Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015 09:11

Θεραπεία του πόνου σε καρκίνο στα οστά

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(8 ψήφοι)

Αναλγητικά για τον πόνο στα οστά σε μεταστατικό ή πρωτοπαθή καρκίνο των οστών

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Ο πόνος από τις οστικές μεταστάσεις ή ακόμα και ο πόνος από τον πρωτοπαθή καρκίνο των οστών απαιτεί υψηλές δόσεις οποιοειδών και εμπλέκεται με βασανιστικό οξύ πόνο που συνοδεύει κάθε κίνηση.

Τα κορτικοστερεοειδή και τα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη δρουν μέσω της αντιφλεγμονώδους δράσης τους.

Τα 3ης και 4ης γενιάς διφωσφονικά δίνονται και έχουν καλό αναλγητικό αποτέλεσμα ρυθμίζοντας την ανοσολογική απόκριση στην οστεόλυση. Σε κάποιους ασθενείς μέσα σε λίγες ημέρες παρατηρείται ανακούφιση του πόνου, λόγω της επανασβεστοποίησης που διαρκεί αρκετούς μήνες. Καλύτερα να μη γίνονται.

Ο οξύς πόνος μπορεί να ανακουφιστεί με NR μορφίνη, υδρομορφίνη ή φεντανύλη διαβλεννογονική από το στόμα σε επαρκείς δόσεις.

Σε επιλεγμένες περιπτώσεις η ακτινοβολία, η εφαρμογή ραδιοϊσοτόπων, οι κορσέδες, οι ζώνες και άλλα ορθοπαιδικά υλικά είναι χρήσιμα.


Οι μεταστάσεις οστών είναι μια συχνή επιπλοκή του καρκίνου και ο πιο συχνός τύπος του πόνου που σχετίζεται με τον καρκίνο.

Σε προχωρημένο καρκίνο του μαστού και του προστάτη, εμφανίζονται σε μέχρι το 70% των περιπτώσεων. Στον καρκίνο του πνεύμονα, του παχέος εντέρου, του στομάχου, της ουροδόχου κύστης, της μήτρας, του ορθού, ή του καρκίνου του νεφρού, ο επιπολασμός κυμαίνεται μεταξύ 15% έως 30%. Ενώ οι περισσότεροι ασθενείς με οστικές μεταστάσεις έχουν πόνο στα οστά, ορισμένοι ασθενείς εμφανίζουν και άλλες επιπλοκές, όπως νευρολογική δυσλειτουργία από δευτερογενή συμπίεση των νεύρων στη σπονδυλική στήλη ή στη βάση του κρανίου. 

Υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία υποδοχέων που ανιχνεύουν επιβλαβή ερεθίσματα. Ο βανιλλοειδής υποδοχέας 1 (VR1) ανιχνεύει θερμότητα, πρωτόνια (οξύτητα), και  μεταβολίτες λιπιδίων. Οι δίαυλοι ιόντων ανταποκρίνονται σε μηχανικά ερεθίσματα. Οι πουρινεργικοί υποδοχείς αντιδρούν στην τριφωσφορική αδενοσίνη (ΑΤΡ) και την διφωσφορική αδενοσίνη (ADP). Ένας αυξανόμενος αριθμός άλλων υποδοχέων ανταποκρίνεται σε μόρια, όπως κυτοκίνες, ισταμίνη, σεροτονίνη, παράγοντες ανάπτυξης νεύρων, προσταγλανδίνες, και ενδοθηλίνες. Η παρατεταμένη διέγερση αυτών των νευρικών ινών παράγει μεταβολές που συμβάλλουν στη μείωση των ορίων ενεργοποίησης. Αυτή η διαδικασία είναι γνωστή ως περιφερική ευαισθητοποίηση, η υποκείμενη αιτία της υπεραλγησίας (ήπιο επιβλαβές ερέθισμα εκλαμβάνεται ως εξαιρετικά επώδυνο) και της αλλοδυνίας (ερέθισμα που θα έπρεπε κανονικά να θεωρηθεί ως μη-επιβλαβές γίνεται αντιληπτό ως επιβλαβές), που είναι το σήμα κατατεθέν του νευροπαθητικού πόνου.


Η ανίχνευση με αισθητήριους νευρώνες των επιβλαβών ερεθισμάτων που παράγονται από όγκους.

Οι αλγοϋποδοχείς χρησιμοποιούν αρκετούς διαφορετικούς τύπους υποδοχέων για τον εντοπισμό και την μετάδοση σημάτων για επιβλαβή ερεθίσματα που παράγονται από τα καρκινικά κύτταρα ή από το μικροπεριβάλλον του όγκου. Οι βανιλλοειδείς υποδοχείς 1 (VR1) ανιχνεύουν εξωκυτταρικά πρωτόνια (Η +) που παράγονται από τα καρκινικά κύτταρα, ενώ οι υποδοχείς ενδοθηλίνης-Α (ETAR) ανιχνεύουν ενδοθηλίνες (ΕΤ) που απελευθερώνονται από τα καρκινικά κύτταρα. Τα κανάλια ιόντων (DRASIC) ανιχνεύουν μηχανικά ερεθίσματα από την ανάπτυξη του όγκου. Άλλους υποδοχείς που εκφράζονται από τους αισθητικούς νευρώνες περιλαμβάνουν τους υποδοχείς προσταγλανδίνης (ΕΚ), που ανιχνεύουν την προσταγλανδίνη Ε2 (PGE2) που παράγεται από τα καρκινικά και φλεγμονώδη κύτταρα (μακροφάγα). Ο αυξητικός παράγοντας νεύρων (NGF) που απελευθερώνεται από τα μακροφάγα συνδέεται με τον υποδοχέα κινάσης τυροσίνης TrkA, ενώ το εξωκυτταρικό ΑΤΡ προσδένεται στον Ρ2Χ3 πουρινεργικό υποδοχέα. Η ενεργοποίηση αυτών των υποδοχέων αυξάνει την διεγερσιμότητα των υποδοχέων, επάγει την φωσφορυλίωση των διαύλων νατρίου (αντλία Na +) και μειώνει το όριο που απαιτείται για τη διέγερση. 

Οι όγκοι αποτελούνται από πολλούς τύπους κυττάρων, από κακοήθη, αλλά και φλεγμονώδη διαμεσολαβητικά κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, όπως μακροφάγα και λεμφοκύτταρα. Κάθε φάρμακο ανταγωνίζεται τα προϊόντα της φλεγμονής. Οι όγκοι είναι επίσης όξινοι, ιδιαίτερα οι ενεργοποιημένοι οστεοκλάστες που κάνουν οστεόλυση. Τα διφωσφονικά επάγουν την απόπτωση οστεοκλαστών και χρησιμοποιούνται τώρα ως παράγοντες για τη διαχείριση των επώδυνων μεταστάσεων των οστών. Η ανάπτυξη του όγκου ενεργοποιεί τα μηχανικά ευαίσθητα κανάλια ιόντων με διάταση των νευρικών ινών, συχνά παγιδεύοντας αυτές και πιθανώς προκαλώντας παρεκκλίνουσα αναγέννηση, μια συχνή πορεία του νευροπαθητικού μετασχηματισμού, όπου στοχεύουν τα νευροπαθητικά φάρμακα.

Ένα άλλο φαινόμενο που παρατηρείται στον πόνο του καρκίνου είναι η εκτεταμένη αναδιοργάνωση των νευροχημικών στα τμήματα του νωτιαίου μυελού των πρωτοταγών προσαγωγών νευρώνων. Αυτοί οι νευρώνες ενισχύουν και διαιωνίζουν την αντίληψης του πόνου ή  κάνουν κεντρική ευαισθητοποίηση κι εδώ έχουν ρόλο τα νευροτροποιητικά φάρμακα.


Αξιολόγηση του πόνου

Η  λεπτομερής φυσική εξέταση, και οι κατάλληλες απεικονιστικές μελέτες.

Το ιστορικό πόνου θα πρέπει να περιλαμβάνει μια περιγραφή του πόνου, την έναρξη, την ακτινοβολία του, τους παράγοντες που προκαλούν ανακούφιση. Υπάρχουν και κλίμακες αξιολόγησης του πόνου.

Διάφοροι παράγοντες μπορεί να βοηθήσουν το γιατρό στην αξιολόγηση του πόνου:

(1) Ο μεταστατικός πόνος στα οστά έχει μια σταδιακή έναρξη, γίνεται σταδιακά πιο σοβαρός, και συνήθως επιδεινώνεται το βράδυ ή με το βάρος.

(2) Η συντριπτική πλειοψηφία των μεταστάσεων στα οστά προέρχονται από καρκίνο του μαστού, του πνεύμονα, του προστάτη, του θυρεοειδούς, και του νεφρού.

(3) Οι πιο κοινές θέσεις εξάπλωσης στο σκελετό είναι η σπονδυλική στήλη, η λεκάνη, τα πλευρά, το κρανίο, ο βραχίονας, και τα μακρά οστά των ποδιών.

(4) Το 80% των μεταστάσεων στα σπονδυλικά σώματα συμβαίνουν πιο συχνά στη θωρακική περιοχή της σπονδυλικής στήλης, στην οσφυοϊερή περιοχή και τέλος, στον αυχένα.

(5) Ο πόνος  στην ινιακή ή αυχενική περιοχή ακτινοβολεί στο οπίσθιο κρανίο και επιτείνεται από την κάμψη του αυχένα και μπορεί να σχετίζεται με την καταστροφή άτλαντα (C1) των οστών.

(6) Ο πόνος στη μεσοπλάτια περιοχή θα μπορούσε να σχετίζεται με το σύνδρομο C7-T1 από την εισβολή του όγκου σε αυτούς τους σπονδύλους.

(7) Ο πόνος στο λαγόνιο ακρολοφία ή ο ιερολαγόνιος μπορεί να προέρχονται από το Τ12 ή L1 επίπεδο, ενώ ο πόνος στον γλουτό ή οπίσθιο μηρό που αυξάνει όταν ξαπλώνει ο ασθενής και ανακουφίζεται όταν στέκεται θα μπορούσε να είναι ένας πόνος από τα ιερά τμήματα.

(8) Ο πόνος ο ταχύς που εκπέμπει γύρω από το στήθος ή την κοιλιά θα μπορούσε να δείχνει μια επισκληρίδιο συμπίεση που αντιπροσωπεύει μια ογκολογική / νευρολογική κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η συμπίεση του νωτιαίου μυελού, συνήθως, συνοδεύεται από απώλεια αισθήσεων, μη φυσιολογικά αντανακλαστικά, αδυναμία, και δυσλειτουργία του αυτόνομου συστήματος.

(9) Ο πόνος στη βουβωνική χώρα ή στο γόνατο μπορεί να προέρχεται από το ισχίο.

Ο χαρακτήρας του πόνου στα οστά από μετάσταση μπορεί να είναι σωματικός (μυοσκελετικός), νευροπαθητικός που προκαλείται από νευρική βλάβη ή ερεθισμό από την εισβολή του όγκου ή μικτός που είναι πιο συχνός.

Η μαγνητική τομογραφία (MRI) είναι η πιο ακριβής μέθοδος απεικόνισης για την ανίχνευση πρώιμα των σκελετικών μεταστάσεων. Η υπολογιστική τομογραφία (CT) σάρωσης μπορούν να χρησιμοποιηθεί για ασθενείς οι οποίοι δεν μπορούν να ανεχθούν την MRI ή που δεν είναι υποψήφιοι για MRI (όπως εκείνοι που έχουν μεταλλικά εμφυτεύματα ή διεγέρτη του νωτιαίου μυελού ή βηματοδότη). Το σπινθηρογράφημα οστών είναι χρήσιμο για τον προσδιορισμό της έκτασης των βλαβών στα οστά σε όλο το σώμα. Καλύτερα να μη γίνεται.


Τα φάρμακα για τον πόνο του καρκίνου

  • Τα απλά αναλγητικά

Παυσίπονα, όπως η ασπιρίνη, η ακεταμινοφαίνη και η ιβουπροφαίνη.

  • Τα οπιοειδή

Ασθενή οπιοειδή (που προέρχονται από το όπιο), όπως κωδεΐνη.

Ισχυρά οπιοειδή φάρμακα, όπως η μορφίνη, η οξυκωδόνη, η υδρομορφόνη, η φεντανύλη, η μεθαδόνη και η οξυμορφόνη.

Το πρώτο βήμα είναι να βελτιστοποιηθεί η δοσολογία του οπιοειδούς. Σε δυσφαγία, τα φάρμακά του πρέπει να χορηγούνται παρεντερικά. Δυσφαγία μπορεί να συμβεί στο τελικό στάδιο της ασθένειας με απώλεια  συνείδησης ή γενική αδυναμία. Η προσωρινή δυσφαγία μπορεί να οφείλεται σε καντιντίαση οισοφάγου.

Αλγόριθμος για την εναλλαγή οπιοειδών

-Έξι δισκία 80-mg οξυκωδόνης SR-Sustained Release κάθε 24 ώρες που ισούται με 480 mg. Προσθέστε 5 δισκία των 20 mg οξυκωδόνης IR-Immediate Release, κάθε 24 ώρες, το οποίο ισούται με 100 mg. Το σύνολο είναι 580 mg οξυκωδόνης κάθε 24 ώρες. Η ισοδύναμη δόση μορφίνης για τα 580 mg οξυκωδόνης ανά 24 ώρες είναι 1160 mg μορφίνης κάθε 24 ώρες.

-Η υδρομορφόνη επιλέγεται για να ελαχιστοποιηθεί O υποδόρια (SC) όγκος υγρού. Ο υπολογισμός γίνεται ως εξής: 1.160 ÷ 5 = 232. Μετατροπή των 1160 mg μορφίνης είναι 232 mg υδρομορφόνης. Η δόση υδρομορφόνη μειώνεται κατά 25%, σε ευαισθησί σε αυτό το οπιοειδές. Το σύνολο είναι 174 mg υδρομορφόνης κάθε 24 ώρες, με στρογγυλοποίηση στα 180 mg κάθε 24 ώρες. Όταν χορηγείται SC υποδορίως  η δόση 180-mg υποδιπλασιάζεται και ισούται με 90 mg υδρομορφόνης ανά 24 ώρες και είναι 4 mg / h SC υδρομορφόνης (στρογγυλοποίηση από 3,75 mg). Τα 4 mg υδρομορφόνης υποδορίως μπορεί να δίνονται και κάθε 20 λεπτά. Με αυτή την τακτική ο πόνος μειώνεται στο 5 σε μια κλίμακα 10. Ωστόσο, το βέλτιστο επίπεδο του πόνου πρέπει να είναι 1-2 σε μια κλίμακα 10 και ο ασθενής δεν θα είναι σε θέση να κάθεται άνετα.

Επικουρικά φάρμακα για τον πόνο από καρκίνο των οστών

Τα επικουρικά φάρμακα για τον πόνο θα βελτιώσουν τη διαχείριση του πόνου και θα μειώσουν την τοξικότητα των οπιοειδών, όταν αυτά χορηγούνται σε υψηλές δόσεις. 

  • Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα

Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα είναι πιο χρήσιμα σε έναν ασθενή με μέτριο πόνο στα οστά που είναι σε θέση να ανεχθεί τα από του στόματος φάρμακα. Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται από αδύναμους ηλικιωμένους, ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια ή προηγούμενο πεπτικό έλκος, ή σε εκείνους οι οποίοι δεν ήταν σε θέση να τα ανεχθούν στο παρελθόν.

  • Στεροειδή

Τα στεροειδή είναι η επιλογή για την βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από τον πόνο των οστών, καθώς αυτά μπορεί να δοθούν παρεντερικά για 24 έως 48 ώρες. Μία δόση από 4 έως 16 mg δεξαμεθαζόνης χρησιμοποιείται τυπικά στην παρηγορητική αντιμετώπιση του πόνου. Επειδή, η δεξαμεθαζόνη έχει μακρά ημιζωή, μία ημερήσια δόση δίδεται το πρωί και είναι λιγότερο πιθανό αυτή να προκαλέσει αϋπνία. Εάν απαιτείται γρήγορος έλεγχος του πόνου, ξεκινήστε με υψηλότερη δόση για να έχετε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Όταν ο πόνος ελέγχεται, η δόση μπορεί να τιτλοποιηθεί προς τα κάτω προς τη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση. Η δόση θα πρέπει να μειωθεί προοδευτικά σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, λόγω των πιθανών παρενεργειών, όπως η ψύχωση. Ο μηχανισμός δράσης των κορτικοστεροειδών εμποδίζει τη σύνθεση των κυτοκινών που συμβάλλουν τόσο αίσθηση του πόνου όσο και της φλεγμονής. Ο ρόλος των κορτικοστεροειδών στη θεραπεία της συμπίεσης του νωτιαίου μυελού είναι γνωστή. Όταν υπάρχει υποψία για συμπίεση του νωτιαίου μυελού, οι ασθενείς θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με κορτικοστεροειδή και να αξιολογούνται με MRI όλης της σπονδυλικής στήλης ή μυελογραφία μέσα σε 24 ώρες. Ακτινοθεραπεία ή χειρουργική αποσυμπίεση πρέπει μέσα σε 24 ώρες από τη διάγνωση της συμπίεση του νωτιαίου μυελού. 8 mg δεξαμεθαζόνης χορηγούνται αμέσως πριν την παρηγορητική ακτινοθεραπεία για να μειώσουν τη συχνότητα των υποτροπών του πόνου κατά τη διάρκεια των πρώτων δύο ημερών αμέσως μετά την ακτινοθεραπεία. 

  • Τα διφωσφονικά

Όλα τα από του στόματος διφωσφονικά  ελάχιστα απορροφούνται από το έντερο και έχουν μικρή επίδραση στις εγκατεστημένες οστικές μεταστάσεις. Τα διφωσφονικά σχηματίζουν 3-διάστατη δομή που συμπλοκοποιεί το ασβέστιο (Ca ++). Κατά συνέπεια, έχουν ισχυρή συγγένεια για τα οστά και χρησιμοποιούνται εκτεταμένα σε συνθήκες επαναρρόφησης του οστού από τους οστοκλάστες, όπως σε οστεόλυση. Τα διφωσφονικά συγκεντρώνονται σε σημεία ενεργούς αναδιαμόρφωσης και η αντιαπορροφητική δράση τους οφείλεται στην άμεση ανασταλτική δράση στους οστεοκλάστες και όχι σε φυσικοχημικές επιδράσεις. Η δράση κατά την επαναρρόφηση πιστεύεται ότι περιλαμβάνει 2 κύριους μηχανισμούς: απόπτωση οστεοκλαστών και αναστολή των συστατικών της βιοσυνθετικής οδού της χοληστερόλης.

Τα διφωσφονικά μπορούν να διαιρεθούν σε 3 γενιές. Τα διφωσφονικά τρίτης γενιάς (π.χ., το ζολεδρονικό οξύ) είναι 10 000 φορές πιο ισχυρά από ό, τι τα πρώτης γενιάς. Εξήντα έως 90 mg pamidronate (διφωσφονικό δεύτερης γενιάς) ενδοφλεβίως, σε 500-mL διαλύματος 5% δεξτρόζη σε νερό (D5W) επί 2 ώρες, μπορεί να δώσει έως και 4 εβδομάδες ανακούφιση του πόνου. 4mg  ζολενδρονάτη ενδοφλεβίως σε 100 κ.εκ. διαλύματος έγχυσης D5W επί 15 λεπτά μπορεί να δώσει ανακούφιση από τον πόνο για 4 έως 8 εβδομάδες. Τα διφωσφονικά χρησιμοποιούνται καλύτερα σε ασθενείς οι οποίοι θα επωφεληθούν. Τα διφωσφονικά απεκκρίνονται από τα νεφρά, και τροποποιήσεις πρέπει να γίνουν σε περιπτώσεις νεφρικής ανεπάρκειας. Ειδικότερα, η ζολεδρονάτη είναι γνωστό ότι είναι τοξική για τα νεφρά και πρέπει να παρακολουθείται η λειτουργία τους, αν αυτό το φάρμακο χορηγείται σε τακτική βάση. Όταν η Pamidronate δίνεται για πρώτη φορά, μπορεί να συνοδεύεται από την απελευθέρωση κυτοκινών, οι οποίες μπορεί να εξηγήσουν το σύνδρομο γρίπης με ήπιο πυρετό και μυαλγίες.

Το Denosumab πια δίνεται σε οστικές μεταστάσεις για καλύτερη ποιότητα ζωής, για την πρόληψη των σκελετικών συμβαμάτων (SRE), όπως το παθολογικό κάταγμα,  σε ακτινοβολία στα οστά, στη συμπίεση του νωτιαίου μυελού ή στη χειρουργική επέμβαση σε οστό,  σε ενήλικες με οστικές μεταστάσεις από συμπαγείς όγκους. Οι οστικές μεταστάσεις αποτελούν μια συχνή και σοβαρή αιτία ανησυχίας για τους ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο, ενώ επιβαρύνουν το σύστημα υγείας. Η εξασθένηση των οστών λόγω μεταστάσεων δύναται να προκαλέσει σκελετικά συμβάματα (SRE). Κύριος στόχος της θεραπείας των οστικών μεταστάσεων είναι η πρόληψη της εμφάνισης των σκελετικών συμβαμάτων, τα οποία είναι αφενός επιβαρυντικά για την υγεία του ασθενούς και αφετέρου δαπανηρά για το σύστημα υγείας. Τα σκελετικά συμβάματα που σχετίζονται με τις οστικές μεταστάσεις είναι πραγματικά επιβαρυντικά και επώδυνα για τους ασθενείς που ζουν με καρκίνο και η σημερινή έγκριση του Denosumab σηματοδοτεί μια πραγματική πρόοδο. Στις κλινικές μελέτες, το Denosumab επέδειξε παρατεταμένη προστασία από τα σκελετικά συμβάματα, καθυστερώντας επιπρόσθετα την εξέλιξη του πόνου. Τα αποτελέσματα αυτά καταδεικνύουν ότι θα διαφοροποιηθεί σημαντικά η ζωή των ασθενών που ζουν, με προχωρημένο καρκίνο. Το Denosumab κάνει τη διαφορά για τους ασθενείς με καρκίνο των οποίων η καθημερινή ζωή πλήττεται από τις συνέπειες των οστικών μεταστάσεων. Χορηγείται ως υποδόρια ένεση 120mg κάθε τέσσερις εβδομάδες.

  • Τα κανναβινοειδή

Υπάρχουν 3 κανναβινοειδή. Το 1 έχει επίσημη ένδειξη για τη θεραπεία του πόνου σε καρκίνο (Sativex). Αυτός είναι ένας συνδυασμός 2 κανναβινοειδών από το φυτό Cannabis sativa: δέλτα-9-τετρα-υδροκανναβινόλη και κανναβιδιόλη. Το Sativex είναι ανοσοενισχυτικό φάρμακο, αλλά είναι κατάλληλο και για τη θεραπεία του πόνου του καρκίνου. Γίνονται 3-4 ψεκασμοί ημερησίως και τιτλοποίηση μέχρι την πιο αποτελεσματική δόση. Ενδείκνυται για χρήση στον πόνο του καρκίνου με νευροπαθητικούς χαρακτήρες που δεν αντιμετωπίζεται ικανοποιητικά με τα οπιοειδή.

Μέσα σε 48 ώρες, η δεξαμεθαζόνη και η τιτλοποίηση των οπιοειδών θα έχουν αποτέλεσμα για την καλή ανακούφιση από τον πόνο. Η δεξαμεθαζόνη χορηγείται, συνήθως, σε δόση 12 mg υποδορίως μία φορά την ημέρα. 

  • Ακτινοθεραπεία στις οστικές μεταστάσεις

Χρησιμοποιείται για μεταστάσεις οστών για την ανακούφιση του πόνου, την πρόληψη των επικείμενων παθολογικών καταγμάτων, και την προώθηση της επούλωσης των παθολογικών καταγμάτων. Η ακτινοθεραπεία είναι επιτυχής στην ανακούφιση του πόνου σε 60% έως 70% των ασθενών, αλλά απαιτείται μέχρι και 3 εβδομάδες για να φανεί το αποτέλεσμα. Οι μονοκλασματοποιημένες ακτινοβολίες έχουν το ίδιο ποσοστό απόκρισης με τις υπερκλασματοποιημένες στη διαχείριση των οστικών μεταστάσεων. Η ακτινοθεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε νευρολογικές βλάβες. Καλύτερα να δίνεται επιπρόσθετα 16 mg / d δεξαμεθαζόνης υποδορίως. 

Η συμβατική ακτινοθεραπεία εξωτερικής δέσμης (EBRT) είναι η θεραπεία των επώδυνων σπονδυλικών αλλοιώσεων, χωρίς μηχανική αστάθεια, που δεν περιλαμβάνουν το νευρικό σύστημα. Η ακτινοθεραπεία μπορεί να παρέχει σημαντική ανακούφιση του πόνου, πρόληψη παθολογικών καταγμάτων, και να καθυστερήσει η νευρολογική δυσλειτουργία.

Νεότερες τεχνικές ακτινοβολίας, όπως η στερεοτακτική ακτινοχειρουργική, έχει πλεονεκτήματα, όπως αυξημένη δόση ακτινοβολίας στην περιοχή και στοχευμένη ακτινοθεραπεία με μειωμένη συχνότητα εμφάνισης τοξικότητας από ακτινοβολία. Μπορεί, επίσης, να προσφέρει τη δυνατότητα για τη θεραπεία των ασθενών σε 1 ή 2 ημέρες, αντί των αρκετών ημερών που απαιτούνται για τη συμβατική ακτινοβολία. Αυτές οι νεώτερες τεχνικές μπορεί επίσης να είναι πιο αποτελεσματικές για όγκους ραδιοανθεκτικούς, όπως τα καρκινώματα και σαρκώματα εκ νεφρικών κυττάρων. 

  • Χειρουργική αποκατάσταση οστικών μεταστάσεων

Για τους ασθενείς που παρουσιάζονται με επώδυνα παθολογικά σπονδυλικά κατάγματα συμπίεσης, αλλά χωρίς νευρολογικές επιπλοκές, η σπονδυλοπλαστική και κυφωπλαστική προσφέρουν μια νέα επιλογή. Αυτές οι ελάχιστα επεμβατικές διαδικασίες γίνονται με μια έγχυση οστικού τσιμέντου (πολυμεθυλομεθακρυλικό) σε ένα σπασμένο ή διαταραγμένο σπονδυλικό σώμα μέσω ενός διαδερμικού σωληνίσκου που τοποθετείται στο σπονδυλικό σώμα. Αυτό παρέχει δομική υποστήριξη και ελαχιστοποιεί το μηχανικό πόνο. Επιπλέον, το τσιμέντο μπορεί να έχει αναλγητική και αντικαρκινική δράση.

Η κυφωπλαστική διαφέρει από τη σπονδυλοπλαστική στο ότι η έγχυση του τσιμέντου οστών συμβαίνει μετά τη δημιουργία μιας κοιλότητας στο σπονδυλικό σώμα με φούσκωμα ενός μπαλονιού. Αυτό θα επιτρέψει να γίνει μια ένεση χαμηλής πίεσης, ελαχιστοποιώντας έτσι τις επιπλοκές από εξαγγείωση. Οι ενδείξεις για σπονδυλοδεσία είναι τα επιθετικά σπονδυλικά αιμαγγειώματα, τα οστεοπορωτικά σπονδυλικά κατάγματα και οι όγκοι του νωτιαίου μυελού. 

Εκείνοι που δεν είναι υποψήφιοι για θεραπεία με ακτινοβολία φαίνεται να λαμβάνουν το μεγαλύτερο όφελος από την RFA, ή και τη σπονδυλοπλαοτική σε συνδυασμό με RFA.

Ο συνδυασμός ακτινοχειρουργικής και κυφοπλαστικής έχει επίσης χρησιμοποιηθεί.

Η διεγχειρητική ακτινοθεραπεία κατά τη διάρκεια κυφοπλαστικής (kypho-IORT) είναι μια νέα προσέγγιση που χρησιμοποιείται και δίνεται μια εφάπαξ δόση των 10 Gy στη νωτιαίο βλάβη κατά τη διάρκεια της κυφοπλαστικής.

Ο υπολειμματικός πόνος μετά τις επιτυχείς διαδικασίες εκτιμάται κατά μέσο όρο, γύρω στο 23%. Οι επεμβατικές διαδικασίες, όπως η επισκληρίδιος έγχυση κορτικοστεροειδών, οι εγχύσεις στο σημείο ενεργοποίησης, το μεσοπλεύριο νεύρο μπλοκ, και οι ενέσεις της ιερολαγόνιας άρθρωσης  έχουν χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για την περαιτέρω ανακούφιση των επώδυνων συμπτωμάτων. 

Η εντοπισμένη μεταστατική νόσος σε άλλα οστά μπορεί επίσης να είναι επώδυνη, ιδιαίτερα όταν ο αρχικός σωματικός πόνος γίνεται νευροπαθητικός λόγω εισβολής των παρακείμενων νευρικών δομών. Οι αλλοιώσεις ανταποκρίνονται ανεπαρκώς σε ακτινοβολία και γίνεται, συνήθως, χειρουργική σε συνδυασμό με επανορθωτική χειρουργική και έγχυση οστικού τσιμέντου. Συμπληρωματικά μπορεί να γίνει RFA.

Το RFA, η κρυοπηξία, και η νευρόλυση με φαινόλη και  αλκοόλ επιτυγχάνουν μακροπρόθεσμη αναλγησία. Η νευρόλυση επιταχύνει την επιλεκτική C και Αδ (ίνες πόνου) νευρόλυση σε ένα συγκεκριμένο νεύρο, διατηρώντας σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό την ανατομική ακεραιότητα για μελλοντική αναγέννηση, καθώς επίσης και την αισθητήρια και κινητική λειτουργία των ινών. Αυτό είναι δυνατό λόγω της μικρότερης διαμέτρου και τη σχετική έλλειψη της μυελίνης των ινών του πόνου. Ενώ σχεδόν κάθε νεύρο μπορεί να υποβληθεί σε αυτή την προσέγγιση, αυτά που ελέγχουν την κινητική λειτουργία των άκρων αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη προσοχή λόγω της πιθανότητας της  απώλεια της λειτουργικότητας των άκρων. Κατά συνέπεια, οι τεχνικές αυτές χρησιμοποιούνται για τα μεσοπλεύρια νεύρα από μεταστάσεις στα πλευρά ή τον πόνο μετά από θωρακοτομή. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην παλμική ραδιοσυχνότητα του γαγγλίου ραχιαίας ρίζας και των νευρικών ριζών. Η RFA είναι η προτιμώμενη νευρολυτική τεχνική, δεδομένης της ικανότητάς της να ελέγχει το μέγεθος της αλλοίωσης με ανάδραση ελέγχου της θερμοκρασίας του ιστού. 

Σε άλλες περιπτώσεις, αν υπάρχει κίνδυνος απώλειας της λειτουργικότητας των άκρων, τοποθετείται ένας προσωρινός καθετήρας για τη συνεχή έγχυση του τοπικού αναισθητικού (περιφερειακή αναλγησία) και γίνονται εγχύσεις  τοπικών αναισθητικών.

Το μπλοκ μηριαίου / ισχιακού νεύρου και βραχιόνιου πλέγματος, καθώς και τοποθέτηση επισκληρίδιων καθετήρων χρησιμοποιούνται με επιτυχία. Τα μειονεκτήματα είναι η ανάγκη για συνεχή φροντίδα, τα συχνά ανταλλακτικά, η μείωση της κινητικότητας αυτών των ασθενών  και η απόφραξη και μετανάστευση του καθετήρα. Οι λοιμώξεις είναι σπάνιες, αλλά το βακτηριακό ποσοστό αποικισμού είναι σημαντικό σε αυτούς τους καθετήρες, ακόμα και μετά από μικρής διάρκειας (48 ώρες) εγχύσεις.  Οι επισκληρίδιοι καθετήρες χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής. Τα επισκληρίδια οπιοειδή, ειδικότερα τα υδρόφιλα οπιοειδή όπως η μορφίνη και υδρομορφόνη, μπορούν να παρέχουν τμηματική αναλγησία όταν τοποθετούνται κοντά στο νωτιαίο επίπεδο στα αντίστοιχα δερμοτόμια. 

Πρόσθετες παρεμβατικές εναλλακτικές λύσεις για τη διαχείριση του εντοπισμένου πόνου του καρκίνου των οστών, είναι η νευροδιέγερση και η διέγερση του νωτιαίου μυελού. Η νευροδιέγερση έχει τη δυνατότητα να προσφέρει υψηλά επίπεδα αναλγησίας σε ασθενείς με νευροπαθητικό πόνο. Η διέγερση του νωτιαίου μυελού και, η περιφερική νευρική διέγερση έχουν μοναδικούς μηχανισμούς δράσης στη θεραπεία του νευροπαθητικού πόνου. Η εφαρμογή αυτής της θεραπείας απαιτεί μια αρχική τοποθέτηση διαδερμικής ηλεκτρικής συσκευής.

Η χρήση των οπιοειδών με έγχυση στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ) για ασθενείς με καρκίνο γίνεται σε κάποιες περιπτώσεις.

Εγχύσεις μπορεί να γίνουν με διαδερμικούς καθετήρες ή εμφυτεύσιμα συστήματα χορήγησης φαρμάκων (IDDSs).

Η ζικονοτίδη είναι ένα συνθετικό πεπτίδιο που προέρχεται από την θάλασσα (σαλιγκάρι) και αποκλείει εκλεκτικά τους Ν-τύπου διαύλους ασβεστίου, αλλά έχει πολλές πιθανές παρενέργειες.

Η ενδορραχιαία κεταμίνη χορηγείται, επίσης, σε ασθενείς με καρκίνο, αλλά με νευροτοξικότητα.

Η ακτινοθεραπεία με ραδιονουκλίδια χρησιμοποιείται επιτυχώς για τη θεραπεία των συμπτωμάτων του πόνου που σχετίζονται με μεταστατική οστική νόσο.

Ο πρωταρχικός στόχος στην αντιμετώπιση του πόνου του καρκίνου είναι η διατήρηση της ποιότητας των ασθενών μας ζωής σε όλα τα στάδια της νόσου τους.

Αν και έχουν γίνει πρόοδοι στην κατανόηση των μηχανισμών του πόνου του καρκίνου, καθώς και το πώς και πότε θα πρέπει να γίνει θεραπεία του μεταστατικού πόνου, η ανακούφιση από τον πόνο της οστικής νόσου συνεχίζει να είναι πρόκληση. Πολλές επιλογές είναι διαθέσιμες για να ελέγχουν αποτελεσματικά τον πόνο που προκύπτει από την κεντρική, πολυεστιακή ή γενικευμένη νόσο από καρκίνο των οστών.

Το ζητούμενο είναι διατήρηση της ποιότητας της ζωής των ασθενών.


Μη φαρμακευτική διαχείρηση του καρκινικού πόνου

  • Δερματική διέγερση

Η δερματική διέγερση περιλαμβάνει την εφαρμογή επιφανειακής θερμότητας (θερμοθεραπεία) και κρύου (κρυοθεραπεία). Η θερμοθεραπεία είναι τα τοπικά ζεστά επιθέματα, οι θερμοφόρες, οι ηλεκτρικές θερμοφόρες, και η εμβάπτιση σε ζεστό νερό, ενώ η κρυοθεραπεία χρησιμοποιεί παγοκύστες, πετσέτες μουλιασμένες σε παγωμένο νερό, ή εμπορικά συσκευασμένα χημικά τζελ. Αυτή η  μορφή των δερματικών διέγερσεων δεν πρέπει να εφαρμόζεται πάνω σε ιστούς που έχουν εκτεθεί και έχουν καταστραφεί από την ακτινοθεραπεία. Η διαθερμία βραχέων κυμάτων, η διαθερμία μικροκυμάτων και υπερήχων, θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με ενεργό νόσο  καρκίνου, και δεν πρέπει ποτέ να εφαρμόζεται απευθείας σε μια περιοχή που έχει όγκο.

  • Διαδερμική ηλεκτρική νευρική διέγερση

Η διαδερμική ηλεκτρική διέγερση (TENS) είναι μια μέθοδος εφαρμογής ηλεκτρικής διέγερσης χαμηλής τάσης σε μεγάλες, μυελινωμένες ίνες. Η μονάδα TENS μπορεί να παρέχει ανακούφιση από τον πόνο. Η διέγερση των μεγάλων εμμύελων νευρικών ινών αναστέλλει τη μετάδοση των ερεθισμάτων του πόνου μέσω αμύελων ινών C και μικρών μυελινωμένων ινών δέλτα. Το TENS μπορεί, επίσης, να βελτιώσει τον πόνο προκαλώντας την απελευθέρωση των β-ενδορφινών και μετεγκεφαλινών (ενδορφίνες που εμπλέκονται στη μετάδοση του πόνου). 

  • Θεραπευτικό μασάζ

Η θεραπεία με μασάζ μπορεί να βοηθήσει να απαλύνει γενικά τους πόνους, ιδιαίτερα σε ασθενείς οι οποίοι είναι στο κρεβάτι ή που έχουν περιορισμένη κινητικότητα. Η θεραπεία με μασάζ έχει θετική επίδραση στον πόνο και το άγχος, παρέχοντας ένα αποτελεσματικό άμεσο όφελος  και κανένας ασθενής δεν έχει αναφέρει δυσμενείς επιπτώσεις ως αποτέλεσμα της θεραπείας με μασάζ. Μασάζ δεν πρέπει να γίνεται απευθείας στο όγκο.

  • Άσκηση

Κατά γενικό κανόνα, οι ασθενείς θα πρέπει να ενθαρρύνονται να παραμείνουν ενεργοί. Η παρατεταμένη ακινητοποίηση θα μπορούσε να οδηγήσει σε μειωμένη αντοχή του μυοσκελετικού συστήματος και ψυχοκοινωνικά προβλήματα. Για αυτούς τους ασθενείς, η υδροθεραπεία μπορεί να προσφέρει ανακούφιση, να διευκολύνει τη χαλάρωση των μυών, και να βελτιώσει τη συνολική συναισθηματική κατάσταση. Εάν ακινητοποίηση απαιτείται για την πρόληψη ή τη σταθεροποίηση καταγμάτων, η άσκηση πρέπει να περιορίζεται σε παθητικές ασκήσεις διατήρησης του εύρους των κινήσεων. Επιπλέον, οι κλινικοί γιατροί πρέπει να εκπαιδεύσει τις οικογένειες και τους φροντιστές για την ορθή εφαρμογή των ορθοπαιδικών συσκευών, καθώς και για τις ασκήσεις που δεν αυξάνουν σημαντικά τον πόνο.

  • Χειροπρακτική και Οστεοπαθητική 

Λόγω της πιθανότητας πρόκλησης βλάβης σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο των οστών, η χρήση της χειροπρακτικής και οστεοπαθητικής δεν συνιστάται.

  • Τεχνικές Χαλάρωσης

Οι τεχνικές χαλάρωσης περιλαμβάνουν απλές ασκήσεις εστιασμένες στην αναπνοή, στην προοδευτική μυϊκή χαλάρωση, σε ευχάριστες εικόνες, σε διαλογισμό, και μουσικοθεραπεία. Οι τεχνικές αυτές  δεν απαιτούν ειδική εκπαίδευση και μπορούν να μειώσουν τα συμπτώματα όπως η κόπωση και η ναυτία, ο έμετος και θα μπορούσαν να βελτιώσουν τη διάθεση, τον ύπνο και την ποιότητα ζωής των ασθενών με καρκίνο.

  • Μείωση του στρες

Η μείωση του στρες έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει όχι μόνο το χρόνιο πόνο και τον πόνο του καρκίνου, αλλά και το χαμηλό πόνο στην πλάτη, και βελτιώνει τη διάθεσή του ασθενούς.

  • Ύπνωση

Η ύπνωση μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην παρηγορητική φροντίδα του καρκίνου, κυρίως για τον έλεγχο της ναυτίας, ιδιαίτερα ναυτία της προσμονής που σχετίζονται με τη χημειοθεραπεία. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να αυξήσει το κατώτατο όριο πόνου, με τη μείωση είτε την ενοχλητική αίσθηση ή την προσοχή που δίδεται στον πόνο και να βελτιώσουν τόσο συνολικά όσο και την ψυχική ευεξία. 

  • Ψυχοθεραπεία

Η ψυχοθεραπεία θα πρέπει να προσφέρεται στους ασθενείς που έχουν ιστορικό ψυχιατρικής νόσου, ή που παρουσιάζουν κλινικά συμπτώματα κατάθλιψης. Η ψυχοθεραπεία μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί ως ένα ανοσοενισχυτική θεραπεία για τους ασθενείς με ιστορικό εθισμού.


Τα σημαντικότερα βήματα για να μην πονάνε οι ασθενείς με καρκίνο των οστών

Βήμα 1

Μη οπιοειδή αναλγητικά, όταν ο πόνος είναι ήπιος. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) και οι αναστολείς COX-2, η ακεταμινοφαίνη, και τοπικά αναλγητικά. Τα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη πρέπει να δίνονται με προσοχή στους ηλικιωμένους. Τα ανοσοενισχυτικά συνήθως αναφέρονται σε φάρμακα που, αν και δεν είναι αναλγητικά μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε ειδικές περιστάσεις. Αρκετά αντιεπιληπτικά και αντικαταθλιπτικά είναι θεραπείες πρώτης γραμμής στη διαχείριση του νευροπαθητικού πόνου. Οι πλέον κοινώς χρησιμοποιούμενοι παράγοντες περιλαμβάνουν την γκαμπαπεντίνη, πρεγκαμπαλίνη, και τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (π.χ., αμιτριπτυλίνη, νορτριπτυλίνη).

Βήμα 2 

Ήπια οπιοειδή όπως υδροκωδόνη, κωδεϊνη, οξυκωδόνη σε χαμηλή δόση για τον πόνο που είναι ήπιος έως μέτριος. Άλλοι αγωνιστές υποδοχέων μ με διπλούς μηχανισμούς δράσης περιλαμβάνουν την τραμαδόλη και, πιο πρόσφατα την ταπενταδόλη. Αυτά τα φάρμακα μειώνουν τις παρενέργειες των καθαρών οπιοειδών και έχουν επιδράσεις στο νευροπαθητικό πόνο. 

Βήμα 3

Χορηγούνται ισχυρότερα οπιοειδή, όπως η μορφίνη, υδρομορφόνη, φεντανύλη, οξυκωδόνη σε υψηλή δόση, μεπεριδίνη και μεθαδόνη. Για τους ασθενείς με χρόνιο πόνο καρκίνου, ένας συνδυασμός  μακράς και βραχείας δράσης οπιοειδών συνιστάται. Τα μακράς δράσης οπιοειδή, εάν είναι φαρμακολογικά μακράς δράσης (όπως η μεθαδόνη ή λεβορφανόλη) ή φαρμακευτικώς μακράς δράσης (σύστημα παροχής βραδείας αποδέσμευσης, όπως μορφίνη παρατεταμένης απελευθέρωσης, οξυκωδόνη, οξυμορφόνη ή υδρομορφόνη), χρησιμοποιούνται για τον χρόνιο πόνο καρκίνου. Τα οπιοειδή ταχείας δράσης που απαιτούν επαναλαμβανόμενη δοσολογία χρησιμοποιούνται για τον οξύ πόνο.

Αναφορικά με τον παροξυσμικό πόνο που είναι απότομος, βραχύβιος, και έντονος υπάρχει μια αυξανόμενη τάση για τη χρήση  λιπόφιλων φαρμάκων μέσω του βλεννογόνου (π.χ., από του στόματος διαβλεννογόνια κιτρική φεντανύλη, φεντανύλης δισκία παρειάς, υπογλώσσια φεντανύλη, σπρέι ενδορρινικό φεντανύλης, η πηκτίνη φαιντανύλη σε ρινικό σπρέι, φεντανύλη παρειάς διαλυτό) λόγω της ταχείας επίδρασης αυτών των φαρμάκων, τα οποία δρουν 10 έως 15 λεπτά μετά τη χορήγηση. Ο παροξυσμικός πόνος εμφανίζεται σε 50% έως 70% των ασθενών με καρκίνο. Οι ασθενείς με πόνο που βρίσκεται στην σπονδυλική στήλη, την πλάτη, και τη λεκάνη μπορεί να είναι σε κίνδυνο για ανθεκτικό παροξυσμικό πόνο. Ο παροξυσμικός πόνος μπορούν να κατηγοριοποιηθεί ως σωματικός, σπλαχνικός ή μικτός, καθώς επίσης και ως ιδιοπαθής.

Η κεταμίνη, ένας Ν-μεθυλασπαρτικός (NMDA) ανταγωνιστής υποδοχέων, είναι αποτελεσματικός στη θεραπεία δυσεπίλυτου σοβαρού πόνου που προκαλείται από  μετάσταση, τραύμα, χρόνια ισχαιμία ή κεντρικό νευροπαθητικό πόνο. Η κεταμίνη είναι αποτελεσματική, ακόμη και όταν μεγάλες δόσεις ενδοφλέβιων, επισκληρίδιων, ή από του στόματος οπιοειδών αποδεικνύονται αναποτελεσματικά ή όταν έχει αναπτυχθεί ανοχή στα οπιοειδή. Χορηγείται κεταμίνη 100 mg ημερησίως για δύο συνεχόμενες ημέρες, μαζί με μεθαδόνη σε ασθενείς με  αρνητικές επιπτώσεις από τα οπιοειδή. Ο πόνος ελέγχεται σε 5 έως 7 ημέρες.

Οι ορμονοεξαρτώμενοι όγκοι οι μεταστατικοί στα οστά σχετίζονται γενικά με βραδύτερη εξέλιξη της νόσου και μεγαλύτερη επιβίωση. Ο πόνος στους όγκους στους οποίους η ορμονική θεραπεία είναι αποδεδειγμένα οφέλιμη όπως του μαστού, του προστάτη, και του καρκίνου του ενδομητρίου ανταποκρίνεται στην ορμονοθεραπεία.

Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο των οστών, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

Η ζωή είναι πολύτιμη.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Οι κατευθυντήριες οδηγίες για την αντιμετώπιση του πόνου στον καρκίνο

Τα δικαιώματα των καρκινοπαθών

Τεχνική για να μειώσετε τον πόνο σας

Ρόφημα που εξαφανίζει τον πόνο

Νευροπάθεια στους ογκολογικούς ασθενείς

Αντιβιοτικά για τον χρόνιο πόνο

Κόλπα για το χρόνιο πόνο

Tramadol

Μετρήστε τον πόνο σας

Χρήσιμες πληροφορίες για τον πόνο

Καυτερές πιπεριές και καψαϊκίνη

Νευροπαθητικός πόνος

Δυσκοιλιότητα σε ογκολογικούς ασθενείς

Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

Αντιμετώπιση δισκοκήλης με ένεση τζελ

Δισκοπλαστική με ένεση gel

Δισκοπλαστική

Μήπως έχετε πόνο στην πύελο;

Papimi

Νευροτροποποίηση για τον χρόνιο πόνο

Έντονη ανησυχία για το Fentanyl

Οι όγκοι των οστών

Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

Καλσιτονίνη

Συσκευή με υπερήχους ενώνει σπασμένα οστά

Ολόσωμη μαγνητική τομογραφία

Το ασβέστιο αποτρέπει τις μεταστάσεις στα οστά

Θεραπεία οστικών μεταστάσεων στον καρκίνο μαστού

Αλκαλική φωσφατάση

Denosumab σε οστικές μεταστάσεις

Εξατομικευμένες θεραπείες για τους καρκινοπαθείς

Καρκίνος προστάτη

Καρκίνος αγνώστου πρωτοπαθούς

 

 

 

Διαβάστηκε 20966 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 02 Σεπτεμβρίου 2021 21:43
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Γλωσσοφαρυγγική νευραλγία Γλωσσοφαρυγγική νευραλγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γλωσσοφαρυγγική νευραλγία

    Η γλωσσοφαρυγγική νευραλγία είναι ακραίος πόνος στο πίσω μέρος του λαιμού, της γλώσσας ή του αυτιού. Επιθέσεις έντονου πόνου που μοιάζει με ηλεκτροσόκ μπορεί να συμβεί χωρίς προειδοποίηση ή μπορεί να προκληθεί με την κατάποση. Αν και η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή, συχνά βρίσκεται ένα αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο μέσα στο κρανίο. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε άτομα με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου. Τα φάρμακα μπορεί αρχικά να ανακουφίσουν τον πόνο, αλλά συχνά απαιτείται χειρουργική επέμβαση για μακροχρόνια ανακούφιση. Η νευραλγία είναι έντονος πόνος που προκαλείται από τραυματισμό ή βλάβη σε ένα νεύρο. Το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο είναι το ένατο (IX) κρανιακό νεύρο, το οποίο προκύπτει από το εγκεφαλικό στέλεχος μέσα στο κρανίο. Προσφέρει αίσθηση στο πίσω μέρος του λαιμού και της γλώσσας και σε τμήματα του αυτιού. Όταν το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο ερεθίζεται, γίνεται αισθητή μια επίθεση έντονου πόνου που μοιάζει με ηλεκτροσόκ στο πίσω μέρος του λαιμού, της γλώσσας, των αμυγδαλών ή του αυτιού. Μπορεί αρχικά να αντιμετωπίσετε σύντομες, ήπιες κρίσεις, με περιόδους ύφεσης. Αλλά η νευραλγία μπορεί να προχωρήσει, προκαλώντας μεγαλύτερες, συχνές κρίσεις έντονου πόνου. Ο γλωσσοφαρυγγικός πόνος μπορεί να είναι παρόμοιος με τη νευραλγία του τριδύμου και να έχει λανθασμένη διάγνωση. Φροντίστε να επισκεφτείτε έναν νευροχειρουργό που ειδικεύεται στον πόνο στο πρόσωπο που μπορεί να κάνει τη διάκριση. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Οι ασθενείς περιγράφουν μια επίθεση ως πόνο με κάψιμο ή τρύπημα ή ως ηλεκτροπληξία που μπορεί να διαρκέσει μερικά δευτερόλεπτα ή λεπτά. Η κατάποση, το μάσημα, η ομιλία, ο βήχας, το χασμουρητό ή το γέλιο μπορεί να πυροδοτήσουν μια επίθεση. Μερικοί άνθρωποι περιγράφουν την αίσθηση ενός αιχμηρού αντικειμένου στο λαιμό. Ο πόνος συνήθως έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

    • Επηρεάζει τη μία πλευρά του λαιμού
    • Μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες ή εβδομάδες, ακολουθούμενη από ύφεση για μήνες ή χρόνια
    • Εμφανίζεται πιο συχνά με την πάροδο του χρόνου και μπορεί να απενεργοποιηθεί

    Περίπου το 10% των ασθενών έχουν επίσης δυνητικά απειλητικά για τη ζωή επεισόδια καρδιακών ανωμαλιών που προκαλούνται από τη συμμετοχή του κοντινού πνευμονογαστρικού νεύρου, όπως:

    • Αργός παλμός
    • Ξαφνική πτώση της αρτηριακής πίεσης
    • Λιποθυμία (συγκοπή)
    • Επιληπτικές κρίσεις

    ΑΙΤΙΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Πολλοί πιστεύουν ότι το προστατευτικό περίβλημα του νεύρου επιδεινώνεται, στέλνοντας μη φυσιολογικά μηνύματα. Αυτές οι ανωμαλίες διαταράσσουν το φυσιολογικό σήμα του νεύρου και προκαλούν πόνο. Τις περισσότερες φορές η βλάβη οφείλεται από ένα αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν τη γήρανση, τη σκλήρυνση κατά πλάκας και τους κοντινούς όγκους. Η γλωσσοφαρυγγική νευραλγία είναι σπάνια σε σύγκριση με άλλα σύνδρομα πόνου του προσώπου. Εμφανίζεται ελαφρώς περισσότερο στις γυναίκες παρά στους άνδρες. συνήθως μέσης ηλικίας και άνω.

    glosso 2

     

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Όταν ένα άτομο αισθάνεται για πρώτη φορά πόνο στο λαιμό, ζητείται συχνά η συμβουλή γιατρού πρωτοβάθμιας φροντίδας ή οδοντίατρου. Εάν ο πόνος απαιτεί περαιτέρω αξιολόγηση, μπορεί να συστηθεί νευρολόγος ή νευροχειρουργός. Η διάγνωση της νευραλγίας γίνεται μετά από προσεκτική αξιολόγηση των συμπτωμάτων του ασθενούς. Εάν υπάρχει υποψία γλωσσοφαρυγγικής νευραλγίας, ο γιατρός θα προσπαθήσει να πυροδοτήσει ένα επεισόδιο αγγίζοντας το πίσω μέρος του λαιμού με ένα στυλεό. Εάν αυτό προκαλεί πόνο, εφαρμόζεται τοπικό αναισθητικό στο πίσω μέρος του λαιμού και ο γιατρός θα δοκιμάσει ξανά το ερέθισμα του πόνου. Εάν ο πόνος δεν προκαλείται ενώ η περιοχή είναι μουδιασμένη, διαγιγνώσκεται γλωσσοφαρυγγική νευραλγία. Άλλες εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν μαγνητική τομογραφία για την αναζήτηση όγκων ή αιμοφόρου αγγείου που συμπιέζει το νεύρο.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Διατίθενται ποικίλες θεραπείες, όπως φαρμακευτική αγωγή, χειρουργική επέμβαση, επεμβάσεις με βελόνα και ακτινοβολία. Η θεραπεία πρώτης γραμμής είναι συνήθως η φαρμακευτική αγωγή. Όταν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να ελέγξουν τον πόνο ή προκαλούν ανυπόφορες παρενέργειες, μπορεί να ζητηθεί η γνώμη νευροχειρουργού για να συζητηθούν άλλες διαδικασίες.

    Φαρμακευτική αγωγή

    Η ασπιρίνη και η ιβουπροφαίνη δεν είναι αποτελεσματικά κατά του νευραλγικού πόνου.

    Τα αντισπασμωδικά, όπως η καρβαμαζεπίνη, η γκαμπαπεντίνη, χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο του πόνου. Εάν το φάρμακο αρχίσει να χάνει την αποτελεσματικότητά του, ο γιατρός μπορεί να αυξήσει τη δόση ή να αλλάξει σε άλλο τύπο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν υπνηλία, αστάθεια, ναυτία, δερματικό εξάνθημα και διαταραχές του αίματος. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς παρακολουθούνται με περιοδικές εξετάσεις αίματος για να διασφαλιστεί ότι τα επίπεδα του φαρμάκου παραμένουν ασφαλή. Μπορεί να είναι απαραίτητη πολλαπλή φαρμακευτική θεραπεία για τον έλεγχο του πόνου.

    Μερικοί άνθρωποι διαχειρίζονται την πυροδότηση του πόνου εφαρμόζοντας μια υγρή ξυλοκαΐνη στην περιοχή των αμυγδαλών και μουδιάζοντάς την προσωρινά, ώστε να μπορούν να φάνε και να καταπιούν.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση είναι μια χειρουργική επέμβαση για την ήπια επαναδρομολόγηση του αιμοφόρου αγγείου από τη συμπίεση του νεύρου, γεμίζοντας την αρτηρία με ένα σφουγγάρι. Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται με γενική αναισθησία και απαιτεί νοσηλεία 1 έως 2 ημερών. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, δημιουργείται ένα άνοιγμα 2,5 εκατοστών, που ονομάζεται κρανιοτομή, στο κρανίο πίσω από το αυτί. Αυτό εκθέτει το νεύρο στη σύνδεσή του με το εγκεφαλικό στέλεχος. Συχνά εντοπίζεται το αιμοφόρο αγγείο (ενίοτε ο όγκος) που συμπιέζει το νεύρο. Αφού το νεύρο απελευθερωθεί από τη συμπίεση, προστατεύεται με ένα μικρό σφουγγάρι από τεφλόν. Το σφουγγάρι παραμένει μόνιμα στον εγκέφαλο. Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση παρέχει ανακούφιση από τον πόνο στο 85% των ασθενών. Το κύριο πλεονέκτημα της μικροαγγειακής αποσυμπίεσηςείναι ότι προκαλεί ελάχιστες ή καθόλου παρενέργειες κατάποσης ή φωνής. Ωστόσο, υπάρχει 5% κίνδυνος θανάτου λόγω χειραγώγησης του κοντινού πνευμονογαστρικού νεύρου, το οποίο μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση.

    Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση+ επιλεκτική οπίσθια ριζοτομή νεύρου είναι μια χειρουργική επέμβαση για την κίνηση της αρτηρίας (αν βρεθεί) και την κοπή της ρίζας του νεύρου στη σύνδεσή της με το εγκεφαλικό στέλεχος. Παρόμοια με τη χειρουργική επέμβαση μικροαγγειακής αποσυμπίεσης, γίνεται ένα μικρό άνοιγμα στο πίσω μέρος του κρανίου. Εάν δεν βρεθεί το αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο ή αν δεν μπορεί να μετακινηθεί εύκολα, ο χειρουργός μπορεί να επιλέξει να κόψει το νεύρο. Το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο αναγνωρίζεται και κόβεται. Στη συνέχεια, ένας ανιχνευτής διέγερσης χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό μόνο των αισθητήριων ριζών του πνευμονογαστρικού νεύρου. Οι αισθητήριες ρίζες, οι οποίες μεταδίδουν τα σήματα πόνου στον εγκέφαλο, κόβονται. Δεν κόβεται ολόκληρο το πνευμονογαστρικό νεύρο. Η ριζοτομία + μικροαγγειακή αποσυμπίεση παρέχει 96% μακροχρόνια ανακούφιση από τον πόνο. Οι πιθανές παρενέργειες της ριζοτομής είναι η βραχνάδα της φωνής, η δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία) και η απώλεια της αίσθησης της γεύσης.

    Η διαδερμική στερεοτακτική ριζοτομία ραδιοσυχνοτήτων (PSR) είναι μια ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση που φτάνει στο νεύρο μέσω της παρειάς χωρίς τομή του δέρματος ή άνοιγμα του κρανίου. Η επέμβαση γίνεται με τοπική αναισθησία και ελαφριά καταστολή. Οι ασθενείς πηγαίνουν σπίτι την ίδια μέρα. Μια κοίλη βελόνα εισάγεται μέσω του δέρματος της παρειάς στο γλωσσοφαρυγγικό νεύρο στη βάση του κρανίου. Ένα ηλεκτρόδιο περνάει ένα θερμαντικό ρεύμα για να καταστρέψει μερικές από τις γλωσσοφαρυγγικές νευρικές ίνες που προκαλούν πόνο. Αυτή η διαδικασία συνήθως συνιστάται για άτομα με πόνο που προκαλείται από καρκίνο κεφαλής και τραχήλου.

    Ακτινοβολία

    Ο στόχος της θεραπείας με ακτινοβολία είναι να βλάψει τη νευρική ρίζα για να διακόψει τα σήματα πόνου που φθάνουν στον εγκέφαλο. Η στερεοτακτική ακτινοχειρουργική είναι μια μη επεμβατική διαδικασία εξωτερικών ασθενών που χρησιμοποιεί δέσμες υψηλής ενέργειας για να καταστρέψει ορισμένες από τις γλωσσοφαρυγγικές νευρικές ίνες. Μια στερεοτακτική μάσκα ή πλαίσιο είναι προσαρτημένη στο κεφάλι του ασθενούς για να εντοπίσει με ακρίβεια το νεύρο σε μια μαγνητική τομογραφία και να κρατήσει το κεφάλι τέλεια ακίνητο κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Υψηλά εστιασμένες δέσμες ακτινοβολίας παραδίδονται στη νευρική ρίζα. Τις εβδομάδες μετά τη θεραπεία, αναπτύσσεται σταδιακά μια βλάβη (τραυματισμός) στο σημείο που εφαρμόσθηκε η ακτινοβολία. Η ανακούφιση από τον πόνο μπορεί να μην συμβεί αμέσως αλλά μάλλον σταδιακά με την πάροδο του χρόνου. Οι ασθενείς παραμένουν υπό φαρμακευτική αγωγή για ένα χρονικό διάστημα μετά τη θεραπεία για τον έλεγχο του πόνου, μέχρι η ακτινοβολία να έχει αποτέλεσμα.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    glosso 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευραλγία τριδύμου

    Σύνδρομο καυσαλγίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Η φαινυτοΐνη

    Νευρίτιδα

    Το φυτό Cannabis Sativa

    Η βιταμίνη που θεραπεύει τη νευραλγία του τριδύμου

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Νευροεμβιομηχανική

    Θειαμίνη

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Υγεία του νευρικού συστήματος

    Tramadol

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Χειροπρακτική

    Νευροπαθητικός πόνος

    Νευροτροποποίηση για το χρόνιο πόνο

    Ενδείξεις βελονισμού

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Τι είναι ο βελονισμός;

    www.emedi.gr

     

     

  • Νόσος Menetrier Νόσος Menetrier

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Menetrier

    Νόσος Menetrier είναι ο υπερβολικός πολλαπλασιασμός του γαστρικού βλεννογόνου, ο οποίος προκαλεί διάχυτη πάχυνση του τοιχώματος του στομάχου.

    Συχνά συνοδεύεται από φλεγμονώδεις αλλοιώσεις.

    Συνήθης πορεία, χρόνια.

    Η παρουσία διάχυτου καρκινώματος, διάχυτου λεμφώματος και συνδρόμου Zollinger-Elison, σχεδόν, αποκλείει τη διάγνωση.

    Η νόσος Menetrier  είναι μια σπάνια, επίκτητη, προκακοήθης νόσος του στομάχου που χαρακτηρίζεται από τεράστιες γαστρικές πτυχές, υπερβολική παραγωγή βλεννογόνου με επακόλουθη απώλεια πρωτεΐνης και μικρή ή καθόλου παραγωγή οξέος. Η διαταραχή σχετίζεται με υπερβολική έκκριση μετασχηματιστικού αυξητικού παράγοντα άλφα (TGF-α).

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Τα άτομα με τη νόσο παρουσιάζουν πόνο στην άνω κοιλιακή χώρα, που μερικές φορές συνοδεύεται από ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, οίδημα, αδυναμία και απώλεια βάρους. Μπορεί να εμφανιστεί μικρή ποσότητα γαστρεντερικής αιμορραγίας, η οποία συνήθως οφείλεται σε επιφανειακές διαβρώσεις του βλεννογόνου. Η αιμορραγία μεγάλου όγκου είναι σπάνια. 20% έως 100% των ασθενών, ανάλογα με τον χρόνο εμφάνισης, αναπτύσσουν μια γαστροπάθεια απώλειας πρωτεΐνης που συνοδεύεται από χαμηλή λευκωματίνη στο αίμα και οίδημα. Τα συμπτώματα και τα παθολογικά χαρακτηριστικά της νόσου του Menetrierστα παιδιά είναι παρόμοια με εκείνα των ενηλίκων, αλλά η ασθένεια στα παιδιά συνήθως αυτοπεριορίζεται και συχνά ακολουθεί λοίμωξη του αναπνευστικού.

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    • Ιδιοπαθής

    Η αιτία της νόσου Menetrierείναι άγνωστη, αλλά έχει συσχετιστεί με λοίμωξη από HCMV-Human cytomegalovirus σε παιδιά και λοιμώξεις από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού στους ενήλικες. Επιπρόσθετα, αυξημένος TGF-α έχει σημειωθεί στον γαστρικό βλεννογόνο των ασθενών με τη νόσο.

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Με τη νόσο Menetrier, το στομάχι χαρακτηρίζεται από μεγάλες, ελικοειδείς γαστρικές πτυχές στον πυθμένα και το σώμα, με το άντρο γενικά να είναι απαλλαγμένο, δίνοντας στον βλεννογόνο μια λιθόστρωτη εμφάνιση. Ιστολογικά, το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι η μαζική υπερπλασία των βοθρίων. Οι αδένες είναι επιμήκεις με όψη σαν τιρμπουσόν και η κυστική διαστολή είναι συχνή. Η φλεγμονή είναι συνήθως μέτρια, αν και ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζουν έντονη ενδοεπιθηλιακή λεμφοκυττάρωση. Η διάχυτη ή αποσπασματική ατροφία των αδένων, εμφανής ως υποπλασία κυρίων κυττάρων, είναι χαρακτηριστική. Η νόσος Menetrierθεωρείται μία από τις δύο πιο καλά κατανοητές υπερτροφικές γαστροπάθειες. Το άλλο είναι το σύνδρομο Zollinger-Ellison.

    mntrierdiseasefinal 140224134818 phpapp02 thumbnail 4

     

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Οι μεγάλες πτυχές του στομάχου, όπως φαίνεται στη νόσο Menetrier, ανιχνεύονται εύκολα με ακτινογραφία μετά από γεύμα με βάριο ή με ενδοσκοπικές μεθόδους. Απαιτείται ενδοσκόπηση με βιοψία εν τω βάθει βλεννογόνου για να τεθεί η διάγνωση και να αποκλειστούν άλλες οντότητες που μπορεί να εμφανιστούν παρόμοια. Μια μη διαγνωστική βιοψία μπορεί να οδηγήσει σε μια χειρουργική βιοψία πλήρους πάχους για τον αποκλεισμό κακοήθειας. Η εξέταση για CMV και ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού θα πρέπει να αποτελεί μέρος της αξιολόγησης. Η εικοσιτετράωρη παρακολούθηση του pH αποκαλύπτει υποχλωρυδρία ή αχλωρυδρία και η εξέταση λευκωματίνης με επισήμανση χρωμίου αποκαλύπτει αυξημένη απώλεια πρωτεΐνης γαστρεντερικού σωλήνα. Τα επίπεδα γαστρίνης στον ορό θα είναι εντός των φυσιολογικών ορίων. Άλλες πιθανές αιτίες μεγάλων πτυχών εντός του στομάχου περιλαμβάνουν: σύνδρομο Zollinger-Ellison, καρκίνος στομάχου, λοίμωξη, κυτταρομεγαλοϊός/CMV, ιστοπλάσμωση, σύφιλη και διηθητικές διαταραχές όπως η σαρκοείδωση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    • Παρακολούθηση
    • Αναστολείς Η2-υποδοχέων
    • Αντιχολινεργικά φάρμακα
    • Μερική γαστρεκτομή 

    Το Cetuximab είναι η θεραπεία πρώτης γραμμής για τη νόσο Menetrier. Το Cetuximab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα κατά του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα και έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό στη θεραπεία της νόσου Menetrier. Πολλά φάρμακα έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της πάθησης, με ποικίλη αποτελεσματικότητα. Τέτοια φάρμακα περιλαμβάνουν: αντιχολινεργικούς παράγοντες, προσταγλανδίνες, αναστολείς αντλίας πρωτονίων, πρεδνιζόνη και ανταγωνιστές των υποδοχέων Η2. Τα αντιχολινεργικά μειώνουν την απώλεια πρωτεΐνης. Μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες θα πρέπει να συνιστάται για την αντικατάσταση της απώλειας πρωτεΐνης σε ασθενείς με χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης στο αίμα. Τυχόν έλκη που ανακαλύφθηκαν κατά την αξιολόγηση θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με το συνήθη τρόπο. Σοβαρή νόσος με επίμονη και σημαντική απώλεια πρωτεΐνης παρά το cetuximab μπορεί να απαιτεί ολική αφαίρεση του στομάχου. Η υφολική γαστρεκτομή εκτελείται από ορισμένους. Μπορεί να σχετίζεται με υψηλότερη νοσηρότητα και θνησιμότητα λόγω της δυσκολίας μακράς διάρκειας διατήρησης της αναστόμωσης μεταξύ φυσιολογικού και υπερπλαστικού ιστού. Στους ενήλικες, δεν υπάρχει εγκεκριμένη από τον FDA θεραπεία εκτός από γαστρεκτομή και δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες. Το Cetuximab έχει εγκριθεί για παρηγορητική χρήση στη θεραπεία της νόσου. Οι παιδιατρικές περιπτώσεις αντιμετωπίζονται συμπτωματικά και η νόσος υποχωρεί σε εβδομάδες έως μήνες.

    Η μέση ηλικία έναρξης είναι 40 έως 60 ετών και οι άνδρες προσβάλλονται συχνότερα από τις γυναίκες. 
    Ο κίνδυνος γαστρικού αδενοκαρκινώματος είναι αυξημένος σε ενήλικες με νόσο Menetrier.
    maxresdefault 70
     
    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.
    Διαβάστε, επίσης, 
     
  • Σύνδρομο Bartter Σύνδρομο Bartter

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Bartter

    Σύνδρομο Bartter είναι η υπερτροφία και υπερπλασία των παρασπειραματικών κυττάρων, η οποία προκαλεί υποκαλαιμική αλκάλωση και υπεραλδοστερονισμός.

    Χαρακτηριστικά: απουσία υπέρτασης, παρά την αυξημένη συγκέντρωση ρενίνης στο πλάσμα και απώλεια της συσπαστικής επίδρασης της αγγειοτενσίνης. Προσβάλλει συνήθως παιδιά, είναι πιθανά, κληρονομούμενο και μπορεί να σχετίζεται με άλλες συγγενείς διαταραχές, όπως χαμηλό ανάστημα και διανοητική καθυστέρηση. Συνήθης πορεία, χρόνια.

    Το σύνδρομο Bartter είναι μια σπάνια κληρονομική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από ένα ελάττωμα στο παχύ ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα χαμηλά επίπεδα καλίου (υποκαλιαιμία), αυξημένο pH αίματος (αλκάλωση) και φυσιολογική έως χαμηλή πίεση αίματος.

    Υπάρχουν δύο τύποι συνδρόμου Bartter: νεογνικό και κλασσικό. Μια στενά συνδεδεμένη διαταραχή, το σύνδρομο Gitelman, είναι πιο ήπια και από τους δύο υποτύπους του συνδρόμου Bartter.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Στο 90% των περιπτώσεων, το νεογνικό σύνδρομο Bartter εμφανίζεται μεταξύ 24 και 30 εβδομάδων κύησης με περίσσεια αμνιακού υγρού. Μετά τη γέννηση, το βρέφος φαίνεται να ουρεί και να πίνει υπερβολικά, πολυουρία και πολυδιψία, αντίστοιχα. Μπορεί να προκληθεί απειλητική για τη ζωή αφυδάτωση εάν το βρέφος δεν λάβει επαρκή υγρά. Περίπου το 85% των βρεφών απορρίπτει υπερβολικές ποσότητες ασβεστίου στα ούρα και στα νεφρά, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πέτρες στα νεφρά. Σε σπάνιες περιπτώσεις, το βρέφος μπορεί να πάθει νεφρική ανεπάρκεια.

    Οι ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter μπορεί να έχουν συμπτώματα τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής τους, αλλά συνήθως διαγιγνώσκονται στη σχολική ηλικία ή αργότερα. Όπως τα βρέφη με τον νεογνικό υπότυπο, οι ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter έχουν επίσης πολυουρία, πολυδιψία και τάση για αφυδάτωση, αλλά φυσιολογική ή ελαφρώς αυξημένη απέκκριση ασβεστίου στα ούρα χωρίς την τάση να αναπτύξουν πέτρες στα νεφρά. Αυτοί οι ασθενείς έχουν επίσης έμετο και καθυστέρηση ανάπτυξης. Η νεφρική λειτουργία είναι επίσης φυσιολογική εάν η νόσος αντιμετωπίζεται, όμως περιστασιακά οι ασθενείς προχωρούν σε νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου. Το σύνδρομο Bartter χαρακτηρίζεται από χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα, αλκάλωση, φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση και αυξημένη ρενίνη και αλδοστερόνη του πλάσματος. Πιθανώς υπάρχουν πολυάριθμες αιτίες αυτού του συνδρόμου. Οι διαγνωστικοί δείκτες περιλαμβάνουν υψηλό κάλιο και χλωριδίων στα ούρα παρά τις χαμηλές τιμές ορού, αυξημένη ρενίνη πλάσματος, υπερπλασία της παρασπειραματικής συσκευής στη βιοψία νεφρού (καλύτερα να μη γίνεται) και προσεκτική εξαίρεση της κατάχρησης διουρητικών. Συχνά εντοπίζεται υπερβολική παραγωγή προσταγλανδινών από τα νεφρά. Μπορεί επίσης να συμβεί σπατάλη μαγνησίου. Οι ομόζυγοι ασθενείς πάσχουν από σοβαρή υπερασβεστιουρία και νεφροασβέστωση.

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    • Άγνωστα 
    • Πρωτοπαθής νεφρική απώλεια καλίου
    • Ελαττωματική νεφροσωληνιαριακή μεταφορά καλίου
    • Ελαττωματική νεφροσωληναριακή μεταφορά χλωριούχων 

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Το σύνδρομο Bartter προκαλείται από μεταλλάξεις γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες που μεταφέρουν ιόντα στα νεφρικά κύτταρα στο παχύ ανιόν άκρο του νεφρώνα που ονομάζεται επίσης ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle. Συγκεκριμένα, οι μεταλλάξεις που εμπλέκουν άμεσα ή έμμεσα τον συμμεταφορέα Na-K-2Cl είναι βασικές. Ο συμμεταφορέας Na-K-2Cl εμπλέκεται στην ηλεκτροουδέτερη μεταφορά ενός ιόντος νατρίου, ενός καλίου και δύο ιόντων χλωρίου κατά μήκος της κορυφαίας μεμβράνης του σωληναρίου. Ο βασεοπλευρικός υποδοχέας που ανιχνεύει το ασβέστιο έχει την ικανότητα να ρυθμίζει προς τα κάτω τη δραστηριότητα αυτού του μεταφορέα κατά την ενεργοποίηση. Μόλις μεταφερθούν στα κύτταρα του σωληναρίου, τα ιόντα νατρίου μεταφέρονται ενεργά κατά μήκος της βασεοπλευρικής μεμβράνης μέσω Na+/K+-ATPases και τα ιόντα χλωρίου περνούν μέσω διευκολυνόμενης διάχυσης μέσω των βασοπλευρικών καναλιών χλωρίου. Το κάλιο, ωστόσο, είναι σε θέση να διαχέεται πίσω στον αυλό των σωληναρίων μέσω των κορυφαίων καναλιών καλίου, επιστρέφοντας ένα καθαρό θετικό φορτίο στον αυλό και καθιερώνοντας μια θετική τάση μεταξύ του αυλού και του ενδιάμεσου χώρου. Αυτή η βαθμίδα φόρτισης είναι υποχρεωτική για την παρακυτταρική επαναρρόφηση τόσο των ιόντων ασβεστίου όσο και των ιόντων μαγνησίου. Η σωστή λειτουργία όλων αυτών των μεταφορέων είναι απαραίτητη για την κανονική επαναρρόφηση ιόντων κατά μήκος του παχύ ανιόντος της αγκύλης και η απώλεια οποιουδήποτε συστατικού μπορεί να οδηγήσει σε λειτουργική αδρανοποίηση του συστήματος στο σύνολό του και να οδηγήσει στην εμφάνιση του συνδρόμου Bartter. Η απώλεια της λειτουργίας αυτού του συστήματος επαναρρόφησης έχει ως αποτέλεσμα μειωμένη επαναρρόφηση νατρίου, καλίου και χλωρίου στο παχύ ανιόν άκρο, καθώς και κατάργηση της θετικής τάσης στον αυλό, με αποτέλεσμα μειωμένη επαναρρόφηση ασβεστίου και μαγνησίου. Η απώλεια επαναρρόφησης νατρίου εδώ έχει επίσης το ανεπιθύμητο αποτέλεσμα της κατάργησης της υπερτονικότητας του νεφρικού μυελού, μειώνοντας σοβαρά την ικανότητα επαναρρόφησης νερού αργότερα στον άπω νεφρώνα και το σύστημα συλλεκτικών αγωγών, οδηγώντας σε σημαντική διούρηση και πιθανότητα μείωσης όγκου. Τέλος, το αυξημένο φορτίο νατρίου στον περιφερικό νεφρώνα προκαλεί αντισταθμιστικούς μηχανισμούς επαναρρόφησης, αν και σε βάρος του καλίου με απέκκριση από τα κύρια κύτταρα και προκύπτει υποκαλιαιμία. Αυτή η αυξημένη απέκκριση καλίου αντισταθμίζεται εν μέρει από α-παρενθετικά κύτταρα σε βάρος των ιόντων υδρογόνου, οδηγώντας σε μεταβολική αλκάλωση. 

    ijnrd 155397 F003

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Τα άτομα που πάσχουν από σύνδρομο Bartter παρουσιάζουν συμπτώματα που είναι πανομοιότυπα με εκείνα των ασθενών που λαμβάνουν διουρητικά αγκύλης όπως η φουροσεμίδη, δεδομένου ότι τα διουρητικά αγκύλης στοχεύουν στην ακριβή πρωτεΐνη μεταφοράς που είναι ελαττωματική στο σύνδρομο, τουλάχιστον για το σύνδρομο Bartter τύπου 1. Οι άλλοι υπότυποι του συνδρόμου περιλαμβάνουν μεταλλάξεις σε άλλους μεταφορείς που οδηγούν σε λειτουργική απώλεια του μεταφορέα-στόχου. Οι ασθενείς συχνά παραδέχονται ότι προτιμούν τα αλμυρά τρόφιμα. Τα κλινικά ευρήματα που χαρακτηρίζουν το σύνδρομο Bartter είναι η υποκαλιαιμία, η μεταβολική αλκάλωση και η φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση. Αυτά τα ευρήματα μπορεί επίσης να προκληθούν από άλλες καταστάσεις, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση.

    Κατά τη διάγνωση του συνδρόμου Bartter, οι ακόλουθες καταστάσεις πρέπει να αποκλειστούν ως πιθανές αιτίες της συμπτωματολογίας:

    • Χρόνιος έμετος: Αυτοί οι ασθενείς θα έχουν χαμηλά επίπεδα χλωρίου στo αίμα. Έχουν σχετικά υψηλότερα επίπεδα χλωρίου στα ούρα.
    • Κατάχρηση διουρητικών φαρμάκων: Ο γιατρός πρέπει να ελέγξει τα ούρα για πολλαπλά διουρητικά πριν τεθεί η διάγνωση.
    • Ανεπάρκεια μαγνησίου και ανεπάρκεια ασβεστίου: Αυτοί οι ασθενείς θα έχουν επίσης χαμηλό επίπεδο μαγνησίου και ασβεστίου στον ορό και στα ούρα.
    • Οι ασθενείς με σύνδρομο Bartter μπορεί επίσης να έχουν αυξημένα επίπεδα ρενίνης και αλδοστερόνης.
    • Το προγεννητικό σύνδρομο Bartter μπορεί να συσχετιστεί με πολυϋδράμνιο.

    Τα σύνδρομα Bartter και Gitelman χαρακτηρίζονται και τα δύο από χαμηλά επίπεδα καλίου και μαγνησίου στο αίμα, φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση και υποχλωραιμική μεταβολική αλκάλωση. Ωστόσο, το σύνδρομο Bartter χαρακτηρίζεται επίσης από υψηλή ρενίνη, υψηλή αλδοστερόνη, υπερασβεστιουρία και μη φυσιολογικό μεταφορέα Na+-K+-2Cl− στο παχύ ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle, ενώ το σύνδρομο Gitelman προκαλεί υπασβεστιουρία και οφείλεται σε ανώμαλη θειαζιδική ευαισθησία του μεταφορέα στο άπω τμήμα. Το σύνδρομο Pseudo-Bartter είναι ένα σύνδρομο παρόμοιας εμφάνισης με το σύνδρομο Bartter αλλά χωρίς κανένα από τα χαρακτηριστικά γενετικά του ελλείμματα. Το σύνδρομο ψευδο-Bartter έχει παρατηρηθεί στην κυστική ίνωση, καθώς και στην υπερβολική χρήση καθαρτικών.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    • Υψηλό διαιτητικό κάλιο
    • Υψηλό διαιτητικό χλωριούχο νάτριο 
    • Συμπληρωματικό κάλιο 
    • Σπιρονολακτόνη
    • Ινδομεθακίνη
    • Ιβουπροφαίνη
    • Ασπιρίνη
    • Καπτοπρίλη 
    • Προπρανολόλη

    Η λήψη συμπληρωμάτων νατρίου, χλωρίου και καλίου υπό ιατρική επίβλεψη είναι απαραίτητη και η σπειρονολακτόνη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της απώλειας καλίου. Η δωρεάν και ανεπιφύλακτη πρόσβαση στο νερό είναι απαραίτητη για την πρόληψη της αφυδάτωσης, καθώς οι ασθενείς διατηρούν την κατάλληλη ανταπόκριση στη δίψα. Σε σοβαρές περιπτώσεις όπου το συμπλήρωμα από μόνο του δε μπορεί να διατηρήσει τη βιοχημική ομοιόσταση, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση της σπειραματικής διήθησης και μπορεί να είναι πολύ χρήσιμα, αν και μπορεί να προκαλέσουν γαστρικό ερεθισμό και θα πρέπει να χορηγούνται παράλληλα με θεραπείες καταστολής του στομαχικού οξέος. Οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης. Σε μικρά μωρά και παιδιά, είναι απαραίτητο ένα χαμηλό όριο ελέγχου των ηλεκτρολυτών του ορού κατά τη διάρκεια περιόδων ασθένειας που θέτει σε κίνδυνο την πρόσληψη υγρών. Το υπερηχογράφημα νεφρών θα πρέπει να χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση της ανάπτυξης νεφροασβέστωσης, μιας συχνής επιπλοκής που αυξάνει περαιτέρω τη δυσκολία συγκέντρωσης των ούρων.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Οι περιορισμένες διαθέσιμες προγνωστικές πληροφορίες υποδηλώνουν ότι η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία βρεφών και μικρών παιδιών με κλασικό σύνδρομο Bartter μπορεί να βελτιώσει την ανάπτυξη και ίσως τη διανοητική ανάπτυξη. Από την άλλη πλευρά, η παρατεταμένη υποκαλιαιμία και η υπερρενιναιμία μπορεί να προκαλέσουν προοδευτική σωληναριακή διάμεση νεφρίτιδα, με αποτέλεσμα νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Με την έγκαιρη θεραπεία των ηλεκτρολυτικών ανισορροπιών, η πρόγνωση για ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter είναι καλή.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    doctor

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποκαλιαιμία

    Σπιρονολακτόνη

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    www.emedi.gr

     

  • Γωνιακή χειλίτιδα Γωνιακή χειλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γωνιακή χειλίτιδα

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι φλεγμονή της μίας ή και των δύο γωνιών του στόματος. Συχνά οι γωνίες είναι κόκκινες με διάσπαση του δέρματος και κρούστα. Μπορεί επίσης να υπάρχει φαγούρα επώδυνη. Η κατάσταση μπορεί να διαρκέσει από μέρες έως χρόνια. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένας τύπος χειλίτιδας, φλεγμονή των χειλιών. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να προκληθεί από μόλυνση, ερεθισμό ή αλλεργίες. Οι λοιμώξεις περιλαμβάνουν μύκητες όπως η Candida albicans και βακτήρια όπως ο σταφυλόκοκκος. Οι ερεθιστικοί παράγοντες περιλαμβάνουν οδοντοστοιχίες που δεν εφαρμόζουν σωστά, γλείψιμο των χειλιών ή σιελόρροια, αναπνοή από το στόμα που οδηγεί σε ξηροστομία, έκθεση στον ήλιο, υπερβολικό κλείσιμο του στόματος, κάπνισμα και ελαφρύ τραύμα. Οι αλλεργίες μπορεί να περιλαμβάνουν ουσίες όπως οδοντόκρεμα, μακιγιάζ και φαγητό. Συχνά εμπλέκονται διάφοροι παράγοντες. Άλλοι παράγοντες μπορεί να περιλαμβάνουν την κακή διατροφή ή την κακή λειτουργία του ανοσοποιητικού. Η διάγνωση μπορεί να βοηθηθεί με καλλιέργειες για λοιμώξεις και τεστ επιθέματος για αλλεργίες. Η θεραπεία για τη γωνιακή χειλίτιδα βασίζεται συνήθως στα υποκείμενα αίτια μαζί με τη χρήση μιας κρέμας φραγμού. Συχνά δοκιμάζεται επίσης μια αντιμυκητιασική και αντιβακτηριδιακή κρέμα. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένα αρκετά συχνό πρόβλημα, με εκτιμήσεις ότι επηρεάζει το 0,7% του πληθυσμού. Εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα ηλικίας 30 έως 60 ετών και είναι επίσης σχετικά συχνή στα παιδιά. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, οι ανεπάρκειες σιδήρου και βιταμινών είναι οι πιο συχνές αιτίες.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένας αρκετά μη ειδικός όρος που περιγράφει την παρουσία μιας φλεγμονώδους βλάβης σε μια συγκεκριμένη ανατομική περιοχή, δηλαδή στη γωνία του στόματος. Καθώς υπάρχουν διαφορετικές πιθανές αιτίες και παράγοντες που συμβάλλουν από το ένα άτομο στο άλλο, η εμφάνιση της βλάβης είναι κάπως μεταβλητή. Οι βλάβες είναι πιο συχνά συμμετρικές και στις δύο πλευρές του στόματος, αλλά μερικές φορές μόνο η μία πλευρά μπορεί να επηρεαστεί. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η βλάβη μπορεί να περιορίζεται στον βλεννογόνο των χειλιών και σε άλλες περιπτώσεις η βλάβη μπορεί να εκτείνεται πέρα ​​από το όριο του ερυθρού, την άκρη όπου η επένδυση στα χείλη γίνεται δέρμα στο πρόσωπο. Αρχικά, οι γωνίες του στόματος αναπτύσσουν γκρι-λευκή πάχυνση και παρακείμενο ερύθημα. Αργότερα, η συνήθης εμφάνιση είναι μια περίπου τριγωνική περιοχή με ερύθημα, οίδημα και διάσπαση του δέρματος σε κάθε γωνία του στόματος. Ο βλεννογόνος του χείλους μπορεί να ραγίσει, να σχηματίσει κρούστα, να εξελκωθεί ή να ατροφήσει. Συνήθως δεν υπάρχει αιμορραγία. Όπου εμπλέκεται το δέρμα, μπορεί να υπάρχουν ραγάδες ακτινωτές από τη γωνία του στόματος. Σπάνια, η δερματίτιδα, που μπορεί να μοιάζει με έκζεμα μπορεί να εκτείνεται από τη γωνία του στόματος μέχρι το δέρμα της παρειάς ή του πηγουνιού. Εάν εμπλέκεται Staphylococcus aureus, η βλάβη μπορεί να εμφανίσει χρυσοκίτρινες κρούστες. Στη χρόνια γωνιακή χειλίτιδα, μπορεί να υπάρξει εξόγκωση, απολέπιση και σχηματισμός κοκκιώδους ιστού. Μερικές φορές μπορούν εύκολα να διαπιστωθούν παράγοντες που συμβάλλουν, όπως η απώλεια του ύψους του κάτω μέρους του προσώπου από κακώς κατασκευασμένες ή φθαρμένες οδοντοστοιχίες, που έχει ως αποτέλεσμα την υπερβολική σύγκλειση της κάτω γνάθου. Εάν υπάρχει διατροφική ανεπάρκεια στην οποία βασίζεται η πάθηση, μπορεί να υπάρχουν διάφορα άλλα σημεία και συμπτώματα όπως η γλωσσίτιδα. Σε άτομα με γωνιακή χειλίτιδα που φορούν οδοντοστοιχίες, συχνά μπορεί να υπάρχει ερυθηματώδης βλεννογόνος κάτω από την οδοντοστοιχία, συνήθως η άνω οδοντοστοιχία, μια εμφάνιση σύμφωνη με στοματίτιδα που σχετίζεται με την οδοντοστοιχία. Συνήθως οι βλάβες δίνουν συμπτώματα πόνου, κνησμού ή καύσου.

    goniaki 2

    ΑΙΤΙΑ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Η γωνιακή χειλίτιδα θεωρείται ότι είναι πολυπαραγοντική διαταραχή λοιμώδους προέλευσης, με πολλούς τοπικούς και συστημικούς προδιαθεσικούς παράγοντες. Οι πληγές στη γωνιακή χειλίτιδα συχνά μολύνονται με μύκητες, βακτήρια ή συνδυασμό αυτών. Αυτό μπορεί να αντιπροσωπεύει μια δευτερογενή, ευκαιριακή μόλυνση από αυτά τα παθογόνα. Ορισμένες μελέτες έχουν συνδέσει την αρχική εμφάνιση της γωνιακής χειλίτιδας με διατροφικές ελλείψεις, ιδιαίτερα των βιταμινών Β, Β2-ριβοφλαβίνης και του σιδήρου, που προκαλεί σιδηροπενική αναιμία, που με τη σειρά τους μπορεί να αποτελούν ένδειξη υποσιτισμού ή δυσαπορρόφησης. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να είναι μια εκδήλωση δερματίτιδας εξ επαφής, η οποία χωρίζεται σε δύο ομάδες. Ερεθιστική και αλλεργική. Οι εμπλεκόμενοι οργανισμοί είναι: το είδος Candida, συνήθως Candida albicans, το οποίο αντιπροσωπεύει περίπου το 20% των περιπτώσεων. Βακτηριακά είδη: ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος, ο οποίος αποτελεί περίπου το 20% των περιπτώσεων και οι β-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι. Αυτοί οι τύποι βακτηρίων έχουν ανιχνευθεί στο 8-15% των περιπτώσεων γωνιακής χειλίτιδας, αλλά λιγότερο συχνά υπάρχουν μεμονωμένα ή συνδυασμός των παραπάνω οργανισμών, πολυμικροβιακή λοίμωξη με περίπου 60% των περιπτώσεων να αφορούν τόσο το C. albicans όσο και το S. aureus. Η Candida μπορεί να ανιχνευθεί στο 93% των βλαβών της γωνιακής χειλίτιδας. Αυτός ο οργανισμός βρίσκεται στο στόμα περίπου 40% των υγιών ατόμων και θεωρείται από ορισμένους ως φυσιολογικό συστατικό της στοματικής μικροχλωρίδας. Ωστόσο, η Candida εμφανίζει διμορφισμό, δηλαδή μια μορφή ζυμομύκητα που πιστεύεται ότι είναι σχετικά αβλαβής και μια παθογόνος υφική ​​μορφή που σχετίζεται με εισβολή στους ιστούς του ξενιστή. Το παρασκεύασμα υδροξειδίου του καλίου συνιστάται από ορισμένους για να βοηθήσει στη διάκριση μεταξύ των αβλαβών και παθογόνων μορφών, και έτσι να τονίσει ποιες περιπτώσεις γωνιακής χειλίτιδας προκαλούνται πραγματικά από την Candida. Το στόμα μπορεί να λειτουργήσει ως δεξαμενή Candida που μολύνει ξανά τις πληγές στις γωνίες του στόματος και εμποδίζει την επούλωση των πληγών.

    Μια βλάβη που προκαλείται από υποτροπή μιας λανθάνουσας λοίμωξης από απλό έρπητα μπορεί να εμφανιστεί στη γωνία του στόματος. Αυτός είναι ο επιχείλιος έρπης και μερικές φορές ονομάζεται "γωνιακός απλός έρπης". Ένα κρύο έλκος στη γωνία του στόματος συμπεριφέρεται παρόμοια με αλλού στα χείλη και ακολουθεί ένα μοτίβο σχηματισμού κυστιδίων, φλυκταινών, που ακολουθείται από ρήξη αφήνοντας μια πληγή με κρούστα που υποχωρεί σε περίπου 7-10 ημέρες και υποτροπιάζει στο ίδιο σημείο περιοδικά , ειδικά σε περιόδους στρες. Αντί να χρησιμοποιεί αντιμυκητιασικές κρέμες, ο γωνιακός απλός έρπης αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως ο έρπης, με τοπικά αντιιικά φάρμακα όπως η ασικλοβίρη.

    Ερεθιστική δερματίτιδα εξ επαφής

    Το 22% των περιπτώσεων γωνιακής χειλίτιδας οφείλονται σε ερεθιστικά. Το σάλιο περιέχει πεπτικά ένζυμα, τα οποία μπορεί να έχουν έναν βαθμό πεπτικής δράσης στους ιστούς, εάν αφεθούν σε επαφή. Η γωνία του στόματος συνήθως εκτίθεται στο σάλιο περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέρος των χειλιών. Το μειωμένο κατώτερο ύψος του προσώπου προκαλείται συνήθως από απώλεια δοντιών ή από φθαρμένες, παλιές οδοντοστοιχίες ή οδοντοστοιχίες που δεν έχουν σχεδιαστεί σωστά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την υπερβολική σύγκλειση της κάτω γνάθου, που εξαλείφει τις γωνιακές πτυχές του δέρματος στις γωνίες του στόματος, δημιουργώντας ουσιαστικά μια ενδοτριβική πτυχή του δέρματος. Η τάση του σάλιου να συσσωρεύεται σε αυτές τις περιοχές είναι αυξημένη, διαβρέχοντας συνεχώς την περιοχή, που μπορεί να προκαλέσει διαβροχή των ιστών και ευνοεί την ανάπτυξη μόλυνσης από ζυμομύκητες. Ως εκ τούτου, η γωνιακή χειλίτιδα παρατηρείται συχνότερα σε άτομα χωρίς δόντια. Αντίθετα, είναι ασυνήθιστο σε άτομα που διατηρούν τα φυσικά τους δόντια. Η γωνιακή χειλίτιδα παρατηρείται επίσης συχνά σε χρήστες οδοντοστοιχιών. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι παρούσα στο 30% περίπου των ατόμων με στοματίτιδα που σχετίζεται με την οδοντοστοιχία. Θεωρείται ότι η μειωμένη κατακόρυφη διάσταση του κάτω προσώπου μπορεί να είναι ένας παράγοντας που συμβάλλει σε έως και 11% των ηλικιωμένων με γωνιακή χειλίτιδα και σε έως και 18% των φορέων οδοντοστοιχίας που έχουν γωνιακή χειλίτιδα. Η μειωμένη κατακόρυφη διάσταση μπορεί επίσης να προκληθεί από τη μετανάστευση των δοντιών, τη χρήση ορθοδοντικών συσκευών και τη βλάβη του ελαστικού ιστού που προκαλείται από την έκθεση στο υπεριώδες φως και το κάπνισμα. Καταστάσεις που διατηρούν τις γωνίες του στόματος υγρές μπορεί να περιλαμβάνουν το χρόνιο γλείψιμο των χειλιών, το πιπίλισμα του αντίχειρα ή το πιπίλισμα άλλων αντικειμένων όπως στυλό, σωλήνες, γλειφιτζούρια, τον οδοντικό καθαρισμό π.χ. χρήση οδοντικού νήματος, μάσημα τσίχλας, υπερσιελόρροια και αναπνοή από το στόμα. Μερικοί θεωρούν ότι το συνηθισμένο γλείψιμο ή το μάζεμα των χειλιών είναι μια μορφή νευρικού τικ και δεν το θεωρούν αληθινή γωνιακή χειλίτιδα, αντίθετα το αποκαλούν perlèche, προέρχεται από τη γαλλική λέξη pourlècher που σημαίνει «γλείφω τα χείλη κάποιου» ή «πλασματική χειλίτιδα». Ο όρος «χειλοκαντιντίαση» περιγράφει απολεπιστικές, ξεφλουδιστικές βλάβες των χειλιών και του δέρματος γύρω από τα χείλη και προκαλείται από επιφανειακή καντιντίαση λόγω χρόνιου γλείψιμο των χειλιών. Λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις συμβαίνουν κατά τη διάρκεια κρύου, ξηρού καιρού και είναι μια μορφή σκασμένων χειλιών. Τα άτομα μπορεί να γλείφουν τα χείλη τους σε μια προσπάθεια να προσφέρουν μια προσωρινή στιγμή ανακούφισης, η οποία θα επιδεινώσει μόνο την κατάσταση. Το αντηλιακό σε ορισμένους τύπους lip balm αποδομείται με την πάροδο του χρόνου σε ερεθιστικό. Η χρήση ληγμένου lipbalm μπορεί να προκαλέσει ήπια γωνιακή χειλίτιδα, και όταν το άτομο εφαρμόζει περισσότερο lipbalm για να ανακουφίσει το σκάσιμο, απλώς το επιδεινώνει. Λόγω της καθυστερημένης έναρξης της δερματίτιδας εξ επαφής και της περιόδου ανάρρωσης που διαρκεί ημέρες έως εβδομάδες, οι άνθρωποι συνήθως δεν κάνουν τη σύνδεση μεταξύ του αιτιολογικού παράγοντα και των συμπτωμάτων.

    Διατροφικές ελλείψεις

    Αρκετές διαφορετικές καταστάσεις διατροφικής ανεπάρκειας βιταμινών ή μετάλλων έχουν συνδεθεί με γωνιακή χειλίτιδα. Θεωρείται ότι σε περίπου 25% των ατόμων με γωνιακή χειλίτιδα εμπλέκεται ανεπάρκεια σιδήρου ή ανεπάρκεια βιταμινών Β. Οι διατροφικές ελλείψεις μπορεί να είναι μια πιο κοινή αιτία γωνιακής χειλίτιδας σε χώρες του Τρίτου Κόσμου. Η χρόνια ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί επίσης να προκαλέσει κοιλονυχία (παραμόρφωση σε σχήμα κουταλιού των νυχιών) και γλωσσίτιδα. Δεν είναι πλήρως κατανοητό πώς η ανεπάρκεια σιδήρου προκαλεί γωνιακή χειλίτιδα, αλλά είναι γνωστό ότι προκαλεί έναν βαθμό ανοσοκαταστολής που μπορεί με τη σειρά του να επιτρέψει μια ευκαιριακή μόλυνση από candida. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β2 μπορεί επίσης να προκαλέσει γωνιακή χειλίτιδα και άλλες καταστάσεις όπως ερυθρότητα των βλεννογόνων, γλωσσίτιδα και ροζ φλεγμονή της γλώσσας. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β5 μπορεί επίσης να προκαλέσει γωνιακή χειλίτιδα, μαζί με γλωσσίτιδα, και δερματικές αλλαγές παρόμοιες με τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα γύρω από τα μάτια, τη μύτη και το στόμα. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 είναι μερικές φορές υπεύθυνη για τη γωνιακή χειλίτιδα και συνήθως εμφανίζεται μαζί με ανεπάρκεια φυλλικού οξέος, έλλειψη φυλλικού οξέος, η οποία προκαλεί επίσης γλωσσίτιδα και μεγαλοβλαστική αναιμία. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β3 είναι μια άλλη πιθανή αιτία και στην οποία μπορεί να εμφανιστούν άλλες παθήσεις όπως η δερματίτιδα, η διάρροια, η άνοια και η γλωσσίτιδα. Η ανεπάρκεια βιοτίνης έχει επίσης αναφερθεί ότι προκαλεί γωνιακή χειλίτιδα, μαζί με απώλεια μαλλιών και ξηροφθαλμία. Η ανεπάρκεια ψευδαργύρου είναι γνωστό ότι προκαλεί γωνιακή χειλίτιδα. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν διάρροια, αλωπεκία και δερματίτιδα. Η εντεροπαθητική ακροδερματίτιδα είναι μια αυτοσωμική υπολειπόμενη γενετική διαταραχή που προκαλεί διαταραχή της απορρόφησης ψευδαργύρου και σχετίζεται με γωνιακή χειλίτιδα. Γενικά, αυτές οι διατροφικές διαταραχές μπορεί να προκληθούν από υποσιτισμό, όπως μπορεί να εμφανιστούν στον αλκοολισμό ή σε δίαιτες που δεν έχουν μελετηθεί σωστά, ή από δυσαπορρόφηση δευτερογενή σε γαστρεντερικές διαταραχές π.χ. κοιλιοκάκη ή χρόνια παγκρεατίτιδα ή γαστρεντερικές επεμβάσεις π.χ. κακοήθη αναιμία που προκαλείται από εκτομή ειλεού στη νόσο του Crohn.

    angular chilitis 2 638

    Συστημικές διαταραχές

    Ορισμένες συστηματικές διαταραχές εμπλέκονται στη γωνιακή χειλίτιδα λόγω της συσχέτισής τους με τη δυσαπορρόφηση και τη δημιουργία διατροφικών ελλείψεων που περιγράφονται παραπάνω. Τέτοια παραδείγματα περιλαμβάνουν άτομα με νευρική ανορεξία. Άλλες διαταραχές μπορεί να προκαλέσουν διεύρυνση των χειλιών π.χ. στοματοπροσωπική κοκκιωμάτωση, που αλλοιώνει την τοπική ανατομία και λειαίνει τις πτυχές του δέρματος στις γωνίες του στόματος. Μπορεί να εμπλέκονται ακόμη περισσότερα νοσήματα επηρεάζουν το ανοσοποιητικό σύστημα, επιτρέποντας σε φυσιολογικά αβλαβείς οργανισμούς όπως η Candida να γίνουν παθογόνοι και να προκαλέσουν μόλυνση. Η ξηροστομία πιστεύεται ότι ευθύνεται για το 5% περίπου των περιπτώσεων με γωνιακή χειλίτιδα. Η ίδια η ξηροστομία έχει πολλές πιθανές αιτίες, αλλά συνήθως η αιτία μπορεί να είναι παρενέργειες φαρμάκων ή καταστάσεις όπως το σύνδρομο Sjögren. Αντίθετα, καταστάσεις που προκαλούν σιελόρροια μπορεί να προκαλέσουν γωνιακή χειλίτιδα δημιουργώντας ένα σταθερό υγρό περιβάλλον στις γωνίες του στόματος. Περίπου το 25% των ατόμων με σύνδρομο Down φαίνεται να έχουν γωνιακή χειλίτιδα. Αυτό οφείλεται στη σχετική μακρογλωσσία, μια φαινομενικά μεγάλη γλώσσα σε ένα μικρό στόμα, η οποία μπορεί να βγαίνει συνεχώς έξω από το στόμα προκαλώντας διαβροχή των γωνιών του στόματος με σάλιο. Οι φλεγμονώδεις ασθένειες του εντέρου, όπως η νόσος του Crohn ή η ελκώδης κολίτιδα μπορεί να σχετίζονται με τη γωνιακή χειλίτιδα. Στη νόσο του Crohn, είναι πιθανό το αποτέλεσμα δυσαπορρόφησης και ανοσοκατασταλτικής θεραπείας που προκαλεί τις πληγές στη γωνία του στόματος. Τα γλυκαγονώματα είναι σπάνιοι ενδοκρινικοί όγκοι του παγκρέατος που εκκρίνουν γλυκαγόνη και προκαλούν σύνδρομο δερματίτιδας, δυσανεξίας στη γλυκόζη, απώλεια βάρους και αναιμία. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένα κοινό χαρακτηριστικό του συνδρόμου γλυκαγονώματος. Σπάνια, η γωνιώδης χειλίτιδα μπορεί να είναι μία από τις εκδηλώσεις χρόνιας βλεννογονοδερματικής καντιντίασης, και μερικές φορές περιπτώσεις στοματοφαρυγγικής ή οισοφαγικής καντιντίασης μπορεί να συνοδεύουν τη γωνιώδη χειλίτιδα. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να υπάρχει σε λοίμωξη από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας, ουδετεροπενία ή διαβήτη. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι πιο συχνή σε άτομα με έκζεμα επειδή το δέρμα τους είναι πιο ευαίσθητο σε ερεθιστικούς παράγοντες. Άλλες καταστάσεις που πιθανώς συνδέονται περιλαμβάνουν ουλίτιδα από πλασματοκύτταρα, σύνδρομο Melkersson-Rosenthal (Το Σύνδρομο Melkersson-Rosenthal (SMR) είναι μια σπάνια νευρολογική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από την παρουσία επαναλαμβανόμενων κρουσμάτων παράλυσης προσώπου και οίδημα), ή σιδεροπενική δυσφαγία που ονομάζεται επίσης σύνδρομο Plummer–Vinson ή σύνδρομο Paterson–Brown–Kelly.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    Αρκετά φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν γωνιακή χειλίτιδα ως παρενέργεια, με διάφορους μηχανισμούς, όπως η δημιουργία ξηροστομίας που προκαλείται από φάρμακα. Διάφορα παραδείγματα περιλαμβάνουν ισοτρετινοΐνη, ινδιναβίρη και σοραφενίμπη. Η ισοτρετινοΐνη, ένα ανάλογο της βιταμίνης Α, είναι ένα φάρμακο που ξηραίνει το δέρμα. Λιγότερο συχνά, η γωνιακή χειλίτιδα σχετίζεται με πρωτοπαθή υπερβιταμίνωση Α, η οποία μπορεί να συμβεί όταν μεγάλες ποσότητες συκωτιού, συμπεριλαμβανομένου ΤΟΥ μουρουνέλαιου και άλλων ιχθυελαίων, καταναλώνονται τακτικά ή ως αποτέλεσμα υπερβολικής πρόσληψης βιταμίνης Α με τη μορφή συμπληρωμάτων βιταμινών. Οι χρήστες ναρκωτικών μπορεί να αναπτύξουν γωνιακή χειλίτιδα. Παραδείγματα περιλαμβάνουν κοκαΐνη, μεθαμφεταμίνη, ηρωίνη και παραισθησιογόνα.

    Αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής

    Οι αλλεργικές αντιδράσεις μπορεί να ευθύνονται για το 25-34% περίπου των περιπτώσεων γενικευμένης χειλίτιδας, δηλαδή, φλεγμονή που δεν περιορίζεται στις γωνίες του στόματος. Είναι άγνωστο πόσο συχνά ευθύνονται οι αλλεργικές αντιδράσεις για περιπτώσεις γωνιακής χειλίτιδας, αλλά οποιαδήποτε ουσία που μπορεί να προκαλέσει γενικευμένη αλλεργική χειλίτιδα μπορεί να εμφανιστεί μόνο στις γωνίες του στόματος. Παραδείγματα πιθανών αλλεργιογόνων περιλαμβάνουν ουσίες που μπορεί να υπάρχουν σε ορισμένους τύπους κραγιόν, οδοντόκρεμες, προϊόντα ακμής, καλλυντικά, τσίχλες, στοματικά διαλύματα, τρόφιμα, οδοντιατρικές συσκευές και υλικά από οδοντοστοιχίες ή σφραγίσματα αμαλγάματος που περιέχουν υδράργυρο. Είναι συνήθως αδύνατο να διακρίνει κανείς τη διαφορά μεταξύ της ερεθιστικής δερματίτιδας εξ επαφής και της αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής χωρίς ένα δερματικό τεστ ευαισθησίας.

    Απώλεια  ύψους προσώπου

    Η σοβαρή φθορά των δοντιών ή η κακή εφαρμογή οδοντοστοιχιών μπορεί να προκαλέσει ζάρες στις γωνίες του χείλους που δημιουργεί ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την πάθηση. Αυτό μπορεί να διορθωθεί με επιθέματα ή στεφάνες στα φθαρμένα δόντια για αποκατάσταση ύψους ή νέες οδοντοστοιχίες με «ψηλότερα» δόντια. Η απώλεια της κάθετης διάστασης έχει συσχετιστεί με γωνιακή χειλίτιδα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας με αύξηση της χαλάρωσης του προσώπου.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι συνήθως μια διάγνωση που τίθεται κλινικά. Εάν η πληγή είναι μονόπλευρη και όχι αμφοτερόπλευρη, αυτό υποδηλώνει έναν τοπικό παράγοντα π.χ. τραύμα ή μια διάσπαση συφιλιδικής βλατίδας. Η γωνιακή χειλίτιδα που προκαλείται από υπερβολική σύγκλειση της κάτω γνάθου, σιελόρροια και άλλους ερεθιστικούς παράγοντες είναι συνήθως αμφοτερόπλευρη. Οι βλάβες κανονικά υποβάλλονται σε καλλιέργεια για να ανιχνευθεί εάν μπορεί να υπάρχει Candida ή παθογόνα βακτηριακά είδη. Άτομα με γωνιακή χειλίτιδα που φορούν συχνά οδοντοστοιχίες θα υποβληθούν επίσης σε καλλιέργεια στην οδοντοστοιχία τους. Μπορεί να ενδείκνυται πλήρης εξέταση αίματος, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης των επιπέδων σιδήρου, φερριτίνης, βιταμίνης Β12, και πιθανώς άλλων βιταμινών Β και φυλλικού οξέος. Η γωνιακή χειλίτιδα θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι είναι ένας τύπος χειλίτιδας ή στοματίτιδας. Όπου εμπλέκονται είδη Candida, η γωνιακή χειλίτιδα ταξινομείται ως τύπος στοματικής καντιντίασης, συγκεκριμένα ως πρωτοπαθής (ομάδα Ι) βλάβη που σχετίζεται με την Candida. Αυτή η μορφή γωνιακής χειλίτιδας που προκαλείται από Candida ονομάζεται μερικές φορές "σχετιζόμενη με την Candida γωνιακή χειλίτιδα", ή λιγότερο συχνά, "monilial perlèche". Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί επίσης να ταξινομηθεί ως οξεία ή χρόνια ή ανθεκτική.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Υπάρχουν τέσσερις πτυχές στη θεραπεία της γωνιακής χειλίτιδας. Πρώτον, εντοπίζονται και αντιμετωπίζονται πιθανές δεξαμενές μόλυνσης στο εσωτερικό του στόματος. Η στοματική καντιντίαση, ειδικά η στοματίτιδα που σχετίζεται με την οδοντοστοιχία, συχνά βρίσκεται σε σημεία όπου υπάρχει γωνιακή χειλίτιδα, και εάν δεν αντιμετωπιστεί, οι πληγές στις γωνίες του στόματος μπορεί συχνά να υποτροπιάσουν. Αυτό περιλαμβάνει την κατάλληλη τοποθέτηση και απολύμανση οδοντοστοιχιών. Εμπορικά παρασκευάσματα διατίθενται στο εμπόριο για το σκοπό αυτό, αν και οι οδοντοστοιχίες μπορούν να αφεθούν σε αραιή οικιακή χλωρίνη όλη τη νύχτα, αλλά μόνο εάν είναι εξ ολοκλήρου πλαστικά και δεν περιέχουν μεταλλικά μέρη και με έκπλυση με καθαρό νερό πριν από τη χρήση. Στη συνέχεια απαιτείται συχνά βελτιωμένη υγιεινή της οδοντοστοιχίας, συμπεριλαμβανομένης της μη χρήσης της οδοντοστοιχίας κατά τη διάρκεια του ύπνου και του καθημερινού καθαρισμού της. Δεύτερον, μπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί η κατακόρυφη διάσταση του κάτω προσώπου για να αποφευχθεί το υπερβολικό κλείσιμο του στόματος και ο σχηματισμός βαθιών πτυχών του δέρματος. Αυτό μπορεί να απαιτεί την κατασκευή νέας οδοντοστοιχίας με προσαρμοσμένο δάγκωμα. Σπάνια, σε περιπτώσεις ανθεκτικές στις κανονικές θεραπείες, χρησιμοποιούνται χειρουργικές επεμβάσεις όπως ενέσεις κολλαγόνου ή άλλα πληρωτικά προσώπου όπως αυτόλογο λίπος ή διασυνδεδεμένο υαλουρονικό οξύ, σε μια προσπάθεια αποκατάστασης του φυσιολογικού περιγράμματος του προσώπου. Άλλα μέτρα που επιδιώκουν να ανατρέψουν τους τοπικούς παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στην πάθηση περιλαμβάνουν τη βελτίωση της στοματικής υγιεινής, τη διακοπή του καπνίσματος ή άλλες συνήθειες καπνού και τη χρήση κρέμας φραγμού π.χ. πάστα οξειδίου του ψευδαργύρου τη νύχτα. Τρίτον, αντιμετωπίζεται η θεραπεία της μόλυνσης και της φλεγμονής των ίδιων των βλαβών. Αυτό συμβαίνει συνήθως με τοπικά αντιμυκητιακά φάρμακα, όπως κλοτριμαζόλη, αμφοτερικίνη Β, κετοκοναζόλη ή κρέμα νυστατίνης. Ορισμένες αντιμυκητιακές κρέμες συνδυάζονται με κορτικοστεροειδή όπως η υδροκορτιζόνη ή η τριαμκινολόνη για τη μείωση της φλεγμονής και ορισμένα αντιμυκητιακά όπως η μικοναζόλη έχουν επίσης κάποια αντιβακτηριακή δράση. Η διιωδοϋδροξυκινολίνη είναι μια άλλη τοπική θεραπεία για τη γωνιακή χειλίτιδα. Εάν η λοίμωξη από Staphylococcus aureus αποδειχθεί με μικροβιολογική καλλιέργεια ότι είναι υπεύθυνη ή υπάρχει υποψία, η θεραπεία μπορεί να αλλάξει σε κρέμα φουσιδικού οξέος, ένα αντιβιοτικό που είναι αποτελεσματικό έναντι αυτού του τύπου βακτηρίων. Εκτός από το φουσιδικό οξύ, η νεομυκίνη, μουπιροκίνη, μετρονιδαζόλη και χλωρεξιδίνη είναι εναλλακτικές επιλογές. Τέλος, εάν η πάθηση φαίνεται ανθεκτική στη θεραπεία, διενεργούνται έρευνες για τις υποκείμενες αιτίες όπως η αναιμία ή οι ελλείψεις θρεπτικών συστατικών ή η μόλυνση από τον ιό HIV. Η αναγνώριση της υποκείμενης αιτίας είναι απαραίτητη για τη θεραπεία χρόνιων περιπτώσεων. Οι βλάβες μπορεί να υποχωρήσουν όταν αντιμετωπιστεί η υποκείμενη νόσος, π.χ. με μια σειρά από από του στόματος συμπληρώματα σιδήρου ή βιταμινών Β. Τα δερματικά τεστ αλλεργίας συνιστώνται από ορισμένους σε περιπτώσεις που είναι ανθεκτικές στη θεραπεία και όπου υπάρχει υποψία αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Οι περισσότερες περιπτώσεις γωνιακής χειλίτιδας ανταποκρίνονται γρήγορα όταν χρησιμοποιείται αντιμυκητιασική θεραπεία. Σε πιο μακροχρόνιες περιπτώσεις, η σοβαρότητα της πάθησης συχνά ακολουθεί μια υποτροπιάζουσα και υποχωρούσα πορεία με την πάροδο του χρόνου. Η κατάσταση μπορεί να είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί και μπορεί να παραταθεί.

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι μια σχετικά συχνή πάθηση, που αντιπροσωπεύει μεταξύ 0,7-3,8% των βλαβών του στοματικού βλεννογόνου στους ενήλικες και μεταξύ 0,2-15,1% στα παιδιά, αν και συνολικά εμφανίζεται πιο συχνά σε ενήλικες στην τρίτη έως την έκτη δεκαετία της ζωής. Εμφανίζεται παγκοσμίως και επηρεάζονται τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι η πιο συχνή εμφάνιση μυκητιασικών και βακτηριακών λοιμώξεων των χειλιών.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα χείλη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τα χείλη

    causes symptoms of angular cheilitis feat

    Διαβάστε, επίσης,

    Σιδηροπενική αναιμία

    Τροπικό sprue

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Η βλεννογονίτιδα

    Στοματίτιδα

    Νευρογενής ανορεξία

    www.emedi.gr

     

  • Άνοια με σωμάτια Lewy Άνοια με σωμάτια Lewy

    Χρήσιμες πληροφορίες για την άνοια με σωμάτια Lewy

    Η άνοια με σωμάτια Lewy, είναι ο δεύτερος πιο συχνός τύπος προοδευτικής άνοιας μετά τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Οι πρωτεϊνικές εναποθέσεις, που ονομάζονται σωμάτια Lewy, αναπτύσσονται σε νευρικά κύτταρα στις περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στη σκέψη, τη μνήμη και την κίνηση. Η άνοια με σωμάτια Lewy προκαλεί προοδευτική μείωση των νοητικών ικανοτήτων. Τα άτομα με άνοια σώματος Lewy μπορεί να έχουν οπτικές παραισθήσεις και αλλαγές στην εγρήγορση και την προσοχή. Άλλες επιδράσεις περιλαμβάνουν σημεία και συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον, όπως άκαμπτους μυς, αργή κίνηση, δυσκολία στο περπάτημα και τρόμο.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΟΙΑΣ ΜΕ ΣΩΜΑΤΙΑ LEWY

    Τα σημεία και συμπτώματα της άνοιας με σωμάτια Lewy μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Οπτικές παραισθήσεις. Οι ψευδαισθήσεις - το να βλέπεις πράγματα που δεν υπάρχουν - μπορεί να είναι ένα από τα πρώτα συμπτώματα και συχνά επαναλαμβάνονται. Τα άτομα με άνοια με σωμάτια Lewy μπορεί να έχουν παραισθήσεις σε σχήματα, ζώα ή ανθρώπους. Είναι πιθανές ακουστικές, οσφρητικές ή απτικές παραισθήσεις.
    • Κινητικές διαταραχές. Ενδέχεται να εμφανιστούν σημεία της νόσου του Πάρκινσον. σημεία παρκινσονισμού, όπως επιβράδυνση της κίνησης, άκαμπτοι μύες, τρόμος ή αλλόκοτο περπάτημα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πτώση.
    • Κακή ρύθμιση των λειτουργιών του σώματος. Η αρτηριακή πίεση, ο σφυγμός, η εφίδρωση και η πεπτική διαδικασία ρυθμίζονται από ένα τμήμα του νευρικού συστήματος που συχνά επηρεάζεται από την άνοια του σώματος Lewy. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ξαφνικές πτώσεις της αρτηριακής πίεσης κατά την ορθοστασία, ορθοστατική υπόταση, ζάλη, πτώσεις, απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστης-ακράτεια ούρων και προβλήματα εντέρου όπως δυσκοιλιότητα.
    • Γνωστικά προβλήματα. Μπορεί να έχετε προβλήματα σκέψης παρόμοια με αυτά της νόσου του Αλτσχάιμερ, όπως σύγχυση, κακή προσοχή, οπτικοχωρικά προβλήματα και απώλεια μνήμης.
    • Δυσκολίες στον ύπνο. Μπορεί να έχετε διαταραχή της συμπεριφοράς ύπνου ταχείας κίνησης των ματιών, η οποία μπορεί να σας κάνει να πραγματοποιήσετε σωματικά τα όνειρά σας ενώ κοιμάστε. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει συμπεριφορές όπως γροθιές, κλωτσιές, φωνές και κραυγές κατά τη διάρκεια του ύπνου.
    • Κυμαινόμενη προσοχή. Είναι πιθανά επεισόδια υπνηλίας, μεγάλες περιόδους κοιτάγματος στο κενό, πολύωροι υπνάκοι κατά τη διάρκεια της ημέρας ή αποδιοργανωμένη ομιλία.
    • Κατάθλιψη. Μπορεί να αναπτύξετε κατάθλιψη.
    • Απάθεια. Μπορεί να χάσετε το κίνητρο.

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΟΙΑΣ ΜΕ ΣΩΜΑΤΙΑ LEWY

    Η άνοια με σωμάτια Lewy χαρακτηρίζεται από την ανώμαλη συσσώρευση πρωτεϊνών σε μάζες γνωστές ως σωμάτια Lewy. Αυτή η πρωτεΐνη σχετίζεται επίσης με τη νόσο του Πάρκινσον. Οι άνθρωποι που έχουν σωμάτια Lewy στον εγκέφαλό τους έχουν επίσης τις πλάκες που σχετίζονται με τη νόσο του Αλτσχάιμερ.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΝΟΙΑΣ ΜΕ ΣΩΜΑΤΙΑ LEWY

    Μερικοί παράγοντες φαίνεται να αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας με σωμάτια Lewy, όπως:

    • Ηλικία. Τα άτομα άνω των 60 ετών διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.
    • Φύλο. Η άνοια με σώμα Lewy επηρεάζει περισσότερους άνδρες παρά γυναίκες.
    • Οικογενειακό ιστορικό. Όσοι έχουν ένα μέλος της οικογένειας με άνοια σώματος Lewy ή νόσο του Πάρκινσον διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΝΟΙΑΣ ΜΕ ΣΩΜΑΤΙΑ LEWY

    Η άνοια με σωμάτια Lewy είναι προοδευτική.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα επιδεινώνονται, προκαλώντας:

    • Σοβαρή άνοια
    • Επιθετική συμπεριφορά
    • Κατάθλιψη
    • Αυξημένος κίνδυνος πτώσης και τραυματισμού
    • Επιδείνωση παρκινσονικών σημείων και συμπτωμάτων, όπως τρόμος
    • Θάνατος, κατά μέσο όρο περίπου επτά με οκτώ χρόνια μετά την έναρξη των συμπτωμάτων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΟΙΑΣ ΜΕ ΣΩΜΑΤΙΑ LEWY

    • Κυμαινόμενη εγρήγορση και λειτουργία σκέψης
    • Επαναλαμβανόμενες οπτικές παραισθήσεις
    • Παρκινσονικά συμπτώματα
    • Διαταραχή συμπεριφοράς ύπνου, κατά την οποία οι άνθρωποι πραγματοποιούν τα όνειρά τους κατά τη διάρκεια του ύπνου

    Η αυτόνομη δυσλειτουργία, η οποία περιλαμβάνει αστάθεια στην αρτηριακή πίεση και τον καρδιακό ρυθμό, κακή ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος, εφίδρωση και σχετικά σημεία και συμπτώματα, υποστηρίζει τη διάγνωση της άνοιας με σωμάτια Lewy. Το ίδιο ισχύει και για την ευαισθησία στα αντιψυχωσικά φάρμακα, ιδιαίτερα στα αντιψυχωσικά πρώτης γενιάς όπως η αλοπεριδόλη. Φάρμακα όπως το Haldol δεν χρησιμοποιούνται για άτομα με άνοια σώματος Lewy επειδή μπορεί να προκαλέσουν σοβαρή αντίδραση. Κανένα τεστ δε μπορεί να διαγνώσει την άνοια με σωμάτια Lewy. Η διάγνωση βασίζεται στα σημεία και τα συμπτώματα που έχετε και αποκλείει άλλες καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν παρόμοια σημεία και συμπτώματα.

    Ο γιατρός σας μπορεί να ελέγξει για σημεία της νόσου του Πάρκινσον, εγκεφαλικά επεισόδια, όγκους ή άλλες ιατρικές καταστάσεις που μπορεί να επηρεάσουν τον εγκέφαλο και τη σωματική λειτουργία.

    Μια νευρολογική εξέταση περιλαμβάνει:

    • Αντανακλαστικά
    • Δύναμη
    • Περπάτημα
    • Μυϊκός τόνος
    • Κινήσεις των ματιών
    • Ισορροπία
    • Αίσθηση της αφής
    • Αξιολόγηση νοητικών ικανοτήτων. Μια σύντομη μορφή αυτής της εξέτασης, η οποία αξιολογεί τη μνήμη και τις δεξιότητες σκέψης σας, μπορεί να γίνει σε λιγότερο από 10 λεπτά στο ιατρείο σας. Δεν είναι γενικά χρήσιμο στη διάκριση της άνοιας με σωμάτια Lewy από τη νόσο του Αλτσχάιμερ, αλλά μπορεί να καθορίσει εάν υπάρχει γνωστική εξασθένηση. Άλλες εξετάσεις που διαρκούν αρκετές ώρες βοηθούν στον εντοπισμό της άνοιας με σωμάτια Lewy.
    • Εξετάσεις αίματος. Αυτά μπορούν να αποκλείσουν σωματικά προβλήματα που μπορεί να επηρεάσουν τη λειτουργία του εγκεφάλου, όπως η ανεπάρκεια βιταμίνης Β-12 ή η υπολειτουργία του θυρεοειδούς αδένα.
    • Απεικονιστικές εξετάσεις εγκεφάλου. Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει μαγνητική τομογραφία ή αξονική τομογραφία για να εντοπίσει εγκεφαλικό επεισόδιο ή αιμορραγία και να αποκλείσει έναν όγκο. Ενώ οι άνοιες διαγιγνώσκονται με βάση το ιατρικό ιστορικό και τη φυσική εξέταση, ορισμένα χαρακτηριστικά στις απεικονιστικές μελέτες μπορεί να υποδηλώνουν διαφορετικούς τύπους άνοιας, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ ή η άνοια με σωμάτια Lewy. Εάν η διάγνωση είναι ασαφής ή τα σημεία και τα συμπτώματα δεν είναι τυπικά, ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει πρόσθετες απεικονιστικές εξετάσεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών που μπορούν να υποστηρίξουν τη διάγνωση της άνοιας με σωμάτια Lewy: Σαρώσεις εγκεφάλου PET με φθοριοδεοξυγλυκόζη, που αξιολογούν τη λειτουργία του εγκεφάλου. Η ηλεκτρονική τομογραφία εκπομπής ενός φωτονίου ή η απεικόνιση PET, η οποία μπορεί να καθορίσει εάν η πρόσληψη του μεταφορέα ντοπαμίνης μειώνεται στον εγκέφαλο.
    • Αξιολόγηση ύπνου. Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει μια αξιολόγηση ύπνου που ονομάζεται πολυυπνογραφία για να ελέγξει για διαταραχή συμπεριφοράς ύπνου REM ή ένα τεστ αυτόνομης λειτουργίας για να αναζητήσει σημεία αστάθειας του καρδιακού παλμού και της αρτηριακής πίεσης.
    • Σπινθηρογράφημα μυοκαρδίου. Σε ορισμένες χώρες, οι γιατροί μπορεί επίσης να ζητήσουν μια εξέταση καρδιάς που ονομάζεται σπινθηρογράφημα μυοκαρδίου για να ελέγξουν τη ροή του αίματος στην καρδιά σας για ενδείξεις άνοιας με σωμάτια Lewy. (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Βιοδείκτες. Η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη για άλλους δείκτες της άνοιας με σωμάτια Lewy. Αυτοί οι βιοδείκτες μπορεί τελικά να επιτρέψουν την έγκαιρη διάγνωση της άνοιας με σωμάτια Lewy πριν από την πλήρη ανάπτυξη της νόσου.

    shutterstock 227273575

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΟΙΑΣ ΜΕ ΣΩΜΑΤΙΑ LEWY

    Δεν υπάρχει θεραπεία για την άνοια με σωμάτια Lewy, αλλά πολλά από τα συμπτώματα μπορούν να βελτιωθούν με στοχευμένες θεραπείες.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αναστολείς χολινεστεράσης. Αυτά τα φάρμακα για τη νόσο του Αλτσχάιμερ, όπως η rivastigmine, η donpezil και η galantamine, λειτουργούν αυξάνοντας τα επίπεδα χημικών αγγελιαφόρων στον εγκέφαλο που πιστεύεται ότι είναι σημαντικοί για τη μνήμη, τη σκέψη και την κρίση. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της εγρήγορσης και της γνωστικής ικανότητας και μπορεί να μειώσει τις παραισθήσεις και άλλα προβλήματα συμπεριφοράς. Οι πιθανές παρενέργειες περιλαμβάνουν γαστρεντερικές διαταραχές, μυϊκές κράμπες και συχνοουρία. Μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο ορισμένων καρδιακών αρρυθμιών. Σε ορισμένα άτομα με μέτρια ή σοβαρή άνοια, ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα N-methyl-d-aspartate που ονομάζεται memantine μπορεί να προστεθεί στον αναστολέα της χολινεστεράσης.
    • Φάρμακα για τη νόσο του Πάρκινσον. Αυτά τα φάρμακα, όπως η καρβιντόπα-λεβοντόπα μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση των παρκινσονικών σημείων και συμπτωμάτων, όπως οι άκαμπτοι μύες και η αργή κίνηση. Ωστόσο, αυτά τα φάρμακα μπορούν επίσης να αυξήσουν τη σύγχυση, τις ψευδαισθήσεις και τις αυταπάτες.
    • Φάρμακα για την αντιμετώπιση άλλων συμπτωμάτων. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα για τη θεραπεία άλλων σημείων και συμπτωμάτων που σχετίζονται με την άνοια του σώματος Lewy, όπως προβλήματα ύπνου ή κινήσεων.
    • Ορισμένα φάρμακα μπορούν να επιδεινώσουν τη μνήμη. Προσπαθήστε να αποφύγετε τα βοηθήματα ύπνου που περιέχουν διφαινυδραμίνη και φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της επείγουσας ανάγκης ούρων, όπως η οξυβουτυνίνη. Περιορίστε επίσης τα ηρεμιστικά και τα υπνωτικά δισκία και μιλήστε με το γιατρό σας για το εάν κάποιο από τα φάρμακα που παίρνετε μπορεί να επιδεινώσει τη μνήμη σας. 
    • Τα αντιψυχωσικά φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν σοβαρή σύγχυση, σοβαρό παρκινσονισμό, καταστολή και μερικές φορές θάνατο. Πολύ σπάνια, ορισμένα αντιψυχωσικά δεύτερης γενιάς, όπως η κουετιαπίνη ή η κλοζαπίνη μπορεί να συνταγογραφούνται για μικρό χρονικό διάστημα σε χαμηλή δόση, αλλά μόνο εάν τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων.

    Επειδή τα αντιψυχωσικά φάρμακα μπορούν να επιδεινώσουν τα συμπτώματα άνοιας με σωμάτια Lewy, μπορεί να είναι χρήσιμο να δοκιμάσετε πρώτα μη φαρμακευτικές προσεγγίσεις, όπως:

    • Ανοχή στη συμπεριφορά. Μερικοί άνθρωποι με άνοια σώματος Lewy δε στενοχωριούνται από τις παραισθήσεις. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι παρενέργειες της φαρμακευτικής αγωγής μπορεί να είναι χειρότερες από τις ίδιες τις παραισθήσεις.
    • Τροποποίηση του περιβάλλοντος. Η μείωση της ακαταστασίας και του θορύβου μπορεί να διευκολύνουν τη λειτουργία ενός ατόμου με άνοια. Οι απαντήσεις των φροντιστών μερικές φορές επιδεινώνουν τη συμπεριφορά. Αποφύγετε να διορθώσετε και να ρωτήσετε ένα άτομο με άνοια. Προσφέρετε διαβεβαίωση και επικύρωση των ανησυχιών του/της.
    • Δημιουργήστε καθημερινές ρουτίνες και κρατήστε τις εργασίες απλές. Χωρίστε τις εργασίες σε πιο εύκολα βήματα και εστιάστε στις επιτυχίες και όχι στις αποτυχίες. 

    Τα συμπτώματα και η εξέλιξη είναι διαφορετικά για τον καθένα με άνοια με σωμάτια Lewy.

    Οι φροντιστές και οι συνεργάτες φροντίδας μπορεί να χρειαστεί να προσαρμόσουν τις ακόλουθες συμβουλές σε μεμονωμένες καταστάσεις:

    • Μιλήστε στον ασθενή καθαρά και απλά. Διατηρήστε οπτική επαφή και μιλήστε αργά, με απλές προτάσεις και μην βιαστείτε να απαντήσετε. Παρουσιάστε μόνο μία ιδέα ή οδηγία κάθε φορά. Χρησιμοποιήστε χειρονομίες και συνθήματα, όπως δείχνοντας αντικείμενα.
    • Ενθαρρύνετε την άσκηση. Τα οφέλη της άσκησης περιλαμβάνουν βελτιώσεις στη σωματική λειτουργία, τη συμπεριφορά και την κατάθλιψη. Ορισμένες έρευνες δείχνουν ότι η άσκηση μπορεί να επιβραδύνει τη γνωστική έκπτωση σε άτομα με άνοια.
    • Παρέχετε διέγερση του μυαλού. Η συμμετοχή σε παιχνίδια, σταυρόλεξα και άλλες δραστηριότητες που περιλαμβάνουν δεξιότητες σκέψης μπορεί να βοηθήσει στην επιβράδυνση της διανοητικής πτώσης σε άτομα με άνοια. Ενθαρρύνετε τις καλλιτεχνικές και δημιουργικές δραστηριότητες, όπως η ζωγραφική, το τραγούδι ή η δημιουργία μουσικής. 
    • Δημιουργήστε ευκαιρίες για κοινωνική δραστηριότητα. Μιλήστε σε φίλους.
    • Συμμετοχή σε θρησκευτικές λειτουργίες. Καθιερώστε την προσευχή πριν τον ύπνο. Τα προβλήματα συμπεριφοράς μπορεί να επιδεινωθούν τη νύχτα. Δημιουργήστε χαλαρωτικά τελετουργικά πριν τον ύπνο χωρίς την απόσπαση της προσοχής της τηλεόρασης, τον καθαρισμό των γευμάτων και τα ενεργά μέλη της οικογένειας. Αφήστε τα νυχτερινά φώτα αναμμένα για να αποφύγετε τον αποπροσανατολισμό. 
    • Ο περιορισμός της καφεΐνης κατά τη διάρκεια της ημέρας, η αποθάρρυνση του ημερήσιου υπνάκου και η προσφορά ευκαιριών για ημερήσια άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της νυχτερινής ανησυχίας.

    Η απογοήτευση και το άγχος μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα της άνοιας.

    Για να προωθήσετε τη χαλάρωση, σκεφτείτε:

    • Μουσικοθεραπεία, η οποία περιλαμβάνει την ακρόαση χαλαρωτικής μουσικής
    • Η θεραπεία με κατοικίδια, η οποία περιλαμβάνει τη χρήση ζώων για τη βελτίωση της διάθεσης και της συμπεριφοράς σε άτομα με άνοια
    • Αρωματοθεραπεία, η οποία χρησιμοποιεί αρωματικά φυτικά έλαια
    • Θεραπεία μασάζ

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΑΝΟΙΑΣ ΜΕ ΣΩΜΑΤΙΑ LEWY

    Τα άτομα με άνοια σώματος Lewy έχουν συχνά ένα μείγμα συναισθημάτων, όπως σύγχυση, απογοήτευση, θυμό, φόβο, αβεβαιότητα, θλίψη και κατάθλιψη. Προσφέρετε υποστήριξη ακούγοντας, καθησυχάζοντας το άτομο ότι μπορεί ακόμα να απολαύσει τη ζωή, να είναι θετικός και κάνοντας ό,τι καλύτερο μπορείτε για να βοηθήσετε το άτομο να διατηρήσει την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό. Εάν είστε φροντιστής ή σύντροφος φροντίδας για κάποιον με άνοια με σωμάτια Lewy, παρακολουθήστε το άτομο προσεκτικά για να βεβαιωθείτε ότι δεν θα πέσει, δεν θα χάσει τις αισθήσεις του ή θα αντιδράσει αρνητικά στα φάρμακα. Παρέχετε επιβεβαίωση σε περιόδους σύγχυσης, παραισθήσεων ή παραισθήσεων. Η φροντίδα ενός ατόμου με άνοια σώματος Lewy μπορεί να είναι εξαντλητική σωματικά και συναισθηματικά. Μπορεί να έχετε θυμό, ενοχές, απογοήτευση, αποθάρρυνση, ανησυχία, θλίψη ή κοινωνική απομόνωση.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Dementia 10 09 17

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Creutzfeldt-Jakob

    Μετωποκροταφική άνοια

    Σχιζοειδείς διαταραχές

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Alzheimer

    Όλοι πρέπει να έχετε σπίτι σας βιολογικό έλαιο καρύδας

    Σταματήστε να παίρνετε χημικά φάρμακα για την υγεία του εγκεφάλου σας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Huntington

    Χρήσιμες πληροφορίες για την άνοια

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το λάδι καρύδας

    Κάνναβη και νόσος Alzheimer

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Αποκτήστε καλύτερη μνήμη κι ενισχύστε τη μάθηση

    Ο τρόπος που σκέφτεστε αλλάζει τη δομή του εγκεφάλου σας

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Μήπως ξεχνάτε περισσότερο όσο μεγαλώνετε;

    Βότανα που βελτιώνουν τη γνωστική ικανότητα

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την μνήμη

    Αλλάξτε μόνο έναν βιοδείκτη και αναστρέψτε την γήρανση

    Η άσκηση ως φάρμακο για πολλές ασθένειες

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Πρόληψη Alzheimer

    Ομοιοπαθητική για όσους ξεχνάνε

    Υδροκεφαλία σε ενήλικες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Θέλετε να ανακτήσετε τις αναμνήσεις σας;

    Μπείτε σε πρόγραμμα αντιγήρανσης τώρα

    Η υψηλή χοληστερίνη μπορεί να καταπολεμηθεί με συμπληρώματα διατροφής

    Πρωτόγαλα

    Ψηφιακή αμνησία έχουμε πια όλοι

    Οι στατίνες σας κόβουν χρόνια ζωής

    Βελτιώστε τις λειτουργίες του εγκεφάλου σας με λάδι καρύδας

    Μουσικοθεραπεία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις εγκεφαλικές διαταραχές

    Ασθένειες που προκαλει η αϋπνία

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν ωμέγα 3 λιπαρά οξέα

    Μήπως ξεχνάτε εύκολα;

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τη γήρανση

    Η υπνική άπνοια είναι επικίνδυνη

    Τα πεπτίδια για την απώλεια μνήμης

    Αν ζείτε κοντά σε ηλεκτροφόρα καλώδια κινδυνεύετε

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν τις νευροψυχιατρικές διαταραχές

    Τροφή για το μυαλό

    Τα δύσκολα επαγγέλματα κάνουν πρόληψη άνοιας

    Η έλλειψη αργινίνης υπεύθυνη για το Alzheimer

    Πώς τα αντιυπερτασικά προστατεύουν από την άνοια

    Κρατήστε το μυαλό σας σε φόρμα

    Κάντε γυμναστική για τον εγκέφαλο

    Η λεπτίνη προστατεύει από το Αλτσχάιμερ

    Παπούτσια με GPS

    Gingko biloba

    Καρνοσίνη

    Νόσος Huntington

    Λάδι καρύδας και ελληνική φέτα για το Αlzheimer

    Πώς η οικονομική κρίση προκαλεί άνοια

    Βελτιώστε τις λειτουργίες του εγκεφάλου σας με λάδι καρύδας

    Νόσος Alzheimer

    Η νόσος Alzheimer και η στεφανιαία νόσος έχουν την ίδια αιτία

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Νόσος Alzheimer

    Nόσος Prion

    Bexarotene για τη νόσο Αλτσχάιμερ

    Το νέο διαγνωστικό τεστ για τη νόσο Alzheimer

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για το Αλτσχάιμερ

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    www.emedi.gr