Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013 22:12

Μεγαλακρία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

Για τα μεγάλα άκρα φταίει η περίσσεια αυξητικής ορμόνης

Η ακρομεγαλία ή μεγαλακρία, ICD-10 E22.0 είναι μια σπάνια πάθηση. 

Προκαλεί περίσσεια ανάπτυξη των οστών και των μαλακών ιστών του σώματος.

Τα παιδιά με την πάθηση μπορεί να αναπτυχθούν σε μη φυσιολογικά ύψη. Μπορούν, επίσης, να έχουν μια υπερβολική ανάπτυξη στη δομή των οστών που τους δίνει την εμφάνιση ενός γίγαντα. Η ακρομεγαλία επηρεάζει κυρίως τα χέρια, τα πόδια, και το πρόσωπο.

Στους ενήλικους οφείλεται σχεδόν πάντοτε σε αδένωμα της υπόφυσης που εκκρίνει αυξητική ορμόνη.


Αίτια

Η ανθρώπινη αυξητική ορμόνη (HGH) ρυθμίζει την ανάπτυξη. Οι άνθρωποι με μεγαλακρία έχουν μεγάλη ποσότητα HGH. Κάνει τα οστά τους να αναπτύσσονται και να γίνονται πάρα πολύ μακριά και πάρα πολύ παχιά. Λόγω αυτής της διέγερσης της ανάπτυξης, τα οστά τους είναι πολύ μεγαλύτερα από ό, τι άλλων ανθρώπων.

Η HGH παράγεται στην υπόφυση του εγκεφάλου. Σε άτομα με ακρομεγαλία, η υπόφυση μπορεί να επηρεαστεί από έναν όγκο ή ένα αδένωμα, που το κάνει να εκρίνει πάρα πολύ HGH.


Συμπτώματα και σημεία

Στα συμπτώματα και σημεία της ακρομεγαλίας συμπεριλαμβάνονται η χοντρή επιδερμίδα, τα μεγάλα χέρια και πόδια, η παραμόρφωση των χαρακτηριστικών του προσώπου, ιδιαίτερα της κάτω γνάθου και του μετώπου  και τα υπερανεπτυγμένα όργανα.

Την αλλαγή της εμφάνισης πιστοποιεί η εξέταση παλαιότερων φωτογραφιών του ασθενούς.

Προβλήματα που μπορεί να δημιουργήσει:

  • Υψηλή αρτηριακή πίεση (υπέρταση)
  • Καρδιακό νόσημα, ιδιαίτερα διεύρυνση του καρδιακού μυός (μυοκαρδιοπάθεια)
  • Αρθρίτιδα
  • Διαβήτη
  • Προκαρκινικές νεοπλασίες (πολύποδες)
  • Υπνική άπνοια, μια κατάσταση κατά την οποία αναπνοή σταματά επανειλημμένα και ξεκινά κατά τη διάρκεια του ύπνου
  • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα - μυρμηκίαση ή πόνος στα δάχτυλα που προκαλείται από υπερβολική πίεση των νεύρων από τους ιστούς στον καρπό
  • Μειωμένη παραγωγή άλλων ορμονών της υπόφυσης (υποϋποφυσισμός)
  • Καλοήθεις όγκοι στη μήτρα (ινομυώματα της μήτρας)
  • Συμπίεση του νωτιαίου μυελού
  • Απώλεια της όρασης και κεφαλαλγία από το αδένωμα της υπόφυσης

Διάγνωση

  • Η καλύτερη διαγνωστική δοκιμασία είναι η μέτρηση της σωματομεδίνης C του ινσουλινοειδούς αυξητικού παράγοντα Ι  (IGF-Ι), μέσω του οποίου η αυξητική ορμόνη ασκεί τις αυξητικές επιδράσεις της.  Οι σημαντικές αυξήσεις της σωματομεδίνης C θέτουν την διάγνωση.
  • Αν οι αυξήσεις αυτές είναι μέτριες, η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με χορήγηση 75 mg γλυκόζης από το στόμα και μέτρηση της αυξητικής ορμόνης του ορού κάθε 30 λεπτά επί 2 ώρες. Αν η αυξητική ορμόνη δεν ελαττωθεί σε επίπεδα κάτω των 2 ng/ml επιβεβαιώνεται η διάγνωση της ακρομεγαλίας. Όταν τεθεί η διάγνωση πρέπει να ακολουθήσει απεικόνιση της υπόφυσης.
  • Οι εξετάσεις αίματος για την HGH μπορεί να καθορίσουν αν κάποιος έχει αυξημένη ποσότητα της ορμόνης.
  • MRIs και ακτινογραφίες μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να αποκαλύψουν μια ανώμαλη ανάπτυξη των οστών. Μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν για να ανιχνεύσουν όγκους της υπόφυσης που προκαλούν ακρομεγαλία.
  • Ο έλεγχος της πρωτεΐνης που ονομάζεται ινσουλινοεξαρτώμενος αυξητικός παράγοντας 1 (IGF-1) μπορεί να δείξει αν υπάρχει ανώμαλη ανάπτυξη στο σώμα.

Θεραπεία

Η θεραπεία εκλογής είναι η διασφηνοειδής εκτομή του αδενώματος της υπόφυσης. Συχνά είναι μακροαδένωμα και είναι αδύνατη η πλήρης εκτομή και η ίαση.

Αν μετά την επέμβαση τα επίπεδα της σωματομεδίνης C παραμένουν υψηλά, εφαρμόζεται ακτινοθεραπεία για να εμποδιστεί η αύξηση του όγκου που έχει απομείνει και να τεθεί υπό έλεγχο η ακρομεγαλία. Η πλήρης επίδραση της ακτινοθεραπείας στην έκκριση της αυξητικής ορμόνης μπορεί να απαιτήσει και μία δεκαετία.

Για να κατασταλεί η έκκριση της αυξητικής ορμόνης, ενώ θα αναμένεται η πλήρης επίδραση της ακτινοβολίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα ανάλογο της σωματοστατίνης η οκρεοτίδη 100μg υποδόρια τρεις φορές την ημέρα. Οι παρενέργειες της οκρεοτίδης είναι η χολολιθίαση, η διάρροια και η ελαφρά κοιλιακή δυσφορία

Η χειρουργική επέμβαση, η ακτινοθεραπεία, τα ανάλογα σωματοστατίνης και οι αγωνιστές ντοπαμίνης  δρουν στο επίπεδο του αδενώματος της υποφύσεως, ενώ οι GH-ανταγωνιστές υποδοχέων δρουν στην περιφέρεια με το μπλοκάρισμα των υποδοχέων της αυξητικής ορμόνης στους διάφορους ιστούς.


-Ανάλογα σωματοστατίνης

Τα ανάλογα σωματοστατίνης είναι η οκτρεοτίδη (Sandostatin) ή η λανρεοτίδη (Somatuline). Αυτά τα ανάλογα σωματοστατίνης είναι συνθετικές μορφές μιας ορμόνης του εγκεφάλου, της σωματοστατίνης, η οποία σταματά την παραγωγή της GH. Οι φαρμακοτεχνικές μορφές μακράς δράσης αυτών των φαρμάκων πρέπει να χορηγούνται με ένεση κάθε 2 έως 4 εβδομάδες. Οι περισσότεροι ασθενείς με ακρομεγαλία ανταποκρίνονται σε αυτό το φάρμακο. Σε πολλούς ασθενείς, τα επίπεδα GH πέφτουν μέσα σε μία ώρα και ο πονοκέφαλος βελτιώνεται μέσα σε λίγα λεπτά μετά την ένεση. Η οκτρεοτίδη και η λανρεοτίδη είναι αποτελεσματικές για μακροχρόνια θεραπεία. Η οκτρεοτίδη και η λανρεοτίδη έχουν, επίσης, χρησιμοποιηθεί επιτυχώς για τη θεραπεία ασθενών με ακρομεγαλία που προκαλείται από άλλες αιτίες, εκτός των όγκων της υπόφυσης.

Τα ανάλογα σωματοστατίνης, επίσης, μερικές φορές χρησιμοποιούνται για να συρρικνώσουν μεγάλους όγκους πριν από την επέμβαση.

Επειδή η οκτρεοτίδη αναστέλλει την γαστρεντερική και παγκρεατική λειτουργία, η μακροχρόνια χρήση προκαλεί πεπτικά προβλήματα, όπως χαλαρά κόπρανα, ναυτία, και αέρια στο ένα τρίτο των ασθενών. Επιπλέον, περίπου 25 τοις εκατό των ασθενών αναπτύσσουν χολόλιθους, οι οποίοι είναι, συνήθως, ασυμπτωματικοί. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η θεραπεία με οκτρεοτίδη μπορεί να προκαλέσει διαβήτη και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η σωματοστατίνη και τα ανάλογά της μπορούν να αναστέλλουν την απελευθέρωση της ινσουλίνης. Από την άλλη πλευρά, οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι σε ορισμένουςς ασθενείς με ακρομεγαλία που έχουν ήδη διαβήτη, η οκτρεοτίδη μπορεί να μειώσει την ανάγκη για ινσουλίνη και βελτιώνουν τον έλεγχο σακχάρου.


-Αγωνιστές ντοπαμίνης

Για εκείνους που τα ανάλογα σωματοστατίνης, αντενδείκνυται, είναι δυνατή η θεραπεία χρησιμοποιώντας έναν από τις αγωνιστές της ντοπαμίνης, βρωμοκριπτίνη (Parlodel) ή Καβεργολίνη. Αυτά έχουν το πλεονέκτημα ότι είναι δισκία αντί για ενέσεις, και κοστίζουν πολύ λιγότερο. Τα φάρμακα αυτά μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ως συμπλήρωμα στη θεραπεία με σωματοστατίνη. Είναι πιο αποτελεσματικά σε εκείνους των οποίων οι όγκοι της υπόφυσης εκκρίνουν προλακτίνη. Οι παρενέργειες αυτών των αγωνιστών ντοπαμίνης περιλαμβάνουν γαστρεντερικές ενοχλήσεις, ναυτία, εμετό, ζαλάδα και ρινική συμφόρηση. Αυτές οι παρενέργειες μπορεί να μειωθούν ή να εξαλειφθούν αν το φάρμακο έχει ξεκινήσει σε πολύ χαμηλή δόση κατά την κατάκλιση, αν λαμβάνεται με την τροφή, και αυξάνεται σταδιακά στην πλήρη θεραπευτική δόση. Ωστόσο, η βρωμοκρυπτίνη χαμηλώνει τα GH και IGF-1 επίπεδα και μειώνει το μέγεθος του όγκου σε λιγότερους από τους μισούς ασθενείς με μεγαλακρία. Μερικοί ασθενείς αναφέρουν βελτίωση στα συμπτώματά τους, αν και τα επίπεδα  GH και IGF-1 εξακολουθούν να είναι αυξημένα.


-Ανταγωνιστές των υποδοχέων της αυξητικής ορμόνης

Η τελευταία εξέλιξη στην ιατρική θεραπεία της μεγαλακρίας είναι η χρήση των ανταγωνιστών των υποδοχέων της αυξητικής ορμόνης. Το μόνο διαθέσιμο μέλος αυτής της οικογένειας είναι η pegvisomant. Αναστέλλοντας τη δράση των ενδογενών μορίων αυξητικής ορμόνης, η ένωση αυτή είναι σε θέση να ελέγχει τη δραστηριότητα της νόσου της μεγαλακρίας σχεδόν σε όλους τους ασθενείς. Η Pegvisomant πρέπει να χορηγείται υποδορίως με καθημερινές ενέσεις. Συνδυασμοί μακράς δράσης αναλόγων σωματοστατίνης και εβδομαδιαίες ενέσεις pegvisomant φαίνεται να είναι εξίσου αποτελεσματικοί σε σχέση  με τις καθημερινές ενέσεις pegvisomant.


Χειρουργική

Η χειρουργική επέμβαση είναι μία ταχεία και αποτελεσματική θεραπεία, και υπάρχουν δύο εναλλακτικές μέθοδοι.

Η πρώτη μέθοδος, μια διαδικασία γνωστή ως χειρουργική διαρινική διασφηνοειδής εκτομή, με πρόσβαση στην υπόφυση μέσω μιας τομής στο τοίχωμα της ρινικής κοιλότητας.

Η δεύτερη μέθοδος είναι η διασφηνοειδής χειρουργική επέμβαση κατά την οποία γίνεται μια τομή κάτω από το άνω χείλος και διαμέσου του διαφράγματος φθάνουν στην ρινική κοιλότητα, όπου η υπόφυση βρίσκεται.

Η διαρινική  διασφηνοειδής χειρουργική είναι μια λιγότερο επεμβατική διαδικασία  και η πιθανότητα της αφαίρεσης του συνόλου του όγκου είναι μεγαλύτερη με λιγότερες παρενέργειες. Κατά συνέπεια, η ενδορινική διασφηνοειδής χειρουργική χρησιμοποιείται συχνά σαν πρώτη επιλογή,  και οι άλλες θεραπείες, όπως η φαρμακευτική νευροχειρουργική,  χρησιμοποιείται για τη μείωση των υπόλοιπων δυσμενώνς επιπτώσεων του ενααπομένοντος όγκου.

Αυτές οι διαδικασίες συνήθως ανακουφίζουν την πίεση στις γύρω περιοχές του εγκεφάλου και οδηγούν σε μείωση των επιπέδων αυξητικής ορμόνης.

Η χειρουργική επέμβαση είναι πιο επιτυχημένη σε ασθενείς με επίπεδα GH στο αίμα κάτω από 40 ng/ml πριν την επέμβαση και με όγκους υπόφυσης όχι μεγαλύτερους από 10 mm σε διάμετρο. Η επιτυχία εξαρτάται από την επιδεξιότητα και την πείρα του χειρουργού. Ιδανικά, η GH μετά το χειρουργείο θα πρέπει να είναι μικρότερη από 2 ng/ml μετά από του στόματος φόρτιση με γλυκόζη. Μια ανασκόπηση των επιπέδων  GH σε 1.360 ασθενείς παγκοσμίως αμέσως μετά την επέμβαση αποκάλυψε ότι 60 τοις εκατό είχαν επίπεδα GH κάτω των 5 ng/ml. Επιπλοκές της χειρουργικής επέμβασης μπορεί να περιλαμβάνουν διαρροές εγκεφαλονωτιαίου υγρού, μηνιγγίτιδα, ή βλάβη στον περιβάλλοντα φυσιολογικό ιστό υπόφυσης, απαιτώντας δια βίου ορμονική υποκατάσταση.

Ακόμα και όταν η χειρουργική επέμβαση είναι επιτυχής και τα επίπεδα ορμονών επιστρέφουν στο φυσιολογικό, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά, για χρόνια, για πιθανή υποτροπή. Πιο συχνά, τα επίπεδα των ορμονών μπορεί να βελτιωθούν, αλλά να μην επιστρέψουν πλήρως στο φυσιολογικό. Αυτοί οι ασθενείς μπορεί να απαιτήσουν πρόσθετη θεραπεία στη συνέχεια, συνήθως με φάρμακα.


Ακτινοθεραπεία

Η Ακτινοθεραπεία έχει χρησιμοποιηθεί τόσο ως κύρια αγωγή, όσο και σε συνδυασμό με τη χειρουργική επέμβαση ή τα φάρμακα. Συνήθως, προορίζεται για ασθενείς που έχουν όγκο εναπομείναντα μετά την επέμβαση. Αυτοί οι ασθενείς συχνά λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή, για μείωση των επιπέδων αυξητικής ορμόνης. Θεραπεία με ακτινοβολία δίνεται σε διαιρεμένες δόσεις για πάνω από τέσσερις έως έξι εβδομάδες. Αυτή η θεραπεία ελαττώνει τα επίπεδα της GH κατά περίπου 50 τοις εκατό για πάνω από 2 έως 5 έτη. Οι ασθενείς παρακολουθούνται για περισσότερο από 5 χρόνια. Η Θεραπεία με ακτινοβολία προκαλεί βαθμιαία απώλεια της παραγωγής των άλλων ορμονών της υπόφυσης με το χρόνο. Απώλεια της όρασης και  εγκεφαλική βλάβη, έχουν αναφερθεί, σαν πολύ σπάνιες επιπλοκές των θεραπειών ακτινοβολίας.


Επιλογή της θεραπείας

Δεν υπάρχει μία θεραπεία που να είναι αποτελεσματική για όλους τους ασθενείς. Η θεραπεία θα πρέπει να εξατομικεύεται ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του ασθενούς, όπως η ηλικία και το μέγεθος του όγκου. Εάν ο όγκος δεν έχει ακόμη εισβάλει στους περιβάλλοντες ιστούς του εγκεφάλου, η απομάκρυνση του αδενώματος της υποφύσεως από έναν έμπειρο νευροχειρουργό είναι συνήθως η πρώτη επιλογή. Μετά την επέμβαση, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται για μεγάλο χρονικό διάστημα για τυχόν αύξηση των GH επιπέδων. Εάν η χειρουργική επέμβαση δεν ομαλοποιήσει τα επίπεδα ορμονών ή υποτροπή συμβαίνει, ένας γιατρός θα αρχίσει επιπλέον φαρμακευτική αγωγή. Η σημερινή πρώτη επιλογή είναι γενικά η οκτρεοτίδη ή λανρεοτίδη. Ωστόσο, η βρωμοκρυπτίνη ή η καβεργολίνη είναι πολύ φθηνότερα και πιο εύκολα φάρμακα. Η μακροχρόνια θεραπεία είναι απαραίτητη, επειδή η απόσυρσής τους μπορεί να οδηγήσει σε άνοδο των επιπέδων GH και υποτροπή του όγκου. Η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιείται γενικά για τους ασθενείς των οποίων οι όγκοι δεν έχουν πλήρως αφαιρεθεί με τη χειρουργική επέμβαση, για ασθενείς που δεν είναι καλοί υποψήφιοι για χειρουργική επέμβαση λόγω άλλων προβλημάτων υγείας και για τους ασθενείς οι οποίοι δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στη χειρουργική επέμβαση και την φαρμακευτική αγωγή.


Πρόγνωση

Μετά την επιτυχή θεραπεία, τα συμπτώματα γενικά βελτιώνονται σημαντικά ή εξαφανίζονται, όπως οι πονοκεφάλοι, οι διαταραχές στην όραση, η υπερβολική εφίδρωση και ο διαβήτης. Το μαλακό οίδημα των ιστών και η μεγαλακρία, σταδιακά υποχωρούν για να επανέλθουν σταδιακά στα φυσιολογικά επίπεδα, αν και αυτό μπορεί να πάρει κάποιο χρόνο.Το προσδόκιμο ζωής μετά την επιτυχή θεραπεία της πρώιμης ακρομεγαλίας είναι ίση προς εκείνη του φυσιολογικού πληθυσμού.


Ψευδομεγαλακρία

Ψευδομεγαλακρία είναι μία κατάσταση με τα συνηθισμένα χαρακτηριστικά γνωρίσματα ακρομεγαλίας, αλλά χωρίς αύξηση στην ορμόνη ανάπτυξης και την IGF-1. Συχνά σχετίζονται με την αντίσταση στην ινσουλίνη. Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις μεγαλακρίας που οφείλεται σε ασυνήθιστα υψηλή δόση μινοξιδίλης.

Βιβλιογραφία

  • Manual Θεραπευτικής, Washington University, Eκδ. Λίτσας
  • endocrine.niddk.nih.gov

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις ορμόνες

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις ορμόνες

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 5008 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 31 Αυγούστου 2019 16:45
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Επιληπτική κατάσταση Επιληπτική κατάσταση

    Status Epilepticus

    Επιληπτική κατάσταση ή staus epilepticus είναι η επιληπτική κρίση που διαρκεί πάνω από 30 λεπτά ή απουσία πλήρους αποκατάστασης της συνείδησης μεταξύ των κρίσεων.

    Η πιο συχνή και σοβαρή μορφή είναι η τονικοκλονική (grand mal) επιληπτική κατάσταση (Ε.Κ.). Η Ε.Κ. είναι μια απειλητική για τη ζωή επείγουσα κατάσταση.

    Η επιληπτική κατάσταση είναι μία μόνο κρίση που διαρκεί περισσότερο από πέντε λεπτά ή δύο ή περισσότερες κρίσεις εντός περιόδου πέντε λεπτών, χωρίς, το άτομο να επιστρέψει στο φυσιολογικό μεταξύ τους. Οι προηγούμενοι ορισμοί χρησιμοποίησαν χρονικό όριο 30 λεπτών.  Οι επιληπτικές κρίσεις μπορεί να είναι τονωτικού και κλονικού τύπου, με κανονικό μοτίβο συστολής και επέκτασης στους βραχίονες και στα ποδιών, ή τύπων που δεν περιλαμβάνουν συσπάσεις, όπως κρίσεις αφαίρεσης ή σύνθετες μερικές επιληπτικές κρίσεις.

    Το status epilepticus είναι μια απειλητική για τη ζωή ιατρική κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ιδιαίτερα, εάν η θεραπεία καθυστερήσει.

    Η επιληπτική κατάσταση μπορεί να εμφανιστεί σε άτομα με ιστορικό επιληψίας, καθώς, και σε άτομα με υποκείμενο πρόβλημα του εγκεφάλου. Αυτά τα υποκείμενα εγκεφαλικά προβλήματα μπορεί να περιλαμβάνουν τραύμα, λοιμώξεις ή εγκεφαλικά επεισόδια.

    Η διάγνωση περιλαμβάνει συχνά τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα, την απεικόνιση του εγκεφάλου, μια σειρά από εξετάσεις αίματος και ένα ηλεκτροεγκεφαλογράφημα.

    Οι ψυχογενείς μη επιληπτικές κρίσεις μπορεί να εμφανιστούν παρομοίως.

    Άλλες καταστάσεις που μπορεί επίσης να εμφανίζονται ως επιληπτική κρίση περιλαμβάνουν τα  χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα, τις διαταραχές της κίνησης, τη μηνιγγίτιδα και το παραλήρημα.

    Οι βενζοδιαζεπίνες είναι η προτιμώμενη αρχική θεραπεία μετά την οποία, συνήθως. χορηγείται φαινυτοΐνη.

    Οι βενζοδιαζεπίνες χρησιμοποιούνται ενδοφλέβια, όπως η  λοραζεπάμη, καθώς, χρησιμοποιούνται και ενδομυϊκές ενέσεις μιδαζολάμης.

    Μπορεί να χρησιμοποιηθούν ορισμένα άλλα φάρμακα εάν αυτά δεν είναι αποτελεσματικά, όπως, βαλπροϊκό οξύ, φαινοβαρβιτάλη, προποφόλη ή κεταμίνη.

    Ενδέχεται να απαιτηθεί διασωλήνωση για τη συντήρηση του αεραγωγού του ατόμου.

    Μεταξύ 10 και 30% των ατόμων που έχουν κατάσταση επιληψίας πεθαίνουν εντός 30 ημερών.

    Η υποκείμενη αιτία, η ηλικία του ατόμου και η διάρκεια της κρίσης είναι σημαντικοί παράγοντες στο αποτέλεσμα.

    Το status epilepticus εμφανίζεται σε έως 40 ανά 100.000 άτομα ετησίως.

    Αποτελεί περίπου το 1% των ατόμων που επισκέπτονται το τμήμα έκτακτης ανάγκης. 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: Άγνωστη

    • 1/3 των περιστατικών εμφανίζεται σαν πρώτη επιληπτική κρίση χωρίς εκλυτικό αίτιο
    • 1/6 εμφανίζεται σε ασθενείς με γνωστή επιληψία 
    • 1/2 είναι δευτεροπαθείς από βλάβη στο ΚΝΣ

    Επικρατέστερη ηλικία: > 50% των νέων περιπτώσεων Ε.Κ. εμφανίζεται σε μικρά παιδιά. Ο κίνδυνος αυξάνει, επίσης. σε ηλικία των 60 ετών.

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    status epilepticus1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ Staus Epilepticus

    Το status epilepticus μπορεί να χωριστεί σε δύο κατηγορίες: με σπασμούς και με χωρίς σπασμούς.

    Staus Epilepticus με σπασμούς

    Η επιληπτική κατάσταση με σπασμούς εμφανίζεται με συσπάσεις κι εκτάσεις των βραχιόνων και των ποδιών.

    Το Epilepsia partialis Continua είναι ένας σπάνιος τύπος εγκεφαλικής διαταραχής στην οποία ένας ασθενής εμφανίζει επαναλαμβανόμενες κινητικές επιληπτικές κρίσεις εστιακές (χέρια και πρόσωπο) και επαναλαμβάνονται κάθε λίγα δευτερόλεπτα ή λεπτά για παρατεταμένες περιόδους (ημέρες έως χρόνια) και είναι αποτέλεσμα αγγειακών παθήσεων, όγκων ή εγκεφαλίτιδας και είναι ανθεκτικό στα φάρμακα.

    Ο γενικευμένος μυόκλονος παρατηρείται, συνήθως, σε άτομα με κώμα μετά από CPR και θεωρείται από, μερικούς, ως ένδειξη καταστροφικής βλάβης του νεοφλοιού.

    Η επιληπτική κατάσταση status epilepticus είναι η κατάσταση που συνεχίζεται παρά τη θεραπεία με βενζοδιαζεπίνες και αντιεπιληπτικά φάρμακα.

    Η επιληπτική κατάσταση συνεχίζεται ή επαναλαμβάνεται 24 ώρες ή περισσότερο μετά την έναρξη της αναισθητικής θεραπείας, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων, όπου η επιληπτική κατάσταση επαναλαμβάνεται κατά τη μείωση ή την απόσυρση της αναισθησίας. 

    Staus Epilepticus χωρίς σπασμούς

    Η επιληπτική κατάσταση χωρίς σπασμούς είναι μια μεταβολή σχετικά μεγάλης διάρκειας στο επίπεδο συνείδησης ενός ατόμου χωρίς μεγάλη κάμψη και έκταση των άκρων λόγω της επιληψίας. Είναι δύο βασικών τύπων με είτε παρατεταμένες σύνθετες μερικές επιληπτικές κρίσεις είτε επιληπτικές κρίσεις αφαίρεσης. Έως και το ένα τέταρτο των περιπτώσεων Status Asthmaticus είναι, χωρίς, σπασμούς.

    Στην περίπτωση της επιληπτικής σύνθετης μερικής κατάστασης, η κρίση περιορίζεται σε μια μικρή περιοχή του εγκεφάλου, συνήθως, στον κροταφικό λοβό. Η επιληπτική κατάσταση αφαίρεσης χαρακτηρίζεται από μια γενικευμένη κρίση που επηρεάζει ολόκληρο τον εγκέφαλο. Απαιτείται ένα EEG-ηλεκτροεγκεφαλογράφημα για τη διάκριση μεταξύ των δύο συνθηκών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα επεισόδια που χαρακτηρίζονται από παρατεταμένη ακινησία, επίμονο κοίταγμα και μη ανταπόκριση.

    • Εξαρτάται από την διάρκεια και τον τύπο της επιληπτικής κρίσης.
    • Yποτροπιάζοντες τονικοκλονικοί σπασμοί: μπορεί να προηγείται αύρα. Η τονική φάση (σφίξιμο μυών) διαρκεί 30 με 45 δευτερόλεπτα. Η κλονική φάση (ρυθμικοί σπασμοί) για 2-5 λεπτά. Πριν την επανάληψη της κρίσης δεν αποκαθίσταται η συνείδηση. 
    • Συνοδά αυτόνομα φαινόμενα: υπερέκκριση κατεχολαμινών, υπερέκκριση αδένων, ανόρθωση τριχών, κυκλική μυδρίαση, παρατεταμένη άπνοια (που μπορεί να οδηγήσει σε κυάνωση)
    • Μεταβολικές διαταραχές: Γαλακτική οξέωση, υπερκαπνία, υπερκαλιαιμία, υπεργλυκαιμία - ακολουθούμενη από υπογλυκαιμία
    • Καρδιακές διαταραχές: Υπέρταση, που μπορεί να ακολουθείται από υπόταση, αρρυθμίες, υπερδυναμικού τύπου ανεπάρκεια
    • Αναπνευστικές διαταραχές: Αυξημένες εκκρίσεις, χαλάρωση γλώσσας, πιθανή απόφραξη αεροφόρων οδών, πνευμονικό οίδημα, εισρόφηση
    • Νεφρικές επιπλοκές: Oξεία σωληναριακή νέκρωση λόγω μυοσφαιρινουρίας μετά από ραβδομυόλυση
    • Εγκεφαλικές αγγειακές βλάβες: Aπώλεια αυτορρυθμιστικού ελέγχου, εστιακή ισχαιμία, εγκεφαλικό οίδημα
    • Ευρήματα μετά την προσβολή: πυρετός, ταχυκαρδία, μυδρίαση, συζυγής απόκλιση οφθαλμών, μειωμένο αντανακλαστικό κερατοειδούς, θετικό σημείο Babinski, απώλεια ούρων και κοπράνων και τραυματισμό γλώσσας, χειλέων, παρειών

    status epilepticus 4

    ΑΙΤΙΑ Staus Epilepticus

    Μόνο το 25% των ατόμων που εμφανίζουν επιληπτικές κρίσεις ή επιληπτική κατάσταση έχουν επιληψία.

    • Αναζήτηση της πρωτοπαθούς αιτίας είναι βασικής σημασίας
    • Πυρετικοί σπασμοί (ιδιαίτερα στα παιδιά)
    • Οξεία βλάβη του ΚΝΣ - τραύμα, λοίμωξη, όγκος ή μεταβολική διαταραχή (περιλαμβάνει την διακοπή των αντιεπιληπτικών/πλημμελή συμμόρφωση)
    • Ιδιοπαθής
    • Υπερβολική δόση - πολλαπλών ουσιών (ιδίως, κοκαΐνη)
    • Χρόνια βλάβη του ΚΝΣ - ιστορικό τραύματος, εγκεφαλικού επεισοδίου, λοίμωξης, εγκεφαλοπάθειας (υποξαιμική ή χρόνια ή εκφυλιστικού τύπου)
    • Εγκεφαλικό επεισόδιο 
    • Αιμορραγία 
    • Τοξικές ουσίες ή ανεπιθύμητες ενέργειες στα φάρμακα
    • Κατανάλωση αλκοολούχων ποτών με αντιεπιληπτικά ή στέρηση από το αλκοόλ
    • Δίαιτα ή νηστεία και κατανάλωση αντιεπιληπτικών
    • Ξεκινώντας με ένα νέο φάρμακο που μειώνει την αποτελεσματικότητα του αντιεπιληπτικού ή αλλάζει το μεταβολισμό του φαρμάκου, μειώνοντας τον χρόνο ημιζωής του, οδηγώντας σε μειωμένες συγκεντρώσεις στο αίμα
    • Ανάπτυξη αντοχής σε ένα αντιεπιληπτικό που χρησιμοποιείται ήδη
    • Γαστρεντερίτιδα, ενώ, λαμβάνετε αντιεπιληπτικά, όπου ενδέχεται να μειώνουν τα επίπεδα των αντιεπιληπτικών στην κυκλοφορία του αίματος λόγω έμετου ή μειωμένης απορρόφησης λόγω οιδήματος του βλεννογόνου του στομάχου
    • Μεταβολικές διαταραχές - όπως προσβεβλημένοι νεφροί και ήπαρ 
    • Η στέρηση ύπνου είναι συχνά η αιτία μιας (συνήθως, αλλά όχι πάντα, προσωρινής) απώλειας ελέγχου των επιληπτικών κρίσεων

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ Staus Epilepticus

    • Προηγούμενο ιστορικό επιληπτικής συνδρομής σε συνδυασμό με οποιοδήποτε εκλυτικό παράγοντα. Προηγούμενο ιστορικό επιληπτικής κατάστασης. (ποσοστό υποτροπής 17% σε παιδιά, 50% σε άτομα με νευρολογικές διαταραχές)
    • Πορφυρία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ Staus Epilepticus

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ Staus Epilepticus

    • Ψευδοεπιληπτική κατάσταση μπορεί να συμβεί σε ασθενείς με ψευδείς σπασμούς, προσοχή να μη δοθεί δυνητικά επικίνδυνη θεραπεία
    • Τονικοκλονική Ε.Κ. είναι συνήθως φανερή. Άλλες μορφές Ε.Κ. μπορεί να χρειαστούν λεπτομερή νευρολογική εξέταση και ΗΕΓ ανάλυση
    • Πρωταρχικής διαγνωστικής σημασίας είναι η διευκρίνιση της υποκείμενης παθολογικής κατάστασης

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ Staus Epilepticus

    Σάκχαρο, ηλεκτρολύτες, γενική αίματος, Ca και ωσμωτικότητα, αέρια αίματος, έλεγχος για τοξικές ουσίες, επίπεδα αντιεπιληπτικών φαρμάκων στον ορό, ηπατική και νεφρική λειτουργία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ποικίλα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Το ΗΕΓ θα διαφοροδιαγνώσει ψευδείς σπασμούς από παρατεταμένες επιληπτικές κρίσεις που δεν αναγνωρίζονται κλασσικά σαν Ε.Κ.

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου μπορεί να αναδείξουν όγκους ή άλλες αλλοιώσεις ή τραυματικές βλάβες

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Οσφυονωτιαία παρακέντηση μπορεί να αναδείξει υπαραχνοειδή αιμορραγία ή λοίμωξη. Προσοχή!!! Μπορεί να υπάρχει αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση

    status epilepticus 7

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ Staus Epilepticus

    Η τονικοκλονική επιληπτική κατάσταση είναι μια επείγουσα κατάσταση και η θεραπεία πρέπει να αρχίσει εαν η κρίση διαρκεί > 10 λεπτά. Απαιτείται συνεχής παρακολούθηση και φροντίδα 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εκτίμηση βατότητας αεροφόρων οδών, αναπνοής και κυκλοφορίας
    • Έλεγχος κορεσμού οξυγόνου και επιπέδων CO2, αρτηριακής πίεσης, ΗΚΓ και θερμοκρασίας. Επαρκής αερισμός, χορήγηση οξυγόνου. Διασωλήνωση σε περίπτωση υπαερισμού και επιμένουσας υποξίας ή υπερκαπνίας
    • Παρακολούθηση και πιστοποίηση ότι πρόκειται για Ε.Κ.
    • Εγκατάσταση ενδοφλέβιας γραμμής, λήψη βασικών εργαστηριακών εξετάσεων
    • Έναρξη αντιεπιληπτικής αγωγής για τερματισμό των σπασμών, στην συνέχεια θεραπεία συντήρησης 
    • Διάγνωση/θεραπεία υποκείμενης παθολογίας
    • Χρήση μυοχαλαρωτικών εάν η η επιληπτική κατάσταση διαταράσσει την αναπνευστική λειτουργία ή επέλθει γαλακτική οξέωση
    • Προστασία ασθενούς από τραυματισμό κατά την κρίση. Πλαγία θέση. Καθαρισμός εκκρίσεων από αεροφόρο οδό
    • Δεν χορηγείται τίποτα από το στόμα

    ΦΑΡΜΑΚΑ Staus Epilepticus

    ΦΑΡΜΑΚΟ(Α) ΕΚΛΟΓΗΣ

    Εξαρτάται από τον τύπο της επιληπτικής κρίσης. Η τονικο-κλονική Ε.Κ. είναι η σοβαρότερη μορφή και αντιμετωπίζεται ως εξής:

    Σταθεροποίηση:

    Συνέχιση αγωγής όπως περιγράφεται στα Γενικά Μέτρα.

    Επαγρύπνηση για διασωλήνωση εάν η θεραπεία των σπασμών προκαλέσει υποαερισμό.

    Πρόληψη υπότασης με αγγειοσυσπαστικούς παράγοντες (π.χ ντοπαμίνη)

    • Θειαμίνη - 100 mg ενδοφλέβια ή ενδομυϊκά (ενήλικες μόνο)
    • 50% σακχαρούχος ορός,  εάν υπάρχει υπογλυκαιμία ή δεν είναι γνωστό το σάκχαρο ορού χορηγούνται 50 mL ενδοφλέβια (για παιδιά χρησιμοποιείται μόνο διάλυμα Dextrose 25% σε δόση 2 mL/kg ενδοφλεβίως βραδέως)

    Για την λύση των επιληπτικών σπασμών χρειάζεται ενδοφλέβια γραμμή: Μπορεί να δοθούν μια βενζοδιαζεπίνη και η φαινιτοΐνη μαζί, αν και μερικοί προτείνουν μια κλιμακωτή αντιμετώπιση (λόγω της κατασταλτικής δράσης της διαζεπάμης) χρησιμοποιώντας αρχικά την φαινυτοΐνη και στη συνέχεια φαινοβαρβιτάλη. Καθώς προστίθεται κάθε νέο φάρμακο, απαιτείται προσεκτική πσρακολούθηση για τυχόν υποαερισμό ή υπόταση

    • Φαινυτοΐνη (EPANUTIN): 15-20 mg/kg ΕΦ σε ρυθμό < 50 mg/min με ΗΚΓ παρακολούθηση (βραδέως καρδιολογικό ιστορικό). Μπορούν να επαναληφθούν 5 mg/kg κάθε 30 λεπτά μέχρι συνολικής δόσης 30 mg/kg (για παιδί <50 kg - 20 mg/kg σε ρυθμό 1 mg/kg/λεπτό και επαναληπτική δόση ως ανωτέρω)
    • Φαινοβαρβιτάλη (Luminal)Q 10-20 mg/kg ΕΦ διαλυμένο σε φυσιολογικό ορρό σε ρυθμό < 1,5 mg/kg/λεπτό (ελάττωση σε < 25 mg/min για προχωρημένες ηλικίες ή καρδιολογικό ιστορικό(, (για παιδί - 20 mg/kg ΕΦ σε ρυθμό < 1,5 mg/kg/λεπτό). Χορήγηση μέχρι πλήρους εξαφάνισης των κρίσεων ή συνολικής δόσης 1-2 gram.
    • Διαζεπάμη (Valium): μέχρι 0,5 mg/kg ΕΦ σε ρυθμό 5 mg/λεπτό, μπορεί να επαναλαμβάνεται κάθε 5-10 λεπτά μέχρι συνολικής δόσης 30 mg (για παιδιά 0,5  mg/kg μέχρι συνολικής δόσης 5 mg για ηλικία < 5 ετών ή 10 mg για ηλικία > 5 ετών)

    Για να σταματήσουν οι επιληπτικοί σπασμοί (εάν δεν υπάρχει ενδοφλέβια πρόσβαση):

    • Ενδοοστική χορήγηση χρησιμοποιείται σε μικρά παιδιά για βενζοδιαζεπίνες, όπως, φαινυτοΐνη, φαινοβαρβιτάλη, σε δόσεις όπως και στην ενδοφλέβια χορήγηση.
    • Διαζεπάμη διορθικώς: 0,5 mg/kg (παιδιά - 20 mg μέγιστη δόση)
    • Παραλδεΰδη διορθικώς: βλέπε εναλλακτικά φάρμακα
    • Μιδαζολάμη (Verced): 0,2 mg/kg ΕΜ (έναρξη δράσης σε 5 λεπτά)

    Εάν οι κρίσεις επιμένουν:

    • Πρόκληση φαρμακευτικού κώματος (αναισθησία) με βραχείας δράσης βαρβιτουρικό, ώστε να κατασταλούν τα ΗΕΓ ευρήματα
    • Απαιτείται διασωλήνωση, συνεχής αναπνευστική και καρδιοαγγειακή παρακολούθηση και (συχνά) υποστήριξη της αρτηριακής πίεσης

    Εναλλακτική αγωγή περιλαμβάνει:

    1. Φαινοβαρβιτάλη: δόση εφόδου 5 mg/kg ΕΦ ή μέχρι να κατασταλεί η δραστηριότητα δτο ΗΕΓ. Δόση συντήρησης: 1-3 mg/kg/ώρα, ρυθμιζόμενο σύμφωνα με την ανταπόκριση στο ΗΕΓ
    2. Θειοπεντάλη: δόση εφόδου 3-6 mg/kg ΕΦ, και στη συνέχεια προσθήκη 50 mg ΕΦ κάθε 2-5 λεπτά ώστε να προκληθεί καταστολή του ΗΕΓ. Δόση συντήρησης: ΕΦ ορρός διαλύματος 0,2 σε ρυθμό καταστολής του ΗΕΓ

    Αντενδείξεις:

    • Βενζοδιαζεπίνες (διαζεπάμη, λοραζεπάμη, μιδαζολάμη) - σε οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας
    • Βαρβιτουρικά - σε οξεία διαλείπουσα πορφυρία

    Προφυλάξεις: 

    • Μπορεί να απαιτηθεί ενδοτραχειακή διασωλήνωση
    • Μείωση των δόσεων των κατασταλτικών φαρμάκων σε ασθενείς με καταπληξία, κώμα ή οξεία μέθη
    • Η ταχεία ΕΦ χορήγηση διαζεπάμης (και μιδαζολάμης) μπορεί να προκαλέσει άπνοια, ιδιαίτερα σε ασθενείς που λαμβάνουν βαρβιτουρικά. Φλεβική θρόμβωση και φλεβίτιδα μπορούν να εμφανιστούν στο σημείο της ΕΦ χορήγησης. Χρειάζεται μείωση της δόσης σε άτομα με νεφρική ανεπάρκεια
    • Φαινοβαρβιτάλη - προσοχή στις περιπτώσεις που συνυπάρχει αναπνευστική ανεπάρκεια, ηπατική νόσος και εγκυμοσύνη. Επιληπτική κρίση από πότομη στέρηση μπορούν να προκληθούν μετά από οξεία διακοπή υψηλών δόσεων του φαρμάκου. Χρειάζεται αύξηση των μεσοδιαστημάτων μεταξύ των δόσεων σε σοβαρή ηπατική νόσο.
    • Φαινυτοΐνη - παρακολούθηση με ΗΚΓ για αρρυθμίες, παράταση του QT, και υπόταση. Εάν τα ανωτέρω παρουσιασθούν να μειωθεί ο ρυθμός  χορήγησης του φαρμάκου. Απαιτείται προσοχή στην χορήγηση κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης (αυξημένος κίνδυνος συγγενών ανωμαλιών), σε ηπατοπάθειες, υπεργλυκαιμία και άτομα προχωρημένης ηλικίας. Οξεία διακοπή του φαρμάκου μπορεί να αναζοπυρώσει την επιληπτική κατάσταση. Να χρησιμοποιείται με φυσιολογικό ορό ή 0,45 NaCl για να αποφεύγεται καθίζηση του φαρμάκου που συμβαίνει στους σακχαρούχους ορούς. Η υπερδοσολογία μπορεί να οδηγήσει σε παράδοξη αναποτελεσματικότητα του φαρμάκου.

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Κάθε ένα από τα φάρμακα που αναφέρθηκαν μπορεί να αυξήσει την δράση άλλων κατασταλτικών του ΚΝΣ φαρμάκων
    • Φαινοβαρβιτάλη - μπορεί να μειώσει την δράση της κινιδίνης και Warfarin, επιταχύνει τον μεταβολισμό της φαινυτοΐνης
    • Φαινυτοΐνη - αυξημένα επίπεδα ορρού και τοξικότητας μπορούν να προκληθούν με την ταυτόχρονη χορήγηση Warfarin, δισουλφιράμης, φαινυλβουταζόνης και ισονιαζίδης. Χρειάζεται μείωση της δόσης στη νεφρική ανεπάρκεια, να γίνεται έλεγχος επιπέδων φαρμάκου στον ορρό όποτε είναι εφικτό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Εναλλακτικές Βενζοδιαζεπίνες:

    • Παρατεταμένης δράσης - λοραζεπάμη (Tavor) 0,1 mg/kg σε 2 mg/min (4-8 mg συνολική δόση), (παιδιά - 0,05 μέχρι 0,1 mg/kg ΕΦ σε ρυθμό/mg/min)
    • Βραχείας δράσης - μιδαζολάμη (Dormicum):
    1. Ηρεμιστική δόση -  0, 125 mg/kg ΕΦ (<2 mg/min) ή 0,5 mg/kg ενδορρινικά η 0,2  mg/kg ενδομυΐκά
    2. Δοσολογία νάρκωσης - 0,2-0,5 mg/kg ΕΦ και χορήγηση σε 0,5-1 mg/kg/min ΕΦ

    Φάρμακα δεύτερης γραμμής:

    • Λιδοκαΐνη (xylocaine) - 1 με 3 mg/kg σε ταχεία ΕΦ έγχυση, δόση συντήρησης 3-10 mg/kg/ώρα
    • Βαλπροΐκό οξύ - 500 mg μέσω ρινογαστρικού καθετήρα ή 500  mg σε 300 ml ύδατος διορθικά (με χρόνο στάσης - - παραμονής στο ορθό - 15 λεπτών)
    • Παραλδεΰδη - 0,3 ml (300 mg/kg, συνήθης δόση είναι 4-8 ml) από το ορθό διαλυμένο σε διπλάσιο όγκο ελαιόλαδου για να αποφευχθεί ερεθισμός του βλεννογόνου (η ανάμιξη γίνεται σε γυάλινο δοχείο διότι η παραλδεΰδη είναι διαλύτης για πλαστικές ουσίες).  Η προσρόφηση από το ορθό είναι βραδεία τα ψηλότερα επίπεδα του φαρμάκου επιτυγχάνονται σε 2-4 ώρες. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί μς γαστρικό σωλήνα. (Αν και μερικές φορές συνιστάται ή ΕΦ ή ΕΜ χορήγηση, παρεντερικές μορφές δεν είναι διαθέσιμες στις ΗΠΑ)

    Διάφορα φάρμακα:

    • Ισοφλουράνη, δεσλουράνη ενδορρινικά
    • Προφάρμακο φαινυτοΐνης (φωσφαινυτοΐνη) ΕΦ ή ΕΜ
    • Προποφόλη σε συνεχή ΕΦ έγχυση
    • Χλωρομεθιαζόλη σε συνεχή ΕΦ έγχυση
    • Βαλπροΐκό οξύ ενδοφλεβίως

    status epilepticus 5

    Η διαζεπάμη που μπορεί να χορηγηθεί από το ορθό συνταγογραφείται συχνά σε άτομα με επιληψία. 

    Οι βενζοδιαζεπίνες είναι η προτιμώμενη αρχική θεραπεία μετά την οποία, συνήθως, χορηγείται και  φαινυτοΐνη ή φωσφενυτοΐνη.

    Οι κατευθυντήριες γραμμές πρώτων βοηθειών για επιληπτικές κρίσεις δηλώνουν ότι, κατά κανόνα, ένα ασθενοφόρο πρέπει να ζητηθεί για επιληπτικές κρίσεις που διαρκούν περισσότερο από πέντε λεπτά (ή νωρίτερα εάν αυτό είναι το πρώτο επεισόδιο κατάσχεσης του ατόμου και δεν είναι γνωστοί παράγοντες επιβίωσης ή εάν συμβαίνει επιληπτική κατάσταση σε άτομο με επιληψία των οποίων οι επιληπτικές κρίσεις προηγουμένως απουσίαζαν ή ελέγχονταν καλά για σημαντικό χρονικό διάστημα).

    Βενζοδιαζεπίνες

    Όταν χορηγείται ενδοφλεβίως, η λοραζεπάμη φαίνεται να είναι ανώτερη από τη διαζεπάμη για τη διακοπή της επιληπτικής δραστηριότητας. Η ενδομυϊκή μιδαζολάμη φαίνεται να είναι μια λογική επιλογή.

    Η βενζοδιαζεπίνη που επιλέγεται για την αρχική θεραπεία είναι η λοραζεπάμη, λόγω της σχετικά μεγάλης διάρκειας δράσης της (2-8 ώρες) κατά την ένεση και της ταχείας έναρξης δράσης, η οποία πιστεύεται ότι οφείλεται στην υψηλή συγγένεια της για τους υποδοχείς GABA και χαμηλή διαλυτότητα στα λιπίδια, γεγονός που το αναγκάζει να παραμείνει στο αγγειακό διαμέρισμα. Εάν η λοραζεπάμη δεν είναι διαθέσιμη ή δεν είναι δυνατή η ενδοφλέβια πρόσβαση, τότε θα πρέπει να δοθεί διαζεπάμη.

    Σε αρκετές χώρες, η ενδοφλέβια κλοναζεπάμη θεωρείται ως το φάρμακο πρώτης επιλογής.  Τα αναφερόμενα πλεονεκτήματα της κλοναζεπάμης περιλαμβάνουν μεγαλύτερη διάρκεια δράσης από τη διαζεπάμη και χαμηλότερη τάση για ανάπτυξη οξείας ανοχής από τη λοραζεπάμη. 

    Ιδιαίτερα στα παιδιά, μια άλλη δημοφιλής επιλογή θεραπείας είναι η μιδαζολάμη, που δίνεται στο πλάι του στόματος ή της μύτης.  Μερικές φορές, η αποτυχία μόνο της λοραζεπάμης θεωρείται αρκετή για να χαρακτηριστεί μια περίπτωση Ε.Κ. ως ανθεκτική στη θεραπεία.

    Φαινυτοΐνη και φωσφενυτοΐνη

    Η φαινυτοΐνη είναι θεραπεία πρώτης γραμμής, αν και το προφάρμακο φωσφενυτοΐνη μπορεί να χορηγηθεί τρεις φορές πιο γρήγορα και με πολύ λιγότερες αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης. Εάν χρησιμοποιούνται αυτά ή οποιαδήποτε άλλα παράγωγα υδαντοΐνης, τότε απαιτείται καρδιακή παρακολούθηση εάν χορηγούνται ενδοφλεβίως. Επειδή οι υδαντοΐνες χρειάζονται 15-30 λεπτά για να λειτουργήσουν, μια βενζοδιαζεπίνη ή βαρβιτουρικό συχνά συγχορηγείται. Λόγω της μικρής διάρκειας δράσης της διαζεπάμης, συχνά χορηγείται μαζί.

    Βαρβιτουρικά

    Πριν από την εφεύρεση των βενζοδιαζεπινών, υπήρχαν τα βαρβιτουρικά, τα οποία εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται σήμερα εάν οι βενζοδιαζεπίνες ή οι υδαντοΐνες δεν είναι επιλογή. Αυτά χρησιμοποιούνται για να προκαλέσουν βαρβιτουρικό κώμα. Το βαρβιτουρικό που χρησιμοποιείται πιο συχνά για αυτό είναι η φαινοβαρβιτάλη. Το thiopental ή η πεντοβαρβιτάλη μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθούν για το σκοπό αυτό εάν οι επιληπτικές κρίσεις πρέπει να σταματήσουν αμέσως ή εάν το άτομο έχει ήδη επηρεαστεί από την υποκείμενη ασθένεια ή από τοξικές / μεταβολικές προκαλούμενες κρίσεις. Ωστόσο, σε αυτές τις καταστάσεις, το thiopental είναι ο παράγοντας επιλογής.

    Καρβαμαζεπίνη και βαλπροϊκό οξύ

    Το βαλπροϊκό οξύ διατίθεται για χορήγηση ενδοφλεβίως και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επιληπτική κατάσταση. Η καρβαμαζεπίνη δεν διατίθεται σε ενδοφλέβια σύνθεση και δεν παίζει κύριο ρόλο στην επιληπτική κατάσταση. 

    Εάν το βαλπροϊκό οξύ αποδειχθεί αναποτελεσματικό ή αν τα βαρβιτουρικά δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κάποιο λόγο, τότε μπορεί να δοκιμαστεί ένα γενικό αναισθητικό όπως η προποφόλη. Μερικές φορές χρησιμοποιείται δεύτερο μετά την αποτυχία της λοραζεπάμης. Αυτό θα συνεπάγεται τον τεχνητό αερισμό του ατόμου. Η προποφόλη έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική στην καταστολή των τραυματισμών που παρατηρούνται στην επιληπτική κατάσταση.

    Η κεταμίνη, ένα ανταγωνιστικό φάρμακο NMDA, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως έσχατη λύση για την επιληπτική κατάσταση ανθεκτική στα φάρμακα. [

    Η λιδοκαΐνη έχει χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις που δεν βελτιώνονται με άλλα πιο συνηθισμένα φάρμακα. Μια ανησυχία είναι ότι οι επιληπτικές κρίσεις ξεκινούν ξανά 30 λεπτά μετά τη διακοπή των φαρμάκων. Επιπλέον, δεν συνιστάται σε άτομα με προβλήματα καρδιάς ή ήπατος.

    Η αλλοπρεγνανολόνη μελετάται σε μια κλινική δοκιμή για τη θεραπεία της επιληπτικής κατάστασης που είναι εξαιρετικά ανθεκτική. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Θεραπευτικά επίπεδα ορού εντιεπιληπτικών κρίσεων, καθορίζεται ένα σχήμα συντήρησης με αντιεπιληπτικά φάρμακα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η θνησιμότητα και θνητότητα καθορίζονται από την οξεία βλάβη του ΚΝΣ, το στρες καθώς και την διαταραχή από επανειλημμένες επιληπτικές κρίσεις
    • Αίτια θανάτου - καρδιοπνευμονική  αναστολή, νεφρική ανεπάρκεια, υπερθερμία, πνευμονία από εισρόφηση, το υποκείμενο πρόβλημα ή την θεραπεία που υιοθετήθηκε.
    • Τα αντιεπιληπτικά φάρμακα προκαλούν καταστολή του αναπνευστικού και καρδιαγγειακού συστήματος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Η θνητότητα κυμαίνεται στο 10-35% (3-8% στα παιδιά), και εξαρτάται συνήθως από το υποκείμενο αίτιο. Παρατεταμένες επιληπτικές κρίσεις (>30-60 min) μπορεί να προκαλέσουν νευρολογική βλάβη ακόμη και τον θάνατο.

    Μεταξύ 10 και 30% των ατόμων που παθαίνουν επιληπτική κατάσταση πεθαίνουν εντός 30 ημερών. Η μεγάλη πλειοψηφία αυτών των ανθρώπων έχει μια υποκείμενη κατάσταση του εγκεφάλου που προκαλεί την επιληπτική  κατάσταση όπως όγκος εγκεφάλου, εγκεφαλική λοίμωξη, εγκεφαλικό τραύμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο. Ωστόσο, τα άτομα με διάγνωση επιληψίας που έχουν επιληπτική κατάσταση έχουν, επίσης, αυξημένο κίνδυνο θανάτου εάν η κατάστασή τους δεν σταθεροποιηθεί γρήγορα.

    status epilepticus 6

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η αιτία ή η υποκείμενη παθολογική κατάσταση που σχετίζεται με την Ε.Κ. ποικίλλει ευρέως ανάλογα με την ηλικία. Στους ενήλικες συνήθως σχετίζεται με γνωστό πρόβλημα π.χ. γνωστό ιστορικό επιληψίας, στέρηση οινοπνεύματος, ή επίκτητη βάβη του ΚΝΣ (ιδιαίτερα στους μετωπιαίους λοβούς)

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ 

    Παιδιατρικό: Χαμηλότερη θνητότητα. Πιο συχνά απαντάται στην Ε.Κ. σαν πρώτη επιληπτική κρίση λόγω: πυρετικών σπασμών, ιδιοπαθούς επιληψίας, λοίμωξης του ΚΝΣ, μεταβολικών διαταραχών.

    Γηριατρικό: Είναι πιο πιθανό να αναπτύσσουν Ε.Κ. δευτεροπαθώς από μεταβολή της φαρμακολογικής θεραπείας (μη συμμόρφωση ασθενούς, αλληλεπιδράσεις ή τοξικότητα των φαρμάκων), έχουν την τάση να έχουν εντοπισμένες βλάβες στο ΚΝΣ (συνήθως στον μετωπιαίο λοβό)

    Άλλα: Η νεογνική Ε.Κ. σχετίζεται, συνήθως, με μηνιγγίτιδα ή μεταβολικές διαταραχές (έλλειψη ασβεστίου, μαγνησίου ή πυριδοξίνης) και απαιτεί προσωπική αξιολόγηση ως προς την υποκείμενη αιτία.

    ΚΥΗΣΗ

    • Φαινυτοΐνη - χρήση με προσοχή (αυξημένος κίνδυνος συγγενών ανωμαλιών κατά το 1ο τρίμηνο)
    • Φαινοβαρβιτάλη - χρήση με προσοχή

    Άλλες μορφές επιλιηπτικής κατάστασης:

    • Εστιακή κινητική επιληπτική κατάσταση - αρχίζει περιφερικά με κλονικές σπασμωδικές κινήσεις, με κεντρική επέκταση, οι οφθαλμοί και η κεφαλή κλίνουν σε αντίθετη κατεύθυνση από την εστία της βλάβης, μπορεί να εξελιχθεί σε γενικευμένη επιληπτική κατάσταση και συνήθως, υπάρχει υποκείμενη παθολογική κατάσταση του ΚΝΣ. Αντιμετωπίζεται, όπως, η τονικοκλονική επιληπτική κατάσταση. Μπορεί να ανταποκριθεί στην καρβαμαζεπίνη.
    • Epilepsia partialis continua (τμηματική επιληψία) - ταχέως επαναλαμβανόμενες εστιακές σπασμωδικές κινήσεις χωρίς απώλεια συνείδησης, επιδεινώνεται από τις εκούσιες κινήσεις μπορεί να επιμείνει για ώρες ή και μέρες, πτωχή ανταπόκριση στην θεραπεία, συχνά σχετίζεται με υποκείμενη παθολογική κατάσταση. Συνιστάται η φαινοβαρβιτάλη και η διαζεπάμη
    • Μυοκλωνική επιληπτική κατάσταση - ξαφνικές σπασμωδικές συσπάσεις των άκρων, συνήθως δευτεροπαθείς από διάχυτη νευρολογική ή μεταβολική διαταραχή, το επίπεδο συνείδησης συνήθως διατηρείται. Θεραπεία με διαζεπάμη
    • Μεικτού τύπου μερική επιληπτική κατάσταση (ψυχοκινητική επιληπτική κατάσταση) - βραχείας διάρκειας επιληπτικές κρίσεις με αυτομστισμούς (π.χ. πλατάγισμα χειλέων, τυχαία βολβοστροφή, μασητικές κινήσεις, προσήλωση βλέμματος), ακολουθείται από συγχυτική κατάσταση, διαρκείας 10 λεπτών, χωρίς ούρα, βολβοστροφή προς τα άνω, με ακανόνιστες μυοκλωνικές σπασμωδικές κινήσεις, αυτοματισμούς, χωρίς σύγχυση μετά την προσβολή, μπορεί να εξελιχθεί σε γενικευμένη επιληπτική κατάσταση. Σε μια τέτοια περίπτωση, αντιμετωπίζεται όπως η τονικοκλονική επιληπτική κατάσταση
    • Νεογνική επιληπτική κατάσταση- ήπια πολυεστιακά, κλονικά τονικά και μυοκλονικά χαρακτηριστικά, κίνδυνος εγκεφαλικής αιμορραγίας, μηνιγγίτιδα και μεταβολικές διαταραχές (ανεπάρκεια ασβεστίου, μαγνησίου, πυριδοξίνης) πιο συχνά. Η θεραπεία ξεκινάει με φαινοβαρβιτάλη και διαζεπάμη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    status epilepticus 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Tourettte και κάνναβη

    Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Κάνναβη και επιληψία

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Καρκίνος εγκεφάλου και κάνναβη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Η κάνναβη μειώνει τη χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων

    Θέλει προσοχή η χορήγηση φυλλικού οξέος στην επιληψία

    Κετογενική δίαιτα

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Βαρβιτουρικά

    Αφιέρωμα για την παγκόσμια ημέρα επιληψίας

    Ζαμπούκος ο μαύρος

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Μην κόβετε το αλκοόλ απότομα

    Τι να κάνετε αν κάποιος κάνει σπασμούς

    Κόλπα για να ρίξετε τον πυρετό

    Φάρμακο για την επιληψία

    To μαγνήσιο και τα οφέλη του

    Επιληψία του κροταφικού λοβού

    Κροταφική επιληψία

    Εγκεφαλική αιμορραγία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για το δεντρολίβανο

    Βιοανάδραση

    Ο γλυκάνισος

    Ιατρικές συνταγές με το γκι

    Φασκόμηλο

    Προοδευτική ατροφία του προσώπου

    Ο βασιλικός

    Βαλεριάνα

    Απήγανος

    Αψιθιά

    Σύνδρομο Cornelia de Lange

    Μηνιγγίτιδα

    Τρομώδες παραλήρημα

    Το σύνδρομο Rett

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Τι είναι η εκλαμψία

    Σύνδρομο Angelman

    Ρομποτική νευροχειρουργική

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Πασιφλόρα

    Μήπως έχετε συχνά ψευδαισθήσεις;

    Νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά

    Bupleurum kakiskalae

    Θεραπεία για την δύσκολη επιληψία

    Εμφυτεύματα εγκεφάλου για την θεραπεία της επιληψίας

    Επιληπτικές κρίσεις στον ύπνο

    Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα

    www.emedi.gr

     

  • Επιδόρπιο με φράουλα, μπανάνα, μέλι και κανέλα Επιδόρπιο με φράουλα, μπανάνα, μέλι και κανέλα

    Νόστιμο και υγιεινό επιδόρπιο με φράουλες και μπανάνες

     

    Φράουλες με μπανάνα και μέλι

    Οι φράουλες έχουν έντονο κόκκινο χρώμα, έχουν ζουμερή υφή, χαρακτηριστικό άρωμα και γλυκιά γεύση. Αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης C και μαγγανίου και επίσης, περιέχουν σημαντικές ποσότητες φυλλικού οξέος (βιταμίνης B9) και καλίου. Οι φράουλες είναι πολύ πλούσιες σε αντιοξειδωτικά και φυτοχημικές ενώσεις και έχουν σημαντικά οφέλη για την υγεία της καρδιάς και τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα. Συνήθως, καταναλώνονται ωμές και φρέσκες, αλλά μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν σε μαρμελάδες, ζελέ, επιδόρπια και αρώματα τροφίμων.

    Οι μπανάνες είναι μια πολύ καλή πηγή ινών, καλίου, βιταμίνης Β6, βιταμίνης C, ενώ περιέχει διάφορα αντιοξειδωτικά και φυτοθρεπτικά συστατικά. Μία μπανάνα μεσαίου μεγέθους παρέχει περίπου 105 θερμίδες, οι περισσότερες από τις οποίες προέρχονται από τους υδατάνθρακες.

    Το μέλι είναι μια φυσική, υγιεινή τροφή, τα σάκχαρα του απορροφούνται αμέσως από τον οργανισμό αποδίδοντας γρήγορα ενέργεια. Περιέχει μια σειρά από βιταμίνες και αντιoξειδωτικές ουσίες, μεταλλικά στοιχεία,  ιχνοστοιχεία, αμινοξέα κλπ που λειτουργούν ως ασπίδα υγείας στον ανθρώπινο οργανισμό.

    Η Κανέλα έχει μελετηθεί εκτενώς για τα αντιφλεγμονώδη οφέλη της. Αυξάνει  την έκφραση της τριστετραπολίνης, μιας αντιφλεγμονώδους πρωτεΐνης που αποτελεί πιθανό θεραπευτικό στόχο για την θεραπεία των φλεγμονωδών ασθενειών κι επίσης, θεραπεύει το διαβήτη τύπου 2.

    morango banana

    22237240 10155814044360238 359979972 n

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 8 ΑΤΟΜΑ

    300 γραμμάρια βιολογικές φράουλες κομμένες

    300 γραμμάρια ώριμες βιολογικές μπανάνες καθαρισμένες

    80 γραμμάρια μέλι (2 κ.σ.)

    Kανέλα Κεϋλάνης 

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    Κόβουμε τις φράουλες και τις μπανάνες σε φέτες και προσθέτουμε από πάνω το μέλι.

    Αφήνουμε 1/2 ώρα να τραβήξει.

    Σερβίρουμε 80 γραμμάρια σε κάθε άτομο.

    Πασπαλίζουμε με λίγη κανέλα.

    84bc47882497c7f21dbfcd764ab6a154

    Μασάμε καλά κάθε μπουκιά 20 φορές μέχρι να υγροποιηθεί πλήρως το φρούτο.

    By Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    sorvete morango banana

     

    Διαβάστε, επίσης

    Τα καλύτερα γλυκά για επιδόρπιο

    Μους κεράσι

    Ποτό για την κόπωση

    Smoothie με καρύδα, γάλα κάνναβης και κεράσια

    Επιδόρπιο με μπανάνα και ροδάκινο

    Κρέμα με σιμιγδάλι και γάλα

    Smoothie με κεράσια και κακάο

    Να προτιμάτε τα βιολογικά προϊόντα

    Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κεράσια

    Πώς πρέπει να τρώγονται τα φρούτα

    Κάστανα με μέλι και τσίπουρο

    Μουσταλευριά

    Υγιεινή κομπόστα μήλο

    Μήλα ψητά

    Μπανάνα creme fraiche

    Φράουλα creme fraiche

    Να τρώτε χουρμάδες, είναι υγιεινοί

    Υγιεινό ρυζόγαλο

    Δροσερή φρουτοσαλάτα με βιολογικό γιαούρτι και μέντα

    www.emedi.gr

     

  • Μήπως έχετε λιγούρες; Μήπως έχετε λιγούρες;

    Τι συμβαίνει όταν έχετε λιγούρες

     

    "Λιγούρες" - Τι μπορεί να Σημαίνουν

    Οι λιγούρες, που μερικές φορές μπορεί να σημαίνουν αλλεργίες, είναι συχνά ο τρόπος που διαλέγει η φύση για να σας ειδοποιήσει πως δεν παίρνετε σε ικανοποιητική ποσότητα συγκεκριμένες βιταμίνες ή μέταλλα.

    Συχνά, αυτή η χαρακτηριστική πείνα εμφανίζεται, επειδή το διαιτολόγιό σας, γενικά, δεν είναι αυτό που πρέπει.

    Οι πιο συχνές λιγούρες και πείνες!!!

    Φιστικοβούτυρο

    Σε πολλούς αρέσει το φυστικοβούτυρο και σε πολλούς λείπει!!! Το φυστικοβούτυρο είναι πλούσια πηγή βιταμινών Β. Αν ονειρεύεστε, συνεχώς ότι τρώτε φυστικοβούτυρο ή αν ανοίγετε, συνεχώς, το ντουλάπι και κλέβετε φυστικοβούτυρο, φταίει το γεγονός ότι ζείτε μια περίοδο άγχους, έτσι ώστε η κανονική λήψη βιταμινών Β έχει γίνει ανεπαρκής. 50g φυστικοβούτυρο - 1/3 του φλιτζανιού - περιέχουν 284 θερμίδες!!! Γι, αυτό καλύτερα όταν έχετε άγχος να παίρνετε ένα συμπλήρωμα βιταμινών συμπλέγματος Β, ώστε να γλιτώσετε από τα παραπανίσια κιλά.

    Μπανάνες

    Αν επιθυμείτε, συνεχώς, να τρώτε μπανάνες φταίει το γεγονός ότι το σώμα σας χρειάζεται κάλιο. Μία μέση μπανάνα, περιέχει 555mg καλίου. Όσοι παίρνουν διουρητικά ή κορτιζόνη, που αδειάζουν το σώμα από το απαιτούμενο κάλιο, συχνά, λιγουρεύονται τις μπανάνες.

    Τυρί

    Αν, σας αρέσει να τρώτε πολύ τυρί,  ο οργανισμός σας έχει ανάγκη από ασβέστιο και φώσφορο. Προσοχή!!! Μην καταναλώνετε κατεργασμένο κι επεξεργασμένο τυρί, κυρίως, από σωληνάρια, γιατί παίρνετε μαζί και αλουμίνιο. Να προτιμάτε τα βιολογικά τυριά. Αν θέλετε να παίρνετε ασβέστιο και φώσφορο και λιγότερες θερμίδες, καλύτερα, να τρώτε πολύ μπρόκολο, που έχει και αντικαρκινική δράση και πολύ λιγότερες θερμίδες από το τυρί.

    Μήλα

    Ένα μήλο το γιατρό τον κάνει πέρα γιατί, προσφέρει πολλές ουσίες, όπως ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, κάλιο κι επιπλέον είναι θαυμάσια πηγή πηκτίνης, η οποία χαμηλώνει τη χοληστερίνη. Αυτή η λιγούρα για μήλα, μπορεί να οφείλεται σε υπερβολική κατανάλωση κεκορεσμένου λίπους.

    Βούτυρο

    Εκείνοι που λαχταρούν πιο συχνά το βούτυρο είναι οι χορτοφάγοι, επειδή καταναλώνουν ελάχιστα κεκορεσμένα λίπη. Από την άλλη μεριά, λιγούρα για αλατισμένο βούτυρο μπορεί να σημαίνει, απλώς, λιγούρα για σκέτο αλάτι.

    Κόκα Κόλα

    Η λαχτάρα για κόκα κόλα ή άλλη μάρκα κόλας σημαίνει, τις περισσότερες φορές, πείνα για ζάχαρη και εθισμό στην καφεΐνη. Το ποτό αυτό δεν έχει καμιά θρεπτική αξία, αλλά χρησιμοποιείται σα φάρμακο στην αφυδάτωση.

    Καρύδια

    Αν τρώτε, συνεχώς, καρύδια, σας λείπουν πρωτεΐνες, βιταμίνες του συμπλέγματος Β και λίπος. Αν, γενικά, προτιμάτε αλατισμένους ξηρούς καρπούς, ίσως αυτό που λιγουρεύεστε είναι το νάτριο και όχι οι ξηροί καρποί. Οι περισσότεροι άνθρωποι καταναλώνουν περισσότερους ξηρούς καρπούς σε περιόδους έντασης παρά σε στιγμές χαλάρωσης.

    Παγωτό

    Το παγωτό περιέχει πολύ ασβέστιο, αλλά και πολύ ζάχαρη. Υπογλυκαιμικοί και διαβητικοί τρελαίνονται για παγωτό, καθώς κι εκείνοι που αναπολούν την παιδική ηλικία.

    Τουρσί

    Όσοι λαχταράτε το τουρσί σας αρέσει το αλάτι και το κάλιο.

    Μπέικον

    Η λιγούρα για το μπέικον οφείλεται, συνήθως, στο λίπος του. Όσοι ακολουθούν αυστηρές δίαιτες, είναι πάντα πιο ευάλωτοι. Το κεκορεσμένο λίπος δεν είναι το μοναδικό μειονέκτημα του μπέικον, αλλά περιέχει, επίσης, άφθονα καρκινογενή νιτρώδη. Όσοι τρώνε πολύ  μπέικον, πρέπει να λαμβάνουν βιταμίνες C, A, D και Ε που εξουδετερώνουν τα νιτρώδη.

    craving 2

    Αβγά

    Εκτός, από πρωτεΐνη (1 αβγό  παρέχει 7g), κι επίσης περιέχει θείο, αμινοξέα και σελήνιο, αλλά και λίπος στον κρόκο και χολίνη που διαλύει τη χοληστερόλη και τα λίπη.

    Πεπόνι

    Το πεπόνι έχει γλυκιά γεύση και είναι πλούσιο σε κάλιο και βιταμίνη Α. 1/2 πεπόνι περιέχει 6,800 ΔΜ βιταμίνης Α. Επίσης, το πεπόνι περιέχει  βιταμίνη C, ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, βιοτίνη και ινοσιτόλη κι έχει λίγες θερμίδες. Μισό πεπόνι περιέχει μόνο 60 θερμίδες.

    Ελιές

    Όσοι λιγουρεύονται τις ελιές τις πράσινες ή τις μαύρες, λιγουρεύονται το αλάτι. Αν τρώτε συνέχεια ελιές κάντε εξετάσεις για υπολειτουργία του θυρεοειδούς.

    Αλάτι

    Όσοι τρώνε πολύ αλάτι τους λείπει το νάτριο και πάσχουν από ανεπάρκεια ιωδίου και υπολειτουργία του θυρεοειδούς ή από τη νόσο του Addison ή παράδοξα από υπέρταση.

    Κρεμμύδια

    Η λαχτάρα για κρεμμύδια υποδηλώνει προβλήματα στους πνεύμονες ή στα ιγμόρεια.

    Σοκολάτα

    Όσοι τρελαίνονται για σοκολάτα είναι εθισμένοι τόσο στην καφεΐνη όσο και στη ζάχαρη (1/2 φλιτζάνι κακάο, περιέχει 2,5 έως 5 mg καφεΐνης). Αν θέλετε ν' αντικαταστήσετε  τη σοκολάτα, δοκιμάστε κάρομπ. Το κάρομπ ή Ψωμί του Άη-Γιάννη, κατασκευάζεται από τους εδώδιμους καρπούς της μεσογειακής χαρουπιάς.

    Γάλα

    Αν σας αρέσει το γάλα, ίσως χρειάζεστε ένα συμπλήρωμα ασβεστίου ή το σώμα σας να έχει ανάγκη από αμινοξέα, όπως τρυπτοφάνη, λευκίνη και λυσίνη. Οι νευρικοί αναζητούν, συνήθως, στο γάλα την τρυπτοφάνη, γιατί έχει θαυμάσια ηρεμιστικά αποτελέσματα.

    Κινέζικα φαγητά

    Φυσικά είναι νοστιμότατα, αλλά αυτό που λαχταρούν περισσότερο οι λάτρεις τους είναι το μονονατριούχο γλουταμινικό άλας (MSG). Όλοι όσοι έχουν ανεπάρκεια αλατιού, κυνηγούν τα κινέζικα φαγητά. Το MSG μπορεί να προκαλέσει ισταμινική αντίδραση σε ορισμένα άτομα και μπορεί να παρουσιαστούν πονοκέφαλοι και εξάψεις.

    Μαγιονέζα 

    Μια που είναι τροφή πλούσια σε λιπαρά, τη λαχταρούν, συνήθως, χορτοφάγοι και όσοι έχουν καταργήσει τα λιπαρά από τη διατροφή τους.

    craving 3

    Ταρτάκια φρούτων

    Επίμονη λιγούρα για ταρτάκια φρούτων υποδηλώνει, συχνά, προβλήματα στη χολή ή στο συκώτι σας.

    Μπογιές και χώμα

    Αυτά που συνηθίζουν να τρώνε μπογιές και χώματα, είναι τα μικρά παιδιά. Συχνά, το γεγονός υποδηλώνει ανεπάρκεια ασβεστίου, ανεπάρκεια σιδήρου ή βιταμίνης D. Επιβάλλεται ριζική αλλαγή των διαιτητικών συνηθειών του παιδιού σας. Η λιγούρα για μη φαγώσιμα αντικείμενα, είναι γνωστή ως Πίκα. Πρόκειται για μια "λιγούρα" την οποία βιώνουν και πολλές γυναίκες σε κατάσταση εγκυμοσύνης, που θα πρέπει, όμως, να γνωρίζουν ότι η κατανάλωση αυτών των ουσιών μπορεί να παρεμποδίσει την ανάπτυξη του εμβρύου.  

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

     

    craving 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Υγιεινά σνακ για όλους

    Σνακ για να τρώτε όταν κάνετε δίαιτα

    Γιατί μας αρέσουν τα ανθυγιεινά τρόφιμα

    Τα ιδανικά σνακ για όταν έχετε λιγούρα

    Εμπιστευτείτε την υγεία σας στις βιταμίνες

    Υγιεινή μαγιονέζα

    Συστατικά που χαρίζουν πολλά χρόνια ζωής

    Ποιες βιταμίνες πρέπει να παίρνετε καθημερινά

    Οι ουσίες που λαμβάνουμε από τις τροφές

    Τρόφιμα που κάνουν καλό στην υγεία

    Μεσογειακή δίαιτα - Emedi

    Γιατί η μεσογειακή διατροφή έχει αντικαρκινική δράση - Emedi

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Παραδοσιακή ελληνική διατροφή - Emedi

    Συνταγές για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Υγιεινό μαγείρεμα στο ταψί

    Υγιεινό μαγείρεμα στην κατσαρόλα

    Ντοματοκεφτέδες Σαντορίνης

    Που κάνει καλό το χαμομήλι

    Ντολμαδάκια γιαλαντζί

    Τα πικρά θεραπεύουν τον καρκίνο

    Είναι υγιεινά τα γλυκά του κουταλιού;

    Τα καλύτερα κόλπα για να παραμείνετε νέοι

    Φυσική αντικαρκινική ουσία

    Τι είναι τα φυτοχημικά

    Υγιεινή χωριάτικη σαλάτα

    Η νοστιμότερη φέτα

    Τα πιο νόστιμα γεμιστά

    Συμβουλές για πιο υγιεινά πιάτα

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Το ελαιόλαδο προστατεύει τα κόκκαλα

    Τόνος με πράσα

    Σαλάτα με μαυρομάτικα φασόλια

    Τραχανάς

    Παντζάρια ψημένα στο αλουμινόχαρτο

    Παστέλι με αμύγδαλα μέλι και σουσάμι

    Φαγκρί ψημένο με μυρωδικά στη λαδόκολλα

    Μελιτζανοσαλάτα

    Κρεμμυδόσουπα

    Αστακομακαρονάδα

    Συκωταριά κρασάτη

    Κρέμα ντομάτας με δυόσμο

    Όσπρια

    Οι πιο δυνατοί συνδυασμοί τροφίμων

    Κερκυραϊκή παστιτσάδα

    Γαύρος μαριναρισμένος με δυόσμο και φρέσκια ρίγανη

    Τα καλύτερα Ελληνικά τοπικά φαγητά

    Χρωματιστά γεύματα

    Η πυραμίδα της μεσογειακής διατροφής - Emedi

    Γιατί πρέπει να χρησιμοποιείτε μόνο ελαιόλαδο

    Το καλύτερο ελαιόλαδο είναι το ελληνικό

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Γιατί η μεσογειακή διατροφή έχει αντικαρκινική δράση

    Η ιστορία της διατροφής

    www.emedi.gr

     

  • Έρπης της κυήσεως Έρπης της κυήσεως

    Πεμφιγοειδές εξάνθημα κύησης

    Η πεμφιγοειδής δερματοπάθεια κύησης ή έρπητας κυήσεως ή πεμφιγοειδές εξάνθημα κύησης είναι μια αυτοάνοση φλεγμονώδης δερματική νόσος της εγκυμοσύνης, που εμφανίζεται συνήθως στο δεύτερο ή τρίτο τρίμηνο.

    Αρχικά ονομαζόταν έρπης της κυήσεως, λόγω της εμφάνισης φυσαλίδων, αν και δεν σχετίζεται με τον ιό του έρπητα.

    Είναι μια από τις πεμφιγοειδείς ασθένειες.

    Πεμφιγοειδής δερματοπάθεια κύησης

    Η πεμφιγοειδές δερματοπάθεια κύησης είναι μια δερματοπάθεια, με αυτοπεριοριζόμενο εξάνθημα που οφείλεται σε ανοσολογικούς μηχανισμούς και εμφανίζεται, συνήθως, κατά τη διάρκεια της κυήσεως και υποχωρεί μετά τη γέννηση με εξαίρεση, μερικές φορές,  αναζωπύρωση μετά τον τοκετό.

    Μπορεί να εμφανιστεί και σε μεταγενέστερες κυήσεις.

    Χαρακτηρίζεται από κνησμώδεις πολύμορφες φυσαλίδες, βλατίδες και/ή πομφόλυγες που, συχνά, περιορίζονται περιομφαλικά ή σε άλλες περιοχές του κορμού. Προσβάλλει τους γλουτούς, τα αντιβράχια, τις παλάμες ή τα πέλματα και λιγότερο συχνά συμμετέχουν το πρόσωπο και το τριχωτό της κεφαλής. Οι συρρέουσες φυσαλίδες μπορεί να σχηματίσουν φλύκταινα, μπορεί να σπάσουν, να μετατραπούν σε εφελκίδες και στη συνέχεια να επουλωθούν αφήνοντας μελάγχρωση στο δέρμα

    Οι βλεννογόνοι δεν προσβάλλονται, ο εντερικός, όμως, βλεννογόνος μπορεί να παρουσιάσει βλάβες που μοιάζουν με κοιλιακές με κλινικά ικανοποιητική απορρόφηση. 

    Η διάγνωση του έρπητα της κύησης γίνεται σαφής όταν οι δερματικές βλάβες εξελίσσονται σε τεταμένες φουσκάλες κατά το δεύτερο ή τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Το πρόσωπο και οι βλεννογόνοι, συνήθως, δεν προσβάλλονται. Η νόσος ξεκινά, συνήθως, ως εξάνθημα με φουσκάλες στην περιοχή του ομφαλού και μετά απλώνεται σε ολόκληρο το σώμα. Συνοδεύεται μερικές φορές από υπερυψωμένες, επώδυνες πλάκες. Μετά από μία έως δύο εβδομάδες,οι  μεγάλες, τεταμένες φυσαλίδες, συνήθως, εξελίσσονται σε κόκκινες πλάκες, που περιέχουν διαυγές ή θολερό υγρό με αίμα υγρό. Ο έρπητας της κύησης δημιουργεί μια απόκριση ισταμίνης που προκαλεί ακραίο αίσθημα φαγούρας (κνησμός). Η πεμφιγοειδής δερματοπάθεια κύησης χαρακτηρίζεται από φλεγμονή κατά τη διάρκεια της κύησης και μερικές φορές επανεμφανίζεται μετά την περίοδο τοκετού. Συνήθως μετά τον τοκετό, οι βλάβες θα επουλωθούν εντός μηνών, αλλά μπορεί να επανεμφανιστούν κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Αναπαραγωγικό

    Γενετική: Πιθανή γενετική προδιάθεση, λόγω αυξημένων HLA-A1-B8 και -DR3 αντιγόνων σε πάσχουσες γυναίκες

    Επικρατέστερη ηλικία: Αναπαραγωγική ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    pemfiga kyhsh 1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΚΥΗΣΗΣ

    Έντονα κνησμώδεις βλατίδες και/ή φυσαλίδες που εμφανίζονται πρώτα περιομφαλικά και στη συνέχεια εξαπλώνονται σε όλο το σώμα

    ΑΙΤΙΑ

    • Άγνωστα, πιθανοί ανοσολογικοί μηχανισμοί
    • Δεν προκαλείται από το ιό του έρπητα

    Παθολογικά, είναι μια αντίδραση υπερευαισθησίας τύπου II, όπου τα κυκλοφορούντα αντισώματα IgG που καθορίζουν το συμπλήρωμα δεσμεύονται σε ένα αντιγόνο (μια πρωτεΐνη 180-kDa, BP-180) στα βασικά κύτταρα της επιδερμίδας στο βασικό έλασμα και συνεπώς στο χόριο), οδηγώντας σε σχηματισμό φυσαλίδων και η επιδερμίδα να διαχωρίζεται από το χόριο. Η πρωταρχική θέση της αυτοανοσίας φαίνεται να μην είναι το δέρμα, αλλά ο πλακούντας, καθώς τα αντισώματα συνδέονται όχι μόνο με την υπόγεια ζώνη μεμβράνης της επιδερμίδας, αλλά και με εκείνη του χοριακού και αμνιακού επιθηλίου. Η αποτυχημένη έκφραση των μορίων MHC τάξης II υποδηλώνει αλλογενή ανοσολογική αντίδραση σε ένα αντιγόνο πλακούντας μήτρας, που πιστεύεται ότι είναι πατρικής προέλευσης. Πρόσφατα, τόσο τα IgA22 όσο και τα IgE24 αντισώματα είτε σε BP180 είτε σε BP230 έχουν, επίσης. ανιχνευθεί στην πεμφιγοειδή κύηση.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΕΜΦΙΓΟΕΙΔΟΥΣ ΚΥΗΣΗΣ

    • Εμφάνιση σε προηγούμενη κύηση
    • Ο απλός έρπης δεν αυξάνει τον κίνδυνο

    Οι έγκυες γυναίκες με πεμφιγοειδή κύηση πρέπει να παρακολουθούνται για καταστάσεις που μπορεί να επηρεάσουν το έμβρυο: χαμηλός ή μειωμένος όγκος αμνιακού υγρού, πρόωρος τοκετός και καθυστέρηση της ενδομήτριας ανάπτυξης. Η έναρξη της πεμφιγοειδούς κύησης στο πρώτο ή το δεύτερο τρίμηνο και η παρουσία φυσαλίδων μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα εγκυμοσύνης, όπως μειωμένη ηλικία κύησης κατά τον τοκετό, πρόωρος τοκετός και παιδιά με χαμηλό βάρος γέννησης. Αυτές οι εγκυμοσύνες πρέπει να θεωρούνται υψηλού κινδύνου και πρέπει να παρέχεται κατάλληλη φροντίδα.

    Συστηματική θεραπεία με κορτικοστεροειδή, γίνεται, αλλά έχει παρενέργειες, για τη μητέρα και το έμβρυο. Το πεμφιγοειδές εξάνθημα επανεμφανίζεται. συνήθως, στις επόμενες εγκυμοσύνες. Η παθητική μεταφορά των αντισωμάτων της μητέρας στο έμβρυο προκαλεί σε μερικά (περίπου 10%) νεογέννητα να αναπτύξουν ήπιες δερματικές αλλοιώσεις, αλλά, συνήθως, επιλύονται εντός εβδομάδων από τον τοκετό.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΕΜΦΙΓΟΕΙΔΟΥΣ ΚΥΗΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΕΜΦΙΓΟΕΙΔΟΥΣ ΚΥΗΣΗΣ

    Άλλες κνησμώδεις καταστάσεις της κυήσεως:

    • Besnier's κνήφη της κυήσεως, με βλατιδώδεις βλάβες που παρουσιάζουν εκδορές, χωρίς φυσαλίδες, συνήθως, περιορίζονται στην εκτατική επιφάνεια των άκρων
    • Βλατιδώδης κνίδωση της κυήσεως με βλατίδες και πλάκες (σύνδρομο PUPPP-pruritic urticarial papules and plaques of pregnancy) που παρουσιάζει κνησμώδεις πλάκες και μικρές βλατίδες που περιβάλλονται από λεπτή ανοιχτόχρωμη άλω χωρίς φυσαλίδες. Το PUPPP ξεκινά, συνήθως, σε περιοχές με ραγάδες στην κοιλιά και τελειώνει εντός δύο εβδομάδων μετά τον τοκετό. Το PUPPP δεν είναι αυτοάνοση ασθένεια
    • Ερπητοειδές κηρίο που εκδηλώνεται με αποστειρωμένες φλύκταινες, όχι φυσαλίδες και μπορεί να προσβάλλει τους βλεννογόνους, τη βουβωνική χώρα και την άνω επιφάνεια των μηρών
    • Βλατιδώδης δερματίτιδα της κυήσεως

    Καταστάσεις που δε σχετίζονται με την κύηση:

    • Ερπητοειδής δερμτίτιδα (χρονιότερη πορεία, συχνότερη σε μεσήλικες άνδρες)
    • Πομφολυγώδες πεμφιγοειδές
    • Φαρμακευτικό εξάνθημα συμπεριλαμβανομένου του πολύμορφου ερυθήματος 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • PCR για έρπητα αρνητική
    • Καλλιέργεια απλού έρπητα αρνητική
    • Περιφερική ηωσινοφιλία πιθανή

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υποεπιδερμική φυσαλίδα συχνά με ηωσινοφιλία και οίδημα των δερματικών θηλών
    • Σπάνια, ακανθόλυση
    • Η φλεγμονή περιβάλλει επιπολής και εν τω βάθει τα αγγεία του δέρματος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Η βιοψία με άμεσο ανοσοφθορισμό δείχνει έντονη καθήλωση του C3 (100%) και IgG (30-40%) κατά μήκος της βασικής μεμβράνης. Με την τεχνική του έμμεσου ανοσοφθορισμού ανιχνεύονται στον ορό των ασθενών κυκλοφορούντα αυτοαντισώματα IgG (10-20%) εναντίον της βασικής μεμβράνης αν όχι, ανιχνεύεται ο παράγοντας του έρπητα της κυήσεως (HG - μία πρωτεΐνη που καθηλώνει το συμπλήρωμα στη βασική μεμβράνη με in vitro δοκιμασίες στο δέρμα των ασθενών) στους μισούς ασθενείς 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ Βιοψία Δέρματος

    pemfiga kyhsh 4

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΚΥΗΣΕΩΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διάκριση από τη φλεγμονή του έρπητα
    • Ανακούφιση του κνησμού
    • Πρόληψη δευτερογενών επιμολύνσεων 
    • Καταπραϋντικές κομπρέσες με αλουμινόνερο μπορεί να ανακουφίσουν τον κνησμό 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διάκριση από τη φλεγμονή του έρπητα
    • Ενημέρωση για πιθανό κίνδυνο του εμβρύου και την πιθανότητα περιορισμένης προσβολής του νεογέννητου

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ο πιο αποδεκτός κλασσικός τρόπος για τη θεραπεία του πεμφιγοειδούς κυήσεως είναι με τη χρήση κορτικοστεροειδών, δηλαδή, πρεδνιζόνη και / ή τοπικά στεροειδή, δηλαδή κλοβεταζόλη και βηταμεθαζόνη. Η καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος με κορτικοστεροειδή βοηθά στη μείωση του αριθμού των αντισωμάτων που προσβάλλουν το δέρμα. Η θεραπεία της πεμφιγοειδούς δερματοπάθειας κυήσεως μπορεί να είναι δύσκολη και μπορεί να διαρκέσει αρκετούς μήνες. Ορισμένες περιπτώσεις πεμφιγοειδούς δερματοπάθειας κυήσεως παραμένουν για πολλά χρόνια. Κατά την περίοδο μετά τον τοκετό, εάν είναι απαραίτητο, το πλήρες φάσμα της ανοσοκατασταλτικής θεραπείας μπορεί να χορηγηθεί για περιπτώσεις που δεν ανταποκρίνονται σε θεραπείες με κορτικοστεροειδή, όπως τετρακυκλίνες, νικοτιναμίδη, κυκλοφωσφαμίδη, κυκλοσπορίνη, γκοσερελίνη, αζαθειοπρίνη, δαψόνη, ριτουξιμουμάμπη, ή πλασμαφαίρεση. Μερικές φορές πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν τα συμπτώματα είναι σοβαρά.

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τον έρπητα κύησης. Οι γυναίκες που έχουν έρπητα κυήσεως θεωρούνται σε ύφεση εάν δεν έχουν πλέον φουσκάλες. Η ύφεση μπορεί να διαρκέσει επ 'αόριστον ή μέχρι την επόμενη εγκυμοσύνη. Ο έρπητας κυήσεως εμφανίζεται, συνήθως, σε επόμενες εγκυμοσύνες. 

    • Τοπική χρήση  στεροειδών και αντιϊσταμινικών  σε ήπιο κνησμό 
    • Στους περισσότερους χορηγούνται συστηματικά κορτικοστεροειδή σε δόσεις 20-60 mg/ημέρα (στην ελάχιστη δραστική δόση) ως το τέλος του 1ου μήνα μετά τον τοκετό (ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΤΑ ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ). Σταθμίζουμε τους κινδύνους της επιδεινωμένης υπεργλυκαιμίας της, ενδεχόμενης επίδρασης στα οστά του εμβρύου και της μητέρας και  της αυξανόμενης ευαισθησίας στις λοιμώξεις... Προσοχή στη χορήγηση κορτιζόνης σε αρρώστους με ανοσοανεπάρκεια, σακχαρώδη διαβήτη, ή θρομβοφλεβίτιδα. Όταν η πρεδνιζόνη χορηγείται για αρκετές εβδομάδες μειώνουμε σταδιακά τη δόση για να αποφύγουμε την ανεπάρκεια αυτής. Η μεθυλπρεδνιζόλη επαυξάνει την τοξικότητα της ερυθρομυκίνης

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Πυριδοξίνη

    pemfiga kyhsh 2

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΡΠΗΤΑ ΚΥΗΣΗΣ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Προσέχουμε για δευτερογενή μικροβιακή λοίμωξη

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΠΕΜΦΙΓΟΕΙΔΟΥΣ ΔΕΡΜΑΤΟΠΑΘΕΙΑΣ ΚΥΗΣΕΩΣ

    • Αποφυγή άλλων αρρώστων με λοιμώξεις εξαιτίας των ανοιχτών δερματικών βλαβών και της μειωμένης αντίστασης δευτεροπαθώς από τα κορτικοστεροειδή 
    • Μερικές πηγές συνιστούν καισαρική τομή σε μητέρες που γνωρίζουν ότι νοσούν
    • Αποφυγή χειρισμών μέσω κόλπου όταν προσβάλλονται τα γεννητικα όργανα της μητέρας
    • Χρήση οιστρογόνων ή προγεστερόνης μπορεί να προκαλέσουν αναζωπύρωση

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτερογενείς μικροβιακή λοίμωξη
    • Υπερβολική χορήγηση φαρμάκων συστηματικά κατά την κύηση
    • Εμβρυϊκός θάνατος
    • Προωρότητα
    • Επιβραδυνόμενη ανάπτυξη εμβρύου
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Κερατίτιδα
    • Καταρράκτης
    • Καταπληξία
    • Μετάδοση του έρπητα της κυήσεως στο νεογέννητο

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Εξαπλώνεται κατά το 2ο-30 τρίμηνο
    • Υποχωρεί μετά τη γέννηση
    • Συχνά αναζωπυρώνεται στη λοχεία 
    • Τείνει να υποτροπιάζει σε επαναλαμβανόμενες κυήσεις
    • Τα συστηματικά στεροειδή μπορεί να καταστείλουν τις νέες βλάβες, να ανακουφίσουν από τον κνησμό και να διακόψουν την πορεία της νόσου, ενώ η γέννηση του εμβρύου μπορεί να επιδεινώσει τη νόσο. ΕΧΟΥΝ, ΟΜΩΣ, ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ!!!

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Κύηση
    • Υδατιδώδης (βοτρυοειδής) μύλη
    • Χοριοκαρκίνωμα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Σχετίζεται με πρόωρο τοκετό (22%) και τοκετό νεκρού εμβρύου (< 10%)
    • Οι σπάνιες περιπτώσεις παροδικού νεογνικού έρπητα της κυήσεως  είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν αυτόματα οφείλονται πιθανώς σε παθητική μετάδοση αντισωμάτων κατά της βασικής μεμβράνης και παράγοντα HG

    Κύηση: Εξ ορισμού, η πεμφιγοειδής κύηση είναι μια κατάσταση της κυήσεως και της λοχείας

    pemfiga kyhsh 3

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Έρπης ζωστήρας

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Ισχιακή προβολή

    Πρόωρος τοκετός

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τοξοπλάσμωση

    Σύνδρομο πλακουντιακής ανεπάρκειας

    Πότε η κύηση είναι υψηλού κινδύνου

    Ο πρόωρος τοκετός χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την καισαρική τομή

    Οι βιταμίνες για την εγκυμοσύνη

    Το ιώδιο στην εγκυμοσύνη είναι απαραίτητο

    Απαλλαγείτε από τα κονδυλώματα

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Τα προειδοποιητικά σημεία αποβολής στην εγκυμοσύνη

    Φάρμακα κατά την εγκυμοσύνη

    Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

    Τοξοπλάσμωση στην εγκυμοσύνη

    Η τροφοβλαστική νόσος της κύησης

    Τι να διαλέξετε καισαρική ή φυσιολογικό τοκετό;

    Προσοχή το Revlimid έχει πολλές παρενέργειες

    Σύνδρομο των καθ' έξιν αποβολών

    www.emedi.gr

      

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Λοίμωξη με ιό του απλού έρπητα (συνήθως HSV-2) που προσβάλλει τα γεννητικά όργανα

     

    Ο έρπης των γεννητικών οργάνων είναι μια λοίμωξη από τον ιό του απλού έρπητα (HSV) των γεννητικών οργάνων.

    Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου ή ήπια συμπτώματα και ως εκ τούτου δεν γνωρίζουν ότι έχουν μολυνθεί.

    Όταν υπάρχουν συμπτώματα, συνήθως περιλαμβάνουν μικρές φυσαλίδες που ανοίγουν για να σχηματίσουν επώδυνα έλκη.

    Μπορεί επίσης να εμφανιστούν συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη, όπως πυρετός, πόνος ή πρησμένοι λεμφαδένες.

    Η έναρξη είναι συνήθως περίπου 4 ημέρες μετά την έκθεση με συμπτώματα που διαρκούν έως και 4 εβδομάδες. Μόλις μολυνθούν, ενδέχεται να εμφανιστούν περαιτέρω κρούσματα, αλλά γενικά είναι πιο ήπια. 

    Η ασθένεια, συνήθως, εξαπλώνεται με άμεση επαφή των γεννητικών οργάνων με την επιφάνεια του δέρματος ή εκκρίσεις κάποιου που έχει μολυνθεί. Αυτό μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια του σεξ, συμπεριλαμβανομένου του πρωκτικού και του στοματικού σεξ. Δεν απαιτούνται πληγές για να συμβεί μετάδοση. Ο κίνδυνος εξάπλωσης μεταξύ ενός ζευγαριού είναι περίπου 7,5% σε ένα χρόνο. Ο HSV ταξινομείται σε δύο τύπους, HSV-1 και HSV-2. Αν και συνήθως, ο έρπητας των γεννητικών οργάνων προκαλείται, κυρίως, από τον HSV-2, ο γεννητικός παράγοντας HSV-1 έχει γίνει πιο συχνός στον ανεπτυγμένο κόσμο. Η διάγνωση μπορεί να γίνει εξετάζοντας τις βλάβες με  PCR ή ιογενή καλλιέργεια ή εξετάσεις αίματος για συγκεκριμένα αντισώματα. 

    Οι προσπάθειες για την πρόληψη της λοίμωξης περιλαμβάνουν τη μη σεξουαλική επαφή, τη χρήση προφυλακτικών και τη σεξουαλική επαφή μόνο με κάποιον που δεν έχει μολυνθεί. Μόλις κάποιος μολυνθεί, δεν υπάρχει θεραπεία. Τα αντιιικά φάρμακα μπορούν, ωστόσο, να αποτρέψουν τα κρούσματα ή να μειώσουν τα κρούσματα εάν εμφανιστούν. Η μακροχρόνια χρήση αντιικών μπορεί, επίσης, να μειώσει τον κίνδυνο περαιτέρω εξάπλωσης. 

    Το 2015 περίπου 846 εκατομμύρια άνθρωποι (12% του παγκόσμιου πληθυσμού), είχαν έρπητα των γεννητικών οργάνων.

    Οι γυναίκες προσβάλλονται από τους άνδρες. 

    Όσες γυναίκες έχουν κάνει το εμβόλιο HPV έχουν μεγάλο κίνδυνο για έρπητα γεννητικών οργάνων.

    Οι επιπλοκές περιλαμβάνουν: ασηπτική μηνιγγίτιδα, αυξημένο κίνδυνο HIV AIDS εάν εκτίθενται σε θετικά στον ιό HIV άτομα και να εξαπλωθεί στο μωρό κατά τη διάρκεια του τοκετού με αποτέλεσμα τον έρπητα του νεογνού.

    Ο Έρπης γεννητικών οργάνων είναι λοίμωξη με ιό του απλού έρπητα (συνήθως HSV-2) που προσβάλλει τα γεννητικά όργανα.

    • Πρωτοπαθής έρπης γεννητικών οργάνων - αρχικά φλεγμονή απλού έρπητα. Μη ύπαρξη αντισωμάτων σε HSV συνεπάγεται προσβολή των γεννητικών οργάνων
    • Πρώτο επεισόδιο έρπητα γεννητικών οργάνων (μη πρωτοπαθής) - προηγούμενη λοίμωξη με έναν ορότυπο απλού έρπητα, πρώτη προσβολή των γεννητικών οργάνων
    • Υποτροπιάζων έρπης γεννητικών οργάνων

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Αναπαραραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 18-40 ετών

    Επικρατέστερο φύλλο: Γυναίκες > Άνδρες

    herpes genital 10

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    Στους άνδρες, οι βλάβες εμφανίζονται στη βάλανο πέους, στον άξονα του πέους ή σε άλλα μέρη της γεννητικής περιοχής, στον εσωτερικό μηρό, στους γλουτούς ή στον πρωκτό.

    Στις γυναίκες, οι βλάβες εμφανίζονται πάνω ή κοντά στην ηβική περιοχή, την κλειτορίδα ή άλλα μέρη του αιδοίου, των γλουτών ή του πρωκτού. 

    Άλλα συχνά συμπτώματα: πόνος, κνησμός και κάψιμο, έκκριμα από το πέος ή τον κόλπο, πυρετός, πονοκέφαλος, μυϊκός πόνος (μυαλγία), πρησμένοι λεμφαδένες και αδιαθεσία. Οι γυναίκες συχνά εμφανίζουν επιπλέον συμπτώματα: επώδυνη ούρηση (δυσουρία) και τραχηλίτιδα.

    Η ερπητική πρωκτίτιδα (φλεγμονή του πρωκτού και του ορθού) είναι συχνή για άτομα που συμμετέχουν σε πρωκτική επαφή. 

    Μετά από 2-3 εβδομάδες, οι υπάρχουσες βλάβες εξελίσσονται σε έλκη και στη συνέχεια σε κρούστα και επουλώνονται, αν και οι βλάβες στις βλεννογόνιες επιφάνειες μπορεί να μη σχηματίσουν ποτέ κρούστα. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η εμπλοκή της ιερής περιοχής του νωτιαίου μυελού μπορεί να προκαλέσει οξεία κατακράτηση ούρων και μονόπλευρα συμπτώματα και σημεία μυελίτιδας: πόνος, απώλεια αίσθησης, μη φυσιολογικές αισθήσεις (παραισθησία) και εξάνθημα. Ιστορικά, αυτό έχει ονομαστεί σύνδρομο Elsberg.

    Πρωτοπαθής έρπητας των γεννητικών οργάνων:

    • Πυρετός
    • Κεφαλαλγία
    • Κόπωση
    • Μυαλγία 
    • Καύσος και πόνος γεννητικών οργάνων
    • Δυσουρία (γυναίκες)
    • Βουβωνική λεμφαδενοπάθεια
    • Άσηπτη μηνιγγίτιδα στο 30%
    • Φυσαλίδες πάνω σε οιδηματώδη ευρηθηματώδη βάση με εξελκώσεις και εφελκίδες, οι οποίες υποχωρούν αυτόματα μέσα σε 21 ημέρες
    • Αμφοτερόπλευρες βλάβες που προσβάλλουν πρωτοπαθώς τα εξωτερικά γεννητικά όργανα: Γυναίκες - χείλη μικρά και μεγάλα, έσω επιφάνεια των μηρών, κολπικός βλεννογόνος, τράχηλος της μήτρας, περιπρωκτικό δέρμα, άνδρες - βάλανος και σώμα του πέους, ουρήθρα

    Μη πρωτοπαθής (1ο επεισόδιο) έρπης γεννητικών οργάνων

    • Καυσοειδής πόνος των γεννητικών οργάνων
    • Φυσαλίδες πάνω σε μη οιδηματώδη ευρυθηματώδη βάση οι οποίες εξελκώνονται, εφελκιδοποιούνται και υποχωρούν αυτόματα μέσα σε 14-17 ημέρες

    Μη πρωτοπαθής - υποτροπιάζων έρπης γεννητικών οργάνων:

    Μετά από ένα πρώτο επεισόδιο του έρπητα των γεννητικών οργάνων που προκαλείται από τον HSV-2, θα υπάρξει τουλάχιστον μία υποτροπή στο περίπου 80% των ανθρώπων, ενώ το ποσοστό υποτροπής για τα γεννητικά όργανα του έρπητα που προκαλείται από τον HSV-1 είναι περίπου 50%. Ο έρπητας γεννητικών οργάνων που προκαλείται από τον HSV-2 υποτροπιάζει κατά μέσο όρο τέσσερις έως έξι φορές το χρόνο, ενώ η μόλυνση από τον HSV-1 εμφανίζεται μόνο μία φορά το χρόνο. 

    Τα άτομα με υποτροπιάζοντα έρπητα των γεννητικών οργάνων μπορούν να υποβληθούν σε θεραπεία με κατασταλτική θεραπεία, η οποία συνίσταται σε καθημερινή αντιική θεραπεία με χρήση ασυκλοβίρης, βαλακυκλοβίρης ή φαμσικλοβίρης. Η κατασταλτική θεραπεία μπορεί να είναι χρήσιμη σε εκείνους που έχουν τουλάχιστον τέσσερις υποτροπές ανά έτος. Τα άτομα με χαμηλότερα ποσοστά υποτροπής πιθανότατα θα έχουν, επίσης, λιγότερες υποτροπές με κατασταλτική θεραπεία. Η κατασταλτική θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί μετά από ένα έτος το πολύ για να επανεκτιμηθεί η συχνότητα υποτροπής. 

    • Πρόδρομα συμπτώματα - καύσος, μούδιασμα, μυρμηγκίαση, υπαισθησία στην περιοχή των προηγούμενων βλαβών, η οποία εμφανίζεται περίπου 24 ώρες πριν την έκθεση και νέων φυσαλίδων 
    • Καυσοειδής πόνος γεννητικών οργάνων
    • Φυσαλίδες πάνω σε μη οιδηματώδη, ευρυθηματώδη βάση οι οποίες εξελκώνονται, εφελκιδοποιούνταικαι υποχωρούν αυτόματα μέσα σε 7-10 ημέρες
    • Ετερόπλευρες βλάβες

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Ιός του απλού έρπητα
    • Τύπος 1 (HSV-1) - 10-30%
    • Τύπος 2 (HSV-2) - 70-90%

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    Πρωτοπαθής ενοφθαλμισμός:

    • Σεξουαλική επαφή
    • Επιθέματα - βρεγμένες πετσέτες (σπάνια)

    Υποτροπιάζων (εκλυτικοί παράγοντες):

    • Τραυματισμός γεννητικών οργάνων
    • Έμμηνος ρύση
    • Παρεμπίπτουσα φλεγμονή
    • Συναισθηματικό στρες

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Σύφιλη
    • Μαλακό έλκος
    • Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα
    • Μη τυπικές ακροχόρδονες των γεννητικών οργάνων
    • Ψώρα
    • Μολυσματική τέρμινθος
    • Αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής
    • Τραύμα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ δερματίτιδα εξ επαφής

    • Καλλιέργεια ιστών - απομόνωση του ιού από το υγρό των φυσαλίδων ή από τις εφελκίδες
    • Επίχρισμα PAP (Παπανικολάου)
    • ELISA, δοκιμασία άμεσου ανοσοφθορισμού (DFA), ραδιοανοσολογική μέθοδος (RIA), δοκιμασία συνδέσεως του συμπληρώματος. Ευαισθησία - 80% συγκριτικά με την καλλιέργεια. Πρωτοπαθής έρπης - 4x αύξηση των τίτλων αντισωμάτων κατά την οξεία φάση και την ανάρρωση υποτροπιάζων έρπης - δεν αυξάνονται οι τίτλοι
    • PCR- αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Στυλεοί με συγκολλητική ουσία το ασβέστιο δεν συνιστώνται για καλλιέργεια

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ο ιός ανεμοβλογιάς - έρπητα 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ δερματίτιδα εξ επαφής

    Ιστολογικές - κυτταρολογικές αλλοιώσεις:

    • Ενδοκυττάριο οίδημα των επιθηλιακών κυττάρων
    • Πυρηνική καθήλωση της χρωματίνης
    • Σχηματισμός ενδοκυττάριων εγκλείστων Cowdy τύπου Α
    • Συγκόλληση κυττάρων σε πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα

    herpes genital 3

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αναλγητικά - NSAID's
    • Τοπικά αναισθητικά - λιδοκαϊνη
    • Ψυχρές κομπρέσες - αλουμινόνερο 4-6 φορές ημερησίως
    • Επιθέματα με πάγο στο περίνεο
    • Καθιστικά μπάνια
    • Τοπική υγιεινή περινέου
    • Αποφυγή επαφής σε ενεργό νόσο.
    • Ανάπαυση αν συνυπάρχουν συστηματικές εκδηλώσεις

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ασυκλοβίρη (Zovirax):

    • Πρωτοπαθής ή πρώτο επεισόδιο: 200 mg από το στόμα 5 φορές την ημέρα για 7-10 μέρες
    • Βαριά τοπική ή γενικευμένη νόσος: 5mg/Kg ΕΦ κάθε 8 ώρες για 7 ημέρες
    • Εγκεφαλίτιδα: 10 mg/Kg ΕΦ κάθε 8 ώρες για 10 ημέρες
    • Υποτροπιάζων: 200 mg από το στόμα 5 φορές την ημέρα x 5 ημέρες
    • Χρόνια καταστολή: 400 mg από το στόμα εφ' άπαξ 2 φορές ή 200 mg από το στόμα 2-5 φορές την ημέρα

    Αντενδείξεις: Διαπιστωμένη αλλεργία στην ασυκλοβίρη

    Προφυλάξεις:

    • Δεν εγκρίνεται για συνεχή χρήση κατά την κύηση
    • Το φάρμακο αποβάλλεται στο μητρικό γάλα
    • Προσαρμογή της δοσολογίας στις περιπτώσεις με σοβαρή νεφρική βλάβη

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Ακυκλοβίρη (Zovirax)

    • Μεθοτρεξάτη - χορηγείται με επιφύλαξη σε ασθενείς που παρουσίασαν νευρολογικές διαταραχές από ενδορραχιαία λήψη μεθοτρεξάτης
    • Ιντερφερόνη - η ακυκλοβίρη έχει συνεργική δράση in vitro με την ιντερφερόνη. Χορηγείται με επιφύλαξη σε ασθενείς που παρουσίασαν στο παρελθόν νευρολογικές διαταραχές
    • Προβενεσίδη - αυξάνει την απέκκριση από τους νεφρούς κι ελαττώνει τη συγκέντρωση στον ορό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αλοιφή ασυκλοβίρης - λιγότερο δραστική από τη συστηματική χορήγηση
    • Foscarnet - 40 mg/Kg ΕΦ κάθε 8 ώρες σε βαρειά νόσο, όταν έχει αποδειχθεί ότι οφείλεται σε είδη ανθεκτικά σε ασυκλοβίρη

    Μόλις μολυνθεί κάποιος, δεν υπάρχει θεραπεία. Τα αντιιικά φάρμακα, όπως η ασυκλοβίρη, η βαλακυκλοβίρη, μπορεί να αποτρέψουν τα κρούσματα ή να μειώσουν τα κρούσματα εάν εμφανιστούν.  Η μακροχρόνια χρήση αντιικών μπορεί, επίσης, να μειώσει τον κίνδυνο περαιτέρω εξάπλωσης.  Όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τον ιό, τόσο λιγότερες επιδημίες βιώνει και τόσο πιο δύσκολο θα είναι να μεταδοθεί σε άλλους, λόγω αυτών των ειδικών αντιγόνων και της ενισχυμένης απόκρισης του ανοσοποιητικού συστήματος. 

    Η Acyclovir είναι αντιιικό φάρμακο και μειώνει τον πόνο και τον αριθμό των βλαβών στην αρχική περίπτωση του έρπητα των γεννητικών οργάνων. Επιπλέον, μειώνει τη συχνότητα και τη σοβαρότητα των επαναλαμβανόμενων λοιμώξεων. Διατίθεται σε κάψουλες, δισκία, εναιώρημα, ενέσιμο, σκόνη για ένεση και αλοιφή. Η αλοιφή χρησιμοποιείται τοπικά και μειώνει τον πόνο, μειώνει τον χρόνο επούλωσης και περιορίζει την εξάπλωση της λοίμωξης. 

    Σε άτομα που βιώνουν το πρώτο επεισόδιο του έρπητα των γεννητικών οργάνων, η στοματική ακυκλοβίρη μπορεί να μειώσει τη διάρκεια των συμπτωμάτων και των βλαβών, αλλά έχει πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες.

    Η Valacyclovir είναι ένα προφάρμακο που μετατρέπεται σε acyclovir μία φορά στο σώμα. Βοηθά στην ανακούφιση του πόνου και της ταλαιπωρίας και επιταχύνει την επούλωση των πληγών. Υπάρχει μόνο σε καψάκια και το πλεονέκτημά της  είναι ότι έχει μεγαλύτερη διάρκεια δράσης από την ακυκλοβίρη.  Ένα παράδειγμα χρήσης είναι από το στόμα δύο φορές την ημέρα για δέκα ημέρες για πρωτοπαθή βλάβη και δύο φορές την ημέρα για τρεις ημέρες για ένα επαναλαμβανόμενο επεισόδιο. 

    Η Famciclovir είναι ένα άλλο αντιιικό φάρμακο που ανήκει στην ίδια κατηγορία. Η Famciclovir είναι ένα προφάρμακο που μετατρέπεται σε penciclovir στο σώμα. Το τελευταίο είναι αυτό που δρα κατά των ιών. Έχει μεγαλύτερη διάρκεια δράσης από την acyclovir και υπάρχει μόνο σε δισκία. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οξεία φάση - η παρακολούθηση είναι ενδεδειγμένη όταν υπάρχει κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών
    • Λανθάνουσα λοίμωξη - ετήσια εξέταση με επίχρισμα Pap λεπτομερής εξέταση των εγκύων τόσο πριν τη γέννηση όσο και κατά τον τοκετό

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Προφυλακτικά/σπερμοκτόνα κατά τη σεξουαλική επαφή
    • Αποφυγή πολλών σεξουαλικών συντρόφων 
    • Αποφυγή του άγχους κατά το δυνατόν

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Κολπικό έκκριμα
    • Δευτεροπαθής μικροβιακή λοίμωξη
    • Επίσχεση ούρων
    • Άσηπτη μηνιγγίτιδα
    • Μετάδοση στο νεογέννητο
    • Αυξημένος κίνδυνος λοίμωξης από HIV

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Πρωτοπαθής - υποχώρηση των συμπτωμάτων και σημείων σε 14-21 ημέρες
    • Πρώτο επεισόδιο - μη πρωτοπαθής - υποχώρηση των συμπτωμάτων και σημείων σε 14-17 ημέρες
    • Υποτροπιάζων - υποχώρηση των συμπτωμάτων  και σημείων σε 7-10 ημέρες
    • Λανθάνουσα λοίμωξη - υποτροπές > 50% των ατόμων (με μεταβλητή συχνότητα)
    • Λοίμωξη σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα - παρατεταμένη βαριά τοπική ή διάσπαρτη νόσος είναι συχνή 

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Επιχείλιος έρπης 
    • Σύφιλη
    • Γονόρροια 
    • Μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα/τραχηλίτιδα
    • Ακροχόρδονες γεννητικών οργάνων
    • AIDS (HIV)
    • Τριχομοναδική μόλυνση

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Γεννητικές βλάβες σε παιδιά προεφηβικής ηλικίας οδηγούν σε υποψία σεξουαλικής κακοποίησης 
    • Νεογνική λοίμωξη εμφανίζεται σε 1/5.000 τοκετούς ζώντων βρεφών και καταλήγει σε θάνατο ή σοβαρή νευρολογική βλάβη στο 85% των ατόμων. Οι περισσότερες νεογνικές λοιμώξεις προκύπτουν από ασυμπτωματική μετάδοση του ιού εξαιτίας προηγούμενης μητρικής λοίμωξης

    ΚΥΗΣΗ

    • Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για νεογνική λοίμωξη εμφανίζεται κατά τη διάρκεια του τοκετού όταν η μητέρα πάσχει από πρωτοπαθή νόσο των γεννητικών οργάνων
    • Η καισαρική τομή ενδείκνυται όταν υπάρχουν γεννητικές βλάβες κατά τη διάρκεια του τοκετού 
    • Σε κάθε βλάβη ύποπτη για έρπη των γεννητικών οργάνων κατά τη διάρκεια της κυήσεως πρέπει να γίνεται καλλιέργεια 
    • Καλλιέργειες ρουτίνας σε γυναίκες με ιστορικό έρπητα γεννητικών οργάνων ενδείκνυνται μόνο κατά την περίοδο του τοκετού
    • Δεν εγκρίνεται η συνεχής χρήση ακυκλοβίρης κατά τη διάρκεια της κυήσεως, χρησιμοποιείται όμως από ορισμένους γιατρούς τις 1-2 τελευταίες εβδομάδες της κυήσεως για να αποφευχθεί η αναζωπύρωση των βλαβών 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    herpes genital 5

    Διαβάστε, επίσης,

    Έρπης ζωστήρας

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ενδείξεις βελονισμού

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Protocel για τον καρκίνο

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Σφένδαμος

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    www.emedi.gr