Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013 22:23

Νορεπινεφρίνη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Οι δράσεις της νορεπινεφρίνης στον ανθρώπινο οργανισμό

Η νορεπινεφρίνη ή νοραδρεναλίνη είναι  κατεχολαμίνη μία ορμόνη παραπλήσια της αδρεναλίνης (επινεφρίνης), η οποία παράγεται από τον επινεφριδιακό μυελό. Είναι, κυρίως, αγγειοσυσπαστική ουσία, με ελάχιστη επίδραση στην καρδιακή παροχή.

Η νορεπινεφρίνη συντίθεται από μία σειρά ενζυματικών σταδίων στο μυελό των επινεφριδίων και στους μεταγαγγλιακές νευρώνες του συμπαθητικού νευρικού συστήματος από το αμινοξύ τυροσίνη.

Ως νευροδιαβιβαστής, απελευθερώνεται από τους περισσότερους συμπαθητικούς μεταγαγγλιακoύς νευρώνες και από ορισμένους νευρώνες του εγκεφάλου.


Τι κάνει η νοραδρεναλίνη

Ο πρωταρχικός ρόλος της νορεπινεφρίνης, όπως και της αδρεναλίνης, είναι η διέγερση. Όταν αισθάνεστε ένταση και άγχος, ο εγκέφαλος μοιάζει να «ξυπνά» και είστε πιο επικεντρωμένοι, έτοιμοι να ανταποκριθείτε στις περιστάσεις.

Η νορεπινεφρίνη βοηθά, επίσης, στη μετατόπιση της ροής του αίματος από περιοχές, οι οποίες μπορεί να μην είναι τόσο ζωτικής σημασίας, όπως το δέρμα, σε εκείνες που είναι πιο βασικές περιοχές, όπως οι  μύες, έτσι ώστε να μπορεί ο οργανισμός να αντιδράσει και να «εγκαταλείψει» την αγχωτική σκηνή.

Παρά το γεγονός, ότι η νορεπινεφρίνη μπορεί να φαίνεται περιττή, εξαιτίας της ύπαρξης της αδρεναλίνης, οι δύο ορμόνες λειτουργούν σαν εφεδρικό σύστημα του οργανισμού.

Η νορεπινεφρίνη, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τις διαταραχές της προσοχής, την κατάθλιψη, και την υπόταση. Η νορεπινεφρίνη, όπως και οι άλλες κατεχολαμινες, δεν μπορεί να διασχίσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, έτσι ώστε φάρμακα όπως οι αμφεταμίνες να είναι απαραίτητες για την αύξηση των επιπέδων του εγκεφάλου.


Διαταραχές της προσοχής

Η νορεπινεφρίνη, όπως η ντοπαμίνη, παίζει ένα μεγάλο ρόλο στην προσοχή και την εστίαση. Τα άτομα με τέτοιες διαταραχές, παίρνουν ψυχοφάρμακα, όπως η μεθυλφαινιδάτη  και οι αμφεταμίνες  για αυξηθούν τα  επίπεδα νορεπινεφρίνης και ντοπαμίνης. Η  Atomoxetine που είναι ένας εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης νορεπινεφρίνης, είναι ένα μοναδικό φάρμακο για την διαταραχή προσοχής  ADHD, καθώς επηρεάζει μόνο την νορεπινεφρίνη, και όχι την ντοπαμίνη. Ωστόσο, μπορεί να μην είναι τόσο αποτελεσματική όσο άλλα ψυχοδιεγερτικά.


Η κατάθλιψη

Μείζων καταθλιπτική διαταραχή

Οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης είναι αντικαταθλιπτικά, που αυξάνουν την ποσότητα της σεροτονίνης και της νορεπινεφρίνης στα μετασυναπτικά κύτταρα στον εγκέφαλο. Υπάρχει κάποια πρόσφατα στοιχεία ότι οι SNRIs μπορούν, επίσης,  να αυξήσουν την ντοπαμίνη. Ως εκ τούτου, οι αντικαταθλιπτικές επιδράσεις που συνδέονται με την αύξηση των επιπέδων νορεπινεφρίνης μπορεί σε μεγάλο βαθμό οφείλονται στην ταυτόχρονη αύξηση της ντοπαμίνης (ιδίως στον προμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου).

Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά αυξάνουν την δραστηριότητα  της νορεπινεφρίνης. Συχνές παρενέργειες είναι η καταστολή, ξηροστομία, δυσκοιλιότητα, φλεβοκομβική ταχυκαρδία, διαταραχές μνήμης, ορθοστατική υπόταση, θολή όραση, και  αύξηση του σωματικού βάρους. Για το λόγο αυτό, έχουν σε μεγάλο βαθμό έχουν αντικατασταθεί από τα νεότερα επιλεκτικής επαναπρόσληψης των φαρμάκων. Αυτά περιλαμβάνουν τους  SSRIs, π.χ. φλουοξετίνη που έχουν μικρή ή καθόλου επίδραση επί της νορεπινεφρίνης, και τα νεότερα SNRIs που περιγράφονται παραπάνω, όπως βενλαφαξίνη και ντουλοξετίνη.


Σχιζοφρένεια

Μια γνωστή παρενέργεια που σχετίζεται με τη σχιζοφρένεια και  είναι γνωστή ως ακαθησία  βρέθηκε να σχετίζεται με αυξημένα επίπεδα νορεπινεφρίνης. Δεδομένα υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα των νέων αντιψυχωτικών που ασχολούνται με αγωνισμό των υποδοχέων ΝΜϋΑ γλουταμινικού, που σχετίζεται με τη ρύθμιση της πρόσληψης νορεπινεφρίνης, η οποία με τη σειρά της επηρεάζει την κίνηση του γλουταμινικού. Αυτό υποδηλώνει ότι η σχιζοφρένεια μπορεί στην πραγματικότητα να έχει μια μεγαλύτερη συσχέτιση με την ανώμαλη επαναπρόσληψη νορεπινεφρίνης και λιγότερο της ντοπαμίνης, η οποία μπορεί πράγματι να είναι υπεύθυνη για ένα μεγάλο μέρος του μηχανισμού της απελευθέρωσης γλουταμινικού.


Υπόταση

Η νορεπινεφρίνη χρησιμοποιείται, επίσης ως αγγειοσυσπαστικό φάρμακο (Levophed), για ασθενείς με κρίσιμη υπόταση. Δίνεται ενδοφλεβίως και ενεργεί στους α1 και α2 αδρενεργικούς υποδοχείς για να προκαλέσει αγγειοσύσπαση. Οι επιδράσεις της συχνά περιορίζονται στην αύξηση της πίεσης του αίματος μέσω δραστικότητας αγωνιστού επί α1 και α2 υποδοχέων, προκαλώντας μία προκύπτουσα αύξηση στην περιφερική αγγειακή αντίσταση.

Σε υψηλές δόσεις, και ιδιαίτερα όταν συνδυάζεται με άλλα αγγειοσυσπαστικά, μπορεί να οδηγήσει σε ισχαιμία άκρων. Η νορεπινεφρίνη χρησιμοποιείται, κυρίως, για τη θεραπεία ασθενών με αγγειοδιασταλτικές καταστάσεις σοκ, όπως σηπτικό σοκ και νευρογενή καταπληξία, ενώ έχει λιγότερες ανεπιθύμητες παρενέργειες σε σύγκριση με τη θεραπεία της ντοπαμίνης.

Τέλος χρησιμοποιείται ως αντιφλεγμονώδης παράγοντας στη νόσο Αλτσχάιμερ, γιατί παρέχει έναν  ενδογενή αντιφλεγμονώδη παράγοντα στο μικροπεριβάλλον γύρω από τους νευρώνες, τα νευρογλοιακά κύτταρα και τα αιμοφόρα αγγεία στο νεοφλοιό και τον ιππόκαμπο. Έως 70% των κυττάρων που εκκρίνουν νορεπινεφρίνη χάνονται στη νόσο του Alzheimer. Έχει αποδειχθεί ότι η νορεπινεφρίνη διεγείρει τη μικρογλοία να καταστείλει την επαγόμενη παραγωγή των κυτταροκινών και τη φαγοκυττάρωση, γεγονός που υποδηλώνει αυτή η απώλεια μπορεί να έχει ένα ρόλο στην πρόκληση αυτής της ασθένειας.


Διατροφικές πηγές νορεπινεφρίνης

Η βιοσύνθεση της νορεπινεφρίνης εξαρτάται από την παρουσία της L-τυροσίνης, ένα αμινοξύ που βρίσκεται στο κρέας, στους ξηρούς καρπούς, και τα αυγά. Τα γαλακτοκομικά προϊόντα, όπως, το τυρί περιέχουν, επίσης, μεγάλες ποσότητες τυροσίνης.  Ωστόσο, ο οργανισμός μπορεί να συνθέσει τυροσίνη από την φαινυλαλανίνη, ένα απαραίτητο αμινοξύ. Η τυροσίνη είναι ο πρόδρομος της ντοπαμίνης, η οποία με τη σειρά της είναι ένας πρόδρομος για την  επινεφρίνη και τη νορεπινεφρίνη.

Η σεροτονίνη, είναι ένας νευροδιαβιβαστής που είναι από πολλές απόψεις το αντίθετο των κατεχολαμινών, και άμεσα συντίθεται από ένα αμινοξύ την (τρυπτοφάνη). Όταν η σεροτονίνη καταβολίζεται στο σώμα, δεν διασπάται σε χρήσιμα υποπροϊόντα με τον τρόπο που η ντοπαμίνη αποικοδομείται σε επινεφρίνη και νορεπινεφρίνη. Αντ 'αυτού, διασπάται σε 5-υδροξυϊνδολοξικό οξύ (5-ΗΙΑ), ένα οργανικό οξύ που μπορεί να είναι επιβλαβές σε υψηλές ποσότητες. Η τρυπτοφάνη μπορεί περαιτέρω να καταβολίζεται σε κυνουρενχικό, κινολινικό και πικολινικό οξύ, επιβλαβείς ουσίες που γενικά θεωρούνται ως δείκτες της φλεγμονής του σώματος.

www.emedi.gr

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα επινεφρίδια

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα επινεφρίδια

adrenaline 1

Διαβάστηκε 9515 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2019 10:26
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σινάπι Σινάπι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σινάπι

     

    Sinapis alba - Brassica hirta

    Το σινάπι το λευκό ή Sinapis alba ή αγριοσινάπια ή σινιάβρη ή βρούβες ή γλυκόβρουβες και το σινάπι το μέλαν ή Brassica hirta γνωστά σαν λαψάνες ανήκουν στην οικογένεια των Σταυρανθών.

    Είναι μονοετή φυτά, το μαύρο μπορεί να είναι και διετές, ελαφρά χνουδωτά. Τα φύλλα του πρώτου είναι πτερόλοβα με τον ακραίο λοβό μεγαλύτερο από τους άλλους, του δεύτερου με ρηχούς λοβούς, οδοντωτά. Τα άνθη τους είναι κίτρινα και βρίσκονται σε ακραίους κόρυβους. Ο καρπός τους είναι του πρώτου μακρόστενο κεράτιο με μακρύ ράμφος και του δεύτερου τετράγωνο κεράτιο. Οι σπόροι τους είναι ωοειδείς ή σφαιρικοί με δριμεία γεύση. Ανθίζουν από το Μάρτη μέχρι το Σεπτέμβρη και μαζί με τα άλλα δύο είδη που υπάρχουν στο τόπο μας είναι συχνά σε καλλιεργημένα και ακαλλιέργητα μέρη. Θεωρούνται ζιζάνια των αγρών και είναι από τα πρώτα χόρτα που βλαστούν μετά τα πρωτοβρόχια.

    Sinapis arvensis

    Η Sinapis arvensis ή αγριοσινάπι διαφέρει από τη Sinapis alba ως προς τα φύλλα της που είναι έμμισχα και τα κεράτια που είναι λεία. Τρώγεται, αλλά προκαλεί αέρια στο στομάχι και στα έντερα. Το λάδι των σπόρων της είναι κατάλληλο για φωτισμό.

    agriosinapi

    Brassica geniculata ή Hirschfledia incana

    Λαψανίδες ή πικρόβρουβες ή πικράσταχα ή πρικόβρουβες. 

    Είναι ετήσιο φυτό μέχρι 1 μέτρο, με βλαστούς όρθιους, συχνά διακλαδισμένους, σχεδόν άφυλλους. Φύλλα βάσης έμμισχα, πτερωτά, αποτελούμενα από 5 λοβούς, ο τελευταίος των οποίων είναι μεγαλύτερος, οδοντωτός, με ένα είδος μεμβράνης στην άκρη των οδόντων. Η ταξιανθία του αναπτύσσεται πολύ μετά την άνθηση. 'Ανθη μέχρι 5 χιλ. κίτρινα. Κεράτια 8-12 χιλιοστά, κοντά, κυλινδρικά, γραμμοειδή. Το βρίσκουμε σε περιοχές χαμηλού και μέσου υψόμετρου, στις άκρες των δρόμων. Οι τρυφεροί βλαστοί, λίγο πριν την άνθηση είναι περιζήτητοι. Τρώγονται βραστοί σε σαλάτα. Επίσης, γίνονται στο τηγάνι με αυγά, σε νοστιμότατες ομελέτες.

    vroyva 1

    Το σινάπι το λευκό ή Sinapis alba ή αγριοσινάπια ή σινιάβρη ή βρούβες ή γλυκόβρουβες και το σινάπι το μέλαν ή Brassica hirta γνωστά σαν λαψάνες

    Χρήσιμα μέρη σιναπιού

    Χρήσιμα μέρη τους για φαρμακευτικούς σκοπούς είναι κυρίως οι σπόροι τους αλλά και ολόκληρο το φυτό.

    Ελάχιστες διαφορές υπάρχουν μεταξύ των δύο φυτών σαν φαρμακευτικά φυτά.

    nigra

    Μαύρο συνάπι

    Υπερισχύουν οι ιδιότητες του μαύρου σιναπιού που παλιά καλλιεργόταν σε μεγάλη κλίμακα, γιατί το αιθέριο λάδι του χρησιμοποιόταν στη φαρμακοποιία. Σήμερα εξακολουθεί να καλλιεργείται σε πιο περιορισμένη κλίμακα στην Ευρώπη και χρησιμοποιείται για φαρμακευτικούς σκοπούς, παρ' όλο που η δραστική του ουσία, το αλλυλοσιναπέλαιο, παράγεται πλέον και συνθετικά.

    Οι σπόροι του μαύρου σιναπιού περιέχουν λιπαρό λάδι που αποτελείται κυρίως από ερουκικό, ελαϊκό και λινολικό οξύ και άλλα οξέα, λευκώματα, βλέννα, ένζυμα, τη σιναπίνη, τη σιναγρίνη, τη μυροσίνη ή μυροσινάση και άλλα ένζυμα, ενώσεις θείου και άλλα άλατα. Με την παρουσία νερού και της μουροσινάσης παίρνετε το σιναπέλαιο που αποτελείται κυρίως από το αλλυλοσιναπέλαιο, που αποτελεί τη δραστική του ουσία και άλλα συστατικά.

    alba

    Άσπρο συνάπι

    Οι σπόροι του άσπρου σιναπιού περιέχουν λιπαρό λάδι, λεύκωμα, βλέννα, σιναλπίνη, ένα γλυκοζίτη, το ένζυμο μυροσίνη ή μυροσινάση, ενώσεις θείου και άλλα άλατα. Η σιναλπίνη με την παρουσία νερού διασπάται από τη μυροσίνη και δίνει το σιναλβοσιναπέλαιο που αποτελεί τη δραστική ουσία των σπόρων του σιναπιού.

    Η θεραπευτική τους ιδιότητα οφείλεται στο αλλυλοσιναπέλαιο και στο σιναλβοσιναπέλαιο αντίστοιχα, ουσίες που επενεργούν ερεθιστικά το δέρμα και προκαλούν υπεραιμία. Πιο έντονη είναι η ερεθιστική ιδιότητα του αλλυλοσιναπέλαιου.

    Σπόροι

    Οι σπόροι τους έχουν μελετηθεί διεξοδικά γιατί χρησιμοποιούνται στη φαρμακοβιομηχανία, αλλά και συγκεντρώνουν τη μεγαλύτερη ποσότητα των δραστικών ουσιών των φυτών. Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση των ιδιοτήτων τους, θα πρέπει να τονίσουμε ότι η επίδρασή τους είναι έντονη και εάν δεν ακολουθηθούν πιστά οι οδηγίες χρήσης τους, μπορεί να προκαλέσουν εκτεταμένους ερεθισμούς.

    Επίσης, οι υπερτασικοί θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στην εσωτερική χρήση των παρασκευασμάτων και αυτό λόγω της υπεραιμίας που προκαλούν και αντενδείκνυται για την υπέρταση.

    Η φαρμακοποιία κατεργάζεται τους σπόρους για να παράγει καταπλάσματα και αλοιφές.

    Μασώντας λίγους σπόρους λαψάνας έχετε τα παρακάτω αποτελέσματα:

    • Απαλύνετε τον πονόδοντο
    • Καθαρίζετε τη φωνή
    • Ενισχύετε τη λειτουργία του αναπνευστικού συστήματος 
    • Βοηθάτε στην έκκριση της χολής και των γαστρικών υγρών 
    • Διεγείρετε την όρεξη και βοηθάτε σε περιπτώσεις ανορεξίας και δυσπεπτικές καταστάσεις 
    • Βοηθάτε σε περιπτώσεις χρόνιας δυσκοιλιότητας, γιατί ρυθμίζουν την περισταλτική κίνηση των εντέρων και ευκολύνουν την απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών από τα έντερα. 

    Αντί να μασάτε σπόρους, ειδικά όταν υπάρχουν γαστρεντερικά προβλήματα, μπορείτε να προσθέσετε στο διαιτολόγιο σας τη μουστάρδα, που είναι ένα προϊόν που παράγεται από τους σπόρους των λαψάνων.

    Οι τρυφεροί βλαστοί βράζονται και γίνονται νόστιμες σαλάτες.

    Και εδώ θα πρέπει να σημειώσετε ότι η μουστάρδα θα πρέπει να χρησιμοποιείται με μέτρο, γιατί η παρουσία του σιναπέλαιου σε μεγάλη ποσότητα, ερεθίζει το βλεννογόνο του στομάχου και των εντέρων, προκαλεί υπεραιμία στη μήτρα και ερεθίζει τα νεφρά.

    Τα άτομα που υποφέρουν από υπερένταση ή νεφρική ανεπάρκεια πρέπει να το αποφεύγουν.

    Αλεύρι σπόρων λαψάνας

    Το αλεύρι αυτό μπορείτε να το ετοιμάσετε αλέθοντας ξηρούς σπόρους της ή να το αγοράσετε έτοιμο.

    Σκόνη σπόρων μουστάρδας μέσα στις κάλτσες κρατάει τα πόδια πάντα ζεστά, ειδικά για όσους έχουν κρύα πόδια και περπατάνε στα χιόνια κι έτσι αποφεύγονται τα κρυοπαγήματα.

    Χρησιμοποιείται για την παρασκευή εμπλάστρων που μπορείτε να τα ετοιμάσετε με τον ακόλουθο τρόπο:

    • Αναμειγνύετε καλά ίσες ποσότητες αλεύρι λαψάνας και σιταρένιο αλεύρι, προσθέτετε λίγο χλιαρό νερό και λίγο ξύδι και το ανακατώνετε μέχρι να πάρετε μια παχύρευστη μάζα. Το νερό θα πρέπει να είναι χλιαρό και όχι βραστό, γιατί η ψηλή θερμοκρασία αδρανοποιεί το ένζυμο μυροσινάση με αποτέλεσμα να μην έχετε τη μετατροπή των συστατικών του, σε σιναπέλαιο που είναι η δραστική ουσία των παρασκευασμάτων των σπόρων.

    Για να ετοιμάσετε το έμπλαστρο, απλώνετε την παχύρευστη αυτή μάζα σε ένα κομμάτι ύφασμα και την καλύπτετε με γάζα. Τοποθετείτε το έμπλαστρο, εξωτερικά, στο μέρος του πόνου και το αφήνετε για 15-20 λεπτά. Η διαδικασία ενέργειας του εμπλάστρου είναι η ακόλουθη: κατ' αρχήν προκαλεί ένα ελαφρύ πόνο που συνοδεύεται με μια ζεστασιά και αυτό είναι αποτέλεσμα της υπεραιμίας που προκαλείται στο δέρμα και σε αυτά έγκειται και η θεραπευτική ιδιότητα του εμπλάστρου. Εάν ο πόνος ενταθεί σε βαθμό που δεν τον ανέχεστε πριν τελειώσει ο χρόνος των 20 λεπτών, αφαιρείτε το έμπλαστρο για να αποφύγετε τυχόν εγκαύματα από την επίδραση του σιναπέλαιου και αλείφετε το μέρος με μια κρέμα.

    Τα έμπλαστρα αυτά είναι γνωστά σαν σιναπισμοί και χρησιμοποιούνται σε:

    • Νευραλγίες από μυϊκούς και νευρικούς πόνους 
    • Πνευμονίες, πλευρίτιδες και βρογχικά 
    • Ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους
    • Περιπτώσεις ψύξης, αλλά προσεκτικά γιατί συνήθως η ψύξη επηρεάζει περισσότερο το πρόσωπο όπου η επιδερμίδα είναι πιο ευαίσθητη.

    Το αλεύρι των σπόρων της λαψάνας χρησιμοποιείται και για μπάνια, ποδόλουτρα και παρασκευάσματα του σε καθαρό οινόπνευμα για εντριβές. 5 γραμμάρια σπόροι σε 2 λίτρα νερό αποτελούν ένα εξαίρετο ποδόλουτρο για τις αμυχές, τους μώλωπες και τους ρευματισμούς. Αφήνετε τα πόδια σας στο ποδόλουτρο για 10 λεπτά.

    Πολτοποιήστε σπόρους, ανακατέψτε τους με λάδι ελιάς και ζεστό νερό και φτιάξτε ένα πηκτό χυλό για τα αποστήματα, τα έλκη, τη γρίπη, τους οσφυϊκούς και αρθριτικούς πόνους και την ισχιαλγία.

    black mustard seeds clip image004

    Μπάνια

    Προσθέτουμε στο νερό του μπάνιου, που η θερμοκρασία του δε θα πρέπει να υπερβαίνει τους 45 βαθμούς Κελσίου, 200-500 γραμμάρια αλεύρι λαψάνας. Στο μπάνιο αυτό ξαπλώνετε για 15-20 λεπτά, όχι περισσότερο, και μετά μένετε στο κρεβάτι σκεπασμένοι καλά για μια περίπου ώρα, μέχρι να περάσει η υπεραιμία που έχει προκαλέσει το μπάνιο.

    Ποδόλουτρο

    Σε είκοσι λίτρα χλιαρό νερό, προσθέτετε 20-40 γραμμάρια αλεύρι λαψάνας και το διαλύετε καλά. Αφήνετε τα πόδια σας στο νερό αυτό για 15-20 λεπτά.

    Τα μπάνια και τα ποδόλουτρα αυτά βοηθούν σε περιπτώσεις κρυολογημάτων, πονοκεφάλων και μητρίτιδας.

    Spiritus Sinapis

    Διαλύετε 2 γραμμάρια αλεύρι λαψάνας σε 100 γραμμάρια καθαρό οινόπνευμα ή τσικουδιά. Το παρασκεύασμα αυτό θα πρέπει να ετοιμάζεται φρέσκο κάθε φορά που θέλετε να το χρησιμοποιήσετε, γιατί όσο περνούν οι ώρες, ολοένα και περισσότερη ποσότητα του αλλυλοσιναπέλαιου, μετατρέπεται στο υγρό σε μια αδρανή ουσία, την αλλυλουρεθάνη, που αχρηστεύει τη θεραπευτική του ιδιότητα.

    Το διάλυμα αυτό χρησιμοποιείται με εντριβές σαν ερεθιστικό του δέρματος σε περιπτώσεις ψύξης, σε εγκεφαλικές συμφορήσεις και σε περιπτώσεις που θέλετε να επιτύχετε υπεραιμία για θεραπευτικούς σκοπούς, όπως σε νευραλγίες, αρθριτικούς και ρευματικούς πόνους.

    Δουλεύετε λίγο σιναπάλευρο με μέλι και παίρνετε ένα κουταλάκι του καφέ σε παροξυσμό βήχα και σε κρίσεις χολής. Αν το μείγμα είναι στερεό, τότε παίρνουμε ένα με δύο σβώλους όσο ένα ρεβίθι στο μέγεθος.

    Σε εκτεταμένους μώλωπες, συστήνεται αλεύρι λαψάνας ή χοντροκοπανισμένοι σπόροι σε ολιγόλεπτη επίθεση, για να καταπολεμηθεί ο πόνος και να διαλυθεί το αιμάτωμα.

    Σε δερματικά προβλήματα όπως η ψωρίαση βοηθά επίσης το αλεύρι των σιναπιών.

    Για το σκοπό αυτό διαλύετε το αλεύρι σε ξύδι και το κάνετε κατάπλασμα, αφού πρώτα κοιτάζετε να καθαρίσετε το δέρμα από τις κρούστες στην ψωρίαση και να γδάρετε τα σπυράκια στην τροφή για να μπορεί να δράσει το κατάπλασμα.

    Στις βόρειες χώρες, όπου το κρύο είναι τσουχτερό, συνηθίζουν να ρίχνουν στις κάλτσες τους λίγο αλεύρι λαψάνας, πριν βγουν στο χιόνι για να κρατούν τα πόδια τους ζεστά, ειδικά όταν ξέρουν ότι θα παραμείνουν για ώρες στην ύπαιθρο. 

    Το αλεύρι τους χρησιμοποιείται στην παρασκευή της μουστάρδας.

    Αλοιφή

    Πολτοποιήστε 150 γραμμάρια ρίζες και προσθέστε αλάτι και 2 κουταλιές βάση κρέμας και βάλτε τη στο πονεμένο μέρος και χρησιμοποιήστε τη για το άσθμα, την πνευμονία, τη βρογχίτιδα, τις νευραλγίες και τους ρευματισμούς.

    Φυτό

    Φρέσκια η λαψάνα χρησιμοποιείται ωμή ή βρασμένη.

    Μασώντας φύλλα λαψάνας τονώνετε τα ούλα και με την υπεραιμία που δημιουργείται, βοηθά σε περιπτώσεις ουλίτιδας. Μπορεί συνάμα να χρησιμοποιηθεί και σαν αποχρεμπτικό μέσο, όμως λόγω του ερεθισμού που προκαλεί στο βλεννογόνο, καλά είναι να μην υπερβάλλετε, γιατί ο παρατεταμένος ερεθισμός του βλεννογόνου, μπορεί να προκαλέσει παροξυσμό βήχα.

    Βρασμένη η λαψάνα με λαδολέμονο είναι ένα θερμαντικό φαγητό και καθαρτικό του αίματος, που βοηθά στην τόνωση του οργανισμού, σε γρίπες και βρογχικά, ακόμη και σε περιπτώσεις ψύξης. 

    Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και το αφέψημά της.

    Αφέψημα

    Βράζουμε λαψάνα σε νερό όσο να την καλύψει, σουρώνετε και χρησιμοποιείστε το υγρό.

    Το αφέψημα αυτό ζεστό με μέλι βοηθά σαν θερμαντικό σε περιπτώσεις ψύξης, σε κρυολογήματα, γρίπες και σε βρογχικά.

    Εξωτερικά βοηθά με πλύσεις για την περιποίηση πληγών και για τη γρήγορη επούλωση τους.

    Η λαψάνα χρησιμοποιείται σαν τροφή, βρασμένη μόνη της ή σε συνδυασμό με άλλα χόρτα ή και με διάφορα όσπρια όπως φακές και ρεβίθια.

    Ζεστό ρόφημα φτιαγμένο από φρέσκο αγριοσινάπι χρησιμοποιείται για τα κρυολογήματα και τη δυσκοιλιότητα. Είναι, επίσης, αντιφλεγμονώδες και χωνευτικό.

    Πολλοί χρησιμοποιούν το αφέψημα για να ψήνονται πιο γρήγορα τα σκληρά κρέατα, τα φασόλια και οποιοδήποτε άλλο όσπριο ή λαχανικό.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    white mustard seeds sinapis alba

    Διαβάστε, επίσης,

    Διαλέξτε τα ανθοϊάματά σας

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με νεροκάρδαμο

    Υγεία από το φαρμακείο της φύσης

    Τα πιο νόστιμα και υγιεινά λουκάνικα

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το βήχιο Χρήσιμες πληροφορίες για το βήχιο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με βήχιο

    Tussilago farfara

    Το βήχιο το σιτόφυγο ή Tussilago farfara ή χαμολεύκη ή χαμόλευκα ή βηκιό ή βήχανη ή γλυκομάννα, ανήκει στην οικογένεια των Συνθετών.

    Είναι μικρό φυτό με πολυετές ρίζωμα. Έχει φύλλα καρδιόσχημα, πλατιά, ακανόνιστα οδοντωτά, χνουδωτά στην κάτω επιφάνειά τους, με μακρύ μίσχο και εμφανίζονται μετά την άνθηση. Τα άνθη τους είναι κίτρινα κεφάλια σε μικρό μίσχο. Ο καρπός του είναι αχαίνιο με πάππο. Ανθίζει από το Μάρτη μέχρι τον Απρίλη και το συναντούμε στα ημιορεινά και ορεινά μέρη, σε υγρές συνήθως τοποθεσίες, σε δροσερά και υγρά αργιλοασβεστώδη εδάφη.  Πολυετές φυτό με χοντρό ρίζωμα, από το οποίο ξεπετάγονται την άνοιξη ανθικοί, βλαστοί τριχωτοί, λεπιδοειδείς, με ένα μόνο κεφάλι, με κίτρινα γλωσσοειδή ανθίδια, αρσενικά στο κέντρο και θηλυκά στις άκρες. Τα φύλλα παρουσιάζονται μετά την άνθιση, γεγονός που εξηγεί τη λατινική ονομασία filius ante patrem (ο γιος πριν τον πατέρα) και είναι βαμβακώδη στο κάτω μέρος. Ο καρπός έχει μορφή λευκού λοφίου και μοιάζει αμυδρά με ίχνος ποδιού γαϊδάρου.

    Είναι φυτό που κατά τόπους έχει διαφορετικές ονομασίες ανάλογα με την έννοια που του αποδίδουν.

    Η λατινική του ονομασία προέρχεται από τις λέξεις "tussis" που σημαίνει βήχω και "agere" που σημαίνει αποδιώχνω, λόγω της θεραπευτικής του ιδιότητας για το βήχα. Το όνομα "φαρφάρα" προσδιορίζει το χνούδι των φύλλων του, που δίνει την αίσθηση ότι είναι πασπαλισμένα με αλεύρι.

    Οι Έλληνες το ονομάζουν "βήχιο" λόγω της αντιβηχικής του ιδιότητας.

    Κατά το Μεσαίωνα το αποκαλούσαν "Filius ante patrem", ονομασία που αναφέρεται στο χαρακτηριστικό του να φυτρώνουν τα φύλλα του μετά που θα μαρανθούν τα άνθη του. Οι Γάλλοι το αποκαλούν "Pas-d'ane", πόδι του γαϊδάρου, γιατί το σχήμα των φύλλων του, τους δίνει αυτή την αίσθηση.

    Γνωστό από την αρχαιότητα σαν βότανο είναι η χαμολεύκη του Διοσκουρίδη.

    vixio 1

    Χρήσιμα μέρη του για θεραπευτικούς σκοπούς

    Τα φύλλα και τα άνθη του.

    Συστατικά βήχιου

    Περιέχουν βλέννα που με υδρόλυση μετατρέπεται σε γαλακτόζη, γλυκόζη, αραβινόζη, ξυλόζη, ραμνόζη και ριβόζη. Περιέχουν ακόμη ένα πικρό γλυκοσίδιο την τουσιλαγίνη στην οποία ωφείλεται η αντιβηχική του ιδιότητα, σαπωνίνες, ταννίνη, ινουλίνη, δεξτρίνη, γαλλικό, μηλικό και ασκορβικό οξύ, ασβέστιο, κάλιο και θείο.

    Τα άνθη του περιέχουν φυτοστερόλες, φλαβονοειδή γλυκοσίδια, όπως η ρουτίνη και η υπερίνη.

    Ιδιότητες και ενδείξεις βήχιου

    Είναι από παλιά γνωστές οι ιδιότητές του να καταλαγιάζει το βήχα και να ανακουφίζει από τη δύσπνοια.

    Έχει ακόμη μαλακτικές, αντιφλεγμονώδεις, αποχρεμπτικές ιδιότητες και καταπραΰνει τις φλεγμονές του βλεννογόνου του αναπνευστικού και γαστρεντερικού συστήματος.

    Συστήνεται για τις παθήσεις του αναπνευστικού, όπως τραχειΐτιδα, φαρυγγίτιδα, λαρυγγίτιδα, γρίπη και κρυολόγημα, βήχα οποιασδήποτε αιτιολογίας, όπως βήχα ασθματικών, καπνιστών, φθισικών κ.α.

    Συστήνεται για φλεγμονές του βλεννογόνου του στομαχιού και των εντέρων, είναι ορεκτικό και βοηθά στη διαδικασία της πέψης. 

    Μαζί με άλλα διουρητικά βότανα συστήνεται για φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος. 

    Τα άνθη του συστήνονται σε ακανόνιστα έμμηνα, γιατί τα στεροειδή που περιέχουν βοηθούν τον οργανισμό να ξεπεράσει το πρόβλημα. 

    Εξωτερικά συστήνονται σε περιπτώσεις φλεβίτιδας, ειδικά για τη διάρρηξη των τριχοειδών αγγείων στο πρόσωπο, σε πληγές, έλκη, κάλους, εγκαύματα και λειχήνες.

    vixio 2

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με βήχιο

    Αφέψημα

    Αφήνετε δύο κουταλιές της σούπας ξηρά φύλλα και άνθη, ψιλοκομμένα, σε μισό λίτρο νερό να φουσκώσουν για λίγα λεπτά, τα βάζετε στη φωτιά και μόλις φθάσουν στο σημείο βρασμού τα απομακρύνετε, τα αφήνετε σκεπασμένα για άλλα δέκα λεπτά, σουρώνετε και πίνετε 3-5 φλυτζάνια την ημέρα. Τα μέρη του φυτού ζεστά τα χρησιμοποιούμε με κομπρέσες στο πρόσωπο, σε πληγές και εγκαύματα. Είναι καλό για καθαρισμό των πυωδών τραυμάτων. Για τη φυματίωση μια βουλγάρικη συνταγή συστήνει ένα δυνατό αφέψημα φύλλων. Βράζετε μέχρι το νερό να μείνει μισό και το πίνετε σε μια ημέρα και τα βρασμένα φύλλα τα βάζετε κατάπλασμα στο στήθος.

    Φρέσκα φύλλα

    Τα φρέσκα φύλλα του, λιωμένα και ζυμωμένα με λίγο μέλι, τα χρησιμοποιούμε σαν κατάπλασμα για τις εξωτερικές του χρήσεις. Για τα εγκαύματα δίνει καλύτερα αποτελέσματα το κατάπλασμα από λιωμένα φύλλα σε γάλα. Τα τρυφερά φύλλα τρώγονται ωμά, σε σαλάτα, με συνοδεία άλλων χόρτων ή βραστά. Φύλλα και άνθη βρασμένα χρησιμοποιούνται ως κατάπλασμα για τους καλογήρους, τα σπυριά και τα αποστήματα.

    Χυμός

    Ο χυμός των λιωμένων φύλλων του σε δοσολογία 6 κουταλάκια του γλυκού την ημέρα βοηθά σε προβλήματα φυματίωσης. Μπορεί να αναμειγνύεται με μέλι για αν το παίρνουν πιο εύκολα. 

     

    Ξηρά φύλλα

    Τα ξηρά του φύλλα τυλιγμένα σε τσιγάρο, συστήνεται να το καπνίζουν για ανακούφιση οι ασθματικοί και όσοι έχουν πρόβλημα πνευμόνων. Η μεγάλη περιεκτικότητα των φύλλων σε ψευδάργυρο εξηγεί τη δυνατότητα επούλωσης που έχουν.

    Σκόνη

    Σε σκόνη χρησιμοποιείται για τα δερματικά έλκη.

    Βάμμα

    Σε βάμμα χρησιμοποιείται για τους πονόδοντους και τους ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    00398968 Coltsfoot tea Tussilago farfara

    Διαβάστε, επίσης,

    Σημαντικές πληροφορίες για τη Δοθιήνωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες

    Αντιμετωπίστε το βήχα σας με φυσικά μέσα

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν βήχιο

    Τα καλύτερα φυτά για να καθαρίσετε τους πνεύμονές σας

    Λαρυγγίτιδα

    Λαρυγγοτραχειοβρογχίτιδα

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τη βρογχίτιδα

    Πλύσεις για την φαρυγγίτιδα

    Τεστ αναπνοής για τις λοιμώξεις του πνεύμονα

    Οξεία βρογχίτιδα

    Θεραπεία άσθματος

    Βήχιο

    Κόλπο για την αποτελεσματική θεραπεία των δοθιήνων

    Τα βότανα για την κυστίτιδα

    Οι βιταμίνες για τα έλκη

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Φαινόμενο του Raynaud

    Φαινόμενο του Raynaud είναι αγγειοσυσπαστική διαταραχή που εκδηλώνεται αμφοτερόπλευρα με περιοδικά επεισόδια έντονης ωχρότητας και μετά κυάνωσης των δακτύλων των χεριών (σπανίως των ποδιών) μετά από έκθεση στο κρύο.

    Με τη θερμότητα προκαλείται αγγειοδιαστολή και έντονη ερυθρότητα που ακολουθείται από οίδημα, αίσθημα σφύξεων και παραισθήσεις. Υποχωρεί με τη θερμότητα. Μπορεί να προκληθεί από συναισθηματική ένταση. Οι αντίχειρες, σπανίως, προσβάλλονται. Στο 13% των περιπτώσεων μπορεί να ατροφήσουν οι θηλές των δαχτύλων, και να εμφανισθούν ισχαιμικά έλκη στις άκρες των δακτύλων.

    50% ιδιοπαθής ή πρωτοπαθής νόσος του Raynaud, 50% δευτεροπαθής (φαινόμενο Raynaud)

    • Νόσος - προοδευτική, συμμετρική. Προσβάλλει τα δάχτυλα των χεριών, σπανίως των ποδιών. Η αναλογία γυναικών/ανδρών είναι 4:1. Ηλικίες μεταξύ 15-45. Με την πάροδο του χρόνου ο αγγειοσπασμός είναι συχνότερος και πιο έντονος. Δεν εμφανίζεται γάγγραινα, σπανίως, έλκη. Εφ' όσον δεν υπάρχει υποκείμενη νόσος η  διάγνωση τίθεται μόνο μετά από δύο χρόνια. Μπορεί να συνοδεύεται από σπασμό των στεφανιαίων αγγείων ή πρωτοπαθή πνευμονική υπέρταση. Στις αρτηρίες των δακτύλων δεν διαπιστώνονται βλάβες ιστολογικώς 
    • Το φαινόμενο - μπορεί να είναι ετερόπλευρο, ασύμμετρο, μπορεί να προσβάλλονται μόνο ένα ή δύο δάχτυλα. Συνήθως, με την πάροδο του χρόνου διαπιστώνονται συνυπάρχουσες υποκείμενες παθήσεις. Συνήθως, έχει χειρότερη πρόγνωση και μεγαλύτερη από ό,τι η πρωτοπαθής νόσος

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Μυοσκελετικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 40 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο:

    • Γυναίκες > άνδρες (4:1 στην πρωτοπαθή νόσο)
    • Άνδρες = γυναίκες (δευτεροπαθής)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    • Με την έκθεση στο κρύο οι άκρες των δακτύλων παίρνουν χρώμα λευκό/ωχρό, μετά κυανό, ενώ με τη θερμότητα ερυθρό και με πόνο 
    • Οι ράγες των δακτύλων εμφανίζουν εξελκώσεις, ενώ σε βαρεία μακροχρόνια περιστατικά (10-13% των περιπτώσεων) καταλήγουν σε αυτόματους ακρωτηριασμούς 
    • Στην πρωτοπαθή νόσο η φυσική εξέταση είναι χωρίς παθολογικά ευρήματα, στη δευτεροπαθή μπορεί να διαπιστωθεί υποκείμενο αγγειακό ή αυτοάνοσο νόσημα

    ΑΙΤΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    Στην πρωτοπαθή μορφή μπορεί να ενέχεται ιδιοσυγκρασιακή ευαισθησία των αγγείων των δακτύλων στους β-αδρενεργικούς υποδοχείς. Στο δευτεροπαθές Raynaud μπορεί να ενέγχονται οι υποδοχείς της σεροτονίνης (5-HT2). Διαταραχές των αιμοπεταλίων και της γλοιότητας του αίματος μπορεί, επίσης, να ευθύνονται

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    • Κάπνισμα 
    • Προϋπάρχουσα αυτοάνοση νόσος ή νόσος του συνδετικού ιστού

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Αποφρακτική θρομβαγγειΐτιδα (Νόσος Buerger) στους άνδρες, προσβάλλει τα κάτω άκρα, μόνο σε ποσοστό μικρότερο του 5% υπάρχει προσβολή των άνω άκρων, 90% εμφανίζουν Raynaud το οποίο συσχετίζεται με το κάπνισμα 
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Προϊούσα συστηματική σκλήρυνση (σκληρόδερμα) - 90% εμφανίζουν Raynaud, το Raynaud μπορεί να προηγείται άλλων συμπτωμάτων κατά πολλά χρόνια
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα 
    • Σύνδρομο θωρακικής εξόδου 
    • Σύνδρομο CREST (ασβέστωση δέρματος, φαινόμενο Raynaud, δυσκινησία οισοφάγου, σκληροδακτυλία και τηλεαγγειεκτασία)
    • Κρυοσφαιριναιμίες 
    • Μακροσφαιριναιμία του Waldenstrom
    • Ακροκυάνωση
    • Πολυκυτταραιμία
    • Επαγγελματικά τραύματα (ιδιαίτερα από κρουστικά εργαλεία)
    • Φάρμακα (β-αναστολείς, κλονιδίνη, εργοταμίνη, μεθυσεργίδη, αμφεταμίνες, βρωμοκρυπτίνη, μπλεομυκίνη, βινβλαστίνη, σισπλατίνη, κυκλοσπορίνη)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εξετάσεις για υποκείμενες παθήσεις (γενική αίματος, ΤΚΕ, RF, ANA, ανοσοηλεκτροφόρηση, έλεγχος κινητικότητας οισοφάγου)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Τα ιστολογικά ευρήματα των βιοψιών δέρματος έχουν μικρή συσχέτιση με την κλινική εικόνα. Μπορεί να διαπιστωθεί οίδημα, νεκρωτική ή μη νεκρωτική αγγειΐτιδα 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δοκιμασία κρύου ώστε να αναδειχθούν οι χαρακτηριστικές αλλαγές του χρώματος στα χέρια
    • Τριχοειδοσκόπηση των παρωνυχίδων για να διαπιστωθούν διεύρυνση, ανώμαλη πορεία των τριχοειδών του συνδετικού ιστού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να αναδείξει οστεολύσεις των άπω αποφύσεων των φαλάγγων, ρίκνωση και ασβέστωση των μαλακών ιστών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ως επί το πλείστον η διάγνωση στηρίζεται στο ιστορικό και στην δοκιμασία του κρύου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Η αντιμετώπιση του ασθενούς σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου, συνήθως, αρκεί

    027020bd 96e8 46b4 912b d19668ea130e16207266908178

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ζεστό ντύσιμο, γάντια, αποφυγή κρύου
    • Αποφυγή καπνίσματος
    • Αποφυγή β-blockers, αμφεταμινών, εργοταμίνης, αλκαλοειδών, σουματριπτάνης 
    • Ειδικές τεχνικές με τις οποίες οι ασθενείς μαθαίνουν να αυξάνουν την θερμοκρασία των χεριών τους 
    • Προστατευτικά δακτύλων τα οποία μπαίνουν πάνω από τις εξελκώσεις 
    • Η βοήθεια την οποία προσφέρει η αυχενική συμπαθεκτομή είναι παροδική - τα συμπτώματα επανέρχονται σε 1-2 χρόνια

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Αποφυγή κάθε δραστηριότητας η οποία συνεπάγεται έκθεση στο κρύο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Υπογραμμίζεται η διακοπή του καπνίσματος. Αποφυγή επιβαρυντικών παραγόντων (τραυματισμός, κλυδωνισμοί, κρύο, κλπ.)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Νιφεδιπίνη 30-90 mg την ημέρα (εμείνετε στη μορφή βραδείας αποδέσεμυσης). (Μπορεί να είναι απαραίτητη μόνο τον χειμώνα). Ποσοστό μέχρι και 75% παρουσιάζει βελτίωση
    • Η υποχώρηση των συμπτωμάτων δεν συσχετίζονται με αντικειμενικές ενδείξεις βελτίωσης 

    Αντενδείξεις: Αλλεργία στο φάρμακο, εγκυμοσύνη, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 

    Προφυλάξεις: Μπορεί να προκληθεί κεφαλαλγία, ζάλη, φωτοφοβία, υπόταση 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Αυξάνει τα επίπεδα της διγοξίνης στον ορό - όταν προστεθεί στην θεραπεία η νιφεδιπίνη θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά τα επίπεδα της διγοξίνης
    • Η σιμετιδίνη αυξάνει τα επίπεδα της νιφεδιπίνης - ίσως απαιτηθεί προσαρμογή της δόσης 
    • Σε ασθενείς που παίρνουν κουμαρινίκα μπορεί να αυξήσει τον χρόνο προθρομβίνης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η διλτιαζέμη, η βεραπαμίλη, η ρεζερπίνη, η μεθυλντόπα, η πραζοσίνη έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αντιμετώπιση των εξελκώσεων στις άκρες των δακτύλων, καθώς επίσης και άμεση αντιμετώπιση των λοιμώξεων 
    • Παρακολουθούμε συνεχώς για σημεία ή συμπτώματα που υποδηλώνουν συνυπάρχουσα νόσο, γιατί το φαινόμενο Raynaud μπορεί να προηγείται κατά μέσο όρο 11 χρόνια περίπου της εκδήλωσης τέτοιου είδους παθήσεων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή τραυματισμού των άκρων των δακτύλων 
    • Αποφυγή της έκθεσης στο κρύο 
    • Διακοπή καπνίσματος

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Γάγγραινα, αυτόματος ακρωτηριασμός των άκρων των δαχτύλων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μακροχρόνια πορεία με υποτροπιάζουσα ισχαιμικά επεισόδια και εξελκώσεις
    • Στις περιπτώσεις του δευτεροπαθούς φαινομένου, μπορεί τελικά να εκδηλωθούν τα συμπτώματα της υποκείμενης νόσου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Λύκος
    • Ρευματοειδή αρθρίτιδα
    • Σκληρόδερμα 
    • Πολυμυοσίτιδα 
    • Σύνδρομο Sjogren
    • Αποφρακτική αγγειακή νόσος
    • Κρυοσφαιριναιμία
    • Χρήση κρουστικών εργαλείων 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Στα παιδιά συσχετίζεται με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο και σκληρόδερμα

    Γηριατρικό: Η εμφάνιση του Raynaud μετά την ηλικία των 40 χρόνων σχεδόν πάντα υποδηλώνει την ύπαρξη υποκείμενης νόσου

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    6 Figure1 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης

    Τα πεπτίδια για το σύνδρομο Raynaud

    Η θεραπεία του καρκίνου με πεπτίδια

    Τα τριπεπτίδια είναι το μέλλον

    Μοριακή διατροφή

    Τα πεπτίδια για την αθηροσκλήρωση

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Υγρά πεπτίδια

    Τα πεπτίδια στη θεραπεία του καρκίνου

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Πεπτίδια για ανάρρωση από καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό

    Φαινόμενο Raynaud

    Ανταγωνιστές ασβεστίου

    Βιοανάδραση

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Gingko biloba

    www.emedi.gr

     

     

  • Ιδιοπαθής υπέρταση Ιδιοπαθής υπέρταση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ιδιοπαθή υπέρταση

    Υπέρταση ορίζεται ως η διατήρηση της αρτηριακής πίεσης σε υψηλά επίπεδα (συστολική αρτηριακή πίεση 140 mm Hg ή μεγαλύτερη). Επίσης, εξ ορισμού, υπέρταση ονομάζεται το επίπεδο της αρτηριακής πίεσης κατά το οποίο η λήψη θεραπευτικών μέτρων εμφανίζει σημαντικά οφέλη σε σχέση με τη μη επέμβαση.

    Η υπέρταση είναι σημαντικός παράγων κινδύνου για καρδιoαγγειακή νόσο 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιoαγγειακό

    Γενετική: Τα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης εμφανίζουν ισχυρή οικογενή συσχέτιση, χωρίς όμως, να έχει εντοπισθεί κάποιο σαφές γενετικό πρότυπο. Σημαντικός οικογενής κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου θα πρέπει να εξετάζεται συγχρόνως 

    Επικρατέστερη ηλικία: Η υπέρταση (πρωτοπαθής, καλοήθης, ιδιοπαθής) συνήθως εμφανίζεται μεταξύ 20ου και 30ου έτους της ηλικίας 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (οι άνδρες έχουν την τάση να έχουν υψηλότερες πιέσεις από τις γυναίκες, όμως το σημαντικότερο είναι ότι εμφανίζουν πολύ υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου ακόμα και για τα ίδια επίπεδα αρτηριακής πίεσης)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Η υπέρταση θα πρέπει να θεωρείται ασυμπτωματική νόσος, εκτός από ακραίες περιπτώσεις ή αφού επιπλακεί από καρδιαγγειακή νόσο
    • Μπορεί να εμφανισθεί κεφαλαλγία, ειδικά σε πολύ υψηλά επίπεδα αρτηριακής πίεσης. Συνήθως, παρουσιάζεται κατά το ξύπνημα και έχει ινιακή εντόπιση 
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια - στενωμένες αρτηρίες, σημείο αρτηριοφλεβικής διασταύρωσης, χαλκόχροα ή αργυρόχροα αρτηριόλια στον αμφιβληστροειδή
    • Επίταση του αορτικού στοιχείου του 2ου καρδιακού τόνου (Α2)

    ΑΙΤΙΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    Για περισσότερο από το 90% των περιπτώσεων υπέρτασης δεν υπάρχει αναγνωρίσιμο αίτιο. Αυτές οι περιπτώσεις ονομάζονται ιδιοπαθής ή πρωτοπαθής υπέρταση 

    Τα δευτεροπαθή αίτια υπέρτασης καλύπτουν τέσσερις τομείς:

    Νεφρικό παρέγχυμα:

    • Σπειραματονεφρίτιδα
    • Πυελονεφρίτιδα
    • Πολυκυστικοί νεφροί 

    Ενδοκρινείς αδένες:

    • Πρωτοπαθής υπερλδοστερονισμός 
    • Φαιοχρωμοκύττωμα 
    • Υπερθυρεοειδισμός 
    • Σύνδρομο Cushing

    Αγγεία:

    • Ισθμική στένωση της αορτής 
    • Στένωση νεφρικής αρτηρίας 

    Χημικές ουσίες:

    • Από του στόματος αντισυλληπτικά 
    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα
    • Αποσυμφορητικά
    • Αντικαταθλιπτικά 
    • Συμπαθητικομιμητικά 
    • Διάφορες βιομηχανικές χημικές ουσίες
    • Κορτικοστεροειδή 
    • Αλκαλοειδή της εργοταμίνης 
    • Λίθιο 
    • Κυκλοσπορίνη 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Οικογενειακό ιστορικό υπέρτασης 
    • Παχυσαρκία
    • Κατανάλωση αλκοόλ
    • Δίαιτα πλούσια σε νάτριο
    • Stress
    • Απουσία σωματικής άσκησης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Δευτεροπαθής υπέρταση (λόγω της χαμηλής επίπτωσης αναστρέψιμων αιτίων υπέρτασης, ειδικές δοκιμασίες θα πρέπει να γίνονται μόνο όταν υπάρχει ένδειξη από το ιστορικό, τη φυσική εξέταση ή το βασικό εργαστηριακό έλεγχο)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιμοσφαιρίνη και αιματοκρίτης ή γενική εξέταση αίματος 
    • Γενική εξέταση ούρων (μπορεί να δείξει πρωτεϊνουρία)
    • Κάλιο, ασβέστιο και κρεατινίνη 
    • Χοληστερόλη 
    • Σάκχαρο αίματος, νηστείας 
    • Ουρικό οξύ 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Οι όψιμες επιπλοκές περιλαμβάνουν:

    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 
    • Στένωση των αγγείων του αμφιβληστροειδούς, αιμορραγίες, εξιδρώματα, οίδημα θηλής 
    • Υπερτροφία αριστερής κοιλίας 
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Ισχαιμική καρδιοπάθεια 
    • Πρωτεϊνουρία και νεφροσκλήρυνση 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Μόνο όταν ενδείκνυνται από το ιστορικό, τα κλινικά ή τα εργαστηριακά ευρήματα:

    • Ενδοφλέβια πυελογραφία και νεφρική αρτηριογραφία 
    • Μέτρηση κατεχολαμινών πλάσματος, μετανεφρινών/Βανιλλυλμανδελικό Οξύ Ούρων (VMA)
    • Ρενίνη πλάσματος
    • Αορτογραφία
    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Όταν ενδείκνυνται από το ιστορικό ή τη φυσική εξέταση:

    • Ακτινογραφία θώρακα
    • Υπερηχογράφημα
    • Ενδοφλέβια πυελογραφία 
    • Ψηφιακή αφαιρετική αρτηριογραφία
    • Αγγειογραφία

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Νεφρική βιοψία, αν υπάρχει υποψία νεφρικής παρεγχυματικής νόσου (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Η διάγνωση της υπέρτασης, μπορεί να γίνει όταν ο μέσος όρος τριών τουλάχιστον μετρήσεων της αρτηριακής πίεσης υπερβαίνει τα 90 mm Hg για τη διαστολική ή τα 160 mm Hg για τη συστολική πίεση, θα πρέπει να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα ώστε ο ασθενής να βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας, να έχει χρησιμοποιηθεί περιχειρίδα σωστού μεγέθους και να έχει τοποθετηθεί στο κατάλληλο σημείο 

    Λήψη ιστορικού και φυσική εξέταση, δίνοντας έμφαση στα παρακάτω:

    • Οικογενειακό ιστορικό υπέρτασης και καρδιαγγειακής νόσου
    • Ατομικό ιστορικό καρδιαγγειακής, αγγειακής εγκεφαλικής και νεφρικής νόσου, καθώς και ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη
    • Παλαιότερα ανεβασμένη αρτηριακή πίεση
    • Παλαιότερη αγωγή
    • Ιστορικό αύξησης του σωματικού βάρους, σωματικής άσκησης, πρόσληψης νατρίου, λίπους και κατανάλωσης αλκοόλ
    • Συμπτώματα που υποδεικνύουν δευτεροπαθή υπέρταση 
    • Ψυχοκοινωνικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν την αρτηριακή πίεση
    • Άλλους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο όπως η παχυσαρκία, το κάπνισμα, η υπερλιπιδαιμία και ο σακχαρώδης διαβήτης
    • Βυθοσκόπηση για ανεύρεση στένωσης των αρτηριολίων, σημείου αρτηριοφλεβικής διασταύρωσης, αιμορραγιών, εξιδρωμάτων και οιδήματος θηλής 
    • Λεπτομερή εξέταση της καρδιάς και έλεγχο των περιφερικών σφύξεων. Σύγκριση μεταξύ κερκιδικού και μηριαίου σφυγμικού κύματος και για την ανεύρεση διαφόρων στον όγκο και τον συγχρονισμό
    • Εξέταση της κοιλίας για την ανεύρεση μαζών ή παθολογικών φυσημάτων. Ακροασθείτε ιδιαίτερα την περιοχή πάνω από τα λαγόνια, στην κατανομή των νεφρών 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Τα επιθυμητά επίπεδα αρτηριακής πίεσης θα πρέπει να εξατομικεύονται, ανάλογα με τους άλλους παράγοντες κινδύνου του ασθενούς, γενικά όμως, η θεραπεία στοχεύει ώστε η διαστολική πίεση < 90 mm Hg και η συστολική < 160 mm Hg
    • Σε παχύσαρκους ασθενείς, η ελάττωση του σωματικού βάρους μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική ελάττωση της αρτηριακής πίεσης 
    • Η διακοπή του καπνίσματος θα πρέπει να περιλαμβάνεται πάντοτε σε πλήρες πρόγραμμα ελάττωσης των κινδύνων για καρδιαγγειακή νόσο
    • Ασκήσεις "βιοαναστολής" και χαλάρωσης φαίνεται ότι ελαττώνουν την αρτηριακή πίεση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανονική δραστηριότητα με ένα πρόγραμμα αεροβικής εξάσκησης 

    hypertension complications medium

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μερικοί ασθενείς μπορούν να ανταποκριθούν σε ελάττωση της διαιτητικής πρόσληψης άλατος 
    • Η κατανάλωση αλκοόλ θα πρέπει να ελαττωθεί κάτω από 30 γραμμάρια την ημέρα 
    • Ελάττωση της πρόσληψης κορεσμένων λιπών και αύξηση των πολυακορέστων 
    • Η χρήση καλίου και ασβεστίου μπορεί να ληφθεί υπ' όψιν

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Να δίνεται έμφαση στην ασυμπτωματική φύση της νόσου και στη σημασία της "δια βίου" θεραπευτικής αντιμετώπισης
    • Ανασκόπηση των παραγόντων κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο, με έμφαση για την ανάγκη ενός ολοκληρωμένου προγράμματος πρόληψης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Τα φάρμακα πρώτης γραμμής αποτελούνται από τις τέσσερις ακόλουθες κατηγορίες και τους εκπροσώπους τους:

    Διουρητικά:

    • Υδροχλωροθειαζίδη 12,5-50 mg την ημέρα
    • Χλωροθαλιδόνη 12,5-50 mg την ημέρα
    • Ινδαπαμίδη 2,5-5 mg την ημέρα 

    Αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (α-ΜΕΑ):

    • Καπτοπρίλη 25-300 mg 3 φορές την ημέρα 
    • Εναλαπρίλη 2,5-20 mg την ημέρα 
    • Φοσινοπρίλη 10-80 mg την ημέρα
    • Λισινοπρίλη 50-20 mg την ημέρα
    • Ραμιπρίλη 2,5-20 mg την ημέρα
    • Κουϊναπρίλη 10-80 mg την ημέρα 
    • Μπεναζεπρίλη 10-40 mg την ημέρα 
    • Σιλαζαπρίλη 2,5-5 mg την ημέρα
    • Περινδοπρίλη 1-16 mg την ημέρα 
    • Σπιραπρίλη 12,5-50 mg την ημέρα

    Αναστολείς ασβεστίου:

    • Διλτιαζέμη (συνεχούς απελευθέρωσης) 180-360 mg την ημέρα 
    • Φελοδιπίνη 5-20 mg την ημέρα
    • Ισραδιπίνη 2,5-10 mg δύο φορές την ημέρα 
    • Νικαρδιπίνη 20-40 mg τρεις φορές την ημέρα 
    • Νιφεδιπίνη (βραδείας απελευθέρωσης) 30-120 mg την ημέρα 
    • Νιτρενδιπίνη 5-40 mg την ημέρα 
    • Βεραπαμίλη (συνεχούς απελευθέρωσης) 120-480 mg την ημέρα

    β-αναστολείς:

    • Ασεμπουτολόλη 400-800 mg την ημέρα
    • Ατενολόλη 25-100 mg την ημέρα
    • Μετοπρολόλη 50-200 mg την ημέρα
    • Ναδολόλη 40-320 mg την ημέρα
    • Πενβουτολόλη 20-40 mg την ημέρα
    • Πινδολόλη 5-30 mg δύο φορές την ημέρα
    • Προπρανολόλη 40-240 mg την ημέρα, διαιρεμένα σε δύο δόσεις 
    • Τιμολόλη 10-40 mg την ημέρα, διαιρεμένα σε δύο ημέρες 
    • Βηταξοζολόλη 5-40 mg την ημέρα

    Αντενδείξεις:

    • Τα διουρητικά μπορεί να επιδεινώσουν ουρική αρθρίτιδα και σακχαρώδη διαβήτη
    • Οι β-αναστολείς αντενδείκνυνται σε ενεργό νόσο του αναπνευστικού, καρδιακή ανεπάρκεια και κολποκοιλιακό αποκλεισμό. Ο σακχαρώδης διαβήτης και η περιφερική αγγειοπάθεια αποτελούν σχετικές αντενδείξεις 
    • Η διλτιαζέμη και η βεραπαμίλη θα πρέπει να χορηγούνται με προσοχή σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια ή κολποκοιλιακό αποκλεισμό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Πολλά από αυτά μπορούν να προστεθούν στα ανωτέρω, σε συνδυασμένη αγωγή α-αδρενεργικά φάρμακα:

    • Πραζοσίνη 1-10 mg δύο φορές την ημέρα
    • Τεραζοσίνη 1-20 mg την ημέρα 
    • Δοξαζοσίνη 1-16 mg την ημέρα

    Κεντρικώς δρώντες αναστολείς του συμπαθητικού:

    • Κλονιδίνη 0,1-1,2 mg την ημέρα ή αυτοκόλλητο έμπλαστρο που τοποθετείται κάθε εβδομάδα 0,1-0,3 mg την ημέρα
    • Γουαναφασίνη 1-3 mg την ημέρα
    • Μεθυλτόπα 250-2.000 mg δύο φορές την ημέρα

    Περιφερικά δρώντα συμπαθητικολυτικά:

    • Γουαναδρέλη 5-75 mg την ημέρα, διαιρεμένα σε δύο δόσεις 
    • Γουανεθιδίνη 10-50 mg την ημέρα
    • Ρεσερπίνη 0,1-0,25 mg την ημέρα 
    • Λαμπεταλόλη 100-900 mg δύο φορές την ημέρα 

    Αγγειοδιασταλτικά:

    • Υδραλαζίνη 25-150 mg δύο φορές την ημέρα
    • Μινοξιδίλη (χρησιμοποιείται σπάνια, λόγω των παρενεργειών της)

    Διουρητικά της αγκύλης: 

    • Φουροσεμίδη 20-320 mg την ημέρα
    • Βουμετανίδη 0,5-2 mg την ημέρα
    • Εθακρυνικό οξύ 25-100 mg την ημέρα

    Καλιοκρατητικά διουρητικά:

    • Γενικά, χορηγούνται σε ασθενείς που έχουν αναπτύξει υποκαλιαιμία με τα θειαζιδικά διουρητικά 
    • Αμιλορίδη 5-10 mg την ημέρα 
    • Σπιρονολακτόνη 25-150 mg την ημέρα 
    • Τριαμτερένη 50-150 mg την ημέρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Από τη στιγμή που η κατάσταση σταθεροποιείται, οι ασθενείς θα πρέπει να επανεξετάζονται τουλάχιστον κάθε 3 έως 6 μήνες 
    • Ανασκόπηση της αποτελεσματικότητας και των ανεπιθύμητων ενεργειών της φαρμακευτικής αγωγής καθώς και της συμμόρφωσης του ασθενούς
    • Θα πρέπει να γίνονται, τουλάχιστον μία φορά το χρόνο, γενική εξέταση ούρων, μέτρηση κρεατινίνης και καλίου, ως μέρος ενός γενικότερου εργαστηριακού ελέγχου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Δίαιτα, γυμναστική, ελάττωση stress, διακοπή του καπνίσματος, ελάττωση ή διακοπή της κατανάλωσης αλκοόλ, συμμόρφωση με τη φαρμακευτική αγωγή 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Έμφραγμα του μυοκαρδίου 
    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
    • Υπερτασική καρδιοπάθεια

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Καλή, όταν γίνεται σωστή ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Η αρτηριακή πίεση θα πρέπει να μετράται σε κάθε εξέταση ρουτίνας 
    • Η υπέρταση μπορεί να συνοδεύει ένα μεγάλο αριθμό οξέων και χρονίων νοσημάτων αυτής της ηλικίας 

    Γηριατρικό: Σε αυτή την ηλικιακή ομάδα εμφανίζεται συχνότερα αμιγής συστολική υπέρταση. Η θεραπεία είναι αποτελεσματική, αν και οι παρενέργειες των φαρμάκων εμφανίζονται συχνότερα

    ΚΥΗΣΗ 

    Ανύψωση της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της κύησης, μπορεί να οφείλεται σε χρόνια υπέρταση ή σε προεκλαμψία. Η θεραπεία ελαττώνει τόσο τη μητρική όσο και την εμβρυϊκή θνητότητα. Μερικά φάρμακα μπορούν να βλάψουν το κύημα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπέρταση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπέρταση

    high blood pressure hypertension symptoms thumb 732x549

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Κακοήθης υπέρταση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

    Υπερτασική κρίση

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Αλδοστερόνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαιοχρωμοκύττωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αθηροσκλήρυνση

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    Τα περισσότερα πιεσόμετρα της αγοράς είναι ανακριβή

    Μετρήστε σωστά την πίεσή σας

    Συμπληρώματα διατροφής για την υπέρταση

    Επικίνδυνες κατευθυντήριες γραμμές για την υπέρταση

    Μειώστε την αρτηριακή σας πίεση με φυσικούς τρόπους

    Να τρώτε μια σκελίδα σκόρδο κάθε πρωί

    Βελονισμός για να ρυθμίσετε την πίεσή σας

    Η διατροφή που καταπολεμά την κατακράτηση υγρών

    Διατροφή για την υπέρταση

    Κάνναβη και καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Επικίνδυνες κατευθυντήριες γραμμές για την υπέρταση

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη - Emedi

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για την υπέρταση - Emedi

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Η τεχνική της χαλαρωτικής αναπνοής

    Τα οφέλη στην υγεία από την κατανάλωση φύλλων ελιάς

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Εμπιστευθείτε τους διατροφικούς συμβούλους της EMEDI

    Τα οφέλη από την παπάγια στην υγεία

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σκόρδα

    Τι θα συμβεί στον οργανισμό σας αν κόψετε τη ζάχαρη

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Οι καλύτερες οδηγίες για τους υπερτασικούς

    Βελονισμός για να ρυθμίσετε την πίεσή σας

    Διατροφή για την υπέρταση

    Το υδρόθειο βοηθάει στην υπέρταση

    Υπερτασική κρίση

    Διαφορά αρτηριακής πίεσης στα δύο χέρια

    Ανεύρυσμα αορτής

    Η διαφορετικότητα του ανδρικού και γυναικείου φύλου

    Κάντε βάρη αν έχετε αυξημένη πίεση

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Βιολογικές αλλαγές των ανδρών στα 50

    Θαλασσινό αλάτι

    Γάλα σόγιας για την υπέρταση και τον καρκίνο

    Γιατί ματώνει η μύτη;

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για την χοληστερίνη

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    H δίαιτα DASH για τη ρύθμιση της πίεσης

    Δίαιτα για πενηντάρες

    Διερεύνηση αρτηριακής υπέρτασης

    Βουίζουν τ’ αυτιά σας;

    Πρόληψη ασθενειών με γανόδερμα

    Εγκεφαλική αιμορραγία

    Βιοανάδραση

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Τροφές φάρμακα

    Αλάτι Ιμαλαΐων

    Διακυμάνσεις αρτηριακής πίεσης

    Το τεστ της μέσης

    Μετρήστε σωστά την πίεσή σας

    Η προϋπέρταση απειλεί με εγκεφαλικό

    Αθηροσκλήρωση

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    Βότανα για διάφορα προβλήματα υγείας

    www.emedi.gr

     

  • Βυσσινιά Βυσσινιά

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βυσσινιά και τα βύσσινα

    Βυσσινιά (Prunus vulgaris, Prunus cerasus, Cerasus vulgaris, Cerasus acidia, Cerasus caproniana)

    Η βυσσινιά, γνωστή και ως οξυκερασιά, είναι φυλλοβόλο καρποφόρο δέντρο. Μπορεί να φτάσει σε ύψος δέκα μέτρων με έξι μέτρα διάμετρο. Τα φύλλα της είναι ωοειδή, οξύληκτα, στιλπνά, με οδοντωτή περιφέρεια και έντονες νευρώσεις, σε βαθύ πράσινο χρώμα. Ανθοφορεί την άνοιξη, λίγο πριν την έκπτυξη των φύλλων ή παράλληλα με αυτή. Τα άνθη της είναι λευκά ή ρόδινα, όπως και της κερασιάς. Παράγει εδώδιμους, σφαιρικούς καρπούς σε χρώμα βαθυκόκκινο, με τραγανή υφή και υπόξινη γεύση. Η βυσσινιά αναπτύσσεται σε εδάφη γόνιμα, βαθιά, με καλή αποστράγγιση. Χρειάζεται τακτικά ποτίσματα ώστε το χώμα της να μην στεγνώνει. Είναι εξαιρετικά ανθεκτική στο κρύο και τον παγετό, όχι όμως στις πολύ υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού. Είναι δέντρο αυτογόνιμο και οι καρποί του ωριμάζουν από τα μέσα Μαΐου μέχρι τα μέσα Ιουνίου.

    prunus cerasus 2

    Η οξύχυμος κερασιά παράγει τα ξινά κεράσια ή αλλιώς βύσσινα.

    Περιέχει μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C και αντιοξειδωτικών πολυφαινολών.

    Θεωρείται ιδιαίτερα δυναμωτικός καρπός, ωφέλιμος για το άσθμα, την αναιμία και τις αρθρίτιδες. Επίσης, ενδείκνυται για όσους έχουν καρδιαγγειακά προβλήματα και περιέχει ουσίες που βελτιώνουν τη μνήμη, την όραση και τη συγκέντρωση.

    Τα αποξηραμένα βύσσινα χρησιμοποιούνται στο μαγείρεμα (σούπες, χοιρινό, κέικ, τάρτες και πίτες).

    Τα βύσσινα ή το σιρόπι βύσσινου χρησιμοποιούνται σε λικέρ και ποτά. Στο Ιράν, την Τουρκία, την Ελλάδα και την Κύπρο, τα βύσσινα είναι πολύτιμα για την παραγωγή γλυκών κουταλιού βράζοντας αργά βύσσινα και ζάχαρη. Το σιρόπι του χρησιμοποιείται για τη βυσσινάδα που παρασκευάζεται αραιώνοντας το σιρόπι με παγωμένο νερό. 

    Τα βύσσινα λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε σίδηρο ενδείκνυνται στην αναιμία.

    prunus cerasus 3

    Περιέχουν υψηλά επίπεδα ανθοκυανινών που έχουν ισχυρές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

    Οι φυτικές ίνες και τα οργανικά οξέα που περιέχουν, τα καθιστούν υπακτικά με ισχυρή καθαρτική δράση.

    Τα μεταλλικά άλατα και ιχνοστοιχεία που περιέχουν, δρουν ανακουφιστικά σε ρευματικούς πόνους.

    Είναι διουρητικά και χωνευτικά, ενώ διαθέτουν αντισηπτικές ιδιότητες ενάντια σε λοιμώξεις των ουροφόρων οδών.

    Περιέχουν πολύ μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C, καθώς και ικανοποιητικές ποσότητες καλίου και βιταμίνης Α.

    Είναι και χωνευτικό. Τα άτομα που πάσχουν από έλκος στομάχου ή είναι ευαίσθητα στα μη στεροειδή, αντιφλεγμονώδη φάρμακα, μπορούν να εισάγουν τα βύσσινα στη διατροφή τους, καθώς, βοηθούν στη διαδικασία της πέψης. Είναι ωφέλιμα για το πεπτικό σύστημα και καταπολεμά τις πεπτικές διαταραχές, όπως τη δυσκοιλιότητα και τη διάρροια.

    Η τακτική κατανάλωση βύσσινου για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση των μυϊκών πόνων και των πόνων στις αρθρώσεις, σε ανθρώπους που υποφέρουν από αρθρίτιδα ή ρευματισμούς.

    Είναι κατάλληλο για την αϋπνία. Ο χυμός βύσσινου δρα ως φυσικό αγχολυτικό και μυοχαλαρωτικό. Ο χυμός βύσσινου βοηθά κάποιον να κοιμάται έως και 90 λεπτά περισσότερο και να έχει βαθύτερο και ποιοτικότερο ύπνο. Αυτό συμβαίνει γιατί τα βύσσινα είναι πλούσια σε τρυπτοφάνες και ένζυμα που αυξάνουν την έκκριση μελατονίνης, της ορμόνης που συνδέεται με τον ύπνο. Επίσης, παρόλο που περιέχουν λιγότερη τρυπτοφάνη από εκείνη που χορηγούν οι ειδικοί για την αντιμετώπιση της αϋπνίας, τα βύσσινα διαθέτουν ουσίες που προλαμβάνουν τη διάσπαση της τρυπτοφάνης, η οποία έχει έτσι τη δυνατότητα να δράσει όπως πρέπει. Οι ουσίες αυτές προφανώς βοηθούν στη βελτίωση της βιοδιαθεσιμότητας της τρυπτοφάνης για τη σύνθεση της σεροτονίνης, που παρουσιάζει θετική επίδραση σε ότι αφορά τον ύπνο.

    prunus cerasus 5

    Έτσι λοιπόν, όσοι δεν πίνουν χυμό βύσσινο, καλό θα ήταν να τον εντάξουν στις διατροφικές τους συνήθειες, καθώς τα οφέλη του για την υγεία είναι πολλαπλά. Η εποχή που ωριμάζουν τα βύσσινα είναι το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουλίου, όμως μπορούμε να τα κρατήσουμε στην κατάψυξη για να τα χρησιμοποιήσουμε όλες τις εποχές του χρόνου.

    Φυσικά, ο καλύτερος τρόπος κατανάλωσης χυμού βύσσινου είναι η σπιτική παραγωγή του. Έτσι ο χυμός διατηρεί μεγαλύτερες ποσότητες βιταμινών, μπορείτε να ελέγξετε τη θερμιδική πυκνότητά του, αφού καθορίσετε εσείς οι ίδιοι την ποσότητα καθώς και το είδος της γλυκαντικής ουσίας που θα χρησιμοποιήσετε και φυσικά δεν υπάρχει προσθήκη συντηρητικών και άλλων τεχνητών ουσιών στον χυμό σας.

    Την επόμενη φορά που θέλετε ένα δροσιστικό ρόφημα, δοκιμάστε να φτιάξετε μια σπιτική βυσσινάδα που θα σας ξεδιψάσει και θα ενισχύσει την υγεία σας.

    prunus cerasus 6

    Μια συνταγή για σπιτική βυσσινάδα είναι η εξής:

    Αφαιρέστε τα κοτσανάκια από τα βύσσινα, πλύνετέ τα και βάλτε τα μέσα σε βαθιά κατσαρόλα με πολύ λίγο νερό να βράσουν ίσα που να μαλακώσουν. Όταν κρυώσουν, περάστε τα από το σουρωτήρι πιέζοντας και μαζέψτε το ζουμί τους. Μετρήστε το ζουμί και προσθέστε ίση ποσότητα ζάχαρης ή άλλης γλυκαντικής ουσίας, ανακατέψτε και αφήστε για 2 ώρες. Αφαιρέστε τυχόν αφρό που υπάρχει και βράστε τη βυσσινάδα μέχρι να δέσει, ξαφρίζοντας προσεχτικά. Όταν η βυσσινάδα έχει δέσει, προσθέτετε τον χυμό ενός λεμονιού ανά κιλό φρούτων. Αποθηκεύεστε σε καθαρά μπουκάλια κι έτσι θα έχετε ένα δροσερό ποτό για όλον τον χρόνο. Επίσης, μπορείτε να την προσθέσετε ως γλυκαντικό στο τσάι σας, θα δώσει μια ιδιαίτερη γεύση.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    prunus cerasus 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κεράσια

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Σύνδρομο Werner Υπασβεστιαιμία »