Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2013 16:15

Ινομυαλγία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(7 ψήφοι)

Η ινομυαλγία είναι μια ρευματική πάθηση που προσβάλει τους μυς και τους συνδέσμους, αλλά όχι τις αρθρώσεις

 

Η ινομυαλγία, ICD-10 M79.7, ή ινοσίτιδα ή σύνδρομο πόνου της περιτονίας του μυός ή μυοσίτιδα δεν προκαλεί μόνιμες βλάβες, είναι πιθανό, όμως, να διαρκέσει μήνες ή και χρόνια. Τα άτομα που πάσχουν από ινομυαλγία συνήθως φαίνονται καλά στην όψη, ενώ αισθάνονται πολύ άσχημα.

Η ινοσίτιδα είναι το πιο συχνό αίτιο αυχεναλγίας ή ραχιαλγίας και το πιο συχνό ρευματολογικό νόσημα.

Η ινοσίτιδα είναι πολύ σύνηθες φαινόμενο πόνου που ακολουθεί συγκεκριμένο πρότυπο και αναπαράγεται με την πίεση στα σημεία έκλυσης ή σημεία σκανδάλης.

Επηρεάζεται το μυοσκελετικό σύστημα. Προσβάλλει άτομα ηλικίας 17 έως 70 ετών και οι γυναίκες προσβάλλονται περισσότερο από τους άνδρες.

Ο όρος ινομυαλγία δηλώνει την κατάσταση κατά την οποία οι ινώδεις ιστοί και οι μύες εκδηλώνουν πόνο και ευαισθησία. Ο πόνος συχνά μοιάζει να εκτείνεται σε όλο το σώμα.

Συνήθως, παρουσιάζεται ευαισθησία κάποιων σημείων σε συγκεκριμένες περιοχές του σώματος. Αν ασκηθεί αρκετή πίεση σε αυτά τα σημεία οι περισσότεροι άνθρωποι θα νιώσουν ενόχληση. Το γεγονός που σηματοδοτεί τη διαφορά στην ινομυαλγία είναι το ότι η πίεση αυτή προκαλεί έντονο πόνο και πολλά από αυτά τα σημεία είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα.

Ο πόνος, το αίσθημα κόπωσης και η διαταραχή του ύπνου αποτελούν τα κυριότερα συμπτώματα της ινομυαλγίας. Οι περισσότεροι ασθενείς νιώθουν τον πόνο της ινομυαλγίας ως άλγος, δυσκαμψία και αίσθημα κόπωσης στους μύες και στους τένοντες και συνδέσμους γύρω από τις αρθρώσεις. Η ενόχληση μπορεί είτε να είναι εντονότερη νωρίς το πρωί, είτε να χειροτερεύει καθώς προχωρά η μέρα ή να εντείνεται με την δραστηριότητα. Μπορεί να αφορά ένα μέρος του σώματος ή διάφορες περιοχές, όπως τα άκρα, ο αυχένας ή η πλάτη ή τα ισχία.

Η κόπωση αποτελεί ίσως την πιο σοβαρή όψη της ινομυαλγίας. Είναι πιθανό να υπάρχει αίσθημα κούρασης σε όλο το σώμα και έλλειψη ενέργειας ή μυϊκή κόπωση και έλλειψη αντοχής. Είναι δύσκολο ο ασθενής να ανεβεί μια σκάλα ή να κάνει τις δουλειές του σπιτιού και τα ψώνια, ακόμη και να πάει στη δουλειά. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα με τη σταδιακή απώλεια της καλής φυσικής κατάστασης.

Επίσης, μερικές πιο σπάνιες ενοχλήσεις είναι οι ακόλουθες:

  •   Μυρμηκίαση, αιμωδία (μούδιασμα), κακή κυκλοφορία ή οίδημα στα χέρια και τα πόδια
  •   Πονοκέφαλος, οξυθυμία, κακή ή μελαγχολική διάθεση
  •   Δυσκολία συγκέντρωσης
  •   Σύνδρομο χρόνιας αδυναμίας
  •   Ανάγκη ούρησης ή ξαφνικό και επιτακτικό αίσθημα ανάγκης για ούρηση
  •   Σύνδρομο ευρέθιστου εντέρου
  •   Κατά το ξύπνημα, αίσθημα ανεπαρκούς ξεκούρασης και ανανέωσης από τον ύπνο

Σημεία και συμπτώματα ινομυαλγίας

Πίεση με το χέρι σε συγκεκριμένα σημεία, τα σημεία σκανδάλης αναπαράγουν τα συμπτώματα του ασθενούς

-Κροταφίτης μυς-πάνω από το αυτί

-Πρόσθια επιφάνεια τράγου του αυτιού

-Σκαληνός μυς τραχήλου

-Στερνοκλειδομαστοειδής μυς

-Πρόσθια επιφάνεια κατώτερου τμήματος τραχήλου

-Ελάσσων θωρακικός

-Λαβή στέρνου

-Πρόσθιες και οπίσθιες μασχαλιαίες πτυχές

-Τράχυσμα της κάτω επιφάνειας της κλείδας, για την πρόσφυση του τραπεζοειδούς

-Άνω ρομβοειδής

-Κάτω ρομβοειδής

-Ηλιακό πλέγμα

-Μέσος γλουτιαίος

-Μέσος ορθός μηριαίος ή μέσος πλατύς

-Πρόσφυση τετρακέφαλου στην επιγονατίδα

-Βραχιόνοι επικόνδυλοι και συνυπάρχει με επικονδυλίτιδα

inositida 1

Άλλα σημεία και συμπτώματα

Ύπουλο στην έναρξη

Πόνος που αυξάνει σε ένταση το πρωί, με την αλλαγή του καιρού και με το άγχος

Πόνος που βελτιώνεται με ήπια φυσική δραστηριότητα ή σε περίοδο διακοπών, γιατί μειώνεται το στρες

Ύπνος που δεν ξεκουράζει και πρωινό ξύπνημα χωρίς να νιώθει ανανεωμένος

Ανώμαλο με ταχείες κινήσεις των ματιών (non REM) στάδιο IV ύπνου

Γενικευμένη αδυναμία και κόπωση

Άγχος

Χρόνια κεφαλαλγία

Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

Υποκειμενικό, μη αποδεδειγμένο αίσθημα οιδήματος ή αιμωδίας που δεν συνοδεύεται με αντικειμενικά νευρολογικά ευρήματα

Κατάθλιψη

Μειωμένη φυσική αντοχή

Μειωμένη κοινωνική δραστηριότητα

Αίτια ινομυαλγίας

Απώλεια σταδίου IV (non REM) του ύπνου

Στρες

Τραύμα

Παράγοντες κινδύνου για ινοσίτιδα

Διαταραχές ύπνου

Τραύμα

Κατάθλιψη

Αλλαγές καιρού

Πολυφαρμακία σε ηλικιωμένους

Μπορεί να εμφανισθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή μετά


Διαφορική διάγνωση θα γίνει από την μυαλγική εγκεφαλομυελίτιδα ή σύνδρομο μεταιογενούς ή χρόνιας κοπώσεως στην οποία οι πάσχοντες έχουν προσβληθεί από κάποιο ιό πριν την εμφάνιση των συμπτωμάτων και έχουν λιγότερους πόνους.

Η ινομυαλγία μπορεί να σχετίζεται με οποιαδήποτε πάθηση.

Υποθυρεοειδισμός

Ψυχογενής ρευματισμός

Διάστρεμμα μυός

Μυοπάθεια

Ρευματική πολυμυαλγία

Κροταφική αρτηρίτιδα

Οι πιο πρόσφατες έρευνες πάνω στη ινομυαλγία είχαν ως εφαλτήριο τα ευρήματα της ύπαρξης συγκεκριμένων ευαίσθητων σημείων και των διαταραχών του ύπνου. Μελέτες των εγκεφαλικών κυμάτων (EEG: ηλεκτροεγκεφαλογράφημα) κατά τη διάρκεια του ύπνου δείχνουν ότι άτομα που έχουν ινομυαλγία χάνουν τον βαθύ τους ύπνο. Ο βαθύς και χωρίς όνειρα ύπνος παρουσιάζει επαναλαμβανόμενες και εντεταμένες διακοπές από ελαφρύτερο ύπνο με όνειρα.Υγιείς άνθρωποι των οποίων ο ύπνος διακόπτεται σε κάθε περίοδο του βαθύ τους ύπνου, υποφέρουν από τα τυπικά συμπτώματα και έχουν τα ευαίσθητα σημεία της ινομυαλγίας. Είναι πολλοί οι παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν διαταραχή του βαθύ ύπνου η οποία με τη σειρά της προκαλεί ινομυαλγία. Περισσότερες από μία αιτίες μπορεί να επηρεάζουν το κάθε άτομο. Ο πόνος και η δυσκαμψία του αυχένα είναι μια αιτία που μπορεί να διαταράξει τον ύπνο. Επίσης, μπορεί να ευθύνεται ο πόνος που προέρχεται από έναν τραυματισμό ή από κάποια άλλη ασθένεια όπως η αρθρίτιδα. Ένας άλλος παράγοντας μπορεί να είναι ο συναισθηματικός πόνος, το άγχος ή η κατάπτωση που προέρχεται από κάποιο συμβάν ή από τις διαπροσωπικές σχέσεις στο χώρο της εργασίας ή στην προσωπική ζωή.

Από τη στιγμή που θα εκδηλωθεί η ινομυαλγία τότε ξεκινά ένας φαύλος κύκλος που παράγει περισσότερο πόνο και περισσότερο διαταραγμένο ύπνο. Αυτό είναι από μόνο του αρκετό για να επιφέρει ψυχική κατάπτωση ή και κατάθλιψη ακόμη κι όταν αυτή δεν είναι εξ' αρχής παρούσα.

Όταν η ινομυαλγία είναι εμφανώς συνδεδεμένη με κάποια άλλη πάθηση, όπως την αρθρίτιδα ή την κατάθλιψη τότε συνήθως ονομάζεται «δευτερογενής». Όταν φαίνεται πως εκδηλώνεται μεμονωμένα ονομάζεται «πρωτοπαθής».

Διάγνωση μυοσίτιδας

Απαιτείται Ιστορικό και Κλινική εξέταση

Φυσιολογική ΤΚΕ

Φυσιολογική CPK και αλδολάση

Φυσιολογική TSH, T3, T4

Φυσιολογική γενική αίματος, νεφρική και ηπατική λειτουργία

Ειδικές Δοκιμασίες για την ινομυαλγία

Θερμογραφία


Θεραπεία ινομυαλγίας

Ηλεκτροθεραπεία, ηλεκτρικός ερεθισμός, ερεθισμός, υπέρηχοι, θερμά επιθέματα, κοινωνική δραστηριότητα, ασκήσεις βελτίωσης της γενικής κατάστασης. 

Είναι πιθανό να υποχωρήσει η ασθένεια από μόνη της, όμως συνήθως αυτό γίνεται μόνο μετά από μήνες ή και χρόνια. Ο γιατρός θα βοηθήσει αρχικά κάνοντας τη διάγνωση της ινομυαλγίας και καθησυχάζοντάς σας ότι παρά τον πόνο που νιώθετε δεν έχετε μια πάθηση που θα σας προκαλέσει μόνιμες αναπηρίες. Δεν έχετε περισσότερες πιθανότητες από τον οποιονδήποτε να εμφανίσετε αρθρίτιδα στο μέλλον. Ο γιατρός σας επίσης μπορεί να σας προτείνει κάποια φαρμακευτική αγωγή όμως εσείς μόνος σας θα δείτε αν αυτή σας βοηθά αρκετά ώστε να αξίζει να την συνεχίσετε. Η οικογένειά σας θα σας στηρίξει δείχνοντας κατανόηση και δίνοντάς σας κουράγιο.

  • Τα φάρμακα που κυκλοφορούν και μπορούν να βοηθήσουν στη καταπολέμηση του πόνου περιλαμβάνουν παυσίπονα όπως η παρακεταμόλη και τα μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) από τα οποία υπάρχουν αρκετά. Αυτά μπορούν ως ένα βαθμό να βοηθήσουν. Παρομοίως, μια ένεση με στεροειδές τοπικά στην προσβεβλημένη περιοχή μπορεί να έχει καλό αποτέλεσμα στην περίπτωση που υπάρχει έντονος πόνος σε ένα ή δύο σημεία του σώματος. Όμως το αποτέλεσμα των ενέσεων είναι προσωρινό.
  • Ο γιατρός θα προσπαθήσει, επίσης, να σας βοηθήσει στο θέμα του διαταραγμένου ύπνου. Η χρήση ενός μαλακού κολάρου κατά τη διάρκεια του ύπνου βοηθά κάποιους ασθενείς να κοιμούνται καλύτερα, ειδικά όταν ο αυχένας πονάει. Δεν είναι κακό να το δοκιμάσετε για μια εβδομάδα περίπου, φτάνει να μην συνηθίσετε να το φοράτε κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τα κοινά χάπια για την αϋπνία είναι καλύτερα να αποφεύγονται γιατί εύκολα γίνονται συνήθεια και τελικά χάνουν την αποτελεσματικότητά τους. Πολλοί ασθενείς βοηθούνται από κάποιο αντικαταθλιπτικό φάρμακο ακόμη και στην περίπτωση που δεν έχουν κατάθλιψη. Κάποιες από τις παλαιότερες αντικαταθλιπτικές ουσίες (π.χ. αμιτριπτυλίνη) έχουν βρεθεί αποτελεσματικές στην αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου. Έχουν, επίσης, ηρεμιστική δράση και βοηθούν στη αποκατάσταση του ύπνου. Θα βοηθήσουν, επίσης, τα άτομα που έχουν κατάθλιψη η οποία συνδέεται με την ινομυαλγία. Το όφελος μπορεί να μην είναι άμεσο γι αυτό και αξίζει να προσπαθήσετε να κάνετε χρήση τους για ένα χρονικό διάστημα τουλάχιστον δύο μηνών πριν αποφασίσετε αν σας βοηθούν ή όχι. Οι ανεπιθύμητες ενέργειές τους ίσως εμφανιστούν πολύ νωρίτερα από τα ευεργετικά τους αποτελέσματα - συνήθως προκαλούν υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ο γιατρός σας θα αυξήσει σταδιακά τη δοσολογία ώσπου να φτάσετε σε αποτελεσματικό επίπεδο. Ο γιατρός σας ακόμη μπορεί να σας συστήσει κάποιο φυσιοθεραπευτή για περαιτέρω ενημέρωση και συμβουλές σχετικά με την ινομυαλγία.

Φάρμακα για την ινομυαλγία

Μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη

Καλός ύπνος (αμιτριπτυλίνη 10 mg 2 φορές την ημέρα πριν το φαγητό, που αυξάνεται σταδιακά σε 50 mg, κυκλοβενζαπρίμη 10 mg 3 φορές την ημέρα πριν το φαγητό, τριαζολάμη 0,125 αυξανόμενο σταδιακά σε 0,5 mg, τεμαζεπάμη 15 mg από το στόμα πριν το φαγητό αυξανόμενο σε 30 mg και φλουροζεπάμη 15 mg από το στόμα πριν το φαγητό αυξανόμενη σε 30 mg ή τραζολόνη 50 mg από το στόμα πριν το φαγητό. Καλύτερα να μην λαμβάνονται τα συμβατικά φάρμακα, γιατί έχουν παρενέργειες, όως αδυναμία, αστάθεια, αλλαγή συμπεριφοράς. Επίσης οι βενζοδιαζεπίνες προκαλούν φυσική και ψυχολογική εξάρτηση.

Να χρησιμοποιείτε ιατρική κάνναβη για τη θεραπεία της ινομυαλγίας.

Η παρακολούθηση του ασθενή πρέπει να γίνεται κάθε μήνα, γιατί η νόσος μπορεί να γίνει χρόνια και ευθύνεται για απώλεια εργασίας και δυσλειτουργία, σε μεγαλύτερο βαθμό από τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Με την υποχώρηση των διαταραχών του ύπνου μπορεί να εξαφανισθεί η συμπτωματολογία.

Αν δεν υπάρχει ανταπόκριση απαιτείται φυσικοθεραπεία.

5% περίπου δεν ανταποκρίνονται σε καμιά μορφή θεραπείας.

Η ύπνωση μπορεί να είναι αποτελεσματική.

Παρ' όλα αυτά ο πιο αποτελεσματικός θεραπευτής της πάθησης αυτής θα είστε εσείς ο ίδιος. 

Πως να Αντιμετωπίσετε την Ινομυαλγία

Γεγονός είναι - και αξίζει να το αντιμετωπίσουμε με θάρρος - ότι η ινομυαλγία μπορεί να έχει σοβαρή μορφή και διαρκέσει αρκετά χρόνια. Το ευχάριστο είναι όμως ότι πολλοί άνθρωποι έχουν μάθει να κρατούν υπό έλεγχο την κατάστασή τους και τη έχουν κάνει μέρος της ζωής τους χωρίς να την αφήσουν να τους καταστρέψει τη ζωή.

Οι συμβουλές που ακολουθούν έχουν πραγματικά αποτέλεσμα και θα σας βοηθήσουν αν τις ακολουθήσετε με υπομονή και επιμονή.

Θα βοηθήσετε τον εαυτό σας ανακαλύπτοντας τι είναι αυτό που σας κάνει να αισθάνεστε καλύτερα και προσπαθώντας βαθμιαία να το ακολουθείτε όλο και περισσότερο, μέρα με τη μέρα. Πρέπει να είστε προετοιμασμένοι και για τις δυσκολίες και τα εμπόδια που θα συναντήσετε και να γνωρίζετε ότι η θεραπεία μπορεί είναι οδυνηρή. Επίσης, να θυμάστε ότι κάτι που μπορεί να βοηθά ένα άτομο με ινομυαλγία ίσως να μην έχει τα ίδια καλά αποτελέσματα σε κάποιο άλλο.

1. Μάθετε περισσότερα για την ινομυαλγία

2. Αποφύγετε φάρμακα, όπως τα αποσυμφορητικά ρινικής βλεννογόνου. Μην καταναλώνετε αλκοολούχα ποτά, καφέ ή τσάι αργά το βράδυ, καθώς αυτά μπορεί να προκαλέσουν διαταραχή στον ύπνο σας. Η χαλάρωση και η ήπια σωματική άσκηση θα σας βοηθήσουν να κοιμηθείτε.

3. Μάθετε να αφιερώνετε χρόνο στον εαυτό σας. Μειώστε την ένταση των μυών και το στρες. Μάθετε να χαλαρώνετε το μυαλό και το σώμα σας. Μια κασέτα ή βίντεο με τεχνικές χαλάρωσης ή απαλή μουσική θα σας μπορούσε να βοηθήσει πολύ.

4. Εντοπίστε τι σας προκαλεί άγχος ή ένταση στη ζωή σας ώστε να μάθετε να το αντιμετωπίζετε.

5. Υιοθετήστε υγιεινή διατροφή και κρατήστε το σωματικό σας βάρος σε χαμηλό επίπεδο.

6. Ξεκινήστε να ασκείστε προοδευτικά και δυναμώστε το σώμα σας. Αυτό σημαίνει να αυξάνετε αργά και σταδιακά την ποσότητα της άσκησης. Οι έρευνες έχουν δείξει ότι η αερόβια άσκηση βελτιώνει τη φυσική κατάσταση και μειώνει τον πόνο και την κόπωση στα άτομα που πάσχουν από ινομυαλγία. Αερόβια λέγεται η άσκηση που κάνουμε όταν η αναπνοή μας γίνεται πιο έντονη και νιώθουμε τους παλμούς της καρδιάς μας να αυξάνονται και αυτό διαρκεί αρκετά λεπτά της ώρας. Το κολύμπι είναι μια από τις καλύτερες μορφές άσκησης για την ινομυαλγία. Πολλοί που δεν είχαν μάθει να κολυμπούν ανακάλυψαν πως άξιζε πραγματικά τον κόπο να προσπαθήσουν.

7. Μην είστε υπερβολικά φιλόδοξοι για την πρόοδό σας. Η αργή και σταθερή πρόοδος είναι προτιμότερη. Αν αισθάνεστε ότι σας είναι δύσκολο να περπατήσετε ως το τέλος του δρόμου, αρχίστε σιγά-σιγά μετρώντας πόσα σπίτια περνάτε κάθε μέρα και μετά από λίγο καιρό θα δείτε ότι θα φτάσετε στο σημείο να μετράτε ολόκληρους δρόμους. Αν πάλι κολυμπάτε (θα βρείτε το ζεστό νερό πιο καταπραϋντικό), αρχίστε προσπαθώντας να σταθείτε μόνο και να επιπλεύσετε στο νερό κινώντας χέρια και πόδια κόντρα στην αντίσταση του νερού. Αργότερα συνεχίστε κολυμπώντας κατά πλάτος της πισίνας και σταδιακά θα μπορέσετε να κολυμπάτε και στο μήκος της. Πρέπει να είστε προετοιμασμένοι για το γεγονός ότι η άσκηση θα είναι αρχικά επίπονη και θα σας προκαλεί αύξηση του πόνου κατά τη διάρκειά της, αλλά και μετά την άσκηση. Στην αρχή επίσης θα νιώθετε περισσότερο πόνο και κούραση μετά την άσκηση για την υπόλοιπη ημέρα ή και την επόμενη. Επομένως καταστρώστε έτσι το πρόγραμμα της άσκησης σας σε ένα ρυθμό που να είστε σε θέση να ακολουθήσετε. Ξεκινήστε με ήπιο ρυθμό και μικρή διάρκεια που σταδιακά θα αυξάνετε ώσπου να φτάσετε τις τρεις τουλάχιστον ώρες την εβδομάδα. Συνήθως είναι καλύτερα να ασκείστε για δέκα λεπτά και να κάνετε διάλειμμα παρά για μία ώρα αδιάκοπα. Αν ο πόνος και η κόπωση αυξηθούν πολύ, τότε μειώστε την άσκηση την επόμενη ημέρα. Σταδιακά οι μύες σας θα ενδυναμωθούν και θα αυξηθεί ο αριθμός των μυϊκών ινών που βοηθούν στη ομαλή κίνηση των άκρων σας και δεν επιτρέπουν το «τράνταγμα» των τενόντων και των συνδέσμων. Η άσκηση επίσης βοηθά τον ύπνο και φέρνει αίσθηση ευεξίας. Ο πόνος της ινοσίτιδας μπορεί να αποσπάσει την προσοχή του οδηγού, με αποτέλεσμα ατύχημα. 

Άλλες Μορφές Θεραπείας

  • Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη διατροφική αγωγή που να έχει αποδειχτεί ότι βοηθά στην ινομυαλγία, όμως θα ήταν σοφό να χάσετε τυχόν επιπλέον βάρος και να αποφύγετε την κατανάλωση μεγάλης ποσότητας καφέ και τσαγιού. Ο έλεγχος της διατροφής σας θα σας βοηθήσει να νιώθετε ότι έχετε και τον έλεγχο του σώματός σας.
  • Θεραπείες, όπως το μασάζ, ο βελονισμός, η φυσιοθεραπεία και ο χειρισμός από ένα χειροπρακτικό ή οστεοπαθητικό ειδικό μπορούν να καταπραΰνουν τον πόνο και να ανεβάσουν το ηθικό, όμως δεν προσφέρουν μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Είναι στη δική σας κρίση να αποφασίσετε αν τα οφέλη κάποιας τέτοιας θεραπείας αντισταθμίζουν το χρόνο και τα έξοδα.
  • Η σωματική άσκηση, ο ατάραχος ύπνος και η θετική αντιμετώπιση των σωματικών και ψυχικών εντάσεων αποτελούν τα κλειδιά για την καταπολέμηση του πόνου και της κόπωσης που προκαλεί η ινομυαλγία. Ωσότου η έρευνα να μας δώσει πιο ολοκληρωμένες απαντήσεις για την ινομυαλγία, στόχος σας θα πρέπει να είναι να μάθετε να βασίζεστε στον εαυτό σας και στις δυνάμεις σας. 

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ινομυαλγία

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ινομυαλγία

Διαβάστε, επίσης,

Απαλλαγείτε από τον πόνο

Κάνναβη και ινομυαλγία

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 6243 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 14 Ιουλίου 2019 10:45
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Βουλβοδυνία Βουλβοδυνία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βουλβοδυνία

    Η βουλβοδυνία είναι χρόνιος πόνος ή ενόχληση γύρω από το άνοιγμα του κόλπου σας για το οποίο δεν υπάρχει αναγνωρίσιμη αιτία και διαρκεί τουλάχιστον τρεις μήνες. Ο πόνος, το κάψιμο ή ο ερεθισμός που σχετίζεται με την αιδοιοδυνία μπορεί να σας κάνει να νιώθετε τόσο άβολα που το να κάθεστε για μεγάλες περιόδους ή να κάνετε σεξ είναι αδιανόητο. Η κατάσταση μπορεί να διαρκέσει από μήνες έως χρόνια. Εάν έχετε αιδοιοδυνία, μην αφήσετε την απουσία ορατών σημείων ή την αμηχανία σχετικά με τη συζήτηση των συμπτωμάτων να σας εμποδίσει να αναζητήσετε βοήθεια. Υπάρχουν διαθέσιμες επιλογές θεραπείας για να μειώσετε την ενόχλησή σας. Και ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να προσδιορίσει την αιτία για τον πόνο του αιδοίου σας, επομένως είναι σημαντικό να κάνετε μια εξέταση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Το κύριο σύμπτωμα της αιδοιοδυνίας είναι ο πόνος στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, ο οποίος μπορεί να χαρακτηριστεί ως:

    • Κάψιμο
    • Πόνος
    • Τσούξιμο
    • Επώδυνη σεξουαλική επαφή (δυσπαρεύνια)
    • Παλλόμενος σφυγμός στον κόλπο
    • Κνησμός

    Ο πόνος σας μπορεί να είναι συνεχής ή διακεκομμένος. Μπορεί να συμβεί μόνο όταν αγγίξετε η ευαίσθητη περιοχή. Μπορεί να νιώσετε τον πόνο σε ολόκληρη την περιοχή του αιδοίου σας ή ο πόνος μπορεί να εντοπίζεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή, όπως το άνοιγμα του κόλπου σας. Ο ιστός του αιδοίου μπορεί να φαίνεται ελαφρώς φλεγμονώδης ή πρησμένος. Πιο συχνά, το αιδοίο φαίνεται φυσιολογικό. 

    Αν και οι γυναίκες συχνά δεν αναφέρουν την αιδοιοδυνία στους γιατρούς τους, η πάθηση είναι αρκετά συχνή. Εάν έχετε πόνο στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, συζητήστε το με το γιατρό σας ή ζητήστε παραπομπή σε γυναικολόγο. Είναι σημαντικό ο γιατρός σας να αποκλείσει πιο εύκολα θεραπεύσιμες αιτίες πόνου του αιδοίου, για παράδειγμα, μολύνσεις ζύμης ή βακτηριδίων, έρπη, προκαρκινικές δερματικές παθήσεις, σύνδρομο του ουρογεννητικού συστήματος της εμμηνόπαυσης και ιατρικά προβλήματα όπως ο διαβήτης. Μόλις ο γιατρός σας αξιολογήσει τα συμπτώματά σας, μπορεί να συστήσει θεραπείες ή τρόπους που θα σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τον πόνο σας.

    ΑΙΤΙΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Οι γιατροί δε γνωρίζουν τι προκαλεί την αιδοιοδυνία, αλλά πιθανοί παράγοντες που συμβάλλουν περιλαμβάνουν:

    • Τραυματισμός ή ερεθισμός των νεύρων που περιβάλλουν την περιοχή του αιδοίου σας
    • Προηγούμενες κολπικές λοιμώξεις
    • Αλλεργίες ή ευαίσθητο δέρμα
    • Ορμονικές αλλαγές
    • Μυϊκός σπασμός ή αδυναμία στο πυελικό έδαφος, που υποστηρίζει τη μήτρα, την ουροδόχο κύστη και το έντερο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Επειδή μπορεί να είναι επώδυνη και απογοητευτική και μπορεί να σας εμποδίσει να επιθυμείτε σεξ, η αιδοιοδυνία μπορεί να προκαλέσει συναισθηματικά προβλήματα. Για παράδειγμα, ο φόβος του σεξ μπορεί να προκαλέσει σπασμούς στους μύες γύρω από τον κόλπο σας.

    Άλλες επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ανησυχία
    • Κατάθλιψη
    • Διαταραχές ύπνου
    • Σεξουαλική δυσλειτουργία
    • Αλλαγή εικόνας σώματος
    • Προβλήματα σχέσεων
    • Μειωμένη ποιότητα ζωής

    inflammation of the vulva

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Πριν από τη διάγνωση της αιδοιοδυνίας, ο γιατρός σας θα σας κάνει ερωτήσεις σχετικά με το ιατρικό, σεξουαλικό και χειρουργικό ιστορικό σας και για να κατανοήσει τη θέση, τη φύση και την έκταση των συμπτωμάτων σας. 

    Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να πραγματοποιήσει:

    • Πυελική εξέταση. Ο γιατρός σας εξετάζει οπτικά τα εξωτερικά γεννητικά όργανα και τον κόλπο σας για σημεία μόλυνσης ή άλλες αιτίες των συμπτωμάτων σας. Ακόμα κι αν δεν υπάρχουν οπτικές ενδείξεις λοίμωξης, ο γιατρός σας μπορεί να πάρει ένα δείγμα κυττάρων από τον κόλπο σας για να εξετάσει για λοίμωξη, όπως μόλυνση ζύμης ή βακτηριακή κολπίτιδα.
    • Δοκιμή μπατονέτας. Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί ένα βρεγμένο βαμβάκι για να ελέγξει απαλά για συγκεκριμένες, εντοπισμένες περιοχές πόνου στην περιοχή του αιδοίου σας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Οι θεραπείες για τη βουλβοδυνία επικεντρώνονται στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Καμία θεραπεία δε λειτουργεί σε κάθε περίπτωση. Για πολλούς, ένας συνδυασμός θεραπειών λειτουργεί καλύτερα. Μπορεί να χρειαστεί χρόνος για να βρείτε τις σωστές θεραπείες και μπορεί να χρειαστεί χρόνος μετά την έναρξη μιας θεραπείας προτού παρατηρήσετε ανακούφιση. 

    Οι επιλογές θεραπείας περιλαμβάνουν:

    • Φάρμακα. Τα στεροειδή, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ή τα αντισπασμωδικά μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του χρόνιου πόνου. Τα αντιισταμινικά μπορεί να μειώσουν τον κνησμό.
    • Θεραπεία βιοανάδρασης. Αυτή η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου διδάσκοντάς σας πώς να χαλαρώνετε τους πυελικούς μύες σας και να ελέγχετε πώς το σώμα σας ανταποκρίνεται στα συμπτώματα.
    • Τοπικά αναισθητικά. Τα φάρμακα, όπως η αλοιφή λιδοκαΐνης, μπορούν να προσφέρουν προσωρινή ανακούφιση από τα συμπτώματα. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει την εφαρμογή λιδοκαΐνης 30 λεπτά πριν από τη σεξουαλική επαφή για να μειώσετε την ενόχλησή σας. Η χρήση αλοιφής λιδοκαΐνης μπορεί να προκαλέσει προσωρινό μούδιασμα στον σύντροφό σας μετά τη σεξουαλική επαφή.
    • Νευρικοί αποκλεισμοί. Οι γυναίκες που έχουν μακροχρόνιο πόνο που δεν ανταποκρίνεται σε άλλες θεραπείες μπορεί να ωφεληθούν από τοπικές ενέσεις νευρικού αποκλεισμού.
    • Θεραπεία πυελικού εδάφους. Πολλές γυναίκες με βουλβοδυνία έχουν ένταση στους μύες του πυελικού εδάφους, που υποστηρίζει τη μήτρα, την ουροδόχο κύστη και το έντερο. Οι ασκήσεις για τη χαλάρωση αυτών των μυών μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου της αιδοιοδυνίας.
    • Χειρουργική επέμβαση. Σε περιπτώσεις εντοπισμένης αιδοιοδυνίας η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του προσβεβλημένου δέρματος και ιστού ανακουφίζει από τον πόνο σε ορισμένες γυναίκες.

    Οι παρακάτω συμβουλές μπορεί να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τα συμπτώματα της αιδοιοδυνίας:

    • Δοκιμάστε κρύες κομπρέσες ή πακέτα gel. Τοποθετήστε τα απευθείας στην εξωτερική περιοχή των γεννητικών οργάνων σας για να απαλύνετε τον πόνο και τον κνησμό.
    • Μουλιάστε σε λουτρό καθιστές. Δύο με τρεις φορές την ημέρα, καθίστε σε άνετο, χλιαρό ή δροσερό νερό με άλατα Epsom ή κολλοειδές πλιγούρι βρώμης για πέντε έως 10 λεπτά.
    • Αποφύγετε τα στενά καλσόν και τα νάιλον εσώρουχα. Τα στενά ρούχα περιορίζουν τη ροή του αέρα στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, οδηγώντας συχνά σε αυξημένη θερμοκρασία και υγρασία που μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό. Φορέστε λευκά, βαμβακερά εσώρουχα για να αυξήσετε τον αερισμό και την ξηρότητα. Προσπαθήστε να κοιμάστε χωρίς εσώρουχα το βράδυ.
    • Αποφύγετε τα υδρομασάζ και το μούσκεμα σε ζεστά μπάνια. Το να περνάτε χρόνο σε ζεστό νερό μπορεί να προκαλέσει δυσφορία και φαγούρα.
    • Μη χρησιμοποιείτε ταμπόν ή σερβιετάκια. 
    • Αποφύγετε δραστηριότητες που ασκούν πίεση στον αιδοίο σας, όπως η ποδηλασία ή η ιππασία.
    • Πλύνετε απαλά. Το σκληρό τρίψιμο της πληγείσας περιοχής ή το πολύ συχνά πλύσιμο μπορεί να αυξήσει τον ερεθισμό. Αντίθετα, χρησιμοποιήστε απλό νερό για να καθαρίσετε απαλά τον αιδοίο σας με το χέρι σας και να στεγνώσετε την περιοχή. Μετά το μπάνιο, εφαρμόστε μία μαλακτική κρέμα χωρίς συντηρητικά, για να δημιουργήσετε ένα προστατευτικό φράγμα.
    • Χρησιμοποιήστε λιπαντικά. Εάν είστε σεξουαλικά ενεργοί, εφαρμόστε ένα λιπαντικό πριν κάνετε σεξ. Μην χρησιμοποιείτε προϊόντα που περιέχουν οινόπνευμα, γεύση ή θερμαντικούς ή ψυκτικούς παράγοντες.

    Το άγχος τείνει να επιδεινώσει την αιδοδυνία και η αιδοιοδυνία αυξάνει το στρες. Ορισμένες γυναίκες ανακουφίζονται από τη γιόγκα, τον διαλογισμό, το μασάζ και άλλους παράγοντες μείωσης του στρες.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Μπορεί να σας φανεί χρήσιμη η συζήτηση με άλλες γυναίκες που πάσχουν από αιδοιοδυνία. Εάν δεν θέλετε να συμμετάσχετε σε μια ομάδα υποστήριξης, ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να συστήσει έναν σύμβουλο στην περιοχή σας που έχει εμπειρία να βοηθά τις γυναίκες να αντιμετωπίσουν την αιδοιοδυνία. Η σεξουαλική θεραπεία ή η θεραπεία ζευγαριών μπορεί να βοηθήσουν εσάς και τον σύντροφό σας να αντιμετωπίσετε την επίδραση της αιδοιοδυνίας στη σχέση σας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    7 bis 1320x742

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Όταν η γυναίκα πονάει κατά τη σεξουαλική επαφή

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    www.emedi.gr

     

     

  • Πόνος στον αυχένα Πόνος στον αυχένα

    Μήπως έχετε πόνο στον αυχένα;

    Ο πόνος στον αυχένα είναι ένα συχνό παράπονο. Οι μυς του λαιμού μπορεί να καταπονηθούν από την κακή στάση του σώματος, όπως σκύψιμο πάνω από τον υπολογιστή είτε σκύψιμο πάνω από τον πάγκο εργασίας σας. Η οστεοαρθρίτιδα είναι επίσης μια συχνή αιτία πόνου στον αυχένα. Σπάνια, ο πόνος στον αυχένα μπορεί να είναι σύμπτωμα ενός πιο σοβαρού προβλήματος. Αναζητήστε ιατρική περίθαλψη εάν ο πόνος στον αυχένα συνοδεύεται από μούδιασμα ή απώλεια δύναμης στα χέρια ή τα χέρια σας ή εάν έχετε πόνο στον ώμο ή κάτω από το χέρι σας. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Τα σημεία και συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • Πόνος που συχνά επιδεινώνεται κρατώντας το κεφάλι σας σε ένα σημείο για μεγάλες περιόδους, όπως όταν οδηγείτε ή εργάζεστε σε υπολογιστή
    • Μυϊκή σύσπαση και σπασμοί
    • Μειωμένη ικανότητα κίνησης του κεφαλιού σας
    • Πονοκέφαλος

    Οι περισσότεροι πόνοι στον αυχένα βελτιώνονται σταδιακά με τη θεραπεία στο σπίτι. Εάν όχι, δείτε το γιατρό σας. Αναζητήστε άμεση φροντίδα εάν ο έντονος πόνος στον αυχένα προκύψει από τραυματισμό, όπως τροχαίο ατύχημα, ατύχημα κατάδυσης ή πτώση.

    Επικοινωνήστε με έναν γιατρό εάν ο πόνος στον αυχένα σας:

    • Είναι σοβαρός
    • Επιμένει για αρκετές ημέρες χωρίς ανακούφιση
    • Απλώνεται στα χέρια ή τα πόδια
    • Συνοδεύεται από πονοκέφαλο, μούδιασμα, αδυναμία ή μυρμήγκιασμα

    ΑΙΤΙΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Ο λαιμός σας είναι εύκαμπτος και υποστηρίζει το βάρος του κεφαλιού σας, επομένως μπορεί να είναι ευάλωτος σε τραυματισμούς και καταστάσεις που προκαλούν πόνο και περιορίζουν την κίνηση.

    Οι αιτίες του πόνου στον αυχένα περιλαμβάνουν:

    • Μυϊκές καταπονήσεις. Η υπερβολική χρήση, όπως πάρα πολλές ώρες σκύψιμο πάνω από τον υπολογιστή ή το smartphone σας, συχνά προκαλεί μυϊκή καταπόνηση. Ακόμη και μικρά πράγματα, όπως το διάβασμα στο κρεβάτι ή το τρίξιμο των δοντιών σας, μπορεί να καταπονήσουν τους μυς του λαιμού.
    • Φθαρμένες αρθρώσεις. Ακριβώς όπως οι άλλες αρθρώσεις στο σώμα σας, οι αρθρώσεις του λαιμού σας τείνουν να φθείρονται με την ηλικία. Η οστεοαρθρίτιδα προκαλεί φθορά των χόνδρων μεταξύ των οστών σας (σπόνδυλοι). Στη συνέχεια, το σώμα σας σχηματίζει οστεόφυτα που επηρεάζουν την κίνηση των αρθρώσεων και προκαλούν πόνο.
    • Συμπίεση νεύρων. Οι δισκοκήλες ή τα οστεόφυτα στους σπονδύλους του λαιμού σας μπορεί να πιέσουν τα νεύρα που διακλαδίζονται από το νωτιαίο μυελό.
    • Τραυματισμοί. Οι οπίσθιες αυτόματες συγκρούσεις συχνά οδηγούν σε τραυματισμό, ο οποίος συμβαίνει όταν το κεφάλι τινάζεται προς τα πίσω και μετά προς τα εμπρός, καταπονώντας τους μαλακούς ιστούς του λαιμού.
    • Ασθένειες. Ορισμένες ασθένειες, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η μηνιγγίτιδα ή ο καρκίνος, μπορεί να προκαλέσουν πόνο στον αυχένα.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Οι περισσότεροι πόνοι στον αυχένα συνδέονται με την κακή στάση του σώματος σε συνδυασμό με τη φθορά που σχετίζεται με την ηλικία. Για να αποτρέψετε τον πόνο στον αυχένα, κρατήστε το κεφάλι σας στο κέντρο της σπονδυλικής στήλης.

    Μερικές απλές αλλαγές στην καθημερινότητά σας μπορεί να σας βοηθήσουν.

    Σκεφτείτε να προσπαθήσετε να:

    • Χρησιμοποιήστε καλή στάση. Όταν στέκεστε και κάθεστε, βεβαιωθείτε ότι οι ώμοι σας βρίσκονται σε ευθεία γραμμή πάνω από τους γοφούς σας και τα αυτιά σας ακριβώς πάνω από τους ώμους σας.
    • Κάντε συχνά διαλείμματα. Εάν ταξιδεύετε μεγάλες αποστάσεις ή εργάζεστε πολλές ώρες στον υπολογιστή σας, σηκωθείτε, μετακινηθείτε και τεντώστε το λαιμό και τους ώμους σας.
    • Ρυθμίστε το γραφείο, την καρέκλα και τον υπολογιστή σας έτσι ώστε η οθόνη να βρίσκεται στο ύψος των ματιών. Τα γόνατα πρέπει να είναι ελαφρώς χαμηλότερα από τους γοφούς. Χρησιμοποιήστε τα μπράτσα της καρέκλας σας.
    • Αποφύγετε να βάζετε το τηλέφωνο ανάμεσα στο αυτί και τον ώμο σας όταν μιλάτε. Αντ' αυτού χρησιμοποιήστε ακουστικά ή μεγάφωνο.
    • Εάν καπνίζετε, κόψτε το. Το κάπνισμα μπορεί να σας βάλει σε υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξετε πόνο στον αυχένα.
    • Αποφύγετε να μεταφέρετε βαριές τσάντες με ιμάντες στον ώμο σας. Το βάρος μπορεί να καταπονήσει το λαιμό σας.
    • Κοιμηθείτε σε καλή θέση. Το κεφάλι και ο λαιμός σας πρέπει να ευθυγραμμίζονται με το σώμα σας. Χρησιμοποιήστε ένα μικρό μαξιλάρι κάτω από το λαιμό σας. Προσπαθήστε να κοιμάστε ανάσκελα με τους μηρούς ανυψωμένους σε μαξιλάρια, που θα ισοπεδώσουν τους νωτιαίους μύες σας.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Ο γιατρός σας θα πάρει ένα ιατρικό ιστορικό και θα κάνει μια εξέταση. Αυτός ή αυτή θα ελέγξει για ευαισθησία, μούδιασμα και μυϊκή αδυναμία, καθώς και θα δει πόσο μακριά μπορείτε να μετακινήσετε το κεφάλι σας προς τα εμπρός, προς τα πίσω και από την άλλη πλευρά.

    shutterstock 1470492857 64503f4b2d1998ac3a1740db4e9336c3 2000

    Απεικονιστικές εξετάσεις

    Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει απεικονιστικές εξετάσεις για να έχετε μια καλύτερη εικόνα της αιτίας του πόνου στον αυχένα σας.

    Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν:

    • Ακτινογραφίες. Οι ακτίνες Χ μπορούν να αποκαλύψουν περιοχές στο λαιμό σας όπου τα νεύρα ή ο νωτιαίος μυελός σας μπορεί να τσιμπηθούν από οστικά άκανθα ή άλλες εκφυλιστικές αλλαγές.
    • Αξονική τομογραφία. Οι αξονικές τομογραφίες συνδυάζουν εικόνες ακτίνων Χ που λαμβάνονται από πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις για να παράγουν λεπτομερείς διατομές των εσωτερικών δομών του λαιμού σας.
    • MRI. Η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιεί ραδιοκύματα και ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο για να δημιουργήσει λεπτομερείς εικόνες των οστών και των μαλακών ιστών, συμπεριλαμβανομένου του νωτιαίου μυελού και των νεύρων που προέρχονται από το νωτιαίο μυελό.

    Είναι πιθανό να έχετε στην ακτινογραφία ή τη μαγνητική τομογραφία ενδείξεις δομικών προβλημάτων στον αυχένα σας χωρίς να έχετε συμπτώματα. Οι απεικονιστικές μελέτες χρησιμοποιούνται καλύτερα ως συμπλήρωμα σε ένα προσεκτικό ιστορικό και φυσική εξέταση για να προσδιοριστεί η αιτία του πόνου σας.

    Άλλες δοκιμές

    • Ηλεκτρομυογραφία (ΗΜΓ). Εάν ο γιατρός σας υποψιάζεται ότι ο πόνος στον αυχένα σας μπορεί να σχετίζεται με ένα πιεσμένο νεύρο, μπορεί να προτείνει ένα ΗΜΓ. Περιλαμβάνει την εισαγωγή λεπτών βελόνων μέσω του δέρματός σας σε έναν μυ και τη διενέργεια δοκιμών για τη μέτρηση της ταχύτητας της αγωγιμότητας των νεύρων για να προσδιοριστεί εάν συγκεκριμένα νεύρα λειτουργούν σωστά.
    • Εξετάσεις αίματος. Οι εξετάσεις αίματος μπορεί μερικές φορές να παρέχουν ενδείξεις φλεγμονωδών ή μολυσματικών καταστάσεων που μπορεί να προκαλούν ή να συμβάλλουν στον πόνο στον αυχένα σας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Οι πιο συνηθισμένοι τύποι ήπιου έως μέτριου πόνου στον αυχένα συνήθως ανταποκρίνονται καλά στην αυτοφροντίδα εντός δύο ή τριών εβδομάδων. Εάν ο πόνος στον αυχένα επιμένει, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει άλλες θεραπείες.

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει ισχυρότερο παυσίπονο από αυτό που μπορείτε να πάρετε χωρίς ιατρική συνταγή, καθώς και μυοχαλαρωτικά και τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά για ανακούφιση από τον πόνο.

    • Φυσικοθεραπεία. Ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας διδάξει ασκήσεις σωστής στάσης, ευθυγράμμισης και ενδυνάμωσης του αυχένα και μπορεί να χρησιμοποιήσει θερμότητα, πάγο, ηλεκτρική διέγερση και άλλα μέτρα για να ανακουφίσει τον πόνο σας και να αποτρέψει την υποτροπή.
    • Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση νεύρων (TENS). Τα ηλεκτρόδια που τοποθετούνται στο δέρμα σας κοντά στις επώδυνες περιοχές παρέχουν μικροσκοπικές ηλεκτρικές ώσεις που μπορεί να ανακουφίσουν τον πόνο.
    • Έλξη. Η έλξη χρησιμοποιεί βάρη και τροχαλίες για να τεντώσει απαλά το λαιμό σας. Αυτή η θεραπεία, υπό την επίβλεψη επαγγελματία ιατρού και φυσιοθεραπευτή, μπορεί να προσφέρει ανακούφιση από κάποιους πόνους στον αυχένα, ιδιαίτερα τον πόνο που σχετίζεται με τον ερεθισμό της νευρικής ρίζας.
    • Βραχυχρόνια ακινητοποίηση. Ένα μαλακό κολάρο που στηρίζει τον λαιμό σας μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου αφαιρώντας την πίεση από τις δομές στο λαιμό σας. Ωστόσο, εάν χρησιμοποιείται για περισσότερες από τρεις ώρες κάθε φορά ή για περισσότερες από μία έως δύο εβδομάδες, ένα κολάρο μπορεί να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό.

    Χειρουργικές και άλλες επεμβάσεις

    • Ενέσεις στεροειδών. Ο γιατρός σας μπορεί να κάνει ένεση κορτικοστεροειδών κοντά στις ρίζες των νεύρων, στις μικρές αρθρώσεις στα οστά της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης ή στους μύες του λαιμού σας για να βοηθήσει με τον πόνο. Μπορούν επίσης να ενεθούν φάρμακα που μουδιάζουν, όπως η λιδοκαΐνη για να ανακουφίσουν τον πόνο στον αυχένα.
    • Χειρουργική επέμβαση. Σπάνια χρειάζεται για πόνο στον αυχένα. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι μια επιλογή για την ανακούφιση της συμπίεσης της νευρικής ρίζας ή του νωτιαίου μυελού.

    Τα μέτρα αυτοφροντίδας που μπορείτε να δοκιμάσετε για να ανακουφίσετε τον πόνο στον αυχένα περιλαμβάνουν:

    • Δοκιμάστε παυσίπονα, όπως ιβουπροφαίνη, ναπροξένη νατριούχος και ακεταμινοφαίνη.
    • Εναλλασσόμενη ζέστη και κρύο. Μειώστε τη φλεγμονή εφαρμόζοντας κρύο, όπως παγοκύστη ή πάγο τυλιγμένο σε πετσέτα, για έως και 20 λεπτά πολλές φορές την ημέρα. Ή εναλλάξτε την παγοκύστη με θερμοφόρα. Δοκιμάστε να κάνετε ένα ζεστό ντους ή να χρησιμοποιήσετε ένα μαξιλάρι θέρμανσης σε χαμηλή ρύθμιση.
    • Ασκήσεις στο σπίτι. Μόλις υποχωρήσει ο χειρότερος πόνος, ξεκινήστε ήπιες ασκήσεις διατάσεων καθημερινά. Ο γιατρός σας ή ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας καθοδηγήσει σχετικά με τη σωστή τεχνική. Πρώτα ζεστάνετε το λαιμό και την πλάτη σας με ένα μαξιλάρι θέρμανσης ή στο ντους ή στο μπάνιο. Στη συνέχεια, γείρετε απαλά, λυγίστε και περιστρέψτε το λαιμό σας.

    Εναλλακτικές θεραπείες για τον πόνο στον αυχένα

    Μιλήστε με το γιατρό σας εάν ενδιαφέρεστε να δοκιμάσετε εναλλακτικές θεραπείες για τον πόνο στον αυχένα σας. 

    Οι εναλλακτικές θεραπείες περιλαμβάνουν:

    • Βελονισμός. Ο βελονισμός περιλαμβάνει την εισαγωγή λεπτών βελόνων σε διάφορα σημεία του σώματός σας. Μελέτες έχουν βρει ότι ο βελονισμός μπορεί να είναι χρήσιμος για πολλούς τύπους πόνου. Ο βελονισμός θεωρείται γενικά ασφαλής όταν εκτελείται από πιστοποιημένο ιατρό χρησιμοποιώντας αποστειρωμένες βελόνες.
    • Χειροπρακτική. Εκτελείται κυρίως στη σπονδυλική στήλη. Οι χειροπρακτικές θεραπείες στον αυχένα μπορούν να προσφέρουν ανακούφιση από τον πόνο.
    • Μασάζ. Κατά τη διάρκεια ενός μασάζ, ένας εκπαιδευμένος επαγγελματίας χειρίζεται τους μυς του λαιμού σας με τα χέρια του.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Neck Pain

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αυχενική σπονδύλωση

    Τραυματισμός του αυχένα από έκταση

    Κεφαλαλγία τάσεως

    Χειρισμός της σπονδυλικής στήλης

    Μασάζ στα πόδια για τους πόνους στην πλάτη

    Μήπως έχετε δυσκαμψία στον αυχένα;

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Σας πονάει ο αυχένας σας και η πλάτη σας;

    Δισκοπλαστική

    www.emedi.gr

     

  • Χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων Χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων

    Μήπως έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων

    Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων σημαίνει ότι το υγρό (σπέρμα) που εκσπερματίζετε κατά τη διάρκεια ενός οργασμού περιέχει λιγότερα σπερματοζωάρια από το φυσιολογικό. Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων ονομάζεται επίσης ολιγοσπερμία. Η πλήρης απουσία σπέρματος ονομάζεται αζωοσπερμία. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων σας θεωρείται χαμηλότερος από το φυσιολογικό εάν έχετε λιγότερα από 15 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο σπέρματος. Το να έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων μειώνει τις πιθανότητες ένα από τα σπερματοζωάριά σας να γονιμοποιήσει το ωάριο του συντρόφου σας, με αποτέλεσμα την εγκυμοσύνη. Ωστόσο, πολλοί άνδρες που έχουν χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων εξακολουθούν να είναι σε θέση να κάνουν παιδί.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Το κύριο σημείο του χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων είναι η αδυναμία σύλληψης παιδιού. Μπορεί να μην υπάρχουν άλλα εμφανή σημεία ή συμπτώματα. Σε ορισμένους άνδρες, ένα υποκείμενο πρόβλημα όπως μια κληρονομική χρωμοσωμική ανωμαλία, μια ορμονική ανισορροπία, διεσταλμένες φλέβες των όρχεων ή μια κατάσταση που εμποδίζει τη διέλευση του σπέρματος μπορεί να προκαλέσει σημεία και συμπτώματα.

    Τα συμπτώματα χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Προβλήματα με τη σεξουαλική λειτουργία, για παράδειγμα, χαμηλή σεξουαλική ορμή ή δυσκολία διατήρησης στύσης (στυτική δυσλειτουργία)
    • Πόνος, πρήξιμο ή εξόγκωμα στην περιοχή των όρχεων
    • Μειωμένη τριχοφυΐα στο πρόσωπο ή στο σώμα ή άλλα σημάδια ανωμαλίας χρωμοσωμάτων ή ορμονών

    Επισκεφθείτε έναν γιατρό εάν δεν καταφέρατε να συλλάβετε παιδί μετά από ένα χρόνο τακτικής, απροστάτευτης σεξουαλικής επαφής ή νωρίτερα εάν έχετε κάποιο από τα ακόλουθα:

    • Προβλήματα στύσης ή εκσπερμάτωσης, χαμηλή σεξουαλική ορμή ή άλλα προβλήματα με τη σεξουαλική λειτουργία
    • Πόνος, ενόχληση, ένα εξόγκωμα ή πρήξιμο στην περιοχή των όρχεων
    • Ιστορικό προβλημάτων όρχεων, προστάτη ή σεξουαλικών προβλημάτων
    • Μια επέμβαση στη βουβωνική χώρα, στους όρχεις, στο πέος ή στο όσχεο 

    ΑΙΤΙΑ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Η παραγωγή σπέρματος είναι μια πολύπλοκη διαδικασία και απαιτεί φυσιολογική λειτουργία των όρχεων (όρχεις) καθώς και του υποθαλάμου και των αδένων της υπόφυσης, όργανα στον εγκέφαλό σας που παράγουν ορμόνες που ενεργοποιούν την παραγωγή σπέρματος. Μόλις παραχθεί το σπέρμα στους όρχεις, οι ευαίσθητοι σωλήνες τα μεταφέρουν μέχρι να αναμειχθούν με το σπέρμα και να εκσπερματωθούν από το πέος. Προβλήματα με οποιοδήποτε από αυτά τα συστήματα μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος. Επίσης, μπορεί να υπάρχουν προβλήματα μη φυσιολογικού σχήματος (μορφολογία), κίνησης (κινητικότητας) ή λειτουργίας του σπέρματος. Ωστόσο, συχνά η αιτία του χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων δεν εντοπίζεται. 

    Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων μπορεί να προκληθεί από διάφορα προβλήματα υγείας και ιατρικές θεραπείες.

    Μερικά από αυτά περιλαμβάνουν:

    • Κιρσόκηλη. Η κιρσοκήλη είναι μια διόγκωση των φλεβών που παροχετεύουν τον όρχι. Είναι η πιο συχνή αναστρέψιμη αιτία ανδρικής υπογονιμότητας. Αν και ο ακριβής λόγος που η κιρσοκήλη προκαλεί στειρότητα είναι άγνωστος, μπορεί να σχετίζεται με μη φυσιολογική ρύθμιση της θερμοκρασίας των όρχεων. Η κιρσοκήλη έχει ως αποτέλεσμα τη μειωμένη ποιότητα του σπέρματος.
    • Μόλυνση. Ορισμένες λοιμώξεις μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος ή την υγεία του σπέρματος ή μπορεί να προκαλέσουν ουλές που εμποδίζουν τη διέλευση του σπέρματος. Αυτές περιλαμβάνουν φλεγμονή της επιδιδυμίδας (επιδιδυμίτιδα) ή των όρχεων (ορχίτιδα) και ορισμένες σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένης της γονόρροιας ή του HIV. Αν και ορισμένες λοιμώξεις μπορεί να οδηγήσουν σε μόνιμη βλάβη των όρχεων, τις περισσότερες φορές το σπέρμα μπορεί ακόμα να ανακτηθεί.
    • Προβλήματα εκσπερμάτωσης. Η ανάδρομη εκσπερμάτιση συμβαίνει όταν το σπέρμα εισέρχεται στην ουροδόχο κύστη κατά τη διάρκεια του οργασμού αντί να βγαίνει από την άκρη του πέους. Διάφορες παθήσεις υγείας μπορεί να προκαλέσουν παλίνδρομη εκσπερμάτιση ή έλλειψη εκσπερμάτωσης, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη, των τραυματισμών της σπονδυλικής στήλης και της χειρουργικής επέμβασης της ουροδόχου κύστης, του προστάτη ή της ουρήθρας.
    • Ορισμένα φάρμακα μπορεί επίσης να οδηγήσουν σε προβλήματα εκσπερμάτωσης, όπως φάρμακα για την αρτηριακή πίεση γνωστά ως άλφα αποκλειστές. Ορισμένα προβλήματα εκσπερμάτωσης μπορούν να αντιστραφούν, ενώ άλλα είναι μόνιμα. Στις περισσότερες περιπτώσεις μόνιμων προβλημάτων εκσπερμάτισης, το σπέρμα μπορεί ακόμα να ανακτηθεί απευθείας από τους όρχεις.
    • Αντισώματα που επιτίθενται στο σπέρμα. Τα αντισώματα κατά του σπέρματος είναι κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που λανθασμένα αναγνωρίζουν το σπέρμα ως επιβλαβείς εισβολείς και προσπαθούν να τα καταστρέψουν.
    • Όγκοι. Οι καρκίνοι και οι μη κακοήθεις όγκοι μπορούν να επηρεάσουν τα ανδρικά αναπαραγωγικά όργανα άμεσα, μέσω των αδένων που απελευθερώνουν ορμόνες που σχετίζονται με την αναπαραγωγή, όπως η υπόφυση, ή μέσω άγνωστων αιτιών. Η χειρουργική επέμβαση, η ακτινοβολία ή η χημειοθεραπεία για τη θεραπεία όγκων μπορούν επίσης να επηρεάσουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Μη κατεβασμένοι όρχεις ή κρυψορχία. Κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ανάπτυξης, ο ένας ή και οι δύο όρχεις μερικές φορές αποτυγχάνουν να κατέβουν από την κοιλιά στον σάκο που συνήθως περιέχει τους όρχεις (όσχεο). Η μειωμένη γονιμότητα είναι πιο πιθανή στους άνδρες με αυτή την πάθηση.
    • Ορμονικές ανισορροπίες. Ο υποθάλαμος, η υπόφυση και οι όρχεις παράγουν ορμόνες που είναι απαραίτητες για τη δημιουργία του σπέρματος. Αλλαγές σε αυτές τις ορμόνες, καθώς και από άλλα συστήματα, όπως ο θυρεοειδής και τα επινεφρίδια, μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος.
    • Ελαττώματα των σωληναρίων που μεταφέρουν το σπέρμα. Πολλοί διαφορετικοί σωλήνες μεταφέρουν σπέρμα. Μπορούν να αποκλειστούν λόγω διαφόρων αιτιών, συμπεριλαμβανομένου ακούσιου τραυματισμού από χειρουργική επέμβαση, προηγούμενων λοιμώξεων, τραύματος ή ανώμαλης ανάπτυξης, όπως με κυστική ίνωση ή παρόμοιες κληρονομικές καταστάσεις. Η απόφραξη μπορεί να συμβεί σε οποιοδήποτε επίπεδο, συμπεριλαμβανομένου του όρχεως, στους σωλήνες που παροχετεύουν τον όρχι, στην επιδιδυμίδα, στους εκσπερματικούς πόρους ή στην ουρήθρα.
    • Χρωμοσωμικά ελαττώματα. Κληρονομικές διαταραχές όπως το σύνδρομο Klinefelter - στο οποίο ένας άνδρας γεννιέται με δύο χρωμοσώματα Χ και ένα χρωμόσωμα Υ αντί για ένα Χ και ένα Υ - προκαλούν ανώμαλη ανάπτυξη των ανδρικών αναπαραγωγικών οργάνων. Άλλα γενετικά σύνδρομα που σχετίζονται με τη στειρότητα περιλαμβάνουν την κυστική ίνωση, το σύνδρομο Kallmann και το σύνδρομο Kartagener.
    • Κοιλιοκάκη. Μια πεπτική διαταραχή που προκαλείται από την ευαισθησία στη γλουτένη, η κοιλιοκάκη μπορεί να προκαλέσει ανδρική υπογονιμότητα. Η γονιμότητα μπορεί να βελτιωθεί μετά την υιοθέτηση μιας δίαιτας χωρίς γλουτένη.
    • Ορισμένα φάρμακα. Η θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης, η μακροχρόνια χρήση αναβολικών στεροειδών, τα αντικαρκινικά φάρμακα (χημειοθεραπεία), ορισμένα αντιμυκητιασικά και αντιβιοτικά φάρμακα, ορισμένα φάρμακα για το έλκος και άλλα φάρμακα μπορούν να βλάψουν την παραγωγή σπέρματος και να μειώσουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις. Ορισμένες χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να σας εμποδίσουν να έχετε σπέρμα στην εκσπερμάτισή σας, συμπεριλαμβανομένης της βαζεκτομής, της αποκατάστασης βουβωνοκήλης, των χειρουργικών επεμβάσεων οσχέου ή όρχεων, επεμβάσεις προστάτη και εγχειρήσεις  κοιλίας για καρκίνους όρχεων και ορθού, μεταξύ άλλων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε για την αναστροφή αυτών των αποφράξεων είτε για την ανάκτηση του σπέρματος απευθείας από την επιδιδυμίδα και τους όρχεις.

    Η παραγωγή ή η λειτουργία του σπέρματος μπορεί να επηρεαστεί από την υπερβολική έκθεση σε ορισμένα περιβαλλοντικά στοιχεία, όπως:

    • Βιομηχανικά χημικά. Η παρατεταμένη έκθεση σε βενζόλια, τολουόλιο, ξυλόλιο, ζιζανιοκτόνα, φυτοφάρμακα, οργανικούς διαλύτες, υλικά βαφής και μόλυβδο μπορεί να συμβάλει σε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων.
    • Έκθεση σε βαρέα μέταλλα. Η έκθεση σε μόλυβδο ή άλλα βαρέα μέταλλα μπορεί επίσης να προκαλέσει στειρότητα.
    • Ακτινοβολία ή ακτίνες Χ. Η έκθεση στην ακτινοβολία μπορεί να μειώσει την παραγωγή σπέρματος. Μπορεί να χρειαστούν αρκετά χρόνια για να επανέλθει η παραγωγή σπέρματος στο φυσιολογικό. Με υψηλές δόσεις ακτινοβολίας, η παραγωγή σπέρματος μπορεί να μειωθεί μόνιμα.
    • Υπερθέρμανση των όρχεων. Οι αυξημένες θερμοκρασίες βλάπτουν την παραγωγή και τη λειτουργία του σπέρματος. Αν και οι μελέτες είναι περιορισμένες και αδιευκρίνιστες, η συχνή χρήση σάουνας ή τζακούζι μπορεί να επηρεάσει προσωρινά τον αριθμό των σπερματοζωαρίων.

    Το να κάθεστε για μεγάλες περιόδους, να φοράτε στενά ρούχα ή να εργάζεστε σε φορητό υπολογιστή για μεγάλα χρονικά διαστήματα μπορεί επίσης να αυξήσει τη θερμοκρασία στο όσχεό σας και να μειώσει ελαφρώς την παραγωγή σπέρματος.

    Άλλες αιτίες χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων περιλαμβάνουν:

    • Χρήση ναρκωτικών. Τα αναβολικά στεροειδή που λαμβάνονται για την τόνωση της μυϊκής δύναμης και ανάπτυξης μπορεί να προκαλέσουν συρρίκνωση των όρχεων και μείωση της παραγωγής σπέρματος. Η χρήση κοκαΐνης μπορεί επίσης να μειώσει τον αριθμό και την ποιότητα του σπέρματός σας.
    • Χρήση αλκοόλ. Η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να μειώσει τα επίπεδα τεστοστερόνης και να προκαλέσει μειωμένη παραγωγή σπέρματος.
    • Επάγγελμα. Ορισμένα επαγγέλματα μπορεί να συνδέονται με κίνδυνο υπογονιμότητας, συμπεριλαμβανομένης της συγκόλλησης ή εκείνων που σχετίζονται με παρατεταμένο κάθισμα, όπως η οδήγηση φορτηγού. 
    • Κάπνισμα καπνού. Οι άνδρες που καπνίζουν μπορεί να έχουν χαμηλότερο αριθμό σπερματοζωαρίων από εκείνους που δεν καπνίζουν.
    • Συναισθηματικό στρες. Το σοβαρό ή παρατεταμένο συναισθηματικό στρες, συμπεριλαμβανομένου του στρες για τη γονιμότητα, μπορεί να επηρεάσει τις ορμόνες που απαιτούνται για την παραγωγή σπέρματος.
    • Κατάθλιψη. Η κατάθλιψη μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη συγκέντρωση του σπέρματος.
    • Βάρος. Η παχυσαρκία μπορεί να βλάψει τη γονιμότητα με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένου του άμεσου αντίκτυπου στο σπέρμα και της πρόκλησης ορμονικών αλλαγών που μειώνουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Θέματα εξέτασης σπέρματος. Χαμηλότερος από τον κανονικό αριθμό σπερματοζωαρίων μπορεί να προκύψει από τη δοκιμή ενός δείγματος σπέρματος που λήφθηκε πολύ σύντομα μετά την τελευταία σας εκσπερμάτιση. Λήφθηκε πολύ σύντομα μετά από ασθένεια ή αγχωτικό συμβάν ή δεν περιείχε όλο το σπέρμα επειδή χύθηκε λίγο κατά τη συλλογή. Για το λόγο αυτό, τα αποτελέσματα βασίζονται γενικά σε πολλά δείγματα που λαμβάνονται σε μια χρονική περίοδο.

    screen 3

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Διάφοροι παράγοντες κινδύνου συνδέονται με χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων και άλλα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσουν χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων.

    Περιλαμβάνουν:

    • Κάπνισμα καπνού
    • Κατανάλωση αλκοολ
    • Χρήση ορισμένων παράνομων ναρκωτικών
    • Να είναι κάποιος υπέρβαρος
    • Έντονη κατάθλιψη ή άγχος
    • Έχοντας ορισμένες προηγούμενες ή παρούσες λοιμώξεις
    • Η έκθεση σε τοξίνες
    • Υπερθέρμανση των όρχεων
    • Έχοντας βιώσει τραύμα στους όρχεις
    • Να έχετε γεννηθεί με διαταραχή γονιμότητας ή να έχετε συγγενή εξ αίματος, όπως ο αδερφός ή ο πατέρας σας, με διαταραχή γονιμότητας
    • Έχετε ορισμένες ιατρικές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένων όγκων και χρόνιων ασθενειών
    • Υποβολή θεραπειών για τον καρκίνο, όπως η ακτινοβολία
    • Λήψη ορισμένων φαρμάκων
    • Κάνοντας προηγούμενη βαζεκτομή ή μείζονα κοιλιακή ή πυελική χειρουργική επέμβαση
    • Ιστορικό κρυψορχίας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Η υπογονιμότητα που προκαλείται από χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων μπορεί να είναι αγχωτική τόσο για εσάς όσο και για τον σύντροφό σας.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Χειρουργική επέμβαση ή άλλες θεραπείες για μια υποκείμενη αιτία χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων
    • Ακριβές και εμπλεκόμενες τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, όπως η εξωσωματική γονιμοποίηση 
    • Το άγχος σχετίζεται με την αδυναμία απόκτησης παιδιού

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Για να προστατεύσετε τη γονιμότητά σας, αποφύγετε τους γνωστούς παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τον αριθμό και την ποιότητα του σπέρματος.

    Για παράδειγμα:

    • Μην καπνίζετε.
    • Περιορίστε ή απέχετε από το αλκοόλ.
    • Αποφύγετε τα παράνομα ναρκωτικά.
    • Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με φάρμακα που μπορούν να επηρεάσουν τον αριθμό των σπερματοζωαρίων.
    • Διατηρήστε ένα υγιές βάρος.
    • Αποφύγετε τη ζέστη.
    • Διαχειριστείτε το άγχος.
    • Αποφύγετε την έκθεση σε φυτοφάρμακα, βαρέα μέταλλα και άλλες τοξίνες.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Όταν επισκέπτεστε έναν γιατρό επειδή δυσκολεύεστε να αφήσετε τη σύντροφό σας έγκυο, αυτός ή αυτή θα προσπαθήσει να προσδιορίσει την υποκείμενη αιτία. Ακόμα κι αν ο γιατρός σας πιστεύει ότι το πρόβλημα είναι ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων, συνιστάται να αξιολογηθεί ο σύντροφός σας για να αποκλειστούν πιθανοί παράγοντες που συμβάλλουν και να καθοριστεί εάν μπορεί να απαιτούνται τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

    • Γενική φυσική εξέταση και ιατρικό ιστορικό. Αυτό περιλαμβάνει εξέταση των γεννητικών σας οργάνων και ερωτήσεις σχετικά με τυχόν κληρονομικές παθήσεις, χρόνια προβλήματα υγείας, ασθένειες, τραυματισμούς ή χειρουργικές επεμβάσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη γονιμότητα. Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να ρωτήσει για τις σεξουαλικές σας συνήθειες και τη σεξουαλική σας ανάπτυξη.
    • Ανάλυση σπέρματος. Ένας χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων διαγιγνώσκεται ως μέρος μιας εξέτασης ανάλυσης σπέρματος. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων προσδιορίζεται γενικά με την εξέταση του σπέρματος κάτω από ένα μικροσκόπιο για να δούμε πόσα σπερματοζωάρια εμφανίζονται μέσα σε ένα συγκεκριμένο οπτικό πεδίο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένας υπολογιστής μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση του αριθμού των σπερματοζωαρίων. Τα δείγματα σπέρματος μπορούν να ληφθούν με δύο διαφορετικούς τρόπους. Μπορείτε να δώσετε ένα δείγμα με αυνανισμό και εκσπερμάτιση σε ειδικό δοχείο στο ιατρείο. Λόγω θρησκευτικών ή πολιτιστικών πεποιθήσεων, ορισμένοι άνδρες προτιμούν μια εναλλακτική μέθοδο συλλογής σπέρματος. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το σπέρμα μπορεί να συλλεχθεί με τη χρήση ειδικού προφυλακτικού κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Νέα σπερματοζωάρια παράγονται συνεχώς στους όρχεις και χρειάζονται περίπου 42 έως 76 ημέρες για να ωριμάσουν. Έτσι, μια τρέχουσα ανάλυση σπέρματος αντικατοπτρίζει το περιβάλλον σας τους τελευταίους τρεις μήνες. Τυχόν θετικές αλλαγές που έχετε κάνει δε θα εμφανιστούν για αρκετούς μήνες. Μία από τις πιο συχνές αιτίες χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων είναι η ατελής ή ακατάλληλη συλλογή δείγματος σπέρματος. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων επίσης συχνά ποικίλλει. Εξαιτίας αυτών των παραγόντων, οι περισσότεροι γιατροί θα ελέγχουν δύο ή περισσότερα δείγματα σπέρματος με την πάροδο του χρόνου για να διασφαλίσουν τη συνέπεια μεταξύ των δειγμάτων. Για να διασφαλιστεί η ακρίβεια σε μια συλλογή, ο γιατρός σας θα σας ζητήσει να βεβαιωθείτε ότι όλο το σπέρμα σας μπαίνει στο κύπελλο συλλογής ή στο προφυλακτικό συλλογής όταν εκσπερματώνετε. Θα πρέπει να απέχετε από την εκσπερμάτιση για δύο έως επτά ημέρες πριν συλλέξετε δείγμα. Θα συλλέξετε ένα δεύτερο δείγμα τουλάχιστον δύο εβδομάδες μετά το πρώτο. Θα αποφύγετε τη χρήση λιπαντικών γιατί αυτά τα προϊόντα μπορούν να επηρεάσουν την κινητικότητα του σπέρματος.

    Αποτελέσματα ανάλυσης σπέρματος

    Οι φυσιολογικές πυκνότητες σπέρματος κυμαίνονται από 15 εκατομμύρια έως πάνω από 200 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο σπέρματος. Θεωρείται ότι έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων εάν έχετε λιγότερα από 15 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο ή λιγότερο από 39 εκατομμύρια συνολικά σπερματοζωάρια ανά εκσπερμάτιση. Η πιθανότητα να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας μειώνεται με τη μείωση του αριθμού των σπερματοζωαρίων. Μερικοί άνδρες δεν έχουν καθόλου σπερματοζωάρια στο σπέρμα τους. Αυτό είναι γνωστό ως αζωοσπερμία. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που εμπλέκονται στην αναπαραγωγή και ο αριθμός των σπερματοζωαρίων στο σπέρμα σας είναι καθορισμένοςς. Μερικοί άνδρες με χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων κάνουν παιδιά με επιτυχία. Ομοίως, ορισμένοι άνδρες με φυσιολογικό αριθμό σπερματοζωαρίων δε μπορούν να κάνουν παιδιά. Ακόμα κι αν έχετε αρκετό σπέρμα, άλλοι παράγοντες είναι σημαντικοί για την επίτευξη εγκυμοσύνης, συμπεριλαμβανομένης της φυσιολογικής κίνησης του σπέρματος (κινητικότητα).

    Όταν η θεραπεία δεν αποδίδει

    Σε σπάνιες περιπτώσεις, τα προβλήματα ανδρικής γονιμότητας δε μπορούν να αντιμετωπιστούν και είναι αδύνατο για έναν άνδρα να αποκτήσει παιδί. Εάν συμβαίνει αυτό, εσείς και ο σύντροφός σας μπορείτε να σκεφτείτε είτε να χρησιμοποιήσετε σπέρμα από δότη είτε να υιοθετήσετε ένα παιδί.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Υπάρχουν βήματα που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι για να αυξήσετε τις πιθανότητές σας να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας, όπως:

    • Αύξηση της συχνότητας του σεξ. Η σεξουαλική επαφή κάθε μέρα ή κάθε δεύτερη μέρα ξεκινώντας τουλάχιστον τέσσερις ημέρες πριν την ωορρηξία αυξάνει τις πιθανότητες να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας.
    • Σεξ όταν είναι δυνατή η γονιμοποίηση. Μια γυναίκα είναι πιθανό να μείνει έγκυος κατά τη διάρκεια της ωορρηξίας — η οποία συμβαίνει στη μέση του εμμηνορροϊκού κύκλου, μεταξύ των περιόδων. Αυτό θα εξασφαλίσει ότι το σπέρμα, το οποίο μπορεί να ζήσει αρκετές ημέρες, είναι παρόν όταν είναι δυνατή η σύλληψη.
    • Αποφυγή λιπαντικών. Ορισμένα προϊόντα ενδέχεται να επηρεάσουν την κίνηση και τη λειτουργία του σπέρματος. 

    Τα συμπληρώματα με μελέτες που δείχνουν πιθανά οφέλη για τη βελτίωση του αριθμού ή της ποιότητας του σπέρματος περιλαμβάνουν:

    • Μαύρο κύμινο (nigella sativa)
    • Συνένζυμο Q10
    • Φυλλικό οξύ
    • Ιπποκάστανο (aescin)
    • L-καρνιτίνη
    • Panax ginseng
    • Ψευδάργυρος

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ανδρική υπογονιμότητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ανδρική υπογονιμότητα

    1111111111111

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη συστροφή όρχεως

    Τεχνητή γονιμοποίηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την προστατίτιδα

    Προβλήματα γονιμότητας

    Επιδιδυμίτιδα

    Συνταγή για την ορχίτιδα

    Τα εσώρουχα μπορεί να επηρεάσουν την ανδρική γονιμότητα

    Τα παχύσαρκα ζευγάρια δε μπορούν να τεκνοποιήσουν εύκολα

    Σύγχρονη εξωσωματική γονιμοποίηση

    Έχει κινδύνους η πατρότητα σε μεγάλη ηλικία;

    Οι καλύτερες βιταμίνες για την αύξηση της γονιμότητας

    Εργαστηριακό σπέρμα

    Η δίαιτα που είναι πλούσια σε πρωτεΐνες αυξάνει την γονιμότητα

    Μήπως έχετε αδύναμο σπέρμα;

    Τεχνητός όρχις για την ανδρική υπογονιμότητα

    Η στείρωση στους άντρες

    Πότε τα σπερματοζωάρια κολυμπούν γρηγορότερα

    Για πoιούς λόγους δε μπορείτε να κάνετε παιδί

    Κόλπα για καλύτερο σπέρμα

    Πώς η τηλεόραση επηρεάζει την γονιμότητα στους άντρες

    Σύνδρομο Klinefelter

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Πόσο σημαντικός είναι ο προστάτης

    Μήπως έχετε πόνο στην εκσπερμάτιση;

    Ορχίτιδα

    Απόγονοι χωρίς σπερματοζωάρια και ωάρια

    Πώς οι άντρες μπορούν να βελτιώσουν το σπέρμα τους

    Το κινητό μειώνει την παραγωγή σπερματοζωαρίων

    Αιτίες ανδρικής υπογονιμότητας

    Γονίδιο ένοχο για την ανδρική υπογονιμότητα

    Έλεγχος γονιμότητας ανδρών

    Εξωσωματική Γονιμοποίηση

    Ανδρική υπογονιμότητα

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία

    Πνευμονία

    Η πνευμονία είναι μια λοίμωξη που προκαλεί φλεγμονή στους αερόσακους στον έναν ή και στους δύο πνεύμονες. Οι αερόσακοι μπορεί να γεμίσουν με υγρό ή πύον, προκαλώντας βήχα με φλέγματα ή πύον, πυρετό, ρίγη και δυσκολία στην αναπνοή. Μια ποικιλία οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων των βακτηρίων, των ιών και των μυκήτων, μπορεί να προκαλέσουν πνευμονία. Η πνευμονία μπορεί να ποικίλλει σε σοβαρότητα από ήπια έως απειλητική για τη ζωή. Είναι πιο σοβαρό για βρέφη και μικρά παιδιά, άτομα άνω των 65 ετών και άτομα με προβλήματα υγείας ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της πνευμονίας ποικίλλουν από ήπια έως σοβαρά, ανάλογα με παράγοντες όπως ο τύπος του μικροβίου που προκαλεί τη λοίμωξη, η ηλικία και η γενική υγεία. Τα ήπια σημεία και συμπτώματα είναι συχνά παρόμοια με εκείνα του κρυολογήματος ή της γρίπης, αλλά διαρκούν περισσότερο.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της πνευμονίας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Πόνος στο στήθος όταν αναπνέετε ή βήχετε
    • Σύγχυση ή αλλαγές στη νοητική κατάσταση (σε ενήλικες ηλικίας 65 ετών και άνω)
    • Βήχας, που μπορεί να προκαλέσει φλέγματα
    • Κούραση
    • Πυρετός, εφίδρωση και τρέμουλο
    • Χαμηλότερη από την φυσιολογική θερμοκρασία σώματος (σε ενήλικες άνω των 65 ετών και άτομα με αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα)
    • Ναυτία, έμετος ή διάρροια
    • Δυσκολία στην αναπνοή

    Τα νεογνά και τα βρέφη μπορεί να μην παρουσιάζουν κανένα σημείο της μόλυνσης. Ή μπορεί να κάνουν εμετό, να έχουν πυρετό και βήχα, να φαίνονται ανήσυχοι ή κουρασμένοι και χωρίς ενέργεια ή να έχουν δυσκολία στην αναπνοή και στο φαγητό. 

    Επισκεφθείτε το γιατρό σας εάν έχετε δυσκολία στην αναπνοή, πόνο στο στήθος, επίμονο πυρετό 39 C ή υψηλότερο ή επίμονο βήχα, ειδικά εάν βγάζετε με το βήχα πύον.

    Είναι ιδιαίτερα σημαντικό τα άτομα σε αυτές τις ομάδες υψηλού κινδύνου να επισκέπτονται έναν γιατρό:

    • Ενήλικες άνω των 65 ετών
    • Παιδιά κάτω των 2 ετών με σημεία και συμπτώματα
    • Άτομα με υποκείμενη κατάσταση υγείας ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα
    • Άτομα που λαμβάνουν χημειοθεραπεία ή λαμβάνουν φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα
    • Για ορισμένους ηλικιωμένους και άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια ή χρόνια πνευμονικά προβλήματα, η πνευμονία μπορεί γρήγορα να γίνει μια απειλητική για τη ζωή κατάσταση.

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Πολλά μικρόβια μπορούν να προκαλέσουν πνευμονία. Τα πιο συχνά είναι τα βακτήρια και οι ιοί στον αέρα που αναπνέουμε. Το σώμα, συνήθως, εμποδίζει αυτά τα μικρόβια να μολύνουν τους πνεύμονες. Μερικές φορές όμως αυτά τα μικρόβια μπορούν να υπερνικήσουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα, ακόμα κι αν η υγεία σας είναι γενικά καλή.

    Η πνευμονία ταξινομείται ανάλογα με τους τύπους μικροβίων που την προκαλούν και από πού πάθατε τη μόλυνση. 

    Πνευμονία της κοινότητας

    Η πνευμονία της κοινότητας είναι ο πιο συχνός τύπος πνευμονίας. Εμφανίζεται εκτός νοσοκομείων ή άλλων εγκαταστάσεων υγειονομικής περίθαλψης.

    Μπορεί να προκληθεί από:

    • Βακτήρια. Η πιο συχνή αιτία βακτηριακής πνευμονίας είναι ο Streptococcus pneumoniae. Αυτός ο τύπος πνευμονίας μπορεί να εμφανιστεί από μόνος του ή μετά από κρυολόγημα ή γρίπη. Μπορεί να επηρεάσει ένα μέρος (λοβό) του πνεύμονα, μια κατάσταση που ονομάζεται λοβιακή πνευμονία.
    • Οργανισμοί που μοιάζουν με βακτήρια. Το Mycoplasma pneumoniae μπορεί επίσης να προκαλέσει πνευμονία. Συνήθως προκαλεί ηπιότερα συμπτώματα από άλλους τύπους πνευμονίας. Η περιπατητική πνευμονία είναι ένα άτυπο όνομα που δίνεται σε αυτόν τον τύπο πνευμονίας, ο οποίος συνήθως δεν είναι αρκετά σοβαρός ώστε να απαιτεί ανάπαυση στο κρεβάτι.
    • Μύκητες. Αυτός ο τύπος πνευμονίας είναι πιο συχνός σε άτομα με χρόνια προβλήματα υγείας ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα και σε άτομα που έχουν εισπνεύσει μεγάλες δόσεις των οργανισμών. Οι μύκητες που την προκαλούν μπορούν να βρεθούν στο έδαφος ή στα περιττώματα των πτηνών και ποικίλλουν ανάλογα με τη γεωγραφική θέση.
    • Ιούς, συμπεριλαμβανομένου του COVID-19. Ορισμένοι από τους ιούς που προκαλούν κρυολόγημα και τη γρίπη μπορεί να προκαλέσουν πνευμονία. Οι ιοί είναι η πιο συχνή αιτία πνευμονίας σε παιδιά μικρότερα των 5 ετών. Η ιογενής πνευμονία είναι συνήθως ήπια. Αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να γίνει πολύ σοβαρό. Ο κορωνοϊός 2019 (COVID-19) μπορεί να προκαλέσει πνευμονία, η οποία μπορεί να γίνει σοβαρή.

    Νοσοκομειακή πνευμονία

    Μερικοί άνθρωποι κολλάνε πνευμονία κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στο νοσοκομείο για άλλη ασθένεια. Η νοσοκομειακή πνευμονία μπορεί να είναι σοβαρή επειδή τα βακτήρια που την προκαλούν μπορεί να είναι πιο ανθεκτικά στα αντιβιοτικά και επειδή τα άτομα που την προσβάλλουν είναι ήδη άρρωστα. Τα άτομα που βρίσκονται σε αναπνευστικά μηχανήματα (αναπνευστήρες), που χρησιμοποιούνται συχνά σε μονάδες εντατικής θεραπείας, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αυτού του τύπου πνευμονίας.

    Πνευμονία που αποκτήθηκε από την υγειονομική περίθαλψη

    Η πνευμονία που αποκτάται από την υγειονομική περίθαλψη είναι μια βακτηριακή λοίμωξη που εμφανίζεται σε άτομα που ζουν σε εγκαταστάσεις μακροχρόνιας φροντίδας ή που λαμβάνουν περίθαλψη σε εξωτερικά ιατρεία, συμπεριλαμβανομένων των κέντρων αιμοκάθαρσης νεφρών. Όπως η πνευμονία που αποκτάται από το νοσοκομείο, η πνευμονία που αποκτάται από την υγειονομική περίθαλψη μπορεί να προκληθεί από βακτήρια που είναι πιο ανθεκτικά στα αντιβιοτικά.

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Η πνευμονία από εισρόφηση εμφανίζεται όταν εισπνέετε φαγητό, ποτό, εμετό ή σάλιο στους πνεύμονές σας. Η εισρόφηση είναι πιο πιθανή εάν κάτι διαταράσσει τα φυσιολογικά αντανακλαστικά, όπως εγκεφαλική βλάβη ή πρόβλημα κατάποσης ή υπερβολική χρήση αλκοόλ ή ναρκωτικών.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Η πνευμονία μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε.

    Όμως οι δύο ηλικιακές ομάδες που διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο είναι:

    • Παιδιά ηλικίας 2 ετών ή μικρότερα
    • Άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω

    Άλλοι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν:

    • Νοσηλευόμενοι. Διατρέχετε μεγαλύτερο κίνδυνο πνευμονίας εάν βρίσκεστε σε μονάδα εντατικής θεραπείας νοσοκομείου, ειδικά εάν βρίσκεστε σε μηχάνημα που σας βοηθά να αναπνέετε (αναπνευστήρας).
    • Χρόνιες ασθένειες. Είναι πιο πιθανό να πάθετε πνευμονία εάν έχετε άσθμα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) ή καρδιακή νόσο.
    • Κάπνισμα. Το κάπνισμα βλάπτει τη φυσική άμυνα του σώματός σας ενάντια στα βακτήρια και τους ιούς που προκαλούν πνευμονία.
    • Εξασθενημένο ή κατασταλμένο ανοσοποιητικό σύστημα. Τα άτομα που έχουν HIV/AIDS, που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση οργάνων ή που λαμβάνουν χημειοθεραπεία ή μακροχρόνια στεροειδή διατρέχουν κίνδυνο.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Ακόμη και με τη θεραπεία, ορισμένα άτομα με πνευμονία, ειδικά εκείνα που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου, μπορεί να εμφανίσουν επιπλοκές, όπως:

    • Βακτήρια στην κυκλοφορία του αίματος (βακτηριαιμία). Τα βακτήρια που εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος από τους πνεύμονές σας μπορούν να μεταδώσουν τη μόλυνση σε άλλα όργανα, προκαλώντας δυνητικά ανεπάρκεια οργάνων.
    • Δυσκολία αναπνοής. Εάν η πνευμονία σας είναι σοβαρή ή έχετε χρόνιες υποκείμενες πνευμονικές παθήσεις, μπορεί να έχετε πρόβλημα να αναπνεύσετε αρκετό οξυγόνο. Μπορεί να χρειαστεί να νοσηλευτείτε και να χρησιμοποιήσετε αναπνευστικό μηχάνημα (αναπνευστήρα) όσο ο πνεύμονάς σας επουλώνεται.
    • Συσσώρευση υγρού γύρω από τους πνεύμονες (υπεζωκοτική συλλογή). Η πνευμονία μπορεί να προκαλέσει τη συσσώρευση υγρού στο λεπτό διάστημα μεταξύ των στρωμάτων του ιστού που καλύπτουν τους πνεύμονες και την κοιλότητα του θώρακα (υπεζωκότας). Εάν το υγρό μολυνθεί, μπορεί να χρειαστεί να το αποστραγγίσετε μέσω θωρακικού σωλήνα ή να το αφαιρέσετε με χειρουργική επέμβαση.
    • Πνευμονικό απόστημα. Ένα απόστημα εμφανίζεται εάν σχηματιστεί πύον σε μια κοιλότητα στον πνεύμονα. Ένα απόστημα αντιμετωπίζεται συνήθως με αντιβιοτικά. Μερικές φορές, απαιτείται χειρουργική επέμβαση ή παροχέτευση με μακριά βελόνα ή σωλήνα που τοποθετείται στο απόστημα για την αφαίρεση του πύου.

    20210515 123748

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Για να βοηθήσετε στην πρόληψη της πνευμονίας:

    • Εφαρμόστε καλή υγιεινή. Για να προστατευθείτε από λοιμώξεις του αναπνευστικού που μερικές φορές οδηγούν σε πνευμονία, πλένετε τακτικά τα χέρια σας ή χρησιμοποιείτε απολυμαντικό χεριών με βάση το αλκοόλ.
    • Μην καπνίζετε. Το κάπνισμα βλάπτει τη φυσική άμυνα των πνευμόνων σας έναντι των λοιμώξεων του αναπνευστικού (κάποιοι θεωρούν ότι έχει προστατευτικό αποτέλεσμα).
    • Διατηρήστε το ανοσοποιητικό σας σύστημα ισχυρό. Κοιμηθείτε αρκετά, ασκείστε τακτικά και ακολουθήστε μια υγιεινή διατροφή.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Ο γιατρός σας θα ξεκινήσει ρωτώντας για το ιατρικό σας ιστορικό και κάνοντας μια φυσική εξέταση, συμπεριλαμβανομένης της ακρόασης των πνευμόνων σας με ένα στηθοσκόπιο για να ελέγξει για μη φυσιολογικούς ήχους φυσαλίδων ή τριξίματος που υποδηλώνουν πνευμονία.

    Εάν υπάρχει υποψία πνευμονίας, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει τις ακόλουθες εξετάσεις:

    • Εξετάσεις αίματος. Οι εξετάσεις αίματος χρησιμοποιούνται για να επιβεβαιώσουν μια λοίμωξη και να προσπαθήσουν να αναγνωρίσουν τον τύπο του οργανισμού που προκαλεί τη μόλυνση. Ωστόσο, η ακριβής αναγνώριση δεν είναι πάντα δυνατή.
    • Ακτινογραφία θώρακος. Αυτό βοηθά τον γιατρό σας να διαγνώσει την πνευμονία και να προσδιορίσει την έκταση και τη θέση της λοίμωξης. Ωστόσο, δεν μπορεί να πει στον γιατρό σας τι είδους μικρόβιο προκαλεί την πνευμονία.
    • Παλμική οξυμετρία. Αυτό μετρά το επίπεδο οξυγόνου στο αίμα σας. Η πνευμονία μπορεί να εμποδίσει τους πνεύμονές σας να μεταφέρουν αρκετό οξυγόνο στην κυκλοφορία του αίματός σας.
    • Καλλιέργεια πτυέλων. Ένα δείγμα υγρού από τους πνεύμονές σας (πτύελα) λαμβάνεται μετά από βαθύ βήχα και αναλύεται για να βοηθήσει στον εντοπισμό της αιτίας της λοίμωξης.

    Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει πρόσθετες εξετάσεις εάν είστε άνω των 65 ετών, είστε στο νοσοκομείο ή έχετε σοβαρά συμπτώματα ή καταστάσεις υγείας.

    Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Αξονική τομογραφία. Εάν η πνευμονία σας δεν υποχωρεί τόσο γρήγορα όσο αναμενόταν, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει αξονική τομογραφία θώρακα για να αποκτήσει μια πιο λεπτομερή εικόνα των πνευμόνων σας.
    • Καλλιέργεια υπεζωκοτικού υγρού. Λαμβάνεται δείγμα υγρού βάζοντας μια βελόνα μεταξύ των πλευρών σας από την περιοχή του υπεζωκότα και αναλύεται για να βοηθήσει στον προσδιορισμό του τύπου της λοίμωξης.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Η θεραπεία για την πνευμονία περιλαμβάνει τη θεραπεία της λοίμωξης και την πρόληψη των επιπλοκών. Τα άτομα που έχουν πνευμονία από την κοινότητα συνήθως μπορούν να αντιμετωπιστούν στο σπίτι με φαρμακευτική αγωγή. Αν και τα περισσότερα συμπτώματα υποχωρούν σε λίγες μέρες ή εβδομάδες, το αίσθημα κούρασης μπορεί να επιμείνει για ένα μήνα ή περισσότερο. Οι συγκεκριμένες θεραπείες εξαρτώνται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της πνευμονίας σας, την ηλικία σας και τη συνολική υγεία σας.

    Οι επιλογές περιλαμβάνουν:

    • Αντιβιοτικά. Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της βακτηριακής πνευμονίας. Μπορεί να χρειαστεί χρόνος για να προσδιορίσετε τον τύπο του βακτηρίου που προκαλεί την πνευμονία σας και να επιλέξετε το καλύτερο αντιβιοτικό για τη θεραπεία της. Εάν τα συμπτώματά σας δε βελτιωθούν, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει ένα διαφορετικό αντιβιοτικό.
    • Αντιβηχικά. Αυτό το φάρμακο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ηρεμήσει τον βήχα σας, ώστε να μπορείτε να ξεκουραστείτε. Επειδή ο βήχας βοηθά να χαλαρώσετε και να μετακινήσετε το υγρό από τους πνεύμονές σας, καλό είναι να μην εξαλείφετε τελείως τον βήχα σας. Επιπλέον, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι τα φάρμακα για το βήχα δε μειώνουν ικανοποιητικά το βήχα που προκαλείται από πνευμονία. Εάν θέλετε να δοκιμάσετε ένα κατασταλτικό του βήχα, χρησιμοποιήστε τη χαμηλότερη δόση που σας βοηθά να ξεκουραστείτε.
    • Αντιπυρετικά/παυσίπονα. Αυτά περιλαμβάνουν φάρμακα όπως η ασπιρίνη, η ιβουπροφαίνη και η ακεταμινοφαίνη. Μη ρίχνετε τον πυρετό αν υποψιάζεστε ιογενή πνευμονία. Η αυξημένη θερμοκρασία δεν επιτρέπει τον πολλαπλασιασμό του ιού. 

    Νοσηλεία σε νοσοκομείο

    Μπορεί να χρειαστεί να νοσηλευτείτε εάν:

    • Είστε μεγαλύτεροι από 65 ετών
    • Έχετε σύγχυση
    • Η νεφρική σας λειτουργία έχει μειωθεί
    • Η συστολική σας πίεση είναι κάτω από 90 χιλιοστά υδραργύρου (mm Hg) ή η διαστολική σας πίεση είναι 60 mm Hg ή κάτω
    • Η αναπνοή σας είναι γρήγορη (30 αναπνοές ή περισσότερες το λεπτό)
    • Χρειάζεστε αναπνευστική βοήθεια
    • Η θερμοκρασία σας είναι κάτω από την κανονική
    • Ο καρδιακός σας ρυθμός είναι κάτω από 50 ή πάνω από 100

    Μπορεί να εισαχθείτε στη μονάδα εντατικής θεραπείας εάν χρειαστεί να τοποθετηθείτε σε αναπνευστικό μηχάνημα (αναπνευστήρας) ή εάν τα συμπτώματά σας είναι σοβαρά.

    Τα παιδιά μπορούν να νοσηλευτούν εάν:

    • Είναι μικρότερα των 2 μηνών
    • Είναι ληθαργικά ή έχουν υπερβολική υπνηλία
    • Έχουν δυσκολία στην αναπνοή
    • Έχουν χαμηλά επίπεδα οξυγόνου στο αίμα
    • Εμφανίζονται αφυδατωμένα

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Αυτές οι συμβουλές μπορούν να σας βοηθήσουν να ανακάμψετε πιο γρήγορα και να μειώσετε τον κίνδυνο επιπλοκών:

    • Να ξεκουράζεστε αρκετά. Μην επιστρέψετε στο σχολείο ή στη δουλειά έως ότου η θερμοκρασία σας επανέλθει στο φυσιολογικό και σταματήσετε να βήχετε βλέννα. Ακόμα κι όταν αρχίσετε να αισθάνεστε καλύτερα, προσέξτε να μην το παρακάνετε. Επειδή η πνευμονία μπορεί να επανεμφανιστεί, είναι καλύτερα να μην επιστρέψετε στη ρουτίνα σας μέχρι να αναρρώσετε πλήρως. Ρωτήστε το γιατρό σας εάν δεν είστε σίγουροι.
    • Μείνετε ενυδατωμένοι. Πίνετε πολλά υγρά, ειδικά νερό, για να βοηθήσετε στη ρευστοποίηση της βλέννας στους πνεύμονές σας.
    • Τρώτε καυτερές σούπες και πίνετε αφεψήματα βοτάνων συχνά.
    • Να χρησιμοποιείτε εφυγραντήρα στο δωμάτιο που βρίσκεστε και που κοιμάστε. Βάλτε αιθέρια έλαια που βοηθούν στη ρευστοποίηση της βλέννας σε νεφελοποιητή.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    iStock 865271860

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Κοινό κρυολόγημα στα μωρά

    Πόνος στο στήθος

    Νόσος των Λεγεωναρίων

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας των νεογνών

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Πνευμονία από Pneumoystis Carinii

    Βακτηριακή πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Ιογενής πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Άτυπη πνευμονία

    Λοίμωξη από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

    Πνευμονικό απόστημα

    Ατελεκτασίες πνευμόνων

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Πνευμονία από εισρόφηση

    www.emedi.gr

     

  • Κλεπτομανία Κλεπτομανία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κλεπτομανία

    Η κλεπτομανία είναι η επαναλαμβανόμενη αδυναμία να αντισταθεί κάποιος στην παρόρμηση να κλέψει αντικείμενα που γενικά δεν χρειάζεται πραγματικά και που συνήθως έχουν μικρή αξία.

    Η κλεπτομανία είναι μια σπάνια αλλά σοβαρή διαταραχή ψυχικής υγείας που μπορεί να προκαλέσει πολύ συναισθηματικό πόνο σε εσάς και στα αγαπημένα σας πρόσωπα εάν δεν αντιμετωπιστεί. Η κλεπτομανία είναι ένας τύπος διαταραχής ελέγχου παρορμήσεων μια διαταραχή που χαρακτηρίζεται από προβλήματα συναισθηματικού ή συμπεριφορικού αυτοελέγχου. Εάν έχετε μια διαταραχή ελέγχου παρορμήσεων, δυσκολεύεστε να αντισταθείτε στον πειρασμό ή την επιθυμία να κάνετε μια πράξη που είναι υπερβολική ή επιβλαβής για εσάς ή κάποιον άλλο. Πολλοί άνθρωποι με κλεπτομανία ζουν ζωές κρυφής ντροπής επειδή φοβούνται να αναζητήσουν θεραπεία ψυχικής υγείας. Αν και δεν υπάρχει θεραπεία για την κλεπτομανία, η θεραπεία με φάρμακα ή θεραπεία ομιλίας (ψυχοθεραπεία) μπορεί να βοηθήσει στον τερματισμό του κύκλου της ψυχακαταναγκαστικής κλοπής.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Τα συμπτώματα της κλεπτομανίας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Αδυναμία να αντισταθείτε σε ισχυρές παρορμήσεις να κλέψετε αντικείμενα που δεν χρειάζεστε
    • Αίσθημα αυξημένης έντασης, άγχους ή διέγερσης που οδηγεί στην κλοπή
    • Νιώθοντας ευχαρίστηση, ανακούφιση ή ικανοποίηση κατά την κλοπή
    • Αίσθημα τρομερής ενοχής, τύψεων, απέχθειας, ντροπής ή φόβου σύλληψης μετά την κλοπή
    • Επιστροφή των ορμών και επανάληψη του κύκλου της κλεπτομανίας

    Τα άτομα με κλεπτομανία συνήθως παρουσιάζουν αυτά τα χαρακτηριστικά:

    • Σε αντίθεση με τους τυπικούς κλέφτες καταστημάτων, τα άτομα με κλεπτομανία δεν κλέβουν καταναγκαστικά για προσωπικό όφελος, με τόλμη, για εκδίκηση ή για εξέγερση. Κλέβουν απλώς επειδή η παρόρμηση είναι τόσο ισχυρή που δεν μπορούν να της αντισταθούν.
    • Τα επεισόδια κλεπτομανίας συμβαίνουν γενικά αυθόρμητα, συνήθως χωρίς προγραμματισμό και χωρίς βοήθεια ή συνεργασία από άλλο άτομο.
    • Τα περισσότερα άτομα με κλεπτομανία κλέβουν από δημόσιους χώρους, όπως καταστήματα και σούπερ μάρκετ. Κάποιοι μπορεί να κλέψουν από φίλους ή γνωστούς, όπως σε ένα πάρτι.
    • Συχνά, τα κλεμμένα αντικείμενα δεν έχουν καμία αξία για το άτομο με κλεπτομανία και το άτομο έχει την οικονομική δυνατότητα να τα αγοράσει.
    • Τα κλεμμένα αντικείμενα συνήθως κρύβονται, για να μην χρησιμοποιηθούν ποτέ. Τα αντικείμενα μπορούν επίσης να δωριστούν, να δοθούν σε οικογένεια ή φίλους ή ακόμη και να επιστραφούν κρυφά στο μέρος από το οποίο κλάπηκαν.
    • Οι παρορμήσεις για κλοπή μπορεί να έρχονται και να φεύγουν ή μπορεί να εμφανιστούν με μεγαλύτερη ή μικρότερη ένταση με την πάροδο του χρόνου.

    Εάν δεν μπορείτε να σταματήσετε την κλοπή ζητήστε ιατρική συμβουλή. Πολλοί άνθρωποι που μπορεί να έχουν κλεπτομανία δε θέλουν να αναζητήσουν θεραπεία επειδή φοβούνται ότι θα συλληφθούν ή θα φυλακιστούν. Ωστόσο, ένας επαγγελματίας ψυχικής υγείας συνήθως δεν αναφέρει τις κλοπές σας στις αρχές. Μερικοί άνθρωποι αναζητούν ιατρική βοήθεια επειδή φοβούνται ότι θα πιαστούν και θα έχουν νομικές συνέπειες. Ή έχουν ήδη συλληφθεί και είναι νομικά υποχρεωμένοι να αναζητήσουν θεραπεία. Εάν υποψιάζεστε ότι ένας στενός φίλος ή μέλος της οικογένειας μπορεί να έχει κλεπτομανία, θέστε απαλά τις ανησυχίες σας με το αγαπημένο σας πρόσωπο. Λάβετε υπόψη ότι η κλεπτομανία είναι μια πάθηση ψυχικής υγείας, όχι ένα ελάττωμα του χαρακτήρα, οπότε πλησιάστε το αγαπημένο σας πρόσωπο χωρίς να κατηγορείτε ή να κατηγορείτε.

    Είναι χρήσιμο να τονίσουμε αυτά τα σημεία:

    • Ανησυχείτε γιατί νοιάζεστε για την υγεία και την ευημερία του αγαπημένου σας προσώπου.
    • Ανησυχείτε για τους κινδύνους της καταναγκαστικής κλοπής, όπως η σύλληψη, η απώλεια μιας δουλειάς ή η καταστροφή μιας πολύτιμης σχέσης.
    • Καταλαβαίνετε ότι, με την κλεπτομανία, η παρόρμηση για κλοπή μπορεί να είναι πολύ δυνατή για να αντισταθείτε απλώς και μόνο «να βάλετε το μυαλό σας σε αυτό».
    • Υπάρχουν διαθέσιμες θεραπείες που μπορεί να βοηθήσουν να ελαχιστοποιηθεί η επιθυμία για κλοπή και ζωή χωρίς εθισμό και ντροπή.

    ΑΙΤΙΑ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Η αιτία της κλεπτομανίας δεν είναι γνωστή. Αρκετές θεωρίες προτείνουν ότι οι αλλαγές στον εγκέφαλο μπορεί να είναι η ρίζα της κλεπτομανίας.

    Απαιτείται περισσότερη έρευνα για την καλύτερη κατανόηση αυτών των πιθανών αιτιών, αλλά η κλεπτομανία μπορεί να συνδέεται με:

    • Προβλήματα με μια φυσική χημική ουσία του εγκεφάλου (νευροδιαβιβαστή) που ονομάζεται σεροτονίνη. Η σεροτονίνη βοηθά στη ρύθμιση της διάθεσης και των συναισθημάτων. Τα χαμηλά επίπεδα σεροτονίνης είναι συχνά σε άτομα επιρρεπή σε παρορμητικές συμπεριφορές.
    • Διαταραχές εθισμού. Η κλοπή μπορεί να προκαλέσει την απελευθέρωση ντοπαμίνης (άλλος νευροδιαβιβαστής). Η ντοπαμίνη προκαλεί ευχάριστα συναισθήματα και μερικοί άνθρωποι αναζητούν αυτό το συναίσθημα ανταμοιβής ξανά και ξανά.
    • Το σύστημα οπιοειδών του εγκεφάλου. Οι ορμές ρυθμίζονται από το σύστημα οπιοειδών του εγκεφάλου. Μια ανισορροπία σε αυτό το σύστημα θα μπορούσε να δυσκολέψει την αντίσταση στις παρορμήσεις.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Η κλεπτομανία θεωρείται ασυνήθιστη. Ωστόσο, ορισμένα άτομα με κλεπτομανία μπορεί να μην αναζητήσουν ποτέ θεραπεία ή απλώς φυλακίζονται μετά από επανειλημμένες κλοπές, επομένως ορισμένες περιπτώσεις κλεπτομανίας μπορεί να μην διαγνωστούν ποτέ. Η κλεπτομανία ξεκινά συχνά κατά την εφηβεία ή στη νεαρή ενήλικη ζωή, αλλά μπορεί να ξεκινήσει στην ενήλικη ζωή ή αργότερα. Περίπου τα δύο τρίτα των ατόμων με γνωστή κλεπτομανία είναι γυναίκες.

    Οι παράγοντες κινδύνου για την κλεπτομανία μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Οικογενειακό ιστορικό. Η ύπαρξη συγγενούς πρώτου βαθμού, όπως ένας γονέας ή ένας αδερφός, με κλεπτομανία, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή ή διαταραχή χρήσης αλκοόλ ή άλλης ουσίας μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο κλεπτομανίας.
    • Άλλη ψυχική ασθένεια. Τα άτομα με κλεπτομανία έχουν συχνά μια άλλη ψυχική ασθένεια, όπως διπολική διαταραχή, αγχώδη διαταραχή, διατροφική διαταραχή, διαταραχή χρήσης ουσιών ή διαταραχή προσωπικότητας.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, η κλεπτομανία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά συναισθηματικά, οικογενειακά, εργασιακά, νομικά και οικονομικά προβλήματα. Για παράδειγμα, ξέρετε ότι η κλοπή είναι λάθος, αλλά αισθάνεστε αδύναμοι να αντισταθείτε στην παρόρμηση, έτσι μπορεί να σας συντρίψει η ενοχή, η ντροπή, η απέχθεια για τον εαυτό σας και η ταπείνωση. Και μπορεί να συλληφθείς για κλοπή. Μπορεί διαφορετικά να ζήσετε μια ηθική, αξιοπρεπή ζωή και να μπερδευτείτε και να αναστατωθείτε από την καταναγκαστική κλοπή σας. Άλλες επιπλοκές και καταστάσεις που σχετίζονται με την κλεπτομανία μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Άλλες διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων, όπως ο ψυχαναγκαστικός τζόγος ή τα ψώνια
    • Κατάχρηση αλκοόλ και ουσιών
    • Διαταραχές προσωπικότητας
    • Διατροφικές διαταραχές
    • Κατάθλιψη
    • Διπολική διαταραχή
    • Ανησυχία
    • Αυτοκτονικές σκέψεις, απόπειρες αυτοκτονίας και αυτοκτονία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Επειδή η αιτία της κλεπτομανίας δεν είναι ξεκάθαρη, δεν είναι ακόμη γνωστό πώς να την αποτρέψετε με βεβαιότητα. Η λήψη θεραπείας μόλις ξεκινήσει η καταναγκαστική κλοπή μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της επιδείνωσης της κλεπτομανίας και στην πρόληψη ορισμένων από τις αρνητικές συνέπειες.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Όταν αποφασίσετε να αναζητήσετε θεραπεία για συμπτώματα πιθανής κλεπτομανίας, μπορεί να υποβληθείτε σε σωματική και ψυχολογική αξιολόγηση. Η φυσική αξιολόγηση μπορεί να καθορίσει εάν μπορεί να υπάρχουν ιατρικές αιτίες που προκαλούν τα συμπτώματά σας. Η κλεπτομανία διαγιγνώσκεται με βάση τα σημεία και τα συμπτώματά σας. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Η θεραπεία της κλεπτομανίας περιλαμβάνει συνήθως φάρμακα και ψυχοθεραπεία, ή και τα δύο, μερικές φορές μαζί με ομάδες αυτοβοήθειας. Ωστόσο, δεν υπάρχει τυπική θεραπεία για την κλεπτομανία και οι ερευνητές εξακολουθούν να προσπαθούν να καταλάβουν τι μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα. Ίσως χρειαστεί να δοκιμάσετε διάφορους τύπους θεραπείας για να βρείτε αυτό που λειτουργεί καλά για εσάς. Υπάρχει μικρή επιστημονική έρευνα σχετικά με τη χρήση ψυχιατρικών φαρμάκων για τη θεραπεία της κλεπτομανίας. Και δεν υπάρχει εγκεκριμένο από τον FDA φάρμακο για την κλεπτομανία. Ωστόσο, ορισμένα φάρμακα μπορεί να βοηθήσουν, ανάλογα με την κατάστασή σας και εάν έχετε άλλες διαταραχές ψυχικής υγείας, όπως κατάθλιψη ή κατάχρηση ουσιών. 

    Ο γιατρός σας μπορεί να εξετάσει το ενδεχόμενο να συνταγογραφήσει:

    • Ένα φάρμακο εθισμού που ονομάζεται ναλτρεξόνη, ένας ανταγωνιστής οπιοειδών, το οποίο μπορεί να μειώσει τις ορμές και την ευχαρίστηση που σχετίζονται με την κλοπή
    • Ένα αντικαταθλιπτικό, συγκεκριμένα ένας εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης 

    Εάν συνταγογραφείται φαρμακευτική αγωγή, ρωτήστε τον γιατρό, τον επαγγελματία ψυχικής υγείας ή τον φαρμακοποιό σας σχετικά με πιθανές παρενέργειες ή πιθανές αλληλεπιδράσεις με οποιαδήποτε άλλα φάρμακα.

    Ψυχοθεραπεία

    Μια μορφή ψυχοθεραπείας που ονομάζεται γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία σας βοηθά να εντοπίσετε ανθυγιεινές, αρνητικές πεποιθήσεις και συμπεριφορές και να τις αντικαταστήσετε με υγιείς, θετικές. Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει αυτές τις τεχνικές για να σας βοηθήσει να ελέγξετε τις παρορμήσεις για κλεπτομανία:

    • Συγκαλυμμένη ευαισθητοποίηση, στην οποία φαντάζεστε τον εαυτό σας να κλέβει και στη συνέχεια να αντιμετωπίζετε αρνητικές συνέπειες, όπως η σύλληψη
    • Θεραπεία αποστροφής, στην οποία εξασκείτε ήπια επώδυνες τεχνικές, όπως το να κρατάτε την αναπνοή σας μέχρι να αισθανθείτε άβολα, όταν σας πιάνει η επιθυμία να κλέψετε
    • Συστηματική απευαισθητοποίηση, στην οποία εξασκείτε τεχνικές χαλάρωσης και φαντάζεστε τον εαυτό σας να ελέγχετε τις παρορμήσεις για κλοπή

    Αποφυγή υποτροπών: Δεν είναι ασυνήθιστο να έχουμε υποτροπές κλεπτομανίας. Για να αποφύγετε τις υποτροπές, φροντίστε να τηρείτε το σχέδιο θεραπείας σας. Εάν αισθάνεστε ώθηση για κλοπή, επικοινωνήστε με τον επαγγελματία ψυχικής υγείας σας ή απευθυνθείτε σε ένα έμπιστο άτομο ή ομάδα υποστήριξης.

    Αντιμετώπιση και υποστήριξη

    Μπορείτε να λάβετε μέτρα για να φροντίσετε τον εαυτό σας με υγιείς δεξιότητες αντιμετώπισης ενώ λαμβάνετε επαγγελματική θεραπεία:

    • Επιμείνετε στο σχέδιο θεραπείας σας. Λάβετε φάρμακα σύμφωνα με τις οδηγίες και παρακολουθήστε προγραμματισμένες συνεδρίες θεραπείας. Θυμηθείτε, είναι σκληρή δουλειά και μπορεί να έχετε περιστασιακές αποτυχίες.
    • Εκπαιδεύστε τον εαυτό σας. Μάθετε για την κλεπτομανία, ώστε να κατανοήσετε καλύτερα τους παράγοντες κινδύνου, τις θεραπείες και τα συμβάντα που προκαλούν.
    • Προσδιορίστε τα ερεθίσματα σας. Προσδιορίστε καταστάσεις, σκέψεις και συναισθήματα που μπορεί να πυροδοτήσουν παρορμήσεις για κλοπή, ώστε να μπορείτε να λάβετε μέτρα για να τα διαχειριστείτε.
    • Λάβετε θεραπεία για κατάχρηση ουσιών ή άλλα προβλήματα ψυχικής υγείας. Η χρήση ουσιών, η κατάθλιψη, το άγχος και το στρες μπορούν να τρέφονται το ένα από το άλλο, οδηγώντας σε έναν κύκλο ανθυγιεινών συμπεριφορών.
    • Βρείτε υγιεινές διεξόδους. Εξερευνήστε υγιείς τρόπους για να ανανεώσετε τις παρορμήσεις σας για κλοπή ή κλοπή από καταστήματα μέσω άσκησης και ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων.
    • Μάθετε τη χαλάρωση και τη διαχείριση του άγχους. Δοκιμάστε τέτοιες τεχνικές μείωσης του στρες όπως ο διαλογισμός, η γιόγκα ή το τάι τσι.
    • Μείνετε συγκεντρωμένοι στον στόχο σας. Η ανάρρωση από την κλεπτομανία μπορεί να πάρει χρόνο. Παραμείνετε παρακινημένοι έχοντας κατά νου τους στόχους ανάκαμψης και υπενθυμίζοντας στον εαυτό σας ότι μπορείτε να εργαστείτε για να επιδιορθώσετε κατεστραμμένες σχέσεις και οικονομικά και νομικά προβλήματα.

    Υποστήριξη για αγαπημένα πρόσωπα

    Εάν το αγαπημένο σας πρόσωπο υποβάλλεται σε θεραπεία για κλεπτομανία, βεβαιωθείτε ότι κατανοείτε τις λεπτομέρειες του σχεδίου θεραπείας και υποστηρίζετε ενεργά την επιτυχία του. Μπορεί να είναι χρήσιμο να παρακολουθήσετε μία ή περισσότερες συνεδρίες θεραπείας με το αγαπημένο σας πρόσωπο, ώστε να είστε εξοικειωμένοι με τους παράγοντες που φαίνεται να προκαλούν την επιθυμία για κλοπή και τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους αντιμετώπισης. Μπορεί επίσης να ωφεληθείτε εάν μιλήσετε μόνοι σας με έναν θεραπευτή. Η ανάρρωση από μια διαταραχή ελέγχου των παρορμήσεων είναι ένα δύσκολο, μακροπρόθεσμο εγχείρημα τόσο για το άτομο με τη διαταραχή όσο και για τους πιο κοντινούς του/της. Βεβαιωθείτε ότι φροντίζετε τις δικές σας ανάγκες με τα μέσα μείωσης του στρες που λειτουργούν καλύτερα για εσάς, όπως η άσκηση, ο διαλογισμός ή ο χρόνος με φίλους.

    Ομάδες αυτοβοήθειας

    Τα άτομα με κλεπτομανία μπορεί να ωφεληθούν από τη συμμετοχή σε ομάδες αυτοβοήθειας που βασίζονται σε προγράμματα 12 βημάτων. Ακόμα κι αν δεν μπορείτε να βρείτε μια ομάδα ειδικά για την κλεπτομανία, μπορεί να επωφεληθείτε από τη συμμετοχή σας στους Ανώνυμους Αλκοολικούς ή σε άλλες συναντήσεις για τον εθισμό. Τέτοιες ομάδες δεν ταιριάζουν σε όλους, γι' αυτό ρωτήστε τον επαγγελματία ψυχικής σας υγείας για εναλλακτικές λύσεις.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    what its like to live with kleptomania 1461899211

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δραματοθεραπεία

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Σύνδρομο Reiter Νόσος Αδαμαντιάδη-Behcet »