Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2015 15:55

Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Επαγγελματική έκθεση σε καρκινογόνα 

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Η επαγγελματική έκθεση σε καρκινογόνα είναι μια καλά γνωστή και εδραιωμένη αιτία του καρκίνου. Αν και πολλοί καρκίνοι είναι άγνωστης αιτιολογίας, οι επαγγελματικοί καρκίνοι προέρχονται από γνωστές αιτίες. Αυτό σημαίνει ότι είναι αποτρέψιμοι εάν οι κατάλληλες κατευθυντήριες οδηγίες και τα κατάλληλα υλικά χρησιμοποιούνται, συνεχώς. Εάν εφαρμόζονται ορθά, ο αριθμός των επαγγελματικών καρκίνων θα ελαττωθεί.

Οι εκθέσεις στο χώρο εργασίας μπορούν να επηρεάσουν ένα σχετικό μικρό αριθμό ανθρώπων αλλά το επίπεδο της έκθεσης και ο κίνδυνος γι΄αυτή την ομάδα ατόμων μπορεί να είναι υψηλός.

Οι πιο συχνοί καρκίνοι που σχετίζονται με την επαγγελματική έκθεση είναι:

-Ο καρκίνος του πνεύμονα και του υπεζωκότα

-Ο καρκίνος της  ουροδόχου κύστης

-Ο καρκίνος του δέρματος

-Ο καρκίνος του λάρυγγα

-Ο καρκίνος των ρινικών κοιλοτήτων

-Η λευχαιμία

-Ο καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

-Το λέμφωμα

-Το σάρκωμα μαλακών ιστών

-Ο καρκίνος του ήπατος


Αιτίες των καρκίνων που σχετίζονται με την εργασία

-Ο καπνός

Το κάπνισμα είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον καρκίνο του πνεύμονα. Οι υπάλληλοι σε περιβάλλοντα, όπως μπαρ, εστιατόρια και γραφεία είναι σε μεγαλύτερο κίνδυνο για καρκίνο από παθητικό κάπνισμα. Ο καρκίνος από παθητικό κάπνισμα είναι πολύ επικίνδυνος. Οι μη καπνιστές που ζουν με καπνιστές έχουν 30% μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του πνεύμονα παρά αν ζούσαν έναν μη καπνιστή.

-Ο αμίαντος

Ο αμίαντος είναι ένα γνωστό καρκινογόνο. Σε περισσότερους από 75-85% των ασθενών με μεσοθηλίωμα, υπάρχει ένα ιστορικό έκθεσης σε αμίαντο. Είναι ένα ορυκτό που αποτελείται από μικρές ίνες. Αυτές οι ίνες υπάρχουν σε δυο μορφές: τις αμφιβόλες και τις σερπεντίνες, όπου ανήκει ο χρυσοτίλης. Οι αμφιβόλες είναι πιο επικίνδυνες από το χρυσολίτη, ειδικά, για μεσοθηλίωμα.

Αυτά τα μικρά σωματίδια ταξιδεύουν στον αέρα και μπορεί να εισπνευτούν ή να καταπωθούν. Οι ίνες αμιάντου που εισπνέονται μέσα στους πνεύμονες δεν μπορούν να αποβληθούν και εμφυτεύονται μέσα στο λεπτό περίβλημα των πνευμόνων, το μεσοθήλιο. Μετά από περίοδο πολλών ετών στο μεσοθήλιο προκαλούν καρκίνο.

Ο αμίαντος χρησιμοποείται σε πολλά προϊόντα που απαιτούν αντίσταση στην υψηλή θερμοκρασία, όπως στην κατασκευή και μόνωση των σπιτιών, στα φρένα των αυτοκινήτων, σε ηλεκτρικές συσκευές, στις σωληνώσεις ζεστού νερού, σε βραστήρες, θερμοσίφωνες, μηχανές πλοίων και σε συγκολλήσεις. Όταν ο αμίαντος περιέχεται σε προϊόντα όπως τοίχους και πλακάκια δεν δημιουργεί προβλήματα υγείας. Παρόλα αυτά η βλάβη τους ή η καταστροφή τους μπορεί να απελευθερώσει επικίνδυνες ίνες στον αέρα. Όταν οι ίνες αμιάντου είναι ελεύθερες, μπορεί να εισπνευστούν και όσοι εκτίθενται σε αυτές μπορεί να αναπτύξουν νόσο που σχετίζεται με τον αμίαντο.

Παρά του ότι το κάπνισμα δεν είναι αιτία μεσοθηλιώματος, σχετίζεται με αυξημένη επίπτωση μεσοθηλιώματος σε εργάτες που εκτίθενται στον αμίαντο.

Ο αμίαντος στο παρελθόν χρησιμοποιόταν ευρέως σε βιομηχανικά προϊόντα, όπως τσιμέντο, τούβλα, στέγες, πατώματα, μονωτικά υλικά, υφάσματα για κατασκευές πλοίων και σε άλλα κατασκευαστικά υλικά. 

Ο κίνδυνος για ανάπτυξη μεσοθηλιώματος αυξάνει με την διάρκεια και το ποσοστό της έκθεσης στον αμίαντο.

Αμίαντος, ακόμα υπάρχει σε σχολεία, γραφεία, καταστήματα, εργοστάσια και σπίτια σαν μονωτικό υλικό. Οι εργάτες που αφαιρούν αμίαντο από τα κτίρια πρέπει να παίρνουν προφυλακτικά μέτρα για την αποφυγή της εισπνοής των ινών αμιάντου και να φορούν ειδικά ρούχα, ώστε να μην μεταφέρουν στο σπίτι τη σκόνη με τα ρούχα τους.

Ο αμίαντος μπορεί, επίσης να επηρεάσει τους μηχανικούς αυτοκινήτων, τους λεβητοποιούς, τους επιπλοποιούς και ξυλουργούς, τους μπογιατζήδες και τους οικοδόμους, τους ηλεκτρολόγους, τους σιδηρουργούς, τους μηχανικούς, τους μεταλλουργούς, τους ναυπηγούς,  τους εργάτες σε εργοστάσια ηλεκτρικής ενέργειας, τους  εργάτες του σιδηροδρόμου κ.ά.

Δυστυχώς, η νομοθεσία για τον αμίαντο παραμένει ανεπαρκής σε πολλές χώρες  κι έτσι δεν μπορεί να τεθεί υπό έλεγχο αυτό το ισχυρό καρκινογόνο.

-Το ραδόνιο

Το ραδόνιο είναι ένα ραδιενεργό αέριο που μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του πνεύμονα. Τα σπίτια ή τα εμπορικά κέντρα που είναι χτισμένα στο έδαφος που περιέχεται ραδόνιο μπορεί να μολύνονται με την αέρια μορφή ραδονίου.

Ο κίνδυνος για καρκίνο του πνεύμονα αυξάνει όσο αυξάνει η συγκέντρωση ραδονίου.

-Η φορμαλδεϋδη

Η φορμαλδεϋδη είναι ένα οργανικό στοιχείο με μια χαρακτηριστική μυρωδιά που έχει πολλές εμπορικές και βιομηχανικές χρήσεις:

  • Σε εργαστήρια παθολογοανατομικά για την σταθεροποίηση ιστών και κυττάρων
  • Για αποστείρωση υλικών, του περιβάλλοντος χώρου και υλικών φροντίδων υγείας στην αιμοδιύλιση και στην χειρουργική
  • Σε νεκροτομεία και εργαστήρια ταρίχευσης

Η φορμαλδεϋδη είναι ένα απανταχού παρόν μικρομολυσματικό στοιχείο, στο οποίο ο πληθυσμός μολύνεται με τον ατμοσφαιρικό αέρα, ιδίως σε αστικές περιοχές. Οι πιο αξιοσημείωτες εκθέσεις συμβαίνουν σε περιβάλλοντα εργασίας. Το ενεργητικό ή παθητικό κάπνισμα σημαντικά συσχετίζεται με την έκθεση στη φορμαλδεϋδη, αφού ένας που καπνίζει 20 τσιγάρα την ημέρα εκτίθεται σε 1 mg/ ημέρα φορμαλδεϋδη.

Η φορμαλδεϋδη κυρίως απορροφάται από το αναπνευστικό σύστημα και είναι η αιτία για αυξημένο κίνδυνο για ρινικό και ρινοφαρυγγικό καρκίνο. Οι ταριχευτές και άλλοι επαγγελματίες που χρησιμοποιούν φορμαλδεϋδη έχουν, ακόμη, αυξημένο κίνδυνο για όγκο εγκεφάλου.

-Η σιλικόνη

Οι υπάλληλοι που εκτίθενται σε σωματίδια σιλικόνης έχουν αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα. Η σιλικόνη υπάρχει στην άμμο, στις πέτρες και σε ορυκτά μεταλλεύματα και χρησιμοποιείται στην αμμοβολή, στην τοιχοποιϊα, στην κατασκευή τούνελ, στην κεραμική, στην κατασκευή σιδηροδρόμων, στη σαπωνοποιϊα, στην παραγωγή γυαλιού, στην κατασκευή πλοίων και στην γεωργία.

-Οι βαφές

Ο καρκίνος ουροδόχου κύστεως από επαγγελματική έκθεση είναι πιο συχνός σε επαγγελματίες που δουλεύουν με βαφές που περιέχουν αρωματικές αμίνες όπως βενζιδίνη και β-ναφθυλαμίνη. Οι εργάτες σε εργοστάσια που εμπλέκονται στην παραγωγή αυτών των βαφών, αλλά και αυτοί που τις χρησιμοποιούν, όπως οι κομμωτές και οι κομμώτριες ή και αυτοί που εφαρμόζουν μόνοι τους τη βαφή, τουλάχιστον μία φορά το μήνα έχουν αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο της ουροδόχου κύστεως.

-Tα ζιζανιοκτόνα και τα φυτοφάρμακα

Οι καλλιεργητές που εκτίθενται για μεγάλο χρονικό διάστημα σε ζιζανιοκτόνα και φυτοφάρμακα, αλλά και όσοι ασχολούνται με την παραγωγή τους είναι σε αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν λευχαιμία. Επίσης, έχουν αυξημένο κίνδυνο για λέμφωμα. Τα παιδιά που εκτίθενται συστηματικά σε φυτοφάρμακα αναπτύσσουν πολύ πιο συχνά non-Hodgkin's λέμφωμα σε σχέση με αυτά τα παιδιά που δεν έρχονται σε επαφή με φυτοφάρμακα.

Ο καρκίνος του παγκρέατος σχετίζεται με έκθεση σε φυτοφάρμακα, βαφές και χημικά που βρίσκονται στην βενζίνη.

-Οι διοξίνες

Οι διοξίνες είναι γνωστά καρκινογόνα και ευθύνονται για διάφορους τύπους καρκίνων. Είναι ένα προϊόν της βιομηχανικής διαδικασίας της χλωρίνης και των υδρονανθράκων, σε εργοστάσια αποτέφρωσης, χαρτιού και πολτού. Οι επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν δοσοεξαρτώμενη σχέση, κυρίως για καρκίνο πνεύμονα και non-Hodgkin's λέμφωμα.

-Μολυσμένο αίμα

Οι επαγγελματίες υγείας, οι οδοντίατροι και οι κτηνίατροι, μπορεί να εκτίθενται σε μολυσμένα υγρά που αυξάνουν τον κίνδυνο για ηπατίτιδα C & B που μπορεί να προκαλέσουν ηπατική ανεπάρκεια και καρκίνο του ήπατος. O HIV ιός μπορεί να προκαλέσει AIDS και αυξάνεται ο κίνδυνος για διάφορους κακοήθεις όγκους.

-Ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία

Ακόμη δεν έχει αποδειχθεί αν τα ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία είναι επικίνδυνα για τους ανθρώπους.


Μέτρα προστασίας στο χώρο εργασίας

Διεθνείς ρυθμίσεις πρέπει να βελτιώνουν την ασφάλεια των εργαζομένων.

Τα γενικά μέτρα περιλαμβάνουν:

  • Αντικατάσταση των καρκινογόνων από άλλα υλικά και διαδικασίες
  • Χρήση προστατευτικού εξοπλισμού
  • Ιατρική παρακολούθηση των εργαζομένων

Οι εργοδότες και οι υπάλληλοι πρέπει να εκπαιδευτούν, ώστε να χρησιμοποιούν προστατευτικό ρουχισμό, μάσκες και να λαμβάνονται όλα τα μέτρα ασφάλειας για την αποφυγή έκθεσης σε καρκινογόνες ουσίες.

Ταξινόμηση των καρκινογόνων παραγόντων:

Ομάδα Ι: Ουσίες και μείγματα που πρόσφατα εκτιμήθηκαν σαν καρκινογόνα στους ανθρώπους (101)

Ομάδα 2Α: Πιθανώς καρκινογόνα για τους ανθρώπους (69)

Ομάδα 2Α: Ίσως  καρκινογόνα για τους ανθρώπους (245)

Ομάδα 3: Δεν ταξινομούνται σαν καρκινογόνα για τους ανθρώπους (516)

Ομάδα 4: πιθανώς όχι καρκινογόνα για τους ανθρώπους (1)

Οι επαγγελματικοί καρκίνοι μπορούν να προληφθούν με την κατάλληλη εκπαίδευση και την λήψη των απαραίτητων μέτρων προστασίας.

Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

Η ζωή είναι πολύτιμη.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Η αμιάντωση

Το ραδόνιο

Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

Τα είδη πρόληψης του καρκίνου

Ρομποτική ακτινοχειρουργική

Πώς μπορείτε να μολυνθείτε από ραδόνιο

Γιατί κάποιος παθαίνει λευχαιμία

Επαγγελματικοί καρκίνοι

www.emedi.gr

 

 

 

Διαβάστηκε 4989 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2021 06:25
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σύνδρομο Bloom Σύνδρομο Bloom

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Bloom

    Σύνδρομο Bloom είναι το σύνδρομο που μεταδίδεται με τον αυτοσωματικό υπολειπόμενο χαρακτήρα και αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ηλικίας. Χαρακτηρίζεται από ερύθημα και τηλαγγειεκτασίες (κατανομή πεταλούδας στο πρόσωπο), φωτοευαισθησία και νανισμό.

    Συνήθης πορεία, χρόνια. Έναρξη στη βρεφική ζωή.

    Ελάττωση της συχνότητας των λοιμώξεων με την πάροδο της ηλικίας. Το σύνδρομο Bloom είναι μια σπάνια αυτοσωματική υπολειπόμενη γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από χαμηλό ανάστημα, προδιάθεση για ανάπτυξη καρκίνου και γονιδιωματική αστάθεια.

    Το σύνδρομο Bloomπροκαλείται από μεταλλάξεις στο γονίδιο BLM που είναι μέλος της οικογένειας ελικάσης DNA RecQ. Οι μεταλλάξεις σε άλλα μέλη αυτής της οικογένειας, δηλαδή στο WRN και στο RECQL4, σχετίζονται με τις κλινικές οντότητες σύνδρομο Werner και σύνδρομο Rothmund-Thomson, αντίστοιχα. Γενικότερα, το σύνδρομο Bloom είναι μέλος μιας κατηγορίας κλινικών οντοτήτων που χαρακτηρίζονται από χρωμοσωμική αστάθεια, γονιδιωματική αστάθεια ή και τα δύο και από προδιάθεση για καρκίνο. Τα κύτταρα από ένα άτομο με σύνδρομο Bloom εμφανίζουν μια εντυπωσιακή γονιδιωματική αστάθεια που περιλαμβάνει υπερβολικές διασταυρώσεις μεταξύ ομόλογων χρωμοσωμάτων και αδελφών χρωματιδικών ανταλλαγών (SCEs). Το σύνδρομο Bloom παλιά ονομαζόταν σύνδρομο Bloom–Torre–Machacek.

    Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του συνδρόμου Bloom είναι το ανάλογο μικρό μέγεθος. Το μικρό μέγεθος είναι εμφανές στη μήτρα. Κατά τη γέννηση, τα νεογνά παρουσιάζουν μικροσωμία, περιφέρεια κεφαλής και βάρος γέννησης που είναι συνήθως κάτω από το τρίτο εκατοστημόριο. Το δεύτερο πιο συχνά παρατηρούμενο χαρακτηριστικό είναι ένα εξάνθημα στο πρόσωπο που αναπτύσσεται νωρίς στη ζωή ως αποτέλεσμα της έκθεσης στον ήλιο. Το εξάνθημα του προσώπου εμφανίζεται πιο έντονα στα μάγουλα, τη μύτη και γύρω από τα χείλη. Περιγράφεται ως ερυθηματώδης, που είναι κόκκινος και φλεγμονώδης, και τελαγγειεκτασικός, που χαρακτηρίζεται από διεσταλμένα αιμοφόρα αγγεία στην επιφάνεια του δέρματος. Το εξάνθημα συνήθως επηρεάζει επίσης το πίσω μέρος των χεριών και του λαιμού και μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιαδήποτε άλλη περιοχή του δέρματος που εκτίθεται στον ήλιο. Το εξάνθημα εκφράζεται ποικίλα, είναι παρόν στην πλειονότητα αλλά όχι σε όλα τα άτομα με σύνδρομο Bloom, και είναι κατά μέσο όρο λιγότερο σοβαρό στις γυναίκες από ότι στους άνδρες. Επιπλέον, η ευαισθησία στον ήλιο μπορεί να υποχωρήσει στην ενήλικη ζωή. Υπάρχουν και άλλες δερματολογικές αλλαγές, συμπεριλαμβανομένων υπομελάγχρωσης και υπερμελάγχρωσης περιοχών, κηλίδων cafe-au-lait και τελαγγειεκτασιών, που μπορεί να εμφανιστούν στο πρόσωπο και στην οφθαλμική επιφάνεια. Υπάρχει μια χαρακτηριστική εμφάνιση προσώπου που περιλαμβάνει ένα μακρύ, στενό πρόσωπο, προεξέχουσα μύτη, μάγουλα και αυτιά και μικρογναθισμός. Η φωνή είναι ψηλή και τσιριχτή.

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BLOOM

    • Χρωμοσωμιακή διάσπαση 
    • Χρωμοσωμιακή αστάθεια 
    • Ανταλλαγές αδελφών χρωματίδων 
    • Χρωμοσωμιακές παρεκκλίσεις 

    Άτομο με σύνδρομο Bloom: Υπάρχουν διάφορα άλλα χαρακτηριστικά που συνδέονται συνήθως με το σύνδρομο Bloom. Υπάρχει μια μέτρια ανοσολογική ανεπάρκεια, που χαρακτηρίζεται από ανεπάρκεια σε ορισμένες κατηγορίες ανοσοσφαιρινών και ένα γενικευμένο πολλαπλασιαστικό ελάττωμα των Β και Τ κυττάρων. Η ανοσολογική ανεπάρκεια πιστεύεται ότι είναι η αιτία επαναλαμβανόμενης πνευμονίας και λοιμώξεων του μέσου ωτός σε άτομα με το σύνδρομο. Τα βρέφη μπορεί να εμφανίσουν συχνές γαστρεντερικές διαταραχές, με παλινδρόμηση, έμετο και διάρροια, ενώ υπάρχει αξιοσημείωτη έλλειψη ενδιαφέροντος για φαγητό. Υπάρχουν ενδοκρινικές διαταραχές, ιδιαίτερα ανωμαλίες του μεταβολισμού των υδατανθράκων, αντίσταση στην ινσουλίνη και ευαισθησία σε διαβήτη τύπου 2, δυσλιπιδαιμία και αντιρροπούμενος υποθυρεοειδισμός. Τα άτομα με σύνδρομο Bloom εμφανίζουν έλλειψη υποδόριου λίπους. Υπάρχει μειωμένη γονιμότητα, που χαρακτηρίζεται από αποτυχία στους άνδρες να παράγουν σπέρμα (αζωοσπερμία) και πρόωρη διακοπή της εμμήνου ρύσεως (πρόωρη εμμηνόπαυση) στις γυναίκες. Παρά ταύτα, αρκετές γυναίκες με σύνδρομο Bloom έχουν αποκτήσει παιδιά και υπάρχει μία μόνο αναφορά για έναν άνδρα με σύνδρομο Bloom που έχει τεκνοποιήσει. Αν και ορισμένα άτομα με σύνδρομο Bloom έχουν δυσκολία στην αφηρημένη σκέψη, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η διανοητική αναπηρία είναι πιο συχνή στο σύνδρομο Bloom από ό,τι σε άλλα άτομα. Η πιο σοβαρή και συχνή επιπλοκή του συνδρόμου Bloom είναι ο καρκίνος. Οι τύποι καρκίνου και οι ανατομικές θέσεις στις οποίες αναπτύσσονται μοιάζουν με τους καρκίνους που επηρεάζουν τα άτομα του γενικού πληθυσμού. Η ηλικία διάγνωσης αυτών των καρκίνων είναι προγενέστερη από ότι για τον ίδιο καρκίνο σε φυσιολογικά άτομα. Και πολλά άτομα με σύνδρομο Bloom έχουν διαγνωστεί με πολλαπλούς καρκίνους. Η μέση διάρκεια ζωής είναι περίπου 27 χρόνια. Η πιο συχνή αιτία θανάτου στο σύνδρομο Bloom είναι από καρκίνο. Άλλες επιπλοκές της διαταραχής περιλαμβάνουν χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και διαβήτη τύπου 2. Υπάρχει μια στενά συγγενής οντότητα που τώρα αναφέρεται ως διαταραχή τύπου συνδρόμου Bloom-syndrome η οποία προκαλείται από μεταλλάξεις σε συστατικά του ίδιου συμπλέγματος πρωτεΐνης στο οποίο ανήκει το γονιδιακό προϊόν BLM, συμπεριλαμβανομένου του TOP3A, το οποίο κωδικοποιεί την τοποϊσομεράση τύπου Ι, την τοποϊσομεράση 3 άλφα, και τα RMI1 και RMI2. Τα χαρακτηριστικά της BSLD περιλαμβάνουν μικρό μέγεθος και δερματολογικά ευρήματα, όπως κηλίδες cafe-au-lait, και η παρουσία των άλλοτε παθογνωμονικών αυξημένων SCEs αναφέρεται για άτομα με μεταλλάξεις στο TOP3A και στο RMI1. Το σύνδρομο Bloom μοιράζεται ορισμένα χαρακτηριστικά με την αναιμία Fanconi πιθανώς επειδή υπάρχει αλληλεπικάλυψη στη λειτουργία των πρωτεϊνών που μεταλλάσσονται σε αυτή τη σχετική διαταραχή.

    bloom syndrome l

    ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BLOOM

    Το σύνδρομο Bloom είναι μια αυτοσωμική υπολειπόμενη διαταραχή, που προκαλείται από μεταλλάξεις στα μητρικά και πατρικά αντίγραφα του γονιδίου BLM. Όπως και σε άλλες αυτοσωμικές υπολειπόμενες καταστάσεις, οι γονείς ενός ατόμου με σύνδρομο Bloom δεν παρουσιάζουν απαραίτητα κανένα χαρακτηριστικό του συνδρόμου. Οι μεταλλάξεις στο BLM που σχετίζονται με το σύνδρομο Bloom είναι μηδενικές και λανθασμένες μεταλλάξεις που είναι καταλυτικά ανενεργές. Τα κύτταρα από άτομα με σύνδρομο Bloom εμφανίζουν μια εντυπωσιακή γονιδιωματική αστάθεια που χαρακτηρίζεται από υπερ-ανασυνδυασμό και υπερ-μετάλλαξη. Τα ανθρώπινα κύτταρα BLM είναι ευαίσθητα σε παράγοντες που βλάπτουν το DNA όπως η υπεριώδης ακτινοβολία και ο μεθανοσουλφονικός μεθυλεστέρας, γεγονός που υποδηλώνει ανεπαρκή ικανότητα επιδιόρθωσης. Στο επίπεδο των χρωμοσωμάτων, ο ρυθμός ανταλλαγής αδελφών χρωματιδών στο σύνδρομο Bloom είναι περίπου 10 φορές υψηλότερος από το φυσιολογικό και οι τετραγωνικές τιμές, που είναι οι κυτταρολογικές εκδηλώσεις διασταύρωσης μεταξύ ομόλογων χρωμοσωμάτων, είναι πολύ αυξημένες. Άλλες εκδηλώσεις χρωμοσωμάτων περιλαμβάνουν σπασίματα και κενά χρωματιδίων, συσχετίσεις τελομερών και κατακερματισμένα χρωμοσώματα. Ο υπερ-ανασυνδυασμός μπορεί επίσης να ανιχνευθεί με μοριακές αναλύσεις. Το γονίδιο BLM είναι μέλος της οικογένειας πρωτεϊνών που αναφέρεται ως ελικάσες RecQ. Οι ελικάσες DNA είναι ένζυμα που προσκολλώνται στο DNA και αποκαλύπτουν προσωρινά τη διπλή έλικα του μορίου DNA. Οι ελικάσες DNA λειτουργούν στην αντιγραφή του DNA και στην επιδιόρθωση του DNA. Το BLM είναι πολύ πιθανό να λειτουργεί στην αντιγραφή του DNA, καθώς κύτταρα από άτομα με σύνδρομο Bloom εμφανίζουν πολλαπλά ελαττώματα στην αντιγραφή του DNA και είναι ευαίσθητα σε παράγοντες που εμποδίζουν την αντιγραφή του DNA. Η ελικάση BLM είναι μέλος ενός συμπλόκου πρωτεϊνών με τοποϊσομεράση III άλφα, RMI1 και RMI2, επίσης γνωστό ως BTRR. Φαινότυποι τύπου Bloom έχουν συσχετιστεί με μεταλλάξεις στα γονίδια τοποϊσομεράσης III άλφα, RMI1 και RMI2. Υπάρχει σχέση με τον καρκίνο και τη γήρανση.

    Όπως σημειώθηκε παραπάνω, υπάρχει πολύ αυξημένος ρυθμός μετάλλαξης στο σύνδρομο Bloom και η γονιδιωματική αστάθεια σχετίζεται με υψηλό κίνδυνο καρκίνου στα προσβεβλημένα άτομα.

    Η προδιάθεση για τον καρκίνο χαρακτηρίζεται από:

    • λευχαιμίες, λεμφώματα και συμπαγείς όγκους
    • πρώιμη ηλικία έναρξης σε σχέση με τον ίδιο καρκίνο στον γενικό πληθυσμό και 
    • πολλαπλότητα, δηλαδή σύγχρονους ή μετάχρονους καρκίνους

    Υπάρχει τουλάχιστον ένα άτομο με σύνδρομο Bloom που είχε πέντε ανεξάρτητους πρωτοπαθείς καρκίνους. Τα άτομα με σύνδρομο Bloom μπορεί να αναπτύξουν καρκίνο σε οποιαδήποτε ηλικία. Η μέση ηλικία των διαγνώσεων καρκίνου στην  είναι περίπου τα 26 έτη.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BLOOM

    Όταν ένα κύτταρο προετοιμάζεται να διαιρεθεί για να σχηματίσει δύο κύτταρα, τα χρωμοσώματα διπλασιάζονται έτσι ώστε κάθε νέο κύτταρο να έχει ένα πλήρες σύνολο χρωμοσωμάτων. Η διαδικασία αντιγραφής ονομάζεται αντιγραφή DNA. Τα σφάλματα που γίνονται κατά την αντιγραφή του DNA μπορεί να οδηγήσουν σε μεταλλάξεις. Η πρωτεΐνη BLM είναι σημαντική για τη διατήρηση της σταθερότητας του DNA κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αντιγραφής. Η έλλειψη πρωτεΐνης BLM ή δραστηριότητας πρωτεΐνης οδηγεί σε αύξηση των μεταλλάξεων. Ωστόσο, ο μοριακός μηχανισμός με τον οποίο το BLM διατηρεί τη σταθερότητα των χρωμοσωμάτων εξακολουθεί να είναι ένας πολύ ενεργός τομέας έρευνας. Τα άτομα με σύνδρομο Bloom έχουν μια τεράστια αύξηση στα συμβάντα ανταλλαγής μεταξύ ομόλογων χρωμοσωμάτων ή αδελφών χρωματίδων (τα δύο μόρια DNA που παράγονται από τη διαδικασία αντιγραφής του DNA) και υπάρχουν αυξήσεις στη θραύση και τις ανακατατάξεις των χρωμοσωμάτων σε σύγκριση με άτομα που δεν έχουν σύνδρομο Bloom. Οι άμεσες συνδέσεις μεταξύ των μοριακών διεργασιών στις οποίες λειτουργεί το BLM και των ίδιων των χρωμοσωμάτων βρίσκονται υπό διερεύνηση. Οι σχέσεις μεταξύ μοριακών ελαττωμάτων στα κύτταρα του συνδρόμου Bloom, οι χρωμοσωμικές μεταλλάξεις που συσσωρεύονται στα σωματικά κύτταρα και τα πολλά κλινικά χαρακτηριστικά που παρατηρούνται στο σύνδρομο Bloom αποτελούν επίσης τομείς έντονης έρευνας. Το σύνδρομο Bloom έχει αυτοσωμικό υπολειπόμενο πρότυπο κληρονομικότητας.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BLOOM

    Το σύνδρομο Bloom διαγιγνώσκεται χρησιμοποιώντας οποιαδήποτε από τις τρεις δοκιμές - την παρουσία τετράπλευρης (Qr, μια χρωματιδική εναλλαγή με τέσσερα άκρα) σε καλλιεργημένα λεμφοκύτταρα αίματος ή/και τα αυξημένα επίπεδα αδελφικής χρωματιδικής ανταλλαγής σε κύτταρα οποιουδήποτε τύπου ή/και τη μετάλλαξη στο γονίδιο BLM. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BLOOM

    Το σύνδρομο Bloom δεν έχει ειδική θεραπεία. Ωστόσο, η αποφυγή της έκθεσης στον ήλιο και η χρήση αντηλιακών μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη ορισμένων από τις δερματικές αλλαγές που σχετίζονται με τη φωτοευαισθησία. Συνιστώνται επίσης προσπάθειες για την ελαχιστοποίηση της έκθεσης σε άλλους γνωστούς περιβαλλοντικούς μεταλλαξιογόνους παράγοντες.

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    bloom syndrome 2

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ακτινική κεράτωση

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Γιατί κάποιος παθαίνει λευχαιμία

    www.emedi.gr

     

  • Μυίαση Μυίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυίαση

    Μυίαση είναι η εισβολή στους ζώντες ιστούς των ανθρώπων και άλλων θηλαστικών, προνυμφών διπτέρων (νύμφες μυγών).

    Συνήθης πορεία - οξεία.

    Ενδημικές περιοχές - τροπική Αμερική, Αφρική, Νότιος Αμερική, Μεξικό, Καλιφόρνια.

    Η μυίαση είναι η παρασιτική προσβολή του σώματος ενός ζωντανού ζώου από προνύμφες μύγας (σκουλήκια) που αναπτύσσονται μέσα στον ξενιστή ενώ τρέφονται με τον ιστό του. Παρόλο που οι μύγες προσελκύονται συνήθως από ανοιχτές πληγές και τρίχες εμποτισμένες με ούρα ή κόπρανα, ορισμένα είδη μπορούν να δημιουργήσουν προσβολή ακόμη και σε μη σπασμένο δέρμα και είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούν υγρό έδαφος. Επειδή ορισμένα ζώα (ιδιαίτερα μη αυτόχθονα κατοικίδια) δεν μπορούν να αντιδράσουν τόσο αποτελεσματικά όσο οι άνθρωποι στα αίτια και τις συνέπειες της μυίασης, τέτοιες προσβολές αποτελούν σοβαρό και συνεχές πρόβλημα για τις κτηνοτροφικές βιομηχανίες παγκοσμίως, προκαλώντας σοβαρές οικονομικές απώλειες όπου δεν μετριάζονται από την ανθρώπινη δράση. Αν και συνήθως ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα για τα ζώα, η μυίαση είναι επίσης μια σχετικά συχνή ασθένεια των ανθρώπων σε αγροτικές τροπικές περιοχές όπου ευδοκιμούν οι μύγες και συχνά μπορεί να απαιτείται ιατρική φροντίδα για χειρουργική αφαίρεση των παρασίτων. Η μυίαση ποικίλλει ευρέως ως προς τις μορφές και τις επιπτώσεις της στα θύματα. Τέτοιες παραλλαγές εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το είδος της μύγας και από το πού βρίσκονται οι προνύμφες. Μερικές μύγες γεννούν αυγά σε ανοιχτές πληγές, άλλες προνύμφες μπορεί να εισβάλουν στο δέρμα ή να εισέλθουν στο σώμα από τη μύτη ή τα αυτιά και άλλες μπορεί να καταποθούν εάν τα αυγά εναποτίθενται στα χείλη ή στο φαγητό. Μπορεί επίσης να υπάρξει τυχαία μυίαση που μπορεί να προκαλέσει το Eristalis tenax στους ανθρώπους μέσω νερού που περιέχει τις προνύμφες ή σε μολυσμένα άψητα τρόφιμα. Το όνομα της πάθησης προέρχεται από την αρχαία ελληνική μυῖα (μυία), που σημαίνει «μύγα».

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Ο τρόπος με τον οποίο η μυίαση επηρεάζει το ανθρώπινο σώμα εξαρτάται από το πού βρίσκονται οι προνύμφες. Οι προνύμφες μπορεί να βρεθούν σε διάφορες θέσεις: το δέρμα, τα μάτια, τα αυτιά, το στομάχι και το έντερο ή στο ουρογεννητικό σύστημα. Μπορεί να εισβάλλουν σε ανοιχτές πληγές και βλάβες ή σε μη σπασμένο δέρμα. Μερικά εισέρχονται στο σώμα από τη μύτη ή τα αυτιά. Οι προνύμφες ή τα αυγά μπορούν να φτάσουν στο στομάχι ή τα έντερα εάν καταποθούν με την τροφή και να προκαλέσουν γαστρική ή εντερική μυίαση. 

    Συμπτώματα συνδρόμου μυίασης:

    • Δερματική μυίαση: Επώδυνα, βραδέως αναπτυσσόμενα έλκη ή πληγές που μπορεί να διαρκέσουν για παρατεταμένη περίοδο
    • Ρινική μυίαση: Απόφραξη ρινικών οδών και έντονος ερεθισμός. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αναπτυχθεί οίδημα του προσώπου και πυρετός. Ο θάνατος δεν είναι ασυνήθιστος.
    • Ακουστική μυίαση: Αίσθηση ερπυσμού και βουητό. Μερικές φορές υπάρχει δυσοσμία. Εάν βρίσκονται στο μέσο αυτί, οι προνύμφες μπορεί να φτάσουν στον εγκέφαλο.
    • Οφθαλμομυίαση: Σοβαρός ερεθισμός, οίδημα και πόνος. Αρκετά συχνό.

    Μυίαση πληγών

    Η μυίαση του τραύματος εμφανίζεται όταν οι προνύμφες της μύγας προσβάλλουν ανοιχτά τραύματα. Ήταν μια σοβαρή επιπλοκή των τραυμάτων πολέμου σε τροπικές περιοχές και μερικές φορές παρατηρείται σε παραμελημένα τραύματα στα περισσότερα μέρη του κόσμου. Οι προδιαθεσικοί παράγοντες περιλαμβάνουν κακές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, ακραίες ηλικίες, παραμέληση, διανοητική αναπηρία, ψυχιατρικές ασθένειες, αλκοολισμό, διαβήτη και αγγειακή αποφρακτική νόσο.

    Μυίαση ματιών

    Η μυίαση του ανθρώπινου ματιού ή η οφθαλμομυίαση μπορεί να προκληθεί από το Hypoderma tarandi, μια παρασιτική μύγα του καριμπού ή Ταράνδου. Είναι γνωστό ότι οδηγεί σε ραγοειδίτιδα, γλαύκωμα και αποκόλληση αμφιβληστροειδούς. Η ανθρώπινη οφθαλμομυίαση, τόσο η εξωτερική όσο και η εσωτερική, προκαλείται από τις προνύμφες της μύγας.

    ΑΙΤΙΑ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Ο κύκλος ζωής στα πρόβατα είναι χαρακτηριστικός της ασθένειας. Οι θηλυκές μύγες γεννούν τα αυγά τους πάνω στο πρόβατο σε υγρές, προστατευμένες περιοχές του σώματος που είναι εμποτισμένες με ούρα και κόπρανα, κυρίως στους γλουτούς. Χρειάζονται περίπου οκτώ ώρες έως μια μέρα για να εκκολαφθούν τα αυγά, ανάλογα με τις συνθήκες. Μόλις εκκολαφθούν, οι προνύμφες τρυπούν το δέρμα με τα στοματικά τους μέρη, προκαλώντας ανοιχτές πληγές. Μόλις το δέρμα ραγεί, οι προνύμφες στη συνέχεια διοχετεύονται μέσω των πληγών στον υποδόριο ιστό του ξενιστή, προκαλώντας βαθιές και ερεθιστικές βλάβες που υπόκεινται σε μεγάλο βαθμό σε μόλυνση. Μετά, περίπου, τη δεύτερη ημέρα, η βακτηριακή λοίμωξη είναι πιθανή και, εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία προκαλείται σηψαιμία. Αυτό οδηγεί σε ανορεξία και αδυναμία και είναι γενικά θανατηφόρος εάν δεν αντιμετωπιστεί.

    Υπάρχουν τρεις κύριες οικογένειες μυγών που προκαλούν μυίαση στα ζώα και επίσης, περιστασιακά, στους ανθρώπους:

    1. Calliphoridae: Μερικά παραδείγματα περιλαμβάνουν Calliphora vomitoria και Calliphora vicina Oestridae
    2. Sarcophagidae (σαρκόμυγες) Sarcophaga barbata βρίσκονται συνήθως σε νεκρά και σάπια κρέατα και περιττώματα ζώων. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι προνύμφες τους είναι προαιρετικά παράσιτα, καθώς τρέφονται με οργανικό ιστό και χρησιμοποιούν το απόθεμα οξυγόνου του ξενιστή.

    Άλλες οικογένειες που εμπλέκονται περιστασιακά είναι:

    1. Anisopodidae Piophilidae
    2. Stratiomyidae Syrphidae
    • Ειδική μυίαση

    Προκαλείται από μύγες που χρειάζονται ξενιστή για την ανάπτυξη των προνυμφών:

    1. Dermatobia hominis (ανθρώπινη μύγα)
    2. Cordylobia anthropophaga 
    3. Oestrus ovis (μύγα προβάτου)
    4. Hypoderma spp. (μύγες βοοειδών)
    5. Gasterophilus spp. (μύγα αλόγου)
    6. Cochliomyia hominivorax 
    7. Chrysomya bezziana 
    8. Auchmeromyia senegalensis
    9. Cuterebra spp. (μύγα τρωκτικών και κουνελιών)
    • Μη ειδική μυίαση

    Προκαλείται από μύγες που συνήθως γεννούν τα αυγά τους σε αποσύνθεση ζωικής ή φυτικής ύλης, αλλά μπορεί να αναπτυχθεί σε έναν ξενιστή εάν υπάρχουν ανοιχτές πληγές:

    1. Lucilia spp. 
    2. Cochliomyia spp. 
    3. Phormia spp. 
    4. Calliphora spp. 
    5. Sarcophaga spp. 

    Οι σαρκώδεις μύγες ή οι σαρκοφάγοι, μέλη της οικογένειας Sarcophagidae, μπορούν να προκαλέσουν εντερική μυίαση στον άνθρωπο εάν τα θηλυκά γεννούν τα αυγά τους σε κρέας ή φρούτα.

    • Τυχαία μυίαση

    Ονομάζεται επίσης ψευδομυίαση. Προκαλείται από μύγες που δεν έχουν καμία προτίμηση ή ανάγκη να αναπτυχθούν σε έναν ξενιστή, αλλά θα το κάνουν σε σπάνιες περιπτώσεις. Η μετάδοση συμβαίνει μέσω τυχαίας εναπόθεσης αυγών σε στοματικά ή ουρογεννητικά ανοίγματα ή με κατάποση αυγών ή προνυμφών που βρίσκονται πάνω στο φαγητό.

    Άλλες μύγες που μπορεί να προκαλέσουν κατά λάθος μυίαση είναι:

    1. Musca domestica (οικιακή μύγα)
    2. Fannia spp. (μύγες τουαλέτας)
    3. Eristalis tenax (σκουλήκια με ουρά αρουραίων)
    4. Muscina spp.

    Οι ενήλικες μύγες δεν είναι παρασιτικές, αλλά όταν γεννούν τα αυγά τους σε ανοιχτές πληγές και εκκολάπτονται στο στάδιο της προνύμφης τους (επίσης γνωστές ως σκουλήκια ή σκουλήκια), οι προνύμφες τρέφονται με ζωντανό ή νεκρωτικό ιστό, προκαλώντας την ανάπτυξη μυίασης. Μπορούν επίσης να καταποθούν ή να εισέλθουν μέσω άλλων ανοιγμάτων του σώματος.

    pntd.0007391.g001

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Η μυίαση συχνά διαγιγνώσκεται λάθος στις Ηνωμένες Πολιτείες επειδή είναι σπάνια και τα συμπτώματά της δεν είναι συγκεκριμένα. Η εντερική μυίαση και η μυίαση των ούρων είναι ιδιαίτερα δύσκολο να διαγνωστούν. Οι ενδείξεις ότι μπορεί να υπάρχει μυίαση περιλαμβάνουν πρόσφατο ταξίδι σε μια ενδημική περιοχή, μία ή περισσότερες μη επουλωτικές βλάβες στο δέρμα, κνησμός, πόνος κάτω από το δέρμα, έκκριση από ένα σημείο. Ο ορολογικός έλεγχος έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση της παρουσίας προνυμφών στην ανθρώπινη οφθαλμομυίαση.

    Η μυίαση είναι η «προσβολή ζώντων ανθρώπων και σπονδυλωτών με δίπτερες προνύμφες, οι οποίες τουλάχιστον για μια περίοδο τρέφονται με νεκρό ή ζωντανό ιστό του ξενιστή, υγρές σωματικές ουσίες ή τροφή που καταπίνεται».

    Για παράδειγμα, η σίτιση με νεκρό ή νεκρωτικό ιστό δεν αποτελεί γενικά πρόβλημα, εκτός εάν οι προνύμφες όπως αυτές των μυγών της οικογένειας Piophilidae επιτίθενται σε αποθηκευμένα τρόφιμα όπως τυρί ή κονσερβοποιημένα κρέατα. Μια τέτοια δραστηριότητα υποδηλώνει σαπροφαγία παρά παρασιτισμό. 

    Ταξινόμηση μυίασης που χρησιμοποιείται από το ICD-10.

    Για παράδειγμα:

    • Δερματική
    • Υποδερμική
    • Μυίαση τριχωτού δέρματος
    • Ρινοφαρυγγική μυίαση, μυίαση κόλπων ή μυίαση φάρυγγα
    • Οφθαλμική μυίαση μέσα ή γύρω από το μάτι 
    • Ακουστική μυίαση, μέσα ή γύρω από το αυτί 
    • Ορθική ή εντερική μυίαση 
    • Ουρογεννητική μυίαση 

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Η πρώτη μέθοδος καταπολέμησης είναι προληπτική και στοχεύει στην εξάλειψη των ενήλικων μυγών προτού προκαλέσουν οποιαδήποτε βλάβη. Η δεύτερη μέθοδος ελέγχου είναι η θεραπεία από τη στιγμή που υπάρχει προσβολή και αφορά τα μολυσμένα ζώα (συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων). Η κύρια μέθοδος ελέγχου των ενήλικων πληθυσμών μυγών που προκαλούν μυίαση περιλαμβάνει εφαρμογές εντομοκτόνων στο περιβάλλον. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν οργανοφωσφορικές ή οργανικές ενώσεις χλωρίου, συνήθως, με ψεκασμό. Μια εναλλακτική μέθοδος πρόληψης είναι η τεχνική στείρων εντόμων όπου εισάγεται ένας σημαντικός αριθμός τεχνητά εκτρεφόμενων αποστειρωμένων (συνήθως μέσω ακτινοβόλησης) αρσενικών μυγών. Οι αρσενικές μύγες ανταγωνίζονται με τα αρσενικά της άγριας φυλής για τα θηλυκά προκειμένου να συζευχθούν και έτσι να αναγκάσουν τα θηλυκά να γεννήσουν παρτίδες μη γονιμοποιημένων αυγών που δεν μπορούν να αναπτυχθούν στο στάδιο της προνύμφης. Μια μέθοδος πρόληψης περιλαμβάνει την αφαίρεση του περιβάλλοντος που είναι πιο ευνοϊκό για τις μύγες. Μια άλλη μέθοδος είναι η αφαίρεση του μαλλιού γύρω από την ουρά και ανάμεσα στα πίσω πόδια στα πρόβατα, το οποίο είναι ένα ευνοϊκό περιβάλλον για τις προνύμφες. Για την πρόληψη της μυίασης στον άνθρωπο, υπάρχει ανάγκη για γενική βελτίωση της υγιεινής, της προσωπικής υγιεινής και της εξόντωσης των μυγών με εντομοκτόνα. Τα ρούχα πρέπει να πλένονται καλά, κατά προτίμηση σε ζεστό νερό, να στεγνώνουν μακριά από τις μύγες και να σιδερώνονται καλά. Η θερμότητα σκοτώνει τα αυγά των μυγών που προκαλούν μυίαση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΥΙΑΣΗΣ

    • Χειρουργική 
    • Τοπική αναισθησία
    • Ορυκτά έλαια
    • Λουτρό με αιθέρια έλαια

    Αυτό ισχύει μόλις διαπιστωθεί η προσβολή. Καλύπτετε την οπή με βαζελίνη. Η έλλειψη οξυγόνου στη συνέχεια αναγκάζει την προνύμφη να βγει στην επιφάνεια, όπου μπορεί να αντιμετωπιστεί πιο εύκολα. Πρώτα η προνύμφη πρέπει να εξαλειφθεί μέσω της πίεσης γύρω από τη βλάβη και της χρήσης λαβίδας. Δεύτερον, η πληγή πρέπει να καθαριστεί και να απολυμανθεί. Απαιτείται περαιτέρω έλεγχος για την αποφυγή περαιτέρω προσβολής. Τα ζώα μπορούν να αντιμετωπιστούν προληπτικά με βλωμούς βραδείας αποδέσμευσης που περιέχουν ιβερμεκτίνη, η οποία μπορεί να παρέχει μακροπρόθεσμη προστασία από την ανάπτυξη των προνυμφών. Τα πρόβατα μπορούν επίσης να ψεκαστούν με εντομοκτόνο για να δηλητηριαστούν οι προνύμφες.

    Θεραπεία με σκουλήκια:  Τα σκουλήκια έχουν χρησιμοποιηθεί θεραπευτικά για τον καθαρισμό νεκρωτικών πληγών. Οι προνύμφες μύγας που τρέφονται με νεκρό ιστό μπορούν να καθαρίσουν τις πληγές και μπορεί να μειώσουν τη βακτηριακή δραστηριότητα και την πιθανότητα δευτερογενούς μόλυνσης. Διαλύουν τον νεκρό ιστό εκκρίνοντας πεπτικά ένζυμα στο τραύμα, τρώγοντας ενεργά τον νεκρό ιστό. Η θεραπεία απομάκρυνσης σκουληκιών ή θεραπεία με προνύμφες, έχει εγκριθεί για τη θεραπεία διαβητικών ελκών ποδιών, ελκών πίεσης ή κατάκλισης, ελκών φλεβικής στάσης και τραυματικές και μετεγχειρητικές πληγών που δεν ανταποκρίνονται στις συμβατικές θεραπείες. Οι προνύμφες της πράσινης μύγας χρησιμοποιούνται πλέον αποκλειστικά για το σκοπό αυτό, αφού κατά προτίμηση καταβροχθίζουν μόνο νεκρωτικό ιστό, αφήνοντας ανέπαφο τον υγιή ιστό. Και άλλες κύριες ποικιλίες προνυμφών μυγών  τοποθετούνται στην πληγή και καλύπτονται με αποστειρωμένο επίδεσμο από γάζα και νάιλον. Ωστόσο, πάρα πολλές προνύμφες που τοποθετούνται στο τραύμα μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα την κατανάλωση υγιών ιστών, δημιουργώντας μια νέα πληγή και προκαλώντας έναν τύπο μυίασης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    zcm9990923710003

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Έλαιο θυμαριού

    Ο βασιλικός

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    www.emedi.gr

     

  • Βουβωνικό κοκκίωμα Βουβωνικό κοκκίωμα

    Βουβωνικό κοκκίωμα ή αφροδίσιο κοκκίωμα ή νόσος Donovan

    Το βουβωνικό κοκκίωμα είναι μια βακτηριακή ασθένεια που προκαλείται από την Klebsiella granulomatis (παλαιότερα γνωστή ως Calymmatobacterium granulomatis) που χαρακτηρίζεται από έλκη των γεννητικών οργάνων. Είναι ενδημικό σε πολλές λιγότερο ανεπτυγμένες περιοχές. Είναι επίσης γνωστή ως ντονοβάνωση, βουβωνικό κοκκίωμα, βουβωνικό τροπικό κοκκίωμα, αφροδίσιο κοκκίωμα, αφροδίσιο κοκκίωμα βουβωνικής χώρας, λιποειδές έλκος στη βουβωνική χώρα, λοίμωξη βουβωνικού έλκους, ελκώδες κοκκίωμα και ελκώδες σκληρυντικό κοκκίωμα. Οι στοματικές εκδηλώσεις είναι, επίσης, αξιοσημείωτες. Οι βλάβες της στοματικής κοιλότητας είναι συνήθως δευτερογενείς σε ενεργές βλάβες των γεννητικών οργάνων.

    Τα ανώδυνα γεννητικά έλκη μπορεί να θεωρηθούν εσφαλμένα ως συφιλιδικά. Τα έλκη τελικά εξελίσσονται σε καταστροφή εσωτερικού και εξωτερικού ιστού, με εκτεταμένη διαρροή βλέννας και αίματος από τις αγγειακές βλάβες. Η καταστροφική φύση της ντονοβάνωσης αυξάνει επίσης τον κίνδυνο επιμόλυνσης από άλλα παθογόνα μικρόβια.

    sexual health 2

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ DONOVAN

    Μικροί, ανώδυνοι όζοι εμφανίζονται μετά από περίπου 10-40 ημέρες επαφής με τα βακτήρια.

    Αργότερα, τα οζίδια διαλύονται, δημιουργώντας ανοιχτές, σαρκώδεις βλάβες που στάζουν. Η μόλυνση εξαπλώνεται, ακρωτηριάζοντας το μολυσμένο ιστό. Η μόλυνση θα συνεχίσει να καταστρέφει τον ιστό μέχρι να αντιμετωπιστεί. Οι βλάβες εμφανίζονται στην περιοχή επαφής που συνήθως εντοπίζεται στον άξονα του πέους, στα χείλη αιδοίου ή στο περίνεο. Σπάνια, το κολπικό τοίχωμα ή ο τράχηλος μήτρας είναι το σημείο της βλάβης. Μπορεί να συμβεί και μερικός αυτοακρωτηριασμός του πέους. Μπορεί να συνυπάρχει λοίμωξη HIV.

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ DONOVAN

    • Μεταδίδεται σεξουαλικά 
    • Galymmatobaterium granulomatous
    • Αυτοενοφθαλμισμός

    ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΝΟΣΟΥ DONOVAN

    Ο μικροοργανισμός εξαπλώνεται από τον έναν ξενιστή στον άλλο μέσω της επαφής με τις ανοιχτές πληγές.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ DONOVAN

    Η διάγνωση βασίζεται στο σεξουαλικό ιστορικό του ασθενούς και στη φυσική εξέταση που αποκαλύπτει ένα ανώδυνο κόκκινο έλκος με χαρακτηριστική άκρη κοκκιώδους ιστού. Σε αντίθεση με τα συφιλιδικά έλκη, η βουβωνική λεμφαδενοπάθεια είναι γενικά ήπια ή απουσιάζει. Η βιοψία ιστού και η χρώση Wright-Giemsa χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν στη διάγνωση. Η παρουσία σωμάτων Donovan στο δείγμα ιστού επιβεβαιώνει τη ντονοβάνωση. Τα σώματα Donovan είναι ραβδοειδείς, ωοειδείς οργανισμοί που μπορούν να παρατηρηθούν στο κυτταρόπλασμα μονοπύρηνων φαγοκυττάρων ή ιστιοκυττάρων σε δείγματα ιστών από ασθενείς με βουβωνικό κοκκίωμα. Η PCR ή αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης είναι χρήσιμη.

    ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΝΟΣΟΥ DONOVAN

    Ένα κοκκίωμα είναι ένας οζώδης τύπος φλεγμονώδους αντίδρασης και η βουβωνική χώρα, συνήθως, εμπλέκεται σε αυτή τη μόλυνση. Η νόσος είναι κοινώς γνωστή ως ντονοβάνωση, μετά τα σώματα Donovan που φαίνονται στο μικροσκόπιο, τα οποία αποτελούν διαγνωστικό σημείο. Ο αιτιολογικός οργανισμός, Klebsiella granulomatis, ονομαζόταν Calymmatobacterium granulomatis και ορισμένες πηγές εξακολουθούν να χρησιμοποιούν αυτήν την ταξινόμηση. 

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ DONOVAN

    Η ασθένεια αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με αντιβιοτικά. Η χρήση προφυλακτικών, ο έλεγχος σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών πριν από την έναρξη μιας σεξουαλικής σχέσης και η αποφυγή αυτών των σεξουαλικών επαφών είναι αποτελεσματικά προληπτικά μέτρα για τη ντονοβάνωση.

    sexual health 4

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ DONOVAN

    • Αντιβιοτικά

    Το συνιστώμενο σχήμα είναι αζιθρομυκίνη 1 γραμμάριο από του στόματος/iv μία φορά την εβδομάδα, εναλλακτικά δοξυκυκλίνη 100 mg από του στόματος δύο φορές την ημέρα ή σιπροφλοξασίνη 750 mg από του στόματος δύο φορές την ημέρα ή ερυθρομυκίνη 500 mg από του στόματος τέσσερις φορές την ημέρα ή τριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη διπλής ισχύος (60 mg /800 mg) δισκίο από το στόμα δύο φορές την ημέρα. Όλα τα σχήματα αντιβιοτικών θα πρέπει να διαρκέσουν για τουλάχιστον 3 εβδομάδες και μέχρι να επουλωθούν πλήρως όλες οι βλάβες. Φυσιολογικά, η λοίμωξη θα αρχίσει να υποχωρεί εντός μιας εβδομάδας από τη θεραπεία, αλλά πρέπει να ακολουθηθεί η πλήρης περίοδος θεραπείας για να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα υποτροπής.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    sexual health 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σύφιλη

    Ελμινθίαση

    Σύφιλη

    Μαλακό έλκος

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    www.emedi.gr

     

  • Εκκολπώματα Meckel Εκκολπώματα Meckel

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εκκολπώματα Meckel

    Εκκόλπωμα Meckel ή Μεκέλειος απόφυση είναι μια καλοήθης πάθηση του λεπτού εντέρου. Πρόκειται για εμβρυογενετικό κατάλοιπο, κατά τη διαδικασία σχηματισμού του λεπτού εντέρου. Εντοπίζεται στον τελικό ειλεό και περίπου 50 – 100εκ από την ειλεοτυφλική βαλβίδα (σημείο ένωσης λεπτού και παχέος εντέρου). Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα μικρό τυφλό τμήμα λεπτού εντέρου, που συνήθως δε δίνει συμπτώματα.

    Τα συμπτώματα της λοίμωξης μπορούν να μοιάζουν με αυτά της σκωληκοειδίτιδας.

    Συνήθης πορεία - οξεία, διαλείπουσα, χρόνια.

    Το εκκόλπωμα Meckel, ένα αληθινό συγγενές εκκόλπωμα, είναι μια ελαφριά διόγκωση στο λεπτό έντερο που υπάρχει κατά τη γέννηση και ένα υπολειπόμενο υπόλειμμα του ομφαλομεσεντερικού πόρου. Είναι η πιο κοινή δυσπλασία του γαστρεντερικού σωλήνα και είναι παρούσα σε περίπου 2% του πληθυσμού, με τους άνδρες να εμφανίζουν συχνότερα συμπτώματα.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    Η πλειοψηφία των ατόμων με εκκολπώματα Meckel είναι ασυμπτωματικά. Ένα ασυμπτωματικό εκκολπωματικό Meckel ονομάζεται σιωπηλό εκκόλπωμα Meckel. Εάν εμφανιστούν συμπτώματα, συνήθως εμφανίζονται πριν από την ηλικία των δύο ετών. Το πιο κοινό σύμπτωμα που εμφανίζεται είναι η ανώδυνη αιμορραγία από το ορθό, όπως μέλαινα κένωση, ακολουθούμενη από εντερική απόφραξη, και εγκολεασμό. Περιστασιακά, η εκκολπωματίτιδα του Meckel μπορεί να εμφανιστεί με όλα τα χαρακτηριστικά της οξείας σκωληκοειδίτιδας. Επίσης, υπάρχει έντονος πόνος στην επιγαστρική περιοχή μαζί με φούσκωμα και πόνο στον ομφαλό. Κατά καιρούς, τα συμπτώματα είναι τόσο επώδυνα που μπορεί να προκαλέσουν αϋπνία με οξύ πόνο αισθητό στην περιοχή του πρόσθιου εντέρου, συγκεκριμένα στην επιγάστριο και τον ομφαλό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αιμορραγία εμφανίζεται χωρίς προειδοποίηση και μπορεί να σταματήσει αυτόματα. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι εξαιρετικά επώδυνα, ως πόνος στο στομάχι που προκύπτει από τη μη κατανάλωση φαγητού ή τη δυσκοιλιότητα.

    ΑΙΤΙΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    • Υποτυπώδη υπολείμματα του ομφαλομεσεντερικού πόρου

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    Ο κίνδυνος δια βίου για ένα άτομο με εκκολπώματα Meckel να αναπτύξει ορισμένες επιπλοκές είναι περίπου 4-6%. Γαστρεντερική αιμορραγία, περιτονίτιδα ή εντερική απόφραξη μπορεί να εμφανιστεί στο 15–30% των συμπτωματικών ατόμων. Μόνο το 6,4% όλων των επιπλοκών απαιτούν χειρουργική θεραπεία και το εκκολπωματικό Meckel που δεν έχει θεραπευθεί έχει ποσοστό θνησιμότητας 2,5–15%

    Αιμορραγία εκκολπώματος

    Η αιμορραγία του εκκολπώματος είναι πιο συχνή σε μικρά παιδιά, ιδιαίτερα σε άνδρες ηλικίας κάτω των 2 ετών. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν έντονο κόκκινο αίμα στα κόπρανα (αιματοχεσία), αδυναμία, ευαισθησία ή πόνο στην κοιλιά, ακόμη και αναιμία σε ορισμένες περιπτώσεις.

    Η αιμορραγία μπορεί να προκληθεί από:

    • Έκτοπο γαστρικό ή παγκρεατικό βλεννογόνο:
    1. Όπου το εκκόλπωμα περιέχει εμβρυϊκά υπολείμματα βλεννογόνου άλλων τύπων ιστών.
    2. Η έκκριση γαστρικού οξέος ή αλκαλικού παγκρεατικού χυμού από τον έκτοπο βλεννογόνο οδηγεί σε εξέλκωση στον παρακείμενο βλεννογόνο του ειλεού, δηλαδή πεπτικό ή παγκρεατικό έλκος.
    3. Μπορεί να προκληθεί πόνος, αιμορραγία ή διάτρηση του εντέρου στο εκκολπώματα.
    4. Η μηχανική διέγερση μπορεί επίσης να προκαλέσει διάβρωση και έλκος.
    • Η γαστρεντερική αιμορραγία μπορεί να είναι αυτοπεριοριζόμενη, αλλά η χρόνια αιμορραγία μπορεί να οδηγήσει σε σιδηροπενική αναιμία.

    Η εμφάνιση κοπράνων μπορεί να υποδεικνύει τη φύση της αιμορραγίας:

    • Πίσσα κόπρανα: Μεταβολή του αίματος που παράγεται από την αργή διέλευση του εντέρου λόγω μικρής αιμορραγίας στο ανώτερο γαστρεντερικό σωλήνα
    • Κόκκινα κόπρανα με αίμα: Γρήγορη αιμορραγία
    • Κόπρανα με ραβδώσεις αίματος: Πρωκτική ραγάδα
    • Κόπρανα σα ζελέ σταφίδας: Η ισχαιμία του εντέρου οδηγεί σε άφθονη παραγωγή βλέννας και μπορεί να υποδεικνύει ότι ένα μέρος του εντέρου έχει υποστεί εγκολεασμό

    Εκκολπωματίτιδα

    Η φλεγμονή του εκκολπώματος μπορεί να μιμηθεί τα συμπτώματα της σκωληκοειδίτιδας, δηλαδή, ευαισθησία στην περιομφαλική κοιλότητα και διαλείπουσα κράμπα κοιλιακό άλγος. Η διάτρηση του φλεγμονώδους εκκολπώματος μπορεί να οδηγήσει σε περιτονίτιδα. Η εκκολπωματίτιδα μπορεί επίσης να προκαλέσει συμφύσεις, οδηγώντας σε εντερική απόφραξη.

    Η εκκολπωματίτιδα μπορεί να προκληθεί από:

    • Συσχέτιση με τη μεσοεκκολπωματική ταινία που προσκολλάται στο άκρο του εκκολπώματος όπου έχει συμβεί στροφή, προκαλώντας φλεγμονή και ισχαιμία.
    • Πεπτικό έλκος που προκύπτει από έκτοπο γαστρικό βλεννογόνο του εκκολπώματος.
    • Μετά από διάτρηση από τραύμα ή κατάποση ξένου υλικού π.χ. κοτσάνι λαχανικών, σπόρων ή ψαριού/κόκκαλου κοτόπουλου που παγιδεύονται στο εκκολπώματα του Meckel.
    • Απόφραξη αυλού λόγω όγκων, κοπρόλιθων, ξένου σώματος, που προκαλεί στάση ή βακτηριακή μόλυνση.
    • Συσχέτιση με οξεία σκωληκοειδίτιδα.

    Εντερική απόφραξη

    Συμπτώματα: Έμετος, κοιλιακό άλγος και σοβαρή ή πλήρης δυσκοιλιότητα.

    • Τα υπολείμματα των αγγείων της ταινίας που συνδέουν το εκκολπώματα με τον ομφαλό μπορεί να σχηματίσουν μια ινώδη ή συστρεφόμενη ταινία, παγιδεύοντας το λεπτό έντερο και προκαλώντας απόφραξη. Ο εντοπισμένος περιομφαλικός πόνος μπορεί να εμφανιστεί στο δεξιό κάτω τεταρτημόριο (όπως η σκωληκοειδίτιδα).
    • «Εγκολεασμός»: όταν το εκκολπώματα του Meckel σχηματίζουν κήλη την κήλη Littré που αποφράσσει το έντερο.
    • Χρόνια εκκολπωματίτιδα που προκαλεί στένωση.
    • Στραγγαλισμός του εκκολπώματος στο αποφρακτικό τρήμα.
    • Οι όγκοι π.χ. καρκίνωμα: η άμεση εξάπλωση ενός αδενοκαρκινώματος που εμφανίζεται στο εκκολπώματα μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη.
    • Η λιθίαση, οι πέτρες που σχηματίζονται στα εκκολπώματα του Meckel μπορούν να προκαλέσουν:
    1. Εξώθηση στον τελικό ειλεό, οδηγώντας σε απόφραξη
    2. Προκαλούν τοπική φλεγμονή και εγκολεασμό
    • Το ίδιο το εκκόλπωμα ή ο όγκος μέσα σε αυτό μπορεί να προκαλέσει εγκολεασμό, για παράδειγμα, από τον ειλεό στο κόλον, προκαλώντας απόφραξη. Τα συμπτώματα αυτού περιλαμβάνουν τα κόπρανα σα ζελέ σταφίδας και ένα ψηλαφητό εξόγκωμα στο κάτω μέρος της κοιλιάς. Αυτό συμβαίνει όταν το εκκολπώματα αναστρέφεται στον αυλό του ειλεού, λόγω είτε:
    1. Ενεργός περισταλτικός μηχανισμός του εκκολπώματος που επιχειρεί να αφαιρέσει ερεθιστικούς παράγοντες
    2. Μια παθητική διαδικασία όπως η διέλευση τροφής

    maxresdefault 60

    Ομφαλικές ανωμαλίες

    Οι ανωμαλίες μεταξύ του εκκολπώματος και του ομφαλού μπορεί να περιλαμβάνουν την παρουσία ινώδους λώρου, κύστης, συριγγίου ή κόλπου, που οδηγεί σε:

    • Λοίμωξη ή αποφλοίωση του περιομφαλικού δέρματος, με αποτέλεσμα την εκκένωση
    • Επαναλαμβανόμενη μόλυνση και επούλωση 
    • Σχηματισμός αποστήματος στο κοιλιακό τοίχωμα
    • Ο ινώδης λώρος αυξάνει τον κίνδυνο σχηματισμού βολβού και εσωτερικής κήλης

    Όγκοι

    Οι όγκοι στο εκκολπώματα του Meckel μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία, οξύ κοιλιακό άλγος, γαστρεντερική απόφραξη, διάτρηση ή εγκολεασμό.

    Καλοήθεις όγκοι:

    • Λειομύωμα
    • Λίπωμα
    • Αγγειακό και νευρομυϊκό αμάρτωμα

    Κακοήθεις όγκοι:

    • Καρκινοειδή: πιο συχνά, 44%
    • Μεσεγχυματικοί όγκοι: Λειομυοσάρκωμα, περιφερικό νευρικό περίβλημα και στρωματικοί όγκοι γαστρεντερικού, 35%
    • Αδενοκαρκίνωμα, 16%
    • Δεσμοπλαστικός μικροκυτταρικός όγκος

    ΆΛΛΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εκκολπώματα μέσα σε εκκολπώματα Meckel (εκκολπώματα κόρης)
    • Πέτρες και  φυτικές ίνες στα εκκολπώματα του Meckel
    • Κυστεοεκκολπωματικό συρίγγιο

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Ο ομφαλομεσεντερικός πόρος φυσιολογικά συνδέει το εμβρυϊκό μέσο έντερο με τον σάκο του πόρου κοιλιακά, παρέχοντας θρεπτικά συστατικά στο μέσο έντερο κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη. Ο πόρος στενεύει προοδευτικά και εξαφανίζεται μεταξύ της 5ης και της 8ης εβδομάδας κύησης. Στο εκκόλπωμα του Meckel, το εγγύς τμήμα του αγωγού της ταινίας αποτυγχάνει να υποχωρήσει και να συσπειρωθεί και παραμένει ως υπόλειμμα μεταβλητού μήκους και θέσης. Το μονήρες εκκόλπωμα βρίσκεται στο αντιμεσεντερικό όριο του ειλεού (απέναντι από τη μεσεντέρια προσκόλληση) και εκτείνεται στον ομφάλιο λώρο του εμβρύου. Η αριστερή και η δεξιά αρτηρία προέρχονται από την πρωτόγονη ραχιαία αορτή και ταξιδεύουν με τον αγωγό της ταινίας. Η δεξιά γίνεται η άνω μεσεντέριος αρτηρία που τροφοδοτεί έναν τερματικό κλάδο στο εκκολπώματα, ενώ η αριστερή περιελίσσεται. Έχοντας τη δική του παροχή αίματος, το εκκόλπωμα του Meckel είναι ευαίσθητο σε απόφραξη ή μόλυνση. Το εκκόλπωμα του Meckel βρίσκεται στον περιφερικό ειλεό, συνήθως σε απόσταση 60–100 cm από την ειλεοτυφλική βαλβίδα. Αυτό το τυφλό τμήμα ή ο μικρός θύλακας έχει μήκος περίπου 3–6 cm και μπορεί να έχει μεγαλύτερη διάμετρο αυλού από αυτή του ειλεού. Λειτουργεί αντιμεσεντερικά και έχει τη δική του παροχή αίματος. Είναι ένα κατάλοιπο της σύνδεσης από τον σάκο του πόρου με το λεπτό έντερο που υπάρχει κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη. Είναι ένα αληθινό εκκόλπωμα, που αποτελείται και από τα 3 στρώματα του τοιχώματος του εντέρου που είναι ο βλεννογόνος, ο υποβλεννογόνος και ο μυϊκός ιστός. Δεδομένου ότι ο πόρος αποτελείται από πολυδύναμη κυτταρική επένδυση, το εκκόλπωμα του Meckel μπορεί να φιλοξενεί μη φυσιολογικούς ιστούς, που περιέχουν εμβρυϊκά υπολείμματα άλλων τύπων ιστών. Η νήστιδα, ο βλεννογόνος του δωδεκαδακτύλου ή οι αδένες του Brunner ανευρίσκονται το καθένα στο 2% των έκτοπων περιπτώσεων. Ετεροτοπική παρουσία γαστρικού βλεννογόνου και του παγκρεατικού ιστού παρατηρούνται στο 60% και στο 6% των περιπτώσεων αντίστοιχα. Ετεροτοπικό σημαίνει τη μετατόπιση ενός οργάνου από την κανονική ανατομική του θέση. Η φλεγμονή αυτού του εκκολπώματος του Meckel μπορεί να μιμείται τη σκωληκοειδίτιδα. Επομένως, κατά τη διάρκεια της σκωληκοειδεκτομής, ο ειλεός θα πρέπει να ελέγχεται για την παρουσία εκκολπώματος Meckel, εάν διαπιστωθεί ότι υπάρχει θα πρέπει να αφαιρεθεί μαζί.

    Ένας μνημονικός κανόνας για το εκκόλπωμα Meckel:

    • 2% (του πληθυσμού)
    • 60 εκατοστά  (κοντά στην ειλεοτυφλική βαλβίδα)
    • 5 εκατοστά (σε μήκος)
    • 2 τύποι κοινού έκτοπου ιστού (γαστρικός και παγκρεατικός)
    • Τα 2 έτη είναι η πιο συχνή ηλικία στην κλινική εμφάνιση
    • 2:1 αναλογία ανδρών:γυναικών

    Μπορεί επίσης να εμφανιστεί ως έμμεση κήλη, συνήθως στη δεξιά πλευρά, όπου είναι γνωστή ως "Κήλη του Littré". Μπορεί να συμβεί περίσφιξη ομφαλοκήλης σε εκκολπώματα Meckel και επιπλέον, μπορεί να προσκολληθεί στην περιοχή του ομφαλίου από τη λοίμωξη, με σχηματισμό κύστεως, ή να σχηματιστεί κι ένα συρίγγιο από κατά την κοπή του ομφάλιου λώρου. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί συστροφή του εντέρου γύρω από τον εντερικό μίσχο, οδηγώντας σε απόφραξη, ισχαιμία και νέκρωση.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    Σπινθηρογράφημα με τεχνήτιο-99m (99mTc), που ονομάζεται, επίσης, και απεικόνιση Meckel, είναι η διαγνωστική εξέταση εκλογής για τη διάγνωση των εκκολπωμάτων του Meckel στα παιδιά. Αυτή η σάρωση ανιχνεύει τον γαστρικό βλεννογόνο. δεδομένου ότι περίπου το 50% των συμπτωματικών εκκολπωμάτων του Meckel έχουν έκτοπα γαστρικά ή παγκρεατικά κύτταρα που περιέχονται μέσα τους. Στα παιδιά, αυτή η σάρωση είναι εξαιρετικά ακριβής και μη επεμβατική, με 95% ειδικότητα και 85% ευαισθησία, ωστόσο, στους ενήλικες η εξέταση είναι μόνο 9% ειδική και 62% ευαίσθητη. Οι ασθενείς με αυτά τα λανθασμένα γαστρικά κύτταρα μπορεί να εμφανίσουν πεπτικά έλκη ως συνέπεια (καλύτερα να μη γίνεται). Επομένως, θα πρέπει να γίνουν και άλλες εξετάσεις όπως η κολονοσκόπηση και προληπτικός έλεγχος για αιμορραγικές διαταραχές και η αγγειογραφία μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της θέσης και της σοβαρότητας της αιμορραγίας. Η κολονοσκόπηση μπορεί να είναι χρήσιμη για τον αποκλεισμό άλλων πηγών αιμορραγίας, αλλά δε χρησιμοποιείται ως εργαλείο διάγνωσης. Η αγγειογραφία μπορεί να εντοπίσει την αιμορραγία σε ασθενείς με εκκολπώματα Meckel. Το υπερηχογράφημα μπορεί να δείξει υπολείμματα ομφαλοεντερικού πόρου ή κύστεις. Η αξονική τομογραφία και η μαγνητική τομογραφία μπορεί να είναι χρήσιμα εργαλεία για την επίδειξη μιας δομής με τυφλό άκρο και φλεγμονή στη μέση της κοιλιακής κοιλότητας. Σε ασυμπτωματικούς ασθενείς, το εκκόλπωμα Meckel συχνά διαγιγνώσκεται ως τυχαίο εύρημα κατά τη διάρκεια της λαπαροσκόπησης ή της λαπαροτομίας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    Η θεραπεία είναι χειρουργική, πιθανώς με λαπαροσκοπική εκτομή. Σε ασθενείς με αιμορραγία, περίσφιξη του εντέρου, διάτρηση του εντέρου ή απόφραξη του εντέρου, η θεραπεία περιλαμβάνει χειρουργική εκτομή του ίδιου του εκκολπώματος Meckel μαζί με το παρακείμενο τμήμα του εντέρου, και αυτή η διαδικασία ονομάζεται «εκτομή λεπτού εντέρου». Σε ασθενείς χωρίς καμία από τις προαναφερθείσες επιπλοκές, η θεραπεία περιλαμβάνει μόνο χειρουργική εκτομή του εκκολπώματος του Meckel και αυτή η διαδικασία ονομάζεται απλή εκκολπωματεκτομή. Σε ό,τι αφορά το ασυμπτωματικό εκκόλπωμα Meckel, ορισμένοι συνιστούν να διεξάγεται έρευνα για το εκκόλπωμα Meckel σε κάθε περίπτωση σκωληκοειδεκτομής/λαπαροτομής που γίνεται για οξεία κοιλία και, εάν βρεθεί, γίνεται εκκολπωματεκτομή ή εκτομή Meckel για να αποφευχθούν δευτερογενείς επιπλοκές.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Meckels Diverticulum

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το πεπτικό έλκος

    Ακτινολογικές εξετάσεις για έλεγχο του λεπτού εντέρου

    Πεπτικό έλκος

    www.emedi.gr

     

  • Δηλητηρίαση από μανιτάρια Amanita phalloides Δηλητηρίαση από μανιτάρια Amanita phalloides

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δηλητηρίαση από μανιτάρια Amanita phalloides

    Τα μανιτάρια Amanita phalloides, είναι θανατηφόροι δηλητηριώδεις μύκητες βασιδιομύκητες και ανήκουν στο γένος Amanita.

    Τα σημεία και συμπτώματα περιλαμβάνουν: ναυτία, έμετος, κοιλιακά άλγη, διάρροια που ακολουθούνται από 48ωρη περίοδο βελτίωσης. Κατόπιν αναπτύσσονται βαριά νεφρική, ηπατική και κεντρική νευρική βλάβη.

    Συνήθης πορεία οξεία, προϊούσα.

    Ευρέως υπάρχει σε όλη την Ευρώπη, αλλά τώρα φυτρώνει σε άλλα μέρη του κόσμου, το A. phalloides σχηματίζει ectomycorrhizas (η εκτομυκόρριζα είναι μια μορφή συμβιωτικής σχέσης που εμφανίζεται μεταξύ ενός μυκητιασικού συμβιώματος ή μυκοβίου και των ριζών διαφόρων φυτικών ειδών και προέρχεται συχνά από τη φυλή Basidiomycota και Ascomycota και πιο σπάνια από τη φυλή Zygomycota) με διάφορα πλατύφυλλα δέντρα. Σε ορισμένες περιπτώσεις έχει εισαχθεί σε νέες περιοχές με την καλλιέργεια μη ιθαγενών ειδών βελανιδιάς, καστανιάς και πεύκου. Αυτά τα μανιτάρια εμφανίζονται το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Έχουν πρασινωπό χρώμα με λευκά βράγχια. Αυτά τα τοξικά μανιτάρια μοιάζουν με πολλά βρώσιμα είδη που καταναλώνονται συνήθως από τον άνθρωπο, αυξάνοντας τον κίνδυνο τυχαίας δηλητηρίασης.

    Οι αματοξίνες, η κατηγορία των τοξινών που βρίσκονται σε αυτά τα μανιτάρια, είναι θερμοσταθερές: αντιστέκονται στις αλλαγές που οφείλονται στη θερμότητα, επομένως οι τοξικές τους επιδράσεις δε μειώνονται με το μαγείρεμα. Το μανιτάρι Amanita phalloides είναι ένα από τα πιο δηλητηριώδη από όλα τα γνωστά μανιτάρια. Υπολογίζεται ότι μόλις μισό μανιτάρι περιέχει αρκετή τοξίνη για να σκοτώσει έναν ενήλικα άνθρωπο.

    Το κύριο τοξικό συστατικό είναι η α-αμανιτίνη, η οποία βλάπτει το ήπαρ και τα νεφρά, προκαλώντας ηπατική και νεφρική ανεπάρκεια που μπορεί να είναι θανατηφόρα.

    ΒΙΟΧΗΜΕΙΑ

    Το είδος είναι πλέον γνωστό ότι περιέχει δύο κύριες ομάδες τοξινών, και δύο πολυκυκλικά (δακτυλιόσχημα) πεπτίδια σε όλο τον ιστό των μανιταριών: τις αματοξίνες και τις φαλλοτοξίνες. Μια άλλη τοξίνη είναι η φαλλολυσίνη, η οποία έχει δείξει κάποια αιμολυτική (καταστροφική δράση των ερυθρών αιμοσφαιρίων) in vitro. Μια άσχετη ένωση, το ανταμανίδιο, έχει επίσης απομονωθεί. Οι αματοξίνες αποτελούνται από τουλάχιστον οκτώ ενώσεις με παρόμοια δομή, αυτή των οκτώ δακτυλίων αμινοξέων. Από τις αματοξίνες, η α-αμανιτίνη είναι το κύριο συστατικό και μαζί με τη β-αμανιτίνη είναι πιθανώς υπεύθυνη για τις τοξικές επιδράσεις. Ο κύριος τοξικός μηχανισμός τους είναι η αναστολή της RNA πολυμεράσης II, ενός ζωτικού ενζύμου στη σύνθεση του αγγελιαφόρου RNA (mRNA), του microRNA και του μικρού πυρηνικού RNA (snRNA). Χωρίς mRNA, η βασική πρωτεϊνική σύνθεση και ως εκ τούτου ο κυτταρικός μεταβολισμός σταματάει και το κύτταρο πεθαίνει. Το ήπαρ είναι το κύριο όργανο που επηρεάζεται, καθώς είναι το όργανο που συναντάται για πρώτη φορά μετά την απορρόφηση στο γαστρεντερικό σωλήνα, αν και άλλα όργανα, ειδικά οι νεφροί, είναι ευαίσθητα. Η RNA πολυμεράση του Amanita phalloides δεν είναι ευαίσθητη στις επιδράσεις των αματοξινών, επομένως το μανιτάρι δεν δηλητηριάζει τον εαυτό του. Οι φαλλοτοξίνες αποτελούνται από τουλάχιστον επτά ενώσεις, όλες εκ των οποίων έχουν επτά παρόμοιους πεπτιδικούς δακτυλίους. Αν και οι φαλλοτοξίνες είναι εξαιρετικά τοξικές για τα ηπατικά κύτταρα δεν απορροφώνται μέσω του εντέρου. Επιπλέον, η φαλλοιδίνη βρίσκεται επίσης στο βρώσιμο (και περιζήτητο) Blusher (Amanita rubescens). Μια άλλη ομάδα ήσσονος σημασίας ενεργών πεπτιδίων είναι οι ιοτοξίνες, οι οποίες αποτελούνται από έξι παρόμοια μονοκυκλικά επταπεπτίδια. Όπως οι φαλλοτοξίνες, δεν προκαλούν οξεία τοξικότητα μετά την κατάποση στον άνθρωπο. 

    Death cap mushroom

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΑΠΟ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ AMANITA 

    Τα μανιτάρια Amanita phalloides έχουν ευχάριστη γεύση. Αυτό, σε συνδυασμό με την καθυστέρηση στην εμφάνιση των συμπτωμάτων, κατά τη διάρκεια της οποίας τα εσωτερικά όργανα καταστρέφονται σοβαρά, μερικές φορές ανεπανόρθωτα, το καθιστούν ιδιαίτερα επικίνδυνa. Αρχικά, τα συμπτώματα είναι γαστρεντερικής φύσης και περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, με υδαρή διάρροια, ναυτία και έμετο, που μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία και, σε σοβαρές περιπτώσεις, υπόταση, ταχυκαρδία, υπογλυκαιμία και διαταραχές οξεοβασικής ισορροπίας. Αυτά τα πρώτα συμπτώματα υποχωρούν δύο έως τρεις ημέρες μετά την κατάποση. Μπορεί τότε να εμφανιστεί μια πιο σοβαρή επιδείνωση που υποδηλώνει ηπατική συμμετοχή, ίκτερος, διάρροια, παραλήρημα, επιληπτικές κρίσεις και κώμα λόγω κεραυνοβόλου ηπατικής ανεπάρκειας και επακόλουθης ηπατικής εγκεφαλοπάθειας που προκαλείται από τη συσσώρευση ουσίας που φυσιολογικά αφαιρείται από το ήπαρ στο αίμα. Σε αυτό το στάδιο μπορεί να εμφανιστούν νεφρική ανεπάρκεια (είτε δευτεροπαθής σε σοβαρή ηπατίτιδα είτε προκαλείται από άμεση τοξική νεφρική βλάβη) και διαταραχές πηκτικότητας. Οι απειλητικές για τη ζωή επιπλοκές περιλαμβάνουν αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση, ενδοκρανιακή αιμορραγία, παγκρεατική φλεγμονή, οξεία νεφρική ανεπάρκεια και καρδιακή ανακοπή. Ο θάνατος επέρχεται γενικά έξι έως δεκαέξι ημέρες μετά τη δηλητηρίαση. Η δηλητηρίαση από μανιτάρια είναι πιο συχνή στην Ευρώπη παρά στην Αμερική. Μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, το ποσοστό θνησιμότητας ήταν περίπου 60-70%, αλλά αυτό μειώθηκε σημαντικά με την πρόοδο της ιατρικής περίθαλψης. Το συνολικό ποσοστό θνησιμότητας είναι 10-15%.

    ΑΙΤΙΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΑΠΟ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ AMANITA 

    • Κυκλική οκταπεπτιδική αματοξίνη 
    • Ηπατική κυτταροτοξικότητα λόγω αλληλεπίδρασης με την RNA πολυμεράση 
    • Νεφρική κυτταροτοξικότητα λόγω αλληλεπίδρασης με την RNA πολυμεράση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΑΠΟ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ AMANITA 

    • Ενεργός άνθρακας ενδογαστρικά 
    • Εντατική υποστηρικτική φροντίδα
    • Αιμοκάθαρση διαμέσου άνθρακα
    • α-λιποϊκό οξύ

    Η κατανάλωση μανταριών AMANITA είναι μια επείγουσα ιατρική κατάσταση που απαιτεί νοσηλεία. Οι τέσσερις κύριες κατηγορίες θεραπείας για τη δηλητηρίαση είναι η προκαταρκτική ιατρική φροντίδα, τα υποστηρικτικά μέτρα, οι ειδικές θεραπείες και η μεταμόσχευση ήπατος. Η προκαταρκτική φροντίδα συνίσταται σε γαστρική απολύμανση είτε με ενεργό άνθρακα είτε με πλύση στομάχου. Λόγω της καθυστέρησης μεταξύ της κατάποσης και των πρώτων συμπτωμάτων δηλητηρίασης, είναι σύνηθες οι ασθενείς να φτάνουν για θεραπεία πολλές ώρες μετά την κατάποση, μειώνοντας ενδεχομένως την αποτελεσματικότητα αυτών των παρεμβάσεων. Τα υποστηρικτικά μέτρα στοχεύουν στην αντιμετώπιση της αφυδάτωσης που προκύπτει από την απώλεια υγρών κατά τη γαστρεντερική φάση της μέθης και τη διόρθωση της μεταβολικής οξέωσης, της υπογλυκαιμίας, των ανισορροπιών των ηλεκτρολυτών και της διαταραχής της πήξης. Δεν υπάρχει οριστικό αντίδοτο, αλλά ορισμένες ειδικές θεραπείες έχουν αποδειχθεί ότι βελτιώνουν την επιβίωση. Η υψηλή δόση συνεχούς ενδοφλέβιας πενικιλίνης G έχει αναφερθεί ότι είναι ευεργετική, αν και ο ακριβής μηχανισμός είναι άγνωστος, και οι δοκιμές με κεφαλοσπορίνες δείχνουν πολλά υποσχόμενες. Ορισμένες ενδείξεις υποδεικνύουν ότι η ενδοφλέβια σιλιβινίνη, ένα εκχύλισμα από το ευλογημένο γαϊδουράγκαθο (Silybum marianum), μπορεί να είναι ευεργετική στη μείωση των επιπτώσεων της δηλητηρίασης από τα θανατηφόρα μανιτάρια. Η σιλιβινίνη εμποδίζει την πρόσληψη αματοξινών από τα ηπατικά κύτταρα, προστατεύοντας έτσι τον μη κατεστραμμένο ηπατικό ιστό. Διεγείρει επίσης τις εξαρτώμενες από το DNA πολυμεράσες RNA, οδηγώντας σε αύξηση της σύνθεσης RNA. Οι ασθενείς που ξεκινούν το φάρμακο εντός 96 ωρών από την κατάποση του μανιταριού και που έχουν ακόμη άθικτη νεφρική λειτουργία, επιζούν όλοι. Το SLCO1B3 έχει αναγνωριστεί ως ο μεταφορέας της ανθρώπινης ηπατικής πρόσληψης για τις αματοξίνες. Επιπλέον, τα υποστρώματα και οι αναστολείς αυτής της πρωτεΐνης, μεταξύ άλλων η ριφαμπικίνη, η πενικιλλίνη, η σιλιβινίνη, η ανταμανίδη, η πακλιταξέλη, η κυκλοσπορίνη και η πρεδνιζολόνη, μπορεί να είναι χρήσιμα για τη θεραπεία της δηλητηρίασης από αματοξίνη. Η Ν-ακετυλοκυστεΐνη έχει αποδειχθεί πολλά υποσχόμενη σε συνδυασμό με άλλες θεραπείες. Oι αματοξίνες καταστρέφουν την ηπατική γλουταθειόνη. Η Ν-ακετυλοκυστεΐνη χρησιμεύει ως πρόδρομος της γλουταθειόνης και επομένως μπορεί να αποτρέψει τα μειωμένα επίπεδα γλουταθειόνης και την επακόλουθη ηπατική βλάβη. Η σιλιβινίνη και η Ν-ακετυλοκυστεΐνη φαίνεται να είναι οι θεραπείες με τα περισσότερα πιθανά οφέλη. Οι επαναλαμβανόμενες δόσεις ενεργού άνθρακα μπορεί να είναι χρήσιμες με την απορρόφηση τυχόν τοξινών που επιστρέφουν στο γαστρεντερικό σωλήνα μετά την εντεροηπατική κυκλοφορία. Άλλες μέθοδοι ενίσχυσης της αποβολής των τοξινών έχουν δοκιμαστεί. Τεχνικές όπως η αιμοκάθαρση, αιμοδιάλυση, η πλασμαφαίρεση και η περιτοναϊκή κάθαρση έχουν περιστασιακά αποδώσει επιτυχία, αλλά συνολικά δε φαίνεται να βελτιώνουν το αποτέλεσμα. Σε ασθενείς που αναπτύσσουν ηπατική ανεπάρκεια, η μεταμόσχευση ήπατος είναι συχνά η μόνη επιλογή για την πρόληψη του θανάτου. Οι μεταμοσχεύσεις ήπατος έχουν γίνει μια καθιερωμένη επιλογή στη δηλητηρίαση από αματοξίνη. Αυτό είναι ένα περίπλοκο ζήτημα, ωστόσο, καθώς οι ίδιες οι μεταμοσχεύσεις μπορεί να έχουν σημαντικές επιπλοκές και θνησιμότητα. Οι ασθενείς χρειάζονται μακροχρόνια ανοσοκαταστολή για να διατηρηθεί το μόσχευμα. Σε αυτήν την περίπτωση, τα κριτήρια έχουν επαναξιολογηθεί, όπως η έναρξη των συμπτωμάτων, ο χρόνος προθρομβίνης (PT), η χολερυθρίνη ορού και η παρουσία εγκεφαλοπάθειας, για να καθοριστεί σε ποιο σημείο η μεταμόσχευση καθίσταται απαραίτητη για την επιβίωση. Τα στοιχεία δείχνουν, αν και τα ποσοστά επιβίωσης έχουν βελτιωθεί με τη σύγχρονη ιατρική θεραπεία, σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή δηλητηρίαση, έως και οι μισοί από αυτούς που ανέρρωσαν υπέστησαν μόνιμη ηπατική βλάβη. Μια μελέτη παρακολούθησης έδειξε ότι οι περισσότεροι επιζώντες αναρρώνουν πλήρως χωρίς συνέπειες εάν υποβληθούν σε θεραπεία εντός 36 ωρών από την κατάποση μανιταριού.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για αποτοξίνωση

    Πατήστε, εδώ, για τα παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

    6351bd072d414448962ca3c3a610bea2

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Mανιτάρια Agaricus

    Οι καλύτερες ουσίες για την κατάθλιψη, το άγχος και την ανησυχία

    Τα οφέλη στην υγεία από τα μανιτάρια

    Οι θεραπευτικές δράσεις των ψυχεδελικών ουσιών

    Η ψιλοκυβίνη βοηθάει στην απεξάρτηση από την κοκαϊνη

    Είναι κατάλληλη η ψυχεδελική θεραπεία για εσάς;

    Ψυχεδελικά φάρμακα χαρισμένα από τη φύση

    Αντιγήρανση με μανιτάρια

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα συμπληρώματα διατροφής από μανιτάρια Reishi

    Τα μαγικά μανιτάρια στη θεραπεία του καρκίνου

    Θεραπεία με ψυχοτρόπα φάρμακα

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Να τρώτε μανιτάρια

    Να τρώτε μανιτάρια για να προστατεύετε τις αρτηρίες σας

    Νουντλς με μανιτάρια

    Τα μανιτάρια Γρεβενών είναι πηγή ζωής

    Να τρώτε μανιτάρια αν πάσχετε από κατάθλιψη

    Πώς θα φορτίζουμε τα κινητά μας με μανιτάρια

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Ταλιατέλες με μανιτάρια

    Συνταγές για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Τροφές που δεν πρέπει να ξαναζεσταίνετε

    Διατροφή για ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα

    Πρόγραμμα διατροφής για τη διακοπή καπνίσματος

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Η μόδα στη διατροφή

    Αδυνατίστε με μανιτάρια

    Θεραπεία της κατάθλιψης με μανιτάρια

    Tα μανιτάρια κατά του καρκίνου

    Πολύ νόστιμη μανιταρόσουπα

    Γανοθεραπεία

    www.emedi.gr