Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2015 09:08

Καρκίνος οισοφάγου

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του οισοφάγου

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Ο καρκίνος του οισοφάγου, ICD-10 C15 είναι ο καρκίνος που αναπτύσσεται στον οισοφάγο, τον σωλήνα που εκτείνεται μεταξύ του λαιμού και του στομάχου. Τα συμπτώματα είναι η δυσκολία στην κατάποση και η απώλεια βάρους. Άλλα συμπτώματα είναι ο πόνος κατά την κατάποση, η βραχνάδα στη φωνή, η διόγκωση λεμφαδένων  γύρω από την κλείδα, ο ξηρός βήχας, και, ενδεχομένως, ο βήχας με αίμα ή έμετο.

Οι δύο κύριοι τύποι του καρκίνου του οισοφάγου είναι το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα το οποίο είναι πιο συχνό στον αναπτυσσόμενο κόσμο, και το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου το οποίο είναι πιο συχνό στον αναπτυγμένο κόσμο. Το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα προκύπτει από τα επιθηλιακά κύτταρα του οισοφάγου, ενώ το αδενοκαρκίνωμα προκύπτει από τα αδενικά κύτταρα που υπάρχουν στο κατώτερο τρίτο του οισοφάγου, και συχνά, έχει μεταμορφωθεί σε εντερικό κυτταρικό τύπο (οισοφάγος Barrett).

Οι πιο συχνές αιτίες του καρκίνου εκ πλακωδών κυττάρων είναι: ο καπνός, το αλκοόλ, τα πολύ ζεστά ροφήματα, και η κακή διατροφή.

Οι πιο συχνές αιτίες του αδενοκαρκινώματος είναι: ο καπνός, η παχυσαρκία, και παλινδρόμηση γαστρικού οξέος. 

Το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου και της γαστροοισοφαγικής συμβολής είναι πια είναι πιο συχνό από το πλακώδες.

Η νόσος διαγιγνώσκεται με βιοψία που γίνεται με ενδοσκόπιο (κάμερα με οπτικές ίνες).

Η πρόληψη περιλαμβάνει τη διακοπή του καπνίσματος και μια υγιεινή διατροφή.

Η θεραπεία γίνεται με βάση το στάδιο του καρκίνου και τη θέση, τη γενική κατάσταση του ασθενούς και τις ατομικές του προτιμήσεις. Μικροί τοπικοί καρκίνοι εκ πλακωδών κυττάρων μπορεί να αντιμετωπίζεται με χειρουργική επέμβαση κι έτσι θεραπεύονται. Σε άλλες περιπτώσεις, η χημειοθεραπεία με ή χωρίς ακτινοθεραπεία χρησιμοποιείται μαζί με τη χειρουργική επέμβαση. Μεγαλύτερες όγκοι αντιμετωπίζονται με χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία. Σε εκτεταμένη νόσο ή εάν ο ασθενής δεν μπορεί να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, η παρηγορητική φροντίδα συνιστάται. Η πρόγνωση σχετίζεται με την έκταση της νόσου και άλλες ιατρικές καταστάσεις, αλλά γενικά είναι φτωχή, γιατί η διάγνωση γίνεται συχνά αργά. Η πενταετής επιβίωση είναι περίπου 13% έως 18%. 

Ο καρκίνος του οισοφάγου είναι η όγδοη πιο συχνή μορφή καρκίνου και η τρίτη του γαστρεντερικού συστήματος σε παγκόσμιο επίπεδο με 456.000 νέες περιπτώσεις σε ένα έτος και περίπου 400.000 θανάτους το έτος. Το ήμισυ περίπου του συνόλου των περιπτώσεων συμβαίνουν στην Κίνα. Επίσης, αυξημένη συχνότητα παρατηρείται στη Ρωσία και το Ιράν. Είναι περίπου τρεις φορές πιο συχνός στους άνδρες παρά στις γυναίκες. 

Γενικά οι οισοφαγικοί καρκίνοι είναι όγκοι μοναδικοί που μπορούν να έχουν μεγάλη ποικιλία στην ιστολογία, την γεωγραφική κατανομή και την επίπτωση.


Τα σημεία και συμπτώματα σε καρκίνο του οισοφάγου

Συμπτώματα συνήθως δεν εμφανίζονται μέχρι ο καρκίνος να έχει διεισδύσει σε πάνω 60% της περιφέρειας του οισοφαγικού σωλήνα, και ο όγκος είναι ήδη σε προχωρημένο στάδιο.

Η έναρξη των συμπτωμάτων συνήθως προκαλείται από στένωση του σωλήνα λόγω της φυσικής παρουσίας του όγκου. 

  • Το πρώτο και το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα είναι συνήθως, η δυσφαγία, η δυσκολία στην κατάποση, πρώτα σε στερεές τροφές και αργότερα σε πιο ελαφριές τροφές και στα υγρά.
  • Ο πόνος κατά την κατάποση είναι λιγότερο συνήθης αρχικά.
  • Η απώλεια βάρους και η καχεξία είναι συχνά  αρχικό σύμπτωμα σε περιπτώσεις με ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα και όχι σε περιπτώσεις αδενοκαρκινώματος. Τυχόν απώλεια βάρους οφείλεται σε μείωση της όρεξης και στον υποσιτισμό.
  • Ο πόνος πίσω από το στέρνο ή στην περιοχή γύρω από το στομάχι συχνά εκλαμβάνεται σαν καούρα. Ο πόνος μπορεί συχνά να είναι σοβαρός και να επιδεινώνεται με την κατάποση κάθε είδους φαγητού.
  • Άλλη μια ένδειξη μπορεί να είναι μια ασυνήθιστα βραχνή φωνή ή βήχας, από τη διήθηση του το παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου.
  • Η παρουσία του όγκου μπορεί να διαταράξει τις κανονικές συσπάσεις του οισοφάγου κατά την κατάποση. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ναυτία και έμετο, παλινδρόμηση της τροφής και βήχα. Υπάρχει επίσης ένας αυξημένος κίνδυνος πνευμονίας από εισρόφηση, λόγω εισόδου της τροφής στους αεραγωγούς μέσα από συρίγγια, που μπορεί να αναπτυχθούν μεταξύ του οισοφάγου και της τραχείας. Οι πρώτες ενδείξεις αυτής της της σοβαρής επιπλοκής μπορεί να βήχας όταν ο ασθενείς πίνει νερό ή τρώει φαγητό. Η επιφάνεια του όγκου μπορεί να είναι εύθραυστη και να αιμορραγεί, προκαλώντας αιματέμεση. Η συμπίεση των τοπικών δομών εμφανίζεται σε προχωρημένο στάδιο της νόσου, οδηγώντας σε προβλήματα όπως η απόφραξη των άνω αεραγωγών και  σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας.
  • Υπερασβεστιαιμία μπορεί να συμβεί (περίσσεια ασβεστίου στο αίμα). 
  • Αν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί αλλού, μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα που σχετίζονται με μεταστατική νόσο. Συχνά σημεία εξάπλωσης είναι οι γειτονικοί λεμφαδένες, το ήπαρ, οι πνεύμονες και τα οστά. Η μετάσταση στο ήπαρ μπορεί να προκαλέσει ίκτερο και πρήξιμο της κοιλίας (ασκίτης). Η μετάσταση σε πνεύμονες μπορεί να προκαλέσει, ανάμεσα σε άλλα συμπτώματα, διαταραχή της αναπνοής που οφείλεται σε περίσσεια υγρού γύρω από τους πνεύμονες (υπεζωκοτική συλλογή) και δύσπνοια.

Αιτίες καρκίνου του οισοφάγου

Οι δύο βασικοί τύποι (δηλαδή το εκ πλακωδών κυττάρων καρκίνωμα και το αδενοκαρκίνωμα) έχουν διαφορετικούς παράγοντες κινδύνου. Το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα συνδέεται με παράγοντες του τρόπου ζωής, όπως το κάπνισμα και το οινόπνευμα. Το αδενοκαρκίνωμα έχει συνδεθεί με επιδράσεις της παλινδρόμηση οξέος σε μακροχρόνια βάση. Ο καπνός αποτελεί παράγοντα κινδύνου για τους δύο τύπους. Και οι δύο τύποι είναι πιο συχνοί στους άνδρες και κυρίως, σε αυτούς άνω των 60 ετών. 

Καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων καρκίνωμα του οισοφάγου

Είναι πιο συχνός σε μαύρους

Οι δύο κύριοι παράγοντες κινδύνου για το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα του οισοφάγου είναι ο καπνός (κάπνισμα ή μάσημα) και το αλκοόλ. Ο συνδυασμός του καπνού και του αλκοόλ έχει μια ισχυρή συνεργική δράση. Ορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι περίπου οι μισές από όλες τις περιπτώσεις οφείλονται στον καπνό και περίπου το ένα τρίτο στο αλκοόλ, ενώ πάνω από τα τρία τέταρτα των περιπτώσεων στους άνδρες είναι λόγω του συνδυασμού του καπνίσματος και της βαριάς κατανάλωσης αλκοόλ. Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με το αλκοόλ φαίνεται να συνδέονται με τον μεταβολίτη αλδεΰδη  και τις μεταλλάξεις σε ορισμένα  ένζυμα. Τέτοιες μεταβολικές παραλλαγές είναι σχετικά συχνές στην Ασία. 

Τα υψηλά επίπεδα της διατροφικής έκθεσης σε νιτροζαμίνες (χημικές ενώσεις που βρίσκονται τόσο στον καπνό όσο και ορισμένα τρόφιμα) φαίνεται να είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου. Η έκθεση σε νιτροζαμίνες μέσω επεξεργασμένων κρεάτων, κρεάτων στα κάρβουνα και, λαχανικών σε τουρσί, κ.λπ., και η χαμηλή πρόσληψη φρέσκων τροφίμων είναι, επίσης, παράγοντες κινδύνου. Άλλοι παράγοντες είναι οι διατροφικές ελλείψεις, η χαμηλή κοινωνικοοικονομική θέση, και η κακή στοματική υγιεινή. Το μάσημα καρυδιού betel είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου στην Ασία. 

Το φυσικό τραύμα μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο, όπως με την κατανάλωση πολύ ζεστών ροφημάτων. 

Η διαβρωτική βλάβη στον οισοφάγο από τυχαία ή σκόπιμη κατάποση καυστικών ουσιών είναι ένας παράγοντας κινδύνου για καρκίνωμα πλακωδών κυττάρων. 

Η τύλωση που είναι μια σπάνια οικογενής ασθένεια που έχει συνδεθεί με μια μετάλλαξη στο γονίδιο RHBDF2 και  συνεπάγεται πάχυνση του δέρματος στις παλάμες και τα πέλματα έχει υψηλό κίνδυνο για ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα.

Η αχαλασία (δηλαδή η έλλειψη της ακούσιου αντανακλαστικού στον οισοφάγο μετά την κατάποση) φαίνεται να είναι ένας παράγοντας κινδύνου και για τους δύο κύριους τύπους καρκίνου του οισοφάγου, τουλάχιστον στους άνδρες, λόγω της στασιμότητας των παγιδευμένων τροφίμων και ποτών.

Το σύνδρομο Plummer-Vinson που είναι μια σπάνια νόσος που αφορά τους ιστούς του οισοφάγου είναι επίσης ένας παράγοντας κινδύνου. 

Υπάρχουν κάποια στοιχεία που δείχνουν μια πιθανή αιτιολογική συσχέτιση μεταξύ των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) και του ακανθοκυτταρικού καρκινώματος του οισοφάγου, όπως σε ορισμένες χώρες της Ασίας, συμπεριλαμβανομένης και της Κίνας.

Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος για δεύτερους πρωτοπαθούς όγκους του αναπνευστικού συστήματος σε ασθενείς με πλακώδη καρκίνο του οισοφάγου.

Το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου

Είναι πιο συχνό σε άνδρες νεαρούς, λευκούς και παχύσαρκους

Το αδενοκαρκίνωμα του κάτω οισοφάγου και της γαστροοισοφαγικής συμβολής προκύπτει από ένα μεταπλαστικό επιθήλιο τον οισοφάγο Barrett με κυλινδρικό επιθήλιο τρία ή τέσσερα εκατοστά από τον κάτω οισοφάγο με ή χωρίς διαφραγματοκήλη, σε ποσοστό 20% σε συμπτωματικούς ασθενείς που κάνουν ενδοσκόπηση και μέχρι 50% σε ασθενείς που έχουν πεπτικά στενώματα. Ο οισοφάγος Barrett είναι συχνός σε λευκούς και ο κίνδυνος για αδενοκαρκίνωμα είναι 64% και η θεραπεία της ΓΟΠ δεν φαίνεται να μεταβάλλει την φυσική ιστορία και την ανάπτυξη της υποκείμενης κακοήθειας. Σε ασθενείς με οισοφάγο Barrett απαιτείται στενή παρκολούθηση με ενδοσκόπηση και βιοψίες για παρακολούθηση για τυχόν δυσπλασία. Η υψηλού βαθμού δυσπλασία είναι ένδειξη για πιο επιθετική θεραπεία με χειρουργική αφαίρεση. Καρκινικοί δείκτες, όπως το TPp53 είναι ενδεικτικοί για πιθανή εξέλιξη σε κακοήθεια.

Η επικράτηση στους άνδρες είναι ιδιαίτερα ισχυρή σε αυτόν τον τύπο του καρκίνου του οισοφάγου, κατά 7 έως 10 φορές πιο συχνά από τις γυναίκες. Αυτή η ανισορροπία σχετίζεται με την παλινδρόμηση οξέος και την παχυσαρκία. Οι μακροπρόθεσμες διαβρωτικές επιπτώσεις της παλινδρόμησης οξέος (γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσος ή ΓΟΠΝ) είναι στενά συνδεδεμένες με αυτόν τον τύπο καρκίνου. Η μακροχρόνια ΓΟΠΝ μπορεί να προκαλέσει μια αλλαγή του τύπου των κυττάρων στο κατώτερο τμήμα του οισοφάγου σε απάντηση της διάβρωσης της πλακώδους επένδυσής τους. Αυτό το φαινόμενο, γνωστό ως οισοφάγος Barrett, φαίνεται να εμφανίζεται περίπου 20 χρόνια αργότερα στις γυναίκες παρά στους άνδρες, ίσως και λόγω  ορμονικών παραγόντων. Έχοντας συμπτωματική ΓΟΠΝ ή παλινδρόμηση της χολής ο οισοφάγο Barrett είναι πιο πιθανός, ο οποίος με τη σειρά του αυξάνει τον κίνδυνο για περαιτέρω αλλαγές και μπορεί τελικά να οδηγήσει σε αδενοκαρκίνωμα.  

Οι παχύσαρκοι ή υπέρβαροι άνδρες έχουν και αυτοί αυξημένο κίνδυνο. Η κοιλιακή παχυσαρκία φαίνεται να έχει ιδιαίτερη σημασία και συνδέεται στενά με αυτόν τον τύπο καρκίνου, καθώς και με την ΓΟΠΝ και τον οισοφάγο Barrett. Αυτό το είδος της παχυσαρκίας διεγείρει την ΓΟΠΝ και έχει, επίσης και άλλες χρόνιες φλεγμονώδεις επιδράσεις. Η θεραπεία του οισοφάγου Barett και της παχυσαρκίας αποτελεί προστατευτικό παράγοντα μείωσης του κινδύνου και για τα δύο φύλα.

Αν και η λοίμωξη από Helicobacter pylori είναι η κύρια αιτία της ΓΟΠΝ και αποτελεί παράγοντα κινδύνου για τον καρκίνο του στομάχου, φαίνεται να συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο οισοφαγικού αδενοκαρκινώματος κατά 50%. Η βιολογική εξήγηση είναι ότι ορισμένα στελέχη του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού μειώνουν τα στομαχικά οξέα, μειώνοντας έτσι τη βλάβη από τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Τα μειούμενα ποσοστά μόλυνσης του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού σε δυτικούς πληθυσμούς κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχουν προταθεί ως παράγοντας για τη μεγάλη αύξηση του οισοφαγικού αδενοκαρκινώματος κατά την ίδια περίοδο. Η μείωση αυτή προκαλείται από καλύτερη υγιεινή, για παράδειγμα μέσω της αύξησης της ψύξης των τροφίμων και  έχει επίσης συσχετιστεί με μία αύξηση στον καρκίνο του στομάχου. 

Οι θηλυκές ορμόνες μπορεί επίσης να έχουν μια προστατευτική επίδραση, καθώς o οισοφάγος Barrett είναι πολύ λιγότερο συχνός στις γυναίκες, αλλά αναπτύσσεται και αργότερα στη ζωή, κατά μέσο όρο 20 χρόνια μετά. 

Το κάπνισμα αυξάνει τον κίνδυνο, αλλά η επίδρασή του σε οισοφαγικό αδενοκαρκίνωμα είναι μικρή σε σύγκριση με εκείνη σε καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων, και το αλκοόλ δεν είναι αιτία για αδενοκαρκίνωμα, επίσης.

Ο καρκίνος της κεφαλής και του τραχήλου συνδυάζεται με πρωτοπαθείς όγκους του οισοφάγου καρκινωμάτων πλακωδών κυττάρων, λόγω του πεδίου καρκινογένεσης (μακροχρόνια έκθεση σε καρκινογόνα). 

Το ιστορικό ακτινοθεραπείας για άλλες αιτίες στο θώρακα είναι ένας παράγοντας κινδύνου για οισοφαγικό αδενοκαρκίνωμα.


Διάγνωση καρκίνου του οισοφάγου

Η κλινική αξιολόγηση 

Γίνεται βαριούχο γεύμα και οισοφαγογαστροδωδεκαδακτυλοσκόπηση  με τη χρήση ενδοσκοπίου που είναι ένας εύκαμπτος σωλήνας με φως και κάμερα. Βιοψίες λαμβάνονται από ύποπτες βλάβες και στη συνέχεια εξετάζονται ιστολογικά για σημεία κακοήθειας. Προσοχή! Υπάρχει κίνδυνος διασποράς καρκινικών κυττάρων.

Πρόσθετες δοκιμές είναι αναγκαίες για να εκτιμηθεί πόσο ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί. Αξονική τομογραφία (CT) του θώρακα,  κοιλιάς και λεκάνης γίνονται για να αξιολογηθεί εάν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε γειτονικούς ιστούς ή απομακρυσμένα όργανα (κυρίως, στο ήπαρ και τους λεμφαδένες). Η ευαισθησία της αξονικής τομογραφίας περιορίζεται από την ικανότητά της να ανιχνεύει μάζες (π.χ. διόγκωση των λεμφαδένων ή εμπλεκόμενα όργανα) γενικά μεγαλύτερη από 1 εκ. Η PET (Τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων) χρησιμοποιείται επίσης για να εκτιμηθεί η έκταση της νόσου και θεωρείται ως πιο ακριβής από την CT μόνο (καλύτερα να μη γίνεται). Ο ενδοσκοπικός υπέρηχος του οισοφάγου μπορεί να παρέχει πληροφορίες σχετικά με  το επίπεδο διείσδυσης του καρκίνου, και την ενδεχόμενη επέκταση σε περιφερειακούς λεμφαδένες.

Η θέση του όγκου γενικά μετράται με την απόσταση από τα δόντια. Ο οισοφάγος (25 cm - 10 εκατοστά) συνήθως χωρίζεται σε τρία μέρη για τον προσδιορισμό της θέσης. Τα αδενοκαρκινώματα τείνουν να εμφανίζονται πιο κοντά στο στομάχι και τα καρκινώματα εκ πλακωδών κυττάρων πιο κοντά στο λαιμό, αλλά μπορεί να προκύψουν οπουδήποτε στον οισοφάγο. 

Γίνεται καλή ψηλάφηση των υπερκλείδιων και μασχαλιαίων λεμφαδένων.


Ιστολογικοί τύποι καρκίνου του οισοφάγου

Οι καρκίνοι οισοφάγου είναι συνήθως καρκινώματα που προκύπτουν από το επιθήλιο, ή την επιφάνεια επένδυσης, του οισοφάγου. Οι περισσότεροι καρκίνοι του οισοφάγου  εμπίπτουν σε μία από δύο κατηγορίες: καρκινώματα εκ πλακωδών κυττάρων  τα οποία είναι παρόμοια με τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου στην εμφάνιση και έχουν σχέση με τον καπνό και την κατανάλωση αλκοόλ και  αδενοκαρκινώματα, τα οποία συχνά συνδέονται με  ΓΟΠΝ και οισοφάγο Barrett. Ένας γενικός κανόνας είναι ότι ένας καρκίνος στα ανώτερα δύο τρίτα είναι πιθανό να είναι πλακώδης και στο κάτω ένα τρίτο αδενοκαρκίνωμα.

Σπάνιοι ιστολογικοι τύποι καρκίνου του οισοφάγου περιλαμβάνουν διαφορετικές παραλλαγές του ακανθοκυτταρικού και μη-επιθηλιακοί όγκοι, όπως λειομυοσάρκωμα, κακόηθες μελάνωμα,  ραβδομυοσάρκωμα και λέμφωμα, μεταξύ άλλων. 


Σταδιοποίηση καρκίνου του οισοφάγου

Η σταδιοποίηση βασίζεται στο σύστημα σταδιοποίησης TNM, το οποίο κατατάσσει το ποσό της εισβολής του όγκου (Τ), τη συμμετοχή των λεμφαδένων (Ν), και τις μακρινές μετάσταση (Μ). 

TNM σύστημα σταδιοποίησης

Το πιο συχνό σύστημα που χρησιμοποιείται για τη σταδιοποίηση του καρκίνου του οισοφάγου είναι το σύστημα TNM της μεικτής επιτροπής της Αμερικής για τον Καρκίνο (AJCC).

T αναφέρεται στο πόσο πολύ ο πρωτογενής όγκος έχει μεγαλώσει μέσα στο τοίχωμα του οισοφάγου και σε κοντινά όργανα.

Ν αναφέρεται σε καρκίνο που έχει εξαπλωθεί σε κοντινούς λεμφαδένες.

Μ δείχνει εάν ο καρκίνος έχει κάνει μετάσταση (αν έχει εξαπλωθεί σε απομακρυσμένα όργανα).

G περιγράφει το βαθμό του καρκίνου των καρκινικών κυττάρων  κάτω από το μικροσκόπιο.

Η σταδιοποίηση λαμβάνει επίσης υπόψη το είδος των κυττάρων του καρκίνου (καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων ή αδενοκαρκίνωμα).

Για καρκίνωμα οισοφάγου εκ πλακωδών καρκίνους κυττάρων, η θέση του όγκου είναι ένας παράγοντας στην σταδιοποίηση.

Τ 

Αυτό περιγράφει πόσο βαθιά ο καρκίνος έχει εξελιχθεί στο τοίχωμα του οισοφάγου ή σε παρακείμενες δομές. Οι περισσότεροι καρκίνοι του οισοφάγου αρχίζουν από  την εσώτατη επένδυση του οισοφάγου (το επιθήλιο) και, στη συνέχεια, αναπτύσσονται σε βαθύτερα στρώματα με την πάροδο του χρόνου.

TX: Ο πρωτογενής όγκος δεν μπορεί να εκτιμηθεί.

Τ0: Δεν υπάρχει απόδειξη του πρωτογενούς όγκου.

Tis: Ο καρκίνος είναι μόνο στο επιθήλιο (άνω στρώμα των κυττάρων που ευθυγραμμίζει το εσωτερικό του οισοφάγου). Δεν έχει αρχίσει αυξάνεται στα βαθύτερα στρώματα. Αυτό το στάδιο είναι επίσης γνωστό ως υψηλού βαθμού δυσπλασία ή καρκίνωμα in situ.

T1: Ο καρκίνος αναπτύσσεται εντός του ιστού κάτω από το επιθήλιο, όπως στην propria lamina, στο μυϊκό βλεννογόνο, ή στον υποβλεννογόνο.

Τ1: Ο καρκίνος αναπτύσσεται στο χόριο ή το μυϊκό βλεννογόνο.

T1b: Ο καρκίνος έχει αναπτυχθεί και εντός του υποβλεννογόνου.

Τ2: Ο καρκίνος αναπτύσσεται στο παχύ στρώμα των μυών (μυϊκή στοιβάδα propria).

T3: Ο καρκίνος αναπτύσσεται μέσα στο εξωτερικό στρώμα του οισοφάγου (ο χιτώνας).

Τ4: Ο καρκίνος αναπτύσσεται σε παρακείμενες δομές.

T4a: Ο καρκίνος αναπτύσσεται στον υπεζωκότα (το λεπτό στρώμα του ιστού που καλύπτει τους πνεύμονες), το περικάρδιο (ο λεπτός σάκος που περιβάλλει την καρδιά), ή το διάφραγμα (το λεπτό φύλλο μυς κάτω από τους πνεύμονες που διαχωρίζει το θώρακα από την κοιλιά ). Ο καρκίνος μπορεί να αφαιρεθεί με χειρουργική επέμβαση.

T4b: Ο καρκίνος δεν μπορεί να αφαιρεθεί με χειρουργική επέμβαση επειδή έχει αναπτυχθεί μέσα στην τραχεία, την αορτή (το μεγάλο αιμοφόρο αγγείο που προέρχεται από την καρδιά), τη σπονδυλική στήλη, ή άλλες κρίσιμες δομές.

Ν 

NX: Οι κοντινοί λεμφαδένες δεν μπορούν να αξιολογηθούν.

N0: Ο καρκίνος δεν έχει εξαπλωθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες.

Ν1: Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε 1 ή 2 κοντινούς λεμφαδένες.

N2: Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε 3 έως 6 κοντινούς λεμφαδένες.

Ν3: Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε 7 ή περισσότερους κοντινούς λεμφαδένες.

Μ 

M0: Ο καρκίνος δεν έχει εξαπλωθεί (δεν έχει κάνει μετάσταση) σε απομακρυσμένα όργανα ή λεμφαδένες.

M1: Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε απομακρυσμένα λεμφαδένες και / ή άλλα όργανα. (Συχνά σημεία εξάπλωσης είναι το ήπαρ και οι πνεύμονες)

Βαθμός

Ο βαθμός του καρκίνου βασίζεται στο πόσο φυσιολογικά (ή διαφοροποιημένα) τα κύτταρα φαίνονται κάτω από το μικροσκόπιο. Όσο υψηλότερος είναι ο αριθμός, τόσο πιο ανώμαλα τα κύτταρα φαίνονται. Υψηλότερου  βαθμού όγκοι τείνουν να αναπτυχθούν και να εξαπλωθούν ταχύτερα από ό, τι οι χαμηλού βαθμού όγκοι.

GX: Ο βαθμός αυτός δεν μπορεί να αξιολογηθεί (το στάδιο αντιμετωπίζονται ως ομάδα G1).

G1: Τα κύτταρα είναι καλά διαφοροποιημένα.

G2: Τα κύτταρα είναι μετρίως διαφοροποιημένα

G3: Τα κύτταρα είναι ελάχιστα διαφοροποιημένα

G4: Τα κύτταρα είναι αδιαφοροποίητα (τα κύτταρα αυτά είναι τόσο ανώμαλα που οι γιατροί δεν μπορούν να πουν αν είναι αδενοκαρκίνωμα ή πλακώδες καρκίνωμα). Για το στάδιο  οι καρκίνοι G4 ομαδοποιούνται με τα G3 καρκινώματα από πλακώδη κύτταρα.

Τοποθεσία

Ορισμένα στάδια του πρόωρου πλακώδους καρκινώματος λαμβάνουν επίσης υπόψη, που ο όγκος είναι στον οισοφάγο. Η θέση είναι είτε στο ανώτερο, είτε στο μέσο ή στο κατώτερο τμήμα του οισοφάγου

Στάδια καρκίνου του οισοφάγου

Τα στάδια εντοπίζουν καρκίνους που έχουν παρόμοια πρόγνωση. Ασθενείς με χαμηλότερα στάδια τείνουν να έχουν καλύτερη πρόγνωση.

Οι ομαδοποιήσεις σταδίων για το πλακώδες καρκίνωμα και το αδενοκαρκίνωμα είναι διαφορετικές. Οι καρκίνοι που έχουν χαρακτηριστικά τόσο εκ πλακωδών κυττάρων και αδενοκαρκινώματος αντιμετωπίζονται ως ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα.

Πλακώδες καρκίνωμα στάδια

Στάδιο 0: Τis, N0, M0, GX ή G1 οποιαδήποτε τοποθεσία: Αυτό είναι το πρώιμο στάδιο καρκίνου του οισοφάγου. Λέγεται, επίσης, υψηλού βαθμού δυσπλασία. Τα καρκινικά κύτταρα βρίσκονται μόνο στο επιθήλιο (το στρώμα των κυττάρων που επιστρώνουν τον οισοφάγο). Ο καρκίνος δεν έχει εξελιχθεί σto συνδετικό ιστό κάτω από αυτά τα κύτταρα (Tis). Ο καρκίνος δεν έχει εξαπλωθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες (N0) ή σε άλλα όργανα (M0). Ο όγκος είναι καλά διαφοροποιημένος (G1) ή πληροφορίες βαθμoύ δεν είναι διαθέσιμες (GX), και μπορεί να είναι οπουδήποτε κατά μήκος του οισοφάγου.

Στάδιο ΙΑ: Τ1, N0, M0, GX ή G1 οποιαδήποτε θέση: Ο καρκίνος έχει αυξηθεί από το επιθήλιο στα παρακάτω στρώματα, όπως την propria lamina, τον μυϊκό βλεννογόνο, ή υποβλεννογόνο, αλλά δεν έχει αναπτυχθεί  βαθύτερα (Τ1). Δεν έχει εξαπλωθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες (N0) ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Ο όγκος είναι καλά διαφοροποιημένος (G1) ή οι πληροφορίες βαθμού δεν είναι διαθέσιμες (GX). Μπορεί να είναι οπουδήποτε κατά μήκος του οισοφάγου.

Στάδιο ΙΒ:

Οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:

Τ1, N0, M0, G2 ή G3 οποιαδήποτε θέση: Ο καρκίνος έχει αυξηθεί από το επιθήλιο στα παρακάτω στρώματα, όπως την propria lamina, το μυϊκό βλεννογόνο, ή τον υποβλεννογόνο, αλλά δεν έχει αναπτυχθεί βαθύτερα (Τ1). Δεν έχει εξαπλωθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες (N0) ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Είναι μέτρια (G2) ή ελάχιστα διαφοροποιημένος (G3). Ο όγκος μπορεί να είναι οπουδήποτε στον οισοφάγο.

Τ2 ή Τ3, N0, M0, GX ή G1 θέση στον κατωτερο οισοφάγο: Ο καρκίνος έχει εξελιχθεί στο μυϊκό στρώμα που ονομάζεται propria muscularis (Τ2). Μπορεί επίσης να έχει αναπτυχθεί διαμέσου του στρώματος μυών εντός του χιτώνα, που είναι ο συνδετικός ιστός που καλύπτει την εξωτερική επιφάνεια του οισοφάγου (Τ3). Ο καρκίνος δεν έχει εξαπλωθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες (N0) ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Είναι καλά διαφοροποιημένος (G1) ή οι πληροφορίες grade δεν είναι διαθέσιμες (GX). Το υψηλότερο σημείο του είναι στο κατώτερο τμήμα του οισοφάγου.

Στάδιο ΙΙΑ:

Οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:

Τ2 ή Τ3, N0, M0, GX ή G1, θέση στον ανώτερο ή μέσο οισοφάγο: Ο καρκίνος έχει εξελιχθεί στο μυϊκό στρώμα που ονομάζεται propria muscularis (Τ2). Μπορεί επίσης να έχει αναπτυχθεί διαμέσου του στρώματος μυών εντός του χιτώνα, στο συνδετικό ιστό που καλύπτει την εξωτερική επιφάνεια του οισοφάγου (Τ3). Ο καρκίνος δεν έχει εξαπλωθεί σε κοντινούς λεμφαδένες (N0) ή σε απομακρυσμένες θέσεις (Μ0). Ο καρκίνος βρίσκεται στο ανώτερο ή μεσαίο τμήμα του οισοφάγου και είναι καλά διαφοροποιημένος (G1) ή οι πληροφορίες grade δεν είναι διαθέσιμες (GX).

Τ2 ή Τ3, N0, M0, G2 ή G3, θέση στον κατώτερο οισοφάγο: Ο καρκίνος έχει εξελιχθεί στο μυϊκό στρώμα που ονομάζεται  propria muscularis (Τ2). Μπορεί επίσης να έχει αναπτυχθεί διαμέσου του στρώματος μυών εντός του χιτώνα, τον συνδετικό ιστό που καλύπτει την εξωτερική επιφάνεια του οισοφάγου (Τ3). Ο καρκίνος δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες (N0) ή σε απομακρυσμένες θέσεις (Μ0). Ο καρκίνος βρίσκεται στο κάτω μέρος του οισοφάγου και είναι μέτρια (G2) ή κακώς διαφοροποιημένος (G3).

Στάδιο ΙΙΒ:

Οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:

Τ2 ή Τ3, N0, M0, G2 ή G3, θέση στον ανώτερο ή μέσο οισοφάγο: Ο καρκίνος έχει εξελιχθεί στο μυϊκό στρώμα που ονομάζεται  propria muscularis (Τ2). Μπορεί επίσης να έχει αναπτυχθεί διαμέσου του στρώματος μυών εντός του χιτώνα, τον συνδετικό ιστό που καλύπτει την εξωτερική επιφάνεια του οισοφάγου (Τ3). Ο καρκίνος δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες (N0) ή σε απομακρυσμένες θέσεις (Μ0). (Μ0). Ο καρκίνος βρίσκεται στο ανώτερο ή μεσαίο τμήμα του οισοφάγου και είναι μέτρια (G2) ή κακώς διαφοροποιημένος (G3).

Τ1 ή Τ2, Ν1, M0, κάθε G οποιαδήποτε θέση: Ο καρκίνος έχει εξελιχθεί σε στρωμάτων κάτω από το επιθήλιο, όπως στην propria lamina, το μυϊκό βλεννογόνο, και υποβλεννογόνο ή (Τ1). Μπορεί επίσης να έχουν εξελιχθεί το μυϊκό στρώμα που ονομάζεται  propria muscularis (Τ2). Δεν έχει αναπτυχθεί μέχρι το εξωτερικό στρώμα του ιστού που καλύπτει τον οισοφάγο. Έχει εξαπλωθεί σε 1 ή 2 λεμφαδένες κοντά στον οισοφάγο (Ν1), αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες πιο μακριά από τον οισοφάγο ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Μπορεί να είναι οποιουδήποτε βαθμού (G) και μπορεί να είναι οπουδήποτε κατά μήκος του οισοφάγου.

Στάδιο IIIA:

Οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:

Τ1 ή Τ2, Ν2, M0, κάθε G, οποιαδήποτε θέση: Ο καρκίνος έχει εξελιχθεί σε στρωμάτων κάτω από το επιθήλιο, όπως στην propria lamina, το μυϊκό βλεννογόνο, και υποβλεννογόνο ή (Τ1). Μπορεί επίσης να έχουν εξελιχθεί το μυϊκό στρώμα που ονομάζεται  propria muscularis (Τ2). Δεν έχει αναπτυχθεί μέχρι το εξωτερικό στρώμα του ιστού που καλύπτει τον οισοφάγο. Έχει εξαπλωθεί σε 3-6 λεμφαδένες κοντά στον οισοφάγο (Ν2), αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες πιο μακριά από τον οισοφάγο ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Μπορεί να είναι οποιουδήποτε βαθμού (G) και μπορεί να είναι οπουδήποτε κατά μήκος του οισοφάγου.

Τ3, Ν1, M0, κάθε G, οποιαδήποτε θέση: Ο καρκίνος έχει αναπτυχθεί μέσω του τοιχώματος του οισοφάγου προς το εξωτερικό στρώμα του, το χιτώνα (Τ3). Έχει εξαπλωθεί σε 1 ή 2 λεμφαδένες κοντά στον οισοφάγο (Ν1), αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες πιο μακριά από τον οισοφάγο ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Μπορεί να είναι οποιουδήποτε βαθμού (G) και μπορεί να είναι οπουδήποτε κατά μήκος του οισοφάγου.

T4a, N0, M0, κάθε G, οποιαδήποτε θέση: Ο καρκίνος έχει αναπτυχθεί σε όλη τη διαδρομή μέσω του οισοφάγου και σε κοντινά όργανα ή ιστούς (T4a), αλλά εξακολουθεί να μπορεί να αφαιρεθεί. Δεν έχει εξαπλωθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες (N0) ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Μπορεί να είναι οποιουδήποτε βαθμού (G) και μπορεί να είναι οπουδήποτε κατά μήκος του οισοφάγου.

Στάδιο ΙΙΙΒ: Τ3, Ν2, M0, κάθε G, οποιαδήποτε θέση: Ο καρκίνος έχει αναπτυχθεί μέσω του τοιχώματος του οισοφάγου προς το εξωτερικό στρώμα του, το χιτώνα (Τ3). Έχει εξαπλωθεί σε 3-6 λεμφαδένες κοντά στον οισοφάγο (Ν2), αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες πιο μακριά από τον οισοφάγο ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Μπορεί να είναι οποιουδήποτε βαθμού (G) και μπορεί να είναι οπουδήποτε κατά μήκος του οισοφάγου.

Στάδιο IIIC:

Οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:

T4a, Ν1 ή Ν2, M0, κάθε G, οποιαδήποτε θέση: Ο καρκίνος έχει αναπτυχθεί σε όλη τη διαδρομή μέσω του οισοφάγου και σε κοντινά όργανα ή ιστούς (T4a), αλλά εξακολουθεί να μπορεί να αφαιρεθεί. Έχει εξαπλωθεί σε 1-6 λεμφαδένες κοντά στον οισοφάγο (Ν1 ή Ν2), αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες πιο μακριά από τον οισοφάγο ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Μπορεί να είναι οποιουδήποτε βαθμού (G) και μπορεί να είναι οπουδήποτε κατά μήκος του οισοφάγου.

T4b, οποιοσδήποτε Ν, M0, κάθε G, οποιαδήποτε θέση: Ο καρκίνος δεν μπορεί να αφαιρεθεί με χειρουργική επέμβαση, διότι έχει αυξηθεί στην τραχεία (τραχεία), την αορτή (το μεγάλο αιμοφόρο αγγείο που προέρχεται από την καρδιά), τη σπονδυλική στήλη, ή άλλες κρίσιμες δομές (T4b). Μπορεί ή δεν μπορεί να έχει εξαπλωθεί σε γειτονικούς λεμφαδένες (οποιαδήποτε Ν), αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες πιο μακριά από τον οισοφάγο ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Μπορεί να είναι οποιουδήποτε βαθμού (G) και μπορεί να είναι οπουδήποτε κατά μήκος του οισοφάγου.

Κάθε Τ, N3, M0, κάθε G, οποιαδήποτε θέση: Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε 7 ή περισσότερους κοντινούς λεμφαδένες (Ν3), αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες πιο μακριά από τον οισοφάγο ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Μπορεί να είναι οποιουδήποτε βαθμού (G) και μπορεί να είναι οπουδήποτε κατά μήκος του οισοφάγου.

Στάδιο IV: Κάθε Τ, κάθε Ν, Μ1, κάθε G, οποιαδήποτε θέση: Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε απομακρυσμένους λεμφαδένες ή άλλα σημεία (Μ1). Μπορεί να είναι οποιουδήποτε βαθμού (G) και μπορεί να είναι οπουδήποτε κατά μήκος του οισοφάγου.

Αδενοκαρκίνωμα στάδια

Η τοποθεσία του καρκίνου κατά μήκος του οισοφάγου δεν επηρεάζει τα στάδια στα αδενοκαρκινώματα.

Στάδιο 0: Τis, N0, M0, GX ή G1: Αυτό είναι το πρώιμο στάδιο καρκίνου του οισοφάγου. Λέγεται επίσης υψηλού βαθμού δυσπλασία. Τα καρκινικά κύτταρα βρίσκονται μόνο στο επιθήλιο (το στρώμα των κυττάρων που επιστρώνουν του οισοφάγου). Ο καρκίνος δεν έχει εξελιχθεί σε συνδετικό ιστό κάτω από αυτά τα κύτταρα (Tis). Ο καρκίνος δεν έχει εξαπλωθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες (N0) ή σε άλλα όργανα (M0). Είναι καλά διαφοροποιημένος (G1) ή οι πληροφορίες grade δεν είναι διαθέσιμew (GX).

Στάδιο ΙΑ: Τ1, N0, Μ0, GX, G1, ή G2: Ο καρκίνος έχει αυξηθεί από το επιθήλιο στα παρακάτω στρώματα, όπως τhn propria lamina, τo μυϊκό βλεννογόνο, ή τον υποβλεννογονο, αλλά δεν έχει αναπτυχθεί βαθύτερα (Τ1) . Δεν έχει εξαπλωθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες (N0) ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Είναι καλά (G1) ή μετρίως διαφοροποιημένoς (G2), ή oi πληροφορίες ποιότητας δεν είναι διαθέσιμες (GX).

Στάδιο ΙΒ:

Οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:

Τ1, N0, Μ0, G3: Ο καρκίνος έχει αυξηθεί από το επιθήλιο στα παρακάτω στρώματα, όπως την propria lamina, το μυϊκό βλεννογόνο, ή υποβλεννογόνο, αλλά δεν έχει αναπτυχθεί βαθύτερα (Τ1). Δεν έχει εξαπλωθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες (N0) ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Είναι ελάχιστα διαφοροποιημένος (G3).

Τ2, N0, M0, GX, G1, G2 : Ο καρκίνος έχει εξελιχθεί στο μυϊκό στρώμα που ονομάζεται propria muscularis (Τ2). Δεν έχει εξαπλωθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες (N0) ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Είναι καλά (G1) ή μετρίως διαφοροποιημένος (G2), ή οι πληροφορίες βαθμού δεν είναι διαθέσιμες (GX).

Στάδιο ΙΙΑ: T2, N0, M0, G3: Ο καρκίνος έχει εξελιχθεί στο μυϊκό στρώμα που ονομάζεται  propria muscularis (Τ2). Δεν έχει εξαπλωθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες (N0) ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Είναι ελάχιστα διαφοροποιημένος (G3).

Στάδιο ΙΙΒ:

Οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:

Τ3, N0, Μ0, κάθε G: Ο καρκίνος έχει αναπτυχθεί μέσω του τοιχώματος του οισοφάγου προς το εξωτερικό στρώμα του, το χιτώνα (Τ3). Δεν έχει εξαπλωθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες (N0) ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Μπορεί να είναι οποιουδήποτε βαθμού.

Τ1 ή Τ2, Ν1, M0, κάθε G: Ο καρκίνος έχει εξελιχθεί σε στρώματα κάτω από το επιθήλιο, όπως το χόριο, το μυϊκό βλεννογόνο, ή τον υποβλεννογόνιο χιτώνα (Τ1). Μπορεί επίσης να έχουν εξελιχθεί στο μυϊκό στρώμα που ονομάζεται propria muscularis (Τ2). Δεν έχει αναπτυχθεί μέχρι το εξωτερικό στρώμα του ιστού που καλύπτει τον οισοφάγο. Έχει εξαπλωθεί σε 1 ή 2 λεμφαδένες κοντά στον οισοφάγο (Ν1), αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες πιο μακριά από τον οισοφάγο ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Μπορεί να είναι οποιουδήποτε βαθμού.

Στάδιο IIIA:

Οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:

Τ1 ή Τ2, Ν2, Μ0, κάθε G: Ο καρκίνος έχει εξελιχθεί σε  στρώματα κάτω από το επιθήλιο, όπως την propria lamina, μυϊκό βλεννογόνο, ή τον υποβλεννογόνο (Τ1). Μπορεί επίσης να έχει εξελιχθεί στο μυϊκό στρώμα που ονομάζεται propria muscularis (Τ2). Δεν έχει αναπτυχθεί μέχρι το εξωτερικό στρώμα του ιστού που καλύπτει τον οισοφάγο. Έχει εξαπλωθεί σε 3-6 λεμφαδένες κοντά στον οισοφάγο (Ν2), αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες πιο μακριά από τον οισοφάγο ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Μπορεί να είναι οποιουδήποτε βαθμού (G).

Τ3, Ν1, Μ0, κάθε G: Ο καρκίνος έχει αναπτυχθεί μέσω του τοιχώματος του οισοφάγου προς το εξωτερικό στρώμα του, το χιτώνα (Τ3). Έχει εξαπλωθεί σε 1 ή 2 λεμφαδένες κοντά στον οισοφάγο (Ν1), αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες πιο μακριά από τον οισοφάγο ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Μπορεί να είναι οποιοδήποτε βαθμό (G).

T4a, N0, M0, κάθε G: Ο καρκίνος έχει αναπτυχθεί σε όλη τη διαδρομή μέσω του οισοφάγου και σε κοντινά όργανα ή ιστούς (T4a), αλλά εξακολουθεί να μπορεί να αφαιρεθεί. Δεν έχει εξαπλωθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες (N0) ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Μπορεί να είναι οποιουδήποτε βαθμoύ (G).

Στάδιο IIIB: Τ3, Ν2, Μ0, κάθε G: Ο καρκίνος έχει αναπτυχθεί μέσω του τοιχώματος του οισοφάγου προς το εξωτερικό στρώμα του, το χιτώνα (Τ3). Έχει εξαπλωθεί σε 3-6 λεμφαδένες κοντά στον οισοφάγο (Ν2), αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες πιο μακριά από τον οισοφάγο ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Μπορεί να είναι οποιουδήποτε βαθμού (G).

Στάδιο IIIC:

Οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:

T4a, Ν1 ή Ν2, Μ0, κάθε G: Ο καρκίνος έχει αυξηθεί σε όλη τη διαδρομή διαμέσου του οισοφάγου και μέσα κοντινά όργανα ή ιστούς (T4a), αλλά εξακολουθεί να μπορεί να αφαιρεθεί. Έχει εξαπλωθεί σε 1-6 λεμφαδένες κοντά στον οισοφάγο (Ν1 ή Ν2), αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες πιο μακριά από τον οισοφάγο ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Μπορεί να είναι οποιουδήποτε βαθμού (G).

T4b, οποιοδήποτε Ν, Μ0, κάθε G: Ο καρκίνος δεν μπορεί να αφαιρεθεί με χειρουργική επέμβαση επειδή έχει αναπτυχθεί μέσα στην τραχεία (τραχεία), η την αορτή (το μεγάλο αιμοφόρο αγγείο που προέρχεται από την καρδιά), τη σπονδυλικής στήλη, ή άλλες κρίσιμες κατασκευές (T4b ). Μπορεί ή δεν μπορεί να έχει εξαπλωθεί σε γειτονικούς λεμφαδένες (οποιαδήποτε Ν), αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες πιο μακριά από τον οισοφάγο ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Μπορεί να είναι οποιουδήποτε βαθμό (G).

Κάθε Τ, N3, M0, κάθε G: Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε 7 ή περισσότερους κοντινούς λεμφαδένες (Ν3), αλλά δεν έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες πιο μακριά από τον οισοφάγο ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0). Μπορεί να είναι οποιουδήποτε βαθμού (G).

Στάδιο IV: Κάθε Τ, κάθε Ν, Μ1, κάθε Γ: Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε απομακρυσμένους λεμφαδένες ή άλλα σημεία (Μ1). Μπορεί να είναι οποιουδήποτε βαθμού (G).

Χειρουργήσιμος έναντι ανεγχείρητος καρκίνος του οισοφάγου

Το σύστημα σταδιοποίησης AJCC παρέχει μια λεπτομερή σύνοψη για το πόσο μακριά έχει εξαπλωθεί ο καρκίνος.

Για θεραπευτικούς σκοπούς, οι γιατροί συχνά ανησυχούν περισσότερο για το αν ο καρκίνος μπορεί να αφαιρεθεί πλήρως με χειρουργική επέμβαση (εκτομή). Εάν, ο καρκίνος δεν έχει εξαπλωθεί μακριά, θα μπορούσε να αφαιρεθεί πλήρως με χειρουργική επέμβαση και θεωρείται δυνητικά χειρουργήσιμος. Αν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί πάρα πολύ μακριά, θεωρείται ανεγχείρητος.

Κατά γενικό κανόνα, κάθε στάδιο 0, Ι, ΙΙ του οισοφάγου είναι δυνητικά χειρουργήσιμος. Οι περισσότεροι καρκίνοι σταδίου III είναι δυνητικά χειρουργήσιμοι, καθώς, ακόμη και όταν έχουν εξαπλωθεί σε κοντινούς λεμφαδένες, όσο ο καρκίνος δεν έχει αναπτυχθεί μέσα στην τραχεία (τραχεία), την αορτή (το μεγάλο αιμοφόρο αγγείο που προέρχεται από την καρδιά), τη σπονδυλική στήλη , ή άλλες κοντινές ζωτικής σημασίας δομές. Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι των οποίων ο καρκίνος είναι δυνητικά χειρουργήσιμος μπορεί να μην είναι σε θέση να κάνουν τη χειρουργική επέμβαση για να αφαιρέσει τον καρκίνο τους, επειδή δεν είναι αρκετά υγιείς.

Καρκίνοι που έχουν εξελιχθεί σε απομακρυσμένους λεμφαδένες ή σε άλλα όργανα θεωρούνται ανεγχείρητοι, έτσι θεραπείες, εκτός από τη χειρουργική επέμβαση είναι συνήθως η καλύτερη επιλογή.


Πρόληψη καρκίνου του οισοφάγου

Η πρόληψη περιλαμβάνει τη διακοπή του καπνίσματος ή το μάσημα του καπνού. Η καταπολέμηση του εθισμού arec με μάσημα στην Ασία είναι μια πολλά υποσχόμενη στρατηγική για την πρόληψη του  ακανθοκυτταρικού καρκινώματος του οισοφάγου.

Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου, "δίαιτες υψηλές σε σταυρανθή λαχανικά (λάχανο, μπρόκολο, κουνουπίδι, λαχανάκια Βρυξελλών) και τα πράσινα και κίτρινα λαχανικά και φρούτα συσχετίζονται με μειωμένο κίνδυνο καρκίνου του οισοφάγου. Οι φυτικές ίνες είναι προστατευτικές, ιδιαίτερα για το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου. 

Οι άνθρωποι με οισοφάγο Barrett (αλλαγή στα κύτταρα που ευθυγραμμίζουν το κατώτερο τμήμα του οισοφάγου) διατρέχουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο, και πρέπει να κάνουν τακτική ενδοσκοπική εξέταση για τα πρώτα σημάδια του καρκίνου. Σε ορισμένες περιοχές του κόσμου, όπως στην Κίνα με υψηλά ποσοστά πλακώδους καρκινώματος υπάρχουν προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου. 


Θεραπεία καρκίνου του οισοφάγου

Παράγοντες που επηρεάζουν τις αποφάσεις θεραπείας περιλαμβάνουν το στάδιο και τον κυτταρικό τύπο καρκίνου μαζί με την γενική κατάσταση του ατόμου και οποιεσδήποτε άλλες ασθένειες  υπάρχουν. 

Σε γενικές γραμμές, η θεραπεία περιορίζεται σε εντοπισμένη ασθένεια, χωρίς μακρινή μετάσταση: σε αυτές τις περιπτώσεις η χειρουργική επέμβαση είναι η θεραπεία εκλογής. Ασθένεια προχωρημένη, μεταστατική ή υποτροπιάζουσα διαχειρίζεται ανακουφιστικά: Θεραπείες όπως η ακτινοθεραπεία ή η τοποθέτηση stent μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανακούφιση των συμπτωμάτων και να διευκολυνθεί η κατάποση.

Χειρουργική 

-Οισοφαγεκτομή

Το πρώιμο στάδιο του αδενοκαρκινώματος θεραπεύεται με χειρουργική αφαίρεση (οισοφαγεκτομή) με σχετικά υψηλό κίνδυνο θνησιμότητας ή μετεγχειρητικές δυσκολίες. Τα οφέλη της χειρουργικής επέμβασης είναι λιγότερο σαφή για το πρώιμο στάδιο του πλακώδους καρκινώματος του οισοφάγου. Υπάρχει μια σειρά από χειρουργικές επιλογές, και οι καλύτερες επιλογές για ειδικές περιπτώσεις εξαρτώνται από τα χαρακτηριστικά και τη θέση του όγκου και την κατάσταση του ασθενούς, και την εμπειρία της χειρουργικής ομάδας.

Η ποιότητα ζωής μετά τη θεραπεία είναι ένας σημαντικός παράγοντας για το είδος της χειρουργικής επέμβασης.  Αν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε άλλα μέρη του σώματος, οισοφαγεκτομή δεν γίνεται.

Η ενδοσκοπική εκτομή του βλεννογόνου είναι η απομάκρυνση των μικρών όγκων, που αφορούν αποκλειστικά το βλεννογόνο ή το επιθήλιο του οισοφάγου. 

Οισοφαγεκτομή είναι η απομάκρυνση ενός τμήματος του οισοφάγου και καθώς αυτό μειώνει το μήκος του υπόλοιπου οισοφάγου, κάποιο άλλο τμήμα του πεπτικού σωλήνα τραβιέται μέσα από τη θωρακική κοιλότητα και παρεμβάλλεται. Αυτό είναι συνήθως το στομάχι ή μέρος του παχέος εντέρου (κόλον) ή της νήστιδας. Η επανασύνδεση του στομάχου προς τον οισοφάγο ονομάζεται οισοφαγογαστρική αναστόμωση. Η οισοφαγεκτομή μπορεί να διεξαχθεί χρησιμοποιώντας διάφορες μεθόδους. Η επιλογή της χειρουργικής προσέγγισης εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά και τη θέση του όγκου, και τις προτιμήσεις του χειρουργού.

Οι πιο συχνές χειρουργικές τεχνικές είναι η διαφραγματική οισοφαγεκτομή η οποία γίνεται για ασθενείς με όγκους στον κατώτερο οισοφάγο  και η οισοφαγεκτομή κατά Ivor-Lewis με συνδυασμό θωρακοτομής και λαπαροτομίας. Τα αποτελέσματα και με τις δυο μεθόδους είναι παρεμφερή. Τα ποσοστά χειρουργικής θνησιμότητας είναι λιγότερο από 5% όταν η επέμβαση γίνεται από έμπειρο χειρουργό και 15% των ασθενών περίπου επιβιώνουν για 5 έτη. Καινούριες τεχνικές χρησιμοποιούνται, όπως οισοφαγικά στεντς, θεραπεία με λέιζερ, ενδοσκοπική διαστολή, ενδοφλέβια ή γαστρική σίτιση κ.ά. Είναι σημαντική η παρακολούθηση της διατροφικής κατάστασης του ασθενούς γιατί ο ασθενής έχει ίνα χάνει βάρος πριν την θεραπεία η οποία επιβαρύνει την κατάσταση.

Με τη διαφραγματική προσέγγιση ο χειρουργός εισέρχεται στο σώμα μέσω μιας τομής στην κάτω κοιλιακή χώρα και με μια άλλη στο λαιμό. Το κατώτερο τμήμα του οισοφάγου απελευθερώνεται από τους περιβάλλοντες ιστούς και κόβεται, όπως είναι απαραίτητο. Το στομάχι ωθείται τότε μέσω του οισοφαγικού κενού (την τρύπα όπου ο οισοφάγος περνά μέσα από το διάφραγμα), και ενώνεται με το υπόλοιπο άνω τμήμα του οισοφάγου στο λαιμό. 

Με την παραδοσιακή προσέγγιση τη διαθωρακική εισέρχεται στο σώμα μέσω του θώρακα, και έχει ένα αριθμό παραλλαγών. Η θωρακοκοιλιακή προσέγγιση ανοίγει την κοιλιακή και θωρακική κοιλότητα μαζί, και περιλαμβάνει μια αρχική λαπαροτομία και την κατασκευή ενός γαστρικού σωλήνα, που ακολουθείται από μια δεξιά θωρακοτομή για εκτομή του όγκου, για να γίνει γαστροοισοφαγική αναστόμωση. Η προσέγγιση McKeown τριών σταδίων προσθέτει μια τρίτη τομή στο λαιμό για να ολοκληρωθεί η αυχενική αναστόμωση. Πρόσφατες προσεγγίσεις από ορισμένους χειρουργούς χρησιμοποιούν αυτό που ονομάζεται εκτεταμένη οισοφαγεκτομή, όπου περισσότερος περιβάλλοντας ιστός, συμπεριλαμβανομένων των λεμφαδένων, αφαιρείται en bloc.

Αν το άτομο δεν μπορεί να καταπιεί καθόλου, ένα οισοφαγικό στεντ μπορεί να εισαχθεί για να κρατήσει τον οισοφάγο ανοικτό. Το στεντ μπορεί, επίσης, να κλείσει συρίγγια. Ο ρινογαστρικός σωλήνας μπορεί να είναι απαραίτητος να συνεχιστεί η σίτιση,  και μερικοί ασθενείς χρειάζονται γαστροστομία (σίτιση με τρύπα στο δέρμα, που προσφέρει άμεση πρόσβαση στο στομάχι). Οι δύο τελευταίες τεχνικές είναι ιδιαίτερα σημαντικές, εάν ο ασθενής έχει την τάση να εισροφά τα τρόφιμα ή το σάλιο μέσα στους αεραγωγούς, που προδιαθέτουν για πνευμονία από εισρόφηση.

-Χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία 

Σε στάδια ΙΙ και ΙΙΙ σε πολλές περιπτώσεις προτιμώνται μη χειρουργικές συνδυαστικές προσεγγίσεις, όπως χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία ή και τα δύο πριν ή μετά το χειρουργείο χωρίς όμως όφελος στην επιβίωση.

Η χημειοθεραπεία εξαρτάται από τον τύπο του όγκου και γίνεται για τις μικρομεταστάσεις και για ακτινοευαισθησία αλλά τείνει να είναι με βάση την σισπλατίνη (ή  καρβοπλατίνη  οξαλιπλατίνη) κάθε τρεις εβδομάδες με φθοριοουρακίλη (5-FU) είτε συνεχώς είτε κάθε τρεις εβδομάδες. Σε πιο πρόσφατες μελέτες, η προσθήκη επιρουμπικίνης ήταν καλύτερη από ό, τι άλλες ανάλογες αγωγές σε προχωρημένο καρκίνο που αφαιρέθηκε χειρουργικά. Η χημειοθεραπεία μπορεί να χορηγηθεί μετά τη χειρουργική επέμβαση (επικουρική, δηλαδή για να μειωθεί ο κίνδυνος της υποτροπής), πριν από τη χειρουργική επέμβαση (εισαγωγική) ή εάν η χειρουργική επέμβαση δεν είναι δυνατή. Στις περιπτώσεις αυτές, η σισπλατίνη και η 5-FU χρησιμοποιούνται. 

Η ακτινοθεραπεία χορηγείται πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά από χημειοθεραπεία ή τη χειρουργική επέμβαση, και μερικές φορές από μόνη της για τον έλεγχο των συμπτωμάτων. Σε ασθενείς με εντοπισμένη νόσο, και με αντενδείξεις για χειρουργική επέμβαση, «ριζική ακτινοθεραπεία» μπορεί να χρησιμοποιηθεί με θεραπευτική πρόθεση.

Σε συνδυασμένη χημειοακτινοθεραπεία cisplatin, fluoruracil, mitοmycin-C δίνονται με ακτινοβολία με πλήρη ανταπόκριση μόλις 25%. Με ταξάνες η ανταπόκριση θεωρείται λίγο καλύτερη και χρησιμοποιείται για ασθενείς που δεν μπορούν να χειρουργηθούν με τοπική εντοπισμένη νόσο, ιδίως ασθενείς ηλικιωμένους με κακή γενική κατάσταση.

Γενικά η προεγχειρητική χημειοθεραπεία δεν έχει δείξει όφελος σε ασθενείς με τοπικό οισοφαγικό καρκίνο. Η προεγχειρητική χημειοακτινοθεραπεία μόνη ή ακολουθουμενη από χειρουργείο ή συνεχιζόμενη χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται, επίσης. Οι περισσότερες μελέτες δεν δείχνουν αποτελεσματικότητα. Επίσης, δεν υπάρχει όφελος από την μετεγχειρητική χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία.

Η θεραπεία του προχωρημένου καρκίνου του οισοφάγου είναι παρηγορητική. Τα περισσότερα φάρμακα, όπως η fluorouracil, οι πλατίνες, οι ταξάνες, η ιρινοτεκάνη, η μυτομυκίνη-C και η gemcitabine δίνουν μικρή ανταπόκριση. Η ανακούφιση της δυσφαγίας και της αιμορραγίας είναι σημαντικές και δύσκολες. Η βραχυθεραπεία, η θεραπεία με λέιζερ και τα οισοφαγικά στεντς είναι χρήσιμα.

Όσον αφορά τον καρκίνο της γαστροοισοφαγικής συμβολής δεν είναι ξεκάθαρο αν θα πρέπει να κατατάσσεται στον καρκίνο του οισοφάγου ή στον γαστρικό καρκίνο.

Άλλες προσεγγίσεις 

Οι μορφές της ενδοσκοπικής θεραπείας έχουν χρησιμοποιηθεί για το στάδιο 0 και Ι: ενδοσκοπική εκτομή του βλεννογόνου και κατάλυση του βλεννογόνου χρησιμοποιώντας καυτηρίαση με ραδιοσυχνότητες, φωτοδυναμική θεραπεία, Nd-YAG laser, ή πήξη πλάσματος αργού.

Η θεραπεία με laser είναι η χρήση του φωτός υψηλής έντασης για να καταστρέψει τα καρκινικά κύτταρα, ενώ επηρεάζει μόνο την περιοχή της θεραπείας. Αυτό συνήθως γίνεται εάν ο καρκίνος δεν μπορεί να αφαιρεθεί με χειρουργική επέμβαση. Το ανάγλυφο της απόφραξης μπορεί να βοηθήσει με τον πόνο και στην δυσκολία στην κατάποση.

Η φωτοδυναμική θεραπεία, ένας τύπος της θεραπείας με λέιζερ, περιλαμβάνει τη χρήση φαρμάκων που απορροφούνται από τα καρκινικά κύτταρα και όταν εκτεθούν σε ειδικό φως, τα φάρμακα γίνονται ενεργά για  να καταστρέψουν τα καρκινικά κύτταρα.

Εσωτερική ακτινοθεραπεία για καρκίνο του οισοφάγου: Μεταλλικές μήτρες χρησιμοποιούνται μερικές φορές.

Οι ασθενείς παρακολουθούνται στενά μετά από μια θεραπευτική αγωγή. Οι θεραπείες χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση των συμπτωμάτων και τη μεγιστοποίηση της διατροφής.


Πρόγνωση καρκίνου του οισοφάγου

Σε γενικές γραμμές, η πρόγνωση του καρκίνου του οισοφάγου είναι αρκετά φτωχή, επειδή οι περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζονται με προχωρημένη νόσο. Όταν εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα (όπως δυσκολία στην κατάποση), ο καρκίνος έχει ήδη προχωρήσει. Το συνολικό πενταετές ποσοστό επιβίωσης  είναι περίπου 15%, με τους περισσότερους ανθρώπους που πεθαίνουν μέσα στον πρώτο χρόνο της διάγνωσης. Εκείνοι με καρκίνο που περιορίζεται αποκλειστικά στον οισοφαγικό βλεννογόνο έχουν περίπου 80% συνολική 5ετή επιβίωση, αλλά η συμμετοχή η υποβλεννογόνια την κατεβάζει σε λιγότερο από 50%. Η επέκταση στην propria muscularis (μυϊκό στρώμα του οισοφάγου 20%, και η επέκταση σε δομές πλησίον του οισοφάγου στο  7%. Οι ασθενείς με απομακρυσμένες μεταστάσεις (που δεν είναι υποψήφιοι για θεραπευτική χειρουργική επέμβαση) έχουν συνολική 5ετή επιβίωση λιγότερο από 3%.

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι άκρως απαραίτητη για την πρόγνωση και την θεραπευτική απόφαση.

Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο οισοφάγου, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

Η ζωή είναι πολύτιμη.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Οισοφάγος Barrett

Ενδοσκοπική υπερηχογραφία

Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

Μοριακό προφίλ του όγκου

Διαβάστηκε 4249 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 07 Ιουνίου 2021 23:21
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σούπα στρογγανόφ με μοσχαράκι Σούπα στρογγανόφ με μοσχαράκι

    Νόστιμη και υγιεινή σούπα στρογγανόφ με μοσχαράκι

    Σούπα στρογγανόφ με μοσχαράκι

    ΒΟΕΙΟ ΚΡΕΑΣ: Το κόκκινο κρέας είναι μια σημαντική πηγή πρωτεΐνης, η οποία είναι απαραίτητη για την υγεία των μυών και των οργάνων. Η πρωτεΐνη που βρίσκεται στο κρέας είναι «πλήρης», που σημαίνει ότι περιέχει όλα τα αμινοξέα που το σώμα δεν μπορεί να δημιουργήσει μόνο του. Είναι σημαντική για την ανανέωση των κυττάρων του σώματος, τη δημιουργία μυών καθώς και για την υγεία μας στο σύνολό της. Όταν καταναλώνουμε αρκετή πρωτεΐνη στη διατροφή μας, έχουμε επίσης περισσότερη ενέργεια για να παραμείνουμε δραστήριοι, ενώ αισθανόμαστε λιγότερη πείνα μέσα στην ημέρα.

    ΧΥΛΟΠΙΤΕΣ: Παρασκευάζονται από αλεύρι, αυγά, γάλα, και αλάτι, είναι πλούσιες σε σύνθετους υδατάνθρακες, σίδηρο, σελήνιο, ασβέστιο, φώσφορο, πρωτεΐνες, φυτοστερόλες, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, καθώς και τρυπτοφάνη που παίζει σημαντικό ρόλο στην έκκριση σεροτονίνης, ορμόνη υπεύθυνη για τη ψυχική ηρεμία και το αίσθημα του κορεσμού.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    ΣΚΟΡΔΟ: Το σκόρδο αποτελεί για τη λαϊκή ιατρική ένα πολυδύναμο φάρμακο με μεγάλη αξία. Περιέχει αιθέριο έλαιο αποτελούμενο από αλλιίνη, αλλινάση, αλλικίνη, αχοένιο, σκορδινίνες, το αντιοξειδωτικό σελήνιο, ιώδιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, φώσφορο, θειάφι και βιταμίνες Α, Β, Β1, Β2, Β3, Β6, C, και Ε. Περιέχει, επίσης, πτητικό έλαιο, γλίσχρασμα, γλυκοκινίνες και γερμάνιο, καθώς και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία, όπως λευκωματούχες ουσίες, λιπαρές, αμυλώδες και κυτταρίνη.

    ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ: Θεωρούνται εξαιρετική τροφή, καθώς, περιέχουν αμελητέες ποσότητες λίπους και σακχάρων, αλλά, σημαντικές ποσότητες φυτικών ινών. Οι πρωτεΐνες των μανιταριών, λόγω της παρουσίας όλων των απαραίτητων αμινοξέων, είναι υψηλής βιολογικής αξίας και συναγωνίζονται στην ποιότητα τις ζωικές πρωτεΐνες, χωρίς, όμως, τις τοξίνες, τα λίπη και τη χοληστερόλη που βρίσκονται σε αυτό, επομένως, θεωρούνται ιδανικά για τους χορτοφάγους. Αποτελούν, ακόμη, ιδανική επιλογή για όσους θέλουν να χάσουν βάρος, αφού, περιέχουν ελάχιστες θερμίδες. Το ελάχιστο νάτριο, τέλος, που βρίσκουμε σε αυτά, τα κάνει ιδιαίτερα αγαπητά σε όσους είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν διατροφή φτωχή σε αλάτι. Από τις βιταμίνες, τα μανιτάρια παρουσιάζουν υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη D, καθώς και σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Τέλος, τα μανιτάρια, αποτελούν το μοναδικό τρόφιμο φυτικής προέλευσης το οποίο περιέχει βιταμίνη Β12. Σύμφωνα, με πρόσφατες μελέτες η κατανάλωση μανιταριών ενισχύει την άμυνα του οργανισμού. Αυξάνουν την παραγωγή IL-1 και 2, της ιντερφερόνης, μειώνουν την ανάπτυξη νεοπλασμάτων και παρουσιάζουν αναλγητικά, αντιοξειδωτικά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα. Επιπλέον, μειώνουν την αρτηριακή πίεση και την ολική χοληστερόλη.

    medium 921

    Σούπα στρογγανόφ με μοσχαράκι

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 6 ΑΤΟΜΑ

    1 κιλό βιολογικό μοσχαρίσιο φιλέτο, κομμένο σε φέτες

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο βιολογικό μαύρο πιπέρι

    2 κουταλιές της σούπας βιολογικό βούτυρο

    250 γραμμάρια βιολογικά φρέσκα μανιτάρια, κομμένα σε φέτες

    1 φλιτζάνι ψιλοκομμένο βιολογικό κρεμμύδι

    2 σκελίδες βιολογικό σκόρδο, ψιλοκομμένο

    5 φλιτζάνια βιολογικός φρέσκος ζωμός βοδινού 

    1 κουταλιά της σούπας βιολογική σάλτσα Worcestershire

    1 κουταλιά της σούπας βιολογική πάστα ντομάτας

    1 ½ φλιτζάνια βιολογικές χυλοπίτες 

    ½ φλιτζάνι βιολογική κρέμα γάλακτος πλήρης

    2 κουταλιές βιολογικό αλεύρι για όλες τις χρήσεις

    Ψιλοκομμένος φρέσκος ​​βιολογικός μαϊντανός

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Πασπαλίστε το μοσχαρίσιο φιλέτο με αλάτι και πιπέρι. Σε μια κατσαρόλα λιώνετε το βούτυρο σε μέτρια προς δυνατή φωτιά. Μαγειρέψτε το κρέας, σε καυτό βούτυρο μέχρι να ροδίσει. Αφήστε το στην άκρη.
    2. Προσθέστε τα μανιτάρια, το κρεμμύδι και το σκόρδο στην κατσαρόλα. Μαγειρέψτε και ανακατέψτε σε μέτρια φωτιά 5 έως 7 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσουν τα μανιτάρια.
    3. Ανακατέψτε με το ζωμό, τη σάλτσα Worcestershire και την πάστα ντομάτας να βράσει.
    4. Προσθέστε τις χυλοπίτες και βράστε, χωρίς καπάκι, 5 έως 7 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσουν τα ζυμαρικά. 
    5. Σε ένα μεσαίο μπολ χτυπήστε μαζί το 1/2 φλιτζάνι κρέμα γάλακτος και το αλεύρι. Χτυπήστε ένα φλιτζάνι ζωμό σούπας στο μείγμα μέχρι να γίνει λείο.
    6. Επιστρέψτε το μείγμα της κρέμας γάλακτος στη σούπα. Μαγειρεύετε και ανακατεύετε μέχρι να πήξει και να φουσκώσει.
    7. Προσθέστε το κρέας στη σούπα και μαγειρέψτε μέχρι να ζεσταθεί το κρέας. 
    8. Σερβίρετε με μαϊντανό και, αν θέλετε, επιπλέον κρέμα γάλακτος.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    One Pot Beef Stroganoff Soup Horizontal 11 of 15

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Καλοκαιρινή μακαρονάδα μπολονέζ

    Μοσχαράκι με πουρέ μελιτζάνας

    Πεντανόστιμο ιταλικό οσομπούκο

    Υγιεινό στιφάδο με μοσχαράκι

    Υγιεινό κρέας ψητό με πατάτες

    Υγιεινό κρέας βραστό με κριθαράκι και λαχανικά

    Νόστιμο φαγητό στην κατσαρόλα

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Τι είναι το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Ασθενής με φυσιολογικούς προηγουμένως πνεύμονες, ο οποίος εμφανίζει πνευμονικές ή μη-αναπνευστικές διαταραχές που ακολουθούνται από μια σειρά γεγονότων τα οποία διαδραματίζονται στο επίπεδο της κυψελιδοτριχοειδικής μεμβράνης. Τα χαρακτηριστικά ευρήματα είναι η μείωση της λειτουργικής υπολειπόμενης χωρητικότητας και της διατασιμότητας των πνευμόνων.

    • Υποξαιμία, μειωμένη διατασιμότητα των πνευμόνων και δημιουργία διαφυγής καθώς πρωτεϊνικό υλικό συγκεντρώνεται στις κυψελίδες και τον διάμεσο ιστό. Η υποξαιμική αναπνευστική ανεπάρκεια δευτεροπαθής μη-καρδιογενούς πνευμονικού οιδήματος σχεδόν πάντοτε απαιτεί μηχανική υποστήριξη της αναπνοής

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πνεύμονες

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

    Οι περισσότεροι ασθενείς εμφανίζουν παρόμοια κλινικά και παθολογικά ευρήματα ανεξάρτητα από την αιτία της οξείας πνευμονικής βλάβης.

    Υπάρχουν 4 φάσεις:

    • Φάση 1: Οξεία βλάβη - φυσιολογική αντικειμενική εξέταση, φυσιολογική ακτινογραφία θώρακος, ταχύπνοια, ταχυκαρδία και αναπνευστική αλκάλωση 
    • Φάση 2: Λανθάνουσα φάση - 6-48 ώρες μετά την βλάβη: υπεραερισμός, υποκαπνία, συμμετοχή επικουρικών αναπνευστικών μυών, αύξηση της κυψελιδοτριχοειδικής κλίσης του οξυγόνου
    • Φάση 3: Οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια, ταχύπνοια και δύσπνοια μειωμένη διατασιμότητα πνευμόνων, διάχυτα διηθήματα στην ακτινογραφία θώρακα, διάσπαρτοι τρίζοντες 
    • Φάση 4: Σοβαρές διαταραχές, βαρεία υποξαιμία που δεν ανταποκρίνεται στην θεραπεία, αυξημένη ενδοπνευμονική διαφυγή, μεταβολική και αναπνευστική οξέωση 

    Σημεία και συμπτώματα κοινά και στις 4 φάσεις:

    • Ταχύπνοια και ταχυκαρδία τις πρώτες 12 έως 24 ώρες
    • Υγρό και κυανωτικό δέρμα
    • Δυσχέρεια στην αναπνοή με την συμμετοχή των μεσοπλεύριων και άλλων επικουρικών αναπνευστικών μυών 
    • Δραματική δύσπνοια
    • Υψηλοί, τελοεκπνευστικοί τρίζοντες σε όλα τα πνευμονικά πεδία
    • Έντονη ανησυχία
    • Λήθαργος, μετά χαλάρωση
    • Η υποξαιμία μπορεί να υπάρχει πολύ πριν την εκδήλωση της κλινικής εικόνας

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

    Μελέτες έχουν ενοχοποιήσει διάφορους μεσολαβητές για την έναρξη και την εξέλιξη του συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας των ενηλίκων 

    • Κυτταροκίνες (παράγοντας νέκρωσης των όγκων, ιντερλευκίνη 1, ιντερλευκίνη 6)
    • Ενεργοποίηση της οδού της πήξης 
    • Παράγοντας που ενεργοποιεί τα αιμοπετάλια 
    • Ρίζες οξυγόνου
    • Οδοί της λιποξυγενάσης (λευκοτριένες C4, D4 και Ε4)
    • Πρωτεάσες ουδετεροφίλων
    • Οξείδιο του αζώτου - μπορεί να έχει καταστροφική ή ευεργετική δράση 
    • Ενδοτοξίνη
    • Παράγωγα της οδού της κυκλοοξυγενάσης (θρομβοξάνη Α2, προστακυκλίνη)

    Όλες οι παρακάτω αιτίες μπορεί να πυροδοτήσουν την έναρξη μιας συστηματικής φλεγμονώδους αντίδρασης μέσω ενεργοποίησης των παραπάνω μεσολαβητών 

    • Εισρόφηση
    • Πνευμονικές και συστηματικές λοιμώξεις (από βακτηρίδια, μύκητες, ιούς και πρωτόζωα)
    • Σήψη (από Gram (-), Gram (+), μύκητες, μυκοβακτηρίδιο φυματίωσης, πνευμονία από πνευμοκύστη, κορωνοϊός)
    • Τραυματική πνευμονία
    • Πνιγμός
    • Πολλαπλά κατάγματα, ιδίως σε μακρά οστά (λιπώδης εμβολή)
    • Πολλαπλές μεταγγίσεις 
    • Παγκρεατίτιδα, βαρεία
    • Κρανιοεγκεφαλική κάκωση 
    • Εισπνοή τοξικών αερίων (οξυγόνο, καπνός, NH3, χλωρίνη, πλαστικά, φωσγένιο, κάδμιο)
    • Εγκαύματα 
    • Καταπληξία (αιμορραγική, καρδιογενής, σηπτική, αναφυλακτική)
    • Εκλαμψία
    • Καρκινωμάτωση 
    • Αντίδραση λευκοσυγκολλητίνης 
    • Εμβολή από αέρα ή αμνιακό υγρό

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

    • Συστηματική σήψη
    • Τραυματική πνευμονία
    • Εισρόφηση 
    • Εισπνοή τοξικών ουσιών 
    • Διάχυτη πνευμονία
    • Πολλαπλές επείγουσες μεταγγίσεις αίματος 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Καρδιογενές πνευμονικό οίδημα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • PaO2 < 50 mm Hg με FiO2 > 0,6
    • Συνολική διατασιμότητα < 50 ml/cm νερού (συνήθως 20-30 ml/cm νερού)
    • Αυξημένο κλάσμα διαφυγής Q's/Q't και νεκρός χώρος αερισμού VD/VT

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Πολλαπλές πνευμονικές εμβολές 
    • Καρδιογενές πνευμονικό οίδημα
    • Βαρεία χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια
    • Βαρεία πνευμονία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οι πνεύμονες έχουν ευρήματα εξιδρωματικής φάσης, πρώιμης υπερπλαστικής φάσης ή όψιμης υπερπλαστικής φάσης 
    • Οίδημα κυψελίδων και διαμέσου ιστού
    • Φλεγμονώδη κύτταρα και ερυθροκύτταρα διαχέονται στις κυψελίδες και στον διάμεσο ιστό 
    • Τα κύτταρα τύπου Ι καταστρέφονται καταλείποντας απογυμνωμένη την βασική μεμβράνη 
    • Υγρό πλούσιο σε λευκώματα πληροί τις κυψελίδες 
    • Τα κυψελιδικά κύτταρα τύπου ΙΙ, αρχικώς δεν εμφανίζουν μεταβολές 
    • Τα κύτταρα τύπου ΙΙ αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται 72 ώρες μετά την έναρξη του επεισοδίου
    • Τα κύτταρα τύπου ΙΙ καλύπτουν την απογυμνωμένη βασική μεμβράνη 
    • Συσσώρευση πρωτεϊνών πλάσματος, κυτταρικών καταλοίπων, ινικής και υπολειμμάτων επιφανειοδραστικού παράγοντα οδηγούν στον σχηματισμό μεμβρανών υαλίνης
    • Στις επόμενες 3-10 ημέρες τα διαφράγματα των κυψελίδων παχύνονται από ινοβλάστες, λευκοκύτταρα και πλασματοκύτταρα που πολλαπλασιάζονται 
    • Αρχίζει βλάβη των τριχοειδών
    • Οι μεμβράνες υαλίνης αρχίζουν να αναδιοργανώνονται 
    • Η ίνωση αρχίζει να γίνεται εμφανής στις αναπνευστικές οδούς και στα βρογχιόλια  

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Καθετηριασμός πνευμονικής αρτηρίας 
    • Εξέταση του υγρού το οποίο υπάρχει στην περιοχή του πνευμονικού οιδήματος

    gr1 lrg 15

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακος

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Καθετηριασμός της πνευμονικής αρτηρίας για να διαπιστωθεί:

    • Φυσιολογική πίεση εξ εσφηνώσεως στην πνευμονική αρτηρία 
    • Σημείωση: Το βασικό σημείο αυτής της εξέτασης είναι να αποδειχθεί ότι η πίεση εξ ενσφηνώσεως στην πνευμονική αρτηρία δεν είναι συμβατή με καρδιογενές πνευμονικό οίδημα
    • Χαμήλη πίεση εξ ενσφηνώσεως στην πνευμονική αρτηρία συνδυαζόμενη με χαμηλή τιμή αλβουμίνης ορού μπορεί να οδηγήσει σε πνευμονικό οίδημα καρδιογενούς αιτιολογίας. Οι ασθενείς με χρόνια συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί να έχουν αυξημένη πίεση εξ ενσφηνώσεως όμως παρ'όλα αυτά μπορούν να αναπτύξουν σύνδρομο αναπνευστική δυσχέρειας των ενηλίκων

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Μονάδα εντατικής θεραπείας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Κατάλληλη αντιμετώπιση της υποκείμενης νόσου 
    • Τα κορτικοστεροειδή θεωρητικά έχουν ευεργετική επίδραση. Δεν πρέπει να χορηγούνται σε περίπτωση λανθάνουσας λοίμωξης
    • Όπου απαιτείται μηχανική υποστήριξη αναπνοής 
    • Υποστήριξη της οξυγόνωσης μέσω θετικής τελοεκπνευστικής πίεσης σε ποσοστό τέτοιο ώστε να διατηρείται ο κορεσμός της αιμοσφαιρίνης σε ικανοποιητικά επίπεδα (90-95%) με FiO2 ≤  60%. Η PaO2 είναι λιγότερο σημαντική απ'ότι η παροχή οξυγόνου 

    Διατήρηση της παροχής οξυγόνου:

    1. Όπου απαιτείται, αύξηση της περιεκτικότητας σε O2 με μεταγγίσεις συμπυκνωμένων ερυθρών
    2. Διατήρηση επαρκούς καρδιακής παροχής με χορήγηση υγρών ή ινότροπων ουσιών. Μέτρηση το CO2 σε κάθε μεταβολή της θετικής τελοεκνευστικής πίεσης. Εάν το CO2 ελαττωθεί, χορηγείστε υγρά ώστε να εξασφαλισθεί επαρκής ποσότητα CO και να δοθεί το περιθώριο για επιπλέον διορθώσεις της θετικής τηλοεκνευστικής πίεσης εσφόσον υπάρχει ανάγκη
    • Αποφυγή του υπεραερισμού
    • Αποφυγή χορήγησης μεγάλου όγκου αναπνεόμενου αέρα (> 10 cc/kg) εάν οι μέγιστες πιέσεις στους αεραγωγούς είναι υψηλές 
    • Ο καθετηριασμός της πνευμονικής αρτηρίας μπορεί να αποβεί χρήσιμος στην εκτίμηση της λειτουργικότητας της αριστερής κοιλίας του CO2 και της παροχής και κατανάλωσης οξυγόνου. Είναι δε απαραίτητη όταν χρησιμοποιούνται υψηλά επίπεδα θετικής τηλοεκνευστικής πίεσης
    • Προσοχή σε πιθανές επιλοιμώξεις του αναπνευστικού 
    • Κρίσιμη θεωρείται η χορήγηση προφυλακτικής αγωγής για εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση 
    • Εξετάστε το ενδεχόμενο χορήγησης παραγόντων που προκαλούν παράλυση (για να βελτιωθεί η διατασιμότητα και να αποφευχθεί τραύμα από πίεση) εάν ο ασθενής ανταγωνίζεται τον αναπνευστήρα (όταν αρχίζει η χορήγηση παραλυτικών παραγόντων, ξεκινήστε με χορήγηση αγχολυτικών)
    • Προφύλαξη για έλκος 

    Υπερεξειδικευμένη αντιμετώπιση

    1. Εξωσωματική μεμβράνη οξυγόνωσης. Κατάλληλη για παιδιά
    2. Αερισμός με υψηλή συχνότητα - επιτυγχάνεται επαρκής ανταλλαγή αερίων - όμως δεν βελτιώνει την εξέλιξη
    3. Αερισμός με ελεγχόμενη ανάστροφη κλίση πιέσεως 
    4. Εξωσωματική αφαίρεση CO2 με αερισμό χαμηλής συχνότητας 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Υποστήριξη των θρεπτικών αναγκών - αποφυγή χορήγησης μεγάλης ποσότητας υδατανθράκων (μπορεί να αυξήσουν το αναπνευστικό πηλίκο)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΔΥΣΧΕΡΕΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ινότροπα - ντομπουταμίνη ώστε να εξασφαλισθεί επαρκώς καρδιακή παροχή
    • Αγγειοδιασταλτικά - νιτροπρωσσικό, αναστολείς ACE, υδραλαζίνη (μόνο όταν η αρτηριακή πίεση είναι ικανοποιητική)
    • Κορτικοστεροειδή 
    • Αγχολυτικά 
    • Ηπαρίνη 5.000 μονάδες κάθε 12 ώρες σαν προφύλαξη για εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
    • Προφύλαξη για έλκος με H2-αγωνιστές ή σουκραλφάτη 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αναστολείς της οξείδωσης της ξανθίνης (άμεσα σε ασθενείς με εγκαύματα)
    • Μονοκλωνικά αντισώματα κατά των απελευθερούμενων μονοκινών π.χ. παράγοντα νέκρωσης των όγκων
    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη π.χ. ιβουπροφένη
    • Η χορήγηση υψηλών δόσεων κορτικοστεροειδών μελετάται και επανεξετάζεται ακόμη 
    • Πεντοξυφυλλίνη - έχει δειχθεί ότι έχει κάποια ευεργετική δράση 
    • Αύξηση της λειτουργίας του εντέρου ως ανοσολογική 
    • Επανεξετάζεται η αντικατάσταση του επιφανειοδραστικού παράγοντα
    • Μηχανική υποστήριξη αναπνοής με ανεκτής υπερκαπνίας μέσω χαμηλών όγκων αναπνεόμενου αέρα ώστε να αποφευχθεί εκτεταμένος τραυματισμός εκ πιέσεως λόγω του αναπνευστήρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η ζωτική χωρητικότητα και η στατική διατασιμότητα των πνευμόνων αποτελούν ζωτικές παραμέτρους κατά την διάρκεια της μηχανικής υποστήριξης της αναπνοής
    • Καθημερινός εργαστηριακός έλεγχος έως ότου η κατάσταση του ασθενούς δεν θεωρείται κρίσιμη 
    • Ακτινογραφίες θώρακος για να ελέγχουμε - την τοποθέτηση του ενδοτραχειακού σωλήνα, την πιθανή δημιουργία τραύματος από πίεση, την παρουσία διηθημάτων, την μετακίνηση του καθετήρα στην πνευμονική αρτηρία 
    • Καθετήρας Swan-Ganz - βοηθά στην εκτίμηση της παροχής και κατανάλωσης O2, παρακολούθηση της καρδιακής παροχής

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σύνδρομο πολλαπλής ανεπάρκειας οργάνων 
    • Θάνατος 
    • Μόνιμη βλάβη των πνευμόνων
    • Τοξικότητα από το οξυγόνο 
    • Τραύμα από πίεση
    • Επιλοίμωξη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 50% ποσοστό θνησιμότητας, το σύνδρομο είναι ανομοιογενές και η θνησιμότητα κυμαίνεται από 15-19% εξαρτώμενη από διάφορους παράγοντες, κυρίως από την υποκείμενη αιτία, την ηλικία του ασθενούς και τον αριθμό των οργάνων που παρουσιάζουν ανεπάρκεια
    • Υπάρχει μείωση της ικανότητας διάχυσης λόγω της ίνωσης και του περιοριστικού τύπου πνευμονοπάθειας. Πολλά άτομα θα εξακολουθούν να έχουν παθολογικές αναπνευστικές δοκιμασίες μέχρι και για 6 μήνες μετά το επεισόδιο. Στους περισσότερους από αυτούς που επιζούν θα αναδειχθούν παθολογικά ευρήματα μόνο με ειδική λειτουργική δοκιμασίες όπως είναι η δοκιμασία κόπωσης των πνευμόνων

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Η θνησιμότητα αυξάνει με την πάροδο της ηλικίας 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Respiratory Distress Syndrome

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας των νεογνών

    Ιογενής πνευμονία

    Πνευμονικό οίδημα

    Πανώλη

    Παρ' ολίγον πνιγμός

    Ατελεκτασίες πνευμόνων

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Θερμική εξάντληση και θερμοπληξία

    Μάθετε να αξιολογείτε την ακτινογραφία θώρακος

    Κεγχροειδής φυματίωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη λιστερίωση

    Κυάνωση

    Πνευμονική τοξικότητα από την αντικαρκινική θεραπεία

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον κορωνοϊό

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Μοσχαρίσιος κιμάς με φασόλια Μοσχαρίσιος κιμάς με φασόλια

    Νόστιμος μοσχαρίσιος κιμάς με φασόλια

    Μοσχαρίσιο κρέας με φασόλια

    ΒΟΕΙΟ ΚΡΕΑΣ: Το κόκκινο κρέας είναι μια σημαντική πηγή πρωτεΐνης, η οποία είναι απαραίτητη για την υγεία των μυών και των οργάνων. Η πρωτεΐνη που βρίσκεται στο κρέας είναι «πλήρης», που σημαίνει ότι περιέχει όλα τα αμινοξέα που το σώμα δεν μπορεί να δημιουργήσει μόνο του. Είναι σημαντική για την ανανέωση των κυττάρων του σώματος, τη δημιουργία μυών καθώς και για την υγεία μας στο σύνολό της. Όταν καταναλώνουμε αρκετή πρωτεΐνη στη διατροφή μας, έχουμε επίσης περισσότερη ενέργεια για να παραμείνουμε δραστήριοι, ενώ αισθανόμαστε λιγότερη πείνα μέσα στην ημέρα.

    ΟΣΠΡΙΑ: Τα όσπρια αποτελούν μία ομάδα τροφίμων υψηλής διατροφικής αξίας. Είναι πλούσια σε υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, βιταμίνες του συμπλέγματος Β και φυτικές ίνες. Οι υδατάνθρακες που περιέχουν τα όσπρια είναι βραδείας απορρόφησης και για τον λόγο αυτό τα όσπρια χαρακτηρίζονται ως τρόφιμα με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη. Τα όσπρια έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε φυτική πρωτεΐνη που φτάνει το 20-25% και σε συνδυασμό με την υψηλή περιεκτικότητά τους σε φυλλικό οξύ μπορούν να υποκαταστήσουν εν μέρη τη ζωική πρωτεΐνη. Παρόλα αυτά, εξαιτίας της έλλειψής τους στο απαραίτητο αμινοξύ μεθειονίνη δεν μπορούν να αντικαταστήσουν πλήρως το κρέας. Επίσης, τα όσπρια αποτελούν καλή πηγή μικροθρεπτικών συστατικών, σιδήρου, φωσφόρου, καλίου και ασβεστίου. 

    ΝΤΟΜΑΤΕΣ: Οι ντομάτες είναι πλούσιες σε φυσικές βιταμίνες και μέταλλα, συμπεριλαμβανομένων των βιταμινών Α, Κ, Β1, Β3, Β5, Β6, Β7 και βιταμίνης C. Έχει, επίσης, φυλλικό οξύ, σίδηρο, κάλιο, μαγνήσιο, χρώμιο, χολίνη, ψευδάργυρο και φώσφορο.

    ΣΚΟΡΔΟ:  Το σκόρδο αποτελεί για τη λαϊκή ιατρική ένα πολυδύναμο φάρμακο με μεγάλη αξία. Περιέχει αιθέριο έλαιο αποτελούμενο από αλλιίνη, αλλινάση, αλλικίνη, αχοένιο, σκορδινίνες, το αντιοξειδωτικό σελήνιο, ιώδιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, φώσφορο, θειάφι και βιταμίνες Α, Β, Β1, Β2, Β3, Β6, C, και Ε. Περιέχει, επίσης, πτητικό έλαιο, γλίσχρασμα, γλυκοκινίνες και γερμάνιο, καθώς και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία, όπως λευκωματούχες ουσίες, λιπαρές, αμυλώδες και κυτταρίνη.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    8449698980 1cff04d825 z

    Νόστιμος μοσχαρίσιος κιμάς με φασόλια

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 6 ΑΤΟΜΑ

    2 κουταλιές της σούπας έξτρα βιολογικό παρθένο ελαιόλαδο

    1 μέτριο βιολογικό κρεμμύδι, ψιλοκομμένο

    3 σκελίδες βιολογικό σκόρδο, ψιλοκομμένες

    1 βιολογική κόκκινη πιπεριά, χωρίς σπόρους και μέτρια σε κύβους

    1 κιλό βιολογικός μοσχαρίσιος κιμάς 

    2 κουταλιές βιολογική σκόνη τσίλι

    1 κουταλιά της σούπας βιολογικό κύμινο

    1 κουταλάκι του γλυκού βιολογικός κόλιανδρος

    1/4 κουταλάκι του γλυκού ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    1/4 κουταλάκι του γλυκού βιολογικό πιπέρι καγιέν

    2 φλιτζάνια βιολογικός ζωμός βοδινού

    500 γραμμάρια βιολογικές ντομάτες κομμένες σε κύβους

    500 γραμμάρια βιολογική σάλτσα ντομάτας  

    500 γραμμάρια βιολογικά φασόλια (σε γυάλινο βάζο), στραγγισμένα και ξεπλυμένα

    500 γραμμάρια βιολογικά φασόλια πίντο (σε γυάλινο βάζο), στραγγισμένα και ξεπλυμένα

    1/4 φλιτζάνι τριμμένο βιολογικό τυρί τσένταρ

    2 βιολογικά φρέσκα κρεμμυδάκια, λευκά και πράσινα μέρη, ψιλοκομμένα

    1 κουταλιά της σούπας ψιλοκομμένος βιολογικός φρέσκος κόλιανδρος

    Βιολογικά τσιπς τορτίγιας, για το σερβίρισμα

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Σε μία κατσαρόλα ζεσταίνετε το λάδι σε μέτρια φωτιά. Προσθέτετε το κρεμμύδι, το σκόρδο και την κόκκινη πιπεριά. Σκεπάζετε και μαγειρεύετε για 5 λεπτά, ανακατεύοντας περιστασιακά, μέχρι το κρεμμύδι να γίνει διάφανο.
    2. Προσθέτετε το μοσχαρίσιο κιμά. Χρησιμοποιώντας ένα ξύλινο κουτάλι, σπάστε το βόειο κρέας, σκεπάστε την κατσαρόλα και μαγειρέψτε για 5 λεπτά, μέχρι να ροδίσει.
    3. Ανακατέψτε το τσίλι, το κύμινο, τον κόλιανδρο, το αλάτι και το καγιέν. Μαγειρέψτε για 1 λεπτό. Ανακατέψτε το ζωμό βοείου κρέατος, τις ντομάτες και τη σάλτσα. Αφήστε να σιγοβράσει, στη συνέχεια προσθέστε όλα τα φασόλια. Καλύψτε και σιγοβράστε για 20 λεπτά.
    4. Σερβίρετε το φαγητό γαρνιρισμένο με τυρί, κρεμμυδάκια και κόλιανδρο. Συνοδεύστε με τσιπς τορτίγιας.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    beef and bean chiliΔιαβάστε, επίσης,

    Διαβάστε, επίσης,

    Καλοκαιρινή μακαρονάδα μπολονέζ

    Wontons με κιμά

    Σούπα τσίλι με κιμά και λαχανικά

    Υγιεινά κολοκυθάκια στο φούρνο

    Υγιεινά μακαρόνια με κιμά

    Υγιεινά γιουβαρλάκια

    Κεφτεδάκια ούζου

    Κολοκύθια γεμιστά

    Τα πιο νόστιμα γιουβαρλάκια

    Μπιφτέκια φούρνου με πατάτες

    www.emedi.gr

     

     

  • Οζώδης σκλήρυνση Οζώδης σκλήρυνση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οζώδη σκλήρυνση

    Οζώδης σκλήρυνση είναι γενετική, νευροδερματική, εξελισσόμενη διαταραχή με ποικιλία εκδηλώσεων, ευρύ κλινικό φάσμα και συμμετοχή πολλαπλών οργάνων.

    Ανήκει στις φακωματώσεις μαζί με τη νευροϊνωμάτωση, το σύνδρομο Sturge Weber, το σύνδρομο Hippel-Lindau και την αταξία τηλαγγειεκτασία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μπορεί να είναι λίγα αλλά περιλαμβάνουν πολλαπλούς τύπους δερματικών βλαβών και σχηματισμό όγκων στο κεντρικό νευρικό σύστημα, σε μία ή περισσότερες περιοχές που αφορούν το δέρμα, εγκέφαλο, αμφιβληστροειδή, καρδιά, πνεύμονες, σπλάχνα, ήπαρ, νεφροί, οστά, δόντια και νύχια

    Γενετική:

    • Μεταβιβάζεται με τον επικρατούντα σωματικό τύπο
    • Οι επαναλήψεις αδενίνης κυτοσίνης στο χρωμόσωμα 16 ενοχοποιούν γονιδιακή συμμετοχή 

    Επικρατέστερη ηλικία: Η κλινική εκφραστικότητα ποικίλει, ώστε η αναγνώριση και διάγνωση της νόσου καθυστερούν αρκετά μετά τη γέννηση

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Αν ο ένας γονέας φέρει το γονίδιο, τότε υπάρχει πιθανότητα 50-50 να μεταβιβασθεί το γονίδιο σε κάθε παιδί
    • Πάσχουν εξίσου και τα δύο φύλα, όμως οι άρρενες πάσχοντες με αυτισμό είναι περισσότεροι από τα θήλεα

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    • Οι περισσότερες περιπτώσεις οζώδους σκλήρυνσης εμφανίζουν περισσότερα από ένα χαρακτηριστικά του συνδρόμου
    • Αγγειωματώδη ινώματα (αλλιώς αδενώματα των σμηγματογόνων αδένων) μεγέθους 0,1-1,0 cm, χαρακτηριστικά της νόσου, εμφανίζονται στο πρόσωπο και έχουν κατανομή "πεταλούδας"
    • Λευκές κηλίδες αποχρωματισμένου δέρματος εντοπίζονται κυρίως στον κορμό και στα άκρα και αποτελούν συχνά τα πρώτα σημεία
    • Βρεφικοί σπασμοί
    • Επιληπτικές διαταραχές 
    • Κύστεις νεφρών 
    • Λεμφαγγειωμάτωση πνευμόνων
    • Πολλαπλές περικοιλιακές αποτιτανώσεις 
    • Αστροκυττώματα/Αμαρτώματα αμφιβληστροειδούς
    • Ραβδομυώματα καρδιακού μυός, που σχετίζονται με ποικιλία μη ειδικών κλινικών σημείων 
    • Νοητική καθυστέρηση
    • Αυτισμός
    • Ινώματα ονύχων, πολλαπλά
    • Διαβρώσεις οδόντων 
    • Αμαρτώματα ήπατος

    ΑΙΤΙΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    Μεταβιβαζόμενη με τον σωματικό επικρατούντα τύπο, γενετική διαταραχή 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    Οικογενειακό ιστορικό 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Τα κλινικά διαγνωστικά κριτήρια έχουν σταδιακά μελετηθεί και επαναπροσδιορισθεί 
    • Πολυκυστική νόσος των νεφρών 
    • Άλλα αίτια επιληπτικών διαταραχών, νοητική καθυστέρηση, αυτιστική συμπεριφορά, τραυματικά ινώματα ονύχων 
    • Άλλα νευροδερματικά σύνδρομα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Τα σημερινά διαγνωστικά κριτήρια στρέφονται κυρίως στην κλινική εκτίμηση
    • Παθολογικό ΗΕΓ
    • Η αναζήτηση αξιόπιστων μοριακών σημείων και του υπεύθυνου γονιδίου συνήθως αποδίδει 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Όζοι που σχηματίζονται σε μεγάλο βαθμό από παθολογικές αθροίσεις νευρογλοιακού ιστού, γαγγλιοκυττάρων και άτυπων κυττάρων φαίνεται ότι προκύπτουν από ελαττωματική ανάπτυξη των ιστών όπως στα αμαρτώματα
    • Οι βλάβες μπορεί να είναι λίγες κατά τη γέννηση
    • Οι αποτιτανώσεις γύρω από το επένδυμα των κοιλιών μπορεί να εμφανιστούν μερικούς μήνες μετά τη γέννηση
    • Αγγειοϊνώματα προσώπου, ινώματα ονύχων, αγγειομυολιπώματα νεφρών, αποτελούν ειδικές βλάβες που αναπτύσσονται μήνες μετά τη γέννηση
    • Δεν χρησιμοποιούνται κριτήρια σύμφωνα με την ηλικία. Περιοδική επανεκτίμηση σε πάσχουσες οικογένειες είναι απαραίτητη

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Βασιζόμαστε στα κλινικά διαγνωστικά κριτήρια εν αναμονή της εξέλιξης των αξιόπιστων μοριακών σημείων

    post scl nod 1

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η μαγνητική τομογραφία αποτελεί τη βασικότερη διαγνωστική τεχνική
    • Η μαγνητική τομογραφία με γαδολίνιο μας εξασφαλίζει λεπτομερή απεικόνιση των χαρακτηριστικών όζων γύρω από το επένδυμα των κοιλιών και των ύβων στη λευκή ουσία του φλοιού

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η βιοψία και η παθογοανατομική εκτίμηση έχουν μέγιστη σημασία. Δεν είναι απαραίτητες αν οι βλάβες είναι κλινικά εμφανείς 
    • Οι λευκωπές κηλίδες του δέρματος διακρίνονται καλύτερα με τη βοήθεια υπεριωδών ακτίνων (λυχνία του Wood)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής, εκτός των επιλεγμένων καταστάσεων και των επιπλεγμένων καταστάσεων και των μη ρυθμιζόμενων επιληπτικών κρίσεων 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ομαδική αντιμετώπιση με συμμετοχή νευρολόγου, ορθοπεδικού, δερματολόγου, χειρουργού και ακτινολόγου
    • Χειρουργική εκτομή των όγκων όποτε και όπου ενδείκνυται 
    • Κοινωνική λειτουργός, οικιακή φροντίδα, υποστήριξη και γενετική συμβουλή απαραίτητα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Καθορίζεται από το βαθμό και την περιπλοκότητα του συνδρόμου 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ισορροπημένη διατροφή. Κετογενική δίαιτα χρησιμοποιείται για τον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Επαγρύπνηση στο μπάνιο σε παιδιά που εμφανίζουν επιληπτικές κρίσεις 
    • Η συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων μεταβάλλεται με τον πυρετό 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντισπασμωδικά για τον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων 
    • Οι χειρουργοί συνιστούν αντιβιοτική προφύλαξη όταν ενδείκνυται 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Σωστή χορήγηση των αντισπασμωδικών φαρμάκων για την αποφυγή παρενεργειών όταν συνδυάζονται με αντιβιοτικά 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η περιοδική επανεκτίμηση των ατόμων αποτελεί σημαντικό βήμα στην κλινική διάγνωση 
    • Τα κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών πρέπει περιοδικά να αναθεωρούνται και να επαναπροσδιορίζονται

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Γενετική συμβουλή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ποικίλλει. Μειωμένο προσδόκιμο επιβίωσης συγκριτικά με τον γενικό πληθυσμό

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα: Κηλίδες εμφανίζονται κατά ή αμέσως μετά τη γέννηση ή παρουσιάζονται αργότερα στην παιδική ηλικία ή την ενηλικίωση 

    ΚΥΗΣΗ

    Γενετική συμβουλή

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    bones

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσος του Hodgkin

    Διανοητική καθυστέρηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον αυτισμό

    Ενέσιμα εμφυτεύματα για αντιγήρανση

    Λέμφωμα Hodgkin

    Μήπως έχετε τικ;

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    Πολύμορφο γλοιοβλάστωμα

    www.emedi.gr

     

     

  • Πορφύρα Henoch-Schonlein Πορφύρα Henoch-Schonlein

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πορφύρα Henoch-Schonlein

    Πορφύρα Henoch-Schonlein είναι μια αγγειΐτιδα των τριχοειδών που χαρακτηρίζεται από συνήθη, μη εξαρτώμενη από θρομβοπενία ψηλαφητή πορφύρα, αρθρίτιδα, κοιλιακό άλγος και νεφρίτιδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες, Μυοσκελετικό, Γαστρεντερικό, Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Περισσότερο εμφανίζεται μεταξύ 2-8 ετών, αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    • Η έναρξη μπορεί να είναι οξεία ή σταδιακή 
    • 50% των ασθενών έχουν κακουχία και χαμηλό πυρετό
    • Δερματικές βλάβες συμβαίνουν σε όλους τους διαγνωσμένους ασθενείς 
    1. Οι βλάβες εμφανίζονται στα κάτω άκρα και τους γλουτούς, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν το πρόσωπο, τον κορμό και τα άνω άκρα
    2. Ξεκινούν σαν μικροί πομφοί ή ερυθηματώδεις, κηλιδοβλατιδώδεις
    3. Οι βλάβες λευκαίνουν με την πίεση, αλλά αργότερα γίνονται πετεχειώδεις ή πορφυρικές 
    4. Οι βλάβες εμφανίζονται σε σωρούς
    5. Μπορεί να εμφανιστεί αγγειοοίδημα κρανίου, χειλιών, βλεφάρων, αυτιών, ράχης του χεριού και του ποδιού, πλάτης οσχέου και περινέου
    • 2/3 των ασθενών έχουν εμπειρία αρθρίτιδας 
    1. Οι μεγάλες αρθρώσεις (γόνατα και αστράγαλοι) εμπλέκονται συνηθέστερα
    • Οι μισοί ασθενείς έχουν εμπειρία συμπτωμάτων από το γαστρεντερικό:
    1. Κοιλιακός πόνος σαν κολικός, σχετιζόμενος με εμετό, είναι περισσότερο συνήθης
    2. Μικροσκοπική ή μακροσκοπική αιμορραγία στα κόπρανα
    3. Αιματέμεση 
    4. Σπάνια συμβαίνει εγκολεασμός, απόφραξη ή εμβολή 
    5. Παγκρεατίτιδα
    • Η συμμετοχή των νεφρών είναι λιγότερο συνήθης 
    1. Αιματουρία, με ή χωρίς κυλίνδρους ή πρωτεϊνουρία 
    • Άλλες εκδηλώσεις
    1. Σπασμοί, νευροπάθειες 
    2. Ηπατοσπληνομεγαλία 
    3. Λεμφαδενοπάθεια 
    4. Καρδιακή συμμετοχή 
    5. Πνευμονική αιμορραγία 
    6. Ρευματικά οζίδια
    • Παιδική πορφύρα Henoch-Schonlein
    1. Παιδιά < 2 χρονών
    2. Σπάνια οιδηματώδης και διάχυτη πορφύρα προσώπου και αυτιών 
    3. Λιγότερα γαστρεντερικά και νεφρικά συμπτώματα

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    Πολλαπλοί λοιμώδεις παράγοντες, φάρμακα και τοξίνες έχουν ερευνηθεί, χωρίς να έχει βρεθεί κανένας σταθερός σύνδεσμος

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αιμορραγική διάθεση 
    • Σηψαιμία 
    • Εγκολεασμός
    • Οξεία σκωληκοειδίτιδα 
    • Οξεία σπειραματονεφρίτιδα 
    • Οικογενής IgA νεφροπάθεια 
    • Οζώδης πολυαρτηρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Φλεγμονώδεις νόσοι εντέρου 
    • Υποξεία βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα
    • Κηλιδώδης πυρετός Βραχωδών Ορέων
    • Θρομβοκυττοπενική πορφύρα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δεν είναι διαγνωστικά 
    • Μπορεί να είναι ανεβασμένη η ΤΚΕ και ο αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων 
    • Οι δοκιμασίες πήξης, ο αριθμός αιμοπεταλίων και ο καθορισμός συμπληρώματος είναι φυσιολογικοί 
    • Το IgA του ορού είναι αυξημένο σε 50%
    • Σε νεφρική συμμετοχή, η γενική ούρων δείχνει πρωτεΐνη, ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια

    maxresdefault 48

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Νεφρικά:

    • Εστιακές και τμηματικές αυξήσεις στα μεσαγγειακά κύτταρα και στο φλοιό 
    • Εναπόθεση IgA στη σπειραματική βασική μεμβράνη
    • Μια μειοψηφία εμφανίζει γενικευμένες μεσαγγειακές αλλοιώσεις 
    • Σπάνια, διάχυτη, νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με σχηματισμό μηνοειδών σχηματισμών 

    Δέρμα:

    • Μικρά αγγεία περιβάλλονται από μια οξεία λευκοκυττοπλαστική, ουδετερόφιλη, φλεγμονώδη αντίδραση λεμφοκυττάρων με εναπόθεση IgA

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφίες κοιλίας, μπορεί να δείχνουν ειλεό και τμηματική στένωση, λόγω υποβλεννογόνιου οιδήματος και αιμορραγίας
    • Ακτινογραφίες με βάριο, μπορεί να δείξουν μεγάλα ελλείματα πλήρωσης στο τείχος του εντέρου, μιμούμενα τη νόσο του Crohn ή νεόπλασμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Κλινική διάγνωση 
    • Σπάνια ενδείκνυται βιοψία νεφρού, εκτός από περιπτώσεις μειωμένης νεφρικής λειτουργίας ή ανάπτυξης νεφρωσικού συνδρόμου (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής 
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής, αν υπάρχει υπέρταση, σοβαρό κοιλιακό άλγος, νεφρική ανεπάρκεια ή άλλη σοβαρή επιπλοκή

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Δεν υπάρχουν περιορισμοί σε μη επιπλεγμένες περιπτώσεις

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτα από το στόμα σε σοβαρή γαστρεντερική νόσο

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιφλεγμονώδεις παράγοντες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αρθρίτιδα και πυρετό
    • Κορτικοστεροειδή (πρεδνιζόνη 1-2 mg/kg/ημέρα) για σοβαρά γαστρεντερικά συμπτώματα και/ή επώδυνο αγγειοοίδημα. Τα κορτικοστεροειδή δεν μεταβάλλουν την εξέλιξη της βλάβης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Σε σοβαρές περιπτώσεις, έχουν χρησιμοποιηθεί αζαθειοπρίνη, κυκλοφωσφαμίδη, πλασμαφαίρεση, παράγοντας ΧΙΙΙ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Γενική ούρων για παρακολούθηση ακόμα και αν αρχικά είναι φυσιολογική 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υπέρταση 
    • Νεφρική ανεπάρκεια
    • Εντερική αιμορραγία 
    • Απόφραξη ή διάτρηση εντέρου
    • Θάνατος πολύ σπάνια

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η νόσος μπορεί να διαρκέσει λίγες ημέρες με παροδική αρθρίτιδα, ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις η μέση διάρκεια είναι 4-6 εβδομάδες
    • Περιστασιακά υποτροπιάζουσα
    • Το 25% των ασθενών με αρχική νεφρική συμμετοχή, θα έχει εμμένον μη φυσιολογικό ίζημα ούρων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συνηθέστερη σε παιδιά

    ΚΥΗΣΗ

    Μόνο σπάνιες αναφορές 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    HENOCH.SCHONLEIN.PURPURA MI 01A8DSWP

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εγκολεασμός

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    www.emedi.gr