Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014 22:47

Ιατρικές συνταγές με γαϊδουράγκαθο

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(18 ψήφοι)

Για το συκώτι, την καρδιά και το στομάχι

Το γαϊδουράγκαθο ή κουφάγκαθο ή σίλυβον ή σίλυβον της Παναγίας ή αγκάθι της Παναγίας ή αγκάβατος ή ονόπορδο ή αγιάγκαθο ή κνίκος ή καλάγκαθο ή κορδοσέντο ή κορδοσάντο ή καρδισάντο ή άθαφτος ή κορνηλιά ή Silymbum marianum ή Σίλυβο το μαριανό ή Onopordon ή Centaurea benedicta ή Cnicus benedictus ανήκει στην οικογένεια των Συνθετών.

Στην Κρήτη Onopordon bracteatum Boiss & Heldr. ssp creticum Franco, Onopordon illyricum ssp. cardunculus Boiss Franco, Onopordon majorii Beauverd, Onopordon tauricum Willd. Δεν ξεχωρίζονται τα είδη εύκολα.

Στην Κύπρο το Onopordum cyprium ή ονόπορδο το κύπριο.

Το γαϊδουράγκαθο προστατεύει τα κύτταρα του συκωτιού, μπλοκάροντας την είσοδο σε επικίνδυνες τοξίνες και βοηθώντας να φύγουν οι τοξίνες αυτές από τα κύτταρα του συκωτιού, αλλά βοηθά και στην αναγέννηση των κατεστραμμένων κυττάρων του συκωτιού.

Τα γαϊδουράγκαθα είναι πολλά αυτοφυή αδελφάκια, που έχουν ίδιες ιδιότητες.

onopordum 2

onopordum 3

Onopordum 4

onopordum 5

Είναι διετές φυτό διακλαδισμένο, με ροδάκια βάσης. Φύλλα επαλλάσσοντα, πολύ χαρακτηριστικά, λεία, σε λαμπερό πράσινο χρώμα, με νευρώσεις και κηλίδες λευκές, πετροβόλα, αγκαθωτά, τα κατώτερα έμμισχα, τα ανώτερα με βάση καρδιοειδή, περιβάλλοντα το βλαστό, που είναι χωρίς πτερύγια. Κεφάλια μονήρη, που είναι πάνω σε μακριούς ποδίσκους, με διάμετρο γύρω στα 4 εκ. με ανθίδια σωληνοειδή, κοκκινοβιολετιά και βράκτια που καταλήγουν σε φοβερές αγκάθες των 2-5 εκατοστών. Ο καρπός του είναι αχαίνιο με πάππο. Ανθίζει από Μάρτη μέχρι τον Απρίλη. Ζει 2 χρόνια και φθάνει το 1 μέτρο. Πολλαπλασιάζεται εύκολα με σπόρο που σπέρνεται την άνοιξη όταν έχει ζεστάνει καλά και θέλει υγρασία.

Είναι διετές με πράσινα φύλλα, με λευκές βούλες. Απλώνεται σε έκταση έως 90 εκατοστά και φθάνει το 1,5 μέτρο ύψος.

Κάθε ακαλλιέργητη περιοχή με ξερό, απότιστο έδαφος έχει αρκετά γαϊδουράγκαθα. Κόψτε τα από τον Απρίλιο μέχρι τον Αύγουστο, με ένα ψαλίδι, ξεράνετέ τα στη σκιά και φυλάξτε τα σε μεγάλο γυάλινο βάζο. Είναι, συνήθως παρέα με τσουκνίδες και άλλα φυτά που θέλουν άζωτο.

Τα τρώνε οι γάιδαροι και οι αίγες.

Προτιμά το λίγο ως μέτριο εύφορο, αποστραγγισμένο, ουδέτερο προς αλκαλικό έδαφος.

Φυτέψτε τους σπόρους στις οριστικές τους θέσεις την άνοιξη για ετήσια ανάπτυξη ή στα τέλη του καλοκαιριού ή αρχές φθινοπώρου για ανθοφορία την επόμενη χρονιά. Αφήστε κενά τουλάχιστον 45 εκατοστά ανάμεσα στα φυτά.

Συλλέξτε τους σπόρους στα τέλη του καλοκαιριού.

Τα υπόλοιπα μέρη του φυτού συλλέγονται το καλοκαίρι και μπορούν να μαγειρευτούν.

Τα άνθη μαγειρεύνται και τρώγονται ως λαχανικό (είναι κατάλληλα για όλες τις ασθένειες της μελαγχολίας), όπως οι αγκινάρες και τα νεαρά φύλλα χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο του σπανακιού, ενώ η ρίζα θυμίζει λαγόχορτο.


Χρήσιμα μέρη γαϊδουράγκαθου

Τα πάντα τρώγονται σε αυτό το φυτό: φύλλα, υπάνθια, βλαστοί, σπόρια και ρίζες. Τα υπάνθια πριν την άνθιση ξεπερνούν τις αγκινάρες στη γεύση. Τα βλαστάρια της πρώτης χρονιάς τρώγονται ωμά στην σαλάτα ή ψημένα, όπως το σπανάκι. Οι καρποί περιέχουν σιλυμαρίνη, ουσία που χρησιμοποιείται στη θεραπεία παθήσεων της χολής και του συκωτιού.


Δραστικές ουσίες γαϊδουράγκαθου

Οι σπόροι περιέχουν φλαβονικά γλυκοσίδια, βιοφλαβονοειδή, όπως σιλυβίνη, σιλυδιανίνη, σιλυχχριζίνη, σιλυμαρίνη, βλεννώδεις ουσίες, τυραμίνη, ισταμίνη, αιθέριο λάδι, κινικίνη, άλατα μηλικού οξέος, οργανικά οξέα, βιταμίνες, νιτρικό κάλιο, χλωροφύλλη, πικρά στοιχεία, πολυακετυλαίνια και άλατα μετάλλων. Τα φλαβονοειδή που περιέχει προστατεύουν το συκώτι και το τονώνουν. Πειέχει αλκαλοειδή, σαπωνίνες, δεψικές και πικρές ουσίες και οι σπόροι περιέχουν λιπαρό λάδι.

Είναι το φυτό για τις παθήσεις της χολής και του συκωτιού.

Έχει ισχυρή ηπατοπροστατευτική δράση.


Ιδιότητες και ενδείξεις γαϊδουράγκαθου

Είναι πικτό τονωτικό, χολαγωγό, αντιικό, χολαιρετικό, αντικαταθλιπτικό, αντιοξειδωτικό, γαλακταγωγό, ηπατοπροστατευτικό.

Έχει διουρητικές, καρδιοτονωτικές, αιμοστατικές και ηρεμιστικές ιδιότητες.

Συστήνεται για καρδιακές παθήσεις και αιμορραγίες.

Σαν διουρητικό χρησιμοποιείται για τις φλογώσεις του ουροποιητικού συστήματος, σε υδρωπικία και για πέτρες από ουρικό οξύ.

Σε μικρές δόσεις τονώνει το νευρικό σύστημα.

Είναι βακτηριοκτόνο και χρησιμοποιείται σε εσωτερικές και εξωτερικές μολύνσεις.

Η ομοιοπαθητική το χρησιμοποιεί σε παθήσεις του συκωτιού, σε ίκτερο, χολολιθίαση, πλευρίτιδα και σε κιρσούς.

  • Καθώς είναι αιμοστατικό χρησιμοποιείται για την αιμορραγία της μύτης, των τραυμάτων και της περιόδου και τις αιμοπτύσεις.
  • Επιδρά, ευνοϊκά στο κυκλοφορικό, σε πονοκεφάλους, ιλίγγους, υπόταση, εξασθένιση.
  • Είναι διουρητικό, στομαχικό και χρησιμοποιείται κατά της πλευρίτιδας.
  • Τρελαίνονται και οι αίγες γι' αυτό.
  • Οι σπόροι είναι χολαγωγικοί και χρησιμοποιούνται για το στομάχι, για τη χοληδόχο κύστη, για τα προβλήματ της σπληνας, για ίκτερο και κολικούς από πέτρες στη χολή.
  • Τα φύλλα έχουν πικρή γεύση και χρησιμοποιούνται για το στομάχι, για την ανορεξία και δυσπεψία.
  • Οι ρίζες χρησιμοποιούνται για τον πονόλαιμο, τον πονόδοντο και τις στομαχικές διαταραχές και οι καρποί για τους σπασμούς παιδιών.
  • Χολαγωγικό και χολαιρετικό, για κάθε αρρώστια ήπατος: ηπατίτιδα, λιπώδης διήθησης, κίρρωση, ίκτερος, καρκίνος ήπατος πρωτοπαθής και μεταστατικός και πέτρες στη χολή (τις διαλύει). Επίσης, βοηθά στην ανάπλαση του συκωτιού. Βοηθά και σαν καταπλασμα για τις φλεγμονές συκωτιού και χολής.
  • Πικρό ορεκτικό, που προκαλεί διάρροια σε μεγάλες δόσεις και τονωτικό σε εξασθενημένους και σε εξανθηματικά νοσήματα και σε διαλείποντες πυρετούς.
  • Στην ομοιοπαθητική ένα βάμμα από σπόρους γαϊδουράγκαθου χρησιμοποιείται σε παθήσεις ήπατος, σε ίκτερο, σε ηπατίτιδα, σε χολολιθίαση, σε πλευρίτιδες, αρθριτικά, σε περιτονίτιδες, βρογχίτιδα, βήχα, συμφορήσεις της μύτης και σε κιρσούς.
  • Το αφέψημα χρησιμοποιείται για αποχρεμπτικό, εμετικό, εφιδρωτικό, αντιπυρετικό, διουρητικό, ταινιοκτόνο.
  • Για εξωτερική χρήση χρησιμοποιείται σε χιονίστρες και πληγές, σε καρκίνο του δέρματος με πλύσεις και κομπρέσες
  • Η ρίζα διώχνει την μελαγχολία.
  • Το έγχυμα από φρέσκια ρίζα και σπόρους γαϊδουράγκαθου θρυμματίζει και απομακρύνει τις πέτρες ουρικού οξέος από τα νεφρά και θεραπεύει των υδρωπικία, πίνοντας το έγχυμα και βάζοντας κομπρέσες στο συκώτι.
  • Καθαρίζει το αίμα και κάνει αποτοξίνωση του οργανισμού.
  • Είναι αποτελεσματικό για πολλές αλλεργίες, για την ταξιδιωτική ναυτία, για το άσθμα και την αλλεργική καταρροή.
  • Καθαρίζει το μυαλό, την καρδιά, το στομάχι, το συκώτι, τα νεφρά, τους πνεύμονες και το αίμα.
  • Καταπολεμά τη δυσκοιλιότητα και βοηθά σε κολικούς εντέρων και αιμορροϊδες.
  • Αποτοξινώνει από την τοξικότητα του παυσίπονου Acetaminophen.
  • Ρίχνει την ψηλή πίεση στο αίμα.
  • Προάγει την παραγωγή γάλακτος.

Ιατρικές συνταγές με γαϊδουράγκαθο

  • Τα φύλλα του ξεραμένα σε μορφή σκόνης ή αν ξεραθούν και ανακατευτούν με λίγο νερό είναι για τις μητέρες που θηλάζουν για περισσότερο γάλα και για τα παράσιτα εντέρων. Επίσης, συνιστάται σε καθιστά λουτρά για τις αιμορροϊδες.
  • Σαν αφέψημα βράζετε 30 γραμμάρια σπόρους ή ρίζες ή ολόκληρο το φυτό ψιλοκομμένο σε 1 λίτρο νερό για 10 λεπτά, σουρώνετε και πίνετε μια κουταλιά της σούπας κάθε 2 ώρες. Χρησιμοποιείται και σε πλύσεις και κομπρέσες. Είναι κατάλληλο για λοιμώξεις και παθήσεις του ήπατος.
  • Μπορείτε να βράσετε ρίζες αφού τις καθαρίσετε και τις πλύνετε μέχρι να μαλακώσουν και τρώτε τις ρίζες και πίνετε το νερό.
  • Για τον ίκτερο το αφέψημα πρέπει να είναι πυκνότερο 100 γραμμάρια σε 1 λίτρο νερό και πίνετε 3 φλιτζάνια την ημέρα. Με το ίδιο κάνετε γαργάρες, πλύσεις και το χρησιμοποιείτε με επιθέματα σε έλκη και πληγές.
  • Σαν έγχυμα 30 γραμ γαϊδουράγκαθο σε 4 φλιτζάνια βραστό νερό, το πίνετε σε δόσεις κρασοπότηρου γιατί καθαρίζει το αίμα, ρίχνει τον πυρετό και τονώνει. Πιείτε 2 φλιτζάνια έγχυμα φύλλων κάθε μέρα για να ενισχύσετε την παραγψγή γάλακτος κατά τον θηλασμό. Αυτό το έγχυμα, επίσης, βοηθά στην πέψη.
  • Έγχυμα και αφέψημα είναι τονωτικό, καθαρτικό του αίματος, διουρητικό και αντιπυρετικό και γίνεται και με μια χούφτα φρέσκα φύλλα και μισή ξερά σε δυόμισι φλιτζάνια νερό, που το μοιράζετε στα δύο και πίνετε πριν τα γεύματα. Το ίδιο κάνει για αιμοστατικό και καθαρισμό πληγών.Επίσης, χρησιμοποιείται σαν καταπλάσματα σε κιρσούς, υδρωπικία, χολολιθιάσεις. Ο συνδυασμός αφεψήματος και καταπλασμάτων βοηθά να ξεπεραστεί το πρόβλημα γρηγορότερα.
  • Για ασθένειες ήπατος και κυκλοφορικά προβλήματα ένα φύλλο ή μια μικρή ρίζα ή τρία μέρη σπόρους όσο μπορούμε να πιάσουμε με το δείκτη και αντίχειρα (πρέζα), το βράζετε σε ένα λίτρο νερό και πίνετε 2-3 φλιτζάνια την ημέρα.
  • Σε πληγές και καρκινικά έλκη κοπανίζετε ξεραμένα ιεράκανθα για να γίνει σκόνη και την βάζετε πάνω.
  • Για τον ψευδάνθρακα κοπανάτε ρίζες και βάζετε τον πολτό στο σπυρί και το δένετε με γάζα για 4-5 ώρες, να μαζέψει πύο και να ανοίξει.
  • Κρασί από γαϊδουράγκαθο: Βράζετε κρασί, ρίζες, σπόρους ή ολόκληρο το φυτό μέχρι να πυκνώσει καλά το κρασί, σουρώνετε και φυλάτε και πίνετε ένα ποτηράκι του λικέρ, πριν από το φαγητό, σαν τονωτικό και ορεκτικό.
  • Βάμμα γαϊδουράγκαθου: 20 γραμμάρια κοπανισμένους σπόρους  σε 200 γραμμάρια καθαρό οινόπνευμα, το αφήνουμε για 15 ημέρες στον ήλιο ή σε ζεστό μέρος, σουρώνουμε και φυλάμε το βάμμα και πίνουμε μια κουταλιά σούπας διαλυμένη σε νερό πριν από κάθε φαγητό και εξωτερικά το βάζετε σε κομπρέσες στο συκώτι, τη σπλήνα και τη χολή από 1 έως 8 ώρες. Αν έχετε ευαίσθητη επιδερμίδα χρησιμοποιήστε μια κρέμα πριν. Πιείτε 50 σταγόνες βάμμα σπόρων με λίγο νερό 3 φορές ημερησίως για προβλήματα του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως και για να ενεργοποιήσετε την πέψη. Πιείτε 1 κουταλάκι του γλυκού με λίγο νερό κάθε μέρα ως πρόληψη, αν έχετε ιστορικό χολολιθίασης ή παθήσεων του ήπατος.
  • Κάψουλες: Η συστηματική χρήση βοηθάει στην αγωγή σε παθήσεις του ήπατος.
  • Τα λουλούδια όταν τρώγονται σαν τις αγκινάρες προστατεύουν το συκώτι. Φρέσκο το φυτό τρυφερό αν καθαριστούν τα αγκάθια τρώγεται ωμό ή μαγειρεύεται.
  • Φρέσκο πριν ανθίσει: το καθαρίζετε από τα αγκάθια και τρώγεται ωμό ή ψημέενο για αποτοξίνωση. Όταν το βράσετε, τον χυμό τον πίνετε με λίγο λεμόνι.
  • Φρέσκος χυμός: Είναι κατάλληλος για καρκίνο και για ελκώδεις πληγές.
  • Σε μεγάλες δοσολογίες προκαλεί έμετο και γι΄αυτό στις υψηλές δόσεις χρησιμοποιούνται για δηλητηρίαση για να προκληθεί έμετος και ν' αδειάσει το στομάχι.

Τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

Διαβάστε, επίσης,

Τα βότανα για την κυστίτιδα

Ένα τσάι από βότανα για τον καρκίνο

Εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο

Γλουταθειόνη

Γαϊδουράγκαθο

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 23076 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 07 Ιουλίου 2019 12:31
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σουλφασαλαζίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Sulfasalazine

     

    Η σουλφασαλαζίνη είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn.

    Θεωρείται από ορισμένους ότι αποτελεί θεραπεία πρώτης γραμμής στη ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    Λαμβάνεται από το στόμα.

    Η σουλφασαλαζίνη είναι ένα φάρμακο DMARD-disease-modifying anti-rheumatic drug (αντιρρευματικό φάρμακο που τροποποιεί τη νόσο) που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

    Σημαντικές παρενέργειες εμφανίζονται σε περίπου 25% των ανθρώπων.

    Αυτές. συνήθως, είναι: απώλεια όρεξης, ναυτία, κεφαλαλγία και εξάνθημα.

    Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν καταστολή του μυελού των οστών, ηπατικά προβλήματα και νεφρικά προβλήματα.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε άτομα που είναι αλλεργικά στην ασπιρίνη ή στις σουλφοναμίδες.

    Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης φαίνεται να είναι ασφαλής για το μωρό.

     

    Ιατρικές χρήσεις σουλφασαλαζίνης

    Η σουλφασαλαζίνη χρησιμοποιείται στη θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου, συμπεριλαμβανομένης της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn. Ενδείκνυται, επίσης, για χρήση στη ρευματοειδή αρθρίτιδα και χρησιμοποιείται σε άλλους τύπους φλεγμονώδους αρθρίτιδας (π.χ. ψωριασική αρθρίτιδα και αντιδραστική αρθρίτιδα). 

    Συνήθως, δεν χορηγείται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών.

    Ιατρικές χρήσεις σουλφασαλαζίνης

    Η σουλφασαλαζίνη μεταβολίζεται σε σουλφαπυριδίνη. Τα επίπεδα του ορού θα πρέπει να παρακολουθούνται κάθε τρεις μήνες και πιο συχνά από την αρχή. Τα επίπεδα ορού πάνω από 50 μg / l σχετίζονται με παρενέργειες. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει σοβαρή κατάθλιψη σε νέους άνδρες. Μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ολιγοσπερμία και προσωρινή στειρότητα. Έχει αναφερθεί ανοσολογική θρομβοπενία.

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και μεγαλοβλαστική αναιμία και διάφορες άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες. 

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει αιμολυτική αναιμία σε άτομα με ανεπάρκεια G6PD.

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει στομαχικές διαταραχές, ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, πονοκέφαλο, ζάλη ή ασυνήθιστη κόπωση. Το δέρμα και τα ούρα μπορούν να γίνουν πορτοκαλί, με περιστασιακές αλλεργικές αντιδράσεις. 

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει σουλφοαιμοσφαιριναιμία, που είναι μια σπάνια κατάσταση στην οποία υπάρχει περίσσεια σουλφοαιμοσφαιρίνης (SulfHb) στο αίμα. Η χρωστική ουσία είναι ένα πρασινωπό παράγωγο της αιμοσφαιρίνης που δεν μπορεί να μετατραπεί σε κανονική, λειτουργική αιμοσφαιρίνη. Προκαλεί κυάνωση ακόμη και σε χαμηλά επίπεδα στο αίμα. Είναι μια σπάνια κατάσταση αίματος που συμβαίνει όταν ένα άτομο θείου ενσωματώνεται στο μόριο της αιμοσφαιρίνης. Όταν το υδρόθειο (H2S) (ή ιόντα σουλφιδίου) και ιόντα σιδήρου συνδυάζονται στο αίμα, το αίμα είναι ανίκανο να μεταφέρει οξυγόνο.

    sulfa 2

    Φαρμακολογία σουλφασαλαζίνης

    Περίπου το 90% μιας δόσης σουλφασαλαζίνης φθάνει στο κόλον, όπου το μεγαλύτερο μέρος μεταβολίζεται από βακτήρια σε σουλφαπυριδίνη και μεσαλαζίνη (επίσης γνωστή ως 5-αμινοσαλικυλικό οξύ ή 5-ASA). Αμφότεροι οι μεταβολίτες είναι ενεργοί. Το μεγαλύτερο μέρος της σουλφαπυριδίνης απορροφάται και στη συνέχεια μεταβολίζεται περαιτέρω, αλλά η πλειονότητα της μεσαλαζίνης παραμένει στο κόλον.

    Ένα μίγμα αμετάβλητης, υδροξυλιωμένης και γλυκουρονιδιωμένης σουλφαπυριδίνης αποβάλλεται στα ούρα, όπως και η ακετυλιωμένη μεσαλαζίνη και η μη μεταβολική σουλφασαλαζίνη.

    Η σουλφασαλαζίνη και οι μεταβολίτες της έχουν ανοσοκατασταλτικά, αντιβακτηριακά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα. Φαίνεται, επίσης, ότι αναστέλλει τον υποδοχέα κυστίνης-γλουταμικού.

    Η σουλφασαλαζίνη μελετήθηκε σε κίρρωση, ψωρίαση, ιδιοπαθή κνίδωση και αμυλοείδωση.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου

     flegmoni enteroy 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Παρα-αμινο-σαλικυλικό οξύ

    H βλεννογονίτιδα

    Ελκώδης κολίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Νόσος του Crohn

    www.emedi.gr

     

  • Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Ιατρική μαριχουάνα και τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Οι τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο προκαλούν δυσλειτουργία του εγκεφάλου λόγω μιας εξωτερικής δύναμης.

    Τα αποτελέσματα μπορεί να είναι σοβαρά και μακροχρόνια, με συνεχιζόμενη βλάβη στον εγκέφαλο ακόμα και μετά το αρχικό συμβάν.

    Η χρήση κάνναβης για την τραυματική βλάβη στον εγκέφαλο μπορεί να συμβάλει στην ελαχιστοποίηση της βλάβης για τη διατήρηση των περισσότερων δεξιοτήτων και της γνωστικής λειτουργίας για μια καλή ποιότητα ζωής.

    Τι είναι τραυματική βλάβη του εγκεφάλου;

    Ένας τραυματισμός εγκεφάλου είναι η βλάβη στον εγκέφαλο εξαιτίας ενός χτυπήματος, πλήγματος ή τραυματισμού της κεφαλής. Ένα αντικείμενο που διεισδύει στον εγκέφαλο μπορεί, επίσης, να προκαλέσει τραυματική εγκεφαλική βλάβη. Ο τραυματισμός προκαλεί διακοπή της φυσιολογικής λειτουργίας του εγκεφάλου, η οποία μπορεί να επηρεάσει σχεδόν κάθε διαδικασία στο σώμα. Τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στο εγκεφαλικό τραύμα, αλλά όλοι βρίσκονται σε κίνδυνο. Κάθε χρόνο, περίπου 52.000 άνθρωποι πεθαίνουν από τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο και άλλες 80.000 αντιμετωπίζουν σοβαρή αναπηρία που σχετίζεται με τους τραυματισμούς. 

    Οι ελάσσονες τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο προκαλούν μερικές φορές μόνο προσωρινή δυσλειτουργία, ενώ ένα σοβαρό  εγκεφαλικό τραύμα μπορεί να προκαλέσει μόνιμη δυσλειτουργία ή ακόμα και θάνατο. Οι μακροπρόθεσμες βλάβες προέρχονται, συχνά, από μώλωπες, σχισμές ιστών, αιμορραγίες ή παρόμοιες βλάβες στο εσωτερικό του εγκεφάλου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κατεστραμμένα εγκεφαλικά κύτταρα υπάρχουν μόνο στο σημείο κρούσης. Σε σοβαρές περιπτώσεις, ο εγκέφαλος μπορεί να κινηθεί γύρω στο κρανίο, προκαλώντας βλάβη στα κύτταρα σε όλο τον εγκέφαλο. Η αιμορραγία και το οίδημα ως αποτέλεσμα του τραυματισμού μπορεί να προκαλέσουν περαιτέρω βλάβες.

    Μετά τον αρχικό τραυματισμό, ο οργανισμός απελευθερώνει, συχνά, χημικές ουσίες που μπορεί να έχουν τοξική επίδραση. Αυτές οι χημικές ουσίες μπορεί να προκαλέσουν πρόσθετη ζημιά μετά τον τραυματισμό Ακόμη και αν ο ασθενής επιβιώσει από τον πραγματικό τραυματισμό, η συνεχιζόμενη βλάβη μπορεί να είναι καταστροφική.

    stress trauma 1

    Συμπτώματα εγκεφαλικού τραυματισμού

    Τα συμπτώματα κυμαίνονται σημαντικά ανάλογα με τη σοβαρότητα του τραυματισμού και τη θέση στον εγκέφαλο. Οι συνέπειες του τραυματισμού συχνά περιλαμβάνουν σωματικά, αισθητηριακά και γνωστικά συμπτώματα. Ορισμένα από τα συμπτώματα συμβαίνουν αρχικά και θεραπεύονται αργότερα. Άλλα διαρκούν μια ζωή.

    Εγκεφαλικές βλάβες

    Τα συμπτώματα μιας ήπιας τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης:

    Απώλεια συνείδησης

    Αποπροσανατολισμός

    Ζάλη ή δυσκολία ισορροπίας

    Πονοκέφαλοι

    Ναυτία ή έμετος

    Νωθρότητα ή υπνηλία

    Διαταραχές ύπνου

    Θολή όραση

    Εμβοές αυτιών

    Αλλαγές στην αίσθηση της όσφρησης

    Προβλήματα μνήμης

    Δυσκολία συγκέντρωσης

    Αλλαγές στη διάθεση

    Κατάθλιψη

    Ανησυχία

    Οι μέτριες έως σοβαρές τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσουν τα ακόλουθα συμπτώματα:

    Οποιαδήποτε συμπτώματα σχετίζονται με ήπια τραυματική εγκεφαλική βλάβη

    Απώλεια συνείδησης που διαρκεί λεπτά έως ώρες

    Διαρκής ή επιδεινούμενος πονοκέφαλος

    Συνεχιζόμενη ναυτία ή έμετο

    Επιληπτικές κρίσεις

    Διεύρυνση κορών σε ένα ή και στα δύο μάτια

    Καθαρό υγρό που προέρχεται από τη μύτη ή τα αυτιά

    Δυσκολία να ξυπνάει κάποιος

    Αδυναμία στα δάκτυλα 

    Μούδιασμα στα δάκτυλα 

    Συντονιστικές δυσκολίες

    Σύγχυση

    Δυσκολία στην ομιλία

    Κώμα

    Ένα εγκεφαλικό τραύμα μπορεί να είναι πιο δύσκολο να εντοπιστεί σε παιδιά, ιδιαίτερα μικρά παιδιά χωρίς την ικανότητα επικοινωνίας των συμπτωμάτων. Οι γονείς πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί μετά από τραυματισμό στο κεφάλι για να αναζητήσουν συγκεκριμένα σημεία.

    Εγκεφαλικό τραύμα στα παιδιά

    Μερικά συμπτώματα που πρέπει να αναζητήσετε στα παιδιά:

    Αλλαγές στη σίτιση

    Συνεχές κλάμα

    Υπερβολική ευερεθιστότητα

    Διαφορά στον ύπνο

    Αλλαγή στη διάθεση, ιδιαίτερα θλίψη ή κατάθλιψη

    Δεν υπάρχει ενδιαφέρον για αγαπημένα αντικείμενα, όπως παιχνίδια ή βιβλία

    Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν αμέσως ή μπορεί να καθυστερήσουν για ώρες ή ημέρες μετά την κρούση που προκαλεί τον τραυματισμό.

    Για το λόγο αυτό, η συνεχής παρακολούθηση είναι σημαντική κάθε φορά που λαμβάνετε ένα χτύπημα στο κεφάλι.

    stress trauma 3

    Οι ασθενείς με τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο ενδέχεται να αντιμετωπίσουν δυνητικά σοβαρές επιπλοκές, όπως:

    Παρατεταμένη αλλαγή στη συνείδηση, όπως κώμα ή εγκεφαλικός θάνατος

    Επιληπτικές κρίσεις

    Συσσώρευση νωτιαίου υγρού στον εγκέφαλο

    Μόλυνση όταν η αιτία είναι κάταγμα κρανίου ή διεισδυτικός τραυματισμός

    Βλάβη στα αιμοφόρα αγγεία που έχει σαν αποτέλεσμα εγκεφαλικό επεισόδιο 

    Νευρική βλάβη

    Γνωστικά προβλήματα

    Δυσκολία επικοινωνίας

    Οι αλλαγές στην συμπεριφορά, συμπεριλαμβανομένων των εκρήξεων, μειώνουν τον αυτοέλεγχο 

    Συναισθηματικές αλλαγές

    Εκφυλιστικές νόσους του εγκεφάλου, όπως η νόσος του Alzheimer, η νόσος του Πάρκινσον ή η άνοια

    Σε πολλές περιπτώσεις, το αρχικό περιστατικό απαιτεί άμεση ιατρική φροντίδα για τη σταθεροποίηση της κατάστασης και την πρόληψη περαιτέρω βλαβών ή θανάτου. Η συλλογή πληροφοριών σχετικά με τον τραυματισμό βοηθάει τον ιατρό να καθορίσει εάν ο ασθενής διατρέχει κίνδυνο. Οι εξετάσεις CT και οι μαγνητικές τομογραφίες μπορούν να βοηθήσουν την ιατρική ομάδα να αξιολογήσει τη βαρύτητα της βλάβης και να ακολουθήσει μια πορεία δράσης.

    stress trauma 4

    Συμβατικές θεραπείες για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Ο τύπος της θεραπείας εξαρτάται σημαντικά από τη σοβαρότητα της τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης. Οι ήπιες περιπτώσεις μπορεί να μην χρειάζονται καθόλου θεραπεία. Τα παυσίπονα μπορούν να βοηθήσουν στον πόνο που σχετίζεται με το χτύπημα που προκάλεσε τον τραυματισμό. Η τακτική παρακολούθηση είναι σημαντική για να διασφαλιστεί ότι τα συμπτώματα δεν θα επιδεινωθούν. Αυτή η παρακολούθηση συμβαίνει συχνά στο σπίτι, μαζί με ανάπαυση για να βοηθήσει τον εγκέφαλο να ανακάμψει.

    Οι μέτριες έως σοβαρές τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο απαιτούν συνήθως επείγουσα περίθαλψη για τη διαχείριση της κατάστασης. Η φροντίδα εξασφαλίζει ότι ο ασθενής είναι σταθερός, συμπεριλαμβανομένης της παροχής οξυγόνου, της παροχής αίματος και της αρτηριακής πίεσης. Οι γιατροί εργάζονται, επίσης, για την πρόληψη οποιασδήποτε περαιτέρω βλάβης ελέγχοντας τη φλεγμονή και την αιμορραγία. Μόλις περάσει ο άμεσος κίνδυνος, η ιατρική ομάδα δημιουργεί ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο θεραπείας για να βοηθήσει τον ασθενή να ζήσει με τον τραυματισμό όσο το δυνατόν περισσότερο.

    Οι άμεσες και συνεχείς επιλογές περιλαμβάνουν συχνά μια ποικιλία θεραπειών. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν φάρμακα, χειρουργική επέμβαση και αποκατάσταση. Η χειρουργική επέμβαση εστιάζει στην αποκατάσταση ή στην ελαχιστοποίηση των ζημιών που προκαλούνται από το χτύπημα. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την αφαίρεση των αιματωμάτων, την αποκατάσταση των καταγμάτων κρανίων ή την κατασκευή μιας οπής στο κρανίο, ώστε να υπάρχει χώρος για το οίδημα.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του τραυματικού εγκεφαλικού τραύματος:

    Διουρητικά: Οι τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο προκαλούν συχνά αυξημένη πίεση στον εγκέφαλο. Τα διουρητικά μπορούν να βοηθήσουν στην εξάλειψη ορισμένων επιπλέον υγρών για τη μείωση της πίεσης και την ελαχιστοποίηση της βλάβης στον ιστό του εγκεφάλου.

    Αντιεπιληπτικά φάρμακα: Οι επιληπτικές κρίσεις είναι κίνδυνος μετά από τραυματική εγκεφαλική βλάβη. Μερικοί ασθενείς μπορούν να λάβουν φάρμακα κατά της κρίσης αμέσως μετά τον τραυματισμό για την πρόληψη πιθανών κρίσεων, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν πρόσθετη εγκεφαλική βλάβη. Μετά την πρώτη εβδομάδα, τα φάρμακα κατά των κρίσεων χρησιμοποιούνται συνήθως μόνο εάν ο ασθενής έχει επιληπτικές κρίσεις.

    Φάρμακα που προκαλούν κώμα: Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο ασθενής λαμβάνει φάρμακα που προκαλούν κώμα. Βάζοντας τον ασθενή σε ένα προσωρινό κώμα βοηθά επειδή ο εγκέφαλος χρειάζεται λιγότερο οξυγόνο σε αυτή την κατάσταση. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο εάν υπάρχει δυσκολία να παρέχεται αρκετό οξυγόνο στον εγκέφαλο. Μόλις οι γιατροί σταθεροποιήσουν τον άμεσο τραυματισμό, οι ασθενείς χρειάζονται συχνά υπηρεσίες αποκατάστασης για να ανακτήσουν τις βασικές λειτουργίες και καθημερινές δραστηριότητες. Η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί σε ένα κέντρο αποκατάστασης μετά το εξιτήριο του ασθενούς από το νοσοκομείο. Οι ασθενείς μπορεί να υποβάλλονται σε διαφορετικούς τύπους θεραπειών ταυτόχρονα, ανάλογα με τη βαρύτητα του τραυματισμού.

    Θεραπείες αποκατάστασης εγκεφάλου

    Επαγγελματίες θεραπευτές για να διδάξουν βασικές δεξιότητες για καθημερινές δραστηριότητες

    Φυσιοθεραπευτές για να εργαστούν για την κινητικότητα και την ισορροπία για να ανακτήσουν την ικανότητα περπατήματος

    Λογοθεραπευτές για τη βελτίωση των δεξιοτήτων επικοινωνίας

    Νευροψυχολόγοι για την αντιμετώπιση της γνωστικής βλάβης

    Οι κοινωνικοί λειτουργοί συντονίζουν τις υπηρεσίες καθ 'όλη τη διαδικασία αποκατάστασης

    Επαγγελματικοί σύμβουλοι για την αντιμετώπιση της επιστροφής στην εργασία ή των επαγγελματικών επιλογών μετά τον τραυματισμό

    stress trauma 7

    Γιατί η ιατρική μαριχουάνα είναι αποτελεσματική στην τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Μετά από τραυματική εγκεφαλική βλάβη, το σώμα μπορεί να απελευθερώσει τοξικές χημικές ουσίες που προκαλούν περαιτέρω βλάβη στον εγκέφαλο, συμπεριλαμβανομένης της διεγερτικής τοξικότητας, του οξειδωτικού στρες και της φλεγμονής. Αυτές οι διαδικασίες μπορούν να προκαλέσουν νευρικό θάνατο ακόμη και μετά την σταθεροποίηση του ασθενούς, δημιουργώντας πολύ μεγαλύτερη ζημιά από τον αρχικό τραυματισμό.

    Η μαριχουάνα είναι γνωστή για τις προστατευτικές της ιδιότητες στο νευρικό σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι η ιατρική κάνναβη θα μπορούσε να βοηθήσει στην ελαχιστοποίηση της δευτερογενούς εγκεφαλικής βλάβης που συμβαίνει μετά τον αρχικό τραυματισμό. Το φυσικό ενδοκανναβινοειδές σύστημα του σώματος περιλαμβάνει πολλούς υποδοχείς σε όλο το σώμα. Τα κανναβινοειδή στην ιατρική μαριχουάνα αλληλεπιδρούν με αυτούς τους υποδοχείς και μπορεί να εμποδίσουν το σώμα να απελευθερώσει τις κυτοκίνες που προκαλούν φλεγμονή μετά τον τραυματισμό. Τα κανναβινοειδή μπορούν, επίσης, να ενθαρρύνουν τον οργανισμό να απελευθερώσει τη μινοκυκλίνη για την ελαχιστοποίηση της διόγκωσης και της νευρολογικής ανεπάρκειας.

    THC & CBD

    Δύο κανναβινοειδή στη μαριχουάνα φαίνεται ότι έχουν ιδιαίτερα ευεργετική επίδραση στο εγκεφαλικό τραύμα: η τετραϋδροκανναβινόλη (THC) και η κανναβιδιόλη (CBD).

    Η CBD, ειδικότερα, μπορεί να είναι αποτελεσματική στη θεραπεία του εγκεφαλικού τραύματος. Είναι ένα μη ψυχοδραστικό κανναβινοειδές, που σημαίνει ότι δεν δημιουργεί ψυχοτρόπο αποτέλεσμα όπως η THC. Προσφέρει, επίσης, πολλές ευεργετικές ιδιότητες, νευροπροστατευτικές, αντιφλεγμονώδεις και αγχολυτικές.

    Σε μια μελέτη που διεξήχθη σε τραυματισμούς στον εγκέφαλο, η CBD μείωσε τη διεγερτική τοξικότητα, το οξειδωτικό στρες και τη φλεγμονή. Μια άλλη μελέτη έδειξε σημαντικές μειώσεις στο οίδημα του εγκεφάλου.

    Η έρευνα του καθηγητή Yosef Sarne στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ δείχνει μια θετική σχέση μεταξύ κάνναβης και εγκεφαλικού τραύματος. Η έρευνα αποκάλυψε ότι τα κανναβινοειδή που χορηγήθηκαν λίγο πριν ή μία έως τρεις ημέρες μετά τον τραυματισμό βοηθούν στην προστασία των κυττάρων του εγκεφάλου και των μακροχρόνιων γνωστικών λειτουργιών. Τα κανναβινοειδή φαινόταν να ξεκινούν τις βιοχημικές διεργασίες που δημιουργούν αυτό το προστατευτικό αποτέλεσμα.

    Άλλες έρευνες δείχνουν ότι τα άτομα με ανιχνεύσιμη THC στο σώμα κατά τη διάρκεια ενός τραυματικού εγκεφαλικού τραυματισμού είναι λιγότερο πιθανό να πεθάνουν από τον τραυματισμό από ό, τι αυτά χωρίς. Αυτά τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η μαριχουάνα μπορεί να έχει προληπτικό αποτέλεσμα πριν από την κάκωση. 

    Η μαριχουάνα έχει επίσης και άλλα οφέλη που μειώνουν ορισμένα από τα συμπτώματα της τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης, όπως:

    Μειωμένη ναυτία: Η μαριχουάνα είναι γνωστό ότι ελαχιστοποιεί τη ναυτία.

    Βελτιώνει την κατάθλιψη: Ο εγκεφαλικός τραυματισμός μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη και άγχος. Η χρήση ιατρικής μαριχουάνας μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση αυτών των συμπτωμάτων.

    Αυξάνει την όρεξη: Οι τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσουν αλλαγή στην όρεξη και τις διατροφικές συνήθειες. Η μαριχουάνα είναι γνωστή για την αύξηση της όρεξης, η οποία μπορεί να βοηθήσει κάποιον να τρώει περισσότερο αν ο τραυματισμός προκάλεσε απώλεια της όρεξης.

    Βελτιώνει τη διάθεση: Μια άλλη πιθανή επίδραση ενός εγκεφαλικού τραυματισμού είναι μια αλλαγή στη διάθεση. Πολλοί χρήστες έχουν καλύτερη διάθεση με τη χρήση μαριχουάνας.

    Βελτιώνει τον ύπνο: Εάν ο  εγκεφαλικός τραυματισμός παρεμβαίνει στον ύπνο, η μαριχουάνα μπορεί να βοηθήσει. Η κάνναβη δημιουργεί συχνά υπνηλία και βοηθά τους ανθρώπους να ξεπεράσουν την αϋπνία. Τα στελέχη Indica, ιδιαίτερα, βοηθούν στα προβλήματα ύπνου.

    Στην περιοχή της τραυματικής βλάβης στον εγκέφαλο έχουμε άμεση αύξηση των ενδοκανναβινοειδών. Τα επίπεδα της 2AG ανέρχονται σημαντικά στον εγκέφαλο ύστερα από τραυματική βλάβη και μειώνουν το οίδημα, τη φλεγμονή, τους νεκρωμένους ιστούς και το χρόνο αποκατάστασης της βλάβης, γιατί εμποδίζει την εγκεφαλική ισχαιμία και το θάνατο των νευρικών και γλοιακών κυττάρων. Αυτά γίνονται, κυρίως, μέσω των CB1 κανναβοϋποδοχέων, των οποίων η ενεργοποίηση μειώνει το μέγεθος των βλαβών στον εγκέφαλο. Η ενέσιμη THC σε πολύ μικρές δόσεις προστατεύει τα εγκεφαλικά κύτταρα από εγκεφαλική βλάβη και βοηθά στη διατήρηση της γνωστικής λειτουργίας. Η κανναβιδιόλη είναι προστατευτική σε διαταραχές των νευρικών συνάψεων λόγω συγκέντρωσης σιδήρου.

    stress trauma 8

    Θεραπεία με χρήση ιατρικής κάνναβης για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Η επιλογή ενός στελέχους της ιατρικής μαριχουάνας είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα στη θεραπεία του εγκεφαλικού τραυματισμού.

    Τόσο η THC όσο και η CBD  έχουν θετική επίδραση στους  τραυματισμούς του εγκεφάλου.

    Σε μερικές μελέτες, η CBD έχει ακόμη ισχυρότερη επίδραση στον εγκέφαλο. Επιλέγοντας ένα στέλεχος της ιατρικής μαριχουάνας με υψηλό CBD μπορεί να προσφέρει τα μέγιστα οφέλη.

    Η μαριχουάνα κατηγοριοποιείται ως  Sativa ή Indica. Τα στελέχη Sativa δίνουν στους χρήστες ένα εντυπωσιακό, ενεργοποιητικό αποτέλεσμα. Αυτό είναι επωφελές εάν κάποιος θέλει περισσότερη ενέργεια ή χρειάζεται να παραμείνει σε επαγρύπνηση. Για βοήθεια με προβλήματα ύπνου, το στέλεχος Indica είναι καλύτερη επιλογή. Αυτά τα στελέχη συχνά κάνουν τον χρήστη να αισθάνεται υπνηλία, κάτι που μπορεί να βοηθήσει κάποιον να κοιμηθεί καλύτερα.

    Η μέθοδος κατανάλωσης είναι ένας άλλος παράγοντας στη δημιουργία του σχεδίου θεραπείας.

    Κάπνισμα: Όταν καπνίζετε μαριχουάνα, το φυτό θερμαίνεται μέχρι το σημείο της καύσης για να απελευθερώσει τα κανναβινοειδή. Αισθάνεστε αμέσως τα αποτελέσματα. Ωστόσο, το κάπνισμα δημιουργεί υποπροϊόντα που μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στους πνεύμονες. Για το λόγο αυτό, το κάπνισμα μπορεί να μην είναι η προτιμώμενη μέθοδος για άτομα με τραυματικά εγκεφαλικά τραύματα.

    Άτμισμα: Μια εναλλακτική λύση στο κάπνισμα είναι το άτμισμα. Τα ειδικά μηχανήματα ατμίσματος θερμαίνουν τη μαριχουάνα σε χαμηλότερη θερμοκρασία από ό, τι το κάπνισμα. Το Vaping απελευθερώνει λιγότερα υποπροϊόντα από το κάπνισμα, αλλά εξακολουθεί να δίνει σχεδόν άμεσα αποτελέσματα.

    Βρώσιμη κάνναβη: Μια άλλη επιλογή για την κατανάλωση μαριχουάνας είναι ένα βρώσιμο προϊόν. Μπορείτε να επιλέξετε από μια ποικιλία από τρόφιμα με μαριχουάνα, Το όφελος της βρώσιμης κατανάλωσης είναι τα διαρκέστερα αποτελέσματα. Τα φαγητά χρειάζονται 30 λεπτά έως λίγες ώρες για να δώσουν πλήρη αποτελέσματα, αλλά αυτά τα αποτελέσματα διαρκούν πολύ περισσότερο από το κάπνισμα ή το άτμισμα.

    Παρενέργειες της χρήσης μαριχουάνας για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Παίρνοντας ιατρική μαριχουάνα μπορεί να έχει μια βαθιά θετική επίδραση στην τραυματική εγκεφαλική βλάβη. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η κάνναβη έχει κάποιες παρενέργειες, όπως Αύξηση της όρεξης, υπνηλία, ξηροστομία, βραχυπρόθεσμη δυσκολία στη μνήμη και ζάλη. Πολλές από τις παρενέργειες της μαριχουάνας μπορεί να είναι θετικές. Για παράδειγμα, εάν έχετε αϋπνία, το γεγονός ότι η μαριχουάνα οδηγεί σε υπνηλία μπορεί να σας βοηθήσει να κοιμηθείτε τη νύχτα. Εάν η όρεξή σας είναι λίγη, η αύξηση της όρεξης μπορεί να σας βοηθήσει να πάρετε τη διατροφή που χρειάζεστε. Επιπλέον, πολλοί χρήστες απολαμβάνουν την υψηλή αίσθηση.

    Η ιατρική μαριχουάνα έχει νευροπροστατευτική δράση

    και ελαχιστοποιεί τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του εγκεφαλικού τραυματισμού. 

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου  

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    stress trauma 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Να κάνετε κετογενική δίαιτα για να μειώσετε τις φλεγμονές

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    Τεχνολογία ΙΒΜ για τον εγκεφαλικό τραυματισμό

    Κάνναβη και επιληψία

    Θέλετε να ανακτήσετε τις αναμνήσεις σας;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις εγκεφαλικές διαταραχές

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    www.emedi.gr

     

  • Ασκίτης

    Ασκίτης είναι η παραγωγή και συσσώρρευση ορώδους υγρού στην περτοναϊκή κοιλότητα

    Ο ασκίτης μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε κατάσταση που προκαλεί γενικευμένο οίδημα.

    Στα παιδιά το νεφρωσικό σύνδρομο και οι κακοήθειες είναι οι κυρίαρχες αιτίες.

    Στους ενήλικες η κίρρωση, η καρδιακή ανεπάρκεια, το νεφρωσικό σύνδρομο και η χρόνια περιτονίτιδα είναι οι πιο κοινές αιτίες.

    Ασκίτης είναι η ανώμαλη συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή χώρα (περισσότερα από 25 ml).

    Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αυξημένο μέγεθος κοιλίας, αυξημένο βάρος, κοιλιακή δυσφορία και δύσπνοια.

    Οι επιπλοκές είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα.

    Στον αναπτυγμένο κόσμο, η πιο κοινή αιτία είναι η κίρρωση του ήπατος. Άλλες αιτίες είναι ο καρκίνος, η καρδιακή ανεπάρκεια, η φυματίωση, η παγκρεατίτιδα και η απόφραξη της ηπατικής φλέβας.

    Στην κίρρωση, ο βασικός μηχανισμός περιλαμβάνει υψηλή αρτηριακή πίεση στο σύστημα πύλης του ήπατος και δυσλειτουργία των αιμοφόρων αγγείων.

    Η διάγνωση γίνεται με υπερηχογράφημα, αξονική και μαγνητική τομογραφία.

    Η εξέταση του υγρού μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της υποκείμενης αιτίας. 

    Η θεραπεία, συχνά, περιλαμβάνει δίαιτα χαμηλού αλατιού, φάρμακα, όπως, διουρητικά και αποστράγγιση του υγρού. Μπορεί να τοποθετηθεί μια συσκευή ηπατικής παράκαμψης (TIPS-transjugular intrahepatic portosystemic shunt), αλλά, αυτή σχετίζεται με επιπλοκές, όπως εγκεφαλοπάθεια. Μπορεί να γίνει θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, όπως μεταμόσχευση ήπατος, για παράδειγμα. Όσοι έχουν κίρρωση, κατά 50% αναπτύσσουν ασκίτη δέκα χρόνια μετά τη διάγνωση.  Από αυτούς  που αναπτύσσουν ασκίτη, οι μισοί πεθάνουν μέσα σε τρία χρόνια.

    Επηρεάζονται το καρδιοαγγειακό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό, το ανοσολογικό και το γαστρεντερικό σύστημα.

    ascites 1

    Σημεία και συμπτώματα ασκίτη

    Ο ήπιος ασκίτης είναι δύσκολο να παρατηρηθεί, αλλά ο σοβαρός ασκίτης οδηγεί σε κοιλιακή διάταση. Τα άτομα με ασκίτη, γενικά, διαμαρτύρονται για προοδευτική κοιλιακή βαρύτητα και πίεση, καθώς και για δυσκολία στην αναπνοή λόγω μηχανικής πίεσης του διαφράγματος.

    Ο ασκίτης ανιχνεύεται με φυσική εξέταση της κοιλιάς, όπου υπάρχει ορατή διόγκωση και πλευρική διόγκωση, διαφορά ήχου μετά από πλήξη στα πλευρικά τοιχώματα που μετατοπίζεται όταν το πρόσωπο είναι στραμμένο στο πλάι και ροή του υγρού. Όταν γίνει ώθηση στη μία πλευρά δημιουργείται ένα φαινόμενο που μοιάζει με κύμα που γίνεται αισθητό στην αντίθετη πλευρά της κοιλιάς.

    Μπορεί να υπάρχουν και άλλα σημεία ασκίτη λόγω της υποκείμενης αιτίας. Για παράδειγμα, στην πυλαία υπέρταση (λόγω κίρρωσης ή ίνωσης του ήπατος), υπάρχει οίδημα στα πόδια, μώλωπες, γυναικομαστία, αιματέμεση ή διανοητικές μεταβολές λόγω εγκεφαλοπάθειας. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρκίνου (περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) μπορεί να διαμαρτύρονται για χρόνια κόπωση ή απώλεια βάρους. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρδιακής ανεπάρκειας μπορεί, επίσης, να διαμαρτύρονται για δύσπνοια, καθώς και συριγμό και δυσανεξία στη σωματική άσκηση.

    Κοιλιακός πόνος

    Κοιλιακή πληρότητα

    Κοιλιακή δυσφορία

    Κοιλιακή διάταση και διόγκωση

    Στένεμα ρούχων

    Κόντεμα αναπνοής

    Ανορεξία

    Ναυτία

    Πρώιμος κορεσμός

    Πύρωση

    Λαγόνιο άλγος

    Αύξηση βάρους

    Ορθόπνοια

    Λαγόνια διόγκωση

    Κοιλιακό κύμα υγρού και μετακινούμενη αμβλύτητα

    Οίδημα πέους

    Οίδημα οσχέου

    Πλευριτικό υγρό

    Ομφαλοκήλη

    Οίδημα ποδιών και σφυρών

    Μουσικοί ήχοι

    Ταχυκαρδία

    Επιπλοκές ασκίτη

    Αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Θρόμβωση. Η θρόμβωση της ηπατικής και η θρόμβωση της σπληνικής φλέβας συνεπάγονται πήξη του αίματος που επηρεάζει την ηπατική πυλαία φλέβα ή κιρσούς που σχετίζονται με τη σπληνική φλέβα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πυλαία υπέρταση και μείωση της ροής αίματος. Όταν ένα άτομο με κίρρωση του ήπατος πάσχει από θρόμβωση, δεν είναι δυνατή η εκτέλεση μεταμόσχευσης ήπατος, εκτός εάν η θρόμβωση είναι πολύ μικρή. Σε περίπτωση ελάσσονος θρόμβωσης, υπάρχουν κάποιες πιθανότητες επιβίωσης χρησιμοποιώντας ηπατικά μοσχεύματα.

    ascites 3

    Αιτίες ασκίτη

    -Διίδρωμα: Υψηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Κίρρωση - 81% (αλκοολική 65%, ιική 10%, άγνωστη 6%)

    Καρδιακή ανεπάρκεια - 3%

    Ηπατική φλεβική απόφραξη: σύνδρομο Budd-Chiari ή φλεβοαποφρακτική νόσος

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Σύνδρομο Kwashiorkor (παιδικός υποσιτισμός με απώλεια πρωτεΐνης-ενέργειας)

    -Εξίδρωμα: Χαμηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Καρκίνος (μεταστατική και πρωτοπαθής περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) - 10%

    Λοίμωξη: Φυματίωση - 2% ή αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Παγκρεατίτιδα - 1%

    Ορογονίτιδα

    Νεφρωσικό σύνδρομο 

    Κληρονομικό αγγειοοίδημα 

    Σύνδρομο Meigs: Η τριάδα του ασκίτη, της υπεζωκοτικής συλλογής και καλοήθους όγκου των ωοθηκών. Το σύνδρομο Meigs θεραπεύεται μετά την εκτομή του όγκου. Επειδή τα διαδιαφραγματικά λεμφικά κανάλια έχουν μεγαλύτερη διάμετρο στα δεξιά, η υπεζωκοτική συλλογή είναι κλασικά στη δεξιά πλευρά. 

    Αγγειίτιδα

    Υποθυρεοειδισμός

    Αιμοκάθαρση

    Μεσοθηλίωμα περιτοναίου

    Κοιλιακή φυματίωση

    Μαστοκυττάρωση

    Περιτοναϊκή φλεγμονή και διαπύηση

    Φυματίωση

    Μυκητίαση

    Χρόνια βακτηριδίαση λόγω ξένου σώματος ή συριγγίου

    Ρήξη σπλάχνων

    Κοκκιωματώδης περιτονίτιδα

    Αγγειίτιδα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Περιτοναϊκή διασπορά από καρκίνο

    Καρκίνος ωοθηκών

    Καρκίνος παγκρέατος

    Μεταβολική νόσος

    Υποθυρεοειδισμός

    Οικογενής μεσογειακός πυρετός

    Μεσεντέρια ή σπλαχνική λεμφαγγειεκτασία

    Εντεροπάθεια από απώλεια πρωτεϊνών

    Κίρρωση και πυλαία υπέρταση

    Κίρρωση

    Συγγενής ηπατική ίνωση

    Απόφραξη ηπατικής φλέβας ή σύνδρομο Budd-Chiari

    Τμηματική οζώδης μετατροπή

    Απόφραξη της κοίλης φλέβας

    Πολλαπλοί μεταστατικοί όζοι στο ήπαρ

    Τραυματικά αίτια

    Συρίγγιο παγκρέατος

    Πεπτικό συρίγγιο

    Λεμφικό συρίγγιο

    Αιμοπεριτόναιο από τραύμα, έκτοπη κύηση ή όγκο

    Καρδιακή και ηπατική συμφόρηση

    Καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Στένωση ή ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Ούρα

    Κακοήθεια

    Απόφραξη λεμφικού

    Λευχαιμία

    Λέμφωμα

    Άμεση περιτοναϊκή διήθηση με διασπορά από τις ωοθήκες

    Κακή θρέψη με υποαλβουμιναιμία

    Φιλαρίαση

    Διαφορική διάγνωση ασκίτη

    Παχυσαρκία

    Αέρας και υγρό σε διατεταμένο πεπτικό

    ascites 4

    Διάγνωση ασκίτη

    Ασκιτικό υγρό

    Λευκά αιμοσφαίρια περισσότερα από 500 mm3

    Λευκοκυτταρικός τύπος περισσότερα από 250 πολυμορφοπύρηνα ουδετερόφιλα λευκοκύτταρα

    Ολική πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Καλλιέργεια ασκιτικού υγρού σε 10 ml ασκιτικού υγρού

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200IU/L

    Αμυλάση ασκίτη μεγαλύτερη από την αμυλάση ορού

    Έλεγχος για οξεάντοχα ή μύκητες ή Gram θετικούς μικροργανισμούς ή σκώληκες

    Έλεγχος αν τα τριγλυκερίδια ασκίτη είναι περισσότερα από τα τριγλυκερίδια ορού

    Γίνεται διαγνωστική παρακέντηση, λαπαροσκόπηση, υπέρηχος, μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία

    Διίδρωμα

    Πρωτεϊνη μικρότερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική αφυδρογονάση μικρότερη από 200 IU/L

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Απόφραξη κάτω κοίλης φλέβας

    Σύνδρομο Budd-Chiari

    Κίρρωση

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Υποαλβουμιναιμία

    Εξίδρωμα

    Πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200 IU/L

    Πολυμορφοπύρηνα περισσότερα από 200 mm3

    Νεοπλάσματα

    Φυματίωση

    Παγκρεατίτιδα

    Μυξοίδημα

    Αγγειίτιδα

    Σε κίρρωση του ήπατος με ασκίτη

    Πρέπει να διεξάγεται γενική αίματος, βασικό μεταβολικό προφίλ, ηπατικά ένζυμα και πήξη. Οι περισσότεροι ειδικοί συστήνουν να γίνει μια διαγνωστική παρακέντηση εάν ο ασκίτης είναι νέος ή αν το άτομο με ασκίτη εισάγεται στο νοσοκομείο. Το υγρό στη συνέχεια εξετάζεται για τη συνολική εμφάνιση, το επίπεδο πρωτεΐνης, την αλβουμίνη και τον αριθμό των κυττάρων (ερυθρά και λευκά). Επιπρόσθετες δοκιμές θα πραγματοποιηθούν εάν υποδειχθεί, όπως μικροβιολογική καλλιέργεια, χρώση Gram και κυτταρολογική.

    Ο λόγος αλβουμίνης ορού-ασκίτη είναι καθοριστική για να βρεθούν οι αιτίες του ασκίτη. Μια υψηλή τιμή (> 1,1 g / dL) υποδεικνύει ότι ο ασκίτης οφείλεται σε πυλαία υπέρταση. Μία χαμηλή τιμή (<1,1 g / dL) υποδηλώνει ασκίτη μη πυλαίας υπέρτασης.

    Ταξινόμηση του ασκίτη

    Βαθμός 1: ήπιος, ορατός μόνο σε υπερήχους και CT

    Βαθμός 2: ανιχνεύσιμος με κλινική εξέταση

    Βαθμός 3: άμεσα ορατός, και επιβεβαιώνεται με τη δοκιμή υγρού κύματος

    Παθοφυσιολογία ασκίτη

    Το διίδρωμα είναι αποτέλεσμα αυξημένης πίεσης στην πυλαία φλέβα (> 8 mmHg, συνήθως, γύρω στα 20 mmHg), π.χ. λόγω  κίρρωσης, ενώ τα εξιδρώματα παρατηρούνται λόγω φλεγμονής ή κακοήθειας, είναι υψηλά σε πρωτεΐνη και γαλακτική αφυδρογονάση και έχουν χαμηλό pH (<7,30), χαμηλό επίπεδο γλυκόζης και περισσότερα λευκά αιμοσφαίρια. Τα διιδρώματα έχουν χαμηλή πρωτεΐνη (<30 g / L), χαμηλή LDH, υψηλό pΗ, φυσιολογική γλυκόζη και λιγότερα από 1 λευκά κύτταρα ανά 1000 mm3. Κλινικά, το πιο χρήσιμο μέτρο είναι η διαφορά μεταξύ των συγκεντρώσεων λευκωματίνης ορού και ασκιτικού υγρού. Μια διαφορά μικρότερη από 1 g / dl (10 g / L) συνεπάγεται εξίδρωμα.

    Η συλλογή του υγρού μέσα στην κοιλιακή χώρα οδηγεί σε επιπρόσθετη κατακράτηση υγρών από τα νεφρά λόγω διεγερτικής επίδρασης στις ορμόνες πίεσης του αίματος, κυρίως, στην αλδοστερόνη. Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ενεργοποιείται, επίσης και η παραγωγή ρενίνης αυξάνεται λόγω μειωμένης αιμάτωσης των νεφρών. Η ακραία διάσπαση της νεφρικής ροής αίματος μπορεί να οδηγήσει σε ηπατονεφρικό σύνδρομο. Άλλες επιπλοκές του ασκίτη είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα, λόγω μειωμένων αντιβακτηριακών παραγόντων στο ασκτικό υγρό, όπως το συμπλήρωμα.

    Θεραπεία ασκίτη

    Για ασκίτη με οίδημα

    Περιορισμός άλατος και διουρητικά, συνήθως, προκαλούν διούρηση.

    Περιορισμός νατρίου.

    Περιορισμός νερού όταν τα επίπεδα νατρίου του ορού πέσουν κάτω από 130 mEq/L.

    Η μέγιστη απώλεια νερού υπολογίζεται σε 2.5 Kg/ημέρα.

    Για ασκίτη χωρίς οίδημα

    Περιορισμός νατρίου και νερού και διουρητικά.

    Μέγιστη απώλεια 1 Kg/ημέρα.

    Ασκίτης που αυξάνεται ή δεν απαντά στη θεραπεία

    Λαμβάνεται δείγμα νατρίου ούρων για να αναγνωρισθεί η αντίδραση.

    Παρακέντηση έως 10 λίτρα εάν είναι αυξημένη η ουρία ή η κρεατινίνη, αντικατάσταση της αλβουμίνης ενδοφλέβια, για κάθε 10 gr/Lt που μετακινείται.

    Σε χρόνιες περιπτώσεις τοποθετείται φλεβοπεριτοναϊκή επικοινωνία ή σφαγιτιδο ενδοηπατική πυλαία επικοινωνία-TIPS. Η TIPS είναι πιο αποτελεσματική στην απομάκρυνση του ασκίτη σε σύγκριση με την παρακέντηση ... ωστόσο, τα άτομα με TIPS αναπτύσσουν ηπατική εγκεφαλοπάθεια σημαντικά πιο συχνά.

    Τα διουρητικά

    Σπιρονολακτόνη 100-300 mg/ημέρα από το στόμα σε μια δόση για την κίρρωση και φουροσεμίδη 40-120 mg/ημέρα για τις άλλες αιτιολογίες. Έτσι, γίνεται καθαρή απώλεια νατρίου στα ούρα.

    Κλάσμα νατρίου σε mEq/L x εκτιμώμενη αποβολή ούρων (1 L) πρέπει να ισούται με την εκτιμώμενη διαιτητική πρόσληψη νατρίου. Πρέπει να γίνεται μέτρηση ηλεκτρολυτών. Γίνεται έλεγχος για μεταβολές στο διανοητικό επίπεδο, ολιγουρία, αζωθαιμία και υπερκαλιαιμία, για σημεία εξάντλησης, εγκεφαλοπάθεια και νεφρική ανεπάρκεια. Όταν χορηγείται σπιρονολακτόνη δεν χορηγούνται συμπληρώματα καλίου.

    Η σπιρονολακτόνη  είναι το φάρμακο επιλογής, επειδή εμποδίζει τον υποδοχέα αλδοστερόνης στο σωληνάριο συλλογής. Το επίπεδο του καλίου στον ορό και η νεφρική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

    Παρακολούθηση της διούρησης: Η διούρηση παρακολουθείται με ζύγισμα του ατόμου καθημερινά. Ο στόχος είναι η απώλεια βάρους όχι μεγαλύτερης από 1,0 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη και περιφερικό οίδημα και όχι περισσότερο από 0,5 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη μόνο. Ελέγχεται και η συγκέντρωση νατρίου στα ούρα. Η δοσολογία αυξάνεται έως ότου εμφανιστεί αρνητική ισορροπία νατρίου. Μια τυχαία αναλογία νατρίου προς κάλιο ούρων > 1 δείχνει 90% ευαισθησία στην πρόβλεψη του αρνητικού ισοζυγίου (> 78-mmol / ημέρα απέκκριση νατρίου).

    Διουρητική αντοχή: Η διουρητική αντίσταση μπορεί να προβλεφθεί με χορήγηση ενδοφλέβιας φουροσεμίδης 80 mg μετά από 3 ημέρες χωρίς διουρητικά και με δίαιτα νατρίου 80 mEq ημερησίως / ημέρα. Η απέκκριση νατρίου ούρων σε διάστημα 8 ωρών <50 mEq / 8 ώρες προβλέπει αντίσταση.

    Εάν το άτομο παρουσιάζει αντίσταση ή κακή ανταπόκριση στη θεραπεία με διουρητικά, μπορεί να χρειαστεί υπερδιήθηση ή υδραφαίρεση, για να επιτευχθεί επαρκής έλεγχος της κατακράτησης υγρών και της συμφόρησης. Η χρήση τέτοιων μηχανικών μεθόδων απομάκρυνσης υγρών μπορεί να παράγει σημαντικά κλινικά οφέλη σε άτομα με διουρητική αντοχή και μπορεί να αποκαταστήσει την ανταπόκριση σε συμβατικές δόσεις διουρητικών.

    Η υπερβολική διούρηση μπορεί να οδηγήσει σε υποκαλιαιμία χειρότερη της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας, ενδοαγγειακή εξάντληση όγκου, αζωθαιμία και νεφρική ανεπάρκεια.

    ascites 2

    Παρακέντηση

    Σε εκείνους με σοβαρό ασκίτη, υπό τάση, μπορεί να χρειαστεί θεραπευτική παρακέντηση. Καθώς, αυτό μπορεί να καταστρέφει τα επίπεδα αλβουμίνης ορού στο αίμα, η αλβουμίνη γενικά χορηγείται ενδοφλέβια σε αναλογία με την ποσότητα του ασκίτη που έχει αφαιρεθεί.

    Χειρουργική επέμβαση

    Ο ασκίτης που είναι ανθεκτικός στην ιατρική θεραπεία θεωρείται μια ένδειξη για μεταμόσχευση ήπατος. 

    Ο εξιδρωτικός ασκίτης γενικά δεν αποκρίνεται στον χειρισμό της ισορροπίας του άλατος ή της διουρητικής θεραπείας. Η επαναλαμβανόμενη παρακέντηση και η θεραπεία της υποκείμενης αιτίας είναι ο βασικός άξονας της θεραπείας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    ascites 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Ο καρκίνος ωοθηκών θεραπεύεται

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Στένωση τριγλώχινας

    Σύνδρομο Pickwick

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Μεσοθηλίωμα

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Φιλαρίαση

    Φυματιώδης περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Ψευδοκύστη του παγκρέατος

    Χυλώδης ασκίτης

    Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    Παρακέντηση ασκιτικού υγρού

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Καρκίνος ήπατος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Καρκίνος ωοθηκών

    www.emedi.gr

     

  • Κάνναβη και νόσος Huntington

    Ιατρική μαριχουάνα για τη νόσο του Huntington

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η νόσος του Huntington είναι μια προοδευτική, μοιραία ασθένεια που προκαλείται από ένα κληρονομικό γονιδιακό ελάττωμα. Δεν υπάρχει θεραπεία και πολλά από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση των συμπτωμάτων προκαλούν δυσάρεστες παρενέργειες ή επιδείνωση των συμπτωμάτων. 

    Η κάνναβη για τη νόσο του Huntington, μπορεί να προσφέρει ανακούφιση των συμπτωμάτων, χωρίς τις αρνητικές παρενέργειες των αντιψυχωσικών και αντικαταθλιπτικών φαρμάκων.

    dystonia 1

    Τι είναι η ασθένεια του Huntington;

    Η ασθένεια του Huntington είναι μια θανατηφόρα γενετική ασθένεια που επηρεάζει τη λειτουργία του ασθενούς, τόσο σωματικά όσο και νοητικά. Επηρεάζει τα νεύρα στον εγκέφαλο, τα οποία σταδιακά διασπώνται με την πάροδο του χρόνου.

    Η ασθένεια του Huntington προέρχεται από ένα γονιδιακό ελάττωμα. Χρειάζεται μόνο ένα αντίγραφο του ελαττωματικού γονιδίου για να εμφανιστεί η ασθένεια. Εάν ένας γονέας έχει το ελαττωματικό γονίδιο που προκαλεί τη νόσο του Huntington, κάθε παιδί στην οικογένεια έχει 50 % πιθανότητα να κληρονομήσει το ελαττωματικό γονίδιο.

    Η νόσος του Huntington είναι μια προοδευτική διαταραχή, που σημαίνει ότι τα συμπτώματα βαθμιαία επιδεινώνονται κατά τη διάρκεια της νόσου, διαφορετικά για κάθε ασθενή, σε μια χρονική περίοδος από 10 έως 30 έτη από την εμφάνιση της νόσου μέχρι το θάνατο. Οι ασθενείς με νεανική νόσο Huntington, συνήθως, πεθαίνουν μέσα σε δέκα χρόνια από την εμφάνιση της νόσου.

    Τα συμπτώματα της νόσου του Huntington

    Τα συμπτώματα και σημεία της νόσου του Huntington αναπτύσσονται τυπικά στη δεκαετία των 30 και 40 ετών. Ωστόσο, η εμφάνιση της νόσου αρχίζει μερικές φορές νωρίτερα. Η νόσος του Juvenile Huntington θεωρείται μια κατάσταση που εμφανίζεται πριν από την ηλικία των 20 ετών. Περίπου το 10% των περιπτώσεων της νόσου του Huntington εμφανίζονται σε παιδιά ή εφήβους. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι ελαφρώς διαφορετικά για έναν ασθενή με πρώιμη έναρξη. Η ασθένεια μπορεί, επίσης, να εξελίσσεται πιο γρήγορα σε καταστάσεις πρώιμης έναρξης.

    Τα συμπτώματα της πάθησης: κινητικά, γνωστικά και ψυχιατρικά. 

    Ακούσιες κινήσεις

    Μυϊκά προβλήματα, όπως δυστονία, ακαμψία ή μυϊκές συσπάσεις

    Αλλαγές στην κίνηση των ματιών

    Ασταθές βάδισμα ή προβλήματα με τη στάση και την ισορροπία

    Δυσκολία στην ομιλία και στην κατάποση

    Αυτά τα φυσικά συμπτώματα παρεμβαίνουν στις φυσιολογικές δραστηριότητες. Οι ακούσιες κινήσεις μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα, αλλά και οι ασθενείς δυσκολεύονται να λειτουργήσουν, καθώς, χάνουν την ικανότητα να ελέγχουν τις κινήσεις τους.

    Τα γνωστικά συμπτώματα:

    Δυσκολία στη συγκέντρωση ή την ιεράρχηση των εργασιών

    Έλλειψη ευελιξίας στη σκέψη

    Απώλεια ελέγχου της σκέψης

    Επιβράδυνση της σκέψης

    Αδυναμία εκμάθησης

    Μειωμένη συνειδητοποίηση της συμπεριφοράς

    Τα ψυχιατρικά συμπτώματα:

    Ευερεθιστότητα

    Θλίψη

    Κατάθλιψη

    Απάθεια

    Απόσυρση

    Κούραση

    Αϋπνία

    Αυτοκτονικές σκέψεις 

    Ψυχαναγκαστική διαταραχή

    Μανία

    Διπολική διαταραχή

    Άλλα συμπτώματα σε νεανική νόσο του Huntington:

    Απώλεια σωματικών δεξιοτήτων

    Απότομη πτώση της απόδοσης στο σχολείο

    Θέματα συμπεριφοράς

    Μεγάλη πτώση ικανότητας κινήσεων, όπως στη γραφή 

    Επιληπτικές κρίσεις

    Εκτός από τα συμπτώματα της νόσου, οι ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με τη νόσο του Huntington έχουν αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονίας. 

    Επειδή πρόκειται για προοδευτική διαταραχή, οι ασθενείς με τη νόσο του Huntington σταδιακά χάνουν τη λειτουργία τους. Αυτό οδηγεί σε απώλεια της ανεξαρτησίας. Οι ασθενείς τελικά χρειάζονται βοήθεια με όλες τις λειτουργίες και περιορίζονται στο κρεβάτι. Ενώ οι ασθενείς με προχωρημένο στάδιο, συχνά, δεν μπορούν να μιλήσουν, έχουν επίγνωση των φίλων και της οικογένειας και συχνά μπορούν να καταλάβουν τη γλώσσα.

    Η πραγματική αιτία θανάτου τείνει να είναι από τις επιπλοκές που οφείλονται στην ασθένεια, όπως πνευμονία, άλλες λοιμώξεις, τραυματισμοί, καρδιακές παθήσεις ή επιπλοκές από την αδυναμία κατάποσης.

    Η εξέλιξη της νόσου του Huntington εξελίσσεται σε τρεις  φάσεις.

    Τα συμπτώματα και η ταχύτητα της εξέλιξης μπορεί να διαφέρουν, αλλά οι ασθενείς περνούν από τις ίδιες τρεις φάσεις τελικά.

    Το πρώτο στάδιο, που μερικές φορές ονομάζεται πρώιμη νόσος του Huntington, περιγράφει λεπτές αλλαγές κατά την αρχική εκδήλωση. Ο ασθενής μπορεί να έχει κάποια δυσκολία με το συντονισμό και τις ακούσιες κινήσεις. Τα συμπτώματα αρχίζουν να επηρεάζουν τη ζωή του ασθενούς και τις καθημερινές δραστηριότητες.

    Το μεσαίο στάδιο προκαλεί αύξηση των προβλημάτων κίνησης. Ο ασθενής μπορεί να αρχίσει να χάνει τον λόγο και να δυσκολεύεται να καταπιεί. Ο ασθενής αποκτά μεγαλύτερη δυσκολία να χειρίζεται τις καθημερινές δραστηριότητες.

    Το τελευταίο στάδιο περιγράφεται ως η περίοδος κατά την οποία ο ασθενής εξαρτάται από άλλους για φροντίδα. Τα συμπτώματα γίνονται πολύ σοβαρά και υπάρχει υψηλός κίνδυνος πνιγμού. Σε αυτό το στάδιο, ο ασθενής συχνά δεν μπορεί να μιλήσει ή να περπατήσει.

    Διάγνωση της νόσου του Huntington

    Η διάγνωση γίνεται με τη λεπτομερή φυσική εξέταση και τη λήψη οικογενειακού ιστορικού.

    Νευρολογικές και ψυχιατρικές εξετάσεις χρησιμοποιούνται, επίσης, στη διαδικασία διάγνωσης.

    Ένας νευρολόγος μπορεί να κάνει εξετάσεις για να ελέγξει τα αντανακλαστικά, τη μυϊκή δύναμη και τον τόνο, το συντονισμό, την ισορροπία, την αίσθηση της αφής, την όραση και την ακοή και τη διάθεση. Οι τυποποιημένες δοκιμές μερικές φορές χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο προβλημάτων με μνήμη, συλλογιστική, λειτουργία γλώσσας και χωρική λογική.

    Ένας ψυχίατρος μπορεί να κάνει μια αξιολόγηση για να εξετάσει τη συναισθηματική κατάσταση του ασθενούς, τη συμπεριφορά, την κρίση και την παρουσία διαταραγμένων σκέψεων.

    Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορούν να χρησιμοποιηθούν εξετάσεις απεικόνισης για την αξιολόγηση του εγκεφάλου, όπως MRIs και CTs.

    Γενετικές δοκιμές γίνονται. Ο έλεγχος εξετάζει το ελαττωματικό γονίδιο.

    Συμβατικές θεραπείες για τη νόσο του Huntington

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τη νόσο του Huntington. Οι τρέχουσες θεραπείες και η επιλογή φαρμάκων βοηθούν μόνο τον ασθενή να διαχειριστεί τα συμπτώματα.

    Πολλά από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της νόσου μπορεί στην πραγματικότητα να επιδεινώσουν τα συμπτώματα ή να προκαλέσουν πρόσθετες παρενέργειες. 

    Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της νόσου του Huntington:

    Τετραμπενεσίνη: Αυτό το φάρμακο που έχει εγκριθεί από το FDA αποσκοπεί στην ελαχιστοποίηση των ακούσιων κινήσεων που προκαλούνται από τη νόσο του Huntington. Αυτό το φάρμακο μπορεί να αυξήσει την κατάθλιψη και τις ψυχώσεις, την υπνηλία, τη ναυτία και την ανησυχία.

    Αντιψυχωσικά φάρμακα: Χρησιμοποιούνται ορισμένα αντιψυχωσικά φάρμακα για τον έλεγχο των ακούσιων κινήσεων. Χρησιμοποιούνται, επίσης, για τον έλεγχο εκρήξεων, αναταραχής και άλλων ψυχιατρικών συμπτωμάτων. Μπορούν να αυξήσουν την ακαμψία των μυών ή να προκαλέσουν επιδείνωση των συμπτωμάτων.

    Αμανταδίνη: Χρησιμοποιείται για την καταστολή της μετακίνησης, αυτό το φάρμακο μπορεί να χειροτερεύσει τα γνωστικά συμπτώματα και να προκαλέσει πρήξιμο στα πόδια και αποχρωματισμό του δέρματος.

    Levetiracetam: Αυτό το φάρμακο είναι μια άλλη επιλογή για τις ακούσιες κινήσεις. Οι πιθανές παρενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία και διακυμάνσεις της διάθεσης.

    Κλοναζεπάμη: Ακόμα ένα φάρμακο για τη θεραπεία ακούσιων κινήσεων, αυτό το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει υπνηλία και διαταραχή της γνωστικής λειτουργίας και έχει υψηλό κίνδυνο εξάρτησης.

    Αντικαταθλιπτικά: Οι ασθενείς με νόσο του Huntington συχνά παίρνουν αντικαταθλιπτικά για να χειριστούν τα ψυχιατρικά τους συμπτώματα. Μπορεί να προκαλέσουν ναυτία, διάρροια, υπνηλία και μειωμένη αρτηριακή πίεση.

    Άλλες θεραπείες για την αντιμετώπιση της νόσου:

    Ψυχοθεραπεία: Η ψυχοθεραπεία βοηθά τον ασθενή στα θέματα συμπεριφοράς, καθώς και να κατανοήσει την εξέλιξη της νόσου.

    Λογοθεραπεία: Η θεραπεία ομιλίας στοχεύει στην υποστήριξη της επικοινωνίας,, Οι λογοθεραπευτές εκπαιδεύουν τους μυς που προκαλούν δυσκολία στην κατάποση.

    Φυσικοθεραπεία: Αυτός ο τύπος θεραπείας επικεντρώνεται στη βελτίωση της δύναμης, της ευελιξίας, της ισορροπίας και του συντονισμού για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επέκταση της κινητικότητας. Ο φυσικοθεραπευτής μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή να μάθει να χρησιμοποιεί έναν περιπατητή ή ένα αναπηρικό καροτσάκι.

    dystonia 5

    Γιατί η ιατρική μαριχουάνα για τη νόσο του Huntington είναι αποτελεσματική

    Η νόσος του Huntington είναι μια γενετική διαταραχή του εγκεφάλου που χαρακτηρίζεται από κινητικά συμπτώματα, όπως χορεία και τελικά άνοια και είναι νευροεκφυλιστική διαταραχή.

    Η CBD ή κανναβιδιόλη βελτιώνει τις χοριακές κινήσεις κατά 40%. Ταφυτοκανναβινοειδή είναι αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων κι εμποδίζει την εξέλιξη της προόδου της νόσου.

    Ο κανναβοϋποδοχέας TRPV1 είναι κύριος υπεύθυνος για τη μείωση της υπερκινητικότητας στην ασθένεια Huntington.

    Διαταραχές του εγκεφάλου, όπως χορεία Huntington, νόσος Alzheimer, αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση και νευροεκφυλιστικές διαταραχές είναι κατάλληλες για θεραπεία με ιατρική κάνναβη.

    Η ιατρική μαριχουάνα μειώνει το άγχος.

    Αν και τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα, τα αγχολυτικά φάρμακα και τα αντιεπιληπτικά φάρμακα λαμβάνονται από πάσχοντες από τη νόσο του Huntington, όλα αυτά τα φαρμακα έχουν αρνητικές παρενέργειες. Προκαλούν εξάρτηση, ναυτία, αϋπνία και γαστρεντερικά προβλήματα, αλλά και επιδείνωση της κατάθλιψης ή άλλων ψυχιατρικών καταστάσεων.

    Η ιατρική μαριχουάνα μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της έντασης και του άγχους καθώς, επίσης και στη μείωση της ναυτίας, της ανησυχίας ή της αϋπνίας.

    Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η ασθένεια του Huntington  συνδέεται στενά με το ενδοκανναβινοειδές σύστημα του σώματος, το οποίο ανταποκρίνεται στα κανναβινοειδή.

    Η δυστονία, η οποία συσχετίζεται συχνά με τη νόσο του Huntington, μπορεί να προκαλέσει πόνο. Η ιατρική κάνναβη είναι γνωστός ανακουφιστής πόνου, ο οποίος μπορεί να διευκολύνει την ταλαιπωρία που αισθάνεται ο ασθενής. Η μαριχουάνα συχνά ελαχιστοποιεί τα συναισθήματα της ναυτίας και τονώνει την όρεξη. Οι ασθενείς με τη νόσο του Huntington, συχνά, έχουν απώλεια όρεξης και χάνουν βάρος καθώς η ασθένεια εξελίσσεται. Αυτή η διέγερση της όρεξης μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση αυτού του συμπτώματος της νόσου σε ορισμένους ασθενείς.

    CBD ή Κανναβιδιόλη

    Η CBD, ένα κανναβινοειδές που βρίσκεται στην ιατρική μαριχουάνα έχει νευροπροστατευτική επίδραση στον εγκέφαλο. Η νόσος του Huntington αντιδρά θετικά στα νευροπροστατευτικά φάρμακα, πράγμα που σημαίνει ότι η CBD  έχει θετική επίδραση και στη νόσο. Η CBD έχει μια αντιοξειδωτική δράση στους νευρώνες. Τα στελέχη που συνδυάζουν την TCH και την CBD  έχουν ακόμη ισχυρότερη νευροπροστατευτική δράση.

    THC ή τετραϋδροκανναβιδιόλη

    Η THC μπορεί, επίσης, να ελαχιστοποιεί τις ανεξέλεγκτες κινήσεις που σχετίζονται με τη νόσο του Huntington. Η μείωση αυτών των κινήσεων μπορεί να προσφέρει ανακούφιση και να διευκολύνει την ολοκλήρωση των καθημερινών δραστηριοτήτων. Η THC προκαλεί μια αίσθηση υπνηλίας, η οποία είναι χρήσιμη για τους ασθενείς με νόσο Huntington που είναι ανήσυχοι ή υποφέρουν από αϋπνία.

    Η κόπωση θεραπεύεται με το στέλεχος Sativa που χαρίζει ενέργεια. 

    Η κάνναβη μπορεί να είναι αποτελεσματική όχι μόνο στη θεραπεία των συμπτωμάτων της νόσου του Huntington, αλλά μπορεί, επίσης, να εξουδετερώσει τις παρενέργειες του φαρμάκου που λαμβάνεται για τη νόσο. Για το λόγο αυτό, μερικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν μαριχουάνα, ακόμη και αν παίρνουν άλλα συνταγογραφούμενα φάρμακα για την πάθηση. 

    Η κανναβιδιόλη, ή η CBD, είναι ένα χημικό συστατικό που βρίσκεται στη μαριχουάνα και ευρέως πιστεύεται ότι είναι υπεύθυνο για μερικές από τις ευεργετικές επιδράσεις της μαριχουάνας.

    Μια πρόσφατη μελέτη εξέτασε τα οφέλη της ιατρικής μαριχουάνας σε ασθενείς που πάσχουν από τη νόσο του Huntington και διαπίστωσε ότι οι συμμετέχοντες έδειξαν μια βελτίωση των συμπτωμάτων.

    Ιατρική κάνναβη για τη θεραπεία της νόσου του Huntington

    Η ιατρική μαριχουάνα και τα στελέχη, όπως, η Indica και η Sativa είναι αποτελεσματικές στη θεραπεία διαφόρων συμπτωμάτων της νόσου του Huntington.

    Τα στελέχη Indica έχουν ηρεμιστικό αποτέλεσμα στον χρήστη, το οποίο είναι επωφελές για νυχτερινή χρήση ή για ασθενείς με αϋπνία.

    Τα στελέχη Sativa έχουν ένα αναζωογονητικό αποτέλεσμα, το οποίο είναι χρήσιμο κατά τη διάρκεια της ημέρας όταν απαιτείται ενέργεια.

    Τρόποι χρήσης της ιατρικής κάνναβης για τη νόσο του Huntington

    Κάπνισμα: Αυτή η παραδοσιακή μέθοδος χρήσης μαριχουάνας παρέχει άμεση ανακούφιση από τα συμπτώματα. Το κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει πνευμονικά προβλήματα λόγω των υποπροϊόντων που δημιουργούνται από το υψηλό σημείο θερμότητας. 

    Άτμισμα: Το άτμισμα είναι μια εναλλακτική λύση στο κάπνισμα. Χρησιμοποιείται ένα χαμηλότερο σημείο θερμότητας και παράγονται έτσι λιγότερα υποπροϊόντα κι ελαχιστοποιούνται οι επιδράσεις στους πνεύμονες. Το άτμισμα παρέχει την ίδια άμεση ανακούφιση, αλλά με λιγότερες παρενέργειες.

    Βρώσιμα προϊόντα κάνναβης: Οι ασθενείς που βρίσκονται στα αρχικά στάδια της νόσου του Huntington μπορούν να απολαύσουν βρώσιμα προϊόντα μαριχουάνας. Αυτή η μέθοδος πρόσληψης παρέχει μακρόχρονη ανακούφιση, αν και μπορεί να χρειαστούν έως και λίγες ώρες για την πλήρη εφαρμογή. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η κατάποση συχνά γίνεται πιο δύσκολη. Σε αυτό το σημείο, τα βρώσιμα μπορεί να είναι πιο δύσκολo για τον ασθενή να τα καταπιεί.

    Τοπική εφαρμογή: Μια άλλη επιλογή είναι η τοπική εφαρμογή μαριχουάνας σε συγκεκριμένες περιοχές του σώματος. Αυτό μπορεί να είναι επωφελές εάν αντιμετωπίζει ο ασθενής μυϊκή ακαμψία ή δυστονία σε ένα συγκεκριμένο τμήμα του σώματος.

    Συνδυασμός: Μερικοί ασθενείς χρησιμοποιούν συνδυασμό των ανωτέρω μεθόδων σε διαφορετικές ώρες της ημέρας ή για διαφορετικούς σκοπούς.

    Η ιατρική μαριχουάνα πρέπει να λαμβάνεται με σωστή ιατρική παρακολούθηση.

    dystonia 7

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες  


    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Huntington

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα για τη νόσο του Huntington

    dystonia 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Κάνναβη και νόσος Alzheimer

    Σύνδρομο Lesch-Nyhan

    Η αντιεμετική δράση της κάνναβης

    Εσείς έχετε ελαστική σκέψη;

    Πώς να κρατήσετε το μυαλό σας κοφτερό

    Αποκτήστε καλύτερη μνήμη κι ενισχύστε τη μάθηση

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Λίθιο

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν συνένζυμο Q10;

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Πρόληψη Alzheimer

    Κόλπα για να βελτιώσετε τη μνήμη σας

    Ντοπαμίνη

    Νόσος Huntington

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Κάνναβη και σύνδρομο μετατραυματικού στρες

    Η ιατρική μαριχουάνα για τη μετατραυματική διαταραχή άγχους (PTSD)

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όταν συμβαίνει ένα τραυματικό συμβάν, δεν είναι πάντα εύκολο κάποιος να το ξεπεράσει.

    Στη μετατραυματική διαταραχή άγχους (PTSD-Post-traumatic stress disorder), οι ασθενείς αισθάνονται άγχος λόγω του σοκ που είχαν από το τραύμα. 

    Η μετατραυματική διαταραχή άγχους συνδυάζει αγχώδη και καταθλιπτικά συμπτώματα, έντονες ανακλήσεις ζωντανών μνημονικών εικόνων, αρνητική φόρτιση, εφιάλτες, κρίσεις πανικού και συναισθηματική αστάθεια.

    Η διαταραχή του μετατραυματικού στρες είναι μια διαταραχή άγχους που προκαλείται από την εμπειρία τραυματικών συμβάντων. Τα τροχαία ατυχήματα, η κακοποίηση, οι αιματηρές σφαγές, ο βιασμός, οι φυσικές καταστροφές και οι καταστάσεις με οδυνηρές μνήμες (flashback) μπορεί να προκαλέσουν μετατραυματικό στρες.

    Στο μετατραυματικό στρες υπάρχει άγχος, φόβο, ναυτία, ζάλη, κατάθλιψη και διαταραχές ύπνου που διαρκούν αρκετές εβδομάδες ή  δεκαετίες.

    Τα τρία κύρια χαρακτηριστικά του PTSD είναι η επανάληψη των τραυματικών συμβάντων, η αυξημένη διέγερση και η αποφυγή. 

    Το PTSD μπορεί να μετριαστεί ή να εξαλειφθεί με τη γνωστική συμπεριφορική θεραπεία.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του άγχους, των διαταραχών του ύπνου και της κατάθλιψης που συνοδεύουν το PTSD δεν είναι αποτελεσματικά κι έχουν δυσάρεστες παρενέργειες.

    Η μετατραυματική διαταραχή άγχους (PTSD) είναι μια σοβαρή διαταραχή άγχους που μπορεί να αναπτυχθεί μετά από έκθεση σε οποιοδήποτε γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα το ψυχολογικό τραύμα.

    post traumatic 1

    Τα συμπτώματα της μετατραυματικής διαταραχής άγχους:

    Προβλήματα ύπνου

    Κακή συγκέντρωση

    Επαναλαμβανόμενη επανεμφάνιση του τραύματος

    Θυμός

    Ευερεθιστότητα

    Μερικοί άνθρωποι αναπτύσσουν PTSD όταν  βιώσουν ένα επικίνδυνο συμβάν ή μια τρομακτική εμπειρία ή ένα σοκ. Όταν ένα άτομο έχει PTSD, αισθάνεται ότι απειλείται ή κινδυνεύει, ακόμα και όταν δεν υπάρχει προφανής κίνδυνος.

    Ανάλογα με το άτομο, το PTSD μπορεί να αναπτυχθεί αμέσως μετά από ένα τραύμα. Ωστόσο, μπορεί επίσης να αναπτυχθεί μήνες ή και χρόνια αργότερα. 

    Περίπου το 10 τοις εκατό των γυναικών και 4% των ανδρών αναπτύσσουν PTSD, παρά το γεγονός ότι 60% των ανδρών εμφανίζουν τραύμα κατά τη διάρκεια της ζωής τους, σε σύγκριση με το 50% των γυναικών.

    Μερικοί παράγοντες μπορούν να κάνουν ένα άτομο πιο πιθανό να νοσήσει από PTSD από ένα άλλο. Για παράδειγμα, ένα άτομο μπορεί να έχει οικογενειακό ιστορικό κατάθλιψης ή άγχους που αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης της κατάστασης. Μερικοί άνθρωποι βιώνουν περισσότερο άγχος ή τραύματα κατά τη διάρκεια της ζωής τους από άλλους. Ο τρόπος με τον οποίο ο εγκέφαλος ενός ατόμου ρυθμίζει συγκεκριμένες χημικές ουσίες ή η φυσική ιδιοσυγκρασία ενός ατόμου μπορεί, επίσης, να επηρεάσει την πιθανότητα ανάπτυξη PTSD.

    Ο αριθμός των τραυματικών συμβάντων που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος μπορεί, επίσης, να αυξήσει τον κίνδυνο για την ανάπτυξη του PTSD. Τα τραύματα κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, τα θύματα σεξουαλικής επίθεσης ή άλλης βίας, όπως οι στρατιώτες που βιώνουν μια  φυσική ή ανθρώπινη καταστροφή, μπορούν όλα να προκαλέσουν PTSD.

    Κατά τη διάρκεια και μετά από ένα τραύμα, το ανθρώπινο σώμα κάνει ό, τι μπορεί για να προστατευθεί από περαιτέρω βλάβη. Η απάντηση στο άγχος, αναπτύσσεται αρχικά για να βοηθήσει τους ανθρώπους να λαμβάνουν ταχείες αποφάσεις όταν βρίσκονται σε δυνητικά απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις.

    post traumatic 5

    Τραυματικές εμπειρίες που μπορούν να προκαλέσουν PTSD:

    Στρατιωτική μάχη

    Σεξουαλική επίθεση

    Παιδική κακοποίηση

    Έντονη βία

    Φυσικές kαταστροφές

    Οι ασθενείς με μετατραυματική διαταραχή άγχους έχουν χαμηλότερα επίπεδα ανανταμίδης. Αυτός ο νευροδιαβιβαστής ενεργοποιεί τους φυσικούς υποδοχείς κανναβινοειδών που βοηθούν στην καταστολή αρνητικών αναμνήσεων. Όταν τα επίπεδα της ανανταμίδης είναι χαμηλά, το άτομο είναι πιο επιρρεπές στην εμφάνιση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με το PTSD.

    Συμπτώματα και παρενέργειες του PTSD

    Κακές αναμνήσεις. Οι επαναλαμβανόμενες ή ενοχλητικές αναμνήσεις εκδηλώνονται με εφιάλτες ή επαναλαμβανόμενα όνειρα σχετικά με το τραύμα. Μερικοί άνθρωποι έχουν ανησυχητικές, ανεξέλεγκτες σκέψεις για το τραύμα τους.

    Αποφυγή. Αποφυγή σημαίνει προσπάθεια απομάκρυνσης από ανθρώπους ή σκέψεις που συνδέονται με το τραύμα ή που μπορούν να προκαλέσουν μνήμες ή συναισθήματα. Η διάθεση ή η σκέψη αλλάζει. Το PTSD μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που κάπιος σκέφτεται ή αισθάνεται για τον κόσμο. Οι αλλαγές στη διάθεση ή στη σκέψη μπορούν να περιλαμβάνουν τη δυσκολία κάποιος να θυμάται το συμβάν, να αισθάνεται αρνητικά για τον εαυτό του ή για τον κόσμο γύρω του και να χάσει το ενδιαφέρον για δραστηριότητες ή πράγματα που απολαμβάνει.

    Φυσικές ή συναισθηματικές αντιδράσεις. Εστιασμός  σε προβλήματα, δυσκολία στον ύπνο και αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές, όπως απερίσκεπτη οδήγηση ή κατανάλωση υπερβολικού αλκοόλ. Μερικοί άνθρωποι έχουν ξεσπάσματα ή γίνονται, ασυνήθιστα, επιθετικοί.

    Όταν τα παιδιά αναπτύσσουν PTSD, έχουν ελαφρώς διαφορετικά συμπτώματα από τους ενήλικες. Ο τύπος των συμπτωμάτων που εμφανίζει ένα παιδί εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ηλικία του. Πολύ μικρά παιδιά ηλικίας κάτω των έξι ετών αποκτούν νυχτερινή ενούρηση ή δεν μπορούν να μιλήσουν. Τα μεγαλύτερα παιδιά έχουν, συνήθως, συμπτώματα παρόμοια με αυτά των ενηλίκων.

    Τα συμπτώματα της PTSD είναι συνεχή και μακροχρόνια. Είναι αρκετά συχνό για τους ανθρώπους να βιώνουν ένα ή περισσότερα συμπτώματα μετά από ένα τραύμα. Αλλά εάν τα συμπτώματα αυτά επιλυθούν μετά από μερικές εβδομάδες, ένα άτομο είναι πιθανό να αποκτήσει οξεία διαταραχή στρες. Τα συμπτώματα που διαρκούν περισσότερο από ένα μήνα, συνήθως, σηματοδοτούν την ανάπτυξη PTSD.

    post traumatic 3

    Οι συμβατικές θεραπείες για το σύνδρομο μετατραυματικού στρες

    Η πρώτη θεραπεία είναι η ψυχοθεραπεία. 

    Η δεύτερη είναι η φαρμακευτική αγωγή.

    Μερικοί άνθρωποι επωφελούνται από το συνδυασμό θεραπειών.

    Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία βοηθάει ο ασθενής να αντιμετωπίσει το τραύμα, να το καταλάβει και να αλλάξει τον τρόπο που σκέφτεται ή να το προσεγγίσει.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του μετατραυματικού συνδρόμου:

    Οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs)

    Οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRIs)

    Η πραζοσίνη

    Αγχολυτικά

    -SSRIs. Οι SSRIs συνταγογραφούνται, συνήθως, ως αντικαταθλιπτικά. Λειτουργούν αυξάνοντας τα επίπεδα σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Η σεροτονίνη είναι ένας νευροδιαβιβαστής, ή ένας χημικός αγγελιοφόρος, που μεταφέρει σήματα μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων και συμβάλλει στην εξισορρόπηση της διάθεσης. Τα φάρμακα έχουν ευρύ φάσμα παρενεργειών, όπως ζάλη, υπνηλία, ναυτία, πονοκέφαλος και σεξουαλικά προβλήματα.

    -SNRIs. Αυτά τα φάρμακα λειτουργούν με παρόμοιο τρόπο με τους SSRIs. Επίσης, επηρεάζουν τους νευροδιαβιβαστές που μεταδίδουν μηνύματα μεταξύ των κυττάρων του εγκεφάλου για να βοηθήσουν στη ρύθμιση της διάθεσης του ασθενούς. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορούν να διαρκέσουν αρκετές εβδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας. Περιλαμβάνουν υπερβολική εφίδρωση, απώλεια όρεξης, αϋπνία, δυσκοιλιότητα και άλλα.

    -Πραζοσίνη. Η πραζοσίνη είναι ένα φάρμακο που βοηθάει στη βελτίωση του ύπνου και μειώνει τους εφιάλτες σε ασθενείς που πάσχουν από PTSD.Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με το φάρμακο είναι ζάλη, πόνος στο στήθος, δυσκολία στην αναπνοή, απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστης και άλλα.

    -Φάρμακα κατά του άγχους. Τα φάρμακα κατά του άγχους βοηθούν στη βελτίωση της χαλάρωσης και μπορούν να βοηθήσουν τα άτομα με PTSD να αισθάνονται πιο άνετα. Ένα σημαντικό μειονέκτημα των φαρμάκων κατά του άγχους είναι ότι προκαλούν εθισμό. Όσο περισσότερο το άτομο παίρνει αυτά τα φάρμακα, τόσο μεγαλύτερη ποσότητα φαρμάκων χρειάζονται για να συμβούν τα ίδια αποτελέσματα.

    Μην χρησιμοποιείτε χημικά συμβατικά φάρμακα για να θεραπεύσετε το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες.

    post traumatic 6

    Η ιατρική κάνναβη είναι αποτελεσματική για τη μετατραυματική διαταραχή άγχους.

    Η θεραπευτική επίδραση των κανναβινοειδών σε νευρολογικό επίπεδο είναι γνωστή. Η αποκατάσταση της ομοιόστασης και της ισορροπίας στην ψυχική σφαίρα, μέσω του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος επιτυγχάνεται με τη συνδρομή των φυτοκανναβινοειδών.

    Το άγχος, η κατάθλιψη, η αϋπνία και τα ψυχωσικά συμπτώματα μειώνονται σημαντικά με την κάνναβη.

    Η τετραϋδροκανναβινόλη ή THC αυξάνει την όρεξη και μπορεί να προκαλέσει άγχος και η τετραϋδροκανναβιβαρίνη ή THCV την κόβει την όρεξη και η κανναβιδιόλη ή CBD είναι αγχολυτική.

    Οι υποδοχείς κανναβινοειδών βρίσκονται σε διάφορα μέρη του σώματος και του εγκεφάλου, έτσι ώστε τόσο τα ψυχικά όσο και τα σωματικά συμπτώματα να μπορούν να τροποποιηθούν με τη θεραπεία με ιατρική μαριχουάνα.

    Η πυκνή παρουσία του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος σε περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με το στρες, τη συγκίνηση και τη μνήμη (υποθάλαμος, αμυγδαλή και ιππόκαμπος) υποδεικνύει την αποτελεσματικότητα των κανναβινοειδών στη ρύθμιση των συμπτωμάτων.

    Οι πάσχοντες από PTSD εμφανίζουν μεγαλύτερο αριθμό κανναβοϋποδοχέων CB1 από τους μη πάσχοντες κι έχουν λιγότεη ανανταμίδη. Η ανεπάρκεια του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος είναι υπεύθυνη για την εκδήλωση των σωματικών και ψυχικών διαταραχών. Με τα φυτοκανναβινοειδή ενισχύεται και γίνεται αποκατάσταση της ελλειπούσας ποσότητας ενδοκανναβινοειδών και ανανταμίδης.

    Η κάνναβη επιφέρει μείωση κατά 75% των συμπτωμάτων του μετατραυματικού στρες. Εξαφανίζονται οι εφιάλτες, βελτιώνεται ο ύπνος και εξισορροπούνται  τα συναισθήματα. Ακόμη, εξαφανίζεται η ναυτία και η τάση για έμετο που σχετίζεται με το άγχος. 

    Όταν ενεργοποιούνται οι υποδοχείς κανναβινοειδών, λειτουργούν για να βοηθήσουν στην καταστολή ή τη βλάβη της μνήμης και επίσης, βοηθούν στη μείωση του άγχους. 

    post traumatic 4

    Η θεραπευτική χρήση κάνναβης μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής τόσο για όσους έχουν PTSD όσο και για τις οικογένειές τους. Η ιατρική μαριχουάνα ενεργοποιεί τους υποδοχείς κανναβινοειδών του σώματος και παρέχει απίστευτη ανακούφιση για μερικά από τα πιο εξασθενητικά συμπτώματα που σχετίζονται με τη διαταραχή, όπως:

    Άγχος: Μια από τις πιο κοινές ασθένειες που σχετίζονται με το PTSD είναι το χρόνιο άγχος. Η κάνναβη με μεγάλες ποσότητες CBD έχει αποδειχθεί ότι μειώνει το άγχος και βελτιώνει τη διάθεση.

    Εφιάλτες: Οι εφιάλτες είναι μια έντονη παρενέργεια της μετατραυματικής διαταραχής άγχους. Η μαριχουάνα  έχει τη δυνατότητα να μειώνει τον ύπνο REM (ταχεία κίνηση των ματιών). Αυτό είναι το στάδιο όπου εμφανίζονται τα πιο ζωντανά όνειρα. Ένας μειωμένος κύκλος REM είναι αποτελεσματικός στη θεραπεία εφιαλτών που σχετίζονται με PTSD.

    Αϋπνία: Λόγω των αναταραχών, των εφιάλτων και του άγχους που έχουν οι ασθενείς με  PTSD,  έχουν, επίσης, αϋπνία και δυσκολεύονται να κοιμηθούν. Ακόμα και εκείνοι που κοιμούνται μερικές φορές ξυπνούν από τους έντονους εφιάλτες που προκαλεί η διαταραχή. Η THC έχει αποδειχθεί ότι μειώνει το χρόνο που χρειάζεται για να κοιμηθεί κάποιος και βελτιώνει τη συνολική ποιότητα του ύπνου.

    post traumatic 2

    Τρόποι χρήσης της ιατρικής μαριχουάνας για τη μετατραυματική διαταραχή άγχους

    Έλαιο κάνναβης κάτω από τη γλώσσα: Χορηγείται έλαιο κάτω από τη γλώσσα που απορροφάται γρήγορα στην κυκλοφορία του αίματος. Οι ασθενείς αισθάνονται συνήθως τα αποτελέσματα μέσα σε τρία με πέντε λεπτά και υπάρχει γρήγορα ανακούφιση από  εφιάλτες ή αϋπνία όταν λαμβάνεται πριν τον ύπνο.

    Βρώσιμη κάνναβη: Βάμματα, κάψουλες, τρόφιμα ή ποτά με ιατρική μαριχουάνα. Μερικές φορές μπορεί να χρειαστούν έως και μερικές ώρες για να γίνουν αισθητές οι πλήρεις επιδράσεις, αλλά διαρκούν έως και 12 ώρες για όσους χρειάζονται μακροχρόνια ανακούφιση. Η κάνναβη από το στόμα χρησιμοποιείται συχνά πριν τον ύπνο.

    Εισπνοή: Η εισπνοή ιατρικής μαριχουάνας είτε με κάπνισμα είτε με άτμισμα του φυτού παρέχει την ταχύτερη ανακούφιση, συνήθως, σε ένα ή δύο λεπτά που διαρκεί αρκετές ώρες. Η εισπνοή ιατρικής μαριχουάνας φαίνεται να είναι πιο αποτελεσματική στην ανακούφιση του φόβου ή των αναμνήσεων που βιώνουν οι ασθενείς κατά τη διάρκεια της ημέρας.

    post traumatic 8

    Η ιατρική μαριχουάνα πρέπει να λαμβάνεται με σωστή ιατρική παρακολούθηση.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες  

    Διαβάστε, επίσης,

    Κάνναβη και ινομυαλγία

    Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Οι θεραπευτικές δράσεις των ψυχεδελικών ουσιών

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Η τεχνική της χαλαρωτικής αναπνοής

    Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Διαταραχή γενικευμένου άγχους

    Αντιμετώπιση του άγχους στον ογκολογικό ασθενή

    www.emedi.gr