Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014 20:45

Οι δερματοπάθειες των μεγάλων πόλεων

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Ποιες δερματοπάθειες είναι σε έξαρση

Η αύξηση των δερματοπαθειών, ξεκινώντας ήδη από τη βρεφική ηλικία, οφείλεται στα χημικά του περιβάλλοντος.

Αυτό έδειξε μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών που χαρτογράφησε τις δερματικές παθήσεις της παιδικής ηλικίας.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό International Journal of Dermatology, που διεξήχθη από ειδικούς  του Τμήματος Δερματολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Οι δερματοπάθειες που εμφάνισαν έξαρση ήταν η δερματίτιδα/έκζεμα 34,7%, δερματικές λοιμώξεις 19,3%, σπίλοι 5,6%, ψώρα 4,8%, τσιμπήματα εντόμων 4,3%.

Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Χρόνια δερματίτιδα

Αλλεργίες στα παιδιά

Τα βότανα για το έκζεμα

Δερματίτιδα εξ επαφής από δηλητηριώδη κισσό

Δερματίτιδα Berloque

Αλλεργικά διαγνωστικά τεστ

Διαφορική διάγνωση κηλίδων του δέρματος

Έχετε πολλές ελιές;

Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

Αναφυλαξία

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 2456 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 18 Ιουνίου 2019 21:06
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία

    Πνευμονία

    Η πνευμονία είναι μια λοίμωξη που προκαλεί φλεγμονή στους αερόσακους στον έναν ή και στους δύο πνεύμονες. Οι αερόσακοι μπορεί να γεμίσουν με υγρό ή πύον, προκαλώντας βήχα με φλέγματα ή πύον, πυρετό, ρίγη και δυσκολία στην αναπνοή. Μια ποικιλία οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων των βακτηρίων, των ιών και των μυκήτων, μπορεί να προκαλέσουν πνευμονία. Η πνευμονία μπορεί να ποικίλλει σε σοβαρότητα από ήπια έως απειλητική για τη ζωή. Είναι πιο σοβαρό για βρέφη και μικρά παιδιά, άτομα άνω των 65 ετών και άτομα με προβλήματα υγείας ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της πνευμονίας ποικίλλουν από ήπια έως σοβαρά, ανάλογα με παράγοντες όπως ο τύπος του μικροβίου που προκαλεί τη λοίμωξη, η ηλικία και η γενική υγεία. Τα ήπια σημεία και συμπτώματα είναι συχνά παρόμοια με εκείνα του κρυολογήματος ή της γρίπης, αλλά διαρκούν περισσότερο.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της πνευμονίας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Πόνος στο στήθος όταν αναπνέετε ή βήχετε
    • Σύγχυση ή αλλαγές στη νοητική κατάσταση (σε ενήλικες ηλικίας 65 ετών και άνω)
    • Βήχας, που μπορεί να προκαλέσει φλέγματα
    • Κούραση
    • Πυρετός, εφίδρωση και τρέμουλο
    • Χαμηλότερη από την φυσιολογική θερμοκρασία σώματος (σε ενήλικες άνω των 65 ετών και άτομα με αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα)
    • Ναυτία, έμετος ή διάρροια
    • Δυσκολία στην αναπνοή

    Τα νεογνά και τα βρέφη μπορεί να μην παρουσιάζουν κανένα σημείο της μόλυνσης. Ή μπορεί να κάνουν εμετό, να έχουν πυρετό και βήχα, να φαίνονται ανήσυχοι ή κουρασμένοι και χωρίς ενέργεια ή να έχουν δυσκολία στην αναπνοή και στο φαγητό. 

    Επισκεφθείτε το γιατρό σας εάν έχετε δυσκολία στην αναπνοή, πόνο στο στήθος, επίμονο πυρετό 39 C ή υψηλότερο ή επίμονο βήχα, ειδικά εάν βγάζετε με το βήχα πύον.

    Είναι ιδιαίτερα σημαντικό τα άτομα σε αυτές τις ομάδες υψηλού κινδύνου να επισκέπτονται έναν γιατρό:

    • Ενήλικες άνω των 65 ετών
    • Παιδιά κάτω των 2 ετών με σημεία και συμπτώματα
    • Άτομα με υποκείμενη κατάσταση υγείας ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα
    • Άτομα που λαμβάνουν χημειοθεραπεία ή λαμβάνουν φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα
    • Για ορισμένους ηλικιωμένους και άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια ή χρόνια πνευμονικά προβλήματα, η πνευμονία μπορεί γρήγορα να γίνει μια απειλητική για τη ζωή κατάσταση.

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Πολλά μικρόβια μπορούν να προκαλέσουν πνευμονία. Τα πιο συχνά είναι τα βακτήρια και οι ιοί στον αέρα που αναπνέουμε. Το σώμα, συνήθως, εμποδίζει αυτά τα μικρόβια να μολύνουν τους πνεύμονες. Μερικές φορές όμως αυτά τα μικρόβια μπορούν να υπερνικήσουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα, ακόμα κι αν η υγεία σας είναι γενικά καλή.

    Η πνευμονία ταξινομείται ανάλογα με τους τύπους μικροβίων που την προκαλούν και από πού πάθατε τη μόλυνση. 

    Πνευμονία της κοινότητας

    Η πνευμονία της κοινότητας είναι ο πιο συχνός τύπος πνευμονίας. Εμφανίζεται εκτός νοσοκομείων ή άλλων εγκαταστάσεων υγειονομικής περίθαλψης.

    Μπορεί να προκληθεί από:

    • Βακτήρια. Η πιο συχνή αιτία βακτηριακής πνευμονίας είναι ο Streptococcus pneumoniae. Αυτός ο τύπος πνευμονίας μπορεί να εμφανιστεί από μόνος του ή μετά από κρυολόγημα ή γρίπη. Μπορεί να επηρεάσει ένα μέρος (λοβό) του πνεύμονα, μια κατάσταση που ονομάζεται λοβιακή πνευμονία.
    • Οργανισμοί που μοιάζουν με βακτήρια. Το Mycoplasma pneumoniae μπορεί επίσης να προκαλέσει πνευμονία. Συνήθως προκαλεί ηπιότερα συμπτώματα από άλλους τύπους πνευμονίας. Η περιπατητική πνευμονία είναι ένα άτυπο όνομα που δίνεται σε αυτόν τον τύπο πνευμονίας, ο οποίος συνήθως δεν είναι αρκετά σοβαρός ώστε να απαιτεί ανάπαυση στο κρεβάτι.
    • Μύκητες. Αυτός ο τύπος πνευμονίας είναι πιο συχνός σε άτομα με χρόνια προβλήματα υγείας ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα και σε άτομα που έχουν εισπνεύσει μεγάλες δόσεις των οργανισμών. Οι μύκητες που την προκαλούν μπορούν να βρεθούν στο έδαφος ή στα περιττώματα των πτηνών και ποικίλλουν ανάλογα με τη γεωγραφική θέση.
    • Ιούς, συμπεριλαμβανομένου του COVID-19. Ορισμένοι από τους ιούς που προκαλούν κρυολόγημα και τη γρίπη μπορεί να προκαλέσουν πνευμονία. Οι ιοί είναι η πιο συχνή αιτία πνευμονίας σε παιδιά μικρότερα των 5 ετών. Η ιογενής πνευμονία είναι συνήθως ήπια. Αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να γίνει πολύ σοβαρό. Ο κορωνοϊός 2019 (COVID-19) μπορεί να προκαλέσει πνευμονία, η οποία μπορεί να γίνει σοβαρή.

    Νοσοκομειακή πνευμονία

    Μερικοί άνθρωποι κολλάνε πνευμονία κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στο νοσοκομείο για άλλη ασθένεια. Η νοσοκομειακή πνευμονία μπορεί να είναι σοβαρή επειδή τα βακτήρια που την προκαλούν μπορεί να είναι πιο ανθεκτικά στα αντιβιοτικά και επειδή τα άτομα που την προσβάλλουν είναι ήδη άρρωστα. Τα άτομα που βρίσκονται σε αναπνευστικά μηχανήματα (αναπνευστήρες), που χρησιμοποιούνται συχνά σε μονάδες εντατικής θεραπείας, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αυτού του τύπου πνευμονίας.

    Πνευμονία που αποκτήθηκε από την υγειονομική περίθαλψη

    Η πνευμονία που αποκτάται από την υγειονομική περίθαλψη είναι μια βακτηριακή λοίμωξη που εμφανίζεται σε άτομα που ζουν σε εγκαταστάσεις μακροχρόνιας φροντίδας ή που λαμβάνουν περίθαλψη σε εξωτερικά ιατρεία, συμπεριλαμβανομένων των κέντρων αιμοκάθαρσης νεφρών. Όπως η πνευμονία που αποκτάται από το νοσοκομείο, η πνευμονία που αποκτάται από την υγειονομική περίθαλψη μπορεί να προκληθεί από βακτήρια που είναι πιο ανθεκτικά στα αντιβιοτικά.

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Η πνευμονία από εισρόφηση εμφανίζεται όταν εισπνέετε φαγητό, ποτό, εμετό ή σάλιο στους πνεύμονές σας. Η εισρόφηση είναι πιο πιθανή εάν κάτι διαταράσσει τα φυσιολογικά αντανακλαστικά, όπως εγκεφαλική βλάβη ή πρόβλημα κατάποσης ή υπερβολική χρήση αλκοόλ ή ναρκωτικών.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Η πνευμονία μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε.

    Όμως οι δύο ηλικιακές ομάδες που διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο είναι:

    • Παιδιά ηλικίας 2 ετών ή μικρότερα
    • Άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω

    Άλλοι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν:

    • Νοσηλευόμενοι. Διατρέχετε μεγαλύτερο κίνδυνο πνευμονίας εάν βρίσκεστε σε μονάδα εντατικής θεραπείας νοσοκομείου, ειδικά εάν βρίσκεστε σε μηχάνημα που σας βοηθά να αναπνέετε (αναπνευστήρας).
    • Χρόνιες ασθένειες. Είναι πιο πιθανό να πάθετε πνευμονία εάν έχετε άσθμα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) ή καρδιακή νόσο.
    • Κάπνισμα. Το κάπνισμα βλάπτει τη φυσική άμυνα του σώματός σας ενάντια στα βακτήρια και τους ιούς που προκαλούν πνευμονία.
    • Εξασθενημένο ή κατασταλμένο ανοσοποιητικό σύστημα. Τα άτομα που έχουν HIV/AIDS, που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση οργάνων ή που λαμβάνουν χημειοθεραπεία ή μακροχρόνια στεροειδή διατρέχουν κίνδυνο.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Ακόμη και με τη θεραπεία, ορισμένα άτομα με πνευμονία, ειδικά εκείνα που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου, μπορεί να εμφανίσουν επιπλοκές, όπως:

    • Βακτήρια στην κυκλοφορία του αίματος (βακτηριαιμία). Τα βακτήρια που εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος από τους πνεύμονές σας μπορούν να μεταδώσουν τη μόλυνση σε άλλα όργανα, προκαλώντας δυνητικά ανεπάρκεια οργάνων.
    • Δυσκολία αναπνοής. Εάν η πνευμονία σας είναι σοβαρή ή έχετε χρόνιες υποκείμενες πνευμονικές παθήσεις, μπορεί να έχετε πρόβλημα να αναπνεύσετε αρκετό οξυγόνο. Μπορεί να χρειαστεί να νοσηλευτείτε και να χρησιμοποιήσετε αναπνευστικό μηχάνημα (αναπνευστήρα) όσο ο πνεύμονάς σας επουλώνεται.
    • Συσσώρευση υγρού γύρω από τους πνεύμονες (υπεζωκοτική συλλογή). Η πνευμονία μπορεί να προκαλέσει τη συσσώρευση υγρού στο λεπτό διάστημα μεταξύ των στρωμάτων του ιστού που καλύπτουν τους πνεύμονες και την κοιλότητα του θώρακα (υπεζωκότας). Εάν το υγρό μολυνθεί, μπορεί να χρειαστεί να το αποστραγγίσετε μέσω θωρακικού σωλήνα ή να το αφαιρέσετε με χειρουργική επέμβαση.
    • Πνευμονικό απόστημα. Ένα απόστημα εμφανίζεται εάν σχηματιστεί πύον σε μια κοιλότητα στον πνεύμονα. Ένα απόστημα αντιμετωπίζεται συνήθως με αντιβιοτικά. Μερικές φορές, απαιτείται χειρουργική επέμβαση ή παροχέτευση με μακριά βελόνα ή σωλήνα που τοποθετείται στο απόστημα για την αφαίρεση του πύου.

    20210515 123748

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Για να βοηθήσετε στην πρόληψη της πνευμονίας:

    • Εφαρμόστε καλή υγιεινή. Για να προστατευθείτε από λοιμώξεις του αναπνευστικού που μερικές φορές οδηγούν σε πνευμονία, πλένετε τακτικά τα χέρια σας ή χρησιμοποιείτε απολυμαντικό χεριών με βάση το αλκοόλ.
    • Μην καπνίζετε. Το κάπνισμα βλάπτει τη φυσική άμυνα των πνευμόνων σας έναντι των λοιμώξεων του αναπνευστικού (κάποιοι θεωρούν ότι έχει προστατευτικό αποτέλεσμα).
    • Διατηρήστε το ανοσοποιητικό σας σύστημα ισχυρό. Κοιμηθείτε αρκετά, ασκείστε τακτικά και ακολουθήστε μια υγιεινή διατροφή.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Ο γιατρός σας θα ξεκινήσει ρωτώντας για το ιατρικό σας ιστορικό και κάνοντας μια φυσική εξέταση, συμπεριλαμβανομένης της ακρόασης των πνευμόνων σας με ένα στηθοσκόπιο για να ελέγξει για μη φυσιολογικούς ήχους φυσαλίδων ή τριξίματος που υποδηλώνουν πνευμονία.

    Εάν υπάρχει υποψία πνευμονίας, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει τις ακόλουθες εξετάσεις:

    • Εξετάσεις αίματος. Οι εξετάσεις αίματος χρησιμοποιούνται για να επιβεβαιώσουν μια λοίμωξη και να προσπαθήσουν να αναγνωρίσουν τον τύπο του οργανισμού που προκαλεί τη μόλυνση. Ωστόσο, η ακριβής αναγνώριση δεν είναι πάντα δυνατή.
    • Ακτινογραφία θώρακος. Αυτό βοηθά τον γιατρό σας να διαγνώσει την πνευμονία και να προσδιορίσει την έκταση και τη θέση της λοίμωξης. Ωστόσο, δεν μπορεί να πει στον γιατρό σας τι είδους μικρόβιο προκαλεί την πνευμονία.
    • Παλμική οξυμετρία. Αυτό μετρά το επίπεδο οξυγόνου στο αίμα σας. Η πνευμονία μπορεί να εμποδίσει τους πνεύμονές σας να μεταφέρουν αρκετό οξυγόνο στην κυκλοφορία του αίματός σας.
    • Καλλιέργεια πτυέλων. Ένα δείγμα υγρού από τους πνεύμονές σας (πτύελα) λαμβάνεται μετά από βαθύ βήχα και αναλύεται για να βοηθήσει στον εντοπισμό της αιτίας της λοίμωξης.

    Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει πρόσθετες εξετάσεις εάν είστε άνω των 65 ετών, είστε στο νοσοκομείο ή έχετε σοβαρά συμπτώματα ή καταστάσεις υγείας.

    Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Αξονική τομογραφία. Εάν η πνευμονία σας δεν υποχωρεί τόσο γρήγορα όσο αναμενόταν, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει αξονική τομογραφία θώρακα για να αποκτήσει μια πιο λεπτομερή εικόνα των πνευμόνων σας.
    • Καλλιέργεια υπεζωκοτικού υγρού. Λαμβάνεται δείγμα υγρού βάζοντας μια βελόνα μεταξύ των πλευρών σας από την περιοχή του υπεζωκότα και αναλύεται για να βοηθήσει στον προσδιορισμό του τύπου της λοίμωξης.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Η θεραπεία για την πνευμονία περιλαμβάνει τη θεραπεία της λοίμωξης και την πρόληψη των επιπλοκών. Τα άτομα που έχουν πνευμονία από την κοινότητα συνήθως μπορούν να αντιμετωπιστούν στο σπίτι με φαρμακευτική αγωγή. Αν και τα περισσότερα συμπτώματα υποχωρούν σε λίγες μέρες ή εβδομάδες, το αίσθημα κούρασης μπορεί να επιμείνει για ένα μήνα ή περισσότερο. Οι συγκεκριμένες θεραπείες εξαρτώνται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της πνευμονίας σας, την ηλικία σας και τη συνολική υγεία σας.

    Οι επιλογές περιλαμβάνουν:

    • Αντιβιοτικά. Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της βακτηριακής πνευμονίας. Μπορεί να χρειαστεί χρόνος για να προσδιορίσετε τον τύπο του βακτηρίου που προκαλεί την πνευμονία σας και να επιλέξετε το καλύτερο αντιβιοτικό για τη θεραπεία της. Εάν τα συμπτώματά σας δε βελτιωθούν, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει ένα διαφορετικό αντιβιοτικό.
    • Αντιβηχικά. Αυτό το φάρμακο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ηρεμήσει τον βήχα σας, ώστε να μπορείτε να ξεκουραστείτε. Επειδή ο βήχας βοηθά να χαλαρώσετε και να μετακινήσετε το υγρό από τους πνεύμονές σας, καλό είναι να μην εξαλείφετε τελείως τον βήχα σας. Επιπλέον, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι τα φάρμακα για το βήχα δε μειώνουν ικανοποιητικά το βήχα που προκαλείται από πνευμονία. Εάν θέλετε να δοκιμάσετε ένα κατασταλτικό του βήχα, χρησιμοποιήστε τη χαμηλότερη δόση που σας βοηθά να ξεκουραστείτε.
    • Αντιπυρετικά/παυσίπονα. Αυτά περιλαμβάνουν φάρμακα όπως η ασπιρίνη, η ιβουπροφαίνη και η ακεταμινοφαίνη. Μη ρίχνετε τον πυρετό αν υποψιάζεστε ιογενή πνευμονία. Η αυξημένη θερμοκρασία δεν επιτρέπει τον πολλαπλασιασμό του ιού. 

    Νοσηλεία σε νοσοκομείο

    Μπορεί να χρειαστεί να νοσηλευτείτε εάν:

    • Είστε μεγαλύτεροι από 65 ετών
    • Έχετε σύγχυση
    • Η νεφρική σας λειτουργία έχει μειωθεί
    • Η συστολική σας πίεση είναι κάτω από 90 χιλιοστά υδραργύρου (mm Hg) ή η διαστολική σας πίεση είναι 60 mm Hg ή κάτω
    • Η αναπνοή σας είναι γρήγορη (30 αναπνοές ή περισσότερες το λεπτό)
    • Χρειάζεστε αναπνευστική βοήθεια
    • Η θερμοκρασία σας είναι κάτω από την κανονική
    • Ο καρδιακός σας ρυθμός είναι κάτω από 50 ή πάνω από 100

    Μπορεί να εισαχθείτε στη μονάδα εντατικής θεραπείας εάν χρειαστεί να τοποθετηθείτε σε αναπνευστικό μηχάνημα (αναπνευστήρας) ή εάν τα συμπτώματά σας είναι σοβαρά.

    Τα παιδιά μπορούν να νοσηλευτούν εάν:

    • Είναι μικρότερα των 2 μηνών
    • Είναι ληθαργικά ή έχουν υπερβολική υπνηλία
    • Έχουν δυσκολία στην αναπνοή
    • Έχουν χαμηλά επίπεδα οξυγόνου στο αίμα
    • Εμφανίζονται αφυδατωμένα

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Αυτές οι συμβουλές μπορούν να σας βοηθήσουν να ανακάμψετε πιο γρήγορα και να μειώσετε τον κίνδυνο επιπλοκών:

    • Να ξεκουράζεστε αρκετά. Μην επιστρέψετε στο σχολείο ή στη δουλειά έως ότου η θερμοκρασία σας επανέλθει στο φυσιολογικό και σταματήσετε να βήχετε βλέννα. Ακόμα κι όταν αρχίσετε να αισθάνεστε καλύτερα, προσέξτε να μην το παρακάνετε. Επειδή η πνευμονία μπορεί να επανεμφανιστεί, είναι καλύτερα να μην επιστρέψετε στη ρουτίνα σας μέχρι να αναρρώσετε πλήρως. Ρωτήστε το γιατρό σας εάν δεν είστε σίγουροι.
    • Μείνετε ενυδατωμένοι. Πίνετε πολλά υγρά, ειδικά νερό, για να βοηθήσετε στη ρευστοποίηση της βλέννας στους πνεύμονές σας.
    • Τρώτε καυτερές σούπες και πίνετε αφεψήματα βοτάνων συχνά.
    • Να χρησιμοποιείτε εφυγραντήρα στο δωμάτιο που βρίσκεστε και που κοιμάστε. Βάλτε αιθέρια έλαια που βοηθούν στη ρευστοποίηση της βλέννας σε νεφελοποιητή.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    iStock 865271860

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Κοινό κρυολόγημα στα μωρά

    Πόνος στο στήθος

    Νόσος των Λεγεωναρίων

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας των νεογνών

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Πνευμονία από Pneumoystis Carinii

    Βακτηριακή πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Ιογενής πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Άτυπη πνευμονία

    Λοίμωξη από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

    Πνευμονικό απόστημα

    Ατελεκτασίες πνευμόνων

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Πνευμονία από εισρόφηση

    www.emedi.gr

     

  • Διαταραχή άγχους αποχωρισμού Διαταραχή άγχους αποχωρισμού

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαταραχή άγχους αποχωρισμού

    Το άγχος αποχωρισμού είναι ένα φυσιολογικό στάδιο ανάπτυξης για βρέφη και νήπια. Τα μικρά παιδιά βιώνουν συχνά μια περίοδο άγχους αποχωρισμού, αλλά τα περισσότερα παιδιά ξεπερνούν το άγχος αποχωρισμού περίπου στην ηλικία των 3 ετών. Σε ορισμένα παιδιά, το άγχος αποχωρισμού είναι ένα σημείο μιας πιο σοβαρής κατάστασης γνωστής ως διαταραχή άγχους αποχωρισμού, που ξεκινά ήδη από την προσχολική ηλικία. Εάν το άγχος αποχωρισμού του παιδιού σας φαίνεται έντονο ή παρατεταμένο, ειδικά εάν παρεμβαίνει στο σχολείο ή άλλες καθημερινές δραστηριότητες ή περιλαμβάνει κρίσεις πανικού ή άλλα προβλήματα μπορεί να έχει διαταραχή άγχους αποχωρισμού. Τις περισσότερες φορές αυτό σχετίζεται με το άγχος του παιδιού για τους γονείς του, αλλά θα μπορούσε να σχετίζεται με άλλο στενό φροντιστή. Λιγότερο συχνά, η διαταραχή άγχους αποχωρισμού μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε εφήβους και ενήλικες, προκαλώντας σημαντικά προβλήματα φεύγοντας από το σπίτι ή με μετάβαση στη δουλειά. Αλλά η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού διαγιγνώσκεται όταν τα συμπτώματα είναι υπερβολικά για την αναπτυξιακή ηλικία και προκαλούν σημαντική δυσφορία στην καθημερινή λειτουργία.

    Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Επαναλαμβανόμενη και υπερβολική αγωνία για την πρόβλεψη ή την απουσία από το σπίτι ή τους αγαπημένους σας
    • Συνεχής, υπερβολική ανησυχία για την απώλεια ενός γονέα ή άλλου αγαπημένου προσώπου από ασθένεια ή καταστροφή
    • Συνεχής ανησυχία ότι κάτι κακό θα συμβεί, όπως απώλεια ή απαγωγή, προκαλώντας χωρισμό από τους γονείς ή άλλα αγαπημένα πρόσωπα
    • Αρνείται να λείπει από το σπίτι λόγω φόβου χωρισμού
    • Δε θέλει να είναι μόνος στο σπίτι και χωρίς γονιό ή άλλο αγαπημένο πρόσωπο στο σπίτι
    • Απροθυμία ή άρνηση να κοιμηθεί μακριά από το σπίτι χωρίς γονέα ή άλλο αγαπημένο πρόσωπο κοντά
    • Επαναλαμβανόμενοι εφιάλτες για το χωρισμό
    • Συχνά παράπονα για πονοκεφάλους, στομαχόπονους ή άλλα συμπτώματα όταν αναμένεται χωρισμός από έναν γονέα ή άλλο αγαπημένο πρόσωπο

    Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού μπορεί να σχετίζεται με διαταραχή πανικού και κρίσεις πανικού, επαναλαμβανόμενα επεισόδια ξαφνικών συναισθημάτων έντονου άγχους και φόβου ή τρόμου που κορυφώνονται μέσα σε λίγα λεπτά. Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού συνήθως δεν υποχωρεί χωρίς θεραπεία και μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχή πανικού και άλλες αγχώδεις διαταραχές στην ενήλικη ζωή. Εάν έχετε ανησυχίες σχετικά με το άγχος αποχωρισμού του παιδιού σας, μιλήστε με τον παιδίατρο του παιδιού σας ή άλλο πάροχο υγειονομικής περίθαλψης.

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Μερικές φορές, η διαταραχή άγχους αποχωρισμού μπορεί να πυροδοτηθεί από το άγχος της ζωής που οδηγεί σε χωρισμό από ένα αγαπημένο πρόσωπο. Η γενετική μπορεί επίσης να παίξει ρόλο στην ανάπτυξη της διαταραχής.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού ξεκινά συνήθως στην παιδική ηλικία, αλλά μπορεί να συνεχιστεί στην εφηβεία και μερικές φορές στην ενήλικη ζωή. 

    Οι παράγοντες κινδύνου μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Στρες ή απώλεια ζωής που οδηγούν σε χωρισμό, όπως η ασθένεια ή ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου, η απώλεια ενός αγαπημένου κατοικίδιου ζώου, το διαζύγιο των γονέων ή η μετακόμιση ή η αποχώρηση από το σχολείο
    • Ορισμένες ιδιοσυγκρασίες, οι οποίες είναι πιο επιρρεπείς σε αγχώδεις διαταραχές από άλλες
    • Οικογενειακό ιστορικό, συμπεριλαμβανομένων συγγενών εξ αίματος που έχουν προβλήματα με άγχος ή αγχώδη διαταραχή, που δείχνει ότι αυτά τα χαρακτηριστικά θα μπορούσαν να είναι κληρονομικά
    • Περιβαλλοντικά ζητήματα, όπως η εμπειρία κάποιου τύπου καταστροφής που περιλαμβάνει χωρισμό

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού προκαλεί μεγάλη αγωνία και προβλήματα στη λειτουργία σε κοινωνικές καταστάσεις ή στη δουλειά ή στο σχολείο. 

    Οι διαταραχές που μπορεί να συνοδεύουν τη διαταραχή άγχους αποχωρισμού περιλαμβάνουν:

    • Άλλες αγχώδεις διαταραχές, όπως η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή, οι κρίσεις πανικού, οι φοβίες, η κοινωνική αγχώδης διαταραχή ή η αγοραφοβία
    • Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή
    • Κατάθλιψη

    separation anxiety disorder symptoms causes treatment 5089469 38c75033733741938a33e615f0823a2a 4

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Δεν υπάρχει σίγουρος τρόπος για την πρόληψη της διαταραχής άγχους αποχωρισμού στο παιδί σας, αλλά αυτές οι συστάσεις μπορεί να βοηθήσουν.

    • Ζητήστε επαγγελματική συμβουλή το συντομότερο δυνατό εάν ανησυχείτε ότι το άγχος του παιδιού σας είναι πολύ χειρότερο από ένα φυσιολογικό αναπτυξιακό στάδιο. Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των συμπτωμάτων και στην πρόληψη της επιδείνωσης της διαταραχής.
    • Ακολουθήστε το σχέδιο θεραπείας για να αποτρέψετε υποτροπές ή επιδείνωση των συμπτωμάτων.
    • Αναζητήστε επαγγελματική θεραπεία εάν έχετε άγχος, κατάθλιψη ή άλλες ανησυχίες ψυχικής υγείας, ώστε να μπορείτε να διαμορφώσετε υγιείς δεξιότητες αντιμετώπισης για το παιδί σας.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Η διάγνωση της διαταραχής άγχους αποχωρισμού περιλαμβάνει τον προσδιορισμό του εάν το παιδί σας περνά από ένα φυσιολογικό στάδιο ανάπτυξης ή το ζήτημα είναι στην πραγματικότητα μια διαταραχή. Αφού αποκλείσετε οποιαδήποτε ιατρική κατάσταση, ο παιδίατρος του παιδιού σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν παιδοψυχολόγο ή παιδοψυχίατρο με εξειδίκευση στις αγχώδεις διαταραχές. Για να βοηθήσει στη διάγνωση της διαταραχής άγχους αποχωρισμού, ο επαγγελματίας ψυχικής υγείας πιθανότατα θα δώσει στο παιδί σας μια ψυχολογική αξιολόγηση, συμπεριλαμβανομένης μιας δομημένης συνέντευξης που περιλαμβάνει συζήτηση σκέψεων και συναισθημάτων, καθώς και παρατήρηση συμπεριφοράς. Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού μπορεί να εμφανιστεί μαζί με άλλα προβλήματα ψυχικής υγείας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού συνήθως αντιμετωπίζεται με ψυχοθεραπεία, μερικές φορές μαζί με φαρμακευτική αγωγή. Η ψυχοθεραπεία, που μερικές φορές ονομάζεται θεραπεία ομιλίας ή ψυχολογική συμβουλευτική, περιλαμβάνει τη συνεργασία με έναν θεραπευτή για τη μείωση των συμπτωμάτων του άγχους αποχωρισμού. Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία είναι μια αποτελεσματική μορφή ψυχοθεραπείας για τη διαταραχή άγχους αποχωρισμού. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας το παιδί σας μπορεί να μάθει πώς να αντιμετωπίζει και να διαχειρίζεται τους φόβους του χωρισμού και της αβεβαιότητας. Επιπλέον, οι γονείς μπορούν να μάθουν πώς να παρέχουν αποτελεσματικά συναισθηματική υποστήριξη και να ενθαρρύνουν την ανεξαρτησία ανάλογα με την ηλικία. Μερικές φορές, ο συνδυασμός φαρμάκων με γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία μπορεί να είναι χρήσιμος εάν τα συμπτώματα είναι σοβαρά. Τα αντικαταθλιπτικά που ονομάζονται εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης μπορεί να είναι μια επιλογή για μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Ενώ η διαταραχή άγχους αποχωρισμού επωφελείται από την επαγγελματική θεραπεία, μπορείτε επίσης να ακολουθήσετε αυτά τα βήματα για να διευκολύνετε το άγχος αποχωρισμού του παιδιού σας:

    • Μάθετε για τη διαταραχή άγχους αποχωρισμού του παιδιού σας. Μιλήστε με τον επαγγελματία ψυχικής υγείας του παιδιού σας για να μάθετε για τη διαταραχή και να βοηθήσετε το παιδί σας να την κατανοήσει.
    • Επιμείνετε στο σχέδιο θεραπείας. Φροντίστε να κρατάτε τα ραντεβού θεραπείας για το παιδί σας. Η συνέπεια κάνει μεγάλη διαφορά.
    • Λάβετε δράση. Μάθετε τι προκαλεί το άγχος του παιδιού σας. Εξασκηθείτε στις στρατηγικές που αναπτύχθηκαν με τον επαγγελματία ψυχικής υγείας, ώστε να είστε έτοιμοι να αντιμετωπίσετε τα αγχώδη συναισθήματα του παιδιού σας κατά τους χωρισμούς.

    Αντιμετώπιση και υποστήριξη

    Η αντιμετώπιση ενός παιδιού που έχει διαταραχή άγχους αποχωρισμού μπορεί να είναι απογοητευτική και να προκαλέσει σύγκρουση με τα μέλη της οικογένειας ή να προκαλέσει μεγάλη ανησυχία και άγχος στους γονείς. Ζητήστε από τον θεραπευτή του παιδιού σας συμβουλές σχετικά με την αντιμετώπιση και την υποστήριξη.

    Για παράδειγμα, ο θεραπευτής μπορεί να σας συμβουλεύσει:

    • Να είστε ήρεμοι κατά την υποστήριξη. Ενθαρρύνετε το παιδί ή το αγαπημένο σας πρόσωπο να δοκιμάσει νέες εμπειρίες, να βιώσει τον χωρισμό και να αναπτύξει ανεξαρτησία με την υποστήριξή σας.
    • Εξασκηθείτε στον αποχωρισμό. Αφήστε το παιδί σας σε έναν έμπιστο φροντιστή για σύντομες χρονικές περιόδους για να βοηθήσετε το παιδί σας να μάθει ότι μπορεί να βασιστεί σε εσάς για να επιστρέψετε.

    Είναι επίσης σημαντικό να αναπτύξετε και να διατηρήσετε υποστηρικτικές σχέσεις για τον εαυτό σας, ώστε να μπορείτε να βοηθήσετε καλύτερα το παιδί σας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το άγχος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το άγχος

    5fa5d454c79735674dcb76b0 Blog Thumbnail Separation Anxiety 1200x900 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αυτισμός

    Κάνναβη και σύνδρομο μετατραυματικού στρες

    www.emedi.gr

     

  • Χαμηλή σεξουαλική ορμή στις γυναίκες Χαμηλή σεξουαλική ορμή στις γυναίκες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μειωμένη σεξουαλική ορμή στις γυναίκες

    Οι σεξουαλικές επιθυμίες των γυναικών κυμαίνονται φυσικά με τα χρόνια. Τα ψηλά και τα χαμηλά συνήθως συμπίπτουν με την αρχή ή το τέλος μιας σχέσης ή με σημαντικές αλλαγές στη ζωή, όπως εγκυμοσύνη, εμμηνόπαυση ή ασθένεια.

    Ορισμένα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για διαταραχές της διάθεσης μπορούν επίσης να προκαλέσουν χαμηλή σεξουαλική ορμή στις γυναίκες. Εάν η έλλειψη ενδιαφέροντος για το σεξ συνεχίζεται ή επιστρέφει και προκαλεί προσωπική στενοχώρια, μπορεί να έχετε μια κατάσταση που ονομάζεται διαταραχή σεξουαλικού ενδιαφέροντος/διέγερσης. Αλλά δε χρειάζεται να πληροίτε αυτόν τον ιατρικό ορισμό για να αναζητήσετε βοήθεια. Εάν σας ενοχλεί η χαμηλή σεξουαλική ορμή ή η μειωμένη σεξουαλική ορμή, υπάρχουν αλλαγές στον τρόπο ζωής και σεξουαλικές τεχνικές που μπορεί να σας φέρουν πιο συχνά στη σεξουαλική διάθεση. Ορισμένα φάρμακα μπορεί επίσης να προσφέρουν υπόσχεση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Εάν θέλετε να κάνετε σεξ λιγότερο συχνά από ό,τι ο σύντροφός σας, κανένας από τους δύο δεν είναι απαραίτητα εκτός του κανόνα για τους ανθρώπους. Ανάλογα με το στάδιο της ζωής σας, οι διαφορές σας μπορεί να προκαλέσουν στενοχώρια. Ομοίως, ακόμα κι αν η σεξουαλική σας ορμή είναι πιο αδύναμη από ό,τι ήταν κάποτε, η σχέση σας μπορεί να είναι πιο δυνατή από ποτέ. Δεν υπάρχει μαγικός αριθμός που να ορίζει τη χαμηλή σεξουαλική ορμή. Διαφέρει μεταξύ των γυναικών.

    Τα συμπτώματα της χαμηλής σεξουαλικής ορμής στις γυναίκες περιλαμβάνουν:

    • Δεν έχετε κανένα ενδιαφέρον για οποιοδήποτε είδος σεξουαλικής δραστηριότητας, συμπεριλαμβανομένου του αυνανισμού
    • Ποτέ ή μόνο σπάνια κάνετε σεξουαλικές φαντασιώσεις ή σκέψεις
    • Ανησυχείτε για την έλλειψη σεξουαλικής δραστηριότητας ή φαντασιώσεων

    Εάν ανησυχείτε για τη χαμηλή επιθυμία σας για σεξ, μιλήστε με το γιατρό σας. Η λύση θα μπορούσε να είναι τόσο απλή όσο η αλλαγή ενός φαρμάκου που παίρνετε και η βελτίωση τυχόν χρόνιων παθήσεων όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση ή ο διαβήτης.

    ΑΙΤΙΑ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Η επιθυμία για σεξ βασίζεται σε μια σύνθετη αλληλεπίδραση πολλών πραγμάτων που επηρεάζουν την οικειότητα, συμπεριλαμβανομένης της σωματικής και συναισθηματικής ευεξίας, των εμπειριών, των πεποιθήσεων, του τρόπου ζωής και της τρέχουσας σχέσης σας. Εάν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα σε οποιονδήποτε από αυτούς τους τομείς, μπορεί να επηρεάσει την επιθυμία σας για σεξ.

    Φυσικά αίτια

    Ένα ευρύ φάσμα ασθενειών, σωματικών αλλαγών και φαρμάκων μπορεί να προκαλέσουν χαμηλή σεξουαλική ορμή, όπως:

    • Σεξουαλικά προβλήματα. Εάν πονάτε κατά τη διάρκεια του σεξ ή δεν μπορείτε να έχετε οργασμό, μπορεί να μειώσει την επιθυμία σας για σεξ.
    • Ιατρικές ασθένειες. Πολλές μη σεξουαλικές ασθένειες μπορούν να επηρεάσουν τη σεξουαλική ορμή, όπως η αρθρίτιδα, ο καρκίνος, ο διαβήτης, η υψηλή αρτηριακή πίεση, η στεφανιαία νόσος και οι νευρολογικές παθήσεις.
    • Φάρμακα. Ορισμένα συνταγογραφούμενα φάρμακα, ειδικά αντικαταθλιπτικά που ονομάζονται εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης, είναι γνωστό ότι μειώνουν τη σεξουαλική ορμή.
    • Συνήθειες τρόπου ζωής. Ένα ποτήρι κρασί μπορεί να σας φτιάξει τη διάθεση, αλλά το πολύ αλκοόλ μπορεί να επηρεάσει τη σεξουαλική σας ορμή. Το ίδιο ισχύει και για τα ναρκωτικά. Επίσης, το κάπνισμα μειώνει τη ροή του αίματος, η οποία μπορεί να αμβλύνει τη διέγερση.
    • Χειρουργική επέμβαση. Οποιαδήποτε επέμβαση που σχετίζεται με το στήθος ή το γεννητικό σας σύστημα μπορεί να επηρεάσει την εικόνα του σώματός σας, τη σεξουαλική λειτουργία και την επιθυμία για σεξ.
    • Κούραση. Η εξάντληση από τη φροντίδα μικρών παιδιών ή ηλικιωμένων γονέων μπορεί να συμβάλει στη χαμηλή σεξουαλική ορμή. Η κόπωση από ασθένεια ή χειρουργική επέμβαση μπορεί επίσης να παίξει ρόλο σε χαμηλή σεξουαλική ορμή.

    Αλλαγές ορμονών

    Οι αλλαγές στα επίπεδα των ορμονών σας μπορεί να αλλάξουν την επιθυμία σας για σεξ.

    Αυτό μπορεί να συμβεί στις εξής καταστάσεις:

    • Εμμηνόπαυση. Τα επίπεδα οιστρογόνων πέφτουν κατά τη μετάβαση στην εμμηνόπαυση. Αυτό μπορεί να μειώσει το ενδιαφέρον για το σεξ και να προκαλέσει ξηρότητα του κόλπου, με αποτέλεσμα επώδυνο ή άβολο σεξ. Παρόλο που πολλές γυναίκες εξακολουθούν να έχουν ικανοποιητικό σεξ κατά την εμμηνόπαυση και μετά, ορισμένες βιώνουν μια καθυστέρηση της λίμπιντο κατά τη διάρκεια αυτής της ορμονικής αλλαγής.
    • Εγκυμοσύνη και θηλασμός. Οι ορμονικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αμέσως μετά τη γέννηση του μωρού και κατά τη διάρκεια του θηλασμού μπορεί να μειώσουν τη σεξουαλική ορμή. Η κούραση, οι αλλαγές στην εικόνα του σώματος και οι πιέσεις της εγκυμοσύνης ή της φροντίδας ενός νέου μωρού μπορούν επίσης να συμβάλουν σε αλλαγές στη σεξουαλική σας επιθυμία.

    Ψυχολογικά αίτια

    Η ψυχική σας κατάσταση μπορεί να επηρεάσει τη σεξουαλική σας επιθυμία.

    Υπάρχουν πολλές ψυχολογικές αιτίες χαμηλής σεξουαλικής ορμής, όπως:

    • Προβλήματα ψυχικής υγείας, όπως άγχος ή κατάθλιψη
    • Στρες, όπως οικονομικό άγχος ή εργασιακό άγχος
    • Κακή εικόνα σώματος
    • Χαμηλή αυτοεκτίμηση
    • Ιστορικό σωματικής ή σεξουαλικής κακοποίησης
    • Προηγούμενες αρνητικές σεξουαλικές εμπειρίες

    Θέματα σχέσεων

    Για πολλές γυναίκες, η συναισθηματική εγγύτητα είναι ένα ουσιαστικό προοίμιο για τη σεξουαλική οικειότητα. Έτσι, τα προβλήματα στη σχέση σας μπορεί να είναι ένας σημαντικός παράγοντας για τη χαμηλή σεξουαλική ορμή.

    Το μειωμένο ενδιαφέρον για το σεξ είναι συχνά αποτέλεσμα συνεχιζόμενων προβλημάτων, όπως:

    • Έλλειψη σύνδεσης με τον σύντροφό σας
    • Ανεπίλυτες συγκρούσεις ή καυγάδες
    • Κακή επικοινωνία των σεξουαλικών αναγκών και προτιμήσεων
    • Θέματα εμπιστοσύνης

    Improve love ride in Women

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Εξ ορισμού, μπορεί να διαγνωστείτε με διαταραχή υποδραστήριας σεξουαλικής επιθυμίας εάν δεν έχετε συχνά σεξουαλικές σκέψεις ή επιθυμίες και η απουσία αυτών των συναισθημάτων προκαλεί προσωπική στενοχώρια. 

    Εκτός από το να σας κάνει ερωτήσεις σχετικά με το ιατρικό και σεξουαλικό σας ιστορικό, ο γιατρός σας μπορεί επίσης:

    • Να κάνει μια πυελική εξέταση. Κατά τη διάρκεια μιας πυελικής εξέτασης, ο γιατρός σας μπορεί να ελέγξει για σημάδια σωματικών αλλαγών που συμβάλλουν στη χαμηλή σεξουαλική επιθυμία, όπως λέπτυνση των γεννητικών σας ιστών, ξηρότητα κόλπου ή σημεία που προκαλούν πόνο.
    • Εργαστηριακές εξετάσεις αίματος. Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει εξετάσεις αίματος για να ελέγξει τα επίπεδα ορμονών και να ελέγξει για προβλήματα θυρεοειδούς, διαβήτη, υψηλή χοληστερόλη και διαταραχές του ήπατος.
    • Να σας παραπέμψει σε ειδικό. Ένας εξειδικευμένος σύμβουλος ή σεξοθεραπευτής μπορεί να είναι σε θέση να αξιολογήσει καλύτερα συναισθηματικούς παράγοντες και παράγοντες σχέσης που μπορεί να προκαλέσουν χαμηλή σεξουαλική ορμή.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Οι περισσότερες γυναίκες επωφελούνται από μια θεραπευτική προσέγγιση που στοχεύει στις πολλές αιτίες πίσω από αυτήν την πάθηση. Οι συστάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, συμβουλευτική και μερικές φορές φαρμακευτική αγωγή και ορμονοθεραπεία.

    Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και συμβουλευτική

    Η συζήτηση με έναν σεξοθεραπευτή ή σύμβουλο που είναι εξειδικευμένος στην αντιμετώπιση σεξουαλικών ανησυχιών μπορεί να βοηθήσει με τη χαμηλή σεξουαλική ορμή. Η θεραπεία συχνά περιλαμβάνει εκπαίδευση σχετικά με τη σεξουαλική απόκριση και τεχνικές. Ο θεραπευτής ή ο σύμβουλός σας πιθανότατα θα παράσχει συστάσεις για υλικό ανάγνωσης ή ασκήσεις ζευγαριών. Η συμβουλευτική για ζευγάρια που αντιμετωπίζει ζητήματα σχέσεων μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αύξηση των συναισθημάτων οικειότητας και επιθυμίας.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ο γιατρός σας θα θελήσει να ελέγξει τα φάρμακα που παίρνετε ήδη, για να δει εάν κάποιο από αυτά τείνει να προκαλεί σεξουαλικές παρενέργειες. Για παράδειγμα, τα αντικαταθλιπτικά όπως η παροξετίνη και η φλουοξετίνη μπορεί να μειώσουν τη σεξουαλική ορμή. Η μετάβαση στη βουπροπιόνη, που είναι ένας διαφορετικός τύπος αντικαταθλιπτικού, συνήθως βελτιώνει τη σεξουαλική ορμή και μερικές φορές συνταγογραφείται για γυναίκες με διαταραχή σεξουαλικού ενδιαφέροντος-διέγερσης. 

    Μαζί με την παροχή συμβουλών, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει ένα φάρμακο για την ενίσχυση της λίμπιντο. 

    • Flibanserin, ένα χάπι που παίρνετε μία φορά την ημέρα πριν τον ύπνο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν χαμηλή αρτηριακή πίεση, ζάλη, ναυτία και κόπωση. Η κατανάλωση αλκοόλ ή η λήψη φλουκοναζόληα, που ένα κοινό φάρμακο για τη θεραπεία κολπικών λοιμώξεων από ζυμομύκητες, μπορεί να επιδεινώσει αυτές τις παρενέργειες.
    • Bremelanotide, μια ένεση που κάνετε στον εαυτό σας ακριβώς κάτω από το δέρμα στην κοιλιά ή στο μηρό πριν από την αναμενόμενη σεξουαλική δραστηριότητα. Ορισμένες γυναίκες εμφανίζουν ναυτία, η οποία είναι πιο συχνή μετά την πρώτη ένεση, αλλά τείνει να βελτιώνεται με τη δεύτερη ένεση. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν έμετο, έξαψη, πονοκέφαλο και δερματική αντίδραση στο σημείο της ένεσης. Αυτά τα φάρμακα δεν πρέπει να τα λαμβάνουν μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

    Ορμονική θεραπεία

    Η ξηρότητα ή η συρρίκνωση του κόλπου, ένα από τα κύρια σημεία του ουρογεννητικού συνδρόμου της εμμηνόπαυσης (GSM), μπορεί να κάνει το σεξ άβολο και, με τη σειρά του, να μειώσει την επιθυμία σας. Ορισμένα ορμονικά φάρμακα που στοχεύουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων του GSM θα μπορούσαν να βοηθήσουν να κάνουν το σεξ πιο άνετο και να βελτιωθεί η σεξουαλική επιθυμία σας. 

    Οι πιθανές ορμονικές θεραπείες περιλαμβάνουν:

    • Οιστρογόνα. Τα οιστρογόνα είναι διαθέσιμα σε πολλές μορφές, όπως χάπια, επιθέματα, σπρέι και τζελ. Μικρότερες δόσεις οιστρογόνων βρίσκονται σε κολπικές κρέμες και σε υπόθετα ή δακτύλιο βραδείας απελευθέρωσης. Ο γιατρός σας μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε τους κινδύνους και τα οφέλη κάθε μορφής. Ωστόσο, τα οιστρογόνα δε θα βελτιώσουν τη σεξουαλική λειτουργία που σχετίζεται με τη διαταραχή υποδραστήριας σεξουαλικής επιθυμίας (καλύτερα να μην τα λαμβάνετε).
    • Τεστοστερόνη. Η ανδρική ορμόνη τεστοστερόνη παίζει σημαντικό ρόλο στη γυναικεία σεξουαλική λειτουργία, παρόλο που η τεστοστερόνη εμφανίζεται σε πολύ μικρότερες ποσότητες στις γυναίκες. Η τεστοστερόνη, μερικές φορές συνταγογραφείται για να βοηθήσει στην άρση μιας καθυστερημένης λίμπιντο. Η χρήση της τεστοστερόνης στις γυναίκες είναι αμφιλεγόμενη. Η λήψη του μπορεί να προκαλέσει ακμή, υπερβολική τριχοφυΐα στο σώμα και αλλαγές στη διάθεση ή την προσωπικότητα (καλύτερα να μην την λαμβάνετε).
    • Prasterone. Αυτό το κολπικό ένθετο παρέχει την ορμόνη δεϋδροεπιανδροστερόνη απευθείας στον κόλπο για να διευκολύνει το επώδυνο σεξ. Χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο κάθε βράδυ για να απαλύνετε τα συμπτώματα της μέτριας έως σοβαρής κολπικής ξηρότητας που σχετίζεται με το GSM.
    • Οσπεμιφένη. Λαμβάνεται καθημερινά, αυτό το χάπι μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των επώδυνων σεξουαλικών συμπτωμάτων σε γυναίκες με μέτριο έως σοβαρό GSM. Αυτό το φάρμακο δεν είναι εγκεκριμένο σε γυναίκες που είχαν καρκίνο του μαστού ή που έχουν υψηλό κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού (καλύτερα να μην την λαμβάνετε).

    Οι αλλαγές στον υγιεινό τρόπο ζωής μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά στην επιθυμία σας για σεξ:

    • Άσκηση. Η τακτική αερόβια άσκηση και η ενδυνάμωση μπορούν να αυξήσουν την αντοχή σας, να βελτιώσουν την εικόνα του σώματός σας, να ανεβάσουν τη διάθεσή σας και να τονώσουν τη λίμπιντο σας.
    • Λιγότερο άγχος. Η εύρεση ενός καλύτερου τρόπου για να αντιμετωπίσετε το εργασιακό άγχος, το οικονομικό στρες και τις καθημερινές ταλαιπωρίες μπορεί να ενισχύσει τη σεξουαλική σας ορμή.
    • Επικοινωνήστε με τον σύντροφό σας. Τα ζευγάρια που μαθαίνουν να επικοινωνούν με ανοιχτό, ειλικρινή τρόπο διατηρούν συνήθως μια ισχυρότερη συναισθηματική σύνδεση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερο σεξ. Η επικοινωνία για το σεξ είναι επίσης σημαντική. Το να μιλάτε για τις προτιμήσεις και τις αντιπάθειές σας μπορεί να δημιουργήσει τη βάση για μεγαλύτερη σεξουαλική οικειότητα.
    • Αφιερώστε χρόνο για οικειότητα. Ο προγραμματισμός του σεξ στο ημερολόγιό σας μπορεί να φαίνεται επινοημένος και βαρετός. Αλλά το να κάνετε την οικειότητα προτεραιότητα μπορεί να σας βοηθήσει να επαναφέρετε τη σεξουαλική σας ορμή.
    • Προσθέστε λίγα μπαχαρικά στη σεξουαλική σας ζωή. Δοκιμάστε διαφορετική σεξουαλική στάση, διαφορετική ώρα της ημέρας ή διαφορετική τοποθεσία για σεξ. Ζητήστε από τον σύντροφό σας να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στα προκαταρκτικά παιχνίδια. Εάν εσείς και ο σύντροφός σας είστε ανοιχτοί σε πειραματισμούς, τα σεξουαλικά παιχνίδια και η φαντασία μπορούν να σας βοηθήσουν να αναζωπυρώσετε τη σεξουαλική σας επιθυμία.
    • Ξεχάστε τις κακές συνήθειες. Το κάπνισμα, τα ναρκωτικά και το υπερβολικό αλκοόλ μπορούν όλα να μειώσουν την σεξουαλική σας ορμή. Η παραίτηση από αυτές τις κακές συνήθειες μπορεί να βοηθήσει να δώσει ώθηση στην σεξουαλική σας ορμή και να βελτιώσει τη συνολική υγεία σας.

    Η συζήτηση για χαμηλή σεξουαλική ορμή με έναν γιατρό μπορεί να είναι δύσκολη για ορισμένες γυναίκες. 

    Ένα μείγμα φυτικών συμπληρωμάτων με αποτελέσματα παρόμοια με τα οιστρογόνα στο σώμα ή ένα λάδι βοτάνων για μασάζ που εφαρμόζεται στην κλειτορίδα, τα χείλη και τον κόλπο αυξάνει τη διέγερση και την ευχαρίστηση της γυναίκας στο σεξ. 

    Αντιμετώπιση και υποστήριξη

    Η χαμηλή σεξουαλική ορμή μπορεί να είναι πολύ δύσκολη για εσάς και τον σύντροφό σας. Είναι φυσικό να αισθάνεστε απογοητευμένοι ή λυπημένοι αν δεν μπορείτε να είστε όσο σέξι και ρομαντικοί θέλετε ή ήσασταν παλιά. Ταυτόχρονα, η χαμηλή σεξουαλική ορμή μπορεί να κάνει τον σύντροφό σας να αισθάνεται απόρριψη, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε συγκρούσεις και διαμάχες. Και αυτό το είδος αναταραχής στις σχέσεις μπορεί να μειώσει περαιτέρω την επιθυμία για σεξ.

    • Μπορεί να σας βοηθήσει να θυμάστε ότι οι διακυμάνσεις στη σεξουαλική ορμή είναι ένα φυσιολογικό μέρος κάθε σχέσης και σε κάθε στάδιο της ζωής.
    • Προσπαθήστε να μην εστιάσετε όλη την προσοχή σας στο σεξ. Αντίθετα, αφιερώστε λίγο χρόνο για να φροντίσετε τον εαυτό σας και τη σχέση σας. 
    • Πηγαίνετε για μια μεγάλη βόλτα. Κοιμηθείτε λίγο παραπάνω.
    • Φιλήστε τον σύντροφό σας πριν βγείτε έξω από την πόρτα.
    • Κάντε ένα ραντεβού στο αγαπημένο σας εστιατόριο.
    • Το να νιώθετε καλά με τον εαυτό σας και τον σύντροφό σας μπορεί στην πραγματικότητα να είναι το καλύτερο προκαταρκτικό παιχνίδι.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη σεξουαλική διέγερση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη σεξουαλική διέγερση

    1519308499womenlibido

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού

    Σεξουαλική δυσλειτουργία στις γυναίκες

    Κρέμα για να μεγαλώσετε το πέος σας

    Γιατί οι άντρες κοιμούνται μετά το σεξ

    Αφροδισιακή σούπα

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Οι ασκήσεις Κέγκελ για τις γυναίκες

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Απολαυστικό σεξ με φωνές

    Κάντε συχνά σεξ

    Τα λάθη που κάνουν οι άντρες στο σεξ

    Σεξουαλικές φαντασιώσεις

    Ο καλύτερος γυναικείος οργασμός

    Τα τσάκρας και οι βασικές τους λειτουργίες

    Η ιστορία του σημείου G

    Σημείο G

    Ανδρικές σεξουαλικές σκέψεις

    Σεξ μετά τον τοκετό

    Οι στάσεις στο σεξ που επιτρέπονται στην εγκυμοσύνη

    Πώς να κάνετε σεξ παρά τις τόσες υποχρεώσεις

    Πρόωρη εκσπερμάτιση

    Πώς μια γυναίκα μπορεί να πετύχει πολλαπλούς οργασμούς

    Οργασμός με γιόγκα

    Σαν οργασμός

    Οι πέντε φάσεις του οργασμού

    Κάθε μέρα πρέπει να είμαστε ερωτευμένοι

    Το περπάτημα δείχνει το είδος του γυναικείου οργασμού

    Πώς προτιμούν το πέος οι γυναίκες

    Όταν κάποιος δεν ελέγχει τις σεξουαλικές του επιθυμίες

    Χρήσιμες συμβουλές για τις ανοργασμικές γυναίκες

    Πώς να κάνετε κινέζικο σεξ

    Πώς θα πετύχετε καλό συντονισμό στο σεξ

    Τι είναι οργασμός

    Εισπνεόμενα για παρατεταμένο οργασμό

    Σύνδρομο των ανήσυχων των γεννητικών οργάνων

    Κόλπο για να πετύχετε ταυτόχρονο οργασμό

    Αυνανισμός

    Μήπως αναζητάτε τη χαμένη σας λίμπιντο;

    www.emedi.gr

     

  • Aλλεργία στον ήλιo Aλλεργία στον ήλιo

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλλεργία στον ήλιo

    Η αλλεργία στον ήλιο είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει μια σειρά από καταστάσεις στις οποίες εμφανίζεται ένα κόκκινο εξάνθημα με φαγούρα στο δέρμα που έχει εκτεθεί στο ηλιακό φως.

    Η πιο συχνή μορφή αλλεργίας στον ήλιο είναι η πολυμορφική έκρηξη φωτός, γνωστή και ως ηλιακή δηλητηρίαση. Μερικοί άνθρωποι έχουν έναν κληρονομικό τύπο αλλεργίας στον ήλιο. Άλλοι αναπτύσσουν σημεία και συμπτώματα μόνο όταν προκαλούνται από άλλο παράγοντα, όπως φαρμακευτική αγωγή ή έκθεση του δέρματος σε φυτά όπως η άγρια ​​παστινίτσα ή η λάιμ. 

    Ήπιες περιπτώσεις αλλεργίας στον ήλιο μπορεί να υποχωρήσουν χωρίς θεραπεία.

    Οι πιο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να αντιμετωπιστούν με στεροειδείς κρέμες ή χάπια.

    Τα άτομα που έχουν σοβαρή αλλεργία στον ήλιο μπορεί να χρειαστεί να λάβουν προληπτικά μέτρα και να φορούν αντηλιακά ρούχα.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

    Η εμφάνιση του δέρματος που επηρεάζεται από την αλλεργία στον ήλιο μπορεί να ποικίλλει ευρέως, ανάλογα με το τι προκαλεί το πρόβλημα.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ερυθρότητα
    • Κνησμός ή πόνος
    • Μικροσκοπικά εξογκώματα που μπορεί να συγχωνευθούν σε ανυψωμένα μπαλώματα
    • Απολέπιση, σχηματισμός κρούστας ή αιμορραγία
    • Φουσκάλες ή κνίδωση

    Τα σημεία και τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως μόνο στο δέρμα που έχει εκτεθεί στον ήλιο και συνήθως αναπτύσσονται μέσα σε λίγα λεπτά έως ώρες μετά την έκθεση στον ήλιο. Επισκεφθείτε έναν γιατρό εάν έχετε ασυνήθιστες, ενοχλητικές δερματικές αντιδράσεις μετά την έκθεση στο ηλιακό φως. Για σοβαρά ή επίμονα συμπτώματα, μπορεί να χρειαστεί να επισκεφτείτε έναν γιατρό που ειδικεύεται στη διάγνωση και τη θεραπεία δερματικών διαταραχών (δερματολόγο).

    ΑΙΤΙΑ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

    Ορισμένα φάρμακα, χημικές ουσίες και ιατρικές καταστάσεις μπορούν να κάνουν το δέρμα πιο ευαίσθητο στον ήλιο. Δεν είναι ξεκάθαρο γιατί κάποιοι άνθρωποι έχουν αλλεργία στον ήλιο και άλλοι όχι. Τα κληρονομικά χαρακτηριστικά μπορεί να παίζουν ρόλο.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

    Οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση αλλεργικής αντίδρασης στο ηλιακό φως περιλαμβάνουν:

    • Ανοιχτόχρωμο δέρμα. Οποιοσδήποτε μπορεί να έχει αλλεργία στον ήλιο, αλλά ορισμένες αλλεργίες στον ήλιο είναι πιο συχνές σε άτομα με ανοιχτόχρωμο δέρμα.
    • Έκθεση σε ορισμένες ουσίες. Ορισμένα συμπτώματα δερματικής αλλεργίας ενεργοποιούνται όταν το δέρμα σας εκτίθεται σε μια ουσία και στη συνέχεια στο ηλιακό φως. Οι κοινές ουσίες που ευθύνονται για αυτόν τον τύπο αντίδρασης περιλαμβάνουν αρώματα, απολυμαντικά και ακόμη και ορισμένες χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται σε αντηλιακά.
    • Λήψη ορισμένων φαρμάκων. Μια σειρά από φάρμακα μπορούν να κάνουν το δέρμα να καεί πιο γρήγορα από τον ήλιο, συμπεριλαμβανομένων των αντιβιοτικών τετρακυκλίνης, φαρμάκων με βάση τη σούλφα (φάρμακα sulfa και αναλγητικά, όπως η κετοπροφαίνη.
    • Άλλη συνυπάρχουσα δερματική πάθηση. Η δερματίτιδα αυξάνει τον κίνδυνο να έχετε αλλεργία στον ήλιο.
    • Οι συγγενείς εξ αίματος με αλλεργία στον ήλιο. Είναι πιο πιθανό να έχετε αλλεργία στον ήλιο εάν έχετε έναν αδερφό ή έναν γονέα με αλλεργία στον ήλιο.

    youngwomansufferingfromi

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

    Εάν έχετε αλλεργία στον ήλιο ή αυξημένη ευαισθησία στον ήλιο, μπορείτε να αποτρέψετε μια αντίδραση ακολουθώντας αυτά τα βήματα:

    • Αποφύγετε τον ήλιο τις ώρες αιχμής. Προσπαθήστε να μείνετε μακριά από τον ήλιο μεταξύ 10 π.μ. και 4 μ.μ.
    • Αποφύγετε την ξαφνική έκθεση σε πολύ ηλιακό φως. Πολλοί άνθρωποι έχουν συμπτώματα αλλεργίας στον ήλιο όταν εκτίθενται σε περισσότερο ηλιακό φως την άνοιξη ή το καλοκαίρι. Αυξήστε σταδιακά τον χρόνο που περνάτε σε εξωτερικούς χώρους, ώστε τα κύτταρα του δέρματός σας να έχουν χρόνο να προσαρμοστούν στο ηλιακό φως.
    • Φοράτε γυαλιά ηλίου και προστατευτικό ρουχισμό. Τα μακρυμάνικα πουκάμισα και τα καπέλα με φαρδύ γείσο μπορούν να βοηθήσουν στην προστασία του δέρματός σας από την έκθεση στον ήλιο. Αποφύγετε υφάσματα που είναι λεπτά ή έχουν χαλαρή ύφανση. Οι ακτίνες UV μπορούν να περάσουν μέσα από αυτά.
    • Χρησιμοποιήστε αντηλιακό. Χρησιμοποιήστε ένα φυσικό υποαλλεργικό αντηλιακό ευρέος φάσματος με SPF τουλάχιστον 30. Εφαρμόστε γενναιόδωρα το αντηλιακό και επαναλάβετε κάθε δύο ώρες ή πιο συχνά εάν κολυμπάτε ή ιδρώνετε.
    • Αποφύγετε γνωστούς ερεθισμούς. Εάν γνωρίζετε ότι μια συγκεκριμένη ουσία προκαλεί την δερματική σας αντίδραση, όπως ένα φάρμακο ή επαφή με άγριο παστινάκι ή λάιμ, αποφύγετε αυτό το έναυσμα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

    Σε πολλές περιπτώσεις, οι γιατροί μπορούν να διαγνώσουν την αλλεργία στον ήλιο απλά κοιτάζοντας το δέρμα. Αλλά εάν η διάγνωση δεν είναι ξεκάθαρη, μπορεί να χρειαστείτε εξετάσεις για να προσδιορίσετε τι συμβαίνει.

    Αυτές οι εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Δοκιμή υπεριώδους (UV) φωτός. Αυτή η εξέταση ονομάζεται επίσης φωτοδοκιμή, και χρησιμοποιείται για να δει πώς αντιδρά το δέρμα σας σε διαφορετικά μήκη κύματος υπεριώδους φωτός από έναν ειδικό τύπο λαμπτήρα. Ο προσδιορισμός του συγκεκριμένου είδους υπεριώδους φωτός που προκαλεί μια αντίδραση μπορεί να σας βοηθήσει να εντοπίσετε ποια αλλεργία στον ήλιο έχετε.
    • Δοκιμή Photopatch. Αυτό το τεστ δείχνει εάν η αλλεργία στον ήλιο προκαλείται από μια ευαισθητοποιητική ουσία που εφαρμόζεται στο δέρμα σας πριν βγείτε στον ήλιο. Στη δοκιμή, πανομοιότυπα patches συχνών ερεθισμάτων στον ήλιο εφαρμόζονται απευθείας στο δέρμα σας, συνήθως στην πλάτη σας. Μια μέρα αργότερα, μια από τις περιοχές λαμβάνει μια μετρημένη δόση υπεριωδών ακτίνων από μια λάμπα ήλιου. Εάν μια αντίδραση συμβεί μόνο στην εκτεθειμένη στο φως περιοχή, πιθανότατα συνδέεται με την ουσία που ελέγχεται.
    • Εξετάσεις αίματος και δείγματα δέρματος. Αυτές οι εξετάσεις συνήθως δε χρειάζονται. Ωστόσο, ο γιατρός σας μπορεί να παραγγείλει μία από αυτές τις εξετάσεις εάν υποψιάζεται ότι τα συμπτώματά σας μπορεί να προκαλούνται από μια υποκείμενη πάθηση, όπως ο λύκος, αντί για αλλεργία στον ήλιο. Με αυτές τις εξετάσεις λαμβάνεται δείγμα αίματος ή δείγμα δέρματος (βιοψία) για περαιτέρω εξέταση σε εργαστήριο. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

    Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο της αλλεργίας στον ήλιο που έχετε. Για ήπιες περιπτώσεις, η απλή αποφυγή του ήλιου για λίγες μέρες μπορεί να είναι αρκετή για να επιλύσει τα σημεία και τα συμπτώματα. Εάν έχετε σοβαρή αλλεργία στον ήλιο, ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει να συνηθίζετε σταδιακά το δέρμα σας στο ηλιακό φως κάθε άνοιξη. Στη φωτοθεραπεία, ένας ειδικός λαμπτήρας χρησιμοποιείται για να λάμπει το υπεριώδες φως σε περιοχές του σώματός σας που εκτίθενται συχνά στον ήλιο. Γενικά γίνεται μερικές φορές την εβδομάδα σε αρκετές εβδομάδες.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    Οι κρέμες που περιέχουν κορτικοστεροειδή διατίθενται χωρίς ιατρική συνταγή και σε ισχυρότερες συνταγογραφούμενες μορφές. Για μια σοβαρή αλλεργική δερματική αντίδραση, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει μια σύντομη θεραπεία με κορτικοστεροειδή χάπια, όπως πρεδνιζόνη. Το φάρμακο για την ελονοσία υδροξυχλωροκίνη μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα ορισμένων τύπων αλλεργιών στον ήλιο. 

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Αυτά τα βήματα μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων αλλεργίας στον ήλιο:

    • Αποφύγετε την έκθεση στον ήλιο. Τα περισσότερα συμπτώματα αλλεργίας στον ήλιο βελτιώνονται σε λιγότερο από μία ή δύο ημέρες εάν κρατήσετε το προσβεβλημένο δέρμα μακριά από τον ήλιο.
    • Σταματήστε να χρησιμοποιείτε φάρμακα που σας κάνουν ευαίσθητους στο φως. Εάν παίρνετε φάρμακα για άλλες παθήσεις, μιλήστε με το γιατρό σας για το εάν μπορείτε να σταματήσετε να τα παίρνετε εάν κάνουν το δέρμα σας πιο ευαίσθητο στον ήλιο.
    • Εφαρμόστε ενυδατικές κρέμες δέρματος. Οι ενυδατικές λοσιόν δέρματος μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση από τον ερεθισμό που προκαλείται από το ξηρό, φολιδωτό δέρμα.
    • Χρησιμοποιήστε καταπραϋντικές θεραπείες για το δέρμα. Δοκιμάστε να εφαρμόσετε λοσιόν καλαμίνης ή λοσιόν με αλόη βέρα για να απαλύνετε τα συμπτώματά σας.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τις αλλεργίες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις αλλεργίες

    SH viso arrossato

    Διαβάστε, επίσης,

    Τροφική αλλεργία

    Ο ήλιος έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Λάδι για τις αλλεργίες

    Ο ήλιος είναι τροφή για το σώμα

    Ο ήλιος είναι θεραπευτικός για το έκζεμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηλιοθεραπεία

    Πώς το ηλιακό φως θεραπεύει στον καρκίνο

    Όσοι έχουν σκούρο δέρμα θέλουν περισσότερο ήλιο

    Ο ήλιος κάνει καλό στο άσθμα

    Γιατί τα αντηλιακά είναι υπεύθυνα για το μελάνωμα

    Οι επιπτώσεις της ηλιακής ακτινοβολίας στην υγεία

    Το Solarium δεν είναι ασφαλές

    Ήλιος και βιταμίνη D

    Φωτοδερματίτιδα

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Φωτοδερματίτιδα εξ επαφής

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με περγαμόντο

    Δερματίτιδα Berloque

    www.emedi.gr

     

  • Αλλεργία στο σιτάρι Αλλεργία στο σιτάρι

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλλεργία στο σιτάρι

    Η αλλεργία στο σιτάρι είναι μια αλλεργική αντίδραση σε τρόφιμα που περιέχουν σιτάρι. Αλλεργικές αντιδράσεις μπορεί να προκληθούν από την κατανάλωση σιταριού και επίσης, σε ορισμένες περιπτώσεις, από την εισπνοή αλεύρου σίτου.

    Η αποφυγή του σίτου είναι η κύρια θεραπεία για την αλλεργία στο σιτάρι, αλλά αυτό δεν είναι πάντα τόσο εύκολο όσο ακούγεται. Το σιτάρι βρίσκεται σε πολλά τρόφιμα, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που μπορεί να μην υποψιάζεστε, όπως η σάλτσα σόγιας, το παγωτό και τα χοτ ντογκ.

    Φάρμακα μπορεί να είναι απαραίτητα για τη διαχείριση αλλεργικών αντιδράσεων εάν φάτε κατά λάθος σιτάρι.

    Η αλλεργία στο σιτάρι μερικές φορές συγχέεται με την κοιλιοκάκη, αλλά αυτές οι καταστάσεις διαφέρουν. Η αλλεργία στο σιτάρι εμφανίζεται όταν το σώμα σας παράγει αντισώματα στις πρωτεΐνες που βρίσκονται στο σιτάρι. Στην κοιλιοκάκη, μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη στο σιτάρι - η γλουτένη - προκαλεί ένα διαφορετικό είδος ανώμαλης αντίδρασης του ανοσοποιητικού συστήματος.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟ ΣΙΤΑΡΙ

    Ένα παιδί ή ένας ενήλικας με αλλεργία στο σιτάρι είναι πιθανό να αναπτύξει σημεία και συμπτώματα μέσα σε λίγα λεπτά έως ώρες αφού φάει κάτι που περιέχει σιτάρι.

    Τα σημεία και συμπτώματα αλλεργίας στο σιτάρι περιλαμβάνουν:

    • Οίδημα, κνησμός ή ερεθισμός του στόματος ή του λαιμού
    • Κνίδωση, κνησμώδες εξάνθημα ή πρήξιμο του δέρματος
    • Ρινική συμφόρηση
    • Πονοκέφαλος
    • Δυσκολία αναπνοής
    • Κράμπες, ναυτία ή έμετος
    • Διάρροια
    • Αναφυλαξία

    Αναφυλαξία

    Για μερικούς ανθρώπους, η αλλεργία στο σιτάρι μπορεί να προκαλέσει μια απειλητική για τη ζωή αντίδραση που ονομάζεται αναφυλαξία.

    Εκτός από άλλα σημεία και συμπτώματα αλλεργίας στο σιτάρι, η αναφυλαξία μπορεί να προκαλέσει:

    • Οίδημα ή σφίξιμο του λαιμού
    • Πόνος ή σφίξιμο στο στήθος
    • Σοβαρή δυσκολία στην αναπνοή
    • Δυσκολία στην κατάποση
    • Χλωμό, μπλε χρώμα δέρματος
    • Ζάλη ή λιποθυμία 

    Εάν κάποιος παρουσιάζει σημεία αναφυλαξίας, είναι μια επείγουσα ιατρική κατάσταση που απαιτεί άμεση φροντίδα. Εάν υποψιάζεστε ότι εσείς ή το παιδί σας είστε αλλεργικοί στο σιτάρι ή σε άλλη τροφή, επισκεφθείτε το γιατρό σας.

    ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟ ΣΙΤΑΡΙ

    Εάν έχετε αλλεργία στο σιτάρι, η έκθεση σε μια πρωτεΐνη σιταριού ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σας σύστημα για μια αλλεργική αντίδραση. Μπορείτε να αναπτύξετε αλλεργία σε οποιαδήποτε από τις τέσσερις κατηγορίες πρωτεϊνών σιταριού - λευκωματίνη, σφαιρίνη, γλιαδίνη και γλουτένη.

    Πηγές πρωτεϊνών σιταριού

    Ορισμένες πηγές πρωτεϊνών σιταριού είναι προφανείς, όπως το ψωμί, αλλά όλες οι πρωτεΐνες σιταριού και ειδικότερα η γλουτένη, μπορούν να βρεθούν σε πολλά παρασκευασμένα τρόφιμα, ακόμη και σε ορισμένα καλλυντικά, προϊόντα μπάνιου κ.ά.

    Τα τρόφιμα που μπορεί να περιλαμβάνουν πρωτεΐνες σιταριού περιλαμβάνουν:

    • Ψωμιά
    • Κέικ, μάφιν και μπισκότα
    • Δημητριακά πρωινού
    • Ζυμαρικά
    • Κουσκούς
    • Φαρίνα
    • Σιμιγδάλι
    • Κρακεράκια
    • Υδρολυμένη φυτική πρωτεΐνη
    • Σάλτσα σόγιας
    • Προϊόντα κρέατος, όπως χοτ ντογκ
    • Γαλακτοκομικά προϊόντα, όπως παγωτό
    • Φυσικά αρώματα
    • Ζελατινοποιημένο άμυλο
    • Τροποποιημένο άμυλο τροφίμων
    • Φυτική τσίχλα

    Εάν έχετε αλλεργία στο σιτάρι, είναι πιθανό να είστε επίσης αλλεργικοί στο κριθάρι, τη βρώμη και τη σίκαλη. Ωστόσο, εκτός εάν είστε αλλεργικοί σε δημητριακά εκτός από το σιτάρι, η συνιστώμενη δίαιτα χωρίς σιτάρι είναι λιγότερο περιοριστική από μια δίαιτα χωρίς γλουτένη.

    Αναφυλαξία που εξαρτάται από το σιτάρι, που προκαλείται από την άσκηση

    Μερικοί άνθρωποι με αλλεργία στο σιτάρι εμφανίζουν συμπτώματα μόνο εάν ασκούνται μέσα σε λίγες ώρες μετά την κατανάλωση σιταριού. Οι αλλαγές που προκαλούνται από την άσκηση στο σώμα σας είτε προκαλούν αλλεργική αντίδραση είτε επιδεινώνουν την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε μια πρωτεΐνη σιταριού. Αυτή η κατάσταση οδηγεί συνήθως σε απειλητική για τη ζωή αναφυλαξία.

    Medical animation still shot showing symptoms of Wheat Allergy

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΤΗΣ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟ ΣΙΤΑΡΙ

    Ορισμένοι παράγοντες μπορεί να σας θέσουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξετε αλλεργία στο σιτάρι:

    • Οικογενειακό ιστορικό. Διατρέχετε αυξημένο κίνδυνο αλλεργίας στο σιτάρι ή σε άλλα τρόφιμα εάν οι γονείς σας έχουν τροφικές αλλεργίες ή άλλες αλλεργίες, όπως το άσθμα.
    • Ηλικία. Η αλλεργία στο σιτάρι είναι πιο συχνή σε μωρά και νήπια, που έχουν ανώριμο ανοσοποιητικό και πεπτικό σύστημα. Τα περισσότερα παιδιά ξεπερνούν την αλλεργία στο σιτάρι κατά τα 16, αλλά οι ενήλικες μπορεί να την αναπτύξουν, συχνά ως διασταυρούμενη ευαισθησία στη γύρη του γρασιδιού.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟ ΣΙΤΑΡΙ

    Μια φυσική εξέταση, το λεπτομερές ιατρικό ιστορικό και ορισμένες εξετάσεις θα βοηθήσουν τον γιατρό σας να κάνει τη διάγνωση.

    Οι δοκιμές ή τα διαγνωστικά εργαλεία μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Δερματικά τεστ. Μικρές σταγόνες καθαρών εκχυλισμάτων αλλεργιογόνων, συμπεριλαμβανομένων των εκχυλισμάτων για πρωτεΐνες σιταριού, τοποθετούνται με τσίμπημα στην επιφάνεια του δέρματός σας, είτε στον αντιβράχιο είτε στο πάνω μέρος της πλάτης σας. Μετά από 15 λεπτά, ο γιατρός αναζητά σημεία αλλεργικών αντιδράσεων. Εάν εμφανίσετε ένα κόκκινο, κνησμώδες εξόγκωμα όπου το εκχύλισμα πρωτεΐνης σίτου τρυπήθηκε στο δέρμα σας, μπορεί να είστε αλλεργικοί στο σιτάρι. Η πιο συχνή παρενέργεια αυτών των δερματικών δοκιμών είναι ο κνησμός και η ερυθρότητα.
    • Εξέταση αίματος. Εάν μια δερματική πάθηση ή πιθανές αλληλεπιδράσεις με ορισμένα φάρμακα σας εμποδίζουν να κάνετε μια δερματική εξέταση, ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει μια εξέταση αίματος που θα ελέγχει για συγκεκριμένα αντισώματα που προκαλούν αλλεργία σε κοινά αλλεργιογόνα, συμπεριλαμβανομένων των πρωτεϊνών σίτου (Rast Test).
    • Ημερολόγιο τροφίμων. Ο γιατρός σας μπορεί να σας ζητήσει να κρατήσετε λεπτομερές αρχείο για το τι και πότε τρώτε και πότε εμφανίζονται τα συμπτώματα για κάποιο χρονικό διάστημα.
    • Δίαιτα. Ο γιατρός σας μπορεί να σας συστήσει να αφαιρέσετε ορισμένα τρόφιμα από τη διατροφή σας, ιδιαίτερα αυτά που είναι κοινά αλλεργιογόνα. Υπό την καθοδήγηση του γιατρού σας, θα προσθέσετε σταδιακά τα τρόφιμα και θα σημειώσετε πότε επανεμφανιστούν τα συμπτώματα.
    • Δοκιμή πρόκλησης με τρόφιμα. Τρώτε τρόφιμα για τα οποία υπάρχει υποψία ότι είναι ο παράγοντας που προκαλεί αλλεργία ενώ παρακολουθείτε για συμπτώματα αλλεργίας. Υπό επίβλεψη, ξεκινάτε με μια μικρή ποσότητα του φαγητού και σταδιακά αυξάνετε την ποσότητα που καταναλώνετε.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟ ΣΙΤΑΡΙ

    Η αποφυγή των πρωτεϊνών σιταριού είναι η καλύτερη θεραπεία για την αλλεργία στο σιτάρι. Επειδή οι πρωτεΐνες σιταριού εμφανίζονται σε τόσα πολλά παρασκευασμένα τρόφιμα, διαβάστε προσεκτικά τις ετικέτες των προϊόντων.

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΗΣ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟ ΣΙΤΑΡΙ

    Τα αντιισταμινικά μπορεί να μειώσουν τα σημεία και τα συμπτώματα μικρής αλλεργίας στο σιτάρι. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να ληφθούν μετά την έκθεση στο σιτάρι για να ελέγξετε την αντίδρασή σας και να βοηθήσετε στην ανακούφιση από τη δυσφορία. Η επινεφρίνη είναι μια επείγουσα θεραπεία για την αναφυλαξία. Εάν κινδυνεύετε να έχετε σοβαρή αντίδραση στο σιτάρι, μπορεί να χρειαστεί να έχετε μαζί σας ανά πάσα στιγμή δύο ενέσιμες δόσεις επινεφρίνης. Μια δεύτερη συσκευή τύπου πένας συνιστάται για άτομα υψηλού κινδύνου για απειλητική για τη ζωή αναφυλαξία σε περίπτωση που τα αναφυλακτικά συμπτώματα επανέλθουν πριν να είναι διαθέσιμη η επείγουσα περίθαλψη.

    Επείγουσα περίθαλψη

    Η επείγουσα ιατρική φροντίδα είναι απαραίτητη για οποιονδήποτε έχει αναφυλακτική αντίδραση στο σιτάρι, ακόμη και μετά από ένεση επινεφρίνης. 

    Πιθανές μελλοντικές θεραπείες

    Οι επιστήμονες εργάζονται σε διάφορους τύπους ανοσοθεραπείας για τη θεραπεία τροφικών αλλεργιών. Η ανοσοθεραπεία σας εκθέτει σε μικρές ποσότητες της αλλεργικής ουσίας και στη συνέχεια αυξάνει αυτή την έκθεση με την πάροδο του χρόνου. Η ελπίδα είναι ότι το σώμα σας θα απευαισθητοποιηθεί στο αλλεργιογόνο και θα έχετε λιγότερα ή καθόλου συμπτώματα. Έχουν γίνει αρκετές μικρές κλινικές δοκιμές σε μια από του στόματος μορφή ανοσοθεραπείας για την αλλεργία στο σιτάρι που έδειξε μειωμένα συμπτώματα αλλεργίας. Χρειάζεται όμως περισσότερη έρευνα.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Μπορείτε να λάβετε μέτρα για να αποφύγετε την έκθεση σε πρωτεΐνες σιταριού και να διασφαλίσετε την έγκαιρη θεραπεία όταν εκτεθείτε κατά λάθος στο σιτάρι.

    • Κρατήστε τους άλλους ενήμερους. Εάν το παιδί σας έχει αλλεργία στο σιτάρι, βεβαιωθείτε ότι όποιος φροντίζει το παιδί σας, συμπεριλαμβανομένου του διευθυντή, των δασκάλων και της νοσοκόμας στο σχολείο ή τη φροντίδα του παιδιού, γνωρίζει για την αλλεργία και τα σημάδια της έκθεσης στο σιτάρι. Εάν το παιδί σας φέρει επινεφρίνη, βεβαιωθείτε ότι το προσωπικό του σχολείου γνωρίζει πώς να χρησιμοποιεί τη συσκευή τύπου πένας, εάν είναι απαραίτητο, και ότι πρέπει να επικοινωνήσει αμέσως με την επείγουσα περίθαλψη. Ενημερώστε φίλους, συγγενείς και συναδέλφους για τη δική σας τροφική αλλεργία.
    • Φορέστε ένα βραχιόλι. Ένα βραχιόλι ιατρικής ταυτοποίησης που περιγράφει την αλλεργία και την ανάγκη για επείγουσα φροντίδα μπορεί να σας βοηθήσει εάν εμφανίσετε αναφυλαξία και δεν μπορείτε να επικοινωνήσετε με τους γύρω σας.
    • Να διαβάζετε πάντα τις ετικέτες. Μην πιστεύετε ότι ένα προϊόν είναι απαλλαγμένο από αυτά που δεν μπορείτε να φάτε μέχρι να διαβάσετε την ετικέτα. Οι πρωτεΐνες σιταριού, ιδιαίτερα η γλουτένη, χρησιμοποιούνται ως συστατικά των τροφίμων και εμφανίζονται σε πολλά τρόφιμα. Επίσης, μην υποθέσετε ότι μόλις χρησιμοποιήσετε μια συγκεκριμένη μάρκα ενός προϊόντος, θα είναι πάντα ασφαλές. Τα συστατικά αλλάζουν.
    • Αγοράστε τρόφιμα χωρίς γλουτένη. Ορισμένα εξειδικευμένα καταστήματα και σούπερ μάρκετ προσφέρουν τρόφιμα χωρίς γλουτένη, τα οποία είναι ασφαλή για άτομα με αλλεργίες στο σιτάρι. Ωστόσο, μπορεί επίσης να είναι απαλλαγμένα από δημητριακά που μπορείτε να φάτε, επομένως η προσκόλληση σε τροφές χωρίς γλουτένη μπορεί να περιορίσει άσκοπα τη διατροφή σας.
    • Συμβουλευτείτε βιβλία μαγειρικής για συνταγές χωρίς σιτάρι. Τα βιβλία μαγειρικής που ειδικεύονται σε συνταγές χωρίς σιτάρι μπορούν να σας βοηθήσουν να μαγειρέψετε με ασφάλεια και να σας επιτρέψουν να απολαύσετε αρτοσκευάσματα και άλλα τρόφιμα που παρασκευάζονται με υποκατάστατα του σιταριού.
    • Δειπνήστε έξω προσεκτικά. Ενημερώστε το προσωπικό του εστιατορίου για την αλλεργία σας και πόσο σοβαρή μπορεί να είναι αν φάτε οτιδήποτε με σιτάρι. Ρωτήστε το προσωπικό πώς προετοιμάζονται τα γεύματα και παραγγείλετε απλά πιάτα φτιαγμένα με φρέσκα τρόφιμα. Αποφύγετε τροφές όπως σάλτσες που μπορεί να έχουν κρυφές πηγές πρωτεϊνών σιταριού.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τις αλλεργίες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις αλλεργίες

    Five signs that you may be allergic to wheat

    Διαβάστε, επίσης,

    Αλλεργία στο γάλα

    Η δυσανεξία στη λακτόζη

    Πόσο υγιεινό είναι το γάλα που πίνουμε

    Το πιο υγιεινό γάλα για εσάς

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Αλλεργίες στα παιδιά

    Τροφική αλλεργία

    Σιτάρι

    Χρήσιμες πληροφορίες για το αγγειοοίδημα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αναφυλαξία

    Ατοπική δερματίτιδα

    Συμπληρώματα διατροφής για την τροφική δυσανεξία

    Τα ζώα προστατεύουν από τις αλλεργίες

    Οι καλύτερες θεραπείες για τις αλλεργίες

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    Δε φταίει μόνο η γλουτένη για τα φουσκώματα στο έντερο

    Μήπως έχετε αλλεργίες από τροφές;

    Πότε το γάλα αγελάδας είναι υγιεινό

    Σταματήστε να πίνετε γάλα αγελάδας

    Το πιο υγιεινό γάλα για εσάς

    Απώλεια βάρους για όσους έχουν δυσανεξία στις τροφές

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κινόα

    Πώς το έντερό σας επηρεάζει τη λειτουργία του εγκεφάλου σας

    Η δυσανεξία στη λακτόζη

    Αντικαταστήστε τα ανθυγιεινά τρόφιμα με υγιεινά

    Μοριακή διατροφή

    Η δυσανεξία στις τροφές

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Συσκευές που ανιχνεύουν επικίνδυνες ουσίες στα τρόφιμα

    Μήπως έχετε φούσκωμα μετά το φαγητό;

    Πάσχετε από δυσανεξία στη λακτόζη;

    Εμβόλιο για τη δυσανεξία στη γλουτένη

    Η ευαισθησία στις τροφές

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Οι τροφικές αλλεργίες

    Οι ευεργετικές ιδιότητες της σόγιας

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Μαστοκυττάρρωση

    Διάμεση κυστίτιδα

    Τι είναι ο γλυκαιμικός δείκτης

    Υγεία του πεπτικού συστήματος

    Φυσικά γλυκαντικά

    Αποτελεσματικές θεραπείες για το ευερέθιστο έντερο

    Ορθομοριακά συμπληρώματα διατροφής για όλες τις ασθένειες

    Υποκατάστατα τροφίμων

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Τι είναι ο όζος; Ονυχομυκητίαση »