Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013 12:57

Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Χρήσιμες πληροφορίες για την θυροξίνη

Η θυροξίνη είναι μια ορμόνη που χορηγείται σε ανθρώπους των οποίων ο θυρεοειδής αδένας υπολειτουργεί.

Όμως για κάθε φάρμακο υπάρχουν και οι κατάλληλες οδηγίες λήψης:

-Η καθημερινή δόση της θυροξίνης θα πρέπει να λαμβάνεται με άδειο στομάχι, για να απορροφάται καλά (καλύτερα 3 ώρες χωρίς φαγητό).

-Να λαμβάνετε τη θυροξίνη το βράδυ πριν κοιμηθείτε είναι καλύτερα. Μπορείτε να την παίρνετε και μόλις ξυπνήσετε το πρωί. Εάν μια δόση ξεχαστεί, τότε μπορεί να προστεθεί κατά τη διάρκεια της ημέρας, με άδειο στομάχι ή να προστεθεί στην επόμενη ημέρα, παίρνοντας το πρωί διπλή δόση.

-Δεν είναι απαραίτητο να παίρνετε το φάρμακο ακριβώς την ίδια ώρα.

-Αν ξεχάσατε το πρωί να πάρετε το φάρμακό σας, μπορείτε να το πάρετε και άλλη ώρα της ημέρας αρκεί να έχουν περάσει 3 τουλάχιστον ώρες από τη λήψη τροφής.

-Μην κάνετε τροποποιήσεις της δόσης και μη διακόπτετε τη θεραπεία, χωρίς άμεση ενημέρωση του γιατρού που σας παρακολουθεί.

-Αποφεύγετε τη λήψη οποιουδήποτε φαρμάκου τουλάχιστον μισή ώρα πριν ή μετά τη λήψη θυροξίνης, γιατί μπορεί να δρουν ανασταλτικά για την απορρόφηση θυροξίνης. Μεγαλύτερη προσοχή χρειάζεται στα φάρμακα για το στομάχι, στο σίδηρο, στο ασβέστιο, στα αντιόξινα, στα ιχνοστοιχεία και στα διάφορα πολυβιταμινούχα σκευάσματα. Συγκεκριμένα λήψη σιδήρου επιτρέπεται μόνο 4 ώρες μετά τη λήψη θυροξίνης.

-Η χορήγηση θεραπείας με φάρμακα για υψηλή χοληστερίνη, αντιεπιληπτικά, αντιφυματικά, καρδιολογικά, άλλες ορμόνες, κορτιζόνη, οιστρογόνα η άλλα φάρμακα στην κλιμακτήριο και η χρήση αντισυλληπτικών δισκίων χρειάζεται παρακολούθηση για τη ρύθμιση της θυροξίνης μετά από μερικούς μήνες.

-Το φάρμακο μπορεί να φυλάσσεται σε θερμοκρασία δωματίου και σε όσο το δυνατόν ξηρό και σκοτεινό χώρο.

-Οι λειτουργίες του θυρεοειδούς και η δόση θυροξίνης θα πρέπει να ελέγχονται κάθε 6 μήνες αν ο ασθενής είναι ρυθμισμένος ή κάθε 3 μήνες αν είναι αρρύθμιστος, επειδή οι ανάγκες του οργανισμού σε θυρεοειδικές ορμόνες αλλάζουν με τον χρόνο, το βάρος, τη λήψη άλλων φαρμάκων και από άλλους παράγοντες.

-Σε εγκυμοσύνη και θυρεοειδοπάθεια γίνεται έλεγχος θυρεοειδούς από την αρχή. Ο έλεγχος στην εγκυμοσύνη πρέπει να είναι πιο συχνός, γιατί μπορεί να απαιτηθεί αύξηση της δόσης, λόγω των ορμονικών μεταβολών της εγκυμοσύνης. Μετά το τέλος της εγκυμοσύνης η δόση πρέπει να επιστρέψει, συνήθως, στην αρχική δόση, προ της εγκυμοσύνης.

-Η αιμοληψία για τον προσδιορισμό των θυρεοειδικών ορμονών καλό είναι να γίνεται το πρωί και προ της λήψεως θυροξίνης, χωρίς αυτό να είναι απολύτως απαραίτητο. Αν γίνει άλλη ώρα της ημέρας καλό είναι να έχετε πάρει το φάρμακο κανονικά.

Καλύτερα να λανβάνετε φυσικές θεραπείες για τις θυρεοειδικές παθήσεις.

Διαβάστε για την διατροφή στον υποθυρεοειδισμό

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή αδένα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή αδένα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 4012 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2019 22:12
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ερυθρά Ερυθρά

    Η ερυθρά είναι μια λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό της ερυθράς.

     

    Η ερυθρά είναι συχνά ήπια με τους μισούς ανθρώπους να μην συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί. 

    Ένα εξάνθημα μπορεί να ξεκινήσει περίπου δύο εβδομάδες μετά την έκθεση και να διαρκέσει για τρεις ημέρες. Συνήθως, ξεκινά στο πρόσωπο και απλώνεται στο υπόλοιπο σώμα. Το εξάνθημα έχει, μερικές φορές, φαγούρα και δεν είναι τόσο φωτεινό όσο αυτό της ιλαράς. Οι πρησμένοι λεμφαδένες είναι συχνό σημείο και μπορεί να διαρκέσουν μερικές εβδομάδες. Μπορεί, επίσης,  να εμφανιστεί πυρετός, πονόλαιμος και κόπωση. Σε ενήλικες, ο πόνος στις αρθρώσεις είναι συχνός. Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν αιμορραγικά προβλήματα, οίδημα των όρχεων, εγκεφαλίτιδα και φλεγμονή των νεύρων. Η μόλυνση κατά τη διάρκεια της πρώιμης εγκυμοσύνης μπορεί να οδηγήσει σε αποβολή ή παιδί με συγγενές σύνδρομο ερυθράς. Τα συμπτώματα του συγγενούς συνδρόμου ερυθράς εκδηλώνονται ως προβλήματα με τα μάτια, όπως ο καταρράκτης, η κώφωση, καθώς και η προσβολή της καρδιάς και του εγκεφάλου. Τα προβλήματα είναι σπάνια μετά την 20η εβδομάδα της εγκυμοσύνης.

    Η ερυθρά συνήθως εξαπλώνεται από το ένα άτομο στο άλλο μέσω του βήχα των ατόμων που έχουν μολυνθεί. Οι άνθρωποι είναι μολυσματικοί κατά τη διάρκεια της εβδομάδας πριν και μετά την εμφάνιση του εξανθήματος. Τα μωρά με σύνδρομο συγγενούς ερυθράς ενδέχεται να μεταδίδουν τον ιό για περισσότερο από ένα χρόνο. Μόνο οι άνθρωποι μολύνονται. Τα έντομα δεν διαδίδουν την ασθένεια. Μόλις αναρρώσει, κάποιος είναι άνοσος σε μελλοντικές μολύνσεις. Διατίθεται έλεγχος που μπορεί να επαληθεύσει την ανοσία. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με την εύρεση του ιού στο αίμα, στο λαιμό ή στα ούρα. Η εξέταση του αίματος για αντισώματα μπορεί, επίσης, να είναι χρήσιμη. 

    Η ερυθρά μπορεί να προληφθεί με το εμβόλιο της ερυθράς με μία μόνο δόση να είναι αποτελεσματικότερη από 95%. Συχνά χορηγείται σε συνδυασμό με το εμβόλιο κατά της ιλαράς και το εμβόλιο παρωτίτιδας, γνωστό ως εμβόλιο MMR.Όταν λιγότερο από το 80%, ενός πληθυσμού εμβολιάζεται, περισσότερες γυναίκες μπορεί να φτάσουν σε ηλικία τεκνοποίησης χωρίς να αναπτύξουν ανοσία μέσω μόλυνσης ή εμβολιασμού, αυξάνοντας έτσι πιθανώς τα ποσοστά συγγενούς συνδρόμου ερυθράς. 

    Η ερυθρά είναι μια κοινή λοίμωξη σε πολλές περιοχές του κόσμου. Κάθε χρόνο εμφανίζονται περίπου 100.000 περιπτώσεις συγγενούς συνδρόμου ερυθράς.  Τα ποσοστά ασθενειών έχουν μειωθεί σε πολλές περιοχές κι έχουν, σχεδόν, εξαφανιστεί.

    Η ιλαρά είναι μία ενδημική και επιδημική ιογενής εξανθηματική νόσος των παιδιών και των ενηλίκων με παγκόσμια κατανομή. Πολλές περιπτώσεις λοιμώξεως είναι υποκλινικές, αλλά ο ιός μπορεί να προκαλέσει θανατηφόρο λοίμωξη και σε περίπτωση εγκυμοσύνης και συγγενείς ανωμαλίες του εμβρύου.

    rubella 3

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Δέρμα, Ενδοκρινείς

    Γενετική: Παιδιά με σύνδρομο συγγενούς ερυθράς και παιδιά με ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη έχουν υψηλή συχνότητα του αντιγόνου ιστοσυμβατότητας HLA-DR3 και υψηλή συχνότητα αντισωμάτων κατά των νησιδίων του παγκρέατος

    Επίπτωση/Επιπολασμός:

    • Πριν από την εισαγωγή του εμβολίου ερυθράς το 1969, επιδημίες εμφανίζονταν κάθε 6-9 χρόνια. Σποραδικές εξάρσεις συνεχίζουν να εμφανίζονται σε νοσοκομεία, κολλέγια, φυλακές, μονάδες προώρων και κλειστές θρησκευτικές κοινότητες, αλλά έχουν, σχεδόν, εξαφανισθεί.
    • Το 1992 η συχνότητα της μετανεογνικής ερυθράς ήταν 0,06 περιπτώσεις ανά 100.000 πληθυσμού

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά 5-9 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    rubella 2

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΥΘΡΑΣ

    Η ερυθρά έχει συμπτώματα παρόμοια με αυτά της γρίπης. Ωστόσο, το κύριο σύμπτωμα της λοίμωξης από τον ιό της ερυθράς είναι η εμφάνιση εξανθήματος (εξάνθημα) στο πρόσωπο που εξαπλώνεται στον κορμό και τα άκρα και συνήθως, εξασθενεί μετά από τρεις ημέρες, και γι 'αυτό αναφέρεται συχνά ως ιλαρά τριών ημερών. Το εξάνθημα του προσώπου, συνήθως, εξαφανίζεται, καθώς, εξαπλώνεται σε άλλα μέρη του σώματος. Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν, πυρετό χαμηλού βαθμού, πρησμένους αδένες (υποινιακή και οπίσθια λεμφαδενοπάθεια του τραχήλου), πόνους στις αρθρώσεις, κεφαλαλγία και επιπεφυκίτιδα.

    Οι πρησμένοι λεμφαδένες μπορούν να παραμείνουν για μια εβδομάδα και ο πυρετός σπάνια αυξάνεται πάνω από τους 38 ° C. Το εξάνθημα της ερυθράς είναι, συνήθως, ροζ ή ανοιχτό κόκκινο. Το εξάνθημα προκαλεί φαγούρα και συχνά διαρκεί περίπου τρεις ημέρες. Το εξάνθημα εξαφανίζεται μετά από μερικές ημέρες χωρίς λεκέδες ή ξεφλούδισμα του δέρματος. Όταν το εξάνθημα εξαφανιστεί, το δέρμα μπορεί να έχι μικρά λέπια, όπου το εξάνθημα το κάλυπτε. Το σημείο forchheimer εμφανίζεται στο 20% των περιπτώσεων και χαρακτηρίζονται από μικρές, κόκκινες βλατίδες στην περιοχή της μαλακής υπερώας.

    Η ερυθρά μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε ηλικία. Οι ενήλικες γυναίκες είναι, ιδιαίτερα, επιρρεπείς σε αρθρίτιδα και πόνους στις αρθρώσεις.

    Στα παιδιά, η ερυθρά προκαλεί, συνήθως, συμπτώματα που διαρκούν δύο ημέρες και περιλαμβάνουν: 

    Εξάνθημα που ξεκινά στο πρόσωπο που εξαπλώνεται στο υπόλοιπο σώμα.

    Χαμηλός πυρετός κάτω των 38,3 ° C.

    Οπίσθια αυχενική λεμφαδενοπάθεια. 

    Σε μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες, ενδέχεται να υπάρχουν επιπλέον συμπτώματα, όπως:

    Λεμφαδενοπάθεια

    Συμπτώματα κρυολογήματος

    Πόνος στις αρθρώσεις (ειδικά σε νέες γυναίκες)

    Σοβαρές επιπλοκές της ερυθράς είναι:

    Φλεγμονή του εγκεφάλου (εγκεφαλίτιδα) 

    Χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων 

    Λοίμωξη ωτός 

    Το κρυολόγημα μπορεί να μετατραπεί σε πνευμονία, είτε άμεση ιογενής πνευμονία είτε δευτεροπαθής βακτηριακή πνευμονία και βρογχίτιδα (είτε ιογενής βρογχίτιδα είτε δευτεροπαθής βακτηριακή βρογχίτιδα). 

    Μετανεογνική ερυθρά:

    • Αδενοπάθεια, οπισθοωτιαία, οπισθοτραχηλική, οπισθοϊνιακή
    • Δεκατική πυρετική κίνηση
    • Εξάνθημα - επεκτεινόμενο, κηλιδοβλατιδώδες, πιθανώς αποφολιδωτικό
    • Ενάνθημα - πετέχειες μαλθακής υπερώας (σημείο Forschheimer)
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Σπληνομεγαλία, σπάνια
    • Συνάχι
    • Αδιαθεσία
    • Πονοκέφαλος
    • Πολυαρθραλγία/πολυαρθρίτιδα, ειδικά σε νέες γυναίκες
    • Ασυμπτωματική νόσος (25-50%)

    rubella 666x399

    Το σύνδρομο συγγενείας ερυθράς στο νεογέννητο, αυτό είναι το πιο σοβαρό επακόλουθο της ερυθράς. Είναι επακόλουθο της ενδομήτριας λοίμωξης από τον ιό της ερυθράς και περιλαμβάνει καρδιακά, εγκεφαλικά, οφθαλμικά και ακουστικά ελαττώματα.  Μπορεί, επίσης, να προκαλέσει πρόωρη γέννηση, χαμηλό βάρος γέννησης και νεογνική θρομβοπενία, αναιμία και ηπατίτιδα. Ο κίνδυνος σοβαρών ελαττωμάτων ή οργανογένεσης είναι υψηλότερος σε μόλυνση κατά το πρώτο τρίμηνο. 

    Πολλές μητέρες που μολύνονται από ερυθρά εντός του κρίσιμου πρώτου τριμήνου έχουν είτε αποβολή είτε νεκρό μωρό. Εάν το έμβρυο επιβιώσει από τη μόλυνση, μπορεί να γεννηθεί με σοβαρές καρδιακές διαταραχές, τύφλωση, κώφωση ή άλλες απειλητικές για τη ζωή διαταραχές οργάνων. Οι εκδηλώσεις του δέρματος ονομάζονται "βλάβες βατόμουρου muffin". Για αυτούς τους λόγους, η ερυθρά περιλαμβάνεται στο σύμπλεγμα TORCH-(T)oxoplasmosis, (O)ther Agents, (R)ubella (also known as German Measles), (C)ytomegalovirus, and (H)erpes Simplex, των περιγεννητικών λοιμώξεων.

    Περίπου 100.000 περιπτώσεις αυτής της κατάστασης εμφανίζονται κάθε χρόνο.

    Συγγενής ερυθρά:

    • Καταρράκτης (Επιμένων)
    • Μικροφθαλμία (Επιμένων)
    • Χοριοαμφιβληστροείδίτιδα (Επιμένων)
    • Ανοικτός βοτάλλειος πόρος (Επιμένων)
    • Στένωση πνευμονικής (Επιμένων, εξελισσόμενο)
    • Ελλείμματα μεσοκολπικού/μεσοκοιλιακού διαφράγματος (Επιμένων)
    • Κώφωση τύπου αντιλήψεως (Επιμένων, εξελισσόμενο)
    • Μικροκεφαλία (Επιμένων)
    • Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα (Παροδικά)
    • Διανοητική καθυστέρηση (Επιμένων, εξελισσόμενο)
    • Χαμηλό βάρος γεννήσεως (Παροδικά)
    • Πορφυρικές δερματικές βλάβες (Παροδικά)
    • Νόσος των ακτινοσκιερών οστών (Παροδικά)
    • Ηπατοσπληνομεγαλία (Παροδικά)
    • Μεγάλη πρόσθια κρανιακή πηγή (Παροδικά)
    • Νόσοι ομιλίας και συμπεριφοράς (Επιμένων, εξελισσόμενο)
    • Κρυψορχία (Επιμένων)
    • Βουβωνοκήλη (Επιμένων)

    Krasnuha u detej 1

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΥΘΡΑΣ

    Ο ιός της ερυθράς είναι ένας μονής έλικος RNA-ιός της οικογένειας των λεγόμενων Toga-ιών (toga = στέμμα, ιοί φέροντες στέμμα, ιοί δίκην στέμματος). Μεταδιδόμενος με τα σταγονίδια των στοματοφαρυγγικών εκκρίσεων, ο ιός αναδιπλασιάζεται στα επιθήλια του στοματοφάρυγγα και στους επιχώριους λεμφαδένες με περίοδο επωάσεως 16-18 ημερών. Μετά περνάει στην κυκλοφορία και μπορεί να διασπαρεί στο δέρμα και σε άλλα άπω όργανα, ή διαπλακουντιακά στο αναπτυσσόμενο έμβρυο. Η εμβρυϊκή ιαιμία μπορεί, ακολούθως, να προκαλέσει συστηματική θανατηφόρο λοίμωξη. Η οργανογένεση αναπτύσσεται μεταξύ 2 και 6 εβδομάδων μετά τη σύλληψη. Επομένως, κατά το διάστημα αυτό η λοίμωξη αποτελεί έναν υψηλό κίνδυνο για ανωμαλίες οφθαλμών και καρδιάς (40-80% κίνδυνος). Κατά το 2ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, το έμβρυο αναπτύσσει αυξημένη ανοσολογική ικανότητα, που το καθιστά λιγότερο ευαίσθητο (10% κίνδυνος) στα επακόλουθα της ενδομητρίου λοιμώξεως.

    Η ασθένεια προκαλείται από τον ιό της ερυθράς, από το γένος Rubivirus από την οικογένεια Matonaviridae, που τυλίγεται και έχει ένα μονόκλωνο γονιδίωμα RNA. Ο ιός μεταδίδεται μέσω της αναπνευστικής οδού και αναπαράγεται στον ρινοφάρυγγα και τους λεμφαδένες. Ο ιός βρίσκεται στο αίμα 5 έως 7 ημέρες μετά τη μόλυνση και εξαπλώνεται σε όλο το σώμα. Ο ιός έχει τερατογόνες ιδιότητες και είναι ικανός να διασχίσει τον πλακούντα και να μολύνει το έμβρυο όπου σταματά τα κύτταρα να αναπτυχθούν ή να τα καταστρέψουν. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου επώασης, ο ασθενής είναι μεταδοτικός, συνήθως, για περίπου μία εβδομάδα προτού εμφανίσει εξάνθημα και για περίπου μία εβδομάδα μετά.

    Η αυξημένη ευαισθησία σε λοίμωξη μπορεί να κληρονομηθεί, καθώς, υπάρχει κάποια ένδειξη ότι το HLA-A1 ή οι παράγοντες που περιβάλλουν το Α1 σε εκτεταμένους απλότυπους εμπλέκονται στη λοίμωξη από τον ιό ή στη μη επίλυση της νόσου.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΕΡΥΘΡΑ

    • Ανεπαρκής ανοσοποίηση
    • Ανοσοανεπάρκειες
    • Ανοσοκατασταλτική θεραπεία
    • Εγκυμοσύνη
    • Κοινοβιακές συνθήκες ζωής
    • Σχολείο, μονάδες ημερήσιας φροντίδας
    • Τέλος, χειμώνα, άνοιξη

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΑΣ

    Μετανεογνική ερυθρά:

    • Ιλαρά
    • Οστρακιά
    • Λοιμώδης μονοπυρήνωση
    • Τοξοπλάσμωση
    • Νεογνικό ερύθημα 
    • Λοιμώδης ερύθημα ("πέμπτη νόσος")
    • Φαρμακευτικά εξανθήματα
    • Εξανθήματα από λοιμώξεις με εντεροϊούς

    Συγγενής ερυθρά:

    • Κυτταρομεγαλοϊός
    • Ιός της ανεμοβλογιάς - έρπητα ζωστήρα
    • Ιοί - Picoma (Coxsackie και echo)
    • Ιός της πολιομυελίτιδας
    • Ιός του απλού έρπητα
    • Ιός των ιπποειδών του δυτικού ημισφαιρίου
    • Ιός της ιλαράς
    • Ιός της ηπατίτιδας Β
    • Ιός της παρωτίτιδας
    • Τοξοπλάσμωση
    • Συγγενής σύφιλη
    • Ελονοσία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Μετανεογνική ερυθρά:

    • Ήπια λευκοπενία με σχετική λεμφοκυττάρωση
    • Τετραπλάσια αύξηση των επιπέδων αντισώματος κατά ερυθράς στον ορό
    • Θετικές καλλιέργειες υγρών φάρυγγος, ρινός και αιμοκαλλιέργειες για τον ιό της ερυθράς

    Συγγενής ερυθρά:

    • Παρουσία IgM αντισώματος κατά ερυθράς στον ορό κατά τον 1ο χρόνο της ζωής, ενώ μετά από τον 1ο χρόνο γίνεται μετατροπή του αντισώματος από IgM σε IgG
    • Απομόνωση του ιού της ερυθράς από το φάρυγγα, το αίμα, τα ούρα και το εγκεφαλονωτιαίο υγρό

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Μετά από επανέκθεση στην ερυθρά, άτομα με γνωστό προηγούμενο επίπεδο αντισωμάτων λόγω προηγηθείσης λοιμώξεως ή ανοσοποιήσεως μπορεί να παρουσιάσουν μία οξεία αύξηση του τίτλου του αντισώματος. Αυτό δεν συσχετίζεται με υψηλή συχνότητα μεταδόσεως σε άλλους ούτε με υψηλό κίνδυνο εμβρυϊκής λοιμώξεως.

    Τα ειδικά αντισώματα IgM για τον ιό της ερυθράς είναι παρόντα σε άτομα που έχουν προσβληθεί πρόσφατα από τον ιό της ερυθράς, αλλά αυτά τα αντισώματα μπορούν να παραμείνουν για περισσότερο από ένα χρόνο και ένα θετικό αποτέλεσμα της δοκιμής πρέπει να ερμηνευθεί με προσοχή. Η παρουσία αυτών των αντισωμάτων μαζί με, ή λίγο μετά, το χαρακτηριστικό εξάνθημα επιβεβαιώνει τη διάγνωση. 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναστολή κυτταρικής αναπτύξεως μετά τη λοίμωξη
    • Εμβρυϊκή αγγειΐτιδα
    • Αγγειοπάθεια του πλακούντα
    • Ιστική νέκρωση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Οι κυτταρικές ανοσολογικές αποκρίσεις επιδεινώνονται εκλεκτικά στα παιδιά με συγγενή ερυθρά

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Συγγενής ερυθρά έχει διαγνωσθεί με βιοψία πλακούντος την 12η εβδομάδα

    rubella 1

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΥΘΡΑΣ

    Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για την ερυθρά. Ωστόσο, η διαχείριση είναι ένα ζήτημα της απόκρισης στα συμπτώματα για τη μείωση της δυσφορίας. Η θεραπεία των νεογέννητων μωρών εστιάζεται στη διαχείριση των επιπλοκών. Τα συγγενή καρδιακά ελαττώματα και ο καταρράκτης μπορούν να διορθωθούν με άμεση χειρουργική επέμβαση.

    Η αντιμετώπιση του συνδρόμου οφθαλμικής συγγενείας ερυθράς  είναι παρόμοια με την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας που σχετίζεται με την ηλικία, συμπεριλαμβανομένης της παροχής συμβουλών, της τακτικής παρακολούθησης και της παροχής συσκευών χαμηλής όρασης, εάν απαιτείται.

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μετανεογνική ερυθρά - είναι ήπια αυτοπεριοριζόμενη. Θεραπεία για συμπτωματική ανακούφιση
    • Συγγενής ερυθρά - υποστηρηκτική, εκτός και αν αναπτυχθούν νευρολογικές ή αιμορραγικές επιπλοκές

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Για Μετανεογνική ερυθρά - απομόνωση για 7 ημέρες μετά την είσοδο του εξανθήματος, κατάκλιση δεν είναι αναγκαία
    • Απομόνωση των νεογνών που μολύνθηκαν ενδομητρίως για ένα χρόνο, εκτός αν οι καλλιέργειες υγρών στοματοφάρυγγος και ούρων μετά τους 3 πρώτους μήνες είναι αρντητικές για τον ιό 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Κάνετε κάθε προσπάθεια να αποφύγετε έκθεση των μολυσμένων με ιό ασθενών σε έγκυους γυναίκες

    ΦΑΡΜΑΚΟ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ακεταμινοφαίνη κάθε 4 ώρες αν λόγω πυρετού/κακουχίας απαιτείται 10-15 mg/kg/δόση

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΡΥΘΡΑ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Άτομα με ανοσοποίηση κατά ερυθράς, είτε μετά φυσική λοίμωξη, είτε μετά εμβολιασμό μπορούν να επαναμολυνθούν μετά επανέκθεση στον ιό, αλλά αυτή η λοίμωξη είναι συνήθως υποκλινική και προσδιορίζεται μόνο με ορολογικές τεχνικές
    • Σε συγγενή ερυθρά είναι εξαιρετικά σημαντικό να προσδιορίσετε ακουστικές και οπτικές δυσχέρειες πρώιμα, ώστε να αρχίσει επαρκής εκπαίδευση και οδηγίες

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ  ΕΡΥΘΡΑΣ

    Εμβόλιο ερυθράς:

    • Από μόνο του μπορεί να δοθεί μετά τους 12 μήνες της εξωμήτριας ζωής. Σε συνδυασμό με τα εμβόλια ιλαράς και παρωτίτιδας (measles, mumps, rubella, vaccine, MMR vaccine) χορηγείται μετά τον 15ο μήνα της εξωμήτριας ζωής. Δεύτερη δόση του MMR συνιστάται σε ηλικία 6 - 12 χρόνων
    • Συνιστάται για ευαίσθητα άτομα που ανήκουν στις ακόλουθες ομάδες: προεφηβικά αγόρια και κορίτσια, γυναίκες πριν απ' το γάμο ή μετά τον τοκετό, σπουδαστές κολλεγίων, προσωπικό ημερήσιας φροντίδας, υγειονομικό και στρατιωτικό προσωπικό
    • Αντενδείκνυται σε: εγκυμοσύνη, ανοσοανεπάρκειες, ανοσοκατασταλτικές νόσους (εκτός HIV), σε όσους έχουν μεταγγισθεί με αίμα ή ανοσοσφαιρίνη τους 3 τελευταίους μήνες, σε σοβαρές εμπύρετες νόσους ή σε υπερευαισθησία σε συστατικά του εμβολίου
    • Άτομα που παίρνουν εμβόλιο ερυθράς δεν μεταδίδουν ερυθρά σε άλλους, αν και ο ιός μπορεί να απομονωθεί από το φάρυγγα 
    • Το εμβόλιο ερυθράς έχει πολλές παρενέργειες

    rubella 5

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΥΘΡΑΣ

    Μετανεογνική ερυθρά:

    • Μεταλοιμώδης εγκεφαλίτιδα (1/5.000 περιπτώσεις)
    • Θρομβοπενική πορφύρα (1/3.000 περιπτώσεις)
    • Πόνος στους όρχεις
    • Ήπια ηπατίτιδα

    Συγγενής ερυθρά:

    • Αυτόματη αποβολή 
    • Παράταση κυήσεως 
    • Πρόωρος τοκετός 
    • Προοδευτική πανεγκεφαλίτιδα από ερυθρά 
    • Ενδοκρινικές δυσλειτουργίες (διαβήτης, θυρεοτοξίκωση, υποθυεοειδισμός)

    Εμβόλιο ερυθράς:

    • Λεμφαδενοπάθεια
    • Πυρετός 
    • Εξάνθημα
    • Αρθρίτιδα/αρθραλγία (μεγαλύτερα κορίτσια, γυναίκες)
    • Πολυνευροπάθεια

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Η μόλυνση από ερυθρά παιδιά και ενήλικες είναι συνήθως ήπια, αυτοπεριοριζόμενη και συχνά ασυμπτωματική.

    Η πρόγνωση σε παιδιά που γεννιούνται με συγγενές σύνδρομο ερυθράς είναι κακή.

    Μετανεογνική ερυθρά:

    • Πυρετός 1-2 ημέρες 
    • Εξάνθημα, 3 ημέρες
    • Συνάχι 5 ημέρες
    • Λεμφαδενοπάθεια, 1 ημέρα
    • Αρθραλγία (όταν υπάρχει), 2 εβδομάδες
    • Πλήρης ύφεση όλων των συμπτωμάτων χωρίς επακόλουθα είναι ο κανόνας

    Συγγενής ερυθρά:

    • Ποικίλο και απρόβλεπτο φάσμα επιπτώσεων, που εκτείνονται από παράταση κυήσεως μέχρι ένα πλήρως φυσιολογικό νεογνό και βρέφος 
    • Η νόσος χαρακτηρίζεται από χρόνια λοίμωξη, τα βρέφη μπορούν να μολύνουν άλλα άτομα για μήνες μετά τη γέννηση
    • Προσδιορίσιμα επίπεδα αντισώματος (IgG) που αναστέλλει την αιμοσυγκόλληση, παραμένουν για χρόνια και μετά υποχωρούν σταδιακά. Στην ηλικία των 5 ετών μόνο το 20% έχουν ανιχνεύσιμα αντισώματα
    • Συνολική θνησιμότητα 10%, η μέγιστη κατά τους πρώτους 6 μήνες 
    • 70% αυτών με εγκεφαλίτιδα αναπτύσσουν υπολειπόμενες βλάβες του κινητικού νευρικού συστήματος και αυτιστικό σύνδρομο
    • Η πρόγνωση είναι άριστη μόνο όταν υπάρχουν ήσσονα ελαττώματα

    Παιδιατρικό:

    • Η μετανεογνική ερυθρά είναι ήπια νόσος σε παιδιά και ενήλικες 
    • Έφηβοι και νέοι ενήλικες αποτελούν το 60% όλων των νέων περιπτώσεων 

    ΚΥΗΣΗ

    • Σε γυναίκες εμβολιασθείσες κατά της ερυθράς συνιστάται να αποφύγουν εγκυμοσύνη τους 3 πρώτους μήνες μετά τον εμβολιασμό
    • Ο ιός του εμβολίου διαπερνά τον πλακούντα. Εν τούτοις, δεν έχει περιγραφεί συγγενής ερυθρά σε νεογνά γυναικών, οι οποίες από άτυχη συγκυρία ή χωρίς σκέψη εμβολιάσθηκαν κατά την εγκυμοσύνη
    • Η ελάχιστη πιθανότητα κινδύνου για εμβρυϊκή βλάβη σε γυναίκες που "ατυχώς" εμβολιάσθηκαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν επιβάλλει αυτόματη διακοπή της εγκυμοσύνης
    • Αν η έγκυος γυναίκα εκτεθεί στην ερυθρά (στη φυσιολογική νόσο και όχι στη μέσω εμβολίου επαγόμενη), πρέπει αμέσως να ληφθεί τίτλος αντισώματος. Παρουσία αντισώματος σημαίνει ότι η γυναίκα είναι προηγουμένως ανοσοποιημένη και συνεπώς δεν βρίσκεται σε κίνδυνο. Αν δεν υπάρχουν αντισώματα, θα πρέπει να ξαναγίνει έλεγχος σε 3 εβδομάδες. Αν υπάρχουν αντισώματα στο 2ο δείγμα, έχει επισυμβεί λοίμωξη. Αν τα αντισώματα είναι πάλι αρνητικά, ένα 3ο δείγμα πρέπει να ληφθεί μετά άλλες τρεις βδομάδες (6 εβδομάδες μετά την έκθεση). Σ' αυτό το χρόνο, μία αρνητική δοκιμασία σημαίνει ότι δεν επήλθε λοίμωξη. Μία θετική δοκιμασία σημαίνει ότι επήλθε όντως λοίμωξη και συνεπώς το έμβρυο βρίσκεται σε κίνδυνο για ανάπτυξη συγγενούς ερυθράς
    • Η χρήση εμπορικά διαθέσιμης ανθρώπινης γ-σφαιρίνης για προφύλαξη από ερυθρά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν προλαμβάνει την ερυθρά ή το σύνδρομο συγγενούς ερυθράς με τρόπο προβλέψιμο και αξιόπιστο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    blob 6

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης, 

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Τα απαραίτητα εμβόλια

    Ιολογικός έλεγχος

    Ιλαρά

    Έλεγχος εγκυμονούσας

    Εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

     

     

  • Πολύμορφο ερύθημα Πολύμορφο ερύθημα

    Το πολύμορφο ερύθημα διαμεσολαβείται από εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων

     

    Το πολύμορφο ερύθημα διαμεσολαβείται από εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων (κυρίως, IgM δεσμευμένων συμπλοκών) στον επιφανειακό μικροαγγειακό ιστό του δέρματος και του στοματικού βλεννογόνου που, συνήθως, ακολουθεί μια μόλυνση ή έκθεση σε φάρμακα.

    Είναι μια ασυνήθιστη διαταραχή, με μέγιστη συχνότητα στη δεύτερη και τρίτη δεκαετία της ζωής.

    Παιδιατρικό: Οι πιο συχνές μορφές της νόσου τείνουν να προσβάλλουν νεαρούς άρρενες. Σπάνια πριν την ηλικία των 3 ετών 

    Γηριατρικό: Σπάνια μετά τα 50

    Κύηση: Αναφέρεται σαν μία πιθανή αιτιολογία

    Η διαταραχή έχει διάφορες μορφές  τις οποίες αντικατοπτρίζει το όνομά της (πολύμορφο ερύθημα). Οι βλάβες στόχου είναι μια τυπική εκδήλωση. Αναγνωρίζονται δύο τύποι, ένας ήπιος έως μέτριος και ένας σοβαρός (ελάσσον πολύμορφο ερύθημα και μείζον πολύμορφο ερύθημα).

    7010

    Το πολύμορφο ερύθημα πρόκειται για εξάνθημα που δημιουργείται λόγω ανοσολογικής αντίδρασης σε φάρμακα ή σε λοίμωξη από τον ιό του έρπητα. Μια οξεία αυτοπεριοριζόμενη αντίδραση υπερευαισθησίας που προσβάλλει το δέρμα και τους βλεννογόνους.

    • Έλασσον πολύμορφο ερύθημα - ήπια μορφή που χαρακτηρίζεται από πλειόμορφο εξάνθημα με ή χωρίς προσβολή του βλεννογόνου σε μία μόνο θέση
    • Μείζον πολύμορφο ερύθημα - βαρύ, με εκτεταμένη προσβολή δέρματος και βλεννογόνου. Μπορεί να προσβάλλει πολλά όργανα σαν επιπλοκή της βασικής νόσου και συχνά αναφέρεται σαν σύνδρομο Stevens Johnson 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Πιθανή συσχέτιση με HLA-B15

    Επίπτωση: Αβέβαιη, υπολογίζεται στο 1% των επισκέψεων εξωνοσοκομειακών ασθενών

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέγιστη συχνότητα μεταξύ 20 και 30 ετών, σπάνια κάτω από τα 3 και πάνω από τα 50 χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:2)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    Η κατάσταση ποικίλλει από ένα ήπιο, αυτοπεριοριζόμενο εξάνθημα (ελάσσον πολύμορφο ερύθημα) έως μια σοβαρή, απειλητική για τη ζωή μορφή (μείζον πολύμορφο ερύθημα) που περιλαμβάνει, επίσης, τους βλεννογόνους. 

    Ταξινόμηση πολύμορφου ερυθήματος

    Ερύθημα πολύμορφο ελάσσον - τυπικοί στόχοι ή ανυψωμένοι, οιδηματώδεις βλατίδες 

    Ερύθημα πολύμορφο μείζον - τυπικοί στόχοι ή αυξημένοι, οιδηματώδεις βλατίδες με εμπλοκή ενός ή περισσοτέρων βλεννογόνων. Η επιδερμική αποκόλληση περιλαμβάνει λιγότερο από το 10% της συνολικής επιφάνειας του σώματος.

    Το σύνδρομο Stevens-Johnson και η τοξική επιδερμική νεκρόλυση θεωρούνταν μέρος του φάσματος του πολύμορφου ερυθήματος, κάτι που δεν συμβαίνει πλέον.

    Η ήπια μορφή εμφανίζεται, συνήθως, με ελαφρώς κνησμό (αλλά η φαγούρα μπορεί να είναι πολύ σοβαρή), ροζ-κόκκινες κηλίδες, συμμετρικά διατεταγμένες και ξεκινώντας από τα άκρα. Παίρνει συχνά την κλασική εμφάνιση «βλάβη στόχου», με ένα ροζ-κόκκινο δαχτυλίδι γύρω από ένα ανοιχτό κέντρο. Η επίλυση εντός 7-10 ημερών είναι ο κανόνας.

    Άτομα με επίμονο (χρόνιο) πολύμορφο ερύθημα, συχνά, θα έχουν μορφή βλάβης σε σημείο τραυματισμού, π.χ. μια μικρή γρατσουνιά ή γδάρσιμο, μέσα σε μια εβδομάδα. Ο ερεθισμός ή ακόμη και η πίεση από τα ρούχα θα προκαλέσει τον πόνο στο ερύθημα και αυτό θα συνεχίσει να επεκτείνεται κατά μήκος των περιθωρίων του για εβδομάδες ή μήνες, πολύ μετά την επούλωση της αρχικής πληγής στο κέντρο. 

    • Ποικίλα και μη ειδικά πρόδρομα σημεία, που συνήθως υποδηλώνουν λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού 
    • Οξεία εμφάνιση, προοδευτικά επιδεινούμενου συμμετρικού, πλειόμορφου εξανθήματος στις παλάμες, στα πέλματα, στη ραχιαία επιφάνεια των παλαμών και στις εκτατικές επιφάνειες των άκρων και στο πρόσωπο
    • Φυσσαλίδες/έλκη βλεννογόνων στο 20-45% των περιπτώσεων
    • Η χαρακτηριστική δερματική βλάβη είναι εξάνθημα κυκλοτερές "δίκην στόχου", που συνιστάται σε μία κεντρική βλάβη, με ή χωρίς δημιουργία φυσσαλίδας, που περιβάλλεται από υγιές δέρμα και από ένα εξωτερικό δακτύλιο ερυθηματώδους βλάβης
    • Αίσθημα καύσου στο δέρμα και στους βλεννογόνους
    • Ο κνησμός απουσιάζει, συνήθως
    • Έλκη κερατοειδούς

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    Ιδιοπαθής στο 50% των περιπτώσεων.

    Οι υπόλοιπες (50%) περιπτώσεις μπορεί να υποδηλώνουν μια αντίδραση υπερευαισθησίας σε ένα από τα παρακάτω:

    • Ιογενείς λοιμώξεις - κυρίως, ο απλός έρπητας (HSV-ελάσσον πολύμορφο ερύθημα και 50% μείζον πολύμορφο ερύθημα, επίσης, λοίμωξη από ιούς, Epstein-Barr, Coxsackie, Echo, ανεμοβλογιάς, παρωτίτιδας και πολιομυελίτιδας. Η καταστολή του ιού του απλού έρπητα και ακόμη και η προφύλαξη (με ασυκλοβίρη) έχει αποδειχθεί ότι αποτρέπει την υποτροπιάζουσα εκδήλωση του πολύμορφου ερυθήματος
    • Βακτηριακές λοιμώξεις - κυρίως μυκόπλασμα της πνευμονίας, επίσης βρουκέλλωση, διφθερίτιδα, Yersinia, φυματίωση, τουλαραιμία και γονόρροια, αιμολυτικός στρεπτόκοκκος, λεγεωνέλλωση, λέπρα, Neisseria meningitidis, Mycobacterium, Pneumococcus, είδη Salmonellas, είδη Staphylococcus, Mycoplasma pneumoniae, χλαμύδια κ.ά.
    • Μύκητες
    • Λοιμώξεις από πρωτόζωα
    • Παράσιτα (είδος Trichomonas, Toxoplasma gondii)
    • Αυτοάνοσες αγγειΐτιδες
    • Φάρμακα, ειδικά σουλφοναμίδες, πενικιλλίνες, και άλλα πολλά αντιιοτικά, αντιεπιληπτικά, σαλικυλικά, αντισπασμωδικά (φαινυτοΐνη, βαρβιτουρικά), ασπιρίνη, μοδαφινίλη, αντιφυματικά, χημειοθεραπευτικά και αλλοπουρινόλη και πολλά άλλα.
    • Εμβόλια - τετάνου/διφθερίτιδας, βάκιλος Calmette-Guerin (BCG), από του στόματος κατά της πολιομυελίτιδας
    • Φυσικοί παράγοντες: ακτινοβολία, κρύο, ηλιακό φως
    • Η ακτινοθεραπεία
    • Κακοήθεια:  λέμφωμα μη Hodgkin, λευχαιμία, πολλαπλό μυέλωμα, μυελοειδής μεταπλασία
    • Εγκυμοσύνη
    • Ασθένειες κολλαγόνου
    • Προεμμηνορρυσιακές ορμονικές διαταραχές
    • Κατανάλωση μπύρας
    • Σύνδρομο Reiter
    • Σαρκοείδωση

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΕΡΥΘΗΜΑ

    • Προηγούμενο ιστορικό πολυμόρφου ερυθήματος
    • Άνδρες

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Κνίδωση 
    • Νεκρωτική αγγεΐτιδα
    • Φαρμακευτικά εξανθήματα
    • Δερματίτιδα εξ επαφής 
    • Ποικιλόχρους πιτυρίαση
    • Δευτερογόνος σύφιλη
    • Λειχήνας
    • Κοινή πέμφιγα
    • Πεμφιγοειδές
    • Ερπητοειδής δερματίτιδα
    • Έρπης εγκυμοσύνης
    • Σηψαιμία
    • Ορονοσία
    • Ιογενή εξανθήματα
    • Κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων
    • Αυτοάνοσες αγγειΐτιδες
    • Σύνδρομο λεμφαδενίτιδας βλεννογόνου δέρματος
    • Μηνιγγοκοκκαιμία
    • Ομαλός λειχήνας
    • Σύνδρομο Behcet
    • Υποτροπιάζοντα αφθώδη έλκη
    • Ερπητική ουλοστοματίτιδα
    • Δακτυλιοειδές κοκκίωμα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Είναι χαρακτηριστική η νεκρόλυση της επιδερμίδας. Σπογγίωση, ενδοκυττάριο οίδημα, κενοτοπιώδεις αλλοιώσεις στο δερμοεπιδερμιδικό όριο, οίδημα και εξαγγείωση ερυθροκυττάρων στην επιδερμίδα μπορούν, επίσης, να παρατηρηθούν στη βιοψία δέρματος/βλεννογόνων.

    polymorfo erythima 1

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία δέρματος. Καλύτερα να αποφεύγεται

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    Το πολύμορφο ερύθημα είναι συχνά αυτοπεριοριζόμενο και δεν απαιτεί καμία θεραπεία. Θεραπεία με γλυκοκορτικοειδή καλύτερα να μη γίνεται.

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Απόσυρση όλων των πιθανώς υπεύθυνων φαρμάκων ή θεραπεία κάθε διαγνωσμένης υποκείμενης 
    • Για ήπιες περιπτώσεις, η συμπτωματική θεραπεία είναι επαρκής. Για πιο βαριές βλάβες απαιτείται σχολαστική φροντίδα των ελκών και χρήση διαλυμάτων αλουμινόνερου
    • Οι βλάβες του στόματος μπορούν να αντιμετωπισθούν με στοματικές πλύσεις με ζεστό, αλατούχο διάλυμα ή με εναιώρημα διφαινυδραμίνης , ξυλοκαΐνης και kaopectate για συμπτωματική ανακούφιση βελτίωση της στοματικής υγιεινής και διευκόλυνση της πρόσληψης τροφών. Το ζεστό αλατόνερο και το διάλυμα με ζεστό χαμομήλι και βιολογική σόδα είναι τα καταλληλότερα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Πρέπει να διαβεβαιώσουμε τους ασθενείς ότι η νόσος είναι αυτοπεριοριζόμενη. Υποτροπές είναι πιθανές. Ενθαρρύνετε αποφυγή κάθε αναγνωρισμένου αιτιολογικού παράγοντα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Συστηματικά κορτικοστεροειδή, αρχική δόση ισοδύναμη με πρεδνιζόνη 1-2 mg/kg/ημέρα με σταδιακή ελάττωση (ιδιάτερα χρήσιμη σε ταχέως εξελισσόμενες ή πιο βαριές μορφές). Καλύτερα να μη δίνονται γλυκοκορτικοειδή. Ειδική θεραπεία για κάθε υποκείμενη λοίμωξη ή νόσο

    Αντενδείξεις: Κάθε λοιμώδης νόσος στην οποία χρήση κορτικοστεροειδών πρέπει να αποφεύγεται 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ασυκλοβίρη είναι δυνατόν να χορηγηθεί με στόχο να καταστείλει υποτροπιάζουσα ερπητική νόσο, αν αυτή θεωρείται ότι είναι η αιτία του πολύμορφου ερυθήματος

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΕΡΥΘΗΜΑ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η νόσος είναι αυτοπεριοριζόμενη, εν τούτοις, κατά τη διάρκεια της οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά για την ανάπτυξη βαριάς νόσου ή την εμφάνιση υποτροπών

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Γνωστοί ή πιθανοί αιτιολογικοί παράγοντες πρέπει να αποφεύγονται
    • Η ακυκλοβίρη βοηθά στην πρόληψη πολύμορφου ερυθήματος που οφείλεται σε ερπητική λοίμωξη
    • Η ταμοξιφαίνη έχεΙ δειχθεί ότι προλαμβάνει την προεμμηνορρυσιακά εμφανιζόμενη νόσο. Καλύτερα να μη δίνεται, γιατί έχει πολλές παρενέργειες 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Εξέλιξη σε σύνδρομο Stevens- Johnson ή σε τοξική επιδερμική νεκρόλυση 
    • Δευτεροπαθείς λοιμώξεις
    • Αφυδάτωση/διαταραχές ηλεκτρολυτών
    • Οφθαλμικές επιπλοκές, όπως έλκη κερατοειδούς ή ιρίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Το εξάνθημα εξελίσσεται σε 1-2 εβδομάδες και ακολούθως υφίεται πλήρως σε 2-3 εβδομάδες, συνήθως χωρίς ουλοποίηση ή άλλα επακόλουθα
    • Η ύφεση του εξανθήματος μπορεί να συνοδεύεται από κάποια μεταφλεγμονώδη υπέρχρωση
    • Ο κίνδυνος υποτροπής φθάνει το 37%

    Επειδή πρόκειται για μία ανοσολογικά επαγόμενη αντίδραση, πολύμορφο ερύθημα από φάρμακα δεν θα εμφανισθεί νωρίτερα από 7-14 ημέρες μετά τη έκθεση στο πιθανολογούμενο φάρμακο, εκτός και αν ο ασθενής είχε πάρει το φάρμακο και παλαιότερα

    Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    measles outbreak photo shutterstock

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερπητική κυνάγχη

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Σύνδρομο Sweet

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Κνίδωση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

  • Οζώδες ερύθημα Οζώδες ερύθημα

    Οζώδες ερύθημα είναι μια φλεγμονώδης κατάσταση που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των λιποκυττάρων κάτω από το δέρμα

    Οζώδες ερύθημα είναι μια φλεγμονώδης κατάσταση που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των λιποκυττάρων κάτω από το δέρμα με αποτέλεσμα ευαίσθητα ερυθρά οζίδια ή εξογκώματα εμφανίζονται, συνήθως, και στις δύο κνήμες. Μπορεί να προκληθεί από μια ποικιλία καταστάσεων και συνήθως, υποχωρεί αυτόματα εντός 30 ημερών. Είναι συχνό σε νέους ηλικίας 12-20 ετών.

    Το οζώδες ερύθημα είναι εξάνθημα που χαρακτηρίζεται από επώδυνα ερυθρά οζίδια χωρίς εξέλκωση και χωρίς σαφή όρια με διάμετρο 2-6 cm. Σχεδόν, όλοι οι ασθενείς παρουσιάζουν συμμετρικά, ελαφρώς ζεστά, υποδόρια οζίδια και πλάκες που έχουν κόκκινο χρώμα, το οποίο στη συνέχεια παίρνει πιο γκρίζους και γήινους τόνους καθώς οι βλάβες γίνονται πιο χρόνιες. Κλινική εικόνα πολλαπλών, αμφοτερόπλευρων, δερματικών, φλεγμονωδών, εξανθημάτων που δεν προκαλούν εξέλκωση ή ουλοποίηση, τα οποία χαρακτηριστικά αλλάζουν χρώματα καταλείποντας περιοχές που προσωρινά έχουν χρώμα σαν εκχύμωση. Αναπτύσσεται συχνότερα στις εκτατικές επιφάνειες της κνήμης, λιγότερο συχνά στους μηρούς και στα αντιβράχια. Είναι, συνήθως, ιδιοπαθές, αλλά μπορεί να αποτελεί εκδήλωση μίας ποικιλίας κλινικών καταστάσεων.

    Θα υφεθεί συνήθως σε 3-6 εβδομάδες χωρίς ουλοποίηση ή ατροφία.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: 20-30 χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (3:1)

    Παιδιατρικό: Συχνότητα ίδια και στα δύο φύλα

    Κύηση: Μπορεί να υπάρχουν υποτροπές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης 

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    Το οζώδες ερύθημα είναι πιθανώς μια αντίδραση καθυστερημένης υπερευαισθησίας σε μια ποικιλία αντιγόνων. Αν και έχουν αποδειχθεί κυκλοφορούντα ανοσοσυμπλέγματα σε ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, δεν έχουν βρεθεί σε ιδιοπαθή ή απλές περιπτώσεις.

    ERYTHEMA OZODES1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    Πρώιμη φάση

    Τα πρώτα σημεία του οζώδους ερυθήματος είναι, συχνά, συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη, όπως πυρετός, βήχας, κακουχία και πόνοι στις αρθρώσεις. Μερικά άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, δυσκαμψία ή πρήξιμο στις αρθρώσεις και απώλεια βάρους.

    Δερματική φάση

    Το οζώδες ερύθημα χαρακτηρίζεται από οζίδια (25–51 mm) (στρογγυλεμένα εξογκώματα) κάτω από την επιφάνεια του δέρματος, συνήθως, στις κνήμες. Αυτά τα υποδόρια οζίδια μπορούν να εμφανιστούν οπουδήποτε στο σώμα, αλλά οι πιο συνηθισμένες περιοχές είναι οι κνήμες, τα χέρια, οι μηροί και ο κορμός. Κάθε οζίδιο, συνήθως, εξαφανίζεται μετά από περίπου δύο εβδομάδες, αν και νέα μπορεί να συνεχίσουν να σχηματίζονται για έως έξι ή οκτώ εβδομάδες. Ένα νέο οζίδιο εμφανίζεται, συνήθως, κόκκινο και είναι ζεστό και σταθερό στην αφή. Η ερυθρότητα αρχίζει να εξασθενίζει και σταδιακά γίνεται πιο μαλακό και μικρότερο μέχρι να εξαφανιστεί. Κάθε οζίδιο, συνήθως, θεραπεύεται εντελώς χωρίς ουλές κατά τη διάρκεια περίπου δύο εβδομάδων. Ο πόνος στις αρθρώσεις και η φλεγμονή μερικές φορές συνεχίζονται για αρκετές εβδομάδες ή μήνες μετά την εμφάνιση των οζιδίων.

    Οι λιγότερο συχνές παραλλαγές του οζώδους ερυθήματος περιλαμβάνουν:

    Ελκώδεις μορφές, που εμφανίζονται στη νόσο του Crohn

    Ερύθημα μωλωποειδές, όταν μια υποδόρια αιμορραγία εμφανίζεται σε μια βλάβη οζώδους ερυθήματος, προκαλώντας τη βλάβη να μοιάζει με ένα μώλωπα

    Μεταναστευτικό οζώδες ερύθημα μια σπάνια μορφή χρόνιου οζώδους ερυθήματος που χαρακτηρίζεται από ασύμμετρα οζίδια που είναι ήπια ευαίσθητα και μεταναστεύουν με την πάροδο του χρόνου. Μια κλινική κατηγορία μεταναστευτικού οζώδους ερυθήματος (υποξεία, οζώδης, μεταναστευτική υποδερματίτιδα) είναι συχνά μονόπλευρη με όζους λιγότερους στον αριθμό, μικρότερους σε μέγεθος, που παραμένουν για μεγαλύτερο διάστημα, συχνά επεκτεινόμενους περιφερικότερα, διαιρούμενοι σε μικρότερους όζους 

    Σύνδρομο Lofgren (οζώδες ερύθημα και πυλαία λεμφαδενοπάθεια) εμφανίζεται σε ποικίλες καταστάσεις και δεν υποδηλώνει αποκλειστικά σαρκοείδωση 

    • Υπεγερμένοι, θερμοί, ευαίσθητοι, ζωηρού ερυθροϊώδους χρώματος όζοι στην πρόσθια επιφάνεια της κνήμης 
    • Είναι δυνατόν να εμφανισθούν, επίσης, σε οποιαδήποτε περιοχή με υποδόριο λίπος 
    • Διάμετρος 1-15 cm
    • Πυρετός, αδιαθεσία, ρίγη
    • Αρθραλγίες
    • Όψιμος εμφανίζεται αποχρωματισμός του δέρματος το οποίο αποκτά γαλαζωπό χρώμα
    • Πυλαία λεμφαδενοπάθεια
    • Βλάβες σκληρού χιτώνα οφθαλμού

    ΑΙΤΙΑ - ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΖΩΔΟΥΣ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    Ένα χρήσιμο μνημονικό για τις αιτίες είναι το SORE SHINS (Streptococci, OCP-Oral Contraceptive Pill, Rickettsia, Eponymous (Behçet), Sulfonamides, Hansen's Disease (Leprosy), IBD, NHL, Sarcoidosis.

    • Ιδιοπαθής. Σε περίπου 30-50% των περιπτώσεων, η αιτία είναι άγνωστη.
    • Βακτηριακή - στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις, φυματίωση, λέπρα, yersinia enterocolitica, τουλαραιμία, καμπυλοβακτηρίδιο, σαλμονέλα, σιγκέλλα, γονόρροια, Mycoplasma pneumoniae, νόσος εξ ονύχων γάλης (Cat scratch) ή καλοήθης δικτυενδοθηλίωση, από το ενδοκυτταρικό βακτήριο Bartonella henselae ένα gram-αρνητικό βακτήριο
    • Σαρκοείδωση
    • Νόσος του Behçet
    • Φάρμακα-σουλφοναμίδες, από του στόματος αντισυλληπτικά, βρωμιούχες ενώσεις, Σουλφοναμίδες, Πενικιλίνες, Εμβολιασμός για την ηπατίτιδα Β 
    • Εγκυμοσύνη
    • Εν τω βάθει μυκητιάσεις-δερματόφυτα, κοκκιδιοειδομύκωση ή κοκκιδιοειδομυκητίαση ή πυρετός της κοιλάδας, ιστοπλάσμωση (Histoplasma capsulatum), βλαστομύκωση 
    • Ιογενείς/χλαμυδιακές λοιμώξεις-λοιμώδης μονοπυρήνωση (ιός Epstein-Barr), αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα
    • Εντεροπάθειες-ελκώδης κολίτιδα, νόσος του Crohn, φλεγμονώδης νόσος εντέρου
    • Κακοήθειες-λέμφωμα Non-Hodgkin/λευχαιμία, σάρκωμα, μετά από ακτινοθεραπεία, καρκίνος, συμπεριλαμβανομένου, καρκινοειδείς όγκοι, καρκίνος στο πάγκρεας
    • Υπάρχει συσχέτιση με το αντιγόνο ιστοσυμβατότητας HLA-B27, το οποίο υπάρχει στο 65% των ασθενών με οζώδες ερύθημα
    • Μπορεί, επίσης, να οφείλεται στην υπερβολική παραγωγή αντισωμάτων σε λέπρα που οδηγεί σε εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Επιπολής θρομβοφλεβίτιδα
    • Κυτταρίτιδα
    • Σηπτικά έμβολα
    • Σκληρό ερύθημα (ψυχροί, ελκωτικοί οζοι)
    • Οζώδης αγγειΐτιδα (θερμοι, ελκωτικοί οζοι)
    • Νόσος Weber-Christian (ινώδεις ουλοποιούμενοι όζοι)
    • Υποδερματίτιδα του λύκου
    • Δερματική οζώδης πολυαρτηρίτιδα
    • Κοκκιωματώδης σαρκοείδωση
    • Λέμφωμα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αύξηση της ΤΚΕ
    • Γενική αίματος: ήπια λευκοκυττάρωση
    • Καλλιέργεια φαρυγγικού επιχρίσματος - τίτλοι ASTO
    • Καλλιέργεια κοπράνων και εξέταση για λευκά αιμοσφαίρια όταν ενδείκνυται
    • Έλεγχος δερμοαντίδρασης για μυκοβακτηρίδια αν υπάρχουν ενδείξεις

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Προηγηθείσα θεραπεία με αντιβιοτικά μπορεί να επηρεάσει τις καλλιέργειες

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Διαφραγματική υποδερματίτιδα
    • Διήθημα ουδετεροφίλων στα διαφράγματα του λιπώδους ιστού στην πρώιμη φάση της νόσου 
    • Όψιμος στην πορεία της νόσου κυριαρχούν τα μονοπύρηνα κύτταρα και τα ιστιοκύτταρα
    • Προσβολή της κατώτερης επιδερμίδας και υποδορίου και ίνωση διαφραγμάτων λιπώδους ιστού μπορεί να συμβεί αργότερα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακος για πυλαία λεμφαδενοπάθεια ή πνευμονικά διηθήματα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βαθιά βιοψία δέρματος που να περιλαμβάνει υποδόριο λίπος. Καλύτερα, να μη γίνεται

    Το οζώδες ερύθημα διαγιγνώσκεται κλινικά. 

    ozodes erythima 2

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Υγρά επιθέματα (ζεστές κάλτσες και τοπική φαρμακευτική αγωγή δεν βοηθούν)
    • Διακόψτε φάρμακα που ενοχοποιούνται για την εκδήλωση της νόσου
    • Θεραπεύσατε υποκείμενο νόσημα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Κατάκλιση, ανύψωση κάτω άκρων 
    • Ελαστικοί επίδεσμοι ή υποστηρικτικές κάλτσες μπορούν να βοηθήσουν αν ο άρρωστος θέλει να είναι όρθιος και να κινείται

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οι βλάβες θα υποχωρήσουν σε μερικούς μήνες 
    • Δεν αναμένεται δημιουργία ουλής 
    • Πόνοι αρθρώσεων μπορεί να υπάρχουν και να επιμένουν 
    • Λιγότερο από 20% υποτροπή

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ):
    1. Ασπιρίνη 325 mg 8-12 την ημέρα. Χρησιμοποιείστε εντεροδιαλυτά σκευάσματα για πρόληψη ενοχλημάτων από το ΓΕΣ. Παρακολουθείστε επίπεδα αίματος 
    2. Ινδομεθακίνη 75-100 mg την ημέρα διαιρεμένα σε 3 δόσεις
    3. Ναπροξένη (Naprosyn) 500-1000 mg την ημέρα διαιρεμένα σε 2 δόσεις 

    Αντενδείξεις:

    • Ενεργό ή πρόσφατο πεπτικό έλκος
    • Ιστορικό υπερευαισθησίας σε ΜΣΑΦ

    Προφυλάξεις:

    • Γαστρεντερική δυσφορία/αιμορραγία 
    • Κατακράτηση υγρών 
    • Μείωση της δόσης σε ηλικιωμένους, ειδικά σ' αυτούς με νεφρική νόσο, διαβήτη, καρδιακή ανεπάρκεια
    • Μπορεί να καλύπτουν τον πυρετό 
    • Τα ΜΣΑΦ μπορεί να αυξήσουν τα ηπατικά ένζυμα

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Μπορεί να αντιστρατεύονται τα αντιυπερτασικά αποτελέσματα των διουρητικών και των β-αναστολέων 
    • Τα ΜΣΑΦ μπορεί να αυξάνουν τα επίπεδα λιθίου στο πλάσμα
    • Προσοχή στη ναπροξένη ή σε άλλα φάρμακα με υψηλή συγγένεια προς τις πρωτεΐνες, γιατί μπορεί να ανταγωνίζονται στην δέσμευση με την λευκωματίνη και έτσι να αυξηθούν τα επίπεδα στο αίμα 
    • Τα ΜΣΑΦ μπορεί να προκαλέσουν σημαντικές αυξήσεις των επιπέδων μεθοτρεξάτης στο πλάσμα και να παρατείνουν τη δράση της 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Ιωδιούχο κάλιο 400-900 mg ημερησίως διαιρεμένο σε δυο ή τρεις δόσεις 
    • Κορτικοστερεοειδή μόνο σε πολύ βαριές ανθεκτικές περιπτώσεις

    Το οζώδες ερύθημα είναι αυτοπεριοριζόμενο και συνήθως, υποχωρεί εντός 3-6 εβδομάδων. Υπάρχει μια επαναλαμβανόμενη μορφή και στα παιδιά αποδίδεται σε επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις με στρεπτόκοκκο. Η θεραπεία πρέπει να επικεντρώνεται στην υποκείμενη αιτία. Τα συμπτώματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με ανάπαυση στο κρεβάτι, ανύψωση ποδιών, συμπιεστικούς επιδέσμους, βρεγμένους επιδέσμους και μη στερεοειδείς αντιφλεγμονώδεις παράγοντες (ΜΣΑΦ). Τα ΜΣΑΦ είναι, συνήθως, πιο αποτελεσματικά στην έναρξη της  νόσου.

    Το ιωδιούχο κάλιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επίμονες βλάβες των οποίων η αιτία παραμένει άγνωστη.

    Τα κορτικοστερεοειδή και η κολχικίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε σοβαρές περιπτώσεις.

    Η θαλιδομίδη έχει χρησιμοποιηθεί επιτυχώς στη θεραπεία του οζώδους ερυθήματος σε λέπρα. Και η κλοφαζιμίνη θεωρείται αποτελεσματική στη θεραπεία του οζώδους ερυθήματος από λέπρα. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΟΖΩΔΕΣ ΕΡΥΘΗΜΑ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση ανά μήνα, ή όπως επιβάλλεται από την υποκείμενη νόσο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Ποικίλουν σύμφωνα με την υποκείμενη νόσο, όχι επιπλοκές από τις βλάβες του οζώδους ερυθήματος 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Οι επιμέρους βλάβες υποχωρούν σε μια περίοδο 3-4 εβδομάδων 
    • Συνολική διάρκεια νόσου 6-12 εβδομάδες , αλλά μπορεί να ποικίλει ανάλογα με την παρουσία ή όχι υποκείμενης νόσου 
    • Οι αρθραλγίες μπορεί να επιμένουν για χρόνια 
    • Οι βλάβες δεν ουλοποιούνται
    • Μια ή περισσότερες υποτροπές στο 12-14% των περιπτώσεων. Εμφανίζονται σε άλλοτε άλλο χρόνο, κατά μέσο όρο σε μερικά χρόνια. Οι υποτροπές παρατηρούνται συχνά σε σαρκοείδωση, στρεπτοκοκκική λοίμωξη, εγκυμοσύνη και λήψη αντισυλληπτικών δισκίων 

    Παιδιατρικό: Συχνότητα ίδια και στα δύο φύλα

    Κύηση: Μπορεί να υπάρχουν υποτροπές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Lofgren (οζώδες ερύθημα και πυλαία λεμφαδενοπάθεια) εμφανίζεται σε ποικίλες καταστάσεις και δεν υποδηλώνει αποκλειστικά σαρκοείδωση 
    • Μια κλινική κατηγορία μεταναστευτικού οζώδους ερυθήματος (υποξεία, οζώδης, μεταναστευτική υποδερματίτιδα) είναι συχνά μονόπλευρη με όζους λιγότερους στον αριθμό μικρότερους σε μέγεθος που παραμένουν για μεγαλύτερο διάστημα, συχνά επεκτεινόμενους περιφερικότερα, διαιρούμενοι σε μικρότερους όζους 

    Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    idradenitida 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Φυματίωση του δέρματος

    Ψιττάκωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Σύνδρομο Sweet

    Σαρκοείδωση

    Ελκώδης κολίτιδα

    Λέπρα

    Αυξητικοί παράγοντες λευκών

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Καθυστερήστε τα γηρατειά Καθυστερήστε τα γηρατειά

    Πώς να διατηρηθείτε Νέοι, Δραστήριοι και Ελκυστικοί

    Καθυστερήστε τα γηρατειά...

    Η γήρανση οφείλεται στον εκφυλισμό των κυττάρων μας. Το σώμα μας είναι φτιαγμένο από εκατομμύρια τέτοιων κυττάρων που το καθένα έχει ζωή δύο ετών, ή και λιγότερο. Όμως, πριν πεθάνει ένα κύτταρο αναπαράγεται. Τότε λοιπόν, μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί, γιατί δεν είμαι σήμερα, όπως ήμουν πριν δέκα χρόνια; Ο λόγος είναι ότι με κάθε αναπαραγωγή, το κύτταρο υφίσταται κάποιες αλλαγές και εκφυλίζεται.

    Έτσι, καθώς τα κύτταρα μας αλλάζουν, εκφυλίζονται, εμείς γερνάμε.

     την γήρανση με 5 βότανα 1

    Μπορείτε να δείχνετε και να νιώθετε έως δεκαπέντε χρόνια νεότεροι

    Τα εκφυλισμένα κύτταρα μπορούν να αναζωογονηθούν, αν τροφοδοτηθούν με ουσίες που τα τρέφουν άμεσα, όπως τα νουκλεϊνικά οξέα. Το DNA (δεσοξυριβονουκλεϊνικό οξύ) και το RNA (ριβονουκλεϊνικό οξύ) είναι τα νουκλεϊνικά οξέα μας. Το DNA αποτελεί, βασικά, τροφή για τα νέα κύτταρα: στέλνει μόρια RNA, για να κατασκευάσουν. Όταν το DNA πάψει να δίνει εντολές στο RNA, σταματά η δημιουργία νέων κυττάρων, καθώς και η ζωή. Βοηθώντας, απλώς, το σώμα σας να παίρνει τις σωστές δόσεις νουκλεϊνικών οξέων, μπορείτε να νιώθετε και να δείχνετε 15 χρόνια νεότεροι από την πραγματική σας ηλικία.

    χρειαζόμαστε 1 εώς 1 1/2g νουκλεϊνικών οξέων ημερησίως. Αν και το σώμα μπορεί να παράγει τα δικά του νουκλεϊνικά οξέα, αυτά διασπώνται γρήγορα σε λιγότερο χρήσιμες ενώσεις και πρέπει να υποστηρίζονται από εξωτερικές πηγές, αν θέλουμε να αναχαιτιστεί, ή ακόμα και να αντιστραφεί η διαδικασία της γήρανσης. 

    Τροφές πλούσιες σε νουκλεϊνικά οξέα είναι το φύτρο σιταριού, τα δημητριακά, το σπανάκι, τα σπαράγγια, τα μανιτάρια, τα ψάρια (σαρδέλες, σολομός και αντζούγιες), το συκώτι του κοτόπουλου, η βρώμη και τα κρεμμύδια. Θα πρέπει να καταναλώνονται εφτά φορές την εβδομάδα θαλασσινά, με δυο ποτήρια βιολογικό γάλα, ένα ποτήρι χυμό φρούτων ή λαχανικών και τέσσερα ποτήρια νερό ημερησίως.

    Μετά από δύο μόνο μήνες συμπληρωμάτων και διατροφής με RNA, DNA, οι ασθενείς αποκτούν μεγαλύτερη ζωτικότητα και οι ρυτίδες μειώνονται και αποκτάτε πιο ροδαλή και νεανική επιδερμίδα.

    Ένας από τους πιο νέους συμμάχους στη μάχη κατά του γήρατος, είναι το SOD (Super Oxide Dismutase - Υπεροξείδιο Δισμουτάσης). Το ένζυμο αυτό οχυρώνει το σώμα απέναντι στις καταστροφές που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες, τα βλαβερά μόρια που επιταχύνουν τη γήρανση καταστρέφοντας υγιή κύτταρα και πραγματοποιώντας επιθέσεις στο κολλαγόνο που κρατά τα κύτταρα ενωμένα.

    Καθώς γερνάμε, τα σώματα μας παράγουν λιγότερο SOD, κι έτσι τα συμπληρώματα, μαζί με κάποια φυσική δίαιτα, που παρεμποδίζει το σχηματισμό των ελεύθερων ριζών, μπορούν να μας βοηθήσουν να αυξήσουμε τα ενεργητικά και παραγωγικά μας χρόνια. Όμως, εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε κάτι πολύ σημαντικό: το SOD μπορεί να χάσει πολύ γρήγορα την αποτελεσματικότητα του, αν δεν υπάρχουν στις σωστές δόσεις τα απαραίτητα μέταλλα, όπως ο ψευδάργυρος, ο χαλκός και το μαγγάνιο.

    ghrateia 1

    Τελευταία, διατίθεται στην αγορά ένα νέο προϊόν που ονομάζεται πυκνογενόλη και φτιάχνεται από ένα πρωτότυπο μίγμα θρεπτικών συστατικών που υπάρχουν στα φρούτα, στα λαχανικά και σε άλλα φυτά, και το οποίο θεωρείται ως δυναμικός αντίπαλος των ελεύθερων ριζών και αντιγηραντικό συμπλήρωμα. Βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος , βοηθώντας κάθε κύτταρο να πάρει την τροφή που χρειάζεται. Διασχίζει και τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό για να προστατεύσει τους ιστούς του εγκεφάλου και των νεύρων από οξείδωση. Έχει, επίσης, διαπιστωθεί ότι ενώνει τις ίνες κολλαγόνου και βοηθά στην αντιστροφή κάποιων φθορών που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες με την πάροδο του χρόνου.

    Το συνένζυμο Q-10, μια ουσία την οποία συνθέτει το σώμα, αν και μπορεί κανείς να την πάρει από τις τροφές, χρησιμοποιείται από τα κύτταρά μας κατά την διάρκεια της αναπνοής, και η ανεπάρκειά του είναι συχνό φαινόμενο κατά τη διάρκεια της ομαλής γήρανσης. Στην πραγματικότητα, μελέτες έχουν αποδείξει ότι μειωμένα επίπεδα του συνενζύμου Q-10 μπορεί να έχουν ως άμεσο αποτέλεσμα τη γήρανση, καθώς και ότι τα υψηλά επίπεδά του καθυστερούν τη διαδικασία.

    Επιπλέον, σε υψηλά επίπεδα, το συνένζυμο Q-10:

    • μειώνει τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής, βοηθά στην οξυγόνωση του μυοκαρδίου, φαίνεται ότι παρέχει αποτελεσματική προστασία απέναντι στις καρδιακές λοιμώξεις που οφείλονται σε ιούς. Τέλος βοηθά στην πρόληψη της καρδιακής αρρυθμίας
    • τονώνει το ανοσοποιητικό σύστημα
    • βοηθά στη θεραπεία περιοδοντικών νόσων
    • μειώνει την πίεση αίματος
    • βοηθά στον έλεγχο της τοξικότητας φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην αγωγή πολλών ασθενειών, οι οποίες συνδέονται με τη γήρανση

    Ως συμπλήρωμα, η συνιστώμενη δόση είναι 10mg. τρεις φορές την ημέρα.

    Η DHEA (δεϋδροεπιανδροστερόνη), μια φυσική ορμόνη που παράγεται από τα επινεφρίδια χρησιμοποιείται στις αντιγηραντικές αγωγές, γιατί μπορεί να κατευνάσει τις διαδικασίες του σώματος και να μειώσει τη δημιουργία λιπών, ορμονών και οξέων που συμβάλλουν στη γήρανση.  Επίσης, έχει αντικαρκινικές ιδιότητες και συντελεί και στη μείωση βάρους.

    ghrateia 3

    Βασικό Πρόγραμμα για να Διατηρηθείτε Νέοι

    Για να πετύχετε στην προσπάθεια σας να δείχνετε, να νιώθετε και να διατηρηθείτε νέοι, εκτός από τη σωστή διατροφή, χρειάζονται επίσης και τα κατάλληλα συμπληρώματα.

    Υψηλής απόδοσης πολυβιταμίνη με χηλικά μέταλλα (κατά προτίμηση βραδείας απορρόφησης), πρωί και βράδυ

    Βιταμίνη C, 1000mg με βιοφλαβονοειδή, πρωί και βράδυ

    Βιταμίνη Ε (ξηρή μορφή), 400 ΔΜ με αντιοξειδωτικά, πρωί και βράδυ

    Πυκνογενόλη, 100mg για 7-10 ημέρες, μετά μειώνετε στα 50mg ημερησίως 

    RNA-DNA, δισκία των 100mg, 1 ημερησίως επί ένα μήνα, μετά 2 ημερησίως για τον επόμενο μήνα, ύστερα 3 ημερησίως, επί 6 ημέρες την εβδομάδα

    Ενισχυμένη φόρμουλα συμπλέγματος Β, πρωί και βράδυ 

    SOD, 125mcg ημερησίως, 6 μέρες την εβδομάδα.

    Το μοριακό εξατομικευμένο τεστ αντιγήρανσης είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για την εκτίμηση της υγείας ενός ατόμου

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό εξατομικευμένο τεστ αντιγήρανσης.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την αντιγήρανση, πατώντας εδώ.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αντιγήρανση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αντιγήρανση

    ghrateia 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ποιος δε θέλει να νιώθει και να είναι όμορφος

    Μοριακό εξατομικευμένο τεστ αντιγήρανσης

    Υψηλής ποιότητας καλλυντικά για το δέρμα σας

    Οι μηχανισμοί γήρανσης

    Τα οφέλη στην υγεία από το εκχύλισμα προνύμφης κηφήνα

    Οι ιατρικές χρήσεις του βασιλικού πολτού

    Γύρη σε κάψουλες

    Πώς να κρατήσετε το μυαλό σας κοφτερό

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Η γήρανση είναι αναστρέψιμη

    Μήπως ξεχνάτε περισσότερο όσο μεγαλώνετε;

    Αντιγήρανση με μανιτάρια

    Έξυπνο πρόγραμμα αντιγήρανσης

    Αλλάξτε μόνο έναν βιοδείκτη και αναστρέψτε την γήρανση

    Αντιγήρανση χωρίς νυστέρι

    Κάντε αντιγήρανση με καρνοσίνη

    Εσείς τι ηλικία έχετε;

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

     

     

     

     

  • Επιληπτική κατάσταση Επιληπτική κατάσταση

    Status Epilepticus

    Επιληπτική κατάσταση ή staus epilepticus είναι η επιληπτική κρίση που διαρκεί πάνω από 30 λεπτά ή απουσία πλήρους αποκατάστασης της συνείδησης μεταξύ των κρίσεων.

    Η πιο συχνή και σοβαρή μορφή είναι η τονικοκλονική (grand mal) επιληπτική κατάσταση (Ε.Κ.). Η Ε.Κ. είναι μια απειλητική για τη ζωή επείγουσα κατάσταση.

    Η επιληπτική κατάσταση είναι μία μόνο κρίση που διαρκεί περισσότερο από πέντε λεπτά ή δύο ή περισσότερες κρίσεις εντός περιόδου πέντε λεπτών, χωρίς, το άτομο να επιστρέψει στο φυσιολογικό μεταξύ τους. Οι προηγούμενοι ορισμοί χρησιμοποίησαν χρονικό όριο 30 λεπτών.  Οι επιληπτικές κρίσεις μπορεί να είναι τονωτικού και κλονικού τύπου, με κανονικό μοτίβο συστολής και επέκτασης στους βραχίονες και στα ποδιών, ή τύπων που δεν περιλαμβάνουν συσπάσεις, όπως κρίσεις αφαίρεσης ή σύνθετες μερικές επιληπτικές κρίσεις.

    Το status epilepticus είναι μια απειλητική για τη ζωή ιατρική κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ιδιαίτερα, εάν η θεραπεία καθυστερήσει.

    Η επιληπτική κατάσταση μπορεί να εμφανιστεί σε άτομα με ιστορικό επιληψίας, καθώς, και σε άτομα με υποκείμενο πρόβλημα του εγκεφάλου. Αυτά τα υποκείμενα εγκεφαλικά προβλήματα μπορεί να περιλαμβάνουν τραύμα, λοιμώξεις ή εγκεφαλικά επεισόδια.

    Η διάγνωση περιλαμβάνει συχνά τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα, την απεικόνιση του εγκεφάλου, μια σειρά από εξετάσεις αίματος και ένα ηλεκτροεγκεφαλογράφημα.

    Οι ψυχογενείς μη επιληπτικές κρίσεις μπορεί να εμφανιστούν παρομοίως.

    Άλλες καταστάσεις που μπορεί επίσης να εμφανίζονται ως επιληπτική κρίση περιλαμβάνουν τα  χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα, τις διαταραχές της κίνησης, τη μηνιγγίτιδα και το παραλήρημα.

    Οι βενζοδιαζεπίνες είναι η προτιμώμενη αρχική θεραπεία μετά την οποία, συνήθως. χορηγείται φαινυτοΐνη.

    Οι βενζοδιαζεπίνες χρησιμοποιούνται ενδοφλέβια, όπως η  λοραζεπάμη, καθώς, χρησιμοποιούνται και ενδομυϊκές ενέσεις μιδαζολάμης.

    Μπορεί να χρησιμοποιηθούν ορισμένα άλλα φάρμακα εάν αυτά δεν είναι αποτελεσματικά, όπως, βαλπροϊκό οξύ, φαινοβαρβιτάλη, προποφόλη ή κεταμίνη.

    Ενδέχεται να απαιτηθεί διασωλήνωση για τη συντήρηση του αεραγωγού του ατόμου.

    Μεταξύ 10 και 30% των ατόμων που έχουν κατάσταση επιληψίας πεθαίνουν εντός 30 ημερών.

    Η υποκείμενη αιτία, η ηλικία του ατόμου και η διάρκεια της κρίσης είναι σημαντικοί παράγοντες στο αποτέλεσμα.

    Το status epilepticus εμφανίζεται σε έως 40 ανά 100.000 άτομα ετησίως.

    Αποτελεί περίπου το 1% των ατόμων που επισκέπτονται το τμήμα έκτακτης ανάγκης. 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: Άγνωστη

    • 1/3 των περιστατικών εμφανίζεται σαν πρώτη επιληπτική κρίση χωρίς εκλυτικό αίτιο
    • 1/6 εμφανίζεται σε ασθενείς με γνωστή επιληψία 
    • 1/2 είναι δευτεροπαθείς από βλάβη στο ΚΝΣ

    Επικρατέστερη ηλικία: > 50% των νέων περιπτώσεων Ε.Κ. εμφανίζεται σε μικρά παιδιά. Ο κίνδυνος αυξάνει, επίσης. σε ηλικία των 60 ετών.

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    status epilepticus1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ Staus Epilepticus

    Το status epilepticus μπορεί να χωριστεί σε δύο κατηγορίες: με σπασμούς και με χωρίς σπασμούς.

    Staus Epilepticus με σπασμούς

    Η επιληπτική κατάσταση με σπασμούς εμφανίζεται με συσπάσεις κι εκτάσεις των βραχιόνων και των ποδιών.

    Το Epilepsia partialis Continua είναι ένας σπάνιος τύπος εγκεφαλικής διαταραχής στην οποία ένας ασθενής εμφανίζει επαναλαμβανόμενες κινητικές επιληπτικές κρίσεις εστιακές (χέρια και πρόσωπο) και επαναλαμβάνονται κάθε λίγα δευτερόλεπτα ή λεπτά για παρατεταμένες περιόδους (ημέρες έως χρόνια) και είναι αποτέλεσμα αγγειακών παθήσεων, όγκων ή εγκεφαλίτιδας και είναι ανθεκτικό στα φάρμακα.

    Ο γενικευμένος μυόκλονος παρατηρείται, συνήθως, σε άτομα με κώμα μετά από CPR και θεωρείται από, μερικούς, ως ένδειξη καταστροφικής βλάβης του νεοφλοιού.

    Η επιληπτική κατάσταση status epilepticus είναι η κατάσταση που συνεχίζεται παρά τη θεραπεία με βενζοδιαζεπίνες και αντιεπιληπτικά φάρμακα.

    Η επιληπτική κατάσταση συνεχίζεται ή επαναλαμβάνεται 24 ώρες ή περισσότερο μετά την έναρξη της αναισθητικής θεραπείας, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων, όπου η επιληπτική κατάσταση επαναλαμβάνεται κατά τη μείωση ή την απόσυρση της αναισθησίας. 

    Staus Epilepticus χωρίς σπασμούς

    Η επιληπτική κατάσταση χωρίς σπασμούς είναι μια μεταβολή σχετικά μεγάλης διάρκειας στο επίπεδο συνείδησης ενός ατόμου χωρίς μεγάλη κάμψη και έκταση των άκρων λόγω της επιληψίας. Είναι δύο βασικών τύπων με είτε παρατεταμένες σύνθετες μερικές επιληπτικές κρίσεις είτε επιληπτικές κρίσεις αφαίρεσης. Έως και το ένα τέταρτο των περιπτώσεων Status Asthmaticus είναι, χωρίς, σπασμούς.

    Στην περίπτωση της επιληπτικής σύνθετης μερικής κατάστασης, η κρίση περιορίζεται σε μια μικρή περιοχή του εγκεφάλου, συνήθως, στον κροταφικό λοβό. Η επιληπτική κατάσταση αφαίρεσης χαρακτηρίζεται από μια γενικευμένη κρίση που επηρεάζει ολόκληρο τον εγκέφαλο. Απαιτείται ένα EEG-ηλεκτροεγκεφαλογράφημα για τη διάκριση μεταξύ των δύο συνθηκών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα επεισόδια που χαρακτηρίζονται από παρατεταμένη ακινησία, επίμονο κοίταγμα και μη ανταπόκριση.

    • Εξαρτάται από την διάρκεια και τον τύπο της επιληπτικής κρίσης.
    • Yποτροπιάζοντες τονικοκλονικοί σπασμοί: μπορεί να προηγείται αύρα. Η τονική φάση (σφίξιμο μυών) διαρκεί 30 με 45 δευτερόλεπτα. Η κλονική φάση (ρυθμικοί σπασμοί) για 2-5 λεπτά. Πριν την επανάληψη της κρίσης δεν αποκαθίσταται η συνείδηση. 
    • Συνοδά αυτόνομα φαινόμενα: υπερέκκριση κατεχολαμινών, υπερέκκριση αδένων, ανόρθωση τριχών, κυκλική μυδρίαση, παρατεταμένη άπνοια (που μπορεί να οδηγήσει σε κυάνωση)
    • Μεταβολικές διαταραχές: Γαλακτική οξέωση, υπερκαπνία, υπερκαλιαιμία, υπεργλυκαιμία - ακολουθούμενη από υπογλυκαιμία
    • Καρδιακές διαταραχές: Υπέρταση, που μπορεί να ακολουθείται από υπόταση, αρρυθμίες, υπερδυναμικού τύπου ανεπάρκεια
    • Αναπνευστικές διαταραχές: Αυξημένες εκκρίσεις, χαλάρωση γλώσσας, πιθανή απόφραξη αεροφόρων οδών, πνευμονικό οίδημα, εισρόφηση
    • Νεφρικές επιπλοκές: Oξεία σωληναριακή νέκρωση λόγω μυοσφαιρινουρίας μετά από ραβδομυόλυση
    • Εγκεφαλικές αγγειακές βλάβες: Aπώλεια αυτορρυθμιστικού ελέγχου, εστιακή ισχαιμία, εγκεφαλικό οίδημα
    • Ευρήματα μετά την προσβολή: πυρετός, ταχυκαρδία, μυδρίαση, συζυγής απόκλιση οφθαλμών, μειωμένο αντανακλαστικό κερατοειδούς, θετικό σημείο Babinski, απώλεια ούρων και κοπράνων και τραυματισμό γλώσσας, χειλέων, παρειών

    status epilepticus 4

    ΑΙΤΙΑ Staus Epilepticus

    Μόνο το 25% των ατόμων που εμφανίζουν επιληπτικές κρίσεις ή επιληπτική κατάσταση έχουν επιληψία.

    • Αναζήτηση της πρωτοπαθούς αιτίας είναι βασικής σημασίας
    • Πυρετικοί σπασμοί (ιδιαίτερα στα παιδιά)
    • Οξεία βλάβη του ΚΝΣ - τραύμα, λοίμωξη, όγκος ή μεταβολική διαταραχή (περιλαμβάνει την διακοπή των αντιεπιληπτικών/πλημμελή συμμόρφωση)
    • Ιδιοπαθής
    • Υπερβολική δόση - πολλαπλών ουσιών (ιδίως, κοκαΐνη)
    • Χρόνια βλάβη του ΚΝΣ - ιστορικό τραύματος, εγκεφαλικού επεισοδίου, λοίμωξης, εγκεφαλοπάθειας (υποξαιμική ή χρόνια ή εκφυλιστικού τύπου)
    • Εγκεφαλικό επεισόδιο 
    • Αιμορραγία 
    • Τοξικές ουσίες ή ανεπιθύμητες ενέργειες στα φάρμακα
    • Κατανάλωση αλκοολούχων ποτών με αντιεπιληπτικά ή στέρηση από το αλκοόλ
    • Δίαιτα ή νηστεία και κατανάλωση αντιεπιληπτικών
    • Ξεκινώντας με ένα νέο φάρμακο που μειώνει την αποτελεσματικότητα του αντιεπιληπτικού ή αλλάζει το μεταβολισμό του φαρμάκου, μειώνοντας τον χρόνο ημιζωής του, οδηγώντας σε μειωμένες συγκεντρώσεις στο αίμα
    • Ανάπτυξη αντοχής σε ένα αντιεπιληπτικό που χρησιμοποιείται ήδη
    • Γαστρεντερίτιδα, ενώ, λαμβάνετε αντιεπιληπτικά, όπου ενδέχεται να μειώνουν τα επίπεδα των αντιεπιληπτικών στην κυκλοφορία του αίματος λόγω έμετου ή μειωμένης απορρόφησης λόγω οιδήματος του βλεννογόνου του στομάχου
    • Μεταβολικές διαταραχές - όπως προσβεβλημένοι νεφροί και ήπαρ 
    • Η στέρηση ύπνου είναι συχνά η αιτία μιας (συνήθως, αλλά όχι πάντα, προσωρινής) απώλειας ελέγχου των επιληπτικών κρίσεων

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ Staus Epilepticus

    • Προηγούμενο ιστορικό επιληπτικής συνδρομής σε συνδυασμό με οποιοδήποτε εκλυτικό παράγοντα. Προηγούμενο ιστορικό επιληπτικής κατάστασης. (ποσοστό υποτροπής 17% σε παιδιά, 50% σε άτομα με νευρολογικές διαταραχές)
    • Πορφυρία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ Staus Epilepticus

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ Staus Epilepticus

    • Ψευδοεπιληπτική κατάσταση μπορεί να συμβεί σε ασθενείς με ψευδείς σπασμούς, προσοχή να μη δοθεί δυνητικά επικίνδυνη θεραπεία
    • Τονικοκλονική Ε.Κ. είναι συνήθως φανερή. Άλλες μορφές Ε.Κ. μπορεί να χρειαστούν λεπτομερή νευρολογική εξέταση και ΗΕΓ ανάλυση
    • Πρωταρχικής διαγνωστικής σημασίας είναι η διευκρίνιση της υποκείμενης παθολογικής κατάστασης

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ Staus Epilepticus

    Σάκχαρο, ηλεκτρολύτες, γενική αίματος, Ca και ωσμωτικότητα, αέρια αίματος, έλεγχος για τοξικές ουσίες, επίπεδα αντιεπιληπτικών φαρμάκων στον ορό, ηπατική και νεφρική λειτουργία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ποικίλα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Το ΗΕΓ θα διαφοροδιαγνώσει ψευδείς σπασμούς από παρατεταμένες επιληπτικές κρίσεις που δεν αναγνωρίζονται κλασσικά σαν Ε.Κ.

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου μπορεί να αναδείξουν όγκους ή άλλες αλλοιώσεις ή τραυματικές βλάβες

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Οσφυονωτιαία παρακέντηση μπορεί να αναδείξει υπαραχνοειδή αιμορραγία ή λοίμωξη. Προσοχή!!! Μπορεί να υπάρχει αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση

    status epilepticus 7

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ Staus Epilepticus

    Η τονικοκλονική επιληπτική κατάσταση είναι μια επείγουσα κατάσταση και η θεραπεία πρέπει να αρχίσει εαν η κρίση διαρκεί > 10 λεπτά. Απαιτείται συνεχής παρακολούθηση και φροντίδα 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εκτίμηση βατότητας αεροφόρων οδών, αναπνοής και κυκλοφορίας
    • Έλεγχος κορεσμού οξυγόνου και επιπέδων CO2, αρτηριακής πίεσης, ΗΚΓ και θερμοκρασίας. Επαρκής αερισμός, χορήγηση οξυγόνου. Διασωλήνωση σε περίπτωση υπαερισμού και επιμένουσας υποξίας ή υπερκαπνίας
    • Παρακολούθηση και πιστοποίηση ότι πρόκειται για Ε.Κ.
    • Εγκατάσταση ενδοφλέβιας γραμμής, λήψη βασικών εργαστηριακών εξετάσεων
    • Έναρξη αντιεπιληπτικής αγωγής για τερματισμό των σπασμών, στην συνέχεια θεραπεία συντήρησης 
    • Διάγνωση/θεραπεία υποκείμενης παθολογίας
    • Χρήση μυοχαλαρωτικών εάν η η επιληπτική κατάσταση διαταράσσει την αναπνευστική λειτουργία ή επέλθει γαλακτική οξέωση
    • Προστασία ασθενούς από τραυματισμό κατά την κρίση. Πλαγία θέση. Καθαρισμός εκκρίσεων από αεροφόρο οδό
    • Δεν χορηγείται τίποτα από το στόμα

    ΦΑΡΜΑΚΑ Staus Epilepticus

    ΦΑΡΜΑΚΟ(Α) ΕΚΛΟΓΗΣ

    Εξαρτάται από τον τύπο της επιληπτικής κρίσης. Η τονικο-κλονική Ε.Κ. είναι η σοβαρότερη μορφή και αντιμετωπίζεται ως εξής:

    Σταθεροποίηση:

    Συνέχιση αγωγής όπως περιγράφεται στα Γενικά Μέτρα.

    Επαγρύπνηση για διασωλήνωση εάν η θεραπεία των σπασμών προκαλέσει υποαερισμό.

    Πρόληψη υπότασης με αγγειοσυσπαστικούς παράγοντες (π.χ ντοπαμίνη)

    • Θειαμίνη - 100 mg ενδοφλέβια ή ενδομυϊκά (ενήλικες μόνο)
    • 50% σακχαρούχος ορός,  εάν υπάρχει υπογλυκαιμία ή δεν είναι γνωστό το σάκχαρο ορού χορηγούνται 50 mL ενδοφλέβια (για παιδιά χρησιμοποιείται μόνο διάλυμα Dextrose 25% σε δόση 2 mL/kg ενδοφλεβίως βραδέως)

    Για την λύση των επιληπτικών σπασμών χρειάζεται ενδοφλέβια γραμμή: Μπορεί να δοθούν μια βενζοδιαζεπίνη και η φαινιτοΐνη μαζί, αν και μερικοί προτείνουν μια κλιμακωτή αντιμετώπιση (λόγω της κατασταλτικής δράσης της διαζεπάμης) χρησιμοποιώντας αρχικά την φαινυτοΐνη και στη συνέχεια φαινοβαρβιτάλη. Καθώς προστίθεται κάθε νέο φάρμακο, απαιτείται προσεκτική πσρακολούθηση για τυχόν υποαερισμό ή υπόταση

    • Φαινυτοΐνη (EPANUTIN): 15-20 mg/kg ΕΦ σε ρυθμό < 50 mg/min με ΗΚΓ παρακολούθηση (βραδέως καρδιολογικό ιστορικό). Μπορούν να επαναληφθούν 5 mg/kg κάθε 30 λεπτά μέχρι συνολικής δόσης 30 mg/kg (για παιδί <50 kg - 20 mg/kg σε ρυθμό 1 mg/kg/λεπτό και επαναληπτική δόση ως ανωτέρω)
    • Φαινοβαρβιτάλη (Luminal)Q 10-20 mg/kg ΕΦ διαλυμένο σε φυσιολογικό ορρό σε ρυθμό < 1,5 mg/kg/λεπτό (ελάττωση σε < 25 mg/min για προχωρημένες ηλικίες ή καρδιολογικό ιστορικό(, (για παιδί - 20 mg/kg ΕΦ σε ρυθμό < 1,5 mg/kg/λεπτό). Χορήγηση μέχρι πλήρους εξαφάνισης των κρίσεων ή συνολικής δόσης 1-2 gram.
    • Διαζεπάμη (Valium): μέχρι 0,5 mg/kg ΕΦ σε ρυθμό 5 mg/λεπτό, μπορεί να επαναλαμβάνεται κάθε 5-10 λεπτά μέχρι συνολικής δόσης 30 mg (για παιδιά 0,5  mg/kg μέχρι συνολικής δόσης 5 mg για ηλικία < 5 ετών ή 10 mg για ηλικία > 5 ετών)

    Για να σταματήσουν οι επιληπτικοί σπασμοί (εάν δεν υπάρχει ενδοφλέβια πρόσβαση):

    • Ενδοοστική χορήγηση χρησιμοποιείται σε μικρά παιδιά για βενζοδιαζεπίνες, όπως, φαινυτοΐνη, φαινοβαρβιτάλη, σε δόσεις όπως και στην ενδοφλέβια χορήγηση.
    • Διαζεπάμη διορθικώς: 0,5 mg/kg (παιδιά - 20 mg μέγιστη δόση)
    • Παραλδεΰδη διορθικώς: βλέπε εναλλακτικά φάρμακα
    • Μιδαζολάμη (Verced): 0,2 mg/kg ΕΜ (έναρξη δράσης σε 5 λεπτά)

    Εάν οι κρίσεις επιμένουν:

    • Πρόκληση φαρμακευτικού κώματος (αναισθησία) με βραχείας δράσης βαρβιτουρικό, ώστε να κατασταλούν τα ΗΕΓ ευρήματα
    • Απαιτείται διασωλήνωση, συνεχής αναπνευστική και καρδιοαγγειακή παρακολούθηση και (συχνά) υποστήριξη της αρτηριακής πίεσης

    Εναλλακτική αγωγή περιλαμβάνει:

    1. Φαινοβαρβιτάλη: δόση εφόδου 5 mg/kg ΕΦ ή μέχρι να κατασταλεί η δραστηριότητα δτο ΗΕΓ. Δόση συντήρησης: 1-3 mg/kg/ώρα, ρυθμιζόμενο σύμφωνα με την ανταπόκριση στο ΗΕΓ
    2. Θειοπεντάλη: δόση εφόδου 3-6 mg/kg ΕΦ, και στη συνέχεια προσθήκη 50 mg ΕΦ κάθε 2-5 λεπτά ώστε να προκληθεί καταστολή του ΗΕΓ. Δόση συντήρησης: ΕΦ ορρός διαλύματος 0,2 σε ρυθμό καταστολής του ΗΕΓ

    Αντενδείξεις:

    • Βενζοδιαζεπίνες (διαζεπάμη, λοραζεπάμη, μιδαζολάμη) - σε οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας
    • Βαρβιτουρικά - σε οξεία διαλείπουσα πορφυρία

    Προφυλάξεις: 

    • Μπορεί να απαιτηθεί ενδοτραχειακή διασωλήνωση
    • Μείωση των δόσεων των κατασταλτικών φαρμάκων σε ασθενείς με καταπληξία, κώμα ή οξεία μέθη
    • Η ταχεία ΕΦ χορήγηση διαζεπάμης (και μιδαζολάμης) μπορεί να προκαλέσει άπνοια, ιδιαίτερα σε ασθενείς που λαμβάνουν βαρβιτουρικά. Φλεβική θρόμβωση και φλεβίτιδα μπορούν να εμφανιστούν στο σημείο της ΕΦ χορήγησης. Χρειάζεται μείωση της δόσης σε άτομα με νεφρική ανεπάρκεια
    • Φαινοβαρβιτάλη - προσοχή στις περιπτώσεις που συνυπάρχει αναπνευστική ανεπάρκεια, ηπατική νόσος και εγκυμοσύνη. Επιληπτική κρίση από πότομη στέρηση μπορούν να προκληθούν μετά από οξεία διακοπή υψηλών δόσεων του φαρμάκου. Χρειάζεται αύξηση των μεσοδιαστημάτων μεταξύ των δόσεων σε σοβαρή ηπατική νόσο.
    • Φαινυτοΐνη - παρακολούθηση με ΗΚΓ για αρρυθμίες, παράταση του QT, και υπόταση. Εάν τα ανωτέρω παρουσιασθούν να μειωθεί ο ρυθμός  χορήγησης του φαρμάκου. Απαιτείται προσοχή στην χορήγηση κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης (αυξημένος κίνδυνος συγγενών ανωμαλιών), σε ηπατοπάθειες, υπεργλυκαιμία και άτομα προχωρημένης ηλικίας. Οξεία διακοπή του φαρμάκου μπορεί να αναζοπυρώσει την επιληπτική κατάσταση. Να χρησιμοποιείται με φυσιολογικό ορό ή 0,45 NaCl για να αποφεύγεται καθίζηση του φαρμάκου που συμβαίνει στους σακχαρούχους ορούς. Η υπερδοσολογία μπορεί να οδηγήσει σε παράδοξη αναποτελεσματικότητα του φαρμάκου.

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Κάθε ένα από τα φάρμακα που αναφέρθηκαν μπορεί να αυξήσει την δράση άλλων κατασταλτικών του ΚΝΣ φαρμάκων
    • Φαινοβαρβιτάλη - μπορεί να μειώσει την δράση της κινιδίνης και Warfarin, επιταχύνει τον μεταβολισμό της φαινυτοΐνης
    • Φαινυτοΐνη - αυξημένα επίπεδα ορρού και τοξικότητας μπορούν να προκληθούν με την ταυτόχρονη χορήγηση Warfarin, δισουλφιράμης, φαινυλβουταζόνης και ισονιαζίδης. Χρειάζεται μείωση της δόσης στη νεφρική ανεπάρκεια, να γίνεται έλεγχος επιπέδων φαρμάκου στον ορρό όποτε είναι εφικτό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Εναλλακτικές Βενζοδιαζεπίνες:

    • Παρατεταμένης δράσης - λοραζεπάμη (Tavor) 0,1 mg/kg σε 2 mg/min (4-8 mg συνολική δόση), (παιδιά - 0,05 μέχρι 0,1 mg/kg ΕΦ σε ρυθμό/mg/min)
    • Βραχείας δράσης - μιδαζολάμη (Dormicum):
    1. Ηρεμιστική δόση -  0, 125 mg/kg ΕΦ (<2 mg/min) ή 0,5 mg/kg ενδορρινικά η 0,2  mg/kg ενδομυΐκά
    2. Δοσολογία νάρκωσης - 0,2-0,5 mg/kg ΕΦ και χορήγηση σε 0,5-1 mg/kg/min ΕΦ

    Φάρμακα δεύτερης γραμμής:

    • Λιδοκαΐνη (xylocaine) - 1 με 3 mg/kg σε ταχεία ΕΦ έγχυση, δόση συντήρησης 3-10 mg/kg/ώρα
    • Βαλπροΐκό οξύ - 500 mg μέσω ρινογαστρικού καθετήρα ή 500  mg σε 300 ml ύδατος διορθικά (με χρόνο στάσης - - παραμονής στο ορθό - 15 λεπτών)
    • Παραλδεΰδη - 0,3 ml (300 mg/kg, συνήθης δόση είναι 4-8 ml) από το ορθό διαλυμένο σε διπλάσιο όγκο ελαιόλαδου για να αποφευχθεί ερεθισμός του βλεννογόνου (η ανάμιξη γίνεται σε γυάλινο δοχείο διότι η παραλδεΰδη είναι διαλύτης για πλαστικές ουσίες).  Η προσρόφηση από το ορθό είναι βραδεία τα ψηλότερα επίπεδα του φαρμάκου επιτυγχάνονται σε 2-4 ώρες. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί μς γαστρικό σωλήνα. (Αν και μερικές φορές συνιστάται ή ΕΦ ή ΕΜ χορήγηση, παρεντερικές μορφές δεν είναι διαθέσιμες στις ΗΠΑ)

    Διάφορα φάρμακα:

    • Ισοφλουράνη, δεσλουράνη ενδορρινικά
    • Προφάρμακο φαινυτοΐνης (φωσφαινυτοΐνη) ΕΦ ή ΕΜ
    • Προποφόλη σε συνεχή ΕΦ έγχυση
    • Χλωρομεθιαζόλη σε συνεχή ΕΦ έγχυση
    • Βαλπροΐκό οξύ ενδοφλεβίως

    status epilepticus 5

    Η διαζεπάμη που μπορεί να χορηγηθεί από το ορθό συνταγογραφείται συχνά σε άτομα με επιληψία. 

    Οι βενζοδιαζεπίνες είναι η προτιμώμενη αρχική θεραπεία μετά την οποία, συνήθως, χορηγείται και  φαινυτοΐνη ή φωσφενυτοΐνη.

    Οι κατευθυντήριες γραμμές πρώτων βοηθειών για επιληπτικές κρίσεις δηλώνουν ότι, κατά κανόνα, ένα ασθενοφόρο πρέπει να ζητηθεί για επιληπτικές κρίσεις που διαρκούν περισσότερο από πέντε λεπτά (ή νωρίτερα εάν αυτό είναι το πρώτο επεισόδιο κατάσχεσης του ατόμου και δεν είναι γνωστοί παράγοντες επιβίωσης ή εάν συμβαίνει επιληπτική κατάσταση σε άτομο με επιληψία των οποίων οι επιληπτικές κρίσεις προηγουμένως απουσίαζαν ή ελέγχονταν καλά για σημαντικό χρονικό διάστημα).

    Βενζοδιαζεπίνες

    Όταν χορηγείται ενδοφλεβίως, η λοραζεπάμη φαίνεται να είναι ανώτερη από τη διαζεπάμη για τη διακοπή της επιληπτικής δραστηριότητας. Η ενδομυϊκή μιδαζολάμη φαίνεται να είναι μια λογική επιλογή.

    Η βενζοδιαζεπίνη που επιλέγεται για την αρχική θεραπεία είναι η λοραζεπάμη, λόγω της σχετικά μεγάλης διάρκειας δράσης της (2-8 ώρες) κατά την ένεση και της ταχείας έναρξης δράσης, η οποία πιστεύεται ότι οφείλεται στην υψηλή συγγένεια της για τους υποδοχείς GABA και χαμηλή διαλυτότητα στα λιπίδια, γεγονός που το αναγκάζει να παραμείνει στο αγγειακό διαμέρισμα. Εάν η λοραζεπάμη δεν είναι διαθέσιμη ή δεν είναι δυνατή η ενδοφλέβια πρόσβαση, τότε θα πρέπει να δοθεί διαζεπάμη.

    Σε αρκετές χώρες, η ενδοφλέβια κλοναζεπάμη θεωρείται ως το φάρμακο πρώτης επιλογής.  Τα αναφερόμενα πλεονεκτήματα της κλοναζεπάμης περιλαμβάνουν μεγαλύτερη διάρκεια δράσης από τη διαζεπάμη και χαμηλότερη τάση για ανάπτυξη οξείας ανοχής από τη λοραζεπάμη. 

    Ιδιαίτερα στα παιδιά, μια άλλη δημοφιλής επιλογή θεραπείας είναι η μιδαζολάμη, που δίνεται στο πλάι του στόματος ή της μύτης.  Μερικές φορές, η αποτυχία μόνο της λοραζεπάμης θεωρείται αρκετή για να χαρακτηριστεί μια περίπτωση Ε.Κ. ως ανθεκτική στη θεραπεία.

    Φαινυτοΐνη και φωσφενυτοΐνη

    Η φαινυτοΐνη είναι θεραπεία πρώτης γραμμής, αν και το προφάρμακο φωσφενυτοΐνη μπορεί να χορηγηθεί τρεις φορές πιο γρήγορα και με πολύ λιγότερες αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης. Εάν χρησιμοποιούνται αυτά ή οποιαδήποτε άλλα παράγωγα υδαντοΐνης, τότε απαιτείται καρδιακή παρακολούθηση εάν χορηγούνται ενδοφλεβίως. Επειδή οι υδαντοΐνες χρειάζονται 15-30 λεπτά για να λειτουργήσουν, μια βενζοδιαζεπίνη ή βαρβιτουρικό συχνά συγχορηγείται. Λόγω της μικρής διάρκειας δράσης της διαζεπάμης, συχνά χορηγείται μαζί.

    Βαρβιτουρικά

    Πριν από την εφεύρεση των βενζοδιαζεπινών, υπήρχαν τα βαρβιτουρικά, τα οποία εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται σήμερα εάν οι βενζοδιαζεπίνες ή οι υδαντοΐνες δεν είναι επιλογή. Αυτά χρησιμοποιούνται για να προκαλέσουν βαρβιτουρικό κώμα. Το βαρβιτουρικό που χρησιμοποιείται πιο συχνά για αυτό είναι η φαινοβαρβιτάλη. Το thiopental ή η πεντοβαρβιτάλη μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθούν για το σκοπό αυτό εάν οι επιληπτικές κρίσεις πρέπει να σταματήσουν αμέσως ή εάν το άτομο έχει ήδη επηρεαστεί από την υποκείμενη ασθένεια ή από τοξικές / μεταβολικές προκαλούμενες κρίσεις. Ωστόσο, σε αυτές τις καταστάσεις, το thiopental είναι ο παράγοντας επιλογής.

    Καρβαμαζεπίνη και βαλπροϊκό οξύ

    Το βαλπροϊκό οξύ διατίθεται για χορήγηση ενδοφλεβίως και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επιληπτική κατάσταση. Η καρβαμαζεπίνη δεν διατίθεται σε ενδοφλέβια σύνθεση και δεν παίζει κύριο ρόλο στην επιληπτική κατάσταση. 

    Εάν το βαλπροϊκό οξύ αποδειχθεί αναποτελεσματικό ή αν τα βαρβιτουρικά δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κάποιο λόγο, τότε μπορεί να δοκιμαστεί ένα γενικό αναισθητικό όπως η προποφόλη. Μερικές φορές χρησιμοποιείται δεύτερο μετά την αποτυχία της λοραζεπάμης. Αυτό θα συνεπάγεται τον τεχνητό αερισμό του ατόμου. Η προποφόλη έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική στην καταστολή των τραυματισμών που παρατηρούνται στην επιληπτική κατάσταση.

    Η κεταμίνη, ένα ανταγωνιστικό φάρμακο NMDA, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως έσχατη λύση για την επιληπτική κατάσταση ανθεκτική στα φάρμακα. [

    Η λιδοκαΐνη έχει χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις που δεν βελτιώνονται με άλλα πιο συνηθισμένα φάρμακα. Μια ανησυχία είναι ότι οι επιληπτικές κρίσεις ξεκινούν ξανά 30 λεπτά μετά τη διακοπή των φαρμάκων. Επιπλέον, δεν συνιστάται σε άτομα με προβλήματα καρδιάς ή ήπατος.

    Η αλλοπρεγνανολόνη μελετάται σε μια κλινική δοκιμή για τη θεραπεία της επιληπτικής κατάστασης που είναι εξαιρετικά ανθεκτική. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Θεραπευτικά επίπεδα ορού εντιεπιληπτικών κρίσεων, καθορίζεται ένα σχήμα συντήρησης με αντιεπιληπτικά φάρμακα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η θνησιμότητα και θνητότητα καθορίζονται από την οξεία βλάβη του ΚΝΣ, το στρες καθώς και την διαταραχή από επανειλημμένες επιληπτικές κρίσεις
    • Αίτια θανάτου - καρδιοπνευμονική  αναστολή, νεφρική ανεπάρκεια, υπερθερμία, πνευμονία από εισρόφηση, το υποκείμενο πρόβλημα ή την θεραπεία που υιοθετήθηκε.
    • Τα αντιεπιληπτικά φάρμακα προκαλούν καταστολή του αναπνευστικού και καρδιαγγειακού συστήματος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Η θνητότητα κυμαίνεται στο 10-35% (3-8% στα παιδιά), και εξαρτάται συνήθως από το υποκείμενο αίτιο. Παρατεταμένες επιληπτικές κρίσεις (>30-60 min) μπορεί να προκαλέσουν νευρολογική βλάβη ακόμη και τον θάνατο.

    Μεταξύ 10 και 30% των ατόμων που παθαίνουν επιληπτική κατάσταση πεθαίνουν εντός 30 ημερών. Η μεγάλη πλειοψηφία αυτών των ανθρώπων έχει μια υποκείμενη κατάσταση του εγκεφάλου που προκαλεί την επιληπτική  κατάσταση όπως όγκος εγκεφάλου, εγκεφαλική λοίμωξη, εγκεφαλικό τραύμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο. Ωστόσο, τα άτομα με διάγνωση επιληψίας που έχουν επιληπτική κατάσταση έχουν, επίσης, αυξημένο κίνδυνο θανάτου εάν η κατάστασή τους δεν σταθεροποιηθεί γρήγορα.

    status epilepticus 6

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η αιτία ή η υποκείμενη παθολογική κατάσταση που σχετίζεται με την Ε.Κ. ποικίλλει ευρέως ανάλογα με την ηλικία. Στους ενήλικες συνήθως σχετίζεται με γνωστό πρόβλημα π.χ. γνωστό ιστορικό επιληψίας, στέρηση οινοπνεύματος, ή επίκτητη βάβη του ΚΝΣ (ιδιαίτερα στους μετωπιαίους λοβούς)

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ 

    Παιδιατρικό: Χαμηλότερη θνητότητα. Πιο συχνά απαντάται στην Ε.Κ. σαν πρώτη επιληπτική κρίση λόγω: πυρετικών σπασμών, ιδιοπαθούς επιληψίας, λοίμωξης του ΚΝΣ, μεταβολικών διαταραχών.

    Γηριατρικό: Είναι πιο πιθανό να αναπτύσσουν Ε.Κ. δευτεροπαθώς από μεταβολή της φαρμακολογικής θεραπείας (μη συμμόρφωση ασθενούς, αλληλεπιδράσεις ή τοξικότητα των φαρμάκων), έχουν την τάση να έχουν εντοπισμένες βλάβες στο ΚΝΣ (συνήθως στον μετωπιαίο λοβό)

    Άλλα: Η νεογνική Ε.Κ. σχετίζεται, συνήθως, με μηνιγγίτιδα ή μεταβολικές διαταραχές (έλλειψη ασβεστίου, μαγνησίου ή πυριδοξίνης) και απαιτεί προσωπική αξιολόγηση ως προς την υποκείμενη αιτία.

    ΚΥΗΣΗ

    • Φαινυτοΐνη - χρήση με προσοχή (αυξημένος κίνδυνος συγγενών ανωμαλιών κατά το 1ο τρίμηνο)
    • Φαινοβαρβιτάλη - χρήση με προσοχή

    Άλλες μορφές επιλιηπτικής κατάστασης:

    • Εστιακή κινητική επιληπτική κατάσταση - αρχίζει περιφερικά με κλονικές σπασμωδικές κινήσεις, με κεντρική επέκταση, οι οφθαλμοί και η κεφαλή κλίνουν σε αντίθετη κατεύθυνση από την εστία της βλάβης, μπορεί να εξελιχθεί σε γενικευμένη επιληπτική κατάσταση και συνήθως, υπάρχει υποκείμενη παθολογική κατάσταση του ΚΝΣ. Αντιμετωπίζεται, όπως, η τονικοκλονική επιληπτική κατάσταση. Μπορεί να ανταποκριθεί στην καρβαμαζεπίνη.
    • Epilepsia partialis continua (τμηματική επιληψία) - ταχέως επαναλαμβανόμενες εστιακές σπασμωδικές κινήσεις χωρίς απώλεια συνείδησης, επιδεινώνεται από τις εκούσιες κινήσεις μπορεί να επιμείνει για ώρες ή και μέρες, πτωχή ανταπόκριση στην θεραπεία, συχνά σχετίζεται με υποκείμενη παθολογική κατάσταση. Συνιστάται η φαινοβαρβιτάλη και η διαζεπάμη
    • Μυοκλωνική επιληπτική κατάσταση - ξαφνικές σπασμωδικές συσπάσεις των άκρων, συνήθως δευτεροπαθείς από διάχυτη νευρολογική ή μεταβολική διαταραχή, το επίπεδο συνείδησης συνήθως διατηρείται. Θεραπεία με διαζεπάμη
    • Μεικτού τύπου μερική επιληπτική κατάσταση (ψυχοκινητική επιληπτική κατάσταση) - βραχείας διάρκειας επιληπτικές κρίσεις με αυτομστισμούς (π.χ. πλατάγισμα χειλέων, τυχαία βολβοστροφή, μασητικές κινήσεις, προσήλωση βλέμματος), ακολουθείται από συγχυτική κατάσταση, διαρκείας 10 λεπτών, χωρίς ούρα, βολβοστροφή προς τα άνω, με ακανόνιστες μυοκλωνικές σπασμωδικές κινήσεις, αυτοματισμούς, χωρίς σύγχυση μετά την προσβολή, μπορεί να εξελιχθεί σε γενικευμένη επιληπτική κατάσταση. Σε μια τέτοια περίπτωση, αντιμετωπίζεται όπως η τονικοκλονική επιληπτική κατάσταση
    • Νεογνική επιληπτική κατάσταση- ήπια πολυεστιακά, κλονικά τονικά και μυοκλονικά χαρακτηριστικά, κίνδυνος εγκεφαλικής αιμορραγίας, μηνιγγίτιδα και μεταβολικές διαταραχές (ανεπάρκεια ασβεστίου, μαγνησίου, πυριδοξίνης) πιο συχνά. Η θεραπεία ξεκινάει με φαινοβαρβιτάλη και διαζεπάμη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    status epilepticus 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Tourettte και κάνναβη

    Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Κάνναβη και επιληψία

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Καρκίνος εγκεφάλου και κάνναβη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Η κάνναβη μειώνει τη χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων

    Θέλει προσοχή η χορήγηση φυλλικού οξέος στην επιληψία

    Κετογενική δίαιτα

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Βαρβιτουρικά

    Αφιέρωμα για την παγκόσμια ημέρα επιληψίας

    Ζαμπούκος ο μαύρος

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Μην κόβετε το αλκοόλ απότομα

    Τι να κάνετε αν κάποιος κάνει σπασμούς

    Κόλπα για να ρίξετε τον πυρετό

    Φάρμακο για την επιληψία

    To μαγνήσιο και τα οφέλη του

    Επιληψία του κροταφικού λοβού

    Κροταφική επιληψία

    Εγκεφαλική αιμορραγία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για το δεντρολίβανο

    Βιοανάδραση

    Ο γλυκάνισος

    Ιατρικές συνταγές με το γκι

    Φασκόμηλο

    Προοδευτική ατροφία του προσώπου

    Ο βασιλικός

    Βαλεριάνα

    Απήγανος

    Αψιθιά

    Σύνδρομο Cornelia de Lange

    Μηνιγγίτιδα

    Τρομώδες παραλήρημα

    Το σύνδρομο Rett

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Τι είναι η εκλαμψία

    Σύνδρομο Angelman

    Ρομποτική νευροχειρουργική

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Πασιφλόρα

    Μήπως έχετε συχνά ψευδαισθήσεις;

    Νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά

    Bupleurum kakiskalae

    Θεραπεία για την δύσκολη επιληψία

    Εμφυτεύματα εγκεφάλου για την θεραπεία της επιληψίας

    Επιληπτικές κρίσεις στον ύπνο

    Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα

    www.emedi.gr