Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013 17:07

Viscum album

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)
Η βιολογική θεραπεία του καρκίνου
To Viscum album ή ιξός ή Βίσκο το λευκό είναι ένα είδος γκι
Είναι εγγενές στην Ευρώπη και τη δυτική και τη νότια Ασία.
Είναι ένας θάμνος, που αναπτύσσεται σε μίσχους άλλων δέντρων. Ο καρπός είναι ένα λευκό ή κίτρινο μούρο που περιέχει σπόρους και κολλώδη πολτό.
Συνήθως, βρίσκεται στις κορυφές των πλατύφυλλων δέντρων, κυρίως μηλιές και λεύκες.
Το είδος Viscum album, γνωστό στην Ελλάδα ως ιξός, μηλιός ή μηλιό βίσκον το λευκό ή γκι (από το γαλλικό gui), είναι ένας αειθαλής, δίοικος θάμνος που αναπτύσσεται σαν ημιπαράσιτο πάνω σε κλαδιά δασικών και οπωροφόρων δέντρων-ξενιστών.
Υπάρχουν πολλά υποείδη. Διαφέρουν στο χρώμα των φρούτων, το σχήμα και το μέγεθος των φύλλων, και στα δέντρα που χρησιμοποιούν ως ξενιστή.
Η σύνθεση των φύλλων εξαρτάται από το φυτό πάνω στο οποίο φυτρώνει. Το γκι βελανιδιάς θεωρείται το καλύτερο. Πολύ καλό είναι και το γκι από μουριά.
Τα παχιά δερματώδη φύλλα του φτάνουν τα 7,5 εκατοστά μήκος και φύονται σε ζεύγη.
Ο κιτρινωπός μίσχος είναι λείος κι έχει ακανόνιστες διακλαδώσεις.
Τα άνθη εμφανίζονται το φθινόπωρο και οι καρποί το χειμώνα. Οι καρποί ωριμάζουν στα τέλη του χειμώνα και αρχές της άνοιξης. Χρησιμοποιήστε ψαλίδι κηπουρικής με κοντάρι, για να κόψετε τους καρπούς. Τα φύλλα και τα κλαδιά συλλέγονται το φθινόπωρο και οι ώριμοι καρποί στα τέλη του χειμώνα.
Η τοξική λεκτίνη βισκουμίνη έχει απομονωθεί από το λεύκωμα του Viscum.
Η βισκουμίνη είναι μία κυτταροτοξική πρωτεΐνη που συνδέεται με τη γαλακτόζη  των γλυκοπρωτεϊνών της επιφανείας του κυττάρου και μπορεί να εσωτερικεύεται με ενδοκυττάρωση. Η βισκουμίνη αναστέλλει ισχυρά τη σύνθεση πρωτεΐνης με απενεργοποίηση της ριβοσωματικής υπομονάδας 60 S.
Το Γκι σε ορισμένες χώρες και στην Ελλάδα παίζει ρόλο στις γιορτές Χριστουγέννων.
Ενθαρρύνετε την ανάπτυξή του σε κήπους, κάνοντας μια μικρή τομή στο φλοιό και τρίβοντας λιωμένους ώριμους καρπούς πάνω της. Μόλις φυτρώσει απλώνεται σε άλλα μέρη του δένδρου χάρη στα πουλιά.
Τα ''μούρα'' του γκι περιέχουν την ορμόνη προγεστερόνη και χρησιμοποιούνταν από τις γυναίκες ως ένα φυτικό «χάπι της επόμενης ημέρας» για να αποφευχθεί η εγκυμοσύνη.
Χρήσιμα μέρη του Viscum album
Φύλλα, κλαδιά, καρποί.
Δραστικές ουσίες του του Viscum album
Αλκαλοειδή, γλυκοπρωτεϊνες, φλαβονοειδή, ακετυλοχολίνη, πολυσακχαρίτες καρποί
Θεραπευτικές ιδιότητες του Viscum album
Είναι άριστη θεραπεία για την υπέρταση.
Είναι από καιρό γνωστό για την ενεργοποίηση του λεμφικού συστήματος και την εναρμόνιση των ορμονικών διαδικασιών.
Γι' αυτό το λόγο έχει τη σταθερή του θέση στη βιολογική θεραπεία του καρκίνου.
Εκτός του καρκίνου, χρησιμοποιείται σε άλγη και αίσθηση παράλυσης κατά τη διαδικασία της πέψης, δυσκοιλιότητα, σκλήρυνση που επιμένει, έντονα τσιμπήματα και άλγη  αριστερά, στο παχύ έντερο και στον πρωκτό.
Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με Viscum album
Έγχυμα: Πιείτε 1 φλιτζάνι έγχυμα 3 φορές ημερησίως για υπέρταση, επιληψία και για αποτοξίνωσηαπό τις βενζοδιαζεπίνες. Συνδυάστε με σκουτελλάρια, βαλεριάνα ή μπετόνικα (Stachys officinalis) για προβλήματα του νευρικού συστήματος. Πιείε 1/2 φλιτζάνι αραιωμένο κατά το ήμισυ έγχυμα για κρίσεις πανικού και για τον πονοκέφαλο.
Βάμμα: Πιείτε 10 σταγόνες 3 φορές ημερησίως για την υπέρταση.
Υγρό απόσταγμα: Είναι κατάλληλο για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού για την καταπολέμηση του καρκίνου.
Απόσταγμα καρπών: Είναι κι αυτό ιδανικό για τη θεραπεία του καρκίνου.
Συστηματικά στη θεραπεία του καρκίνου το εισήγαγε ο Rudolf Steiner, ο ιδρυτής της ανθρωποσοφιστικής ιατρικής.
Μια αντικαρκινική συνταγή: Κόβετε τη φλούδα του θάμνου (κλαδιά ή φλοιός) και ξεραίνετε (200 γραμμάρια). Βράζετε για 20 λεπτά και το αφήνετε σκεπασμένο (γίνεται γαλάζιο και γλυφό). Πίνετε 3 φλιτζάνια την ημέρα νηστικοί αν έχετε καρκίνο. Είναι καλό και για πρόληψη.
Στην κύηση μπορεί οι καρποί να είναι τοξικοί. Να λαμβάνεται μόνο υπό την επίβλεψη ειδικού.
Διαβάστε, επίσης,
Βιβλιογραφία
  • D. Zuber (2004). Biological flora of Central Europe: Viscum album L. Flora 199, 181-203
  • Böhling, N., Greuter, W., Raus, T., Snogerup, B., Snogerup, S. & Zuber, D. (2003). Notes on the Cretan mistletoe, Viscum album subsp. creticum subsp. nova (Loranthaceae/Viscaceae). Israel J. Pl. Sci. 50 (Suppl.): 77-84.
  • Lee, John. "Natural Progesterone the roles of a remarkable hormone". BLL Publishing.
  • Boericke, W. (2004): Handbuch der homoopathischen Materia medica, Karl F. Haug Verlag Stuttgart.

www.emedi.gr

Τα κατάλληλα φυσικά και βιολογικά προϊόντα για να έχετε την υγεία σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα φυσικά και βιολογικά προϊόντα για να έχετε την υγεία σας

viscum 1

 

 

Διαβάστηκε 4712 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 17 Μαρτίου 2019 22:57
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Αρτηριοσκληρυντική καρδιακή νόσος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αρτηριοσκληρυντική καρδιακή νόσο

    Αθηροσκλήρυνση σημαίνει πάχυνση του αρτηριακού τοιχώματος μαζί με απώλεια της ελαστικότητας, που προοδευτικά αποφράσσει τις στεφανιαίες αρτηρίες και τους κλάδους τους. Η πορεία είναι χρόνια, συμβαίνει μετά από πολλά έτη και είναι η πιο συνηθισμένη αιτία καρδιαγγειακής ανεπάρκειας και θανάτου στις ΗΠΑ. Στην ανάπτυξη της αθηροσκλήρυνσης αναμειγνύονται η αυξημένη ολική χοληστερόλη του ορού και οι LDL, όπως επίσης και η πάροδος της ηλικίας και οι ανατομικές αλλαγές.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό

    Γενετική: Η τάση είναι κληρονομική

    Επικρατέστερη ηλικία: Το μέγιστο των κλινικών εκδηλώσεων εμφανίζεται σε άντρες ηλικίας 50-60 ετών και γυναίκες 60-70 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Μπορεί να παραμείνει σιωπηρή κλινικά, ακόμα και σε προχωρημένα στάδια και σε κάποια περιστατικά ισχαιμίας 

    Κλινικές εκδηλώσεις (συμπτώματα):

    • Προκάρδιο θωρακικό άλγος
    • Δύσπνοια προσπάθειας 
    • Ορθόπνοια
    • Παροξυσμική νυχτερινή δύσπνοια
    • Έκτακτες συστολές
    • Μη κανονικός ρυθμός
    • Ταχυκαρδία
    • Συστολικό φύσημα
    • Καρδιακή υπερτροφία

    ΑΙΤΙΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Αθηροσκλήρυνση 
    • Στένωση στεφανιαίων αρτηριών 
    • Εμβολή που στενεύει τα στόμια των στεφανιαίων αρτηριών 
    • Αθηρώματα κάτω από τον έσω χιτώνα σε μεγάλα και μεσαίου μεγέθους αγγεία 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Αυξημένες LDL
    • Ελαττωμένες HDL
    • Αυξημένα τριγλυκερίδια 
    • Διαχωριστική αορτίτιδα
    • Κάπνισμα
    • Οικογενειακό ιστορικό πρώιμης αθηροσκλήρυνσης
    • Παχυσαρκία
    • Υπέρταση
    • Άγχος
    • Καθιστική ζωή
    • Πεπερασμένη ηλικία
    • Άρρεν φύλο
    • Μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες
    • Σακχαρώδης διαβήτης

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Αυξημένα τριγλυκερίδια 
    • Αυξημένη ολική χοληστερόλη
    • Αυξημένες LDL
    • Ελαττωμένες HDL

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Νιτρογλυκερίνη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Μεγάλη στένωση στις στεφανιαίες αρτηρίες 
    • Μικροσκοπικά πλάκες χοληστερόλης στον έσω χιτώνα των στεφανιαίων αγγείων 
    • Ινώδης εκφύλιση υποενδοθηλιακού συνδετικού ιστού του έσω χιτώνα με πλάκα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • ΗΚΓ - πτώση του διαστήματος ST, αρνητικά κύματα Τ
    • Δοκιμασία κόπωσης - θετική

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Δοκιμασία κόπωσης με θάλλιο - θετική
    • Αγγειογραφία - στενωμένες στεφανιαίες αρτηρίες 
    • Ηχοκαρδιογράφημα
    • Δοκιμασίες κόπωσης με ή χωρίς διαφορά (από την κατάσταση ηρεμίας)

    athero01

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής 
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής για οξέα ισχαιμικά σύνδρομα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Πρόληψη της περαιτέρω προόδου της νόσου:

    • Διακοπή του καπνίσματος 
    • Θεραπεία της υπερχοληστερολαιμίας 
    • Αύξηση της HDL (δίαιτα, άσκηση)
    • Έλεγχος της αρτηριακής πίεσης
    • Έγκαιρη και ικανοποιητική θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη
    • Άσκηση
    • Χορήγηση ασπιρίνης προφυλακτικά
    • Μείωση του άγχους
    • Διαιτητικές αλλαγές
    • Απώλεια βάρους

    Θεραπεία επιπλοκών:

    • Π.χ. στηθάγχη, έμφραγμα μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια, εγκεφαλικό επεισόδιο, περιφερική αρτηριακή απόφραξη, κλπ.

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της κλινικής στεφανιαίας νόσου και να χρησιμεύσει για θεραπευτικό μέτρο

    ΔΙΑΙΤΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Μειωμένο λίπος (ολική πρόσληψη 20-30 gr λίπους την ημέρα)
    • Δίαιτα απώλειας βάρους εάν είναι πρόβλημα η παχυσαρκία
    • Αύξηση διαλυτών ινών 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Ασπιρίνη, μία ταμπλέτα των 325 mg την ημέρα εκτός αν αντενδείκνυται
    • Διακοπή καπνίσματος

    Ελάττωση της χοληστερόλης (είναι διαθέσιμα διάφορα διαιτητικά προγράμματα):

    • Χολεστυραμίνη ή colestipol (τμήματα του χολικού οξέος) 12-32 gm από το στόμα σε 2-4 διαιρεμένες ημερήσιες δόσεις
    • Νικοτινικό οξύ 2-6 gm την ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις (μπορεί να βοηθήσει, αλλά οι παρενέργειες περιορίζουν τη χρήση του)
    • Gemifibrozil 600 mg 2 φορές την ημέρα
    • Producol 500 mg 2 φορές την ημέρα
    • Αναστολείς της HMG-CoA ρεβουκτάσης (lovastatin) 20-80 mg την ημέρα.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΝΟΣΟ

    Παρακολουθείστε τα επίπεδα χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων αλλά προληπτικά προγράμματα (απώλεια βάρους, διακοπή καπνίσματος)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Έμφραγμα μυοκαρδίου
    • Κοιλιακή μαρμαρυγή
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Θάνατος
    • Στηθάγχη
    • Αιφνίδιος θάνατος από ανακοπή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Ευνοϊκή με προφύλαξη. Πολλοί παράγοντες κινδύνου μπορούν να τροποποιηθούν 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπέρταση 
    • Παχυσαρκία
    • Διαβήτης 
    • Υπερχοληστερολαιμία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα προληπτικά μέτρα μπορούν να ξεκινήσουν νωρίς (σωστή θρέψη, άσκηση, έλεγχος βάρους, προγράμματα αποφυγής του καπνίσματος κλπ)

    Γηριατρικό: Μεγαλύτερη επίπτωση σ' αυτή την ηλικιακή ομάδα

    ΚΥΗΣΗ

    Πρακτικά δεν υφίσταται σε έγκυες γυναίκες 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    600x400 heart illustration xray 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Προστατευτείτε από τη στεφανιαία νόσο

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Έλεγχος της ισορροπίας του ανοσοποιητικού συστήματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Ελέγξτε αν κινδυνεύετε από καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό

    Η νόσος Alzheimer και η στεφανιαία νόσος έχουν την ίδια αιτία

    Μη αποφρακτική νόσος των στεφανιαίων αρτηριών

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Το ΤΙΜΙ τεστ για την πρόγνωση των οξέων στεφανιαίων συνδρόμων

    Προειδοποιητικά σημάδια του εμφράγματος

    Τι είναι ο αθηρωματικός δείκτης

    Κολπική μαρμαρυγή

    Τα χλαμύδια υπεύθυνα για τη στεφανιαία νόσο

    Αθηροσκλήρωση

    Βαλβιδοπάθειες

    Αν έχετε αυξημένο ουρικό οξύ

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Bypass

    Οξεία απόφραξη μιας αρτηρίας άκρου

    www.emedi.gr

     

  • Διαλείπουσα χωλότητα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαλείπουσα χωλότητα

    Διαλείπουσα χωλότητα είναι το αίσθημα μυϊκής αδυναμίας μετά από περίοδο ελάχιστης εξάσκησης ενός σκέλους. Το αίσθημα μπορεί να μοιάζει με πόνο, σαν κράμπα, συνήθως στους μυς της γαστροκνημίας. Επέρχεται πάντοτε ανακούφιση μετά από ανάπαυση του άκρου. Το αίσθημα μπορεί να ξαναπροκληθεί μετά από παρόμοια προσπάθεια. Μπορεί να εμφανισθεί στους βραχίονες, είναι όμως συχνότερα στα κάτω άκρα. Γαστροκνημία > μηρός

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό, Μυοσκελετικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Κοινή στους άνδρες > 55, και στις γυναίκες > 60

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑΣ ΧΩΛΟΤΗΤΑΣ

    • Η έναρξη μπορεί να είναι απότομη ή βαθμιαία
    • Αδυναμία βαδίσματος αποστάσεων 
    • Ο πόνος ποικίλει από απλό αίσθημα μυϊκής κόπωσης μέχρι πραγματική κράμπα στην προσβαλλόμενη μυϊκή ομάδα
    • Μπορεί να συνυπάρχει απώλεια τριχών των δακτύλων του άκρου ποδός
    • Το πόδι μπορεί να εμφανίσει ερυθρότητα όταν χρησιμοποιείται πολύ 
    • Απώλεια των σφύξεων του άκρου ποδός
    • Απώλεια του ιγνυακού σφυγμού
    • Όταν η διαλείπουσα χωλότητα εντοπίζεται στο μηρό, υπάρχει απώλεια των μηριαίων σφύξεων  

    ΑΙΤΙΑ  ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑΣ ΧΩΛΟΤΗΤΑΣ

    • Διαλείπουσα χωλότητα των κάτω άκρων - στένωση της επιπολής μηριαίας αρτηρίας, στο 95% των περιπτώσεων λόγω αθηροσκλήρωσης 
    • Άλλα αίτια που παρεμποδίζουν την αρτηριακή αιματική ροή - εμβολή, παγίδευση της ιγνυακής αρτηρίας, κυστική εκφύλιση του εξωτερικού χιτώνα της ιγνυακής αρτηρίας, αποφρακτική θρομβαγγειΐτιδα
    • Διαλείπουσα χωλότητα του μηρού και του γλουτού - στένωση της αορτής και της λαγόνιας αρτηρίας 
    • Διαλείπουσα χωλότητα των άνω άκρων - παρόμοιες στενώσεις της υποκλειδίου, της μασχαλιαίας και της βραχιονίου αρτηρίας 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ  ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑΣ ΧΩΛΟΤΗΤΑΣ

    • Κάπνισμα 
    • Διαβήτης
    • Υπέρταση 
    • Υπερλιπιδαιμία
    • Παχυσαρκία
    • Προϋπάρχουσα καρδιακή νόσος 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ  ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑΣ ΧΩΛΟΤΗΤΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑΣ ΧΩΛΟΤΗΤΑΣ

    "Ψευδοχωλότητα" μερικές φορές δευτεροπαθής λόγω κάποιας στένωσης στη σπονδυλική στήλη, συνήθως λόγω πίεσης σε κάποιο επίπεδο της ιππουρίδας. Ο πόνος, χαρακτηριστικά ανακουφίζεται όταν ο ασθενής καθίσει ή λάβει θέση οκλαδόν. Η καθιστική θέση ελαττώνει την τάση των ριζών των νωτιαίων νεύρων. Η οστεοαρθρίτιδα των ισχίων και των γονάτων μπορεί να συγχυσθεί με διαλείπουσα χωλότητα, όμως ο πόνος εμφανίζεται αμέσως με τη φόρτιση του σκέλους 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑΣ ΧΩΛΟΤΗΤΑΣ

    Μη επεμβατικός αγγειακός έλεγχος με σύγκριση της αρτηριακής πίεσης, μεταξύ βραχίονα και άκρου ποδός, πριν και μετά την άσκηση επιβεβαιώνει τη διάγνωση και καθορίζει τη βαρύτητα της στένωσης. Ο ασθενής που έχει διαλείπουσα χωλότητα λόγω μίας έως δύο στενώσεων θα έχει ένα κλάσμα αστράγαλος/βραχίονας 0,7-0,4. Κλάσμα ίσο με 1,0 είναι φυσιολογικό. Αν το κλάσμα είναι μικρότερο από 0,4, υπάρχει σημαντικός κίνδυνος απώλειας τμήματος του άκρου, αν δεν γίνει θεραπευτική αντιμετώπιση. Κατά την ψευδοχωλότητα, δεν επηρεάζονται οι σφύξεις του άκρου

    4d

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Η αρτηριακή ασβέστωση, που συχνά ανευρίσκεται στους διαβητικούς, προκαλεί λανθασμένα ψηλό κλάσμα αστραγάλου/βραχίονα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑΣ ΧΩΛΟΤΗΤΑΣ

    Απώλεια των σφύξεων στο πέρας του άκρου, λόγω κεντρικότερης στένωσης. Η στένωση, συνήθως, προκαλείται από αθηρωματώδη πλάκα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑΣ ΧΩΛΟΤΗΤΑΣ

    Μη επεμβατικές αγγειακές δοκιμασίες - καταγραφή του όγκου του σφυγμικού κύματος 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑΣ ΧΩΛΟΤΗΤΑΣ

    • Υπερηχογράφημα Duplex
    • Ενδοαρτηριακή αρτηριογραφία

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑΣ ΧΩΛΟΤΗΤΑΣ

    Αρτηριογραφία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑΣ ΧΩΛΟΤΗΤΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑΣ ΧΩΛΟΤΗΤΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής, εκτός αν πρόκειται για βαριές περιπτώσεις ή πολύ προχωρημένη νόσο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑΣ ΧΩΛΟΤΗΤΑΣ

    • Συντηρητικά μέτρα: διακοπή του καπνίσματος, έναρξη προγράμματος ασκήσεων και βαδίσματος, αντιμετώπιση υπερλιπιδαιμιών 
    • Καταπολέμηση των παραγόντων κινδύνου 
    • Χειρουργική αντιμετώπιση, με παράκαμψη του κωλύματος είναι η αντιμετώπιση εκλογής σε επιλεγμένους ασθενείς

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΑ

    Περπάτημα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ελεύθερη

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑ ΧΩΛΟΤΗΤΑ

    Μέθοδοι πρόληψης

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑΣ ΧΩΛΟΤΗΤΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑΣ ΧΩΛΟΤΗΤΑΣ

    • Ασπιρίνη - για να ελαττωθεί η συνάθροιση των αιμοπεταλίων: χαμηλή δόση 80 mg/24ωρο 
    • Πεντοξυφυλλίνη - ώστε να ελαττωθεί το μέγεθος των ερυθρών αιμοσφαιρίων - 400 mg 2-3 φορές την ημέρα

    Χορηγείστε για τουλάχιστον 6-8 εβδομάδες ώστε να φανεί η αποτελεσματικότητα της θεραπείας.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑ ΧΩΛΟΤΗΤΑ

    Μελέτη της περιφερικής αγγειακής κυκλοφορίας κάθε 6 μήνες 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑΣ ΧΩΛΟΤΗΤΑΣ

    • Να καθοριστεί πρόγραμμα βάδισης 6,5-8 χιλιομέτρων 
    • Διακοπή καπνίσματος 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑΣ ΧΩΛΟΤΗΤΑΣ

    Μόνο στο 10% των ασθενών χωρίς διαβήτη θα χρειαστεί ακρωτηριασμός κάποιου τμήματος του πάσχοντος σκέλους 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑΣ ΧΩΛΟΤΗΤΑΣ

    Βαθμιαία αύξηση των αποστάσεων που βαδίζει ο ασθενής ή επιδείνωση μέχρι γάγγραινας, πόνου ηρεμίας ή/και νέκρωσης των ιστών 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλες εκδηλώσεις αρτηριοσκληρωτικής νόσου - ιστορικό μυοκαρδιακού εμφράγματος, στένωση καρωτίδας, νεφραγγειακή υπέρταση 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Αύξηση με την πάροδο της ηλικίας

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το καρδιοαγγειακό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το καρδιοαγγειακό σύστημα

    d6e7bc44feb1613d041d5385e5745b10 L

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Διάγνωση ασθενειών από τα πόδια

    Σύνδρομο ιππουρίδας

    Μυρμήγκιασμα

    Aορτολαγόνιος αποφρακτική νόσος

    Νόσος Buerger

    Διαβητικό πόδι

    Τι να κάνετε αν παθαίνετε κράμπες στα πόδια

    www.emedi.gr

     

     

  • Nόσος Graves

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Graves

    Η νόσος Graves, επίσης, γνωστή ως τοξική διάχυτη βρογχοκήλη, είναι μια αυτοάνοση ασθένεια που προσβάλλει τον θυρεοειδή.

    Είναι η πιο κοινή αιτία υπερθυρεοειδισμού. Συχνά, οδηγεί σε διόγκωση του θυρεοειδή. Τα σημεία και τα συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού είναι ευερεθιστότητα, μυϊκή αδυναμία, προβλήματα ύπνου, γρήγορος καρδιακός παλμός, κακή ανοχή στη θερμότητα, διάρροια και ακούσια απώλεια βάρους. Άλλα συμπτώματα είναι η πάχυνση του δέρματος στις κνήμες, γνωστό ως μυξοίδημα και η διόγκωση των ματιών, μια κατάσταση που προκαλείται από την οφθαλμοπάθεια του Graves. Περίπου το 25 έως 80% των ατόμων με πάθηση αναπτύσσουν προβλήματα στα μάτια. Η ακριβής αιτία είναι ασαφής. Ωστόσο, πιστεύεται ότι περιλαμβάνει συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Ένα άτομο είναι πιο πιθανό να επηρεαστεί εάν έχει κάποιο μέλος της οικογένειας με την ασθένεια. Εάν επηρεαστεί ένα δίδυμο, υπάρχει πιθανότητα 30% ότι το άλλο δίδυμο θα έχει, επίσης, την ασθένεια. Η έναρξη της νόσου μπορεί να προκληθεί από σωματικό ή συναισθηματικό στρες, μόλυνση ή εκ γενετής. Τα άτομα με άλλες αυτοάνοσες ασθένειες, όπως, ο διαβήτης τύπου 1 και η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι πιο πιθανό να επηρεαστούν. Το κάπνισμα αυξάνει τον κίνδυνο ασθένειας και μπορεί να επιδεινώσει τα προβλήματα των ματιών. Η διαταραχή προκύπτει από ένα αντίσωμα, που ονομάζεται ανοσοσφαιρίνη διέγερσης θυρεοειδούς (TSI), το οποίο έχει παρόμοια επίδραση με την ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH). Αυτά τα αντισώματα TSI προκαλούν τον θυρεοειδή αδένα να παράγει περίσσεια θυρεοειδικών ορμονών. Η διάγνωση μπορεί να γίνει με βάση τα συμπτώματα και να επιβεβαιωθεί με εξετάσεις αίματος. Συνήθως, οι εξετάσεις αίματος δείχνουν αυξημένα T3 και T4, χαμηλό TSH, και TSI αντισωμάτα. Οι τρεις επιλογές θεραπείας είναι η θεραπεία με ραδιενεργό ϊώδιο, τα φάρμακα και η χειρουργική του θυρεοειδούς. Η θεραπεία περιλαμβάνει τη λήψη ιωδίου-131 από το στόμα, το οποίο στη συνέχεια συγκεντρώνεται στον θυρεοειδή και τον καταστρέφει μέσα σε εβδομάδες έως μήνες. Ο προκύπτων υποθυρεοειδισμός αντιμετωπίζεται με συνθετικές θυρεοειδικές ορμόνες. Φάρμακα όπως οι β-αναστολείς μπορεί να ελέγξουν ορισμένα από τα συμπτώματα και τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα, όπως, η μεθιμαζόλη μπορεί να βοηθήσουν προσωρινά. Η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση του θυρεοειδούς είναι μια άλλη επιλογή. Τα προβλήματα των ματιών μπορεί να απαιτούν επιπλέον θεραπείες. Η νόσος του Graves θα αναπτυχθεί σε περίπου 0,5% των ανδρών και στο 3% των γυναικών. Εμφανίζεται περίπου 7,5 φορές πιο συχνά στις γυναίκες παρά στους άνδρες. Συχνά, ξεκινάει μεταξύ 40 και 60 ετών, αλλά μπορεί να ξεκινήσει σε οποιαδήποτε ηλικία. Είναι η πιο κοινή αιτία υπερθυρεοειδισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες (περίπου 50 έως 80% των περιπτώσεων). 

    Η νόσος του Graves εμφανίζεται σε περίπου 0,5% των ανθρώπων. Εμφανίζεται περίπου 7,5 φορές πιο συχνά στις γυναίκες παρά στους άνδρες. Συχνά ξεκινάει μεταξύ 40 και 60 ετών. Είναι η πιο κοινή αιτία υπερθυρεοειδισμού

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ GRAVES

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της νόσου Graves σχεδόν όλα προκύπτουν από τις άμεσες και έμμεσες επιδράσεις του υπερθυρεοειδισμού, οι κύριες είναι η οφθαλμοπάθεια Graves, η βρογχοκήλη και το μυξοίδημα (που προκαλούνται από τις αυτοάνοσες διαδικασίες της νόσου). Τα συμπτώματα του προκύπτοντος υπερθυρεοειδισμού είναι, κυρίως, αϋπνία, τρόμος χεριών, υπερδραστηριότητα, απώλεια μαλλιών, υπερβολική εφίδρωση, ολιγομηνόρροια, κνησμός, δυσανεξία στη θερμότητα, απώλεια βάρους παρά την αυξημένη όρεξη, διάρροια, συχνή αφόδευση, αίσθημα παλμών, περιοδική μερική μυϊκή αδυναμία, και ζεστασιά και υγρασία του δέρματος. Περαιτέρω σημεία που μπορεί να παρατηρηθούν κατά τη φυσική εξέταση είναι, συνήθως, ένας διάχυτα διογκωμένος (συνήθως, συμμετρικά) θυρεοειδής, καθυστέρηση σύγκλεισης βλεφάρων, υπερβολική δακρύρροια λόγω οφθαλμοπάθειας Graves, αρρυθμίες της καρδιάς, όπως κολπική ταχυκαρδία, κολπική μαρμαρυγή και πρόωρες κοιλιακές συσπάσεις και υπέρταση. Τα άτομα με υπερθυρεοειδισμό μπορεί να παρουσιάσουν αλλαγές στη συμπεριφορά και την προσωπικότητα, όπως ψύχωση, μανία, άγχος, διέγερση και κατάθλιψη.

    Images of extrathyroidal features of Graves disease characteristic features of thyroid

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ GRAVES

    Η ακριβής αιτία είναι ασαφής. Ωστόσο, πιστεύεται ότι περιλαμβάνει συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Η έκθεση σε σοβαρούς στρεσσογόνους παράγοντες και υψηλά επίπεδα επακόλουθης δυσφορίας, όπως η μετατραυματική διαταραχή στρες αυξάνουν τον κίνδυνο αυτοάνοσης νόσου.

    Φαίνεται να υπάρχει μια γενετική προδιάθεση για τη νόσο Graves. Το ανθρώπινο αντιγόνο DR λευκοκυττάρων (ειδικά DR3) φαίνεται να παίζει ρόλο. Τα γονίδια που πιστεύεται ότι εμπλέκονται περιλαμβάνουν τη θυρεοσφαιρίνη, τον υποδοχέα θυροτροπίνης, την πρωτεΐνη υποδοχέα φωσφατάσης τυροσίνης φωσφατάση τύπου 22 και το κυτταροτοξικό αντιγόνο 4 που σχετίζεται με τα Τ-λεμφοκύτταρα.

    Δεδομένου ότι η νόσος του Graves είναι μια αυτοάνοση ασθένεια που εμφανίζεται ξαφνικά, συχνά αργότερα στη ζωή, μια ιογενής ή βακτηριακή λοίμωξη μπορεί να προκαλέσει αντισώματα που αντιδρούν σταυρωτά με τον ανθρώπινο υποδοχέα TSH, ένα φαινόμενο γνωστό ως αντιγονική. Το βακτήριο Yersinia enterocolitica έχει δομική ομοιότητα με τον ανθρώπινο υποδοχέα θυρεοτροπίνης και υποτίθεται ότι συμβάλλει στην ανάπτυξη της αυτοανοσίας του θυρεοειδούς που προκύπτει σε γενετικά ευαίσθητα άτομα. Ο ιός Epstein-Barr (EBV) ενοχοποιείται, επίσης.

    Οι ανοσοσφαιρίνες που διεγείρουν το θυρεοειδή αναγνωρίζουν και συνδέονται με τον υποδοχέα θυροτροπίνης (υποδοχέας TSH) ο οποίος διεγείρει την έκκριση της θυροξίνης (Τ4) και της τριιωδοθυρονίνης (Τ3). Οι υποδοχείς θυροξίνης στην υπόφυση ενεργοποιούνται από την πλεονασματική ορμόνη, καταστέλλοντας την επιπλέον απελευθέρωση της TSH σε ένα βρόχο αρνητικής ανάδρασης. Το αποτέλεσμα είναι πολύ υψηλά επίπεδα κυκλοφορούντων θυρεοειδικών ορμονών και χαμηλά επίπεδα TSH.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ GRAVES

    Η νόσος του Graves είναι μια αυτοάνοση διαταραχή, στην οποία το σώμα παράγει αντισώματα στον υποδοχέα της ορμόνης που διεγείρει τον θυρεοειδή. (Αντισώματα έναντι της θυροσφαιρίνης και των θυρεοειδικών ορμονών Τ3 και Τ4 μπορεί, επίσης, να παραχθούν). Αυτά τα αντισώματα προκαλούν υπερθυρεοειδισμό, επειδή συνδέονται με τον υποδοχέα TSHr και τον διεγείρουν χρονικά. Ο TSHr εκφράζεται στα θυλακιώδη κύτταρα του θυρεοειδούς αδένα (τα κύτταρα που παράγουν θυρεοειδικές ορμόνες) και το αποτέλεσμα της χρόνιας διέγερσης είναι μια ασυνήθιστα υψηλή παραγωγή T3 και T4. Αυτό, με τη σειρά του, προκαλεί τα κλινικά συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού και τη διόγκωση του θυρεοειδούς αδένα, γνωστή ως βρογχοκήλη. Ο εξώφθαλμος που συναντάται, συχνά, εξηγείται γιατί ο θυρεοειδής αδένας και οι εξωφθάλμιοι μύες μοιράζονται ένα κοινό αντιγόνο που αναγνωρίζεται από τα αντισώματα. Τα αντισώματα που προσδένονται στους εξωφθάλμιους μύες προκαλούν πρήξιμο πίσω από το βολβό του ματιού. Το δέρμα «δίκην φλοιού πορτοκαλιού» εξηγείται από τη διήθηση αντισωμάτων κάτω από το δέρμα, προκαλώντας φλεγμονώδη αντίδραση και επακόλουθες ινώδεις πλάκες.

    Οι τρεις τύποι αυτοαντισωμάτων στον υποδοχέα TSH που αναγνωρίζονται σήμερα είναι:

    • Ανοσοσφαιρίνες που διεγείρουν το θυρεοειδή: αυτά τα αντισώματα (κυρίως IgG) δρουν ως διεγερτικά του θυρεοειδούς μακράς δράσης, ενεργοποιώντας τα κύτταρα με μεγαλύτερο και βραδύτερο τρόπο από την TSH, οδηγώντας σε αυξημένη παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών.
    • Ανοσοσφαιρίνες ανάπτυξης θυρεοειδούς: αυτά τα αντισώματα συνδέονται απευθείας με τον υποδοχέα TSH και εμπλέκονται στην ανάπτυξη θυρεοειδικών θυλακίων.
    • Ανοσοσφαιρίνες που αναστέλλουν τη δέσμευση θυρεοτροπίνης: αυτά τα αντισώματα αναστέλλουν την κανονική ένωση της TSH με τον υποδοχέα της. Μερικοί στην πραγματικότητα ενεργούν σαν την TSH και συνδέονται με τον υποδοχέα του, προκαλώντας έτσι την υπερλειτουργία του θυρεοειδούς.

    Άλλοι τύποι μπορεί να μην διεγείρουν τον θυρεοειδή αδένα, αλλά να αποτρέπουν τις TSI και TSH από τη δέσμευση και την τόνωση του υποδοχέα. Μια άλλη επίδραση του υπερθυρεοειδισμού είναι η απώλεια οστού και η οστεοπόρωση, που προκαλείται από αυξημένη έκκριση ασβεστίου και φωσφόρου στα ούρα και τα κόπρανα. Τα αποτελέσματα μπορούν να ελαχιστοποιηθούν εάν ο υπερθυρεοειδισμός αντιμετωπιστεί νωρίς. Η θυρεοτοξίκωση μπορεί, επίσης, να αυξήσει τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα έως και 25%. Αυτό μπορεί να προκαλέσει στομαχικές διαταραχές, υπερβολική ούρηση και μειωμένη νεφρική λειτουργία.

    216 1200x675 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ GRAVES

    Η νόσος του Graves μπορεί να εμφανιστεί κλινικά με ένα ή περισσότερα από αυτά τα χαρακτηριστικά σημεία:

    • Γρήγορος καρδιακός παλμός (80%)
    • Διάχυτη ψηλαφητή βρογχοκήλη (70%)
    • Τρόμος (40%)
    • Εξόφθαλμος (προεξοχή ενός ή και των δύο ματιών) 25%,
    • Περιφερικό οίδημα (25%)
    • Κόπωση (70%), απώλεια βάρους (60%) με αυξημένη όρεξη σε νέους και κακή όρεξη στους ηλικιωμένους και άλλα συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού/θυρεοτοξίκωσης
    • Θερμική δυσανεξία (55%)
    • Αίσθημα παλμών (50%)

    Δύο σημεία είναι πραγματικά «διαγνωστικά» της νόσου του Graves: ο εξόφθαλμος και το μυξοίδημα. Η βροχοκήλη είναι ένας διογκωμένος θυρεοειδής αδένας και είναι διάχυτου τύπου (δηλαδή, εξαπλωμένος σε όλο τον αδένα) Η διάχυτη βρογχοκήλη μπορεί να παρατηρηθεί και σε άλλες αιτίες υπερθυρεοειδισμού, αν και η νόσος του Graves είναι η πιο συχνή αιτία διάχυτης βρογχοκήλης. Η βρογχοκήλη μπορεί να μην είναι κλινικά ανιχνεύσιμη, αλλά μπορεί να παρατηρηθεί με υπολογιστική τομογραφία ή υπερηχογραφική εξέταση του θυρεοειδούς ή μαγνητική τομογραφία τραχήλου. Ένα άλλο σημείο της νόσου του Graves είναι ο υπερθυρεοειδισμός, δηλαδή η υπερπαραγωγή των θυρεοειδικών ορμονών Τ3 και Τ4. Μερικές φορές μπορεί να είναι φυσιολογικά τα επίπεδα θυρεοειδούς, και να υπάρχει και υποθυρεοειδισμός. Ο υπερθυρεοειδισμός στη νόσο του Graves επιβεβαιώνεται, όπως και με οποιαδήποτε άλλη αιτία υπερθυρεοειδισμού, μετρώντας τα αυξημένα επίπεδα αίματος των ελεύθερων (μη δεσμευμένων) T3 και T4. Άλλες χρήσιμες εργαστηριακές μετρήσεις στη νόσο του Graves περιλαμβάνουν την ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH, συνήθως μη ανιχνεύσιμη στη νόσο του Graves λόγω αρνητικής ανάδρασης από τα αυξημένα Τ3 και Τ4), και το ιώδιο που συνδέεται με πρωτεΐνες (αυξημένο). Ορολογικά ανιχνευόμενα αντισώματα διέγερσης θυρεοειδούς, πρόσληψη ραδιενεργού ιωδίου (RAI) ή υπερηχογράφημα θυρεοειδούς με Doppler όλα μπορούν ανεξάρτητα να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση της νόσου του Graves. Η βιοψία για τη διεξαγωγή ιστολογικών εξετάσεων δεν απαιτείται. Η βρογχοκήλη στη νόσο του Graves συχνά δεν είναι οζώδης, αλλά τα οζίδια του θυρεοειδούς είναι, επίσης, συχνά. Η διαφοροδιάγνωση των συχνών μορφών υπερθυρεοειδισμού, όπως η νόσος του Graves, το αδένωμα του θυρεοειδούς και η τοξική βρογχοκήλη είναι σημαντική για τον προσδιορισμό της σωστής θεραπείας. Η διαφοροποίηση μεταξύ αυτών των οντοτήτων έχει προχωρήσει, καθώς η απεικόνιση και οι βιοχημικές δοκιμές έχουν βελτιωθεί. 

    Οφθαλμοπάθεια GRAVES

    Η οφθαλμοπάθεια που σχετίζεται με το θυρεοειδή ή η οφθαλμική νόσος του θυρεοειδούς, είναι η πιο συχνή εξωθυρεοειδική εκδήλωση της νόσου του Graves. Είναι μια μορφή ιδιοπαθούς λεμφοκυτταρικής τροχιακής φλεγμονής και παρόλο που η παθογένεσή της δεν είναι πλήρως κατανοητή, η αυτοάνοση ενεργοποίηση των τροχιακών ινοβλαστών, η οποία στην οφθαλμική νόσο θυρεοειδούς εκφράζει τον υποδοχέα TSH, θεωρείται ότι παίζει κεντρικό ρόλο. Η υπερτροφία των εξωφθάλμιων μυών, η λιπογένεση και η εναπόθεση μη θειικών γλυκοαμινογλυκανών και υαλουρονικού, προκαλεί επέκταση της διαμέτρου λίπους και των μυϊκών διαμερισμάτων, τα οποία εντός των ορίων της οστικής τροχιάς μπορεί να οδηγήσουν σε οπτική νευροπάθεια, αυξημένες ενδοφθάλμιες πιέσεις, φλεβική συμφόρηση και περιφερικό οίδημα και προοδευτική αναδιαμόρφωση των τροχιακών τοιχωμάτων.  Άλλα διακριτικά χαρακτηριστικά της οφθαλμοπάθειας είναι η καθυστέρηση ανοίγματος των βλεφάρων, η μυοπάθεια, η κερατοεπιπεφυκίτιδα και η κερατοπάθεια έκθεσης.

    Η σοβαρότητα της οφθαλμικής νόσου μπορεί να ταξινομηθεί από το μνημονικό: "NO SPECS":

    • Κατηγορία 0: Χωρίς σημεία ή συμπτώματα
    • Κατηγορία 1: Μόνο σημεία (περιορίζεται στην αργή διάνοιξη βλεφάρων)
    • Κατηγορία 2: Συμμετοχή μαλακών ιστών (οίδημα επιπεφυκότων και βλεφάρων)
    • Κατηγορία 3: Εξώφθαλμος
    • Κατηγορία 4: Εξωφθάλμια εμπλοκή μυών (συνήθως, με διπλωπία)
    • Κατηγορία 5: Συμμετοχή του κερατοειδούς 
    • Κατηγορία 6: Απώλεια όρασης (λόγω εμπλοκής οπτικού νεύρου)

    TYKOCTJ64FDQHO6ZFKGRUNOKCM

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ GRAVES

    Η θεραπεία της νόσου του Graves περιλαμβάνει αντιθυρεοειδικά φάρμακα που μειώνουν την παραγωγή θυρεοειδικής ορμόνης, ραδιενεργό ιώδιο I-131, και θυρεοειδεκτομή (χειρουργική εκτομή του αδένα). Καθώς, η χειρουργική επέμβαση σε υπερθυρεοειδικό ασθενή είναι επικίνδυνη, πριν από τη θυρεοειδεκτομή, παρέχεται προεγχειρητική θεραπεία με αντιθυρεοειδικά φάρμακα για να καταστεί ο ασθενής «ευθυρεοειδικός». Κάθε μία από αυτές τις θεραπείες έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Καμία θεραπευτική προσέγγιση δεν θεωρείται η καλύτερη για όλους. Η θεραπεία με αντιθυρεοειδικά φάρμακα πρέπει να χορηγείται για έξι μήνες έως δύο χρόνια για να είναι αποτελεσματική. Ακόμα και τότε, μετά τη διακοπή των φαρμάκων, η κατάσταση υπερθυρεοειδισμού μπορεί να επαναληφθεί. Ο κίνδυνος επανεμφάνισης είναι περίπου 40-50% και η δια βίου θεραπεία με αντιθυρεοειδικά φάρμακα έχει ορισμένες παρενέργειες, όπως η ακοκκιοκυτταραιμία και η ηπατική νόσος. Οι παρενέργειες των αντιθυρεοειδών φαρμάκων περιλαμβάνουν τη μείωση του επιπέδου των λευκών αιμοσφαιρίων. Οι β-αποκλειστές (όπως η προπρανολόλη) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αναστολή των συμπτωμάτων, όπως η ταχυκαρδία.

    Τα κύρια αντιθυρεοειδικά φάρμακα είναι η καρβιμαζόλη, η μεθιμαζόλη και η προπυλοθειουρακίλη/PTU. Αυτά τα φάρμακα εμποδίζουν τη σύνδεση του ιωδίου και τη σύζευξη των ιωδοτυροσινών. Η πιο επικίνδυνη παρενέργεια είναι η ακοκκιοκυτταροπενία (εξαρτώμενη από τη δόση, η οποία βελτιώνεται κατά τη διακοπή του φαρμάκου) και η απλαστική αναιμία. Οι ασθενείς που λαμβάνουν αυτά τα φάρμακα θα πρέπει να επισκεφθούν έναν γιατρό εάν εμφανίσουν πονόλαιμο ή πυρετό. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι το εξάνθημα και η περιφερική νευρίτιδα. Το ιώδιο Lugol μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον αποκλεισμό της σύνθεσης ορμονών πριν από τη χειρουργική επέμβαση. 

    Ραδιενεργό Ιώδιο

    Το ραδιενεργό ιώδιο-131 χρησιμοποιείται, κυρίως, για ηλικιωμένους ασθενείς και όπου η ιατρική ή χειρουργική θεραπεία αντενδείκνυται. Ο υποθυρεοειδισμός είναι επιπλοκή αυτής της θεραπείας, αλλά μπορεί να αντιμετωπιστεί με θυρεοειδικές ορμόνες. Η λογική για το ραδιενεργό ιώδιο είναι ότι συσσωρεύεται στον θυρεοειδή και ακτινοβολεί τον αδένα με τις ακτινοβολίες βήτα και γάμμα, περίπου το 90% της συνολικής ακτινοβολίας εκπέμπεται από τα σωματίδια βήτα (ηλεκτρόνια). Οι ασθενείς που λαμβάνουν τη θεραπεία πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά με εξετάσεις αίματος θυρεοειδούς για να διασφαλιστεί ότι αντιμετωπίζονται με θυρεοειδική ορμόνη πριν γίνουν συμπτωματικά υποθυρεοειδικοί. Οι αντενδείξεις για το ραδιενεργό ιώδιο είναι η εγκυμοσύνη (απόλυτη), η οφθαλμοπάθεια (σχετική, μπορεί να επιδεινώσει τη θυρεοειδή οφθαλμική νόσο) και τα μονήρη οζίδια. Τα μειονεκτήματα αυτής της θεραπείας είναι μια υψηλή επίπτωση υποθυρεοειδισμού (έως και 80%) που απαιτεί θυρεοειδική ορμόνη με τη μορφή ενός χαπιού. Η θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο δρα αργά (από μήνες σε χρόνια) για να καταστρέψει τον θυρεοειδή αδένα και ο υπερθυρεοειδισμός που σχετίζεται με τη νόσο του Graves δε θεραπεύεται σε όλα τα άτομα με ραδιενεργό ιώδιο, αλλά έχει ρυθμό υποτροπής που εξαρτάται από τη δόση της ραδιενεργού παράγοντα που χορηγείται. Θυρεοειδίτιδα προκαλείται από την ακτινοβολία.

    graves1

    Χειρουργική επέμβαση

    Αυτή η μέθοδος είναι κατάλληλη για νέους και εγκύους. Οι ενδείξεις για θυρεοειδεκτομή μπορούν να διαχωριστούν σε απόλυτες ενδείξεις ή σχετικές ενδείξεις. Αυτές οι ενδείξεις βοηθούν στον καθορισμό των ατόμων που θα ωφεληθούν περισσότερο από τη χειρουργική επέμβαση. Οι απόλυτες ενδείξεις είναι μια μεγάλη βρογχοκήλη (ειδικά όταν συμπιέζεται η τραχεία), ύποπτα οζίδια ή ύποπτος καρκίνος (για παθολογική εξέταση του θυρεοειδούς), και άτομα με οφθαλμοπάθεια και επιπλέον εάν είναι η προτιμώμενη μέθοδος θεραπείας του ατόμου ή εάν αρνείται να υποβληθεί σε ραδιενεργό ιώδιο. Η εγκυμοσύνη συνιστάται να καθυστερήσει για 6 μήνες μετά τη θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο. Είναι δυνατή η υφολική αμφοτερόπλευρη θυρεοειδεκτομή και η διαδικασία Hartley-Dunhill (θυρεοειδεκτομή από τη μία πλευρά και μερική λοβεκτομή από την άλλη πλευρά). Τα πλεονεκτήματα είναι άμεση θεραπεία και πιθανή απομάκρυνση του καρκινώματος. Οι κίνδυνοι είναι τραυματισμός του λαρυγγικού νεύρου, υποπαραθυρεοειδισμός (λόγω αφαίρεσης των παραθυρεοειδών αδένων), αιμάτωμα (το οποίο μπορεί να είναι απειλητικό για τη ζωή εάν συμπιέσει την τραχεία), υποτροπή, λοιμώξεις και ουλές. Η αύξηση του κινδύνου τραυματισμού των νεύρων μπορεί να οφείλεται στην αυξημένη αγγειακή ένταση του θυρεοειδικού παρεγχύματος και στην ανάπτυξη δεσμών μεταξύ της κάψας του θυρεοειδούς και των γύρω ιστών. Υπάρχει επίπτωση 1% για μόνιμη παράλυση του λαρυγγικού νεύρου μετά από ολική θυρεοειδεκτομή. Η απομάκρυνση του αδένα επιτρέπει την πλήρη βιοψία σε περίπτωση καρκίνου θυρεοειδούς.  Δεν απαιτείται περαιτέρω θεραπεία του θυρεοειδούς, εκτός εάν ανιχνευθεί καρκίνος. Μελέτη πρόσληψης ραδιενεργού ιωδίου μπορεί να γίνει μετά από χειρουργική επέμβαση, για να διασφαλιστεί ότι όλα τα εναπομείναντα (πιθανώς καρκινικά) κύτταρα του θυρεοειδούς έχουν καταστραφεί. Εκτός από αυτό, η μόνη θεραπεία είναι η λεβοθυροξίνη.

    Θεραπεία οφθαλμικής νόσου

    Οι ήπιες περιπτώσεις αντιμετωπίζονται με λιπαντικές οφθαλμικές σταγόνες ή μη στεροειδείς αντιφλεγμονώδεις σταγόνες. Σοβαρές περιπτώσεις με απειλή όρασης (έκθεση στον κερατοειδή ή συμπίεση οπτικού νεύρου) αντιμετωπίζονται με στεροειδή ή αποσυμπίεση τροχιακού. Σε όλες τις περιπτώσεις, η διακοπή του καπνίσματος είναι απαραίτητη. Η διπλωπία μπορεί να διορθωθεί με ειδικά γυαλιά και χειρουργική επέμβαση. Η δυσκολία στο κλείσιμο των ματιών μπορεί να αντιμετωπιστεί με λιπαντικό τζελ τη νύχτα ή με ταινία στα μάτια για να επιτρέψει τον πλήρη, βαθύ ύπνο. Η τροχιακή αποσυμπίεση μπορεί να εκτελεστεί για να επιτρέψει στα διογκωμένα μάτια να υποχωρήσουν. Το οστό αφαιρείται από το κρανίο πίσω από τα μάτια και δημιουργείται χώρος για να πέσουν οι μύες και ο λιπώδης ιστός στο κρανίο. Η χειρουργική επέμβαση στα βλέφαρα μπορεί να πραγματοποιηθεί στα άνω και / ή κάτω βλέφαρα για να αντιστραφεί η επίδραση της νόσου του Graves. Η χειρουργική επέμβαση βλεφάρων βοηθά στη μείωση ή εξάλειψη των συμπτωμάτων ξηροφθαλμίας. Για την αντιμετώπιση της κλινικά ενεργού νόσου του Graves, τα ενδοφλέβια γλυκοκορτικοειδή είναι η θεραπεία επιλογής, που συνήθως χορηγούνται με τη μορφή μεθυλπρεδνιζολόνης.

    Πρόγνωση

    Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να προκύψουν σοβαρότερες επιπλοκές, όπως γενετικές ανωμαλίες στην εγκυμοσύνη, αυξημένος κίνδυνος αποβολής, απώλεια μετάλλων οστών και, σε ακραίες περιπτώσεις, θάνατος. Η νόσος του Graves, συχνά, συνοδεύεται από αύξηση του καρδιακού ρυθμού, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω επιπλοκές της καρδιάς, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας του φυσιολογικού καρδιακού ρυθμού (κολπική μαρμαρυγή), η οποία μπορεί να οδηγήσει σε εγκεφαλικό επεισόδιο. Εάν τα μάτια είναι αρκετά διογκωμένα ώστε τα βλέφαρα να μην κλείνουν εντελώς τη νύχτα, θα εμφανιστεί ξηρότητα - με τον κίνδυνο δευτερογενούς λοίμωξης του κερατοειδούς, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε τύφλωση. Η πίεση στο οπτικό νεύρο μπορεί, επίσης, να οδηγήσει σε ελαττώματα οπτικού πεδίου και απώλεια όρασης. Ο παρατεταμένος υπερθυρεοειδισμός μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια οστού, η οποία μπορεί να υποχωρήσει κατά τη θεραπεία. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    389233 c21dd773346c46e7a8f9d684dfb0e016 mv2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Θυρεοτοξική κρίση

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Θεραπεία Live Cell για τον καρκίνο και άλλες ασθένειες

    Νόσος του Hashimoto

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Ο θυρεοειδής αδένας είναι απαραίτητος

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δε μπορούν να χάσουν βάρος

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Γεροντική εκφύλιση της ωχράς κηλίδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γεροντική εκφύλιση της ωχράς κηλίδας

    Γεροντική εκφύλιση της ωχράς κηλίδας ή ΓΕΩ είναι μελάγχρωση της ωχράς κηλίδας ή τυπικά "drusen" (εκφυλιστικά σώματα) που συνοδεύονται από απώλεια όρασης στο επίπεδο 20/30 ή και χειρότερα, η οποία δεν οφείλεται σε καταρράκτη ή άλλη νόσο του οφθαλμού και αφορά άτομα ηλικίας άνω των 50 ετών. Άλλοι ορισμοί δεν περιλαμβάνουν την ηλικία ή την οπτική οξύτητα στα κριτήρια.

    Η ΓΕΩ είναι η κατ' εξοχήν αιτία απώλειας οράσεως σε άτομα άνω των 65 ετών.

    Στάδια γεροντικής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας:

    • Ατροφικό/μη εξιδρωματικό: drusen και/ή μελαγχρωματικές αλλοιώσεις της ωχράς
    • Νεοαγγειώσεως/εξιδρωματικό: ανάπτυξη αγγείων κάτω από τον αμφιβληστροειδή

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • 1,6% των ατόμων μεταξύ 52-64 ετών
    • 11% των ατόμων μεταξύ 65-74 ετών
    • 27,9% των ατόμων > 75 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ

    Ατροφικό/μη εξιδρωματικό στάδιο:

    • Drusen
    1. Μικρές, κιτρινόχρωμες - λευκωπές βλάβες
    2. Χωρίζονται σε τύπους, όπως σκληρά drusen και μαλακά drusen
    • Ατροφία του μελάγχρου επιθηλίου του αμφιβληστροειδούς (ΜΕΑ), ένα στρώμα χρωστικής κάτω από τον αμφιβληστροειδή

    Στάδιο νεοαγγειώσεως/εξιδρωματικό:

    • Αιμοφόρα αγγεία αναπτύσσονται σε συνέχεια του χοριοειδούς χιτώνα, κάτω από τον αμφιβληστροειδή. Αυτά τα αγγεία λέγονται "χοριοειδικές νεοαγγειακές μεμβράνες" (ΧΝΑΜ) ή υποαμφιβληστροειδική νεοαγγείωση (ΥΑΝΕΑ). Ο χοριοειδής είναι το αγγειακό υπόστρωμα του ΜΕΑ.
    1. Υγρό κάτω από τον αμφιβληστροειδή 
    2. Εξιδρώματα
    3. Υποαμφιβληστροειδική αιμορραγία
    4. Οι ασθενείς συχνά περιγράφουν διαταραχή κεντρικής οράσεως. Στη δοκιμασία διασταυρούμενων γραμμών του Amsler οι οριζόντιες ή οι κάθετες γραμμές διασπώνται, καταστρέφονται ή αγνοούνται. Οι ασθενείς μπορεί να αναφέρουν ότι ευθείες γραμμές φαίνονται σπειροειδές, όπως το καλώδιο του τηλεφώνου
    • Ουλή: ένα σοβαρό στάδιο που οδηγεί σε ινοαγγειώδη ουλώδη ιστό

    ΑΙΤΙΑ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ

    • Το ορατό φως, ίσως, οδηγεί σε παραγωγή μεταβολικών υποπροϊόντων στο μελάγχρουν επιθήλιο του αμφιβληστροειδούς, το οποίο φυσιολογικά βοηθάει στην απομάκρυνση μεταβολικών υποπροϊόντων από τον αμφιβληστροειδή. Η υπερβολική συσσώρευση αυτών των μεταβολικών υποπροϊόντων επηρεάζει τη φυσιολογική μεταβολική δραστηριότητα του μελάγχρου επιθηλίου του αμφιβληστροειδούς και οδηγεί στο σχηματισμό των drusen.
    • Το στάδιο νεοαγγειώσεως, συνήθως, ακολουθεί το στάδιο της ατροφίας
    • Οι περισσότεροι ασθενείς δεν εξελίσσονται πέρα από το ατροφικό μη εξιδρωματικό στάδιο. Εν τούτοις αυτοί είναι που βρίσκονται στον υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν σοβαρή απώλεια οράσεως

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ

    • Υπερβολική έκθεση στον ήλιο
    • Γαλάζιο ή ανοιχτό χρώμα κόρης
    • Υπεροπία ή υπερμετρωπία
    • Ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου (υπέρταση, κυκλοφορικά προβλήματα)
    • Χαμηλό ύψος
    • Ιστορικό λοιμώξεως πνεύμονος
    • Κάπνισμα

    thumb 800 0 0 0 auto

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ

    Ιδιοπαθής υποαμφιβληστροειδική νεοαγγείωση, σύνδρομο ύποπτης οφθαλμικής ιστοπλασμώσεως, διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και υπερτασική αγγειοπάθεια

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ

    • Drusen: Εναποθέσεις ουλοποιημένου υλικού μεταξύ του μελάγχρου επιθηλίου του αμφιβληστροειδούς και της μεμβράνης του Brush (η μεμβράνη μεταξύ του μελάγχρου επιθηλίου του αμφιβληστροειδούς και του χοριοειδούς)
    • Διάσπαση της μεμβράνης του Brush επιτρέπει στις νεοαγγειακές χοριοειδικές μεμβράνες να διηθούν το μελάγχρουν επιθήλιο του αμφιβληστροειδούς και να αναπτύσσονται στον υπαμφιβληστροειδικό χώρο

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ

    • Αγγειογραφία με φλουροσκεΐνη: Μπορεί να καταδείξει χοριοειδικές αγγειακές μεμβράνες. Μπορεί να διαφοροδιαγνώσει μεταξύ ατροφικού τύπου και νεοαγγειώδους τύπου γεροντικής εκφύλισης της ωχράς
    • Κινηματοαγγειογραφία με πράσινο υνδοκυανίνης: μπορεί να είναι χρήσιμη στο να δείξει τόσο σαφείς όσο και ύποπτες χοριοειδικές νεοαγγειακές μεμβράνες

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ

    • Δοκιμασία διασταυρούμενων γραμμών του Amsler
    • Εξέταση οφθαλμού με λεπτομερή εξέταση της ωχράς
    • Αγγειογραφία με φρουροσκεΐνη

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ

    Για θεραπεία με laser - εξωνοσοκομειακός ασθενής. Για υαλοειδεκτομή - ενδονοσκομειακή νοσηλεία

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ

    Ατροφική/μη εξιδρωματική εκφύλιση της ωχράς:

    • Μη ειδική θεραπεία αλλάζει την πρόγνωση 
    • Παραγωγή ελεύθερων ριζών από το ορατό φως, ίσως, ευθύνεται για κυτταρική καταστροφή που οδηγεί σε ΓΕΩ
    • Οι βιταμίνες A, E, C, και β-καροτένιο μπορεί να είναι χρήσιμες στην πρόληψη της κυτταρικής βλάβης
    • Από του στόματος ψευδάργυρος μπορεί να επιβραδύνει την απώλεια οράσεως
    • Φωτοπηξία με laser για θεραπεία των drusen δεν εγγυάται βελτίωση

    Νεοαγγειακή/εξιδρωματική εκφύλιση της ωχράς:

    • Η μελέτη φωτοπηξίας της ωχράς (Μ.Φ.Ω) έδειξε κάποια βοήθεια της θεραπείας με laser των χοριοειδο-νεοαγγειακών μεμβρανών όταν αυτές ήταν 200 μικρά (= 0,2 mm) ή ακόμη μακρύτερα από το κέντρο της ωχράς
    1. Η ΜΦΩ έδειξε ότι τα οφέλη της φωτοπηξίας με laser αργού είναι μεγαλύτερα απ' ό,τι άλλων θεραπειών, ένα χρόνο μετά θεραπεία. Σ' αυτό το χρόνο το ποσοστό των οφθαλμών με σοβαρή απώλεια οράσεως μειώθηκε κατά 51% με την θεραπεία και συγκεκριμένα από 43% στο σύνολο μη θεραπευθέντων οφθαλμών στο 21% στο σύνολο των θεραπευθέντων οφθαλμών. Η επιδείνωση σαν αποτέλεσμα της θεραπείας στην ΜΦΩ φάνηκε να οφείλεται, κυρίως, στην ανάπτυξη χοριοαγγειακών μεμβρανών προς το κέντρο της ωχράς
    2. Αγγειογράφημα με φλουροσκεΐνη μπορεί να δείξει τις χοριοαγγειακές μεμβράνες, αν η διόγκωση είναι σαφής και αν βρίσκεται σε μία κατάσταση θεραπεύσιμη
    3. Υποτροπιάζουσες ΧΝΑΜ, μετά από θεραπεία με laser εμφανίζονται στο 59% των ασθενών με ΓΕΩ. Υποτροπιάζουσες ΧΝΑΜ εμφανίζονται γρήγορα μετά θεραπεία. Το 73% των υποτροπών εμφανίσθηκαν μέσα στον πρώτο χρόνο θεραπείας συνήθως μέσα στους πρώτους 6 μήνες
    • Η θεραπεία των ΧΝΑΜ μεγέθους από 1 έως 199 μικρά από το κέντρο της ωχράς έχει μελετηθεί από τη μελέτη laser κρυπτού της ΓΕΩ (ΓΕΩ - ΜL - K). Το όφελος της θεραπείας ήταν το μέγιστο σε ασθενείς χωρίς ευρήματα υπερτάσεως. δεν υπήρχε όφελος σε αυτούς που είχαν υπέρταση και/ή έπαιρναν αντιϋπερτασική θεραπεία
    1. Επειδή οι ασθενείς της ομάδας ΓΕΩ - ΜL - K είχαν ΧΝΑΜ πολύ κοντά στο κέντρο της οράσεως το μέγεθος του θεραπευτικού αποτελέσματος είναι μικρότερο στην ομάδα ΓΕΩ - ΜL - K απ' ό,τι στην ομάδα της μελέτης θεραπείας της ΓΕΩ με laser αργού, κατά την οποία εθεραπεύοντο ΧΝΑΜ περισσότερο απομεμακρυσμένες από το κέντρο της ωχράς κηλίδας 
    2. Θεραπεία με laser μπορεί να εφαρμοσθεί για ΧΝΑΜ που βρίσκονται ακριβώς κάτω από το κέντρο της οράσεως . Εν τούτοις, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απότομη επιδείνωση της όρασης. το μακροπρόθεσμο όφελος από τη θεραπεία με laser τέτοιων βλαβών καθιστά αυτό τον τύπο θεραπείας μία δυνητική επιλογή
    3. Υαλοειδεκτομή έχει χρησιμοποιηθεί για απομάκρυνση των ΧΝΑΜ, αλλά, τα οφέλη είναι συζητήσιμα
    4. Οι ΧΝΑΜ μπορεί να αιμορραγούν αυτόματα εγκαταλείποντας αίμα κάτω από τον αμφιβληστροειδή. Τα οφέλη της υαλοειδεκτομής προκειμένου να αφαιρεθούν αυτά τα αιματώματα είναι συζητήσιμα
    5. Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται (συνήθως με αγγειογραφία φλουροσκεΐνης) μετά τη θεραπεία με laser προς έλεγχο υποτροπής των ΧΝΑΜ. Πρέπει να αναφέρονται αλλαγές στη δοκιμασία Amsler ή στην όραση των ασθενών μετά τη θεραπεία
    6. Βοηθήματα, όπως ειδικά γυαλιά για χαμηλή όραση είναι χρήσιμα

    20200220 5e4e465dc3d29

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ

    Ασθενείς με ΓΕΩ του τύπου της νεοαγγειώσεως πρέπει να αποφεύγουν την υπερένταση και τα αντιπηκτικά πριν την θεραπεία με laser. 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας στις βιταμίνες A, E, C και β-καροτένιο μαζί με ψευδάργυρο ίσως είναι αποτελεσματική 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ

    • Ψευδάργυρος και αντιοξειδωτικά μπορεί να ωφελήσουν. Θειΐκός ψευδάργυρος 100 mg δύο φορές την ημέρα στο φαγητό συνιστάται για αντιμετώπιση
    • Θεραπεία με ιντερφερόνη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗ ΕΚΦΥΛΙΣΗ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ

    • Οι ασθενείς που έχουν θεραπευθεί με laser πρέπει να επανεξετάζονται πρόθυμα και συχνά για να αποκλεισθούν καινούργια συμπτώματα ή ενοχλήματα από την όρασή τους
    • Η δοκιμασία του Amsler μπορεί να βοηθήσει στην ανακάλυψη οπτικών διαταραχών 
    • Οι ασθενείς με μαλακά drusen ή μελαγχρωματικές αλλοιώσεις της ωχράς είναι σε αυξημένο κίνδυνο απώλειας της οράσεως. Πρέπει να εκπαιδεύονται ότι είναι σημαντική η παρακολούθηση της όρασής τους με τη δοκιμασία του Amsler και με υποκειμενικές μετρήσεις οπτικής οξύτητας όπως η όραση αναγνώσεως και η καθαρότητα της εικόνας. Αν δεν υπάρχουν καινούργια συμπτώματα, εξέταση κάθε 6-12 μήνες
    • Παρακολούθηση σε τακτά διαστήματα των ασθενών με αυξημένο κίνδυνο απώλειας οράσεως επιτρέπει την πρώιμη διάγνωση νέων βλαβών θεραπεύσιμων με laser

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ

    • Προστασία των οφθαλμών από υπεριώδη ακτινοβολία
    • Καλό ισοζύγιο βιταμινών A, E, C, β-καροτένιου και Zn τροφής
    • Τακτικές επισκέψεις σε έναν οφθαλμίατρο 
    • Καθημερινός έλεγχος διασταυρούμενων γραμμών του Amsler
    • Εξέταση οφθαλμών κάθε 2-4 χρόνια για ασθενείς 40-64 ετών και κάθε 1-2 χρόνια για > 65 ετών

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ

    Τύφλωση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΓΕΡΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΩΧΡΑΣ 

    • Ασθενείς με αμφοτερόπλευρα μαλακά drusen και μελαγχρωματικές αλλοιώσεις της ωχράς, αλλά όχι ευρήματα εξιδρώματος, έχουν αυξημένη πιθανότητα αναπτύξεως ΧΝΑΜ και κατ' ακολουθία απώλεια οράσεως 
    • Ασθενείς με αμφοτερόπλευρα drusen έχουν ένα συνολικό κίνδυνο 14,7% για σημαντική απώλεια όρασης σε 5 χρόνια τουλάχιστον στο ένα μάτι, λόγω αναπτύξεως ΧΝΑΜ 
    • Ασθενείς με ΓΕΩ του τύπου της νεοαγγειώσεως στο ένα μάτι και drusen στο άλλο είναι σε κίνδυνο 5-14% κάθε χρόνο για να αναπτύξουν νεοαγγείωση στο μάτι που έχει drusen 
    • Υπάρχει μεγάλη συχνότητα υποτροπών των ΧΝΑΜ μετά laser

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο ύποπτης οφθαλμικής ιστοπλάσμωσης 
    • Εξιδρωματική αποκόλληση αμφιβληστροειδούς
    • Αιμορραγία υαλοειδούς
    • Άλλες αιτίες ΧΝΑΜ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Η επίπτωση θα αυξάνεται καθώς ο πληθυσμός θα γηράσκει περισσότερο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα μάτια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα μάτια

    iStock 622974976 666x399

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αφλιβερσέπτη

    Τροφές που βλάπτουν την όραση

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Οπτική τομογραφία συνοχής

    Η νυκταλωπία

    Προστατέψτε τα μάτια σας

    Βιταμίνες για τα μάτια

    Υγεία των ματιών

    Μήπως βλέπετε μυγάκια και λάμψεις;

    Ranibizumab κατά της τύφλωσης

    Εκφύλιση ωχράς κηλίδας

    Βιονική όραση

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Γαλακτόρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γαλακτόρροια

    Γαλακτόρροια είναι η έκκριση γάλακτος από τη θηλή. Στη γαλακτόρροια δε συμπεριλαμβάνεται η ορώδης, πυώδης ή αιματηρή έκκριση της θηλής

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδροκρινείς/Μεταβολισμός

    Επικρατέστερη ηλικία: Αναπαραγωγική ηλικία (15-50)

    Επικρατέστερο φύλο: Σχεδόν αποκλειστικά γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΑΛΑΚΤΟΡΡΟΙΑΣ

    • Έκκριση γάλακτος από τη θηλή
    • Μπορεί, επίσης, να υπάρχουν σημεία και συμπτώματα σχετικών καταστάσεων (π.χ. υποθυρεοειδισμού, νόσου Cushing, ακρομεγαλίας, ινοκυστικής μαστοπάθειας)
    • Μπορεί, επίσης, να υπάρχουν σημεία και συμπτώματα διόγκωσης της υπόφυσης (π.χ. κεφαλαλγία, ελλείματα οπτικών πεδίων)

    ΑΙΤΙΑ ΓΑΛΑΚΤΟΡΡΟΙΑΣ

    • Φυσιολογικά (κύηση και μέχρι 6 μήνες μετά τον τοκετό ή τη διακοπή του θηλασμού)
    • Προλακτίνωμα
    • Φάρμακα (π.χ. οπιοειδή, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, μετοκλοπραμίδη, βεραπαμίλη, βενζοδιαζεπίνες, α-μεθυλντόπα, ισονιαζίδη, οιστρογόνα, ρεσερπίνη, βουτυροφαινόνες)
    • Διακοπή της λήψης αντισυλληπτικών χαπιών 
    • Υποθυρεοειδισμός
    • Παθήσεις θωρακικού τοιχώματος (π.χ. έρπης ζωστήρας, μετά από θωρακοτομή, ινοκυστικές αλλοιώσεις)
    • Μετεγχειρητικό στάδιο (κάθε βαριά επέμβαση, κυρίως, όμως, ωοθηκεκτομή)
    • Chiari-Frommel (ιδιοπαθής γαλακτόρροια για πάνω από 6 μήνες μετά από τοκετό)
    • Ιδιοπαθής
    • Διάφορα (π.χ. σαρκοείδωση, νεφρική ανεπάρκεια, νόσος του Cushing, κίρρωση και τραύμα κεφαλής)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΑΛΑΚΤΟΡΡΟΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΑΛΑΚΤΟΡΡΟΙΑΣ

    • Μη γαλακτώδης έκκριση (π.χ. ορώδης) - πιθανή ινοκυστική νόσος
    • Πυώδης έκκριση - πιθανή μαστίτιδα
    • Αιματηρή έκκριση - πιθανή κακοήθεια του μαστού

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΓΑΛΑΚΤΟΡΡΟΙΑΣ

    • Έλεγχος επιπέδων προλακτίνης και θυρεοειδικής λειτουργίας σε όλους τους ασθενείς με γαλακτόρροια
    • Μέτρηση FSH/LH αν συνυπάρχει αμηνόρροια
    • Μέτρηση αυξητικής ορμόνης (GH) και στεροειδών των επινεφριδίων σε κλινική υποψία ακρομεγαλίας ή νόσου Cushing

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΓΑΛΑΚΤΟΡΡΟΙΑΣ

    Έλεγχος οπτικών πεδίων σε υποψία αδενώματος της υπόφυσης

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΓΑΛΑΚΤΟΡΡΟΙΑΣ

    • Μαγνητική τομογραφία υπόφυσης αν η προλακτίνη είναι, έστω και λίγο, αυξημένη ή αν υπάρχει άλλη ένδειξη πάθησης της υπόφυσης
    • Αξονική τομογραφία μόνο αν δεν διατίθεται μαγνητική τομογραφία. Να αποφεύγονται οι απλές τομογραφίες της υπόφυσης διότι έχουν σχετικά μικρή ευαισθησία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΑΛΑΚΤΟΡΡΟΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΓΑΛΑΚΤΟΡΡΟΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση εκτός αν πρέπει να γίνει αφαίρεση της υπόφυσης (πολύ σπάνια)

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΓΑΛΑΚΤΟΡΡΟΙΑΣ

    • Αντιμετώπιση υποκείμενων αιτίων ως ενδείκνυται. Η γαλακτόρροια, αυτή καθ' αυτή δεν είναι επικίνδυνη
    • Επίσης, η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων (όταν προκαλούν ανησυχία στον ασθενή), την αντιμετώπιση της στείρωσης (σε αμηνόρροια), την αναστολή αύξησης, την αναστολή αύξησης ή τη μείωση του αδενώματος, ή την πρόληψη της οστεοπόρωσης (σε ανεπάρκεια οιστρογόνων)
    • "Προσεκτική αναμονή" είναι συχνά η καλύτερη τακτική 
    • Τα μεγάλα αδενώματα μπορούν να αντιμετωπισθούν σε ακτινοθεραπεία (τα ποσοστά επιτυχίας κυμαίνονται, 50% κίνδυνος υπερλειτουργίας της υπόφυσης στα 5 χρόνια) ή με διασφηνοειδή αφαίρεση του αδενώματος (90% επιτυχία, 5% βαριές επιπλοκές)
    • Διακοπή χορηγούμενων φαρμάκων 

     1200x720 c

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΓΑΛΑΚΤΟΡΡΟΙΑ

    • Συζήτηση για την αιτιολογική θεραπεία και τους κινδύνους
    • Συζήτηση για τα συμπτώματα των επιπλοκών ενός αυξανόμενου αδενώματος της υπόφυσης (π.χ. κεντρική κεφαλαλγία, απώλεια οπτικών πεδίων)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΓΑΛΑΚΤΟΡΡΟΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΓΑΛΑΚΤΟΡΡΟΙΑΣ

    Βρωμοκρυπτίνη. Έναρξη με χαμηλή δόση 2,5 mg/ημέρα, στη συνέχεια σταδιακή αύξηση σε διάστημα αρκετών εβδομάδων ως 2,5 mg x 3 ημέρα

    Αντενδείξεις: Αρρύθμιστη υπέρταση, ευαισθησία σε οποιoδήποτε αλκαλοειδές της ερυσιβώδους όλυρας, προεκλαμψία

    Προφυλάξεις: 

    • Ναυτία (συχνά περιορίζει τη δοσολογία)
    • Ορθοστατική υπόταση
    • Υπνηλία
    • Κεφαλαλγία και λιποθυμία
    • Υπέρταση (σπάνια)
    • Σπασμοί (σπάνια)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΓΑΛΑΚΤΟΡΡΟΙΑ

    • Εξαρτάται από την αιτιολογία
    • Σε υπερπρολακτιναιμία, έλεγχος των επιπέδων προλακτίνης κάθε 12 μήνες, έλεγχος οπτικών πεδίων ετησίως και MRI κάθε 2-5 χρόνια, ανάλογα με την κλινική πορεία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΓΑΛΑΚΤΟΡΡΟΙΑΣ

    • Εξαρτάται από το υποκείμενο αίτιο
    • Τα συμπτώματα τείνουν να επανεμφανίζονται μετά τη διακοπή της βρωμοκρυπτίνης 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΓΑΛΑΚΤΟΡΡΟΙΑΣ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΚΥΗΣΗ

    Τα αδενώματα μπορεί να εμφανίσουν δραματική αύξηση στη διάρκεια της κύησης. Στις περισσότερες περιπτώσεις η γαλακτόρροια κατά την κύηση είναι φυσιολογική

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις ορμόνες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις ορμόνες

    c9e8d9069e929f4898939a62f1adcffd XL

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Sheehan

    Υπερπρολακτιναιμία

    Υποφυσιακό χρωμόφοβο αδένωμα

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Οι συχνότεροι ενδοκρανιακοί όγκοι

    Αδένωμα της υπόφυσης

    Προλακτίνωμα

    Μήπως πονάνε οι μαστοί σας;

    Αντενδείξεις λήψης αντισυλληπτικών χαπιών

    Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

    www.emedi.gr