύξηση των ηπατικών ενζύμων, στειρότητα, ασκίτης, φλεβοθρόμβωση, σπασμοί 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι περισσότεροι ασθενείς με λύκο ακολουθούν μια πορεία υφέσεων και εξάρσεων. Πολλές φορές έχουμε αυτόματη οριστική ύφεση 
    • Η αντιμετώπιση του νεφρικού λύκου (η πιο βαριά μορφή) με ανοσοκατασταλτικά, αιμοκάθαρση και μεταμόσχευση νεφρού, έχει αυξήσει την 5ετή επιβίωση πάνω από το 90%. Γι' αυτούς τους ασθενείς, 2ετής επιβίωση ισοδυναμεί με βιωσιμότητα ανάλογη του φυσιολογικού 
    • Σε φαρμακογενή λύκο τα συμπτώματα πρέπει να υποχωρήσουν βαθμιαία όταν διακοπεί η ύποπτη ουσία 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Άλλες αυτοάνοσες καταστάσεις - ρευματοειδής αρθρίτιδα, υποθυρεοειδισμός, διαβήτης

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Αποπληκτικά σύνδρομα εμφανίζονται συχνά στα παιδιά 

    Γηριατρικό: 

    • Υψηλότερο ποσοστό ανδρών προσβάλλεται στην 3η ηλικία
    • Επειδή σε αυτή την ηλικία ψευδώς θετικό ΑΝΑ εμφανίζεται στο 15%, απαιτείται προσοχή στην ερμηνεία ενός τέτοιου αποτελέσματος

    ΚΥΗΣΗ

    • Έναρξη λύκου ή εξάρσεις λύκου είναι πιο συχνές στη διάρκεια της κύησης 
    • Η αυτόματη έκτρωση είναι πιο συχνή σε μητέρες με λύκο
    • Νεογνά μητέρων που έχουν λύκο είναι πιο πιθανό να έχουν καρδιακές αρρυθμίες 
    • Ενδείκνυται η συνεργασία ειδικών στη διάρκεια της κύησης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    PX0000PC PRESENTATION

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οζώδη πολυαρτηρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ομαλό λειχήνα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη στηθάγχη

    Οξεία σπειραματονεφρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σκληρόδερμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οπτική νευρίτιδα

    Σκληρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυμυοσίτιδα και τη δερματομυοσίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση

    Πυρετός αγνώστου αιτιολογίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Πνευμονική καρδία

    Ψυχρά έλκη

    Υπερτριγλυκεριδαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Περικαρδίτιδα

    Παγκρεατίτιδα

    Φωτοδερματίτιδα

    Λαχνοοζώδης υμενίτιδα

    Πολύμορφο ερύθημα

    Δακτυλιοειδές κοκκίωμα

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Ο δισκοειδής ερυθηματώδης λύκος

    Τα κριτήρια του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Τι είναι ο λύκος

    Θεραπεία για τις ουλές

    Δερμοαπόξεση

    Χρήσιμες συμβουλές για τα αντηλιακά

    www.emedi.gr

     

     

  • Τενοντοθυλακίτιδα Τενοντοθυλακίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τενοντοθυλακίτιδα

    Ο τενόντιος θύλακος είναι ένας σάκος, ο οποίος προϋπάρχει ή σχηματίζει σε σημεία όπου αναπτύσσεται τριβή, όπως στα σημεία όπου τένοντες περνάνε πάνω από οστέινες επιφάνειες. Συχνότερα εντοπίζονται στο υποδελτοειδικό ωλέκρανο, την υπερεπιγονατιδική, την τροχαντήριο και τη βραχιονοκερκιδική περιοχή. Στην ουσία, λιπαίνουν την περιοχή με αρθρικό υγρό. Οι μεγάλοι τενόντιοι θύλακοι συνήθως επικοινωνούν με τις αρθρικές κοιλότητες και είναι υπεύθυνοι για την αποθήκευση και διατήρηση του αρθρικού υγρού. Οι τενόντιοι θύλακοι είναι σάκοι γεμάτοι με υγρό που είναι τοποθετημένοι σαν μαξιλάρια μεταξύ τενόντων και οστών.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 15-50 έτη (συχνότερη σε ώριμους σκελετούς)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΕΝΟΝΤΟΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑΣ

    • Περιλαμβάνουν πόνο/ευαισθησία/περιορισμό στις κινήσεις του προσβεβλημένου μέλους
    • Ερυθρότητα
    • Οίδημα 
    • Μερικές φορές υπάρχει κριγμός

    ΑΙΤΙΑ ΤΕΝΟΝΤΟΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑΣ

    • Η τενοντοθυλακίτιδα μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια, ενώ η αιτία της είναι συχνά άγνωστη 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΤΕΝΟΝΤΟΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑΣ

    Άτομα που γυμνάζονται σκληρά και επαναλαμβανόμενα ή άλλα άτομα που ξαφνικά αυξάνουν την ένταση των δραστηριοτήτων τους. Επίσης, υπερβάλλουσα ή αδέξια διάταση μπορεί να οδηγήσει σε τραυματισμό

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΕΝΟΝΤΟΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Τενοντίτιδα, διάστρεμμα 
    • Αρθραλγίες που μπορεί να οφείλονται σε ουρική αρθρίτιδα, ψευδοουρική αρθρίτιδα, ρευματοειδή αρθρίτιδα, οστεοαρθρίτιδα
    • Αρθρίτιδα. Πολλοί γεροντότεροι ασθενείς νομίζουν ότι αυτή είναι η αιτία του πόνου 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η γενική εξέταση αίματος, η ΤΚΕ, η ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών, η εξέταση για ανεύρεση ρευματοειδούς παράγοντα, η μέτρηση του ουρικού οξέος, του ασβεστίου, του φωσφόρου, της αλκαλικής φωσφατάσης του ορού, η VDRL και η εξέταση του αρθρικού υγρού (όπου μπορεί να γίνει) μπορούν να βοηθήσουν στη διαφορική διάγνωση μεταξύ νόσου των μαλακών ιστών, νόσων του κολλαγόνου και ρευματικών νοσημάτων 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Η ΤΚΕ μπορεί να αυξηθεί όταν χορηγείται δεξτράνη, μεθυλντόπα, μεθυσεργίδη, πενικιλλαμίνη, θεοφυλλίνη, βιταμίνη Α
    • Η ΤΚΕ μπορεί να ελαττωθεί όταν χορηγούνται κινίνη, σαλικυλικά ή υπεργλυκαιμικά φάρμακα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    ΗΚΓ (αν ο πόνος μιμείται πόνο καρδιακής προέλευσης)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία
    • Η απλή ακτινογραφία μπορεί να δείξει εναποθέσεις ασβεστίου

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Παρακέντηση του οιδηματώδους θυλάκου και εξέταση του αρθρικού υγρού 
    • Ο κλινικός πρέπει να μπορεί να διακρίνει μεταξύ λοιμώδους και φλεγμονώδους θυλακίτιδας. Η εξέταση και η καλλιέργεια του υγρού της παρακέντησης μπορεί να βοηθήσει. Αν η χρώση κατά Gram και η καλλιέργεια ενοχοποιούν κάποιο λοιμώδη παράγοντα, χρειάζεται αντιμετώπιση με τα κατάλληλα αντιβιοτικά. Αν, αντιθέτως, η θυλακίτιδα είναι φλεγμονώδης, χρειάζεται τοπική φροντίδα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΕΝΟΝΤΟΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η συντηρητική αγωγή περιλαμβάνει ανάπαυση, τοποθέτηση πάγου και τοπική φροντίδα, ανύψωση του σκέλους, απλή επίδεση (συχνά αναφέρεται και ως RICE αντιμετώπιση - rest - ice -compression - elevation)
    • Φυσιοθεραπεία 
    • Η επεμβατική αντιμετώπιση περιλαμβάνει αναρρόφηση του περιεχομένου του θυλάκου, έγχυση στεροειδών (καλύτερα να μη γίνεται) και, σε βαριές περιπτώσεις, χειρουργική αφαίρεση 
    • Ανάρτηση του άνω άκρου με τριγωνικό επίδεσμο, ώστε να προστατεύεται ο βραχίονας και να υποστηρίζεται ο ώμος
    • Αντιμετώπιση κάθε υποκείμενης λοίμωξης

    4 1200x900

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση και ανάρτηση του προσβεβλημένου μέλους 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συμβουλές που αφορούν την πρόληψη μέσω κατάλληλης προθέρμανσης και διατάσεων και αποφυγής επαναλαμβανόμενων τραυματισμών 
    • Πιθανές αλλαγές στον τρόπο ζωής ώστε να αποφευχθεί συνεχής ερεθισμός της άρθρωσης

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΕΝΟΝΤΟΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη ή ασπιρίνη. Ενέσιμα στεροειδή και ισχυρότερα αναλγητικά, αν θεωρηθεί αναγκαίο 
    • Αντιβιοτική αγωγή σε παρουσία λοίμωξης

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Εφαρμογή τοπικών αναλγητικών, ένεση κορτικοστεροειδούς μαζί με λιδοκαΐνη
    • Συστηματικά στεροειδή (αν δεν υπάρχει αντένδειξη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διακοπή των NSAID's όσο το δυνατόν συντομότερα ώστε να προληφθούν παρενέργειες 
    • Μερικοί ασθενείς μπορεί να χρειαστούν επαναλαμβανόμενες ενέσεις (συνήθως όχι περισσότερες από τρεις) κορτικοστεροειδούς με λιδοκαΐνη

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Κατάλληλες ασκήσεις προθέρμανσης και χαλάρωσης, αποφυγή υπερκόπωσης ή ατελούς ανάπαυσης μεταξύ των προπονήσεων 
    • Καθορισμός εύρους κινήσεων κατά την άσκηση 
    • Διατήρηση υψηλού επιπέδου φυσικής και γενικής κατάστασης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η οξεία θυλακίτιδα μπορεί να μεταπέσει σε χρόνια
    • Σημαντικός περιορισμός των κινήσεων τουν μέλους

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι περισσότερες προσβολές θυλακίτιδας υποστρέφουν χωρίς να αφήνουν υπολείμματα
    • Επαναλαμβανόμενες οξείες προσβολές μπορεί να οδηγήσουν σε χρόνια θυλακίτιδα η οποία χρειάζεται συνεχείς παροχετεύσεις θυλάκου/άρθρωσης ή, τελικά, χειρουργική εξαίρεση του νοσούντος θυλάκου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Τενοντίτιδα
    • Διαστρέμματα 
    • Κάταγμα κόπωσης 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Συχνότερη σε αυτή την ηλικία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τενοντοθυλακίτιδα 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τενονοντοθυλακίτιδα 

    tendonitis is a painful inflammation that often results from overuse

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τενοντίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Reiter

    Φαινυλβουταζόνη

    Διαστρέμματα και θλάσεις

    Νόσος Dupuytren

    Σύνδρομο θωρακικής εξόδου

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Οι κινολόνες έχουν πολλές παρενέργειες

    Μήπως έχετε πόνο σε τένοντα;

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Η καλύτερη κουρκουμίνη για την υγεία σας

    Νιώθετε τα πόδια σας βαριά και κουρασμένα;

    Οι αυτόλογοι αυξητικοί παράγοντες στην αποκατάσταση των αθλητικών κακώσεων

    Τραυματισμός κατά την άσκηση

    Βότανα για την αρθρίτιδα και τον πόνο των αρθρώσεων

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Μασάζ με λάδι για το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα

    Σύγχρονη θεραπεία των παθήσεων του ποδιού

    Νέα θεραπεία για τις παθήσεις χεριών

    Θεραπεία με πλάσμα και αιμοπετάλια για τους μυοσκελετικούς πόνους

    Τενοντίτιδα

    Ρεφλεξολογία

    Papimi

    Αρπαγόφυτο

    www.emedi.gr