Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014 06:32

Χολοκυστίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Η οξεία χολοκυστίτιδα είναι η φλεγμονή της χοληδόχου κύστεως

Η χολοκυστίτιδα, ICD-10 Κ81, προκαλείται από απόφραξη του κυστικού πόρου από λίθο που, συνήθως, ενσφηνώνεται στο θύλακο του Hartman. Σπάνια μπορεί να διαπιστωθεί οξεία χολοκυστίτιδα χωρίς λιθίαση (αλιθιασική), που συνήθως συσχετίζεται με προηγούμενη χειρουργική επέμβαση, πρόσφατο τραυματισμό ή σηψαιμία.

Οι παράγοντες κινδύνου για χολολιθίαση και χολοκυστίτιδα είναι παρόμοιοι και περιλαμβάνουν την μεγάλη ηλικία, το γυναικείο φύλο, την εγκυμοσύνη, ορισμένα φάρμακα, την παχυσαρκία και την ταχεία απώλεια βάρους. Οι γυναίκες έχουν διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν χολοκυστίτιδα.

Η απλή χολοκυστίτιδα έχει άριστη πρόγνωση, ωστόσο, περισσότερο από το 25 % των ασθενών απαιτούν χειρουργική επέμβαση ή αναπτύσσουν επιπλοκές. Η καθυστερημένη διάγνωση της οξείας χολοκυστίτιδας αυξάνει τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα. Χολολιθίαση και χολοκυστίτιδα μπορεί να παρουσιαστούν ως ένα μεμονωμένο επεισόδιο ή μπορεί να επαναληφθούν πολλές φορές.


Αιτίες χολοκυστίτιδας

Η πλειονότητα των περιπτώσεων χολοκυστίτιδας προκαλούνται από χολόλιθους που επηρεάζουν την ροή της χολής στα χοληφόρα. Η ενσφήνωση χολόλιθων, που ονομάζεται χολολιθίαση, εμφανίζεται πιο συχνά στο λαιμό της χοληδόχου κύστεως ή στον κυστικό αγωγό. Αυτό οδηγεί σε συμπύκνωση δια εξατμίσεως (πάχυνση) της χολής, στάση χολής, και μόλυνση από μικροοργανισμούς του εντέρου, κυρίως E. coli και Bacteroides. Σε ακραίες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε νέκρωση και ρήξη. Η φλεγμονή συχνά εξαπλώνεται στο εξωτερικό περίβλημα της χοληδόχου, επηρεάζοντας έτσι και τις γύρω δομές, όπως το διάφραγμα και το έντερο.

Λιγότερο συχνά, η χοληδόχος κύστη μπορεί να φλεγμαίνει απουσία  χολολίθων και είναι γνωστή ως αλιθισιακή χολοκυστίτιδα. Αυτό είναι πιο συχνό σε εξασθενημένους ασθενείς, όπως σε μονάδες εντατικής θεραπείας, καθώς, επίσης και σε ασθενείς με αιμολυτική αναιμία, δρεπανοκυτταρική νόσο και σακχαρώδη διαβήτη.

Οι πέτρες στη χοληδόχο κύστη μπορεί να προκαλέσουν απόφραξη και οξεία φλεγμονή. Ο ασθενής μπορεί να αναπτύξει μια χρόνια, χαμηλού επιπέδου φλεγμονή η οποία οδηγεί σε χρόνια χολοκυστίτιδα, όπου η χοληδόχος κύστη έχει ίνωση και είναι ασβεστοποιημένη.


Διάγνωση χολοκυστίτιδας

Τα συμπτώματα της οξείας  χολοκυστίτιδας είναι η ναυτία, ο έμετος, που τις περισσότερες φορές προκαλείται από τον ασθενή, αλλά δεν τον ανακουφίζει, ο πυρετός (38-390 C) και ο πόνος στο δεξιό υποχόνδριο.

Αντικειμενικά διαπιστώνεται σημείο του Murphy με ευαισθησία, σύσπαση και παλίνδρομο ευαισθησία στο δεξιό υποχόνδριο (ο ασθενής παίρνει βαθιά ανάσα και του κόβεται η αναπνοή κατά την ψηλάφηση), ενώ στο 30% των περιπτώσεων ψηλαφάται η διατεταμένη χοληδόχος κύστη.

Ο πόνος είναι αρχικά διαλείπων, αλλά αργότερα, συνήθως, παρουσιάζεται ως σταθερός και σοβαρός. Ο πόνος μπορεί να αναφέρεται ως πόνος που γίνεται αισθητός στη δεξιά ωμοπλάτη και όχι στο δεξιό άνω τεταρτημόριο ή στην επιγαστρική περιοχή (σημείο Boas'), από ερεθισμό φρενικού νεύρου. Μπορεί, επίσης, να συσχετίζεται με την κατανάλωση λιπαρών ή τηγανητών φαγητών. Διάρροια, έμετος και ναυτία είναι συχνά. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς και τα άτομα με διαβήτη μπορεί να έχουν ασαφή συμπτώματα, χωρίς πυρετό ή τοπική ευαισθησία.

  • Ortner's σημείο- ευαισθησία στο δεξί πλευρικό τόξο με την ψηλάφηση
  • Myussi's σημείο- πόνος, μεταξύ των άκρων του στερνοκλειδομαστοειδούς σε πίεση, από ερεθισμό φρενικού νεύρου

Πιο σοβαρά συμπτώματα, όπως υψηλός πυρετός, σοκ και ίκτερος υποδεικνύουν την ανάπτυξη επιπλοκών, όπως ο σχηματισμός αποστήματος ή διάτρησης. Μια άλλη επιπλοκή των χολολίθων είναι ο ειλεός που συμβαίνει όταν η χοληδόχος κύστη παθαίνει διάτρηση και σχηματίζει ένα συρίγγιο με το εγγύς σημείο του λεπτού εντέρου, οδηγώντας σε συμπτώματα εντερικής απόφραξης.

Η χρόνια χολοκυστίτιδα εκδηλώνεται με μη ειδικά συμπτώματα, όπως ναυτία, κοιλιακό άλγος ασαφές, ρεψίματα, και διάρροια.

Η χρόνια λιθισιακή χολοκυστίτιδα είναι η συχνότερη κλινική εκδήλωση της χολολιθίασης. Παρουσιάζεται ως δυσπεψία, μετεωρισμός και άτυπα κοιλιακά άλγη. Η θεραπεία είναι η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή.

Εργαστηριακά διαπιστώνεται λευκοκυττάρωση με αριστερή στροφή και αύξηση της χολερυθρίνης και της αλκαλικής φωσφατάσης (στο 30-50% των περιπτώσεων λόγω οιδήματος στην περιοχή του χοληδόχου πόρου). Συχνά αυξάνεται και η αμυλάση του αίματος και των ούρων, χωρίς όμως να συνοδεύεται από την κλινική εικόνα της οξείας παγκρεατίτιδας. Η CRP (C-αντιδρώσα πρωτεΐνη) είναι συχνά αυξημένη.

Η διάγνωση γίνεται με την ενδοφλέβια χορήγηση λιδοφενίνης  σεσημασμένης με τεχνήτιο (σπινθηρογράφημα HIDA). Σε περίπτωση οξείας χολοκυστίτιδας το ραδιοσεσημασμένο υλικό δεν σκιαγραφεί τη χοληδόχο κύστη.

Οι υπέρηχοι παρουσιάζουν υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα στην ανεύρεση των χολολίθων. Είναι όμως ασυνήθη τα ειδικά ευρήματα της οξείας χολοκυστίτιδας, όπως το υγρό γύρω από τη χοληδόχο κύστη ή η πάχυνση του τοιχώματος της χοληδόχου κύστεως.

Εργαστηριακές και απεικονιστικές εξετάσεις για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση της χολοκυστίτιδας και να αποκλειστούν άλλες πιθανές αιτίες

  • Ο υπέρηχος είναι υψίστης σημασίας για τη διαφορική διάγνωση. Τα υπερηχογραφικά ευρήματα που υποδηλώνουν οξεία χολοκυστίτιδα περιλαμβάνουν υγρό γύρω από τη χοληδόχο κύστη, > 4 χιλιοστά πάχυνση του τοιχώματος της χοληδόχου κύστης, και θετικό Murphy κατά την εξέταση. Η παρουσία των χολόλιθων στο υπερηχογράφημα βοηθά να επιβεβαιωθεί η διάγνωση της χολοκυστίτιδας. Η ευαισθησία και ειδικότητα για τη διάγνωση της οξείας χολοκυστίτιδας με υπερήχους είναι 88 % και 80 %, αντίστοιχα.
  • Η αξονική τομογραφία (CT), η μαγνητική τομογραφία (MRI), και το σπινθηρογράφημα είναι επίσης χρήσιμα στην ανίχνευση της χολοκυστίτιδας.
  • H ενδοσκοπική παλίνδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία (ERCP) μπορεί να είναι χρήσιμη για να απεικονιστεί η ανατομία της περιοχής.

Η αναφερόμενη ευαισθησία και η ειδικότητα της CT (αξονικής τομογραφίας) είναι από 90-95 %. Η CT είναι πιο ευαίσθητη από την υπερηχογραφία στην απεικόνιση της φλεγμονώδους εντόπισης γύρω από τη χοληδόχο κύστη, των αποστημάτων, του αέρα και των λίθων, εκτός του αυλού της χοληδόχου κύστης. Η αξονική δεν μπορεί να εντοπίσει την αλιθισιακή χοληδόχο κύστη.

Το σπινθηρογράφημα ήπατος μπορεί, επίσης, να εκτιμήσει την ικανότητα της χοληδόχου κύστης να αποβάλλει τη χολή (κλάσμα εξώθησης της χοληδόχου κύστης), και το χαμηλό κλάσμα εξώθησης έχει συνδεθεί με χρόνια χολοκυστίτιδα.


Διαφορική διάγνωση χολοκυστίτιδας

Στη διαφορική διάγνωση περιλαμβάνονται η οξεία παγκρεατίτιδα, η διάτρηση πεπτικού έλκους, η οπισθοτυφλική σκωληκοειδίτιδα, ο κολικός του νεφρού, η οξεία πυελονεφρίτιδα, το έμφραγμα μυοκαρδίου, η επιδημική πλευροδυνία (νόσος του Bornholm), η πνευμονική εμβολή με έμφρακτο, η πλευρίτιδα, η πνευμονία δεξιάς πνευμονικής βάσεως, η αλκοολική ηπατίτιδα, η διαφραγματοκήλη, η κολίτιδα, το λειτουργικό σύνδρομο του εντέρου και η οξεία ιογενής ηπατίτιδα.

  • Κολικός της χοληδόχου κύστης - Προκαλείται από την απόφραξη του κυστικού πόρου. Σχετίζεται με απότομο και σταθερό επιγαστρικό άλγος, απουσία πυρετού, και συνήθως αρνητικό Murphy αν και μπορεί να είναι θετικό σε ορισμένες περιπτώσεις. Οι δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας είναι εντός των φυσιολογικών ορίων, δεδομένου ότι η απόφραξη δεν προκαλεί κατ 'ανάγκη απόφραξη στον κοινό ηπατικό αγωγό, επιτρέποντας έτσι τη φυσιολογική έκκριση χολής από το ήπαρ. Το υπερηχογράφημα χρησιμοποιείται για να απεικονίσει την χοληδόχο κύστη και τους αγωγούς, και επίσης για να καθοριστεί το μέγεθος και η ακριβής θέση της απόφραξης.
  • Χοληδοχολιθίαση - Απόφραξη του χοληδόχου πόρου. Συνήθως, συνδέεται με πόνο, και επειδή δεν υπάρχει άμεση απόφραξη των χοληφόρων, αποφρακτικός ίκτερος. Ως εκ τούτου, οι δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας θα παρουσιάζουν αυξημένη χολερυθρίνη του ορού, με υψηλή συζευγμένη χολερυθρίνη. Τα ηπατικά ένζυμα θα πρέπει, επίσης, να αυξηθούν, κυρίως η γ-GT και η ALP, οι οποίες σχετίζονται με το χολικό επιθήλιο. Η διάγνωση γίνεται με τη χρήση ενδοσκοπικής παλίνδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (ERCP) , ή με τη χρήση μαγνητικής παλίνδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (MRCP). Μία από τις πιο σοβαρές επιπλοκές της χοληδοχολιθίασης είναι η οξεία παγκρεατίτιδα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική μόνιμη βλάβη του παγκρέατος και διαβήτη.
  • Χολαγγειίτιδα - Η μόλυνση ολόκληρης της χοληφόρου οδού, η οποία οφείλεται στην παρουσία των παθογόνων που κατοικούν συνήθως, στις πιο απομακρυσμένες περιοχές του εντέρου. Η χολαγγειίτιδα είναι μια επείγουσα ιατρική κατάσταση που μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή και οι ασθενείς μπορούν γρήγορα να πάθουν οξεία ηπατική ανεπάρκεια ή βακτηριακή σηψαιμία. Το κλασσικό σημείο της χολαγγειίτιδας είναι η τριάδα του Charcot, η οποία είναι πόνος άνω δεξιού τεταρτημορίου, πυρετός και ίκτερος. Οι δοκιμασίες της ηπατικής λειτουργίας θα δείξουν αυξήσεις σε όλα τα ένζυμα (AST, ALT, ALP, γ-GT) με αυξημένη χολερυθρίνη. Όπως και με τη χοληδοχολιθίαση η διάγνωση επιβεβαιώνεται με τη χρήση της χολαγγειοπαγκρεατογραφίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η χολή είναι ένα εξαιρετικά ευνοϊκό μέσο ανάπτυξης για τα βακτήρια, και οι λοιμώξεις σε αυτό το χώρο αναπτύσσονται ταχέως και μπορεί να γίνει αρκετά σοβαρή.
  • Ξανθοκοκκιωματώδης χολοκυστίτιδα: Η ξανθοκοκκιωματώδης χολοκυστίτιδα είναι μια σπάνια μορφή της ασθένειας της χοληδόχου κύστης η οποία μιμείται τον καρκίνο της χοληδόχου κύστης, αν και δεν είναι καρκίνος.

Επιπλοκές χολοκυστίτιδας

Οι κυριότερες επιπλοκές είναι το εμπύημα, η γάγγραινα του τοιχώματος της χοληδόχου κύστεως, η διάτρηση της χοληδόχου κύστεως με χολοπεριτόναιο, το περιχολοκυστικό απόστημα, το χολοπεπτικό συρίγγιο και ο ειλεός από χολόλιθο.


Θεραπεία χολοκυστίτιδας

Χορηγούνται αναλγητικά και αντιβίωση, τοποθετείται ρινογαστρικός καθετήρας και χορηγούνται παρεντερικά υγρά και ηλεκτρολύτες. Η χολοκυστίτιδα μπορεί να υποχωρήσει με συντηρητική αγωγή, αλλά μπορεί να δημιουργήσει και επιπλοκές. Θεραπεία εκλογής είναι η λαπαροσκοπική  χολοκυστεκτομή που μπορεί να γίνει στις πρώτες 48 ώρες ή μετά την υποχώρηση της φλεγμονής σε 3-4 εβδομάδες.

Αρκετές μελέτες έχουν δείξει την ανωτερότητα της λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής, γιατί οι ασθενείς έχουν λιγότερο πόνο μετεγχειρητικά, καθώς επίσης και λιγότερες μακροχρόνιες επιπλοκές και λιγότερη ταλαιπωρία μετά τη χειρουργική επέμβαση, αφού συνδέεται με χαμηλότερα ποσοστά μετεγχειρητικής λοίμωξης. Επίσης, μελέτες έδειξαν ότι τα αποτελέσματα είναι καλύτερα με την πρόωρη αφαίρεση της χοληδόχου κύστης, κατά προτίμηση εντός της πρώτης εβδομάδας (καλύτερα τις 2 πρώτες ημέρες). Οι ασθενείς που λαμβάνουν έγκαιρη χειρουργική θεραπεία έχουν μικρότερη διάρκεια νοσηλείας και χαμηλότερα ποσοστά επιπλοκών και συμφύσεων. Η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή μπορεί να μετατραπεί σε ανοιχτή χειρουργική επέμβαση αν υπάρχει φλεγμονή στο τρίγωνο Calot.

Τα υποστηρικτικά μέτρα πριν από την επέμβαση.

  • Αυτά τα μέτρα περιλαμβάνουν χορήγηση υγρών και αντιβιοτικών που στοχεύουν τους εντερικούς μικροργανισμούς, όπως η Ε coli και τα Bacteroides. Χορηγείται ένα αντιβιοτικό ευρέως φάσματος, όπως η πιπερακιλλίνη - ταζομπακτάμη, η αμπικιλλίνη - σουλβακτάμη, η τικαρκιλλίνη - κλαβουλανικ ή μια κεφαλοσπορίνη και ένα αντιβακτηριακό με καλή κάλυψη (φθοριοκινολόνες, όπως η σιπροφλοξασίνη ) και επίσης, γίνεται κάλυψη για αναερόβια βακτήρια, όπως η μετρονιδαζόλη. Σε αλλεργικούς ασθενείς στην πενικιλλίνη, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και η αζτρεονάμη ή κλινδαμυκίνη.
  • Παρεντερικά φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο του πόνου.
  • Σε περιπτώσεις σοβαρής φλεγμονής, σοκ, ή εάν ο ασθενής έχει υψηλότερο κίνδυνο για γενική αναισθησία και απαιτείται χολοκυστεκτομή), τοποθετείται διαδερμικός καθετήρας παροχέτευσης εντός της χοληδόχου κύστης και γίνεται θεραπεία του ασθενούς με αντιβιοτικά μέχρι να υποχωρήσει η φλεγμονή.

Επιπλοκές χολοκυστίτιδας

Οι κυριότερες επιπλοκές είναι το εμπύημα, η γάγγραινα του τοιχώματος της χοληδόχου κύστεως, η διάτρηση της χοληδόχου κύστεως με χολοπεριτόναιο, το περιχολοκυστικό απόστημα, το χολοπεπτικό συρίγγιο και ο ειλεός από χολόλιθο και το σύνδρομο Rokitansky - Aschoff. Το Rokitansky-Aschoff είναι παγιδευμένες επιθηλιακές κρύπτες, ψευδοθύλακες στο τοίχωμα της χοληδόχου κύστεως. Μπορεί να είναι μικροσκοπικές ή μακροσκοπικές. Ιστολογικά, είναι εναποθέσεις του βλεννογόνου της χοληδόχου κύστεις στη μυϊκή και υπορογόνια στιβάδα της χοληδόχου κύστεως. Συνήθως, είναι φυσιολογική παραλλαγή, αλλά μπορεί να σχετίζεται και με χολοκυστίτιδα.

Επιπλοκές χολοκυστεκτομής

  • Εμφυσηματώδης χολοκυστίτιδα
  • Διαρροή χολής
  • Τραυματισμός χοληδόχου πόρου
  • Απόστημα
  • Λοίμωξη τραύματος
  • Αιμορραγία (της επιφάνειας του ήπατος και της κυστικής αρτηρίας είναι πιο συχνές περιοχές)
  • Κήλη
  • Τραυματισμός οργάνων (το έντερο και το συκώτι είναι σε υψηλότερο κίνδυνο, ιδίως εάν η χοληδόχος κύστη είναι προσκολλημένη ή σε άλλα όργανα από τη φλεγμονή (π.χ. εγκάρσιο κόλον)
  • Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
  • Πνευμονική εμβολή (αποφεύγεται με τοποθέτηση συσκευών συμπίεσης στα πόδια κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης)
  • Δυσαπορρόφηση λιπαρών οξέων και λιποδιαλυτών βιταμινών

Η διάτρηση της χοληδόχου κύστης είναι μια σπάνια, αλλά απειλητική για τη ζωή επιπλοκή της οξείας χολοκυστίτιδας . Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία είναι ζωτικής σημασίας για τη μείωση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας των ασθενών. Η διάτρηση μπορεί να συμβεί από νέκρωση και μπορεί να οδηγήσει σε τοπικό απόστημα, ή περιτονίτιδα και απαιτεί χορήγηση αντιβιοτικών και επείγουσα χειρουργική θεραπεία.


Δίαιτα χολοκυστίτιδας

Η παχυσαρκία είναι επιβαρυντικός παράγοντας.

Προτιμήστε: δημητριακά και ψωμί ολικής άλεσης, ρύζι, άπαχα γαλακτοκομικά και άπαχα τυριά, χυμούς και φρούτα, άπαχα κρέατα ψητά ή βραστά.

Αποφύγετε: λιπαρά (βούτυρο, μαργαρίνη, μαγιονέζα, κρέμα γάλακτος), κρουασάν, σφολιάτες, πίτες, κρέπες, λουκουμάδες, τηγανητά, λιπαρά γαλακτοκομικά και παχιά τυριά, λάχανο, κρεμμύδι, αγγούρι, κρόκο αυγού, χοιρινό κρέας, παχιά αλλαντικά, λουκάνικα, ξηρούς καρπούς, καρύδα, σοκολάτα, καραμέλες, γλυκά με πολύ βούτυρο και αυγά, κονσέρβες σε λάδι, εντόσθια, λαδερά φαγητά.

Αν έχετε και συμπτώματα κοιλιακής διάτασης και μετεωρισμού, αποφύγετε τροφές που προκαλούν αέρια, όπως όσπρια (φασόλια, φακές, ρεβίθια), μερικά φρούτα όπως μήλα, δαμάσκηνα και σταφίδες, μειώστε τα γαλακτοκομικά και αποφύγετε λαχανικά, όπως μπρόκολο και κουνουπίδι.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη χολοκυστίτιδα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη χολοκυστίτιδα

cholokystitida 1

Διαβάστε, επίσης,

Μελατονίνη

Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

Διατροφή για την πρόληψη χολολιθίασης

Καρκίνος χοληδόχου κύστεως

Όχι στα χειρουργεία μεγάλης βαρύτητας σε υπερήλικες

Δίαιτα χολοκυστίτιδας

Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

Μύθοι και αλήθειες για την λαπαροσκοπική χειρουργική

Παθήσεις οξείας χειρουργικής κοιλίας

Πόνος στην κοιλιά, αλλά που;

Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 12971 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 04 Φεβρουαρίου 2019 21:13
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ενδομητρίωση Ενδομητρίωση

    Ενδομητρίωση είναι το έκτοπο ενδομήτριο στο σώμα

    Ενδομηρίωση είναι ετεροτροπικές νησίδες βλεννογόνου της μήτρας (ενδομήτριο) που βρίσκονται σε διάφορες τοποθεσίες

    • Πυελικές περιοχές - επιφάνειες περιτοναίου, κύστης, τοιχώματα πυέλου, πλατείς σύνδεσμοι, ιερομητρικοί σύνδεσμοι, σάλπιγγες, μήτρα, λεμφαδένες, ωοθήκες, έντερο
    • Απομακρυσμένες περιοχές - κόλπος, τράχηλος, κοιλιακά τοιχώματα, βραχίονες, πόδια, πλευρές, πνεύμονας, διάφραγμα, νεφροί, σπλήνας, χοληδόχος κύστη, ρινικός βλεννογόνος, νωτιαίος σωλήνας, στόμαχος, μαστός

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Αδυναμία συλλήψεως (30-40% των ασθενών με ενδομητρίωση)
    • Δυσπαρευνία
    • Δυσμηνόρροια
    • Επώδυνες κενώσεις
    • Χρόνιος πυελικός πόνος
    • Προεμμηνορρυσιακή σταγονοειδής αιμόρροια
    • Αυτόματη αποβολή
    • Σύνδρομο αρρήκτου ωοθυλακίου

     ομητρίωση 41273216

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Παλίνδρομη έμμηνος ρύση (θεωρία του Sampson)
    • Λεμφικές/αγγειακές μεταεντοπίσεις (θεωρία του Halban)
    • Άμεση εμφύτευση 
    • Επιθηλιακή μεταπλασία με μετατροπή σε λειτουργικό ενδομήτριο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Οικογενής/γενετική προδιάθεση
    • Χαρακτήρας προσωπικότητας (δημιουργικός, εγωκεντρικός, υπεραγχώδης, ανικανοποίητος, ευφυής, ισχνός)
    • Όψιμη τεκνοποίηση
    • Σύνδρομο αρρήκτου ωοθυλακίου (τα κύτταρα της κοκκιώδους στιβάδας οδηγούνται σε ωχρινοποίηση, αλλά δεν επισυμβαίνει αληθής ρήξη ωοθυλακίου, πράγμα που προδιαθέτει σε ελαττωμένη έκκριση προγεστερόνης μέσα στην περιτοναϊκή κοιλότητα, ώστε να είναι δυνατή η εμφύτευση και ανάπτυξη των ενδομητρικών κυττάρων τα οποία αποκολλώνται)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ 

    Η διαφορική διάγνωση πυελικού πόνου περιλαμβάνει όλες τις αιτίες οξείας κοιλίας μαζί με τις επιπλοκές ενδομήτριας και εξωμήτριας κυήσεως, λοιμώξεις ουροποιητικού, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, ελκώδη κολίτιδα, νόσο του Crohn, συμφύσεις πυέλου, οξεία σαλπιγγίτιδα, ρήξη ωοθηκικής κύστης και άλλες καταστάσεις

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ 

    Χωρίς ειδική αξία, η εξέταση για CA-125 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Βιοψία βλαβών με ιστολογία ενδομητρίου συνήθως καταδεικνύει ενδομητρικούς αδένες και στρώμα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Κολπική/κοιλιακή υπερηχοτομογραφία (αποκαλύπτει μόνο ενδομητριώματα των ωοθηκών)

     ΟΡΙΣΜΟΙ

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Λαπαροσκόπηση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ  ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Διαγνώστε και θεραπεύστε "το νωρίτερο" για να αποφύγετε επιπτώσεις, όπως στείρωση και πόνους πυέλου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Τη στιγμή της λαμπαροσκόπησης, επιχειρείστε τη διάλυση των μεταμφυτεύσεων βλεννογόνου με laser, την εκτομή ωοθηκικών ενδομητριωμάτων και τη λύση των πυελικών συμφύσεων 
    • Εξετάστε την πιθανότητα εκτομής του ιεροκοκκυγικού συνδέσμου με laser ή εκτομής του ιερού πλέγματος για σοβαρό πόνο και δυσμηνόρροια. Ίσως, είναι αναγκαία μικροχειρουργική των σαλπίγγων, εξωσωματική γονιμοποίηση ή μεταφορά των γαμετών στις σάλπιγγες, όταν άλλες μέθοδοι, όπως η επαγωγή ωορρηξίας με ανθρώπινες γοναδοτροπίνες ή η τεχνητή ενδομητρική σπερματέγχυση έχουν αποτύχει

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Μπορεί να είναι περιορισμένη, αυτό εξαρτάται από τη σοβαρότητα του πυελικού πόνου

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Αγωνιστές της ορμόνης απελευθερώσεως γοναδοτροπινών (GnRH), όπως:

    • Ναφαρελίνη (Synarel) 400 mg/ημέρα διαιρεμένα σε 2 εισπνοές την ημέρα, μία σε κάθε ρώθωνα. Αν ο ασθενής έχει έμμηνο ρύση μετά θεραπεία 2 μηνών, η δόση αυξάνεται στα 800 mg
    • Leuprolide acetate (Leupron, Depolupron) 0,5-1,0 mg/ημέρα ή 3,75-7,5 mg/μήνα, αντιστοίχως
    • Gosereline acetate implant (Zoladex) 3,6 mg υποδορίως κάθε 4 εβδομάδες για 6 μήνες

    Συντήρηση:

    • Μετά 6-9 μήνες θεραπείας μπορεί να αρχίσει προγραμματισμένη προσπάθεια για εγκυμοσύνη  ή συντήρηση με από του στόματος αντισυλληπτικά
    • Υποστήριξη με ασβέστιο 1.000-1.500 mg/ημέρα συνιστάται όταν χορηγούμε θεραπεία με ανάλογα GnRH επειδή οι γυναίκες που μπαίνουν σε αυτή τη θεραπεία γίνονται έντονα υποοιστρογοναιμικές και χάνουν ασβέστιο

    Αντενδείξεις:

    Κάθε αντένδειξη του φαρμάκου καθ' εαυτού ή της υποοιστρογοναιμίας

    Προφυλάξεις: 

    • Απώλεια ασβεστίου δευτεροπαθής σε υποοιστρογοναιμία
    • Εξάψεις δευτεροπαθείς της υποοιστρογοναιμίας
    • Παραισθησίες στο πρόσωπο και στα άνω άκρα
    • Μέτρα αντισύλληψης πρέπει να λαμβάνονται στις σεξουαλικά ενεργείς γυναίκες, γιατί με τα ανάλογα GnRH μπορεί να σταματά η έμμηνος ρύση, αλλά, όχι αναγκαστικά και η ωορρηξία

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Danazol (Danocrine) 400-800 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Οξεική μεδροξυπρογεστερόνη (Provera) 30 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Οξεική μεγκεστρόλη (Megace) 40 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Συνεχή από του στόματος αντισυλληπτικά (Lo/Ovral ή Ovral) μέχρι να αρχίσουν προσπάθειες για εγκυμοσύνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗ

    • Παρακολουθήστε τα επίπεδα οιστραδιόλης ορού εκτός και αν είναι κάτω από 10 pg/ml (37 pmol/It) όταν χρησιμοποιείτε ανάλογα GnRH 
    • Παρακολουθήστε την απόκριση του πόνου στους ασθενείς, με ιστορικό και φυσική εξέταση κάθε 6-12 εβδομάδες
    • Παρακολουθήστε το μέγεθος ενδομητριωμάτων των ωοθηκών με υπερηχοτομογραφία κάθε 8-12 εβδομάδες
    • Για πολλούς ασθενείς μπορεί να απαιτείται επιπλέον χειρουργική επέμβαση- πράγμα που εξαρτάται από την κατάσταση γονιμότητας του ασθενούς και/ή την παρουσία πυελικού πόνου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Η κύηση φαίνεται να έχει μόνο μία παροδική επίπτωση στην ύφεση της νόσου
    • Η ενδομητρίωση είναι γενικά μια υποτροπιάζουσα νόσος που μπορεί να παραμένει ακόμη και μέχρι την πρώιμη φάση της εμμηνόπαυσης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Αδυναμία συλλήψεως
    • Στειρότητα
    • Χρόνιος πόνος πυέλου
    • Ολική κοιλιακή υστερεκτομία και ωοθηκεκτομή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Εγκυμοσύνη μπορεί να λάβει χώρα αλλά αυτό θα εξαρτηθεί από τη βαρύτητα της νόσου
    • Σημεία και συμπτώματα γενικώς υφίενται με την έναρξη της εμμηνόπαυσης, αλλά, μπορούν συνήθως να ελεγχθούν και κατά τα χρόνια της αναπαραγωγικής ζωής

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Πυελική ενδομητρίωση, σπανίως, σχετίζεται με ενδομητριοειδές καρκίνωμα ωοθηκών 
    • Αιματουρία με προσβολή κύστης
    • Αιμορραγία ορθού με προσβολή εντέρου 
    • Αιμόπτυση με προσβολή πνεύμονα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Μπορεί να υπάρχει μέχρι τα πρώτα χρόνια της εμμηνόπαυσης και μπορεί να υποτροπιάσει με θεραπεία υποκατάστασης οιστρογόνων

    Άλλα: 

    • Ενδομητρίωση στο ισθμικό τμήμα των ωαγωγών μπορεί να προκαλέσει απόφραξη και αδυναμία συλλήψεως
    • Η αδυναμία συλλήψεως μπορεί να οφείλεται όχι μόνο στην αλλαγή των πυελικών δομών, αλλά και στην απελευθέρωση των περιτοναϊκών μακροφάγων που προδιαθέτουν σε φαγοκυττάρωση των γαμετών
    • Ανοσολογικές νόσοι με παραγωγή αντιενδομητρικών αντισωμάτων μπορεί να συμμετέχουν στην επιδείνωση της ικανότητας για σύλληψη

    ΚΥΗΣΗ

    Αντιμετώπιση από ειδικό γυναικολόγο ή ενδοκρινολόγο αναπαραγωγής ειδικό σε μελέτη αδυναμίας συλλήψεως

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    endimitriosis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εντερική απόφραξη

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Καταμήνιος πνευμοθώρακας

    Για πoιους λόγους δεν μπορείτε να κάνετε παιδί

    Ενδομήτριες συμφύσεις

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    Κύστη ωοθηκών

    Έκτοπη κύηση

    Ο καρκινικός δείκτης CA-125

    Ενδομητρίωση

    Δυσμηνόρροια

    Γιατί μια γυναίκα δεν μπορεί να μείνει έγκυος;

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    www.emedi.gr

     

  • Εντερική απόφραξη Εντερική απόφραξη

    Εντερική απόφραξη είναι η διακοπή διέλευσης του εντερικού περιεχομένου

    Εντερική απόφραξη υπάρχει όπου εμφανίζεται ανεπάρκεια, διακοπή ή ελάττωση της φυσιολογικής διέλευσης του εντερικού περιεχομένου.

    Οι αποφράξεις είναι μερικές ή ολικές και εκδηλώνονται με κοιλιακό πόνο, έμετο και επίμονη δυσκοιλιότητα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Γενετική:  Δεν υπάρχει γνωστός συσχετισμός

    Επίπτωση/Επιπολασμός: Ευθύνεται για το 20% περίπου όλων των εισαγωγών περιστατικών που προσέρχονται με εικόνα οξείας κοιλίας

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Κοιλιακό άλγος - διάχυτο, μυϊκές συσπάσεις στην κοιλιακή χώρα που επέρχονται ανά 5 έως 15 λεπτά
    • Έμετος - συνήθως, εμφανίζεται αμέσως μετά την απόφραξη του εντέρου. Εμφανίζεται, συχνότερα, όταν η απόφραξη αφορά εγγύς τμήμα του εντέρου. Δεν είναι συχνό σύμπτωμα σε απόφραξη του παχέος εντέρου μέχρι να εμφανιστεί διάταση του λεπτού εντέρου
    • Επίμονη δυσκοιλιότητα - σύνηθες σύμπτωμα. Το περιεχόμενο του εντέρου μπορεί να περάσει από τις περιοχές που βρίσκονται μακριά από την απόφραξη, ιδιαίτερα, σε αποφράξεις που εντοπίζονται στα αρχικά τμήματα του εντέρου. Πόνος ακολουθούμενος από εκρηκτική διάρροια εμφανίζεται, συχνά, σε μερική απόφραξη
    • Επισκόπηση - με ή χωρίς διάταση (όψιμο εύρημα), λιγότερο πιθανό εύρημα σε απόφραξη εγγύς τμήματος του εντέρου
    • Ακρόαση - υψηλής συχνότητας εντερικοί ήχοι, έντονος περισταλτισμός 
    • Ψηλάφηση - (τα 3 αυτά ευρήματα υποδηλώνουν περίσφιξη εντέρου) ευαισθησία, ψηλαφητή μάζα, σημεία περιτονίτιδας
    • Δακτυλική εξέταση - μπορεί να διαπιστωθεί ότι υπάρχουν σφηνωμένα κόπρανα.
    • Μικροσκοπική αιμορραγία μπορεί να υποδηλώνει κακοήθεια παχέος εντέρου

    eileos apofraxi toy enteroy katastasi gia epeigoysa antimetopisi aities therapeia kai symvoyles prolipsis 3

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Βλάβες του αυλού:
    1. Κοπρόσταση
    2. Χολόλιθοι
    3. Μηκώνιο στα νεογνά
    4. Εγκολεασμός στα βρέφη
    • Ενδογενές βλάβες:
    1. Συγγενείς (π.χ. ατρησία και στένωση, ατρησία πρωκτού, μεκέλειος απόφυση, διπλά ανατομικά στοιχεία)
    2. Τραύμα
    3. Φλεγμονές (π.χ. νόσος Crohn, εκκολπωματίτιδα, ελκώδεις κολίτιδα, ακτινοβολία, τοξικά προϊόντα)
    4. Νεοπλάσματα (είναι το πιο συχνό αίτιο εντερικής απόφραξης)
    5. Διάφορα (π.χ. ενδομητρίωση)
    • Εξωγενείς βλάβες:
    1. Συμφύσεις (το πιο συχνό αίτιο απόφραξης του λεπτού εντέρου)
    2. Κήλη και διάνοιξη τραύματος
    3. Μάζες (π.χ. δακτυλιοειδές πάγκρεας, αγγειακές δυσπλασίες, απόστημα και αιμάτωμα, νεοπλάσματα)
    4. Συστροφή εντέρου
    5. Νευρομυϊκές διαταραχές (π.χ. μεγάκολο, διαταραχές κινητικότητας)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Προηγηθείσα χειρουργική επέμβαση στην κοιλιά και/ή στην πύελο
    • Κήλη
    • Χρόνια δυσκοιλιότητα
    • Χολολιθίαση
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου
    • Κατάποση ξένων σωμάτων - σύνδρομο ανεξέλεγκτης όρεξης εγκύων, δισκία καλίου 
    • Εκκολπωμάτωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    Παραλυτικός ειλεός 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Λευκά αιμοσφαίρια, ήπια αύξηση (15.000/mm3). Η σημαντική αύξηση συσχετίζεται με περίσφιξη του εντέρου
    • Αιματοκρίτης: η ήπια αύξηση συσχετίζεται με απώλεια εξωκυττάριου υγρού
    • Νεφρά: ειδικό βάρος ούρων 1025-1030 και αύξηση ουρίας και κρεατινίνης λόγω απώλειας εξωκυττάριου όγκου
    • Αμυλάση: μπορεί να είναι αυξημένη. Δεν αποτελεί διαγνωστικό δείκτη απόφραξης ή περίσφιξης
    • Αέρια αίματος: μπορεί να είναι φυσιολογικά. Οξέωση εμφανίζεται σαν όψιμη διαταραχή 
    • Δεν υπάρχει κάποιο εργαστηριακό εύρημα ή κάποιος συνδυασμός ευρημάτων που να είναι διαγνωστικά της περίσφιξης του εντέρου

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Οίδημα του βλεννογόνου
    • Υπέκκριση 
    • Νέκρωση

    management of intestinal obstruction 15 638

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Ακτινογραφία θώρακος και κοιλίας:
    1. Διάταση του λεπτού ή του παχέος εντέρου
    2. Υδραερικά επίπεδα (μπορεί να εμφανισθούν σε ειλεό, γαστρεντερίτιδα, δυσκοιλιότητα)
    3. Απουσία αέρα στο παχύ έντερο
    4. Ελεύθερος αέρας στο περιτόναιο (περίσφιξη με διάτρηση)
    5. Εικόνα "ράμφους πουλιού" σε συστροφή του παχέος εντέρου
    6. Απεικόνιση ξένου σώματος 
    • Α/α με χορήγηση σκιαγραφικού:
    1. Ο βαριούχος υποκλυσμός βοηθάει στη διάγνωση της εντερικής απόφραξης και μπορεί να έχει θεραπευτική δράση σε περιπτώσεις εγκολεασμού
    2. Το βαριούχο γεύμα ή η χορήγηση γαστρογραφίνης από το στόμα μπορεί να βοηθήσουν στη διαφορική διάγνωση μεταξύ απόφραξης και ειλεού
    3. Η εντερόκλυση μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό του τμήματος του λεπτού εντέρου που έχει αποφραχθεί

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ 

    • Ορθοσκόπηση με άκαμπτο ενδοσκόπιο. Μπορεί να έχει θεραπευτική δράση σε περίπτωση συστροφής του σιγμοειδούς
    • Σιγμοειδοσκόπηση με εύκαμπτο ενδοσκόπιο

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Νοσηλεία 
    • Οι θεραπευτικές παρεμβάσεις στοχεύουν στη γρήγορη αποσυμφόρηση του γαστρεντερικού, στη διόρθωση των διαταραχών υγρών και ηλεκτρολυτών, στην έγκαιρη χειρουργική επέμβαση, χρειάζεται δε, συνεργασία χειρουργού/γαστρεντερολόγου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Ρινογαστρικός καθετήρας
    • Ουροκαθετήρας Folley
    • Καθετήρας Swan-Ganz ή άλλου είδους κεντρική οδός παρακολούθησης, όταν χρειάζεται
    • Ενδοφλέβια χορήγηση υγρών: φυσιολογικός ορός/διάλυμα Ringer με συμπλήρωμα καλίου ανάλογα με τις ανάγκες 
    • Η χορήγηση αντιβιοτικών αμφισβητείται αν δεν υπάρχει σήψη, όμως η προφυλακτική χορήγηση αντιβίωσης μάλλον ενδείκνυται
    • Η έγκαιρη χειρουργική παρέμβαση είναι ζωτικής σημασίας, πριν το χειρουργείο θα πρέπει να γίνει άμεση διόρθωση ηλεκτρολυτών διαταραχών
    • Χειρουργικές παρεμβάσεις
    1. Επεμβάσεις χωρίς διάνοιξη του εντέρου: λύση των συμφύσεων, ανάταξη εγκολεασμού, ανάταξη συστροφής, ανάταξη περισφιγμένης κήλης
    2. Εντερεκτομή για αφαίρεση τριχοπιλημάτων, ξένων σωμάτων, χολόλιθων 
    3. Εκτομή τμήματος του εντέρου που έχει τη βλάβη η οποία ευθύνεται για την απόφραξη καθώς και του περισφιγμένου τμήματος του εντέρου
    4. Επέμβαση παράκαμψης του εντέρου γύρω από το σημείο της απόφραξης
    5. Εντεροδερματικό συρίγγιο μακριά από την απόφραξη: κολοστομία, τυφλοστομία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα

     εντέρου

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    Η χορήγηση προφυλακτικής αγωγής είναι θέμα χειρουργού.

    Οι περισσότεροι ασθενείς βελτιώνονται με συντηρητική φροντίδα σε 2-5 ημέρες.

    Η απόφραξη του λεπτού εντέρου που προκαλείται από τη νόσο του Crohn, την περιτοναϊκή καρκινομάτωση, την περιτονίτιδα, την εντερίτιδα από ακτινοβολία και την απόφραξη του εντέρου μετά τον τοκετό αντιμετωπίζονται, συνήθως, συντηρητικά, δηλαδή, χωρίς, χειρουργική επέμβαση.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΤΕΡΙΚΗ ΑΠΟΦΡΑΞΗ

    Μετά το χειρουργείο εβδομαδιαία παρακολούθηση για διάστημα 2-8 εβδομάδων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Επιβράδυνση της επανόδου της φυσιολογικής λειτουργίας του εντέρου
    • Μεγαλύτερος κίνδυνος για νέο αποφρακτικό επεισόδιο
    • Σήψη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Συνήθως άριστη πρόγνωση. Γενικά, η θνησιμότητα από εντερική απόφραξη κυμαίνεται από < 1% έως > 20%, ανάλογα με το αίτιο, τη βιωσιμότητα του εντέρου, συνυπάρχουσες νόσους, κλπ

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Διάφορα αίτια εντερικής απόφραξης στην παιδική ηλικία:
    1. Δυσπλασίες του δωδεκαδακτύλου
    2. Νηστιδο/ειλεακή ατρησία
    3. Συστροφή του μεσαίου τμήματος του εντέρου 
    4. Ειλεός από μηκώνιο
    5. Νεκρωτική εντεροκολίτιδα
    6. Νόσος Hirschsprung
    7. Εγκολεασμός
    8. Διπλά ανατομικά στοιχεία
    9. Μεκέλειος απόφυση
    10. Ατρησία πρωκτού

    Γηριατρικό:

    • Τα νεοπλάσματα του παχέος εντέρου είναι συχνότερα
    • Η χρόνια δυσκοιλιότητα/κοπρόσταση είναι συχνότερη

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Εάν η δακτυλική εξέταση δείξει μικροσκοπική αιμορραγία τότε μπορεί ένα νεόπλασμα του παχέος εντέρου να αποτελεί το αίτιο της απόφραξης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του εντέρου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του εντέρου

    enterikes diataraches

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Καρκίνος παχέος εντέρου

    Χάρτης κοιλιακού πόνου

    Φασιολοψίαση

    Κυστική ίνωση

    Έμφραγμα μεσεντερίου

    Εκκολπωματική νόσος

    Κήλες

    Μήπως έχετε πόνο στην πύελο;

    Αμυλάση

    Η αποτελεσματικότερη θεραπεία για τη δυσκοιλιότητα

    Πρόπτωση του ορθού

    Πώς θα καταλάβετε την εντερική απόφραξη

    Ηλεκτροπληξία

    Παθήσεις οξείας χειρουργικής κοιλίας

    Πώς θα αναγνωρίσετε τον πόνο της σκωληκοειδίτιδας

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    Κολονοσκόπηση

    Επικίνδυνοι πόνοι

    Πόνος στην κοιλιά, αλλά που;

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για τα θρεπτικά συστατικά Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για τα θρεπτικά συστατικά

    Οι θρεπτικές ουσίες είναι όλες απαραίτητες για τη διατήρηση της υγείας σας

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για τα θρεπτικά συστατικά

    Τι είναι οι θρεπτικές ουσίες;

    Έξι είναι οι σημαντικές θρεπτικές ουσίες

    Είναι οι υδατάνθρακες, οι πρωτεΐνες, τα λίπη, τα μέταλλα, οι βιταμίνες και το νερό και είναι όλα θρεπτικά συστατικά  (απορροφήσιμα συστατικά τροφών) και απαραίτητα για την καλή μας υγεία. Χρειαζόμαστε τις θρεπτικές ουσίες για την ενέργεια, τη λειτουργία των οργάνων, την αξιοποίηση των τροφών και για την ανάπτυξη των κυττάρων.

    Η διαφορά ανάμεσα στις μικρομοριακές και στις μακρομοριακές θρεπτικές ουσίες  

    Οι μικρομοριακές θρεπτικές ουσίες, όπως οι βιταμίνες και τα μέταλλα και δεν παρέχουν ενέργεια από μόνες τους. Οι μακρομοριακές (υδατάνθρακες, λίπος και πρωτεΐνη) παρέχουν ενέργεια, αλλά μόνο όταν υπάρχουν αρκετές μικρομοριακές θρεπτικές ουσίες για να τις αποδεσμεύσουν.

    Οι ποσότητες μικρομοριακών και μακρομοριακών θρεπτικών ουσιών που απαιτούνται για να είστε υγιείς, διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό, αλλά η καθεμιά ποσότητα είναι ιδιαίτερα σημαντική.

    Πώς λειτουργούν οι θρεπτικές ουσίες

    Το σώμα απλοποιεί τις θρεπτικές ουσίες για να τις αξιοποιήσει

    Οι θρεπτικές ουσίες λειτουργούν, βασικά, μέσω της πέψης. Η πέψη είναι μια διαδικασία συνεχούς χημικής απλοποίησης των υλικών που εισέρχονται στο σώμα μας από το στόμα. Η ενζυματική δράση διασπά την ύλη σε μικρότερα και απλούστερα κομμάτια, που μπορούν να απορροφηθούν από τα τοιχώματα του πεπτικού συστήματος (ενός ανοιχτού, μυϊκού σωλήνα, μήκους άνω των δέκα μέτρων, ο οποίος διασχίζει το σώμα) και να εισέλθουν τελικά στο αίμα.

    unnamed 6

    Το πεπτικό μας σύστημα

    Το πεπτικό μας σύστημα πρέπει να λειτουργεί, σωστά, για να βοηθούν οι θρεπτικές ουσίες στη διατήρηση της Υγείας μας.

    Στόμα και Οισοφάγος

    Η πέψη ξεκινά από το στόμα, με το άλεσμα της τροφής και την ανάμειξη του σάλιου. Ένα ένζυμο του σάλιου, η πτυελίνη ή αμυλάση, αρχίζει να διασπά το άμυλο σε σάκχαρα. Στη συνέχεια, η τροφή σπρώχνεται προς το πίσω μέρος του στόματος και καταλήγει στον οισοφάγο. Στο σημείο αυτό, αρχίζει ο περισταλτισμός (σύσφιξη και χαλάρωση των μυών του πεπτικού σωλήνα), η οποία προωθεί την τροφή μέσω του πεπτικού συστήματος. Προκειμένου να εμποδιστεί η αντίστροφη ροή της τροφής και να ρυθμιστεί η αποδέσμευση των κατάλληλων ενζύμων, αφού κανένα ένζυμο δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη λειτουργία κάποιου άλλου, το πεπτικό σύστημα είναι εφοδιασμένο με βαλβίδες σε καίρια συνδετικά σημεία.

    Στομάχι

    Το στομάχι βρίσκεται πίσω από τα χαμηλότερα πλευρά και είναι μια εύκαμπτη σακούλα που περιβάλλεται από δραστήριους μυς και αλλάζει, συνεχώς, σχήμα.

    Ένα συνηθισμένο γεύμα αποβάλλεται από το στομάχι μέσα σε τρεις εώς πέντε ώρες.

    Ουσιαστικά, τίποτα δεν απορροφάται από τα τοιχώματα του στομάχου, εκτός από το αλκοόλ. Υγρές τροφές, όπως οι σούπες, φεύγουν από το στομάχι αρκετά γρήγορα, αλλά τα λίπη παραμένουν πολύ περισσότερο. Ένα συνηθισμένο γεύμα από υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και λίπη εγκαταλείπει το μέσο στομάχι μέσα σε τρεις εώς πέντε ώρες. 

    unnamed 7

    Στομαχικοί αδένες και εξειδικευμένα κύτταρα παράγουν βλέννες, ένζυμα, υδροχλωρικό οξύ κι έναν παράγοντα ο οποίος επιτρέπει στη βιταμίνη Β12 να περάσει, από τα εντερικά τοιχώματα, στην κυκλοφορία του αίματος.

    Σε ένα φυσιολογικό στομάχι πλεονεκτούν τα οξέα, και τα γαστρικά υγρά, αποτελούνται από πολλές ουσίες:

    • Πεψίνη

    Το επικρατέστερο ένζυμο του στομάχου, ένα δραστικό πεπτικό κρεάτων και άλλων πρωτεϊνών. Ενεργοποιείται μόνο σε όξινο περιβάλλον.

    • Ρενίνη 

    Πήζει το γάλα.

    • HCL (Υδροχλωρικό οξύ)

    Παράγεται από τα κύτταρα του στομάχου και δημιουργεί όξινη κατάσταση. Το στομάχι δεν είναι απολύτως απαραίτητο για την πέψη. Το μεγαλύτερο μέρος της διαδικασίας, γίνεται έξω από αυτό.

    Λεπτό έντερο

    Όλη σχεδόν η αφομοίωση των θρεπτικών ουσιών, γίνεται ουσιαστικά στο λεπτό έντερο

    Με εξίμιση μέτρα μήκος, είναι το σημείο όπου ολοκληρώνεται η πέψη και γίνεται ουσιαστικά η αφομοίωση όλων των θρεπτικών ουσιών. Διαθέτει ένα αλκαλικό περιβάλλον, αποτέλεσμα χολής -υψηλής σε αλκαλικά- παγκρεατικό υγρό και εκκρίσεις των εντερικών τοιχωμάτων. Το αλκαλικό περιβάλλον είναι απαραίτητο για την πολύ σημαντική λειτουργία της πέψης και της απορρόφησης. Το δωδεκαδάκτυλο, που αρχίζει από την έξοδο του στομάχου, είναι το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου. Συνδέεται με τη νήστιδα (περίπου τρία μέτρα μήκος) που και αυτή, με τη σειρά της, ενώνεται με τον ειλεό (τρία έως τριάμιση μέτρα μήκος). Όταν η περισταλτική δράση ωθεί τα ημίρρευστα περιεχόμενα του λεπτού εντέρου, ακούμε το στομάχι μας να γουργουρίζει κι εμφανίζονται βορβορυγμοί.

    Χρειάζονται δώδεκα με δεκατέσσερις ώρες για να καλύψουν οι τροφές τον κύκλο του παχέος εντέρου

    Όσα υλικά εγκαταλείπουν τον ειλεό και εισέρχονται στο τυφλό έντερο (το σημείο όπου ενώνεται το λεπτό και το παχύ έντερο), είναι σε αρκετά υγρή μορφή. Η ανάδρομη ροή των τροφών εμποδίζεται σε αυτήν την ένωση, από μία μυϊκή βαλβίδα. Με εξαίρεση το νερό, ελάχιστα άλλα υλικά απορροφώνται από το παχύ έντερο. Το κόλον είναι πρωταρχικά όργανο αποθήκευσης και αφυδάτωσης. Καθώς, το νερό απορροφάται, οι ουσίες που εισέρχονται σε υγρή κατάσταση γίνονται ημιστερεές. Χρειάζονται δώδεκα έως δεκατέσσερις ώρες για να καλύψουν οι ουσίες τον κύκλο του εντέρου. Μέσα στο κόλον, σε αντίθεση με το στομάχι που δεν υπάρχουν μικρόβια, υπάρχουν άφθονα βακτηρίδια, η φυσιολογική εντερική χλωρίδα. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, τα κόπρανα αποτελούνται από βακτηρίδια, από δύσπεπτα υλικά, κυρίως, κυτταρίνη, καθώς και από ουσίες που έχουν αποβληθεί από το αίμα και τα τοιχώματα του εντέρου.

    1Τοήπαρκάτωαπόδεξιόθόλοδιαφράγματος

    Συκώτι

    Το κύριο αποθηκευτικό όργανο για τις λιποδιαλυτές βιταμίνες

    Το συκώτι είναι το μεγαλύτερο συμπαγές όργανο του σώματος και ζυγίζει περίπου δύο κιλά. Είναι ένα ασύγκριτο χημικό εργοστάσιο το οποίο μπορεί να τροποποιήσει οποιαδήποτε χημική δομή, ένα ισχυρό αποτοξινοποιητικό όργανο, που διαλύει μια ποικιλία τοξικών μορίων και τα καθιστά αβλαβή. Λειτουργεί, επίσης, ως δεξαμενή αίματος, ως όργανο αποθήκευσης βιταμινών όπως η A και η D, καθώς και υδατάνθρακα διασπασμένου από την διεργασία της πέψης (γλυκογόνου), που απελευθερώνεται για να διατηρηθούν τα επίπεδα σακχάρου του αίματος. Παράγει ένζυμα, χοληστερόλη, πρωτεΐνες, Βιταμίνη Α (από την καροτίνη), και τους συντελεστές πηκτικότητας του αίματος. Μια από τις σημαντικότερες λειτουργίες του συκωτιού, είναι η παραγωγή χολής. Η χολή περιέχει άλατα τα οποία, με την απορρυπαντική δράση τους, ενισχύουν την αποτελεσματική πέψη των λιπών, γαλακτοποιώντας τις λιπαρές ουσίες.

    Χοληδόχος κύστη 

    Η τροφή αδειάζει τη χοληδόχο κύστη

    Είναι ένα αποθηκευτικό όργανο με μορφή κύστης, που το μήκος του φτάνει, περίπου τα 7,5 εκατοστά. Συγκρατεί τη χολή, τη μετατρέπει χημικά και τη συμπυκνώνει στο δεκαπλάσιο. Η γεύση ή καμιά φορά και η θέα ακόμα της τροφής, είναι αρκετή για να αδειάσει η χοληδόχος κύστη. Ορισμένες φορές, συστατικά των υγρών της χοληδόχου κύστης κρυσταλλοποιούνται και σχηματίζουν πέτρες στη χολή.

    Πάγκρεας 

    Το πάγκρεας παρέχει τα σημαντικότερα ένζυμα του σώματος

    Ο αδένας αυτός, που έχει μήκος περίπου είκοσι εκατοστά, κουρνιάζει μέσα στην καμπύλη του δωδεκαδακτύλου. Τα κύτταρά του εκκρίνουν ινσουλίνη, η οποία επιταχύνει την καύση του σακχάρου στο σώμα. Η ινσουλίνη εκκρίνεται στο αίμα, όχι στο πεπτικό σύστημα. Το μεγαλύτερο μέρος του παγκρεατικού αδένα παράγει και εκκρίνει παγκρεατικό υγρό, το οποίο περιέχει μερικά από τα σημαντικότερα ένζυμα του σώματος, λιπάσες που διασπούν τα λίπη, πρωτεάσες, οι οποίες διασπούν τις πρωτεΐνες και αμυλάσες, που διασπούν το άμυλο.

    Να μασάτε καλά τις τροφές σας για να γίνεται Σωστή Πέψη και να απορροφώνται όλα τα θρεπτικά συστατικά!!!

    BB14HfK1

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την πέψη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την πέψη

    pepsi 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερφαινολικό ελαιόλαδο

    Φρούτα για πρωινό

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Το ταξίδι της τροφής

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Το ρολόι του σώματος πρέπει να λειτουργεί καλά

    Πρόληψη χολολιθίασης

    Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη grappa

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φυτικά ένζυμα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

      

  • Έρπης ζωστήρας Έρπης ζωστήρας

    Ο έρπης ζωστήρ είναι μια νόσος που εκδηλώνεται, συχνά, ως ένα επώδυνο ετερόπλευρο δερματικό εξάνθημα

    Ο έρπητας ζωστήρας είναι ένα επώδυνο εξάνθημα που προκαλεί νευραλγία κι έχει διάρκεια 2–4 εβδομάδες. Προκαλείται από τον ιό Varicella zoster (VZV). Παράγοντες κινδύνου είναι το γήρας, η κακή ανοσολογική λειτουργία κι όσοι είχαν ανεμοβλογιά πριν από την ηλικία των 18 μηνών. Η διάγνωση γίνεται με βάση τα συμπτώματα. Διαφορική διάγνωση γίνεται από τον απλό έρπητα, στηθάγχη, τσιμπήματα εντόμων. Κυκλοφορε;i, πια εμβόλιο πρόληψης του έρπητα ζωστήρα. Φάρμακα, όπως η  Aciclovir (αν χορηγηθούν, πρέπει να χορηγηθούν νωρίς). Επίσης, χορηγούνται φάρμακα για τον πόνο.

    Ο έρπητας ζωστήρας, επίσης, γνωστός ως ζωστήρας ή έρπης ζωστήρας, είναι μια ιογενής ασθένεια που χαρακτηρίζεται από επώδυνο δερματικό εξάνθημα με φουσκάλες σε μια τοπική περιοχή.  Συνήθως, το εξάνθημα εμφανίζεται σε μία, ευρεία λωρίδα είτε στην αριστερή είτε στη δεξιά πλευρά του σώματος ή του προσώπου. Δύο έως τέσσερις ημέρες πριν εμφανιστεί το εξάνθημα μπορεί να υπάρχει μυρμήγκιασμα ή τοπικός πόνος στην περιοχή. Διαφορετικά, υπάρχουν, συνήθως, λίγα συμπτώματα, αν και ορισμένοι ασθενείς μπορεί να έχουν πυρετό ή πονοκέφαλο ή να αισθάνονται κουρασμένοι. Το εξάνθημα, συνήθως, θεραπεύεται εντός δύο έως τεσσάρων εβδομάδων, ωστόσο, μερικοί άνθρωποι αναπτύσσουν συνεχή πόνο στα νεύρα που μπορεί να διαρκέσει για μήνες ή χρόνια, μια κατάσταση που ονομάζεται μεθερπητική νευραλγία. Σε άτομα με κακή ανοσολογική λειτουργία το εξάνθημα μπορεί να είναι εκτεταμένο. Εάν το εξάνθημα περιλαμβάνει το μάτι, μπορεί να συμβεί απώλεια όρασης.

    Ο έρπητας ζωστήρας οφείλεται σε επανενεργοποίηση του ιού της ανεμοβλογιάς ζωστήρα (VZV) στο σώμα ενός ατόμου.

    Η ασθένεια της ανεμοβλογιάς προκαλείται από την αρχική λοίμωξη με VZV. Μόλις λυθεί η ανεμοβλογιά, ο ιός μπορεί να παραμείνει ανενεργός στα νευρικά κύτταρα. Όταν επανενεργοποιηθεί, ταξιδεύει από το νευρικό σώμα μέχρι τις απολήξεις του δέρματος, παράγοντας φουσκάλες. Οι παράγοντες κινδύνου για επανενεργοποίηση περιλαμβάνουν το γήρας, την κακή ανοσολογική λειτουργία και την ανεμοβλογιά πριν από την ηλικία των 18 μηνών.

    Ο τρόπος με τον οποίο ο ιός παραμένει στο σώμα ή στη συνέχεια επανενεργοποιείται δεν είναι κατανοητός. Η έκθεση στον ιό που υπάρχει μέσα στις φουσκάλες μπορεί να προκαλέσει ανεμοβλογιά σε κάποιον που δεν την έχει περάσει, αλλά δεν θα προκαλέσει έρπητα ζωστήρα.

    Η διάγνωση βασίζεται, συνήθως, στα σημεία και συμπτώματα ενός ασθενούς.

    Ο ιός της Varicella zoster δεν είναι ο ίδιος με τον ιό του απλού έρπητα. Ωστόσο, ανήκουν στην ίδια οικογένεια ιών. 

    zostir 4

    Το εμβόλιο έρπητα ζωστήρα μειώνει τον κίνδυνο έρπητα ζωστήρα κατά 50% έως 90%, ανάλογα με το εμβόλιο που χρησιμοποιείται. Μειώνει, επίσης, τα ποσοστά της μεθερπητικής νευραλγίας και εάν εμφανιστεί έρπητας ζωστήρας, τη σοβαρότητά του!!!

    Προσοχή!!! Το εμβόλιο του έρπητα ζωστήρα αποτελείται από εξασθενημένο ιό και σε ορισμένα άτομα, ιδίως, τα ανοσοκατασταλμένα μπορεί να προκαλέσει σοβαρή λοίμωξη με έρπητα ζωστήρα, ακόμη και θάνατο!!!

    Εάν αναπτυχθεί έρπητας ζωστήρας, τα αντιιικά φάρμακα, όπως η aciclovir μπορούν να μειώσουν τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της νόσου εάν ξεκινήσουν εντός 72 ωρών από την εμφάνιση του εξανθήματος.

    Όμως τα αντιικά φάρμακα και τα στερεοειδή δεν δείχνουν επίδραση στη μεθερπητική νευραλγία.

    Η παρακεταμόλη, τα ΜΣΑΦ ή τα οπιοειδή χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν στον οξύ πόνο. 

    Υπολογίζεται ότι περίπου το ένα τρίτο των ανθρώπων αναπτύσσουν έρπητα ζωστήρα σε κάποιο σημείο της ζωής τους. Ενώ, είναι πιο συχνός στους ηλικιωμένους, τα παιδιά μπορεί, επίσης, να πάσχουν από την ασθένεια.

    zostir 1

    0 Έρπης ζωστήρας είναι μια νόσος που εκδηλώνεται, συχνά, ως ένα επώδυνο ετερόπλευρο δερματικό εξάνθημα. Ο ζωστήρας εμφανίζεται μετά από ενεργοποίηση του ιού της ανεμοβλογιάς, έρπητα ζωστήρα ο οποίος βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση στις οπίσθιες ρίζες των γαγγλίων.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα, Εξωκρινείς αδένες, Νευρικό σύστημα

    • Εμφανίζεται στο 10% με 20% του πληθυσμού σε κάποια στιγμή
    • Ενεργός έρπης ζωστήρας 16,7/100.000
    • Μεθερπητική νευραλγία 60/100.000

    Επικρατέστερη ηλικία: Αυξανόμενη επίπτωση με την πάροδο της ηλικίας. 80% των περιπτώσεων είναι άτομα άνω των 20 χρονών (2-3 στα 100 ηλικίας 20-50, 10 στα 1.000 > 80 χρονών)

    Επικρατέστερο φύλλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    Πρόδρομη φάση (αίσθηση στο προσβεβλημένο δερμοτόμιο πρίν το εξάνθημα):

    • Καύσος
    • Κνησμός
    • Νυγμοειδής πόνος

    Οξεία φάση:

    • Γενικά συμπτώματα
    • Κόπωση
    • Αδιαθεσία
    • Κεφαλαλγία
    • Ελαφρός πυρετός
    • Δερματομιακό εξάνθημα
    • Αδυναμία (1% παρουσιάζουν αδυναμία κατά την διασπορά του εξανθήματος)
    • Αρχικά ευρυθηματώδες και κηλιδοβλατιδώδες που εξελίσσεται ταχέως σε ομάδα φυσαλίδων
    • Οι φυσαλίδες μετατρέπονται σε φλυκταινώδεις και/η αιμορραγικές βλάβες σε 3-4 ημέρες
    • Υποχώρηση του εξανθήματος και σχηματισμό εφελκίδων σε 14-21 ημέρες
    • Πιθανή εμφάνιση ζωστήρα, χωρίς εξάνθημα

    Χρόνια φάση:

    • Μεθερπητική νευραλγία (15% συνολικά αυξάνεται δραματικά με την ηλικία)

    zostir 9

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    Ενεργοποίηση του αδρανούς ιού της ανεμοβλογιάς/ζωστήρα στις οπίσθιες νωτιαίες ρίζες

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Αυξανόμενης της ηλικίας
    • Ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς ή ασθενείς με κακοήθεια
    • Χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη
    • Ακτινοθεραπεία νωτιαίου μυελού
    • Χημμειοθεραπείες
    • Λευχαιμία
    • Λέμφωμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Εξάνθημα - ιός του απλού έρπητα, ιός Coxsackie, δερματίτιδα εξ επαφής, επιπολής πυοδερματίτιδα
    • Πόνος - χολοκυστίτιδα, πλευρίτιδα, έμφραγμα του μυοκαρδίου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Σπανίως απαραίτητα
    • Καλλιέργεια ιού
    • Δοκιμασία μονοκλωνικών αντισωμάτων
    • Τίτλος αντισωμάτων στην οξεία φάση και την ανάρρωση.Το πιο δημοφιλές τεστ ανιχνεύει αντίσωμα IgM ειδικό για το VZV στο αίμα. Αυτό εμφανίζεται μόνο κατά την ανεμοβλογιά ή έρπητα ζωστήρα και όχι όταν ο ιός είναι αδρανής
    • Το πιο δημοφιλές τεστ ανιχνεύει αντίσωμα IgM ειδικό για το VZV στο αίμα. Αυτό εμφανίζεται μόνο κατά την ανεμοβλογιά ή έρπητα ζωστήρα και όχι όταν ο ιός είναι αδρανής. 
    • Το υγρό που συλλέγεται από μια φυσαλίδα δοκιμάζεται με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης για VZV DNA ή εξετάζεται με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο για σωματίδια ιού. Οι δοκιμές μοριακής βιολογίας που βασίζονται σε in vitro ενίσχυση νουκλεϊκού οξέος (δοκιμές PCR) θεωρούνται σήμερα οι πιο αξιόπιστες. Οι πιο πρόσφατες δοκιμές PCR σε πραγματικό χρόνο είναι γρήγορες, εύκολες στην εκτέλεση και τόσο ευαίσθητες και έχουν μικρότερο κίνδυνο μόλυνσης. Έχουν επίσης περισσότερη ευαισθησία από τις ιογενείς καλλιέργειες. 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα με ενδοπυρηνικά έγκλειστα
    • Λεμφοειδής διήθηση των αισθητικών γαγγλίων με εστιακή αιμορραγία και καταστροφή των νευρικών κυττάρων

    zostir 3

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Υγρά επιθέματα με νερό ή 5% διάλυμα αλουμινίου για 30 με 60 λεπτά, 4-6 φορές την ημέρα
    • Διαλύματα καλαμίνης

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η διάρκεια του εξανθήματος είναι 2-3 εβδομάδες
    • Πιθανή μετάδοση του εξανθήματος και ενοχλητικά συμπτώματα (γενικά συμπτώματα και εξάπλωση του εξανθήματος)
    • Πιθανή μεθερπητική νευραλγία

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αναλγητικά (ακεταμινοφαίνη, κωδεϊνη, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα)
    • Σουλφαδιαζίνη αργύρου τοπικά για δευτερογενώς μολυσμένο εξάνθημα
    • Ασυκλοβίρη (Zovirax) ΕΦ 5 mg/Kg κάθε 8 ώρες ή από το στόμα 800 mg κάθε 4 ώρες (5 δόσεις την ημέρα). Απόλυτη ένδειξη σε ζωστήρα που σχετίζεται με σοβαρή υποκείμενη νόσο και σε προσβολή οφθαλμού. Στον οφθαλμικό ζωστήρα 600 mg κάθε 4 ώρες (5 φορές ημερησίως)
    • Η ασυκλοβίρη στους υπόλοιπους, όταν δίνεται πρώιμα (μεσα σε 48 ώρες από την εμφάνιση του εξανθήματος) ανακουφίζει από τα συμπτώματα και συντελεί στην ταχύτερη υποχώρηση του εξανθήματος, παρουσιάζει έχει, όμως, πολλές παρενέργειες
    • Τα στοιχεία είναι αντιφατικά σχετικά με τη χορήγηση της ασυκλοβίρης στην οξεία φάση και την επίπτωση/σοβαρότητα της μεθερπητικής νευραλγίας
    • Παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας κατά τη λήψη ασυκλοβίρης

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις της ασυκλοβίρης:

    • Η προβενεσίδη μπορεί να αναστείλει την απέκκριση της ακυκλοβίρης

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βιδαραβίνη, τοπικά ιδοξουριδίνη σε διμεθυλοσουλφοξίδη
    • Flamciclovir που είναι προφάρμακο για μετατροπή σε penciclovir. Φαίνεται να έχει ίδια αποτελεσματικότητα με την ασυκλοβίρη. Η βελτιωμένη βιοδιαθεσιμότητα του επιτρέπει χωρισμό της μέγιστης δόσης σε 3 δόσεις ημερησίως και μπορεί να βοηθήσει στην ανοχή του δόση 500 mg από το στόμα κάθε 8ωρο

    Οι στόχοι της θεραπείας είναι να περιοριστεί η σοβαρότητα και η διάρκεια του πόνου, να μειωθεί η διάρκεια ενός επεισοδίου έρπητα ζωστήρα και να μειωθούν οι επιπλοκές. Συχνά, απαιτείται συμπτωματική θεραπεία για την επιπλοκή της μεθερπητικής νευραλγίας.  

    Αναλγητικά

    Τα άτομα με ήπιο έως μέτριο πόνο μπορούν να υποβληθούν σε θεραπεία με φάρμακα για τον πόνο. Οι τοπικές λοσιόν που περιέχουν καλαμίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο εξάνθημα ή στις φουσκάλες και μπορεί να είναι καταπραϋντικές. Περιστασιακά, ο έντονος πόνος μπορεί να απαιτεί φάρμακα με οπιοειδή, όπως η μορφίνη. Μόλις οι βλάβες ηρεμήσουν, μπορεί να χρησιμοποιηθεί κρέμα καψαϊκίνης. Τα τοπικά επιθέματα λιδοκαΐνης μπορεί, επίσης, να μειώσουν τον πόνο. Η χορήγηση της γκαμπαπεντίνης μαζί με τα αντιιικά χρησιμοποιείται για να προσφέρει ανακούφιση από τη μεθερπητική νευραλγία. 

    Αντιιικά

    Τα αντιιικά φάρμακα μπορεί να μειώσουν τη σοβαρότητα και τη διάρκεια του έρπητα ζωστήρα. Ωστόσο, δεν αποτρέπουν τη μεθερπητική νευραλγία. Από αυτά τα φάρμακα, η aciclovir ήταν η συνήθης θεραπεία, αλλά τα νεότερα φάρμακα valaciclovir και famciclovir παρουσιάζουν παρόμοια ή ανώτερη αποτελεσματικότητα και καλή ασφάλεια και ανεκτικότητα. Τα φάρμακα χρησιμοποιούνται τόσο για την πρόληψη (για παράδειγμα σε άτομα με HIV/AIDS, όσο και ως θεραπεία κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης. Οι επιπλοκές σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα με έρπητα ζωστήρα μπορεί να μειωθούν με ενδοφλέβια ακικλοβίρη. Σε άτομα που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο επανειλημμένων επεισοδίων έρπητα ζωστήρα, συνήθως, είναι αποτελεσματικές πέντε ημερήσιες στοματικές δόσεις aciclovir. 

    Στερεοειδή

    Τα κορτικοστεροειδή δε φαίνεται να μειώνουν τον κίνδυνο μακροχρόνιου πόνου και συστήνονται στο σύνδρομο Ramsay Hunt.

    Οφθαλμικός ζωστήρας

    Η θεραπεία για τον οφθαλμικό ζωστήρα είναι παρόμοια με την τυπική θεραπεία για έρπητα ζωστήρα σε άλλα σημεία. Προτείνονται η ασυκλοβίρη και η βαλακυκλοβίρη. Το σημαντικό πλεονέκτημα της βαλακυκλοβίρης έναντι της ακυκλοβίρης είναι η δόση της μόνο τρεις φορές / ημέρα (σε σύγκριση με τη δόση πέντε φορές / ημέρα της ασυκλοβίρης), η οποία θα μπορούσε να το καταστήσει πιο βολικό για τους ανθρώπους και να βελτιώσει την τήρηση της θεραπείας. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από τα συμπτώματα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Μεθερπητική νευραλγία
    • Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα
    • Δερματική διασπορά
    • Επιμόλυνση των δερματικών βλαβών
    • Σπλαχνική προσβολή
    • Κινητική αδυναμία στην περιφέρεια
    • Τμηματική μυελίτιδα
    • Σύνδρομο κρανιακών νεύρων, κυρίως, οφθαλμικού και προσωπικού (σύνδρομο Ramsay Hunt)
    • Έλκος κερατοειδούς
    • Σύνδρομο GUILAIN-BARRE

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    • Υποχώρηση του εξανθήματος σε 14 με 21 ημέρες
    • Η μεθερπητική νευραλγία ορίζεται σαν πόνος που διαρκεί τουλάχιστον 1 μήνα μετά την υποχώρηση του εξανθήματος
    • Η μεθερπητική νευραλγία έχει αυξανόμενη επίπτωση με την ηλικία (4% σε ηλικία 30-50, 34% πάνω από 80 χρονών)

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    Ανοσοκαταστολή συμπεριλαμβανομένης της λοίμωξης HIV, δέκτες μοσχευμάτων και νεοπλάσματα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΕ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

    Παιδιατρικό

    • Εμφανίζεται, σπανίως, στα παιδιά (πρωτοπαθώς ανοσοκατεσταλμένα)
    • Αναφέρεται σε νεογνά που έχουν μολυνθεί πρωτοπαθώς στη μήτρα

    Γηριατρικό:

    • Αυξημένη επίπτωση και επιπολασμός
    • Αυξημένη επίπτωση μεθερπητικής νευραλγίας

    Άλλα: Σε νεαρά άτομα με ζωστήρα εξετάζουμε την πιθανότητα λοίμωξης με HIV

    ΚΥΗΣΗ

    Μπορεί να παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια της κυήσεως

    • Ανεμοβλογιά
    • Απλός έρπητας
    • Οφθαλμικός έρπητας ζωστήρας

    ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΘΕΡΠΗΤΙΚΗ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑ 

    Τα κορτικοστεροειδή δεν βοηθούν στην πρόληψη της μεθερπητικής νευραλγίας.

    Η Capsaicin είναι αποτελεσματική

    Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση των νεύρων (TENS)

    Χαμηλή δόση αμινοτρυπτιλίνης είναι τα φάρμακα εκλογής. 

    Η βιοδιαθέσιμη βιταμίνη Β12 είναι, επίσης, θεραπευτική

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    zostir 2

    Διαβάστε, επίσης,

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ενδείξεις βελονισμού

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Protocel για τον καρκίνο

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Σφένδαμος

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Θαλασσαιμία Θαλασσαιμία

    Η Μεσογειακή Αναιμία

     

    Η θαλασσαιμία ή μεσογειακή αναιμία ή κληρονομική λεπτοκυττάρωση ή Μείζων κι Ελάσσων θαλασσαιμία είναι ομάδα κληρονομικών διαταραχών που επηρεάζουν την σύνθεση της αιμοσφαιρίνης.

    Η θαλασσαιμία είναι διαταραχή της παιδικής ηλικίας.

    Γενετική συμβουλή προτείνεται σε γονείς ή συγγενείς παιδιού για θαλασσαιμία και για κάθε άτομο με ελάσσονα β-θαλασσαιμία

    Στη β- θαλασσαιμία υπάρχει ελλιπής σύνθεση της β-σφαιρίνης, ενώ στην α-θαλασσαιμία υπάρχει ελλιπής σύνθεση της α-σφαιρίνης.

    Αυτό οδηγεί σε ελλιπή σύνθεση αιμοσφαιρίνης με αποτέλεσμα υπόχρωμα και μικροκυτταρικά ερυθροκύτταρα.

    Η ανωμαλία των ερυθροκυττάρων είναι το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο των θαλασσαιμιών.

    Η θαλασσαιμία παρουσιάζεται, κυρίως, στις Μεσογειακές χώρες, τη Μέση Ανατολή και τη Νοτιοανατολική Ασία και σε εθνικές ομάδες που προέρχονται από αυτές τις περιοχές.

    Η θαλασσαιμία κληρονομείται με αυτοσωματικό υπολειπόμενο τρόπο

    Αν κληρονομηθεί ένα ελαττωματικό γονίδιο=ηπιότερη μορφή θαλασσαιμίας

    Αν κληρονομηθούν δύο ελαττωματικά γονίδια=βαριά μορφήθαλασσαιμίας

    Τύποι θαλασσαιμίας

    β-θαλασσαιμία ομόζυγη αναιμία Cooley

    Βαριά αναιμία με καθυστέρηση της ανάπτυξης

    Ηπατοσπληνομεγαλία

    Διαπλάτυνση του μυελού των οστών

    Δυσμορφίες των οστών

    Οι μεταγγίσεις αίματος είναι απαραίτητες για τη διατήρηση στη ζωή

    Ενδιάμεση θαλασσαιμία

    Ηπιότερη μορφή

    Θεραπεία με μεταγγίσεις μπορεί να μη χρειαστεί

    Στίγμα θαλασσαιμίας (άλφα ή βήτα)

    Ήπια αναιμία με μικροκυττάρωση και υποχρωμία

    Δε χρειάζεται θεραπεία με μεταγγίσεις

    thalassemia 1

    Επιπτώσεις και επιπολασμός θαλασσαιμίας

    Η επίπτωση του στίγματος θαλασσαιμίας στις εθνικές ομάδες είναι 3-5%

    Τα συμπτώματα αρχίζουν να εμφανίζονται 3-6 μήνες μετά τη γέννηση

    Τα αρσενικά επηρεάζονται εξίσου με τα θηλυκά

    Σημεία και συμπτώματα θαλασσαιμίας

    Ωχρότητα

    Μειωμένη ανάπτυξη

    Ελαττωμένη πρόσληψη τροφής

    Εύκολη κόπωση

    Δύσπνοια

    Σπληνομεγαλία

    Ίκτερος

    Έλκη στα κάτω άκρα

    Χολολιθίαση

    Παθολογικά κατάγματα

    Αίτια θαλασσαιμίας

    Γενετικά

    Παράγοντες κινδύνου θαλασσαιμίας

    Οικογενειακό ιστορικό

    Διαφορική διάγνωση θαλασσαιμίας

    Σιδηροπενία

    Άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες

    Άλλες αιμολυτικές αναιμίες

    thalassemia 2

    Διάγνωση θαλασσαιμίας

    -Αιμοσφαιρίνη

    Αυξημένα επίπεδα Α2 αιμοσφαιρίνης στο στίγμα της β-θαλασσαιμίας

    Αυξημένη Α2 αιμοσφαιρίνη, αυξημένη αιμοσφαιρίνη F, ελαττωμένη ή απούσα αιμοσφαιρίνη Α1 στην ομόζυγη β-θαλασσαιμία ή την ενδιάμεση

    -Περιφερικό αίμα

    Έκδηλη μικροκυττάρωση

    Ανισοκυττάρωση

    Υποχρωμία

    Βασεόφιλη στίξη

    Υψηλά ποσοστά στοχοκυττάρων

    Αυξημένος αριθμός δικτυοερυθροκυττάρων

    -Αιματοκρίτης

    Κυμαίνεται από 28-40% στο στίγμα θαλασσαιμίας άλφα και βήτα

    Μπορεί να είναι κάτω από 10% στην ομόζυγη β-θαλασσαιμία

    Παθολαγοανατομικά ευρήματα θαλασσαιμίας

    Υπερδραστηριότητα μυελού οστών

    Εναποθέσεις σιδήρου στον καρδιακό μυ

    Ηπατική σιδήρωση

    Απεικονιστικές εξετάσεις θαλασσαιμίας

    Ακτινογραφία θώρακος

    Παχυμένη διπλόη κρανίου

    Οστεοπόρωση

    thalassemia 4

    Θεραπεία θαλασσαιμίας

    Ασθενείς με ήπια κι ενδιάμεση θαλασσαιμία δε χρειάζονται θεραπεία

    Ασθενείς με βαριά θαλασσαιμία πρέπει να διατηρούν τη μέση τιμή αιμοσφαιρίνης, τουλάχιστον, 9,3 gr/dl με ένα κανονικό πρόγραμμα μεταγγίσεων (μεταγγίσεις 15 ml/Kg, περίπου, με διαστήματα 5 εβδομάδων, μεταξύ τους

    Συμπληρώματα φυλλικού οξέος

    Αντιμετώπιση των λοιμώξεων

    Σπληνεκτομή

    Αν ο υπερεσπληνισμός προκαλεί σημαντική αύξηση των απαιτήσεων σε μετάγγιση

    Η σπληνεκτομή αναβάλλεται η εγχείρηση έως την ηλικία 6 ετών, λόγω αυξημένου κινδύνου λοίμωξης

    Απαιτείται η χορήγηση αντιπνευμονιοκοκκικού εμβολίου 1 μήνα πριν τη σπληνεκτομή

    Προφύλαξη με καθημερινή δόση πενικιλλίνης

    Υπερφόρτωση με σίδηρο

    Οι ασθενείς σε θεραπεία μεταγγίσεων αυξάνουν τον ολικό σίδηρο σώματος 4 φορές πάνω από το κανονικό

    Αποσιδήρωση

    Μεταμόσχευση μυελού οστών

    Θεραπεύει την πάθηση, αλλά σχετίζεται με θνησιμότητα και νοσηρότητα

    Πρέπει να αποφεύγονται οι έντονες δραστηριότητες π.χ. ποδόσφαιρο

    Τα αποδεκτά επίπεδα δραστηριότητας θα χρειαστεί να καθοριστούν εξατομικευμένα, ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου

    Δίαιτα θαλασσαιμίας

    Πρέπει να αποφεύγονται τροφές πλούσιες σε σίδηρο, όπως κρέατα, συκώτι και κάποια δημητριακά

    Η πόση τσαγιού, βοηθά στην ελάττωση του σιδήρου

    Απαιτείται γενετική συμβουλή

    Μπορεί να συμβεί ηπατίτιδα και υπερφόρτωση με σίδηρο

    Φάρμακα που χορηγούνται σε θαλασσαιμία

    Αντιβιοτικά σε λοίμωξη

    Συμπληρώματα φυλλικού οξέος

    Αποσιδήρωση (δεφεροξαμίνη). Συνεχής υποδόρια ή ενδοφλέβια έγχυση με μικρή αντλία έγχυσης 40 mg/Kg την ημέρα (σε 10 ώρες) και αρχίζει πριν την ηλικία των 8 ετών

    thalassemia 5

    Παρακολούθηση ασθενών με θαλασσαιμία

    Η παρακολούθηση είναι απαραίτητη εφόρου ζωής, επειδή η εξέλιξη τόσο της νόσου όσο και της θεραπείας, έχουν ποικίλες πιθανές επιπλοκές

    Πρόληψη και αποφυγή θαλασσαιμίας

    Προγεννητική συμβουλή

    Γενετική συμβουλή

    Προγεννητική διάγνωση με μελέτη των γονιδίων της β-σφαιρίνης που γίνεται στο DNA εμβρυϊκών κυττάρων που λαμβάνονται με αμνιοκέντηση στη 14η εβδομάδα

    Πρόληψη επιπλοκών 

    Εκτίμηση τυχόν θαλασσαιμίας στην ηλικία ενός έτους, για απόγονους ενηλίκων με θαλασσαιμία

    Αποφυγή λοιμώξεων

    Θεραπεία λοιμώξεων μετά από σπληνεκτομή (π.χ. αμπικιλλίνη)

    Περιοδικός οδοντιατρικός έλεγχος

    Αποφυγή δραστηριοτήτων που θα μπορούσαν να προκαλέσουν οστικά κατάγματα

    Επιπλοκές θαλασσαιμίας

    Χρόνια αιμόλυση

    Επιρρέπεια σε λοιμώξεις μετά από σπληνεκτομή

    Λοιμώξεις από μετάγγιση αίματος

    Παρεμπίπτουσες λοιμώξεις

    Επιδείνωση της αναιμίας στη διάρκεια των λοιμώξεων

    Ίκτερος

    Έλκη στα κάτω άκρα

    Χολολιθίαση

    Παθολογικά κατάγματα

    Παθολογικός ρυθμός ανάπτυξης

    Καθυστερημένη ή απούσα εφηβεία

    Ηπατική σιδήρωση

    Αιμολυτικά αναιμία

    Σπληνομεγαλία

    Καρδιακή νόσος από υπερφόρτωση με σίδηρο

    Απλαστικές και μεγαλοβλαστικές κρίσεις

    Πορεία και πρόγνωση θαλασσαιμιών

    Οι ασθενείς με ομόζυγη θαλασσαιμία ζουν κατά μέσο όρο μέχρι τα 25 έτη

    Ασθενείς με ελάσσονα θαλασσαμία ζουν φυσιολογικά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    anemia 9

    Διαβάστε, επίσης

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Δεφερασιρόξη για τη μεσογειακή αναιμία

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Αιμολυτική αναιμία

    Ελονοσία

    Αιμοχρωμάτωση

    www.emedi.gr