Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013 17:24

Βιταμίνη Α

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Η βιταμίνη Α ή ρετινόλη

Η βιταμίνη Α είναι μια βιταμίνη που απαιτείται από τον αμφιβληστροειδή χιτώνα του οφθαλμού, υπό την μορφή ενός συγκεκριμένου μεταβολίτη, που είναι απαραίτητος τόσο για την όραση στο χαμηλό φως όσο και για την έγχρωμη όραση. Η Βιταμίνη Α στην οξειδωμένη μορφή της ρετινόλης το ρετινοϊκό οξύ, είναι ένας αυξητικός παράγοντας για τα επιθηλιακά και άλλα κύτταρα.

Σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης, η κύρια μορφή της βιταμίνης Α είναι ένας εστέρας, κυρίως το παλμιτικό ρετινύλιο, το οποίο μετατρέπεται σε ρετινόλη (χημικώς μία αλκοόλη) στο λεπτό έντερο. Το (ρετινοϊκό οξύ), είναι ένας μεταβολίτης που μπορεί να συντεθεί από βιταμίνη Α, έχει μόνο μερική δραστικότητα βιταμίνης Α, και δεν λειτουργεί στον αμφιβληστροειδή, όπως η ρετινόλη.

Όλες οι μορφές της βιταμίνης Α

Η βιταμίνη Α είναι η ρετινόλη. Η ρετινάλη είναι αλδεϋδη βιταμίνης Α ή Ρητιναλδεϋδη και είναι η μορφή της βιταμίνης Α, που είναι δραστική για τη διαδικασία της όρασης. Ρετινοειδή είναι η βιταμίνη Α και τα παράγωγά της και ρετινοϊκό οξύ είναι μορφή της βιταμίνης Α, που είναι δραστική για την ανάπτυξη και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων και του καρκίνου του δέρματος.

Η βιταμίνη Α έχει δύο κύριες μορφές στα τρόφιμα:

Ρετινόλη, η μορφή της βιταμίνης Α που απορροφάται από ζωικές πηγές τροφίμων που είναι μία κίτρινη λιποδιαλυτή ουσία.

Καροτένια (άλφα-καροτένιο, βήτα-καροτίνη, γ-καροτίνη, βήτα-κρυπτοξανθίνη). Καθώς ορισμένα καροτενοειδή μπορούν να μετατραπούν σε βιταμίνη Α, έχουν γίνει προσπάθειες να προσδιοριστεί πόσα από αυτά στη δίαιτα είναι ισοδύναμα με μια συγκεκριμένη ποσότητα ρετινόλης. Η ρετινόλης ισοδύναμη δραστηριότητα  αντιστοιχεί σε 1 μg ρετινόλη, 2 μg β-καροτίνης σε έλαιο, 12 μg βήτα-καροτίνη από τη διατροφή, ή 24 μg των τριών άλλων προβιταμίνης-Α καροτενοειδών.

Επειδή η μετατροπή της ρετινόλης από προβιταμίνη με τα καροτενοειδή στο ανθρώπινο σώμα  ρυθμίζεται από την ποσότητα της ρετινόλης που είναι διαθέσιμη στο σώμα, οι μετατροπές γίνονται μόνο για τους ανθρώπους με ανεπάρκεια βιταμίνης Α. Η απορρόφηση των προβιταμινών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποσότητα των λιπιδίων που προσλαμβάνονται με την προβιταμίνη. Τα λιπίδια αυξάνουν την πρόσληψη της προβιταμίνης.

Το συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από τη νεώτερη έρευνα είναι ότι τα φρούτα και τα λαχανικά μπορεί να μην είναι τόσο χρήσιμα για την λήψη βιταμίνης Α. Αυτό είναι σημαντικό για τους χορτοφάγους, όπου η τύφλωση τη νύχτα είναι συχνή.


Συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη

Ηλικιακή

ομάδα

RDA

Μονάδες

πρόσληψης
μg/ημέρα

Ανώτατο

όριο

μg/ημέρα

Βρέφη

0–6 μηνών
7–12 μηνών


400
500

600
600
Παιδιά

1–3 ετών
4–8 ετών


300
400

600
900
Άνδρες

9–13 ετών
14–18 ετών
19 – >70 ετών


600
900
900

1700
2800
3000
Γυναίκες

9–13 ετών
14–18 ετών
19 – >70 ετών


600
700
700

1700
2800
3000
Εγκυμοσύνη

<19 ετών
19 – >50 ετών


750
770

2800
3000
Θηλασμός

<19 ετών
19 – >50 ετών


1200
1300

2800
3000

 


Πηγές βιταμίνης Α

Η βιταμίνη Α βρίσκεται φυσικά σε πολλά τρόφιμα:

  • συκώτι (μοσχάρι, χοιρινό, κοτόπουλο, γαλοπούλα, ψάρι) (6500 μg 722%)
  • μουρουνέλαιο, χόρτα, πικραλίδα (5588 IU 112%)
  • καρότο (835 μα 93%)
  • μπρόκολο (800 μg 89%)
  • γλυκοπατάτα (709 μα 79%)
  • βούτυρο (684 μg 76%)
  • λάχανο (681 μg 76%)
  • σπανάκι (469 μg 52%)
  • κολοκύθα (400 μg 41%)
  • λάχανο (333 μg 37%)
  • τυρί Cheddar (265 μg 29%)
  • πεπόνι (169 μg 19%)
  • αυγό (140 μg 16%)
  • βερίκοκο (96 μg 11%)
  • παπάγια (55 μg 6%)
  • μάνγκο (38 μg 4%)
  • μπιζέλι (38 μg 4%)
  • μπρόκολο (31 μg 3%)
  • γάλα (28 μg 3%)
  • ανά 100 γραμμάρια του τροφίμου.
  • Μετατροπή της καροτίνης σε ρετινόλη ποικίλλει από άτομο σε άτομο και η βιοδιαθεσιμότητα της καροτίνης σε τρόφιμα ποικίλλει.

Μεταβολικές λειτουργίες

Η βιταμίνη Α παίζει λαμβάνει μέρος σε λειτουργίες σε όλο το σώμα, όπως:

  • Όραση
  • Μεταγραφή γονιδίων
  • Λειτουργία Ανοσοποιητικού
  • Εμβρυϊκή ανάπτυξη και αναπαραγωγή
  • Μεταβολισμό των οστών
  • Αιμοποίηση
  • Διαταραχές του δέρματος και κυτταρική υγεία
  • Αντιοξειδωτική δράση

Όραση

Ο ρόλος της βιταμίνης Α στην όραση σχετίζεται συγκεκριμένα με τη μορφή του αμφιβληστροειδούς. Μέσα στο μάτι,  είναι συνδεδεμένο με ροδοψίνη (ράβδοι) και ιωδοψίνη (κώνοι). Καθώς το φως εισέρχεται στο μάτι, η 11-cis μορφή ισομερίζεται προς την all-"trans" μορφή. Η all-«trans» μορφή διίσταται από την οψίνη. Αυτός ο ισομερισμός επάγει ένα νευρικό σήμα κατά μήκος του οπτικού νεύρου στο οπτικό κέντρο του εγκεφάλου. Μετά το διαχωρισμό από την οψίνη, η all-"trans"-μορφή ανακυκλώνεται και μετατρέπεται ξανά σε 11 - "cis"-μορφή με μια σειρά από ενζυματικές αντιδράσεις. Επιπλέον, ορισμένες από τiς all-«trans» μορφές αμφιβληστροειδούς μπορεί να μετατρέπονται σε all-"trans" μορφή ρετινόλης και στη συνέχεια να μεταφέρονται με μια δεσμευτική πρωτεΐνη της ρετινόλης (IRBP) στα επιθηλιακά κύτταρα χρωστικής. Περαιτέρω εστεροποίηση  επιτρέπει την αποθήκευση της all-trans-ρετινόλης μέσα στα επιθηλιακά κύτταρα για να επαναχρησιμοποιηθe;i όταν χρειάζεται. Το τελικό στάδιο είναι η μετατροπή της 11-cis σε οψίνη για  να μεταρρυθμίσουν την ροδοψίνη στον αμφιβληστροειδή. Η ροδοψίνη βοηθάει στην όραση σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού (αντίθεση), καθώς και για τη νυχτερινή όραση. Γι' αυτόν τον λόγο μια ανεπάρκεια σε βιταμίνη Α θα αναστείλλει την μετατροπή της ροδοψίνης και θα οδηγήσει σε ένα από τα πρώτα συμπτώματα, που είναι η τύφλωση τη νύχτα.


Μεταγραφή γονιδίων

Η βιταμίνη Α, με τη μορφή ρετινοϊκού οξέος, παίζει ένα σημαντικό ρόλο στη μεταγραφή των γονιδίων. Μόλις η ρετινόλη έχει ληφθεί από ένα κύτταρο, μπορεί να οξειδωθεί σε ρετινοϊκό οξύ. Η φυσιολογική μορφή του ρετινοϊκού οξέος (all-trans-ρετινοϊκό οξύ), ρυθμίζει τη μεταγραφή του γονιδίου με σύνδεση προς τους υποδοχείς ρετινοϊκού στον πυρήνα -υποδοχείς οξέος (RAR)-που δεσμεύονται με το DNA ως ετεροδιμερή με τους υποδοχείς ρητινοειδούς "Χ" (RXR). Οι RAR και RXR πρέπει διμερίζονται πριν να μπορέσουν να συνδεθούν με το DNA. Οι RAR θα σχηματίσουν ένα ετεροδιμερές με τον RXR (RAR-RXR), αλλά δεν σχηματίζουν εύκολα ένα ομοδιμερές (RAR-RAR). Οι RXR, από την άλλη πλευρά, μπορούν να σχηματίσουν ένα ομοδιμερές (RXR-RXR) και θα σχηματίσουν ετεροδιμερή με πολλούς άλλους πυρηνικούς υποδοχείς, ρυθμίζοντας προς τα επάνω ή προς τα κάτω την έκφραση των γονιδίων-στόχων.


Δερματολογία

Η βιταμίνη Α, και πιο συγκεκριμένα, το ρετινοϊκό οξύ, φαίνεται να διατηρεί την κανονική υγεία του δέρματος με την ενεργοποίηση και τη διαφοροποίηση των γονιδίων των κερατινοκυττάρων (ανώριμα κύτταρα του δέρματος) σε ώριμα επιδερμικά κύτταρα.

Για τη θεραπεία της ακμής, το πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο ρετινοειδές είναι το 13-cis ρετινοϊκό οξύ (ισοτρετινοΐνη). Μειώνει το μέγεθος και την έκκριση των σμηγματογόνων αδένων. Αν και είναι γνωστό ότι 40 mg της ισοτρετινοΐνης είναι  ισοδύναμα με 10 mg του ΑΤΡΑ - ο μηχανισμός της δράσης του φαρμάκου (Accutane) παραμένει άγνωστow και είναι ένα θέμα διαμάχης. Η ισοτρετινοΐνη μειώνει τον αριθμό βακτηρίων τόσο στους αγωγούς όσο και στην επιφάνεια του δέρματος. Αυτό πιστεύεται ότι είναι αποτέλεσμα της μείωσης σμήγματος, που είναι μία πηγή θρεπτικών ουσιών για τα βακτηρίδια. Η ισοτρετινοΐνη μειώνει τη φλεγμονή μέσω αναστολής της χημειοτακτικής απόκρισης των μονοκυττάρων και ουδετερόφιλων. Η ισοτρετινοΐνη  αναδιαμορφώνει τους σμηγματογόνους αδένες, προκαλώντας αλλαγές στην έκφραση γονιδίων που επάγουν εκλεκτικά την απόπτωση. Η ισοτρετινοΐνη είναι τερατογόνος με πολλές  παρενέργειες και η χρήση του απαιτεί ιατρική επίβλεψη.


Συμπληρώματα ρετινοϊκού οξέος

Αναστρέφουν τον νανισμό από ανεπάρκεια βιταμίνης Α, καθώς και τα πρώιμα στάδια της ξηροφθαλμίας.


Η ανεπάρκεια βιταμίνης Α

Η ανεπάρκεια βιταμίνης Α εκτιμάται ότι πλήττει περίπου το ένα τρίτο των παιδιών κάτω των πέντε ετών σε όλο τον κόσμο.

Ανεπάρκεια βιταμίνης Α μπορεί να συμβεί είτε ως πρωτογενής είτε ως δευτερογενής ανεπάρκεια.

Μια πρωτογενής ανεπάρκεια βιταμίνης Α εμφανίζεται μεταξύ των παιδιών και των ενηλίκων που δεν καταναλώνουν επαρκή πρόσληψη της προβιταμίνης Α (καροτινοειδή από τα φρούτα και τα λαχανικά) ή προσχηματισμένη βιταμίνη Α από τα ζωικά και γαλακτοκομικά προϊόντα. Ο πρώιμος απογαλακτισμός από το μητρικό γάλα μπορεί, επίσης, να αυξήσει τον κίνδυνο της έλλειψης βιταμίνης Α.

Η δευτερογενής ανεπάρκεια βιταμίνης Α συνδέεται με την χρόνια δυσαπορρόφηση των λιπιδίων, τη μειωμένη παραγωγή χολής και την απελευθέρωση, και χρόνια έκθεση σε οξειδωτικά, όπως ο καπνός του τσιγάρου, και ο χρόνιος αλκοολισμός. Η βιταμίνη Α είναι μια λιποδιαλυτή βιταμίνη και εξαρτάται από την μικυλλιακή διαλυτοποίηση στο λεπτό έντερο, γεγονός που οδηγεί σε κακή χρήση της βιταμίνης Α από δίαιτες χαμηλού λίπους. Η έλλειψη ψευδαργύρου μπορεί, επίσης, να επηρεάσει την απορρόφηση, μεταφορά και το μεταβολισμό της βιταμίνης Α, επειδή είναι απαραίτητος για τη σύνθεση της βιταμίνης Α ως πρωτεϊνη μεταφοράς και ως συμπαράγοντας στην μετατροπή της ρετινόλης του αμφιβληστροειδούς. Σε υποσιτισμένους πληθυσμούς, η χαμηλή πρόσληψη της βιταμίνης Α και ψευδάργυρου θα αυξήσουν τη σοβαρότητα της ανεπάρκειας της βιταμίνης Α. Μια άλλη μελέτη έδειξε  σημαντική μείωση της νοσηρότητας της ελονοσίας με συνδυασμένη βιταμίνη Α και συμπληρώματα ψευδαργύρου στο μικρά παιδιά. 

Μία από τα πρώτες και ειδικές εκδηλώσεις της ανεπάρκειας της βιταμίνης Α είναι μειωμένη όραση, ιδιαίτερα σε συνθήκες μειωμένου φωτός - τύφλωση νύχτα και ξηροφθαλμία. Πρώτον, υπάρχει ξηρότητα του επιπεφυκότα, των δακρυϊκών αδένων και της βλέννας που εκκρίνει το επιθήλιο το οποίο αντικαθίσταται από ένα κερατινοποιημένο επιθήλιο. Έτσι δημιοργούνται αδιαφανές πλάκες (κηλίδες Bitot) και, τελικά, διάβρωση της τραχιάς επιφάνειας του κερατοειδούς με μαλάκωμα και  καταστροφή του κερατοειδούς (κερατομαλακία) και ολική τύφλωση. Επίσης, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος λοιμώξεων του αυτιού, λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, μηνιγγιτιδοκοκκική νόσος), υπερκεράτωση (λευκά κομμάτια σε θύλακες των τριχών), κεράτωση και πλακώδη μεταπλασία του επιθηλίου στις διόδους του ανώτερου αναπνευστικού και της ουροδόχου κύστης σε κερατινοποιημένο επιθήλιο. Η ανεπάρκεια σε βιταμίνη Α οδηγεί και σε υποπλασία της αδαμαντίνης.

Επαρκής, αλλά όχι υπερβολική βιταμίνη Α, είναι ιδιαίτερα σημαντική και για τις έγκυες και θηλάζουσες γυναίκες για τη φυσιολογική ανάπτυξη του εμβρύου. Η υπερβολική βιταμίνη Α, μπορεί να προκαλέσει εκ γενετής ανωμαλίες και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να υπερβαίνεται η συνιστώμενη ημερήσια δόση.

Η χορήγηση συμπληρωμάτων βιταμίνης Α σε παιδιά κάτω των πέντε που βρίσκονται σε κίνδυνο ανεπάρκειας μειώνει τη θνησιμότητα κατά 24%.


Τοξικότητα

Υπερβιταμίνωση Α

Δεδομένου ότι η βιταμίνη Α είναι λιποδιαλυτή,  επιτρέπει στα τοξικά επίπεδα της βιταμίνης Α να συσσωρεύονται.

Σε γενικές γραμμές, η οξεία τοξικότητα συμβαίνει σε δόσεις των 25.000 IU/kg σωματικού βάρους, με χρόνια τοξικότητα με 4.000 IU/kg σωματικού βάρους ημερησίως για 6-15 μήνες. Σε άτομα με νεφρική ανεπάρκεια, 4000 IU μπορεί να προκαλέσουν σημαντικές βλάβες. Επιπλέον, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να αυξήσει την τοξικότητα. Τα παιδιά μπορεί να φτάσουν σε τοξικά επίπεδα με 1.500 IU/kg σωματικού βάρους.

Η υπερβολική κατανάλωση βιταμίνης Α μπορεί να προκαλέσει ναυτία, ευερεθιστότητα, ανορεξία (μειωμένη όρεξη), έμετο, θολή όραση, πονοκεφάλους, απώλεια μαλλιών, κοιλιακό πόνο και αδυναμία, υπνηλία, και αλλαγή της νοητικής κατάστασης.

Στις χρόνιες περιπτώσεις, η απώλεια μαλλιών, το ξηρό δέρμα, η ξήρανση των βλεννογόνων, πυρετός, αϋπνία, κόπωση, απώλεια βάρους, κατάγματα οστών, αναιμία, και διάρροια μπορεί να είναι συμπτώματα που σχετίζονται με λιγότερο σοβαρή τοξικότητα. Μερικά από αυτά τα συμπτώματα είναι, επίσης, συχνά σε θεραπεία ακμής με ισοτρετινοΐνη.

Χρονίως υψηλές δόσεις της βιταμίνης Α, καθώς επίσης και φαρμακευτικές ρετινοειδών, όπως το 13-cis ρετινοϊκό οξύ, μπορεί να παράγουν το σύνδρομο του ψευδοόγκου του εγκεφάλου. Αυτό το σύνδρομο περιλαμβάνει κεφαλαλγία, θόλωση της όρασης και σύγχυση και σχετίζεται με αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση. 

Χρόνια πρόσληψη 1.500 μονάδων προσχηματισμένης βιταμίνης Α μπορεί να σχετίζεται με οστεοπόρωση και κατάγματα ισχίου.   Η αλληλεπίδραση αυτή μπορεί να προκύψει επειδή οι βιταμίνες Α και D μπορεί να ανταγωνίζονται για τον ίδιο υποδοχέα και στη συνέχεια να αλληλεπιδρούν με την παραθυρεοειδή ορμόνη, η οποία ρυθμίζει το ασβέστιο.

Τοξικές επιδράσεις της βιταμίνης Α έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει σημαντικά την ανάπτυξη των εμβρύων.

Οι θεραπευτικές δόσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ακμής έχει αποδειχθεί ότι διαταράζουν την νευρική δραστηριότητα των κυττάρων εγκεφάλου. Το έμβρυο είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στην τοξικότητα βιταμίνης Α τοξικότητα κατά την περίοδο της οργανογένεσης.  Οι καροτενοειδείς μορφές (καρότα), δεν έχουν τέτοια συμπτώματα, παρά μόνο με συμπληρώματα και χρόνιο αλκοολισμό, αλλά η υπερβολική πρόσληψη β-καροτίνης μπορεί να οδηγήσει σε καροτιναιμία, η οποία προκαλεί πορτοκαλί-κίτρινο αποχρωματισμό του δέρματος. 

Οι καπνιστές και χρόνιοι καταναλωτές οινοπνεύματος έχει παρατηρηθεί ότι έχουν αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας λόγω καρκίνου του πνεύμονα, καρκίνο του οισοφάγου, γαστρεντερικό καρκίνο και καρκίνο του παχέος εντέρου. Ηπατική βλάβη έχει βρεθεί σε ανθρώπους με μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ χρήση  υψηλής δόσης συμπληρωμάτων βιταμίνης Α και β-καροτένιου.


Η βιταμίνη Α και τα παράγωγά στην ιατρική χρήση

Το ρετινύλιο παλμιτικό έχει χρησιμοποιηθεί σε κρέμες για το δέρμα, όπου διασπάται σε ρετινόλη και φαινομενικά μεταβολίζεται σε ρετινοϊκό οξύ, το οποίο έχει ισχυρή βιολογική δραστικότητα.

Τα ρετινοειδή, (για παράδειγμα, 13-cis-ρετινοϊκό οξύ), αποτελούν μια κατηγορία χημικών ενώσεων που σχετίζονται χημικά με ρετινοϊκό οξύ, και χρησιμοποιούνται στην ιατρική για να ρυθμίζουν τις λειτουργίες γονιδίων και τη διαφοροποίηση επιθηλιακών κυττάρων.

Η φαρμακευτική χρήση μεγάλων δόσεων παράγωγων ρετινοϊκού οξέος είναι σήμερα σε χρήση για τον καρκίνο, HIV, και τη δερματολογία. Σε υψηλές δόσεις, οι παρενέργειες είναι παρόμοιες με την τοξικότητα της βιταμίνης Α.

Τα καλύτερα προϊόντα με βιταμίνη Α

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα προϊόντα με βιταμίνη Α

vitamin alpha

Διαβάστε, επίσης

Πότε γίνεται εξέταση αίματος για βιταμίνη Α

Βιβλιογραφία

American Cancer Society: Retinoid Therapy

wikipedia

Διαβάστηκε 5161 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2019 09:45
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Η καπεσιταμπίνη έχει πολλές παρενέργειες

    Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις προκαλεί η capecitabine

     

    Η καπεσιταμπίνη ενδείκνυται για την επικουρική θεραπεία ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου σταδίου ΙΙΙ (C κατά Dukes) μετά τη χειρουργική εκτομή, για τη θεραπεία του μεταστατικού κολοορθικού καρκίνου, ως θεραπεία πρώτης γραμμής του προχωρημένου γαστρικού καρκίνου σε συνδυασμό με σχήμα βασιζόμενο σε πλατίνη, σε συνδυασμό με δοσεταξέλη σε τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού, κατόπιν αποτυχίας της κυτταροτοξικής χημειοθεραπείας με ανθρακυκλίνη και ως μονοθεραπεία σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο μαστού, κατόπιν αποτυχίας των ταξανών ή άλλου χημειοθεραπευτικού σχήματος με ανθρακυκλίνες ή όταν οι ασθενείς δεν μπορούν να λάβουν ανθρακυκλίνες.

    capecitabine 3

    Οι σοβαρές δερματικές αντιδράσεις είναι το σύνδρομο Stevens-Johnson και η τοξική επιδερμική νεκρόλυση που οδηγούν σε κάποιες περιπτώσεις σε θάνατο.

    Η τοξική επιδερμική νεκρόλυση και το σύνδρομο Stevens-Johnson χαρακτηρίζονται από γενικευμένες ερυθηματώδεις κηλίδες που εξελίσσονται σε φλύκταινες και απολέπιση και συχνά προηγείται φωτοφοβία, συμπτώματα λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού και πυρετός.

    Επίσης, η καπεσιταμπίνη προκαλεί παλαμο-πελματιαία ερυθροδυσαισθησία ή σύνδρομο χειρός-ποδός και δερματίτιδα με εξάνθημα, αλωπεκία, ερύθημα, και ξηροδερμία. Κνησμός, τοπική απολέπιση, υπέρχρωση δέρματος, αντιδράσεις φωτοευαισθησίας και σύνδρομα αναμνηστικής ακτινοβολίας παρατηρούνται, επίσης, με την capecitabine.

    capecitabine 1

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο  

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

    karkinos stomatos 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Οι πιο πολύτιμοι δείκτες στην ογκολογία

    Σύνδρομο χεριών ποδιών

    Η καπεσιταμπίνη σβήνει τα δακτυλικά αποτυπώματα

    Υπάρχει ανάγκη για θεραπείες που δε ρίχνουν τα μαλλιά στον καρκίνο

    Capecitabine

    www.emedi.gr

     

     
  • Απόστημα μαστού

    Το μαζικό απόστημα ή περιφερικό απόστημα μαστού ή απόστημα κάτω από τη θηλαία άλω ή επιλόχειο απόστημα

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Το απόστημα μαστού μπορεί να είναι οξύ ή χρόνιο και μη επιλόχειο ή επιλόχειο μετά τον τοκετό.

    Το απόστημα μαστού είναι συλλογή πύου, συνήθως, εντοπισμένη. Περισσότερο σχετίζεται με το θηλασμό μετά τον τοκετό ή με συριγγώδεις πόρους ή είναι δευτεροπαθές σε νεόπλασμα πλακώδους επιθηλίου ή προέρχεται από απόφραξη των πόρων.

    Επηρεάζεται το δέρμα και οι εξωκρινείς αδένες.

    Το απόστημα κάτω από τη θηλαία άλω παρουσιάζεται μετά την εμμηνόπαυση, ενώ το επιλόχειο απόστημα παρουσιάζεται πριν την εμμηνόπαυση.

    Το απόστημα μαστού παρουσιάζεται, συνήθως, σε γυναίκες.

    Σημεία και συμπτώματα αποστήματος μαστού

    Μικροζίδιο μαστού, με ευαισθησία στην πίεση που κλυδάζει, συνήθως, μονόπλευρα

    Ερύθημα

    Παροχετευόμενο πύον

    Εντοπισμένο οίδημα

    Συστηματική κακουχία

    Πυρετός

    Εισολκή της θηλής του μαστού και του δέρματος

    Εγγύς λεμφαδενοπάθεια

    Αίτια αποστήματος μαστού

    Επιλόχεια αποστήματα από αποφραγμένο γαλακτικό πόρο

    Απόστημα κάτω από τη θηλαία άλω, από νεόπλασμα πλακώδους επιθηλίου, με βύσματα κερατίνης ή επέκταση φλεγμονής μέσω του πόρου

    Περιφερικό απόστημα από στάση υγρού μέσα στον πόρο

    breast abcess 1

    Παράγοντες κινδύνου για απόστημα μαστού

    Η επιλόχεια μαστίτιδα σε ποσοστά 5-11% οδηγεί σε αποστήματα

    Διαβήτης

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Στερεοειδή

    Εμφυτεύματα ή προθέματα σιλικόνης ή παραφίνης

    Ακτινοβολία μαστού

    Κάπνισμα

    Εισολκή θηλής

    Διαφοροδιάγνωση αποστήματος μαστού

    Καρκίνωμα μαστού και φλεγμoνώδης καρκίνος μαστού

    Φυματίωση

    Ακτινομύκωση

    Τυφοειδής πυρετός

    Σαρκωματώδης νόσος

    Σύφιλη

    Υδατίδα κύστη

    Σμηγματογόνος κύστη

    Διάγνωση αποστήματος μαστού

    Λευκοκυττάρωση

    Αυξημένη ταχύτητα καθίζησης ερυθρών

    Καλλιέργεια και τεστ ευαισθησίας του παροχετευόμενου υγρού για αναγνώριση του παθογόνου μικροργανισμού, συνήθως, σταφυλόκοκκος ή στρεπτόκοκκος

    \Γίνεται υπέρηχος μαστών

    Παθολογοανατομικά ευρήματα αποστήματος μαστού

    Πλακώδης μεταπλασία των πόρων

    Ενδοπορική υπερπλασία

    Επιθηλίωση

    Λιπώδης νέκρωση

    Πορεκτασία

    breast abcess 2

    Θεραπεία αποστήματος μαστού

    Αναρρόφηση

    Ψυχρά επιθέματα

    Έκθλιψη γάλακτος

    Εντομή και παροχέτευση με απομάκρυνση των διαφραγμάτων

    Διάνοιξη όλων των συριγγωδών πόρων

    Φροντίδα του τραύματος

    Προφυλάξεις για θηλασμό

    Χορηγούνται μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη

    Ερυθρομυκίνη 250-500 mg 4 φορές την ημέρα

    Από το στόμα κεφαλοσπορίνη 1ης γενιάς, όπως κεφαλεξίνη 500 mg 2 φορές την ημέρα ή κεφακλόρη 250 mg 3 φορές την ημέρα ή αμοξυκιλλίνη/κλαβουλανικό άλας 625 mg 3 φορές την ημέρα ή κλινδαμυκίνη 300 mg 3 φορές την ημέρα σε αναερόβια μικρόβια. Τα αντιβιοτικά έχουν πολλές παρενέργειες.

    Επιπλοκές αποστήματος μαστού 

    Συρίγγιο

    Αν το απόστημα διανοιχθεί και παροχετευθεί ίαση παρατηρείται σε 10 ημέρες.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τους μαστούς

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τους μαστούς

    breast abcess 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Η διαμάχη για το θηλασμό

    Η μαστίτιδα κατά το θηλασμό

    Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Το μελάνωμα θεραπεύεται

    Η κακοήθης εξαλλαγή των μελανοκυττάρων

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Μελάνωμα, ICD-10 C43, είναι η κακοήθης εξαλλαγή των μελανοκυττάρων. 

    Η συντριπτική πλειοψηφία εμφανίζεται στο δέρμα, μπορεί, όμως να εμφανισθεί ως πρωτοπαθές νεόπλασμα, σε οποιοδήποτε ιστό με χρωστική.

    Μπορεί να δώσει μεταστάσεις σε οποιοδήποτε περιοχή του σώματος.

    Επηρεάζονται το δέρμα και οι εξωκρινείς αδένες.

    Η μέση ηλικία εμφάνισης είναι τα 53 έτη και η επίπτωση στις γυναίκες και στους άνδρες είναι ίση. Στα παιδιά απαντάται σπάνια. Σε ηλικιωμένους το μελάνωμα είναι μια μελαγχρωστική βλάβη που  μεγαλώνει αργά και βρίσκεται, συνήθως, στο πρόσωπο.

    Η μελανινοτρόπος ορμόνη

    Γενετική μελανώματος

    Το οικογενές σύνδρομο των δυσπλαστικών σπίλων αυξάνει τον κίνδυνο για μελάνωμα 100%.

    Η μελάγχρωση του δέρματος μεταβιβάζεται γενετικά και είναι προδιαθεσικός παράγοντας.

    melanoma 4

    Σημεία και συμπτώματα μελανώματος

    Οποιαδήποτε αλλαγή σε μια μελαγχρωστική αλλοίωση, όπως η υποχρωμία ή η υπέρχρωση, η αιμορραγία, η ουλοποίηση και η αλλαγή στο μέγεθος ή την υφή.

    Αίτια μελανώματος

    Υπεριώδης ακτινοβολία Β

    Χημικά αντηλιακά

    Παράγοντες κινδύνου μελανώματος

    Ενήλικες

    Δυσπλαστικοί σπίλοι και μελαγχρωστικές αλλοιώσεις

    Ανοιχτόχρωμο δέρμα, εφηλίδες, μπλε μάτια και ξανθά μαλλιά

    Διπλάσιος κίνδυνος σε άτομα με ηλιακό έγκαυμα, με σχηματισμός φυσαλίδων στην εφηβεία και με οικογενειακό ιστορικό μελανώματος ή συγγενών σπίλων

    Διαφορική Διάγνωση μελανώματος

    Δυσπλαστικοί σπίλοι

    Αγγειακοί όγκοι δέρματος

    Μελαγχρωστικά επιδερμοειδή και βασικοκυτταρικά καρκινώματα

    Σμηγματορροϊκή κεράτωση 

    Άλλοι σπίλοι

    Στη διαφοροδιάγνωση βοηθούν τα εξής χαρακτηριστικά:

    Ασυμμετρία

    Ανώμαλα όρια

    Ποικιλοχρωμία

    Διάμετρος πάνω από 6 mm και κύρια εντόπιση στους Λευκούς στην πλάτη και τα κάτω άκρα και στους Μαύρους Αμερικανούς τα χέρια, τα πόδια και τα νύχια

    Υπέργερση της επιφάνειας του δέρματος

    melanoma 2

    Διάγνωση μελανώματος

    Κλινική διάκριση μελανώματος

    Επιπολής εκτεινόμενο μελάνωμα (70% των περιπτώσεων)

    Οζώδες μελάνωμα (15% των περιπτώσεων)

    Κακόηθες μελάνωμα των άκρων

    Κηλίδα του Hutchinson (4-10% των περιπτώσεων)

    Το οζώδες μελάνωμα αναπτύσσεται κάθετα, ενώ οι άλλοι τύποι επιφανειακά

    Γίνονται απεικονιστικές εξετάσεις για έλεγχο μεταστάσεων, που συνήθως είναι στον εγκέφαλο, στους λεμφαδένες και τους πνεύμονες.

    Θεραπεία μελανώματος

    Η κατάλληλη θεραπεία του μελανώματος είναι η χειρουργική εκτομή. Τα χειρουργικά όρια εκτομής είναι 1 εκατοστό αν η βλάβη είναι πάχους κάτω από 2 χιλιοστά. Αν έχει μεγαλύτερο πάχος τότε τα όρια εκτείνονται στα 3 εκατοστά.

    Καλύτερα να μην γίνεται αφαίρεση των λεμφαδένων!!!

    Το κλειδί στη θεραπεία του μελανώματος είναι η πρόληψη: αποφυγή της ηλιακής ακτινοβολίας και των χημικών αντηλιακών κρεμών. Να χρησιμοποιείτε μόνο φυσικά αντηλιακά, όταν είναι απαραίτητο.

    Οι ασθενείς με μελάνωμα ή σύνδρομο δυσπλαστικών σπίλων πρέπει να υποβάλλονται τακτικά σε πλήρη φυσική εξέταση για την εντόπιση οποιασδήποτε αλλοίωσης ή μεταβολής κάποιου σπίλου.

    Φάρμακα για το μελάνωμα

    Οι χημειοθεραπείες στο μελάνωμα δεν είναι αποτελεσματικές.

    Χορηγείται BCG και λεβιμαζόλη.

    Η συνηθισμένη χημειοθεραπεία περιλαμβάνει τη δακαρβαζίνη και τη σισπλατίνη.

    Γίνεται ανοσοθεραπεία με λευκαφαίρεση και διέγερση με IL-2 των φυσικών φονικών κυττάρων (LAKs-Lymphokine activated killer cells) και με νεώτερα χημικά φάρμακα.

    Τα συμβατικά χημικά φάρμακα έχουν πολλές παρενέργειες: Καταστολή μυελού, αλωπεκία, ναυτία, έμετοι, νεφροσωληναριακή βλάβη, ωτοτοξικότητα, περιφερική νευροπάθεια, υποκαλιαιμία και υπομαγνησιαιμία, αλλά και καταστροφή όλων των οργάνων και συστημάτων του σώματος.

    Να χρησιμοποιείτε μόνο φυσικές θεραπείες για τη θεραπεία του μελανώματος που δεν έχουν παρενέργειες!!!

    Παρακολούθηση του ασθενούς με μελάνωμα

    Μετά τη διάγνωση του κακοήθους μελανώματος συνιστάται εξέταση του δέρματος κάθε 6 μήνες, συνήθως.

    Ο βιοχημικός έλεγχος, οι ηπατικές δοκιμασίες και η μαγνητική εγκεφάλου γίνονται εξατομικευμένα.

    Ο ασθενής πρέπει να αυτοεξετάζει το δέρμα του κάθε εβδομάδα.

    Πρόληψη μελανώματος

    Αποφυγή ηλιακών εγκαυμάτων

    Χρήση φυσικών αντηλιακών όταν είναι απαραίτητο

    Επιπλοκές μελανώματος

    Μεταστάσεις

    Δυσμορφία από τη χειρουργική εξαίρεση του μελανώματος

    Πρόγνωση μελανώματος

    Η πρόγνωση εξαρτάται από τη σταδιοποίηση της βλάβης

    Σταδιοποίηση Breslow:

    70% πενταετής επιβίωση όλων των ασθενών χωρίς τοπική ή απομακρυσμένη λεμφαδενική προσβολή

    Σταδιοποίηση Clark

    Εξαρτάται από το βάθος διήθησης. Την καλύτερη πρόγνωση έχουν αλλοιώσεις με πάχος κάτω από 85 mm και 95-100% πενταετή επιβίωση. Αν γίνει αφαίρεση των λεμφαδένων η πενταετής επιβίωση είναι λιγότερο από 5%.

    Η μελανινοτρόπος ορμόνη ή MSH αυξάνεται κατά τη διάρκεια της κύησης και το μελάνωμα μπορεί να προσβάλλει τον πλακούντα. Καλύτερα η κύηση να γίνεται 2 χρόνια μετά, γιατί υπάρχει και κίνδυνος για το έμβρυο.

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του του μελανώματος, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το μελάνωμα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το μελάνωμα

    melanoma 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Θεραπεία με δηλητήριο της μέλισσας

    Σύνδρομο Werner

    Είναι απαραίτητη η απομάκρυνση λεμφαδένων στον καρκίνο;

    Καρκίνος του δέρματος και κάνναβη

    Το νόμπελ ιατρικής 2018 και η EMEDI

    Τι σχέση έχει η χοληστερόλη με τον καρκίνο;

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηλιοθεραπεία

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοθεραπείες προκαλούν καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρεσβερατρόλη

    Αν διαγνωσθείτε με καρκίνο ανακτήσετε την υγεία σας με τη φαρμακευτική κάνναβη

    Issels' Whole Body Therapy για τον καρκίνο

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Πώς το λεμφοίδημα προκαλεί καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το μελάνωμα

    Δερματολογικά παρανεοπλασματικά σύνδρομα

    ΟγκοΥπερθερμία

    Αυτοθεραπεία με GcMAF

    Στοχευμένες θεραπείες στον καρκίνο

    Τα αιθέρια έλαια για τον καρκίνο

    Μάθετε τα σημεία του μελανώματος

    Η ανοσοθεραπεία το κλειδί της θεραπείας στο μελάνωμα

    Pembrolizumab για το μελάνωμα

    Έχετε πολλές ελιές;

    Ιπιλιμουμάμπη για το μελάνωμα

    Το Solarium δεν είναι ασφαλές

    Διάγνωση καρκίνου του δέρματος με το κινητό τηλέφωνο

    Μελάνωμα

    Vemurafenib

    Ο MEK αναστολέας για το μελάνωμα

    Οι επιπτώσεις της ηλιακής ακτινοβολίας στην υγεία

    Πρόληψη καρκίνου του δέρματος

    Αν έχετε πολλές ελιές

    Γιατί τα αντηλιακά είναι υπεύθυνα για το μελάνωμα

    Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

    Μελάνωμα στο μάτι

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

  • Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καρυοφύλλι

    Τα οφέλη στην υγεία από το γέον ή γκέο ή καρυοφύλλι

     

    Το γέον το ετερόκαρπο ή Geum heterocarpum ή καρυοφύλλι ή λαχανίδα ή Orthurus heterocarpus και το γκέο το αστικό ή Geum urbanum ανήκουν στην οικογένεια των Ροδίδων.

    Υπάρχουν και άλλα υποείδη.

    Το γέον το ετερόκαρπο ή Geum heterocarpum ή καρυοφύλλι ή λαχανίδα ή Orthurus heterocarpus είναι φυτό με πολυετές ρίζωμα και βλαστό που μπορεί να φθάσει τα 60 εκατοστά.

    Τα φύλλα της βάσης είναι λυροειδή, ενώ εκείνα του βλαστού είναι μικρότερα, πολύμορφα κι οδοντωτά. Τα άνθη του είναι πρασινοκίτρινα, μικρά και βρίσκονται στην άκρη των διχοτομημένων βλαστών του.

    Το γέον το αστικό ή Geum urbanum είναι μονοετές λυγερό χόρτο κι έχει φύλλα σχιστά σε 3 λοβούς και άνθη με διπλό κάλυκα. Η ρίζα του έχει χρώμα βιολετί εσωτερικά και όταν τριφτεί στα δάκτυλα δυνατά μυρίζει, όπως τα γαρίφαλα. Οι ρίζες μετά το στέγνωμα παίρνουν το χαρακτηριστικό άρωμα του γαρίφαλου, χάρη σε ένα πικρό γλουκονικό συστατικό τη geine που αποσυντίθεται απελευθερώνοντας ευγενόλη που έχει αντισηπτική κι ελαφρώς αναισθητική δράση.

    Ανθίζει την άνοιξη στη σκιά των δένδρων.

    geum 2

    Χρήσιμα μέρη του γκέου

    Ολόκληρο το φυτό και η κεντρική ρίζα του, που είναι καφέ εξωτερικά και άσπρη ή κοκκινωπή εσωτερικά.

    Δραστικές ουσίες γκέου

    Η ρίζα του περιέχει αιθέριο λάδι με ευγενόλη, η οποία δίδει στη ρίζα τη χαρακτηριστική μυρωδιά του γαρίφαλου, δεψικά υλικά και φλαβονοειδή.

    Τη ρίζα τη μαζεύετε το φθινόπωρο και τη στεγνώνετε σε χαμηλή θερμοκρασία στο φούρνο, για να κρατήσει το άρωμά της, το οποίο χάνεται σε ένα έτος σιγά σιγά.

    geum 4

    Ιδιότητες κι ενδείξεις γκέου

    Το γκέο είναι πικρό στη γεύση.

    Έχει αντιφλεγμονώδεις, αιμοστατικές, στυπτικές και τονωτικές ιδιότητες.

    Χρησιμοποιείται για τον πυρετό, τους κολικούς των εντέρων, τη διάρροια, τη δυσεντερία, σε προβλήματα του κυκλοφορικού συστήματος, σε παθήσεις του συκωτιού, σε ατονία του γαστρεντερικού συστήματος, σε εξάντληση και νευρική κατάπτωση.

    Η ρίζα του συστήνεται σε παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος, για ενδυνάμωση του στομάχου, σε εμπύρετες καταστάσεις και για ενίσχυση της λειτουργίας του συκωτιού.

    Εξωτερικά χρησιμοποείται σε γαργάρες στις ασθένειες ούλων. Επίσης, χρησιμοποιείται υπό τη μορφή μπάνιων για τις αιμορροϊδες και τις δερματικές παθήσεις.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με γκέο

    Έγχυμα

    Βάζετε 2 κουταλάκια του καφέ σε τρία ποτήρια καυτό νερό, αφήνετε για λίγο, σουρώνετε και πίνετε το υγρό κατά τη διάρκεια μιας ημέρας. Αυτό το έγχυμα χρησιμοποιείται και εξωτερικά.

    Αφέψημα

    Βράζετε για λίγα λεπτά 40 γραμμάρια ρίζας σε 1 λίτρο νερό, το αφήνετε λίγο, σουρώνετε και πίνετε 3 φλιτζάνια την ημέρα.

    Βάμμα

    Αφήνετε 50 γραμμάρια ρίζας και φυτού ψιλοκομμένο σε 1 λίτρο καθαρό οινόπνευμα για 10 ημέρες, σουρώνετε και φυλάτε το υγρό. Παίρνετε 30 σταγόνες πριν από κάθε φαγητό.

    Κρασί

    Αφήνετε 50 γραμμάρια ρίζας και φυτού σε 1 λίτρο καλό κρασί για οκτώ ημέρες, σουρώνετε και φυλάτε το κρασί και παίρνετε 3 ποτηράκια του λικέρ την ημέρα.. Μπορείτε να βράσετε το φυτό στο κρασί, να το σουρώσετε και να το φυλάξετε. Το τονωτικό και αρωματικό αυτό κρασί κάνει καλό στην καρδιά, καθαρίζει τα μάτια, τη μύτη, το μυαλό.

    Τα καλύτερα βότανα για να έχετε την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Geum 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με Στελλάρια

    Αθανασία η βαλσαμώδης

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Ιατρικές συνταγές με γαρίφαλα

    Μαλοτήρα

    www.emedi.gr

     

  • Κάνναβη και νόσος Huntington

    Ιατρική μαριχουάνα για τη νόσο του Huntington

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η νόσος του Huntington είναι μια προοδευτική, μοιραία ασθένεια που προκαλείται από ένα κληρονομικό γονιδιακό ελάττωμα. Δεν υπάρχει θεραπεία και πολλά από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση των συμπτωμάτων προκαλούν δυσάρεστες παρενέργειες ή επιδείνωση των συμπτωμάτων. 

    Η κάνναβη για τη νόσο του Huntington, μπορεί να προσφέρει ανακούφιση των συμπτωμάτων, χωρίς τις αρνητικές παρενέργειες των αντιψυχωσικών και αντικαταθλιπτικών φαρμάκων.

    dystonia 1

    Τι είναι η ασθένεια του Huntington;

    Η ασθένεια του Huntington είναι μια θανατηφόρα γενετική ασθένεια που επηρεάζει τη λειτουργία του ασθενούς, τόσο σωματικά όσο και νοητικά. Επηρεάζει τα νεύρα στον εγκέφαλο, τα οποία σταδιακά διασπώνται με την πάροδο του χρόνου.

    Η ασθένεια του Huntington προέρχεται από ένα γονιδιακό ελάττωμα. Χρειάζεται μόνο ένα αντίγραφο του ελαττωματικού γονιδίου για να εμφανιστεί η ασθένεια. Εάν ένας γονέας έχει το ελαττωματικό γονίδιο που προκαλεί τη νόσο του Huntington, κάθε παιδί στην οικογένεια έχει 50 % πιθανότητα να κληρονομήσει το ελαττωματικό γονίδιο.

    Η νόσος του Huntington είναι μια προοδευτική διαταραχή, που σημαίνει ότι τα συμπτώματα βαθμιαία επιδεινώνονται κατά τη διάρκεια της νόσου, διαφορετικά για κάθε ασθενή, σε μια χρονική περίοδος από 10 έως 30 έτη από την εμφάνιση της νόσου μέχρι το θάνατο. Οι ασθενείς με νεανική νόσο Huntington, συνήθως, πεθαίνουν μέσα σε δέκα χρόνια από την εμφάνιση της νόσου.

    Τα συμπτώματα της νόσου του Huntington

    Τα συμπτώματα και σημεία της νόσου του Huntington αναπτύσσονται τυπικά στη δεκαετία των 30 και 40 ετών. Ωστόσο, η εμφάνιση της νόσου αρχίζει μερικές φορές νωρίτερα. Η νόσος του Juvenile Huntington θεωρείται μια κατάσταση που εμφανίζεται πριν από την ηλικία των 20 ετών. Περίπου το 10% των περιπτώσεων της νόσου του Huntington εμφανίζονται σε παιδιά ή εφήβους. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι ελαφρώς διαφορετικά για έναν ασθενή με πρώιμη έναρξη. Η ασθένεια μπορεί, επίσης, να εξελίσσεται πιο γρήγορα σε καταστάσεις πρώιμης έναρξης.

    Τα συμπτώματα της πάθησης: κινητικά, γνωστικά και ψυχιατρικά. 

    Ακούσιες κινήσεις

    Μυϊκά προβλήματα, όπως δυστονία, ακαμψία ή μυϊκές συσπάσεις

    Αλλαγές στην κίνηση των ματιών

    Ασταθές βάδισμα ή προβλήματα με τη στάση και την ισορροπία

    Δυσκολία στην ομιλία και στην κατάποση

    Αυτά τα φυσικά συμπτώματα παρεμβαίνουν στις φυσιολογικές δραστηριότητες. Οι ακούσιες κινήσεις μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα, αλλά και οι ασθενείς δυσκολεύονται να λειτουργήσουν, καθώς, χάνουν την ικανότητα να ελέγχουν τις κινήσεις τους.

    Τα γνωστικά συμπτώματα:

    Δυσκολία στη συγκέντρωση ή την ιεράρχηση των εργασιών

    Έλλειψη ευελιξίας στη σκέψη

    Απώλεια ελέγχου της σκέψης

    Επιβράδυνση της σκέψης

    Αδυναμία εκμάθησης

    Μειωμένη συνειδητοποίηση της συμπεριφοράς

    Τα ψυχιατρικά συμπτώματα:

    Ευερεθιστότητα

    Θλίψη

    Κατάθλιψη

    Απάθεια

    Απόσυρση

    Κούραση

    Αϋπνία

    Αυτοκτονικές σκέψεις 

    Ψυχαναγκαστική διαταραχή

    Μανία

    Διπολική διαταραχή

    Άλλα συμπτώματα σε νεανική νόσο του Huntington:

    Απώλεια σωματικών δεξιοτήτων

    Απότομη πτώση της απόδοσης στο σχολείο

    Θέματα συμπεριφοράς

    Μεγάλη πτώση ικανότητας κινήσεων, όπως στη γραφή 

    Επιληπτικές κρίσεις

    Εκτός από τα συμπτώματα της νόσου, οι ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με τη νόσο του Huntington έχουν αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονίας. 

    Επειδή πρόκειται για προοδευτική διαταραχή, οι ασθενείς με τη νόσο του Huntington σταδιακά χάνουν τη λειτουργία τους. Αυτό οδηγεί σε απώλεια της ανεξαρτησίας. Οι ασθενείς τελικά χρειάζονται βοήθεια με όλες τις λειτουργίες και περιορίζονται στο κρεβάτι. Ενώ οι ασθενείς με προχωρημένο στάδιο, συχνά, δεν μπορούν να μιλήσουν, έχουν επίγνωση των φίλων και της οικογένειας και συχνά μπορούν να καταλάβουν τη γλώσσα.

    Η πραγματική αιτία θανάτου τείνει να είναι από τις επιπλοκές που οφείλονται στην ασθένεια, όπως πνευμονία, άλλες λοιμώξεις, τραυματισμοί, καρδιακές παθήσεις ή επιπλοκές από την αδυναμία κατάποσης.

    Η εξέλιξη της νόσου του Huntington εξελίσσεται σε τρεις  φάσεις.

    Τα συμπτώματα και η ταχύτητα της εξέλιξης μπορεί να διαφέρουν, αλλά οι ασθενείς περνούν από τις ίδιες τρεις φάσεις τελικά.

    Το πρώτο στάδιο, που μερικές φορές ονομάζεται πρώιμη νόσος του Huntington, περιγράφει λεπτές αλλαγές κατά την αρχική εκδήλωση. Ο ασθενής μπορεί να έχει κάποια δυσκολία με το συντονισμό και τις ακούσιες κινήσεις. Τα συμπτώματα αρχίζουν να επηρεάζουν τη ζωή του ασθενούς και τις καθημερινές δραστηριότητες.

    Το μεσαίο στάδιο προκαλεί αύξηση των προβλημάτων κίνησης. Ο ασθενής μπορεί να αρχίσει να χάνει τον λόγο και να δυσκολεύεται να καταπιεί. Ο ασθενής αποκτά μεγαλύτερη δυσκολία να χειρίζεται τις καθημερινές δραστηριότητες.

    Το τελευταίο στάδιο περιγράφεται ως η περίοδος κατά την οποία ο ασθενής εξαρτάται από άλλους για φροντίδα. Τα συμπτώματα γίνονται πολύ σοβαρά και υπάρχει υψηλός κίνδυνος πνιγμού. Σε αυτό το στάδιο, ο ασθενής συχνά δεν μπορεί να μιλήσει ή να περπατήσει.

    Διάγνωση της νόσου του Huntington

    Η διάγνωση γίνεται με τη λεπτομερή φυσική εξέταση και τη λήψη οικογενειακού ιστορικού.

    Νευρολογικές και ψυχιατρικές εξετάσεις χρησιμοποιούνται, επίσης, στη διαδικασία διάγνωσης.

    Ένας νευρολόγος μπορεί να κάνει εξετάσεις για να ελέγξει τα αντανακλαστικά, τη μυϊκή δύναμη και τον τόνο, το συντονισμό, την ισορροπία, την αίσθηση της αφής, την όραση και την ακοή και τη διάθεση. Οι τυποποιημένες δοκιμές μερικές φορές χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο προβλημάτων με μνήμη, συλλογιστική, λειτουργία γλώσσας και χωρική λογική.

    Ένας ψυχίατρος μπορεί να κάνει μια αξιολόγηση για να εξετάσει τη συναισθηματική κατάσταση του ασθενούς, τη συμπεριφορά, την κρίση και την παρουσία διαταραγμένων σκέψεων.

    Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορούν να χρησιμοποιηθούν εξετάσεις απεικόνισης για την αξιολόγηση του εγκεφάλου, όπως MRIs και CTs.

    Γενετικές δοκιμές γίνονται. Ο έλεγχος εξετάζει το ελαττωματικό γονίδιο.

    Συμβατικές θεραπείες για τη νόσο του Huntington

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τη νόσο του Huntington. Οι τρέχουσες θεραπείες και η επιλογή φαρμάκων βοηθούν μόνο τον ασθενή να διαχειριστεί τα συμπτώματα.

    Πολλά από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της νόσου μπορεί στην πραγματικότητα να επιδεινώσουν τα συμπτώματα ή να προκαλέσουν πρόσθετες παρενέργειες. 

    Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της νόσου του Huntington:

    Τετραμπενεσίνη: Αυτό το φάρμακο που έχει εγκριθεί από το FDA αποσκοπεί στην ελαχιστοποίηση των ακούσιων κινήσεων που προκαλούνται από τη νόσο του Huntington. Αυτό το φάρμακο μπορεί να αυξήσει την κατάθλιψη και τις ψυχώσεις, την υπνηλία, τη ναυτία και την ανησυχία.

    Αντιψυχωσικά φάρμακα: Χρησιμοποιούνται ορισμένα αντιψυχωσικά φάρμακα για τον έλεγχο των ακούσιων κινήσεων. Χρησιμοποιούνται, επίσης, για τον έλεγχο εκρήξεων, αναταραχής και άλλων ψυχιατρικών συμπτωμάτων. Μπορούν να αυξήσουν την ακαμψία των μυών ή να προκαλέσουν επιδείνωση των συμπτωμάτων.

    Αμανταδίνη: Χρησιμοποιείται για την καταστολή της μετακίνησης, αυτό το φάρμακο μπορεί να χειροτερεύσει τα γνωστικά συμπτώματα και να προκαλέσει πρήξιμο στα πόδια και αποχρωματισμό του δέρματος.

    Levetiracetam: Αυτό το φάρμακο είναι μια άλλη επιλογή για τις ακούσιες κινήσεις. Οι πιθανές παρενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία και διακυμάνσεις της διάθεσης.

    Κλοναζεπάμη: Ακόμα ένα φάρμακο για τη θεραπεία ακούσιων κινήσεων, αυτό το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει υπνηλία και διαταραχή της γνωστικής λειτουργίας και έχει υψηλό κίνδυνο εξάρτησης.

    Αντικαταθλιπτικά: Οι ασθενείς με νόσο του Huntington συχνά παίρνουν αντικαταθλιπτικά για να χειριστούν τα ψυχιατρικά τους συμπτώματα. Μπορεί να προκαλέσουν ναυτία, διάρροια, υπνηλία και μειωμένη αρτηριακή πίεση.

    Άλλες θεραπείες για την αντιμετώπιση της νόσου:

    Ψυχοθεραπεία: Η ψυχοθεραπεία βοηθά τον ασθενή στα θέματα συμπεριφοράς, καθώς και να κατανοήσει την εξέλιξη της νόσου.

    Λογοθεραπεία: Η θεραπεία ομιλίας στοχεύει στην υποστήριξη της επικοινωνίας,, Οι λογοθεραπευτές εκπαιδεύουν τους μυς που προκαλούν δυσκολία στην κατάποση.

    Φυσικοθεραπεία: Αυτός ο τύπος θεραπείας επικεντρώνεται στη βελτίωση της δύναμης, της ευελιξίας, της ισορροπίας και του συντονισμού για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επέκταση της κινητικότητας. Ο φυσικοθεραπευτής μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή να μάθει να χρησιμοποιεί έναν περιπατητή ή ένα αναπηρικό καροτσάκι.

    dystonia 5

    Γιατί η ιατρική μαριχουάνα για τη νόσο του Huntington είναι αποτελεσματική

    Η νόσος του Huntington είναι μια γενετική διαταραχή του εγκεφάλου που χαρακτηρίζεται από κινητικά συμπτώματα, όπως χορεία και τελικά άνοια και είναι νευροεκφυλιστική διαταραχή.

    Η CBD ή κανναβιδιόλη βελτιώνει τις χοριακές κινήσεις κατά 40%. Ταφυτοκανναβινοειδή είναι αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων κι εμποδίζει την εξέλιξη της προόδου της νόσου.

    Ο κανναβοϋποδοχέας TRPV1 είναι κύριος υπεύθυνος για τη μείωση της υπερκινητικότητας στην ασθένεια Huntington.

    Διαταραχές του εγκεφάλου, όπως χορεία Huntington, νόσος Alzheimer, αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση και νευροεκφυλιστικές διαταραχές είναι κατάλληλες για θεραπεία με ιατρική κάνναβη.

    Η ιατρική μαριχουάνα μειώνει το άγχος.

    Αν και τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα, τα αγχολυτικά φάρμακα και τα αντιεπιληπτικά φάρμακα λαμβάνονται από πάσχοντες από τη νόσο του Huntington, όλα αυτά τα φαρμακα έχουν αρνητικές παρενέργειες. Προκαλούν εξάρτηση, ναυτία, αϋπνία και γαστρεντερικά προβλήματα, αλλά και επιδείνωση της κατάθλιψης ή άλλων ψυχιατρικών καταστάσεων.

    Η ιατρική μαριχουάνα μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της έντασης και του άγχους καθώς, επίσης και στη μείωση της ναυτίας, της ανησυχίας ή της αϋπνίας.

    Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η ασθένεια του Huntington  συνδέεται στενά με το ενδοκανναβινοειδές σύστημα του σώματος, το οποίο ανταποκρίνεται στα κανναβινοειδή.

    Η δυστονία, η οποία συσχετίζεται συχνά με τη νόσο του Huntington, μπορεί να προκαλέσει πόνο. Η ιατρική κάνναβη είναι γνωστός ανακουφιστής πόνου, ο οποίος μπορεί να διευκολύνει την ταλαιπωρία που αισθάνεται ο ασθενής. Η μαριχουάνα συχνά ελαχιστοποιεί τα συναισθήματα της ναυτίας και τονώνει την όρεξη. Οι ασθενείς με τη νόσο του Huntington, συχνά, έχουν απώλεια όρεξης και χάνουν βάρος καθώς η ασθένεια εξελίσσεται. Αυτή η διέγερση της όρεξης μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση αυτού του συμπτώματος της νόσου σε ορισμένους ασθενείς.

    CBD ή Κανναβιδιόλη

    Η CBD, ένα κανναβινοειδές που βρίσκεται στην ιατρική μαριχουάνα έχει νευροπροστατευτική επίδραση στον εγκέφαλο. Η νόσος του Huntington αντιδρά θετικά στα νευροπροστατευτικά φάρμακα, πράγμα που σημαίνει ότι η CBD  έχει θετική επίδραση και στη νόσο. Η CBD έχει μια αντιοξειδωτική δράση στους νευρώνες. Τα στελέχη που συνδυάζουν την TCH και την CBD  έχουν ακόμη ισχυρότερη νευροπροστατευτική δράση.

    THC ή τετραϋδροκανναβιδιόλη

    Η THC μπορεί, επίσης, να ελαχιστοποιεί τις ανεξέλεγκτες κινήσεις που σχετίζονται με τη νόσο του Huntington. Η μείωση αυτών των κινήσεων μπορεί να προσφέρει ανακούφιση και να διευκολύνει την ολοκλήρωση των καθημερινών δραστηριοτήτων. Η THC προκαλεί μια αίσθηση υπνηλίας, η οποία είναι χρήσιμη για τους ασθενείς με νόσο Huntington που είναι ανήσυχοι ή υποφέρουν από αϋπνία.

    Η κόπωση θεραπεύεται με το στέλεχος Sativa που χαρίζει ενέργεια. 

    Η κάνναβη μπορεί να είναι αποτελεσματική όχι μόνο στη θεραπεία των συμπτωμάτων της νόσου του Huntington, αλλά μπορεί, επίσης, να εξουδετερώσει τις παρενέργειες του φαρμάκου που λαμβάνεται για τη νόσο. Για το λόγο αυτό, μερικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν μαριχουάνα, ακόμη και αν παίρνουν άλλα συνταγογραφούμενα φάρμακα για την πάθηση. 

    Η κανναβιδιόλη, ή η CBD, είναι ένα χημικό συστατικό που βρίσκεται στη μαριχουάνα και ευρέως πιστεύεται ότι είναι υπεύθυνο για μερικές από τις ευεργετικές επιδράσεις της μαριχουάνας.

    Μια πρόσφατη μελέτη εξέτασε τα οφέλη της ιατρικής μαριχουάνας σε ασθενείς που πάσχουν από τη νόσο του Huntington και διαπίστωσε ότι οι συμμετέχοντες έδειξαν μια βελτίωση των συμπτωμάτων.

    Ιατρική κάνναβη για τη θεραπεία της νόσου του Huntington

    Η ιατρική μαριχουάνα και τα στελέχη, όπως, η Indica και η Sativa είναι αποτελεσματικές στη θεραπεία διαφόρων συμπτωμάτων της νόσου του Huntington.

    Τα στελέχη Indica έχουν ηρεμιστικό αποτέλεσμα στον χρήστη, το οποίο είναι επωφελές για νυχτερινή χρήση ή για ασθενείς με αϋπνία.

    Τα στελέχη Sativa έχουν ένα αναζωογονητικό αποτέλεσμα, το οποίο είναι χρήσιμο κατά τη διάρκεια της ημέρας όταν απαιτείται ενέργεια.

    Τρόποι χρήσης της ιατρικής κάνναβης για τη νόσο του Huntington

    Κάπνισμα: Αυτή η παραδοσιακή μέθοδος χρήσης μαριχουάνας παρέχει άμεση ανακούφιση από τα συμπτώματα. Το κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει πνευμονικά προβλήματα λόγω των υποπροϊόντων που δημιουργούνται από το υψηλό σημείο θερμότητας. 

    Άτμισμα: Το άτμισμα είναι μια εναλλακτική λύση στο κάπνισμα. Χρησιμοποιείται ένα χαμηλότερο σημείο θερμότητας και παράγονται έτσι λιγότερα υποπροϊόντα κι ελαχιστοποιούνται οι επιδράσεις στους πνεύμονες. Το άτμισμα παρέχει την ίδια άμεση ανακούφιση, αλλά με λιγότερες παρενέργειες.

    Βρώσιμα προϊόντα κάνναβης: Οι ασθενείς που βρίσκονται στα αρχικά στάδια της νόσου του Huntington μπορούν να απολαύσουν βρώσιμα προϊόντα μαριχουάνας. Αυτή η μέθοδος πρόσληψης παρέχει μακρόχρονη ανακούφιση, αν και μπορεί να χρειαστούν έως και λίγες ώρες για την πλήρη εφαρμογή. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η κατάποση συχνά γίνεται πιο δύσκολη. Σε αυτό το σημείο, τα βρώσιμα μπορεί να είναι πιο δύσκολo για τον ασθενή να τα καταπιεί.

    Τοπική εφαρμογή: Μια άλλη επιλογή είναι η τοπική εφαρμογή μαριχουάνας σε συγκεκριμένες περιοχές του σώματος. Αυτό μπορεί να είναι επωφελές εάν αντιμετωπίζει ο ασθενής μυϊκή ακαμψία ή δυστονία σε ένα συγκεκριμένο τμήμα του σώματος.

    Συνδυασμός: Μερικοί ασθενείς χρησιμοποιούν συνδυασμό των ανωτέρω μεθόδων σε διαφορετικές ώρες της ημέρας ή για διαφορετικούς σκοπούς.

    Η ιατρική μαριχουάνα πρέπει να λαμβάνεται με σωστή ιατρική παρακολούθηση.

    dystonia 7

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για το σύνδρομο του μετατραυματικού στρες  


    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Huntington

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα για τη νόσο του Huntington

    dystonia 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Κάνναβη και νόσος Alzheimer

    Σύνδρομο Lesch-Nyhan

    Η αντιεμετική δράση της κάνναβης

    Εσείς έχετε ελαστική σκέψη;

    Πώς να κρατήσετε το μυαλό σας κοφτερό

    Αποκτήστε καλύτερη μνήμη κι ενισχύστε τη μάθηση

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Λίθιο

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν συνένζυμο Q10;

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Πρόληψη Alzheimer

    Κόλπα για να βελτιώσετε τη μνήμη σας

    Ντοπαμίνη

    Νόσος Huntington

    www.emedi.gr