Κυριακή, 24 Αυγούστου 2014 13:07

Λοίμωξη από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

Ο αναπνευστικός συγυτιακός ιός προκαλεί νόσο του αναπνευστικού συστήματος

Στους ενήλικες ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός (Human respiratory syncytial virus-) προκαλεί λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού και στα βρέφη και στα παιδιά βρογχίτιδα, βρογχιολίτιδα και πνευμονία.

Στα παιδιά αποτελεί την κύρια αιτία νοσημάτων του αναπνευστικού για την οποία χρειάζεται εισαγωγή στο νοσοκομείο (1 στα 200 παιδιά).

Η λοίμωξη είναι πολύ συχνή στους βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς και στα σχολεία.

Η λοίμωξη είναι συχνότερη το χειμώνα και σχεδόν όλοι έχουν προσβληθεί από τον ιό μία ή περισσότερες φορές. Συχνότερη, είναι η νόσος στην περιγεννητική ηλικία μέχρι και 2 ετών.

Προφυλακτική φαρμακευτική αγωγή (όχι εμβόλιο) υπάρχει για πρόωρα (κάτω των 35 εβδομάδων κύησης) βρέφη, αλλά και για νήπια με ορισμένες συγγενείς ανωμαλίες της καρδιάς (στεφανιαία νόσο) ή βρογχοπνευμονική δυσπλασία (BPD), και τα βρέφη με συγγενείς δυσπλασίες των αεραγωγών.

Η θεραπεία περιορίζεται στην υποστηρικτική φροντίδα (για παράδειγμα, C-PAP), συμπεριλαμβανομένης της θεραπείας με οξυγόνο.

Στα εύκρατα κλίματα, υπάρχει μια ετήσια επιδημία κατά τους χειμερινούς μήνες. Σε τροπικά κλίματα, λοίμωξη είναι πιο συχνή κατά τη διάρκεια της εποχής των βροχών.

Το 60% των βρεφών έχουν μολυνθεί κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου ζωή τους και σχεδόν όλα τα παιδιά θα έχουν μολυνθεί με τον ιό μέχρι την ηλικία  2-3 ετών. Από αυτά που μολύνθηκαν με τον RSV, 2- 3% θα αναπτύξουν βρογχιολίτιδα, που απαιτεί νοσηλεία.

Η φυσική μόλυνση με RSV προκαλεί προστατευτική ανοσία η οποία εξασθενεί με την πάροδο του χρόνου, ίσως περισσότερο από ό, τι άλλες ιογενείς λοιμώξεις-και ως εκ τούτου οι άνθρωποι μπορούν να μολυνθούν πολλές φορές. Μερικές φορές ένα βρέφος μπορεί να γίνει συμπτωματικό όταν μολυνθεί περισσότερο από μία φορά. Οι λοιμώξεις με RSV μπορεί να συμβούν και σε ηλικιωμένους. Οι νεαροί ενήλικες μπορεί να μολύνονται κάθε πέντε έως επτά χρόνια, με συμπτώματα που μοιάζουν με μια ιγμορίτιδα ή ένα κρυολόγημα.
Ο RSV είναι ένας αρνητικός μονόκλωνος RNA ιός της οικογένειας Παραμυξοϊών, η οποία περιλαμβάνει τους κοινούς ιούς του αναπνευστικού συστήματος, όπως εκείνους που προκαλούν ιλαρά και  παρωτίτιδα. Ο RSV είναι ένα μέλος της υποοικογένειας pneumovirinae παραμυξοϊών. Οι F πρωτεΐνες στην επιφάνεια του ιού κάνουν τις  κυτταρικές μεμβράνες σε κοντινά κύτταρα να συγχωνευθούν, σχηματίζοντας συγκύτια.


Σημεία και συμπτώματα  της λοίμωξης από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

Ο χρόνος επώασης (από τη μόλυνση μέχρι τα συμπτώματα) είναι 4-5 ημέρες.

Για τους ενήλικες, ο RSV παράγει κυρίως ήπια συμπτώματα, συχνά δυσδιάκριτα από το κοινό κρυολόγημα.

Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων θεωρούν ότι ο RSV να είναι η "πιο κοινή αιτία της βρογχιολίτιδας (φλεγμονή των μικρών αεραγωγών στους πνεύμονες) και της πνευμονίας σε παιδιά κάτω του 1 έτους. Σε  μερικά παιδιά, ο RSV μπορεί να προκαλέσει βρογχιολίτιδα, που οδηγεί σε σοβαρή αναπνευστική ασθένεια που απαιτεί νοσηλεία. Αυτό είναι πιο πιθανό να συμβεί σε ασθενείς που είναι ανοσοκατεσταλμένοι ή βρέφη που γεννήθηκαν πρόωρα. Άλλα συμπτώματα της λοίμωξης με RSV στα βρέφη είναι η νωθρότητα, κακή ή μειωμένη όρεξη, και πυρετόςΟ συριγμός και το άσθμα είναι πιο συχνά σε σοβαρή λοίμωξη με RSV κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της ζωής.

Τα συμπτώματα της πνευμονίας σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς, όπως σε ασθενείς με μεταμόσχευση και ιδιαίτερα ασθενείς με μεταμόσχευση μυελού των οστών θα πρέπει να αξιολογούνται. Αυτό μπορεί να γίνει με τη βοήθεια PCR για τον RSV σε δείγματα περιφερικού αίματος, αν όλες οι άλλες μολυσματικές διεργασίες έχουν αποκλειστεί ή αν υπάρχει μεγάλη υποψία για λοίμωξη με RSV.

Ο RSV μεταδίδεται εύκολα από άμεση επαφή, και μπορεί να παραμείνει βιώσιμος για μισή ώρα ή και περισσότερο στα χέρια ή μέχρι 5 ώρες σε πάγκους παιδικών σταθμών.

-Σημεία και συμπτώματα σε κοινό κρυολόγημα

  • Πυρετός
  • Βήχας
  • Υπεραιμία
  • Καταρροή
  • Μέση ωτίτιδα
  • Κακουχία

-Σημεία και συμπτώματα σε βρογχιολίτιδα και πνευμονία

  • Βήχας
  • Συμφορητικοί πνεύμονες και υγροί ρόγχοι
  • Συριγμός
  • Δύσπνοια
  • Κυάνωση
  • Έμετος

Παράγοντες κινδύνου για λοίμωξη από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

-Ανοσολογική διαταραχή (AIDS, χημειοθεραπεία, ανοσοανεπάρκεια)

-Επαγγελματική έκθεση (παιδικοί σταθμοί, προσωπικό νοσοκομείου παίδων, δάσκαλοι)

-Παθήσεις νεογνών (συγγενείς καρδιοπάθειες, σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας)

-Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο

-Συχνότερο στις αστικές περιοχές


Διαφορική διάγνωση λοίμωξης από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

  • Κοινό κρυολόγημα από άλλο ιό
  • Αλλεργική ρινίτιδα
  • Παραρρινοκολπίτιδα
  • Διφθεριδική λαρυγγίτιδα
  • Άσθμα
  • Βρογχίτιδα
  • Βρογχιολίτιδα
  • Πνευμονία

Διάγνωση λοίμωξης από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

  • Τα λευκά αιμοσφαίρια είναι φυσιολογικά ή αυξημένα
  • Θετική δοκιμασία ανίχνευσης του αντιγόνου του ιού στα ρινικά εκπλύματα
  • Ακτινογραφία θώρακος (υπερδιαύγαση, διηθήματα διάμεσου ιστού, τμηματική ή λοβώδης πύκνωση, πλευριτική συλλογή)
  • PCR- RT PCR (Reverse-transcription_polymerase_chain_reaction), ELISA και ΗΑ, και ποσοτικοποίηση των επιπέδων αντισωμάτων με ΗΑΙ

Θεραπεία λοίμωξης με αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

  • Ξεκούραση και υποστηρικτική αγωγή
  • Βρογχοδιασταλτικά (αλμπουτερόλη σε εισπνοές ή νεφελοποιητή κάθε 4 ώρες)
  • Οξυγονομετρία σφυγμού
  • Οξυγόνο
  • Μάσκες για πρόληψη μετάδοσης
  • Ριμπαριβίνη
  • Αντιβιοτικά σε δευτερογενή βακτηριακή πνευμονία
  • Αέρια αίματος
  • Απομόνωση (απομάκρυνση από τον παιδικό σταθμό και το σχολείο, πλύσιμο χεριών, αποφυγή υπερενυδάτωσης που προκαλεί συμφόρηση πνευμόνων.
  • Φάρμακα

-Εισπνοές ριμπαβιρίνης με τέντα (20 mg/ml) για 12-18 ώρες/ημέρα για 3-7 ημέρες (μειώνει τη διάρκεια και τη βαρύτητα της νόσου)

-Βρογχοδιασταλτικά, αλβουτερόλη κάθε 4 ώρες

-Αντιβιοτικά σε δευτερογενείς βακτηριακές λοιμώξεις

-Αποφυγή έκθεσης εγκύων σε ριμπαβιρίνη


Πρόγνωση λοίμωξης με αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

Συνήθως, υποχωρεί σε δύο εβδομάδες χωρίς επιπτώσεις. Η αυξανόμενη ανοσολογική απόκριση μετά από επανειλημμένες λοιμώξεις έχει σαν αποτέλεσμα ηπιότερη νόσο

Πιθανές επιπλοκές είναι η πνευμονία, ο αιφνίδιος βρεφικός θάνατος και η υπολειπόμενη πνευμονική νόσος.


Πρόληψη  λοίμωξης με αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

Καθώς ο ιός είναι πανταχού παρών σε όλα τα μέρη του κόσμου, η αποφυγή της μόλυνσης δεν είναι δυνατή. Προς το παρόν δεν υπάρχει εμβόλιο. Το palivizumab είναι ένα προφυλακτικό φάρμακο διαθέσιμο για βρέφη υψηλού κινδύνου. Το Palivizumab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που κατευθύνεται έναντι της πρωτεΐνης σύντηξης της επιφάνειας του RSV. Δίνεται με μηνιαίες ενέσεις, την εποχή της ακμής του RSV και δίνεται για πέντε μήνες. Η ριμπαβιρίνη έχει μικρή αποτελεσματικότητα. 

Οι επιστήμονες προσπαθούν να αναπτύξουν ένα ανασυνδυασμένο εμβόλιο για τον ανθρώπινο αναπνευστικό συγκυτιακό ιό που είναι κατάλληλο για ενδορινική ενστάλαξη.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις 


Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Ιολογικός έλεγχος

Πλευρίτιδα

Γνωρίστε τα ομοιοπαθητικά φάρμακα

Το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου

Χρήσιμες πληροφορίες για τις συγγενείς καρδιοπάθειες

Βρογχοπνευμονική δυσπλασία

Πρόωρος τοκετός

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 4570 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2020 21:32
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμοφιλία Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμοφιλία

    Αιμορροφιλία ή αιμοφιλία

    Η αιμοφιλία ή αιμορροφιλία Α και η αιμοφιλία ή αιμορροφιλία Β είναι όμοιες, κλινικά, κληρονομικές αιμορραγικές διαταραχές, που οφείλονται σε ανεπάρκεια των παραγόντων της πήξης VIII (αιμοφιλία Α) ή IX (αιμοφιλία Β)

    • Η βαρύτητα της νόσου εξαρτάται από το ποσοστό της παρουσίας των παραγόντων της πήξης. Όταν η δραστικότητα των παραγόντων είναι μικρότερη του 1% η νόσος είναι βαριά, με δραστικότητα 1-5% η βαρύτητα είναι μέτρια, ενώ με δραστικότητα 5-25% η νόσος είναι ήπια. Οι ασθενείς με δραστικότητα μεγαλύτερη του 25%, σπανίως, θα παρουσιάσουν προβλήματα πήξης τους αίματος κατόπιν τραυματισμού ή χειρουργικής επεμβάσεως 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό

    Γενετική: Τόσο η αιμοφιλία Α όσο και η Β μεταδίδονται με το φυλοσύνδετο, υπολειπόμενο χαρακτήρα

    Επικρατέστερη ηλικία:

    • Και οι δύο είναι συγγενείς διαταραχές 
    • Η βαριά μορφή της νόσου εκδηλώνεται από τη γέννηση ή μέσα στο 1ο έτος της ζωής 
    • Η ήπια μορφή της νόσου μπορεί να μη διαγνωσθεί μέχρι και την ενηλικίωση 

    Επικρατέστερο φύλο: Οι γυναίκες είναι, γενικά, ασυμπτωματικοί φορείς. Σπάνιες εξαιρέσεις εμφανίζονται ως αποτέλεσμα αιμομιξίας, συνύπαρξης συνδρόμου Turner ή εξαιρετικά συχνή συνεισφορά και των δύο Χ χρωματοσωμάτων στα κύτταρα του θήλεος παιδιού από τον πατέρα (φαινόμενο Lyon), με αποτέλεσμα να επικρατούν στη γυναίκα-φορέα κύτταρα που έχουν χ-χρωμόσωμα με το αιμοφιλικό γονίδιο, προερχόμενο από τον πατέρα

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    • Αιμορραγίες στους μαλακούς ιστούς, τους μυς και τις αρθρώσεις που φορτίζονται με βάρος 
    • Η αιμορραγία εμφανίζεται από ώρες έως ημέρες μετά τον τραυματισμό, μπορεί να προσβάλλει κάθε όργανο και μπορεί να συνεχίζεται για ώρες έως ημέρες
    • Σύνδρομο διαμερισμάτων και ισχαιμικές βλάβες νεύρων από μεγάλα αιματώματα
    • Οι επαναλαμβανόμενες αιμορραγίες μέσα σε μία άρθρωση προκαλούν οστεοαρθρίτιδα, αρθρική ίνωση και αγκύλωση 
    • Αιματουρία

    ΑΙΤΙΑ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    Συγγενή 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    Θετικό οικογενειακό ιστορικό. Ο κίνδυνος μετάδοσης μπορεί να προσδιοριστεί με τους απλούς κανόνες γενετικής του Mendel για φιλοσύνδετο, υπολειπόμενο χαρακτήρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νόσος του Von Willebrand
    • Ανεπάρκεια βιταμίνης Κ (ο παράγων ΙΧ είναι εξαρτώμενος από τη βιταμίνη Κ)
    • Ανεπάρκεια άλλων παραγόντων της πήξης, α-ινωδογοναιμία, δυσινωδογοναιμία, διαταραχές της ινωδόλυσης, διαταραχές των αιμοπεταλίων 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ο χρόνος της ενεργοποιημένης μερικής θρομβοπλαστίνης (a-PTT) είναι παρατεταμένος, ενώ ο αριθμός των αιμοπεταλίων και ο χρόνος προθρομβίνης είναι φυσιολογικοί
    • Ο χρόνος ροής είναι παρατεταμένος στο 15-20% των ασθενών με αιμοφιλία Α
    • Ο a-PTT διορθώνεται όταν το δείγμα αναμιγνύεται με φυσιολογικό πλάσμα 
    • Αιμοφιλία Α - διαγνωστική δοκιμασία θεωρείται η ανεύρεση χαμηλού παράγοντα VIII
    • Αιμοφιλία Β - διαγνωστική δοκιμασία θεωρείται η ανεύρεση χαμηλού παράγοντα ΙΧ

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Πρόσφατη χρήση ασπιρίνης παρατείνει το χρόνο ροής, οδηγώντας σε σύγχυση με τη νόσο Von Willebrand

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αρθρική αιμοσιδήρωση 
    • Καταστροφή των αρθρικών χόνδρων 
    • Πάχυνση των περιαρθρικών ιστών 
    • Οστέϊνη υπερτροφία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Αιμοφιλία Α - η σύγκριση του ποσοστού του παράγοντα VIII προς τον πρωτεϊνικό παράγοντα του  Von Willebrand, είναι διαγνωστική στο 95% των περιπτώσεων 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωτερικός ασθενής 
    • Θεραπεία με μεταγγίσεις κατ'οίκον 
    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο για μεταγγίσεις κατόπιν σοβαρών επεισοδίων αιμορραγίας

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αποφυγή ασπιρίνης ή φαρμάκων που περιέχουν ασπιρίνη 
    • Ταχεία έναρξη αντιμετώπισης. Συχνά τα συμπτώματα προηγούνται της εμφανούς αιμορραγίας 
    • Μη επιπεπλεγμένη αιμορραγία των μαλακών ιστών ή πρώιμο αίμαρθρο, χρήζουν μίας μετάγγισης ώστε να επιτευχθεί δραστικότητα 15-20%
    • Πιο εκτεταμένο αίμαρθρο ή οπισθοπεριτοναϊκή αιμορραγία, χρήζουν δύο μεταγγίσεων την ημέρα για 72 ή περισσότερες ώρες, ώστε να επιτευχθεί δραστικότητα 25-50%
    • Επικίνδυνη για τη ζωή αιμορραγία του ΚΝΣ - χρήζει διατήρησης δραστικότητας άνω του 50% για 2 εβδομάδες 
    • Χειρουργική επέμβαση - χρήζει διατήρησης δραστικότητας άνω του 50% προεγχειρητικά και για 2 εβδομάδες μετεγχειρητικά
    • Φροντίδα από ορθοπεδικό και φυσιοθεραπεία ώστε να προληφθούν μόνιμες μυϊκές συσπάσεις και να διατηρηθεί η κινητικότητα των αρθρώσεων 
    • Εμβολιασμός κατά της ηπατίτιδας Β αμέσως μετά τη διάγνωση 
    • Καλή υγιεινή φροντίδα των δοντιών 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    • Προσπάθεια για διαβίωση, όσο το δυνατόν, πιο φυσιολογική 
    • Περιορισμός της δραστηριότητας ανάλογα με την ανεπάρκεια του παράγοντα της πήξης - είναι σημαντική η διατήρηση μιας, όσο το υνατόν, καλύτερης φυσιολογικής κατάστασης

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ελεύθερη 

    depositphotos 68784567 stock illustration hemophilia inheritance

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ο ασθενής και η οικογένεια του θα πρέπει να διδαχθούν τα συμπτώματα και τα σημεία που οφείλουν να προσέχουν 
    • Γενετική συμβουλή 
    • Φροντίδα στο σπίτι και λήψη, από τον ίδιο τον ασθενή, της συμπληρωματικής του θεραπείας 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αιμοφιλία Α:

    • Χρειάζεται προϊόντα πλάσματος εμπλουτισμένα με παράγοντα VII (κρυοΐζημα, συμπυκνωμένος παράγων VIII)
    • 1 μονάδα παράγοντα VIII (1 mL πλάσματος) αυξάνει το επίπεδο στο πλάσμα του δέκτη κατά 2% ανά χιλιόγραμμο σωματικού βάρους 
    • Υπολογισμός του ποσού του παράγοντα VIII που απαιτείται: αριθμός των μονάδων που απαιτούνται = (επιθυμητή δραστικότητα επί τοις εκατό, μείον την παρούσα δραστικότητα επί τοις εκατό επί το σωματικό βάρος σε χιλιόγραμμα) διαιρεμένο δια του 2% για κάθε μονάδα ανά χιλιόγραμμο σωματικού βάρους
    • Για παράδειγμα: άνδρας 70 Kg με δραστικότητα 5% χρειάζεται να έχει δραστικότητα 25%. Υπολογισμός του αριθμού των μονάδων που χρειάζονται = [(25% - 5%) Χ (70 Kg)]/2% ανά Kg = [(25-5) X 70]/2 = 700 μονάδες (ή περίπου 7 σακούλες κρυοϊζήματος)
    • Ο χρόνος ημίσειας ζωής του παράγοντα VIII, και τρεις φορές την ημέρα, όταν χρειάζεται αυστηρός έλεγχος του επιπέδου αυτού

    Αιμοφιλία Β:

    • Φρέσκο κατεψυγμένο πλάσμα για ελαφρά έως μέτρια αιμορραγία. Συνήθως, χρειάζονται 500 mL δύο φορές την ημέρα. Υπάρχει ο κίνδυνος υπερφόρτωσης όγκου
    • Συμπυκνωμένος παράγων ΙΧ για μέτρια έως βαριά αιμορραγία και για ασθενείς που πρόκειται να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση. Μια μονάδα/Kg θα ανυψώσει τα επίπεδα κατά 1%

    Προφυλάξεις: Αιμοφιλία Β - Τα προϊόντα παράγοντα ΙΧ, περιέχουν ίχνη ενεργοποιημένων παραγότων που εξαρτώνται από τη βιταμίνη Κ, επομένως είναι θρομβογενή και υπάρχει ο κίνδυνος θρομβοεμβολής 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Η δεσμοπρεσσίνη θα πρέπει να χρησιμοποείται σε ήπιες καταστάσεις, για να ανεβάσει παροδικά τα επίπεδα του παράγοντα VIII
    • Το ε-αμινοκαπροϊκό οξύ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ελαφρές οδοντικές επεμβάσεις κατόπιν μιας έγχυσης παράγοντα VIIΙ. Το ε-αμινοκαπροϊκό οξύ αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο θρομβοεμβολής και θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή όταν χορηγείται και παράγοντας ΙΧ
    • Ασθενείς με αναστολείς κατά του παράγοντα VIII μπορεί να χρειασθούν εντατική πλασμασφαίρεση, μεγάλες δόσεις παράγοντα, έγχυση συμπυκνωμένου συμπλέγματος προθρομβίνης (προϊόντα παράκαμψης) ή χοίρειο παράγοντα VIII

    Η αιμορροφιλία αντιμετωπίζεται με θεραπεία αντικατάστασης.

    Αυτό περιλαμβάνει την παροχή ή αντικατάσταση των παραγόντων πήξης που είναι πολύ χαμηλοί ή λείπουν σε έναν ασθενή με την πάθηση. Οι ασθενείς λαμβάνουν παράγοντες πήξης με ένεση ή ενδοφλεβίως.

    Οι θεραπείες του παράγοντα πήξης για θεραπεία αντικατάστασης μπορούν να προέρχονται από ανθρώπινο αίμα ή μπορούν να παραχθούν συνθετικά σε εργαστήριο.

    Συνθετικά παραγόμενοι παράγοντες ονομάζονται ανασυνδυασμένοι παράγοντες πήξης.

    Οι ανασυνδυασμένοι παράγοντες πήξης θεωρούνται πλέον η θεραπεία επιλογής επειδή μειώνουν περαιτέρω τον κίνδυνο μετάδοσης λοιμώξεων που μεταφέρονται στο ανθρώπινο αίμα.

    Μερικοί ασθενείς θα χρειαστούν τακτική θεραπεία αντικατάστασης για να αποτρέψουν την αιμορραγία. Αυτό ονομάζεται προφυλακτική θεραπεία.

    Αυτό συνιστάται, συνήθως, για άτομα με σοβαρές μορφές αιμορροφιλίας Α.

    Άλλοι λαμβάνουν θεραπεία ζήτησης, μια θεραπεία που χορηγείται μόνο μετά την έναρξη της αιμορραγίας και παραμένει ανεξέλεγκτη.

    Είναι πιθανές επιπλοκές από τη θεραπεία της αιμορροφιλίας, όπως η ανάπτυξη αντισωμάτων κατά των θεραπειών και οι ιογενείς λοιμώξεις από παράγοντες πήξης του ανθρώπου.

    Μπορεί να προκληθεί βλάβη στις αρθρώσεις, τους μυς και άλλα μέρη του σώματος εάν καθυστερήσει η θεραπεία. Άλλες θεραπείες, για μέτριες μορφές αιμορροφιλίας Α, περιλαμβάνουν τη δεσμοπρεσσίνη, μια τεχνητή ορμόνη που διεγείρει την απελευθέρωση του αποθηκευμένου παράγοντα VIII, και τα αντιϊνωδολυτικά φάρμακα που εμποδίζουν την διάσπαση των θρόμβων.

    Το 2013, η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ενέκρινε το Rixubis, μια κεκαθαρμένη πρωτεΐνη που δημιουργήθηκε με τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA, για ασθενείς με αιμοφιλία Β.

    Το Rixubis είναι παράγοντας αίματος IX και στοχεύει στην πρόληψη και τον έλεγχο της υπερβολικής αιμορραγίας αντικαθιστώντας τον παράγοντα πήξης που λείπει ή είναι σε χαμηλά επίπεδα σε ασθενείς με αιμοφιλία Β.

    Στο μέλλον, οι γονιδιακές θεραπείες θα είναι διαθέσιμες. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Τακτικοί επανέλεγχοι κάθε 6 έως 12 μήνες, θα πρέπει να περιλαμβάνουν εξέταση του μυοσκελετικού, έλεγχο για την ύπαρξη αναστολέων, δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας και εξετάσεις για την ανίχνευση αντισωμάτων κατά ιών ηπατίτιδας και του ιού του ανθρώπινου συνδρόμου ανοσοανεπάρκειας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Γενετική συμβουλή

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η μετάγγιση παραγόντων VIII, ΙΧ και αίματος, μπορεί να προκαλέσει ιογενή ηπατίτιδα, χρόνια ηπατοπάθεια και σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας (AIDS). Πάντως, πρόσφατες βελτιώσεις στην παρασκευή προϊόντων παράγοντα VIII μπορεί να οδηγήσουν στην πρόληψη της μετάδοσης των ιών της ηπατίτιδας Β και C και του HIV
    • Αιμοφιλία Α - 10-20% των ασθενών, αναπτύσσουν αναστολείς του παράγοντα VIII, και συχνότερα αυτοί με βαριά νόσο που έχουν λάβει πολλαπλές μεταγγίσεις. Ο τύπος Ι (ταχείας αντίδρασης) αναστολέων, απενεργοποιεί ταχύτατα τον παράγοντα VIII και αναστέλλει την αποτελεσματικότητα των μεταγγίσεων. Ο τύπος ΙΙ (βραδείας αντίδρασης) αναστολέων βρίσκεται σε χαμηλές συγκεντρώσεις και μπορεί να ενεργοποιείται σε υψηλότερες, από τις κανονικές, δόσεις παράγοντα VIII

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Επαναλαμβανόμενα αίμαρθρα οδηγούν, τελικά, σε παραμόρφωση και δυσλειτουργία των αρθρώσεων 
    • Η επιβίωση είναι φυσιολογική για τους ασθενείς με ήπια μορφή της νόσου ενώ η θνησιμότητα αυξάνει κατά 2 έως 6 φορές γι'αυτούς με μέτρια έως βαριά νόσο κυρίως λόγω των λοιμωδών επιπλοκών 
    • Το μέσο προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών με αυτή τη νόσο, έφθασε στο μέγιστο του στα τέλη της δεκαετίας του 1970, δηλαδή τα 68 χρόνια - από τότε πέφτει λόγω της εμφάνισης του AIDS
    • Έως και 70% των ασθενών εμφανίζουν θετικές ορολογικές δοκιμασίες για HIV, ιδιαίτερα αυτοί με τη βαριά μορφή της νόσου, το 4% των τελευταίων αναπτύσσει AIDS

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η μέση ηλικία εμφάνισης των συμπτωμάτων είναι τα 1,5 χρόνια για την βαριά μορφή της νόσου (συχνά εμφανίζεται στον 1ο χρόνο της ζωής), τα 3 χρόνια για τη μέτρια και τα 5 χρόνια για την ήπια μορφή της νόσου

    ΚΥΗΣΗ

    • Η μεγάλη πλειοψηφία των γυναικών είναι ασυμπτωματικοί φορείς, αν και υπάρχει η μικρή πιθανότητα μια φορέας να εμφανίσει αιμορραγία κατά τη διάρκεια της κύησης ή του τοκετού 
    • Παλαιότερα χρειαζόταν η λήψη δείγματος εμβρυϊκού αίματος και ο έλεγχος της πηκτικότητας του για να τεθεί προγεννητική διάγνωση. Νεότερες τεχνικές περιλαμβάνουν την αναγνώριση περιορισμένου πολυμορφισμού σε τμήμα μικρού μήκους ή την έλλειψη γονιδίου ή την αναδιάταξή του σε δείγμα χοριακών λαχνών ή υγρού αμνιοκέντησης 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Υπάρχει ανασυνδυασμένος παράγων VIII. Παρουσιάζει βιολογική δραστικότητα και κλινική αποτελεσματικότητα παρόμοια με αυτή του παράγοντα VIII του πλάσματος, χωρίς τον κίνδυνο μετάδοσης των ιών της ηπατίτιδας ή του HIV. Υπάρχουν προϊόντα παραγόντων VIII και ΙΧ που παρασκευάζονται από ανθρώπινο πλάσμα με μία μέθοδο μονοκλωνικού αντισώματος και, κατόπιν, θέρμανση ή καθορισμό του προϊόντος. Αυτά τα προϊόντα παρουσιάζουν το χαμηλότερο κίνδυνο μετάδοσης ηπατίτιδας Β και πρακτικά, κανένα κίνδυνο μετάδοσης HIV
    • Αιμοφιλία Α: ανεπάρκεια παράγοντα VIII, κλασσική αιμοφιλία
    • Αιμοφιλία Β: ανεπάρκεια παράγοντα ΙΧ, νόσος Christmas

    Haemophilia

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσος Von Willebrand

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Αιματέμεση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Ύφαιμα

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Εξαγωγή δοντιού

    Βαζοπρεσσίνη

    Ανεπάρκεια της προθρομβίνης του αίματος

    Όταν στο νεογέννητο εμφανίζεται αιμάτωμα στο κεφάλι

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Τι να κάνετε αν τρέχει η μύτη σας αίμα

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Θρομβοπενία

    Μήπως τρέχει συχνά η μύτη σας αίμα;

    Αιματουρία

    Αιμορροφιλία

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Θηλώματα Θηλώματα

    Ακροχορδώνες ή θηλώματα

    Ακροχορδώνες ή θηλώματα είναι καλοήθεις, ανώδυνοι όγκοι του δέρματος που χαρακτηρίζονται από σαφώς αφοριζόμενη κυκλική πάχυνση του επιθηλίου. Οφείλονται στον ανθρώπινο ιό του θηλώματος  και μεταδίδονται με άμεση επαφή ή έμμεσα από πρόσφατη παραμονή του ιού σε υγρό περιβάλλον.

    Διακρίνονται πέντε κλινικές μορφές ακροχορδόνων που προκαλούνται από ειδικούς γονότυπους του ανθρώπινου ιού θηλωμάτων (HPV):

    • Κοινές ακροχορδώνες (verruca vulgaris)
    • Ακροχορδώνες του πέλματος (verruca plantaris)
    • Ομαλές ακροχορδώνες (verruca plana)
    • Οξυτενή κονδυλώματα (condyloma acuminatum)
    • Ακροχορδωνοειδή επιδερμοδυσπλασία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: Νεαροί ενήλικες και παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ 

    • Κοινές ακροχορδώνες: Επιπολής βλατιδώδη επάρματα στο χρώμα του δέρματος με τραχιά επιφάνεια, διαμέτρου 5-10 mm. Μπορεί να συρρέουν σε μωσαϊκό διάμετρο 1-3 cm.
    • Ακροχορδώνες του πέλματος: επιπολής βλατιδώδη επάρματα στο χρώμα του δέρματος (συνήθως πιο επίπεδες από τις κοινές ακροχορδόνες) επίπεδα, διαμέτρου συνήθως όχι μεγαλύτερης από 2-3 cm.
    • Ομαλές ακροχορδώνες: βλατίδες επίπεδες ή ελαφρώς επηρμένες στο χρώμα του φυσιολογικού δέρματος, διαμέτρου 1-3 mm, μερικές φορές σε γραμμική κατανομή.
    • Οξυτενή κονδυλώματα: λεπτές, εύκαμπτες, ψηλές βλατιδώδεις εκβλαστήσεις, μερικές φορές με ανθοκραμβοειδή επιφάνεια που μοιάζουν με κουνουπίδι. Τα κονδυλώματα δεν μοιάζουν ούτε επισκοπικά ούτε ψηλαφητά με τις ακροχορδώνες.
    • Ακροχορδωνοειδής επιδερμοπλασία: Επίπεδες, εξέρυθρες βλάβες χεριών και ώμων που εμφανίζονται στην παιδική ηλικία και παραμένουν σε ολόκληρη τη διάρκεια της ζωής.

    ΑΙΤΙΑ ΘΗΛΩΜΑΤΩΝ

    Ανθρώπινος ιός των θηλωμάτων (HPV)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΘΗΛΩΜΑΤΩΝ

    • Χρήση αποδυτηρίων
    • Τραυματισμός δέρματος

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΘΗΛΩΜΑΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Τύλοι (κατά τη διατομή ανευρίσκεται ένας πυρήνας κερατίνη,ς ενώ στις ακροχορδώνες πολλαπλά αιμορραγικά σημεία)
    • Ουλώδης εντός
    • Μολυσματική τέρμινθος (κεντρικό ομφαλοειδές εντύπωμα και χαρακτηριστικό μαργαριτοειδές χρώμα μετά από απόξεση)
    • Πλατιά κονδυλώματα (της σύφιλης)
    • Σμηγματορροϊκή κερατίτιδα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Ο ανθρώπινος ιός θηλώματος ανευρίσκεται στους πυρήνες και τα πυρήνια της κοκκώδους και κερατίνης στιβάδας της επιδερμίδας
    • Οι ακροχορδώνες των πελμάτων παρουσιάζουν υπερκεράτωση (υπερπλασία όλων των στιβάδων της επιδερμίδας προς το δερμοεπιδερμικό όριο)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Η οριστική διάγνωση τίθεται με τις παρακάτω δοκιμασίες, δεν σχετίζονται όμως κλινικά με τις περισσότερες εκδηλώσεις:

    • Ηλεκτρονικό μικροσκόπιο 
    • Ανοσοϊστοχημικός έλεγχος
    • Νουκλεϊκό οξύ και υβριδοποίηση
    • Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Διατομή ή αφαίρεση και απλή επισκόπηση θέτουν τη διάγνωση στις περισσότερες περιπτώσεις

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΘΗΛΩΜΑΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

    Οι αυτόματες υποτροπές είναι συχνές και σχετίζονται με ανοσολογική αντίδραση. Συνιστάται συντηρητική θεραπεία που δεν καταλείπει ουλές. Κάθε αγωγή έχει 60-70% επιτυχία. Η θεραπεία επιτυγχάνεται όταν αποκατασταθούν οι φυσιολογικές γραμμές του δέρματος

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Οι ακροχορδώνες των πελμάτων μερικές φορές προκαλούν έντονη δυσφορία με συνέπεια μείωση της δραστηριότητας

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ενημέρωση σχετικά με την φύση της διαταραχής, κάλυψη των ακροχορδόνων κατά τη διάρκεια της θεραπείας για την αποφυγή αυτοενοφθαλμισμού και μετάδοσης σε άλλα άτομα

    Human Papillomavirus

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΘΗΛΩΜΑΤΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Καταστροφή ή εξαίρεση:

    • Κρυοπηξία - συχνά προτιμάται εξαιτίας του μικρού κινδύνου σχηματισμού ουλών. Η ψύξη των ακροχορδόνων που εντοπίζονται γύρω από τα νύχια καταστρέφουν την μήτρα, με αποτέλεσμα την παραμόρφωση του νυχιού 
    • Χειρουργικές μέθοδοι, όπως εξαίρεση με ηλεκτροκαυτηρίαση, ακτίνες Laser και απόξεση (ο ιός αποβάλλεται και στους ατμούς, γι' αυτό πρέπει να χρησιμοποιούνται μάσκες)

    Χημειοθεραπεία:

    • Όλες οι θεραπείες συνίστανται σε όσο το δυνατό ριζικότερη απόξεση, και στη συνέχεια διαβροχή της περιοχής με ζεστό νερό για την ύγρανση της ακροχορδώνας 
    • Duofilm - καθημερινά για 3 μήνες 
    • Trans-Ver-Sal (εφαρμογή σαλικυλικού οξέος) - καθημερινό για περίπου 6 βδομάδες
    • Κερατολυτικά (σαλικυλικό οξύ σε προπυλενογλυκερόλη) - εφαρμογή στις ακροχορδώνες κάθε βράδυ 
    • Τοπικά ρετινοειδή (Retin-A) - σε επίπεδα κονδυλώματα, εξαιτίας του σχηματισμού λιγότερων ουλών από την κρυοπηξία ή τις χειρουργικές μεθόδους. Συνιστάται σε ακροχορδόνες του προσώπου. Εφαρμογή 2 φορές την ημέρα για 4-6 εβδομάδες
    • Βάμμα βενζοϋπεροξειδίου - 2 φορές την ημέρα για 4-6 εβδομάδες
    • Άλλα - διχλωροξεικό οξύ, τριχλωροξεικό οξύ, ποδοφυλλίνη, 5-φλουορουρακίλη, νιτρικός άργυρος, ιδοξουριδίνη 
    • Επίδεση - ο ευκολότερος και φθηνότερος τρόπος, καλύπτουμε την ακροχορδώνα με αδιάβροχη ταινία η οποία παραμένει μια εβδομάδα. Στη συνέχεια αφαιρούμε την ταινία και αφήνουμε ανοιχτή τη βλάβη για 12 ώρες, επανατοποθέτηση αν η ακροχορδώνα επιμένει. Με την κάλυψη δεν δημιουργείται ευνοϊκό περιβάλλον για την ανάπτυξη του ιού. Συνιστάται σε ακροχορδόνες που εντοπίζονται γύρω από τα νύχια 
    • Μπλεομυκίνη - σε ενδοδερμική ένεση, ακριβή και επώδυνη μέθοδος, έχει όμως ποσοστό επιτυχίας 75%

    Ανοσοθεραπεία:

    Δινιτροχλωροβενζόλη - η τελευταία μέθοδος που καταφεύγουμε εξαιτίας των παρενεργειών και πιθανών μεταλλάξεων που προκαλεί 

    Ιντερφερόνη - εντός των βλαβών των οξυτενών κονδυλωμάτων 

     

    Κάλυψη κονδυλωμάτων με κολλητική ταινία: μπορεί να ξεφλουδίσει στρώματα του δέρματος και να διεγείρει το ανοσοποιητικό σας σύστημα. Μουλιάστε, βάλτε άμμο και βάλτε κολλητική ταινία στην περιοχή. Αφαιρέστε και επαναλάβετε τη διαδικασία κάθε 5-6 ημέρες έως ότου η μυρμηγκιά εξαφανιστεί. Εάν λειτουργεί θα πρέπει να φύγει εντός 4 εβδομάδων.

    Η κανθαριδίνη είναι συχνά ο τρόπος για τη θεραπεία για μικρά παιδιά, επειδή δεν πονά στην αρχή, αν και μπορεί να μυρίζει, να προκαλεί φαγούρα, κάψιμο ή πρήξιμο λίγες ώρες αργότερα.

    Για τα επίμονα κονδυλώματα, οι κρέμες απολέπισης με γλυκολικό οξύ, ισχυρότερο σαλικυλικό οξύ ή τρετινοΐνη βοηθούν. Η Diphencyprone (DCP) και η imiquimod (Aldara) ερεθίζουν το δέρμα  για να ενθαρρύνουν το ανοσοποιητικό σύστημα να δράσειί.

    Το 5-Fluorouracil είναι φάρμακο για τον καρκίνο που χρησιμοποιείται, επίσης.
    Δεν υπάρχει ακόμη τρόπος να αποφευχθούν τα κονδυλώματα, αλλά μπορείτε να μειώσετε τις πιθανότητες να τα πάρετε ή να τα εξαπλώσετε:

    Μην αγγίζετε, διαλέγετε ή ξύνετε τα κονδυλώματά σας ή μην αγγίζετε τα άλλα.
    Πλύνετε τα χέρια σας μετά τη θεραπεία των κονδυλωμάτων.
    Κρατήστε τα κονδυλώματα στεγνά.
    Φορέστε αδιάβροχα σανδάλια ή σαγιονάρες σε δημόσια ντους, αποδυτήρια και γύρω από δημόσιες πισίνες.

    Προφυλάξεις: Προφύλαξη του φυσιολογικού δέρματος κατά την εφαρμογή των τοπικών χημικών ουσιών 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Το 1/3 ακροχορδωνοειδούς επιδερμοδυσπλασίας εμφανίζει κακοήθη εξαλλαγή 

    wartsbad2

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Κάλυψη ακροχορδόνων υπό θεραπεία

    Αποφυγή επαφής με το υγρό του τραύματος μετά από κρυοπηξία

    Μην αγγίζετε ή ξύνετε τα θηλώματα

    Πλύνετε τα χέρια σας μετά τη θεραπεία 

    Κρατήστε τα θηλώματα στεγνά.

    Φορέστε αδιάβροχα σανδάλια ή σαγιονάρες σε δημόσια ντους, αποδυτήρια και γύρω από δημόσιες πισίνες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αυτοενοφθαλμισμός 
    • Σχηματισμός ουλών
    • Χρόνιος πόνος μετά από αφαίρεση των ακροχορδόνων και σχηματισμού ουλής 
    • Παραμόρφωση νυχιού μετά από βλάβη της μήτρας του νυχιού

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Καλή, πλήρης υποχώρηση με ή χωρίς θεραπεία

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας
    • Μεταμόσχευση νεφρού
    • Άλλες καταστάσεις με ανοσοκαταστολή
    • Νόσος Lewandowsky-Lutz (σχετίζεται με επιδερμοδυσπλασία)

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συχνότερο στα παιδιά 

    Γηριατρικό: Λιγότερο συχνό σε μη ανοσοκατασταλμένους ενήλικες

    ΚΥΗΣΗ

    Η ποδοφυλλίνη αντενδείκνυται 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    wart

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Απαλλαγείτε από τα κονδυλώματα

    Τα μικρόβια των φιλιών

    Χελιδώνιο

    Medorrhinum στην ομοιοπαθητική

    Χελιδώνιο

    Σύφιλη

    Ορθοπρωκτικό απόστημα

    Διάγνωση ασθενειών από τα πόδια

    Οι αιμορροΐδες

    Τι να προσέχετε όταν κάνετε σεξ

    Κρυοθεραπεία

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Μυρμηγκιές

    Τα μικρόβια των φιλιών

    Διάγνωση ασθενειών από τα πόδια

    Η καλύτερη προστασία στο σεξ

    Τι να προσέχετε όταν κάνετε σεξ

    Μάθετε όλα τα μυστικά του σκόρδου

    Το αίμα στο σπέρμα

    Τραχηλίτιδα

    Τα μυστικά του στοματικού έρωτα

    Πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας

     Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    Γνωρίστε τα ομοιοπαθητικά φάρμακα

    Οι ευεργετικές ιδιότητες της μπανάνας

    Λοιμώξεις γεννητικών οργάνων γυναίκας

    Κρέμα Aldara

    Για όσους έχουν κονδυλώματα πρωκτού

    Θηλώματα του τραχήλου της μήτρας

    Thuja occidentalis

    Μολυσµατική τέρµινθος

    Το θαλασσινό αλάτι στην ομοιοπαθητική

    Το εμβόλιο HPV

    Ασφαλές το εμβόλιο έναντι του ιού HPV

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ακράτεια ούρων Χρήσιμες πληροφορίες για την ακράτεια ούρων

    Ακράτεια ούρων

    Ακράτεια ούρων είναι η ακούσια διαφυγή ούρων από την κύστη. Λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια του ύπνου ή της ημέρας. Η ποσότητα των ούρων ποικίλλει. Αφορά την ιατρική όταν αποτελεί κοινωνικό και/ή πρόβλημα υγείας του ασθενή ή της οικογένειάς του

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικιωμένοι, αυξάνεται με την ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες < Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

    • Ακούσια διαφυγή ούρων 
    • Επείγουσα ανάγκη ούρησης
    • Καύσος κατά την ούρηση
    • Περινεϊκός ερεθισμός

    ΑΙΤΙΑ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

    • Εξασθένιση των μυών του πυελικού εδάφους 
    • Εξασθένιση του σφιγκτήρα της ουρήθρας
    • Ερεθισμός της κύστης (κυστίτιδα, όγκοι, λίθοι, εκκολπώματα)
    • Αστάθεια της κινητικής/αισθητικής μοίρας του εξωστήρα μυ (συμφόρηση, άνοια, παρκινσονισμός)
    • Ανατομική απόφραξη (προστάτης, στενώματα, κυστεοκήλη)
    • Νευρογενής κύστη (σακχαρώδης διαβήτης, κακώσεις σπονδυλικής στήλης, σκλήρυνση κατά πλάκας)
    • Βλάβη ΚΝΣ (σοβαρή άνοια)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

    • Μεγάλη ηλικία
    • Γυναίκες/ανεπάρκεια οιστρογόνων
    • Υπερτροφία προστάτη (άνδρες)
    • Πολυτοκία (γυναίκες)
    • Άνοια
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Κακώσεις σπονδυλικής στήλης 
    • Σκλήρυνση κατά πλάκας
    • Κακή γενική κατάσταση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος
    • Κολπική έκκριση (γυναίκες)
    • Ουρηθρική έκκριση (άνδρες)
    • Δράση φαρμάκων (διουρητικά)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική ούρων - συνήθως, φυσιολογική. Μπορεί να δείξει γλυκοζουρία (σακχαρώδης διαβήτης), πρωτεϊνουρία (σπειραματονεφρίτιδα), λευκοκυττάρωση (φλεγμονές), ερυθροκύτταρα (όγκοι) ή βακτηρίδια (φλεγμονές)
    • Καλλιέργεια ούρων - θετική σε λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος
    • Ενδοφλέβια πυελογραφία - παθήσεις των νεφρών

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Διουρητικά (χαμηλό ειδικό βάρος ούρων)
    • Αντιβιοτικά (αρνητική καλλιέργεια ούρων)

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Διαταραχές με παθολογικά εργαστηριακά ευρήματα επιδεινώνουν το πρόβλημα της ακράτειας

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Σχετίζονται με τα βασικά αίτια της ακράτειας
    • Εξασθένηση ουρηθρικού σφιγκτήρα
    • Υπερτροφία προστάτη 
    • Νευρογενής κύστη
    • Όγκοι κύστης 
    • Λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Κυστεοουρηθρογράφημα μετά από ούρηση - μπορεί να δείξει παθολογική κύστη και/ή ουρήθρα
    • Διάγραμμα που λαμβάνεται με το κυστεόμετρο - μπορεί να δείξει παθολογική πίεση σφιγκτήρα ή παθολογική κύστη
    • Μέτρηση υπολειπόμενου ποσού ούρων μετά από κένωση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχογράφημα νεφρών - μπορεί να δείξει αλλοιώσεις στους νεφρούς
    • Υπερηχογράφημα πυέλου - μπορεί να δείξει αλλοιώσεις στην πύελο
    • Υπερηχογράφημα δια μέσου του ορθού - μπορεί να δείξει αλλοιώσεις στον προστάτη

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η διάγνωση συνήθως βασίζεται στο ιστορικό 
    • Η κλινική εξέταση στους άνδρες πρέπει να συμπεριλαμβάνει ψηλάφηση της κοιλίας (για διογκωμένη κύστη), δακτυλική εξέταση (σε υπερτροφία προστάτη) και νευρολογική εξέταση 
    • Η κλινική εξέταση στις γυναίκες πρέπει να συμπεριλαμβάνει ψηλάφηση κοιλίας (για διογκωμένη κύστη), κολποσκόπηση και αμφίχειρη γυναικολογική εξέταση (σε παθήσεις του γεννητικού συστήματος) και νευρολογική εξέταση 
    • Μερικές φορές είναι χρήσιμο να αναπαραστήσει ο ασθενής της δραστηριότητες (όπως βήχας, φτέρνισμα, γέλιο) που οδηγούν στη διαφυγή ούρων  

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής

     3

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

    • Διάγνωση και θεραπεία των πρωτοπαθών διαταραχών που σχετίζονται με τη ακράτεια (όπως, λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος, όγκοι κύστης, υπερτροφία προστάτη)
    • Καλή υγιεινή περινέου
    • Ασκήσεις μυών πυελικού εδάφους (Kegel)
    • Έλεγχος της διαφυγής με εξάσκηση
    • Διαλείπων καθετηριασμός (σε επιλεγμένες περιπτώσεις)
    • Πάνες ακράτειας
    • Μόνιμος καθετηριασμός (σε επιλεγμένες περιπτώσεις) 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Συνιστάται πλήρης δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ 

    • Κανονική 
    • Σε καταστάσεις όπου η πρόσβαση στο μπάνιο είναι περιορισμένη, συνιστάται αποφυγή λήψης μεγάλων ποσοτήτων υγρών ή ποτών που περιέχουν καφεΐνη ή αλκοόλ

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Στο συγκεκριμένο πρόβλημα όσο και στην υποκείμενη διαταραχή
    • Οδηγίες για καλή διατροφή και άσκηση 
    • Συχνότητα ούρησης που εξατομικεύεται 
    • Εύκολη πρόσβαση στις τουαλέτες 
    • Ασκήσεις (Kegel) μυών πυελικού εδάφους

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αστάθεια του εξωστήρα μυ:

    • Οξυβουκινίνη 2,5-5 mg 4 φορές την ημέρα
    • Προπανθελίνη 15-30 mg 3 φορές την ημέρα
    • Δικυκλομίνη 10-20 mg 4 φορές την ημέρα
    • Φλαβοξάτη 100-200 mg 3 φορές την ημέρα
    • Ιμιπραμίνη 25-50 mg 3 φορές την ημέρα 

    Ανεπάρκεια του σφιγκτήρα:

    • Ψευδοεφεδρίνη 30-60 mg 3 φορές την ημέρα
    • Φαινυλοπροπανολαμίνη 75 mg 2 φορές την ημέρα
    • Ιμιπραμίνη 25-50 mg 3 φορές την ημέρα 

    Υποτονική κύστη και ακράτεια εξ υπερχειλίσεως:

    • Βεθανεχόλη 10-30 mg 3 φορές την ημέρα 

    Υπερτροφία προστάτη και ακράτεια εξ υπερχειλίσεως:

    • Πραζοσίνη 1-2 mg 3 φορές την ημέρα
    • Φιναστερίδη 5 mg 5 φορές την ημέρα

    Αντενδείξεις:

    • Λαμβάνονται υπόψη για κάθε φάρμακο προτού την έναρξη της θεραπείας
    • Αντιχολινεργικοί παράγοντες αντενδείκνυνται σε ασθενείς με γλαύκωμα ή υπερτροφία του προστάτη 

    Προφυλάξεις:

    • Χορήγηση της ελάχιστης δόσης στους ηλικιωμένους ασθενείς
    • Συνήθεις παρενέργειες: ξηροστομία, θόλωση οράσεως, δυσκοιλιότητα, ορθοστατική υπόταση, διανοητική σύγχυση

    Η θεραπεία για την ακράτεια ούρων εξαρτάται από τον τύπο της ακράτειας, τη σοβαρότητα και την υποκείμενη αιτία. Μπορεί να χρειαστεί συνδυασμός θεραπειών. Εάν μια υποκείμενη κατάσταση προκαλεί τα συμπτώματά σας, ο γιατρός σας θα αντιμετωπίσει πρώτα αυτήν την κατάσταση.

    Ο γιατρός  είναι πιθανό να προτείνει πρώτα τις λιγότερο επεμβατικές θεραπείες και να προχωρήσει σε άλλες επιλογές μόνο εάν αυτές οι τεχνικές αποτύχουν.

    Τεχνικές συμπεριφοράς

    Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει:

    Ασκήσεις ουροδόχου κύστης, προγραμματισμό ούρησης, διαχείριση υγρών και διατροφής, για να ανακτήσετε τον έλεγχο της ουροδόχου κύστης. Ίσως, χρειαστεί να μειώσετε ή να αποφύγετε αλκοόλ, καφεΐνη ή όξινα τρόφιμα. Η μείωση της κατανάλωσης υγρών, η απώλεια βάρους ή η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας μπορεί, επίσης, να διευκολύνουν το πρόβλημα. Οι ασκήσεις μυών πυελικού εδάφους και η ηλεκτρική διέγερση όπου τα ηλεκτρόδια εισάγονται προσωρινά στο ορθό ή στον κόλπο για να διεγείρουν και να ενισχύουν τους μυς του πυελικού εδάφους είναι αποτελεσματικά για την ακράτεια ούρων.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται, συνήθως, για τη θεραπεία της ακράτειας περιλαμβάνουν:

    -Αντιχολινεργικά. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να ηρεμήσουν μια υπερδραστήρια ουροδόχο κύστη και μπορεί να είναι χρήσιμα για την ακράτεια (οξυβουτυνίνη, τολτεροδίνη, δαριφενασίνη, φεσοτεροδίνη, solifenacin και trospium.

    -Mirabegron. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ακράτειας. Αυτό το φάρμακο χαλαρώνει τον μυ της ουροδόχου κύστης και μπορεί να αυξήσει την ποσότητα ούρων που μπορεί να συγκρατήσει η κύστη σας.

    -Άλφα αποκλειστές. Σε άνδρες με ακράτεια ώθησης ή υπερχείλισης, αυτά τα φάρμακα χαλαρώνουν τους μυς του αυχένα της ουροδόχου κύστης και τις μυϊκές ίνες στον προστάτη και διευκολύνουν την εκκένωση της ουροδόχου κύστης (ταμσουλοσίνη, αλφουζοσίνη, σιλοδοσίνη, δοξαζοσίνη και τεραζοσίνη.

    -Τοπικά οιστρογόνα. Για τις γυναίκες, η εφαρμογή τοπικών οιστρογόνων χαμηλής δόσης σε μορφή κολπικής κρέμας, δακτυλίου ή επιθεμάτων μπορεί να αναζωογονήσει τους ιστούς στην ουρήθρα και στην κολπική περιοχή. Τα συστηματικά οιστρογόνα, ως χάπια, δεν συνιστώνται για την ακράτεια ούρων και μπορεί ακόμη και να την επιδεινώσουν.

    Ιατρικές συσκευές

    Μια μικρή συσκευή τύπου ταμπόν εισάγεται στην ουρήθρα πριν από μια συγκεκριμένη δραστηριότητα, όπως το τένις, που μπορεί να προκαλέσει ακράτεια. Το ένθετο λειτουργεί ως βύσμα για την αποφυγή διαρροής και αφαιρείται πριν από την ούρηση ή ένα άκαμπτο δαχτυλίδι που εισάγεται στον κόλπο και το φοράτε όλη την ημέρα. Η συσκευή χρησιμοποιείται, συνήθως, σε πρόπτωση μήτρας που προκαλεί ακράτεια. 

    Επεμβατικές θεραπείες

    Συσκευή διέγερσης ιερού νεύρου

    Ενέσεις υλικού. Ένα συνθετικό υλικό εγχύεται σε ιστό που περιβάλλει την ουρήθρα. Το διογκωτικό υλικό βοηθά να διατηρηθεί η ουρήθρα κλειστή και να μειωθεί η διαρροή ούρων. Αυτή η διαδικασία είναι γενικά πολύ λιγότερο αποτελεσματική από τις πιο επεμβατικές θεραπείες, όπως η χειρουργική επέμβαση για ακράτεια στρες και συνήθως, πρέπει να επαναλαμβάνεται τακτικά.

    Τοξίνη αλλαντίασης τύπου Α (Botox). Ενέσεις Botox στο μυ της ουροδόχου κύστης μπορεί να είναι χρήσιμες

    Χειρουργική επέμβαση

    Εάν δεν λειτουργούν άλλες θεραπείες, πολλές χειρουργικές επεμβάσεις μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που προκαλούν ακράτεια ούρων:

    Λωρίδες του ιστού του σώματός σας, συνθετικό υλικό ή πλέγμα χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν μια πυελική σφεντόνα γύρω από την ουρήθρα και την περιοχή του πυκνού μυός όπου η ουροδόχος κύστη συνδέεται με την ουρήθρα (λαιμός της ουροδόχου κύστης). Η σφεντόνα βοηθά στη διατήρηση της ουρήθρας κλειστής, ειδικά όταν βήχετε ή φταρνίζεστε. 

    Στήριξη στην ουρήθρα και στον αυχένα της ουροδόχου κύστης - μια περιοχή πυκνού μυός όπου η ουροδόχος κύστη συνδέεται με την ουρήθρα. Περιλαμβάνει κοιλιακή τομή, οπότε γίνεται κατά τη διάρκεια γενικής ή σπονδυλικής αναισθησίας.

    Σε γυναίκες με μικτή ακράτεια και πρόπτωση πυελικού οργάνου, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να περιλαμβάνει συνδυασμό μιας διαδικασίας σφεντόνας και χειρουργικής επέμβασης πρόπτωσης.

    Τεχνητός σφιγκτήρας ούρων. Στους άνδρες, ένας μικρός δακτύλιος γεμάτος με υγρό εμφυτεύεται γύρω από το λαιμό της ουροδόχου κύστης για να κρατήσει τον ουροποιητικό σφιγκτήρα κλειστό μέχρι να είστε έτοιμοι να ουρήσετε. Για ούρηση, πιέζετε μια βαλβίδα εμφυτευμένη κάτω από το δέρμα που προκαλεί το ξεφούσκωμα του δακτυλίου και επιτρέπει στα ούρα από την κύστη σας να ρέουν.

    Απορροφητικές πάνες και καθετήρες

    Εάν οι ιατρικές θεραπείες δεν μπορούν να εξαλείψουν εντελώς την ακράτεια, μπορείτε να δοκιμάσετε προϊόντα που βοηθούν στην ανακούφιση της ταλαιπωρίας:

    Πάνες και προστατευτικά ενδύματα. 

    Καθετήρας. Εισάγετε έναν μαλακό σωλήνα (καθετήρα) στην ουρήθρα σας αρκετές φορές την ημέρα για να αποστραγγίσετε την ουροδόχο κύστη σας. Θα σας δοθούν οδηγίες για τον καθαρισμό αυτών των καθετήρων για ασφαλή χρησιμοποίηση.

    Τρόπος ζωής και θεραπείες στο σπίτι

    Αφήστε το δέρμα σας να στεγνώσει στον αέρα

    Αποφύγετε το συχνό πλύσιμο, διότι αυτό μπορεί να προκαλεί λοιμώξεις της ουροδόχου κύστης

    Χρησιμοποιήσετε μια κρέμα φραγμού, όπως βούτυρο κακάο, για να προστατεύσετε το δέρμα σας από τα ούρα

    Εάν έχετε νυχτερινή ακράτεια ούρων, κάντε την τουαλέτα πιο βολική

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Κάθε 2 εβδομάδες στην αρχή (ενόσω ο ασθενής μαθαίνει τις ασκήσεις και έχει αρχίσει η θεραπεία)
    • Κάθε τρίμηνο στη συνέχεια, όταν ο ασθενής βρίσκεται υπό έλεγχο και το θεραπευτικό σχήμα σταθεροποιείται 
    • Παρακολούθηση για την εμφάνιση παρενεργειών
    • Έλεγχος ορθοστατικής υπότασης 
    • Συνιστάται μέτρηση ενδοφθάλμιας πίεσης στους ασθενείς υψηλού κινδύνου
    • Περιοδική ανάλυση ούρων για την πρώιμη ανίχνευση λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Ισομετρικές ασκήσεις Kegel σε γυναίκες μετά από τοκετό
    • Τακτική εξέταση της πυέλου σε γυναίκες για πιθανές διαταραχές
    • Τακτική εξέταση του ορθού σε άνδρες για την πρώιμη ανίχνευση διαταραχών του προστάτη. Αντιμετώπιση υπερτροφίας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος 
    • Υδρονέφρωση (σε υποτονική κύστη ή σε απόφραξη)
    • Νεφρική ανεπάρκεια (σε αποφρακτική υδρονέφρωση)
    • Αντίθετη επίδραση των φαρμάκων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Η πρόγνωση είναι συνήθως καλή. Οι περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζουν βελτίωση στην κατακράτηση των ούρων με την κατάλληλη φαρμακευτική αντιμετώπιση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ 

    Γηριατρικό: Αυτή η διαταραχή αφορά, συνήθως, τους ηλικιωμένους 

    13 1486970600 h2

    Διαβάστε, επίσης,

    Ενούρηση

    Το cranberry είναι υπερτροφή

    Πότε πρέπει να παίρνετε κράνμπερι

    Οι καλύτερες θεραπείες για τη νυχτερινή ενούρηση

    Νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά

    Ακράτεια ούρων

    Κάνναβη και ακράτεια ούρων

    Σηκώνεστε τη νύχτα για τουαλέτα;

    Για όσους έχουν ακράτεια ούρων

    Οι καλύτερες θεραπείες για την ακράτεια ούρων στους άνδρες

    Γυναικεία ακράτεια ούρων από προσπάθεια

    Θεραπεία του καρκίνου του προστάτη

    Ρομποτική da Vinci προστατεκτομή για τον καρκίνο του προστάτη

    Θεραπεία διηθητικού καρκίνου της ουροδόχου κύστεως

    Ρομποτική χειρουργική για την ακράτεια ούρων

    Μήπως έχετε δυσκολία στην ούρηση;

    Δεν απαιτεί πάντα θεραπεία ο καρκίνος του προστάτη

    Μύθοι και αλήθειες για την ακράτεια ούρων

    Το χειρουργείο στον καρκίνο προστάτη προκαλεί ανικανότητα

    Πώς η ακράτεια ούρων προκαλεί κατάθλιψη

    Διάμεση κυστίτιδα

    Μάθετε να αξιολογείτε σωστά το PSA

    Ουροδυναμική μελέτη

    Πόσο σημαντικός είναι ο προστάτης

    Σύνδρομο ιππουρίδας

    Χρήσιμες συμβουλές για την σκλήρυνση κατά πλάκας

    Τα γηριατρικά σύνδρομα

    Πολυκόμπι

    Σύνδρομο της Υπερδραστήριας Κύστης

    Τα γηριατρικά σύνδρομα

    Οι ασκήσεις Κέγκελ για τις γυναίκες

    Βιοανάδραση

    Νόσος Alzheimer

    Κυστεοκήλη

    Ασκήσεις Κέγκελ για σεξουαλική υγεία

    www.emedi.gr

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αναφυλαξία Χρήσιμες πληροφορίες για την αναφυλαξία

    Αναφυλαξία

    Αναφυλαξία είναι μια δραματική οξεία, συστηματική αντίδραση, εμφανής από τον κνησμό, την ερυθρότητα (έξαψη), την κνίδωση, την αναπνευστική δυσχέρεια και την σύμπτωση των αγγειακών τοιχωμάτων, που ακολουθεί την έκθεση σε αντιγόνο ενός ευαισθητοποιημένου ατόμου 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό, Καρδιαγγειακό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Γαστρεντερικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Γενετική: Γενετική προδιάθεση για ευαισθητοποίηση σε μερικά αντιγόνα

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    • Κνησμός, ερυθρότητα, κνίδωση, αγγειοοίδημα
    • Δύσπνοια, βήχας, ρόγχος
    • Ρινόρροια, βρογχόρροια, συρρίτουσα αναπνοή
    • Δυσκολία στην κατάποση 
    • Ναυτία, έμετος, διάρροια, κράμπες, πρήξιμο
    • Ταχυκαρδία, υπόταση, shock, συγκοπή
    • Κακουχία, ρίγη
    • Μυδρίαση

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    Ανοσολογικά επαγόμενη διαδικασία. Η πλειοψηφία είναι IgE επαγόμενα, όπου ένα αντιγόνο προκαλεί αποκοκκίωση μονοκυττάρων, όπως στα δήγματα υμενοπτέρων ή στην απτίνη της πενικιλλίνης. Άλλα προκύπτουν με την ενεργοποίηση του συμπληρώματος με τις αναφυλατοξίνες C3a, C4a, και C5a που προκαλούν την αποκοκκίωση των μαστοκυττάρων και βασεόφιλων, τέτοια όπως πολλές αντιδράσεις σε προϊόντα αίματος. Μη ανοσολογικοί ενεργοποιητές των μαστοκυττάρων τέτοια όπως τα ιωδούχα σκιαστικά μέσα ή οπιούχα προκαλούν αναφυλακτικές αντιδράσεις. Αίτια που προκαλούν μη IgE ή μη μέσω μαστοκυττάρων επαγόμενα αναφυλακτικά σύνδρομα, περιλαμβάνουν αντιδράσεις σε ρυθμιστές (συντονιστές) μεταβολισμού του αραχιδονικού οξέος, θειούχες ενώσεις, καταμήνια αναφυλαξία, αναφυλαξία επαγόμενη από την άσκηση και ιδιοπαθή υποτροπιάζουσα αναφυλαξία. Μερικά σημαντικά αίτια είναι:

    • Αντιμικροβιακά (π.χ. πενικιλλίνη)
    • Δήγματα εντόμων (π.χ. μελισσών, σφηκών, κοριών, φθειρών)
    • Ανοσοθεραπεία
    • Φαγητά (π.χ. φΙστίκια, καρύδια, φουντούκια, μαλακόστροκα, γάλα αγελάδας, αυγά, μαλάκια, ψάρια, σόγια περισσότερο συχνά)
    • Μακρομόρια (π.χ. χυμοπαπαΐνη, ινσουλίνη, δεξτράνες, γλυκοκορτικοειδή, πρωταμίνη)
    • Εμβόλια
    • Προϊόντα αίματος
    • Διαγνωστικά χημικά (ιωδούχα σκιαστικά μέσα)
    • Λαστιχένια, πλαστικά (γάντια, καθετήρες)
    • Αέριο αιθυλενοξείδιο (σωληνώσεις διάλυσης, άλλα αποστειρωμένα προϊόντα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αναφυλακτική αντίδραση: Εμφανίζεται μετά την πρώτη επαφή με την ουσία, τέτοια όπως πολυμυξίνη, πενταμιδίνη, ακτινογραφικά σκιερά μέσα, ασπιρίνη
    • Παρασυμπαθητικοτονικό σύνδρομο (αγγειοπνευμονογαστρικές αντιδράσεις): Βραδυκαρδία με υπόταση. Επίσης δεν εμφανίζεται με ταχυκαρδία, ερύθημα, κνίδωση, αγγειοοίδημα, κνησμό ή άσθμα τα οποία ευρίσκονται στην αναφυλαξία
    • Ψευδοαναφυλακτικές αντιδράσεις: Υπάρχουν σκέψεις ότι προκαλούνται από την απελευθέρωση ελεύθερης προκαΐνης
    • Συστηματική μαστοκυττάρωση: Καλοήθης ή κακοήθης υπερανάπτυξη των μαστοκυττάρων. Μπορεί να έχει λευχαιμία. Η χρωστική κνίδωση συνήθως βρίσκεται στην πρώιμη μορφή και έγκειται στην παροσίαβερυθρόφαιων κηλιδοβλατιδωδών δερματικών αλλοιώσεων με κνίδωση μετά από τραύμα (σημείο του Darier). Η βιοψία του μυελού των οστών είναι συνήθως διαγνωστική. Δεν διακρίνεται κλινικά από την αναφυλαξία.
    • Υστερικός κόμπος
    • Κληρονομικό αγγειοοίδημα: Έλλειψη της C1q εστεράσης. Σε αντιπαράθεση με την αναφυλαξία υπάρχει αγγειοοίδημα χωρίς πόνο και χωρίς κνίδωση, ερυθρότητα ή άσθμα. Συνήθως η έναρξη είναι πιο αργή και αν απουσιάζει σημαντική απόφραξη των αεραγωγών, είναι χωρίς υπόταση.
    • Φαιοχρωματοκύττωμα: Παραδόξως εξαιτίας β2-διέγερσης, μερικοί ασθενείς με φαιοχρωμοκύττωμα παρουσιάζουν κρίσεις υπότασης, που συνοδεύονται από ταχυκαρδία. Η κνίδωση, το αγγειοοίδημα και το άσθμα απουσιάζουν
    • Καρκινοειδές σύνδρομο 
    • Ορονοσία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υποξαιμία, υπερκαπνία, οξείδωση
    • Αυξημένη ισταμίνη ορού και ούρων (μικρή ηπατική κυκλοφορία)
    • Αυξημένη τρυπτάση ορού (ώρες)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κεντρική υποβολαιμία που σχετίζεται με περιφερική αιμόσταση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ιστορικό και κλινικά ευρήματα είναι διαγνωστικά

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωτερικός ασθενής: αυτοί οι ασθενείς με δερματικό αγγειοοίδημα, κνίδωση και ελάχιστο βρογχοσπασμό (με κατάλληλο εξοπλισμό διάσωσης), αφήνονται ελεύθεροι, όταν τα σημεία και συμπτώματα έχουν εξαφανιστεί
    • Μέτρια ως σοβαρή αναφυλαξία ή ασθενείς που ζουν μακρυά από ιατρικές ευκολίες, πρέπει να θεραπεύονται σε θάλαμο εντατικής θεραπείας και να εισάγονται για παρακολούθηση κατά τη διάρκεια της νύχτας 
    • Όλοι οι ασθενείς χρειάζονται μια συνταγή στο εξιτήριο για ένα ειδικό αλλεργιολόγο, αν το αίτιο της αναφυλαξίας δεν είναι σαφές
    • Οι ασθενείς με αναφυλαξία από δήγματα εντόμων ωφελούνται από την ανοσοθεραπεία απευαισθητοποίησης μετά το εξιτήριο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

    Η θεραπεία εξαρτάται από (είναι ανάλογη με) τη σοβαρότητα 

    • Άμεση φαρμακευτική θεραπεία 
    • Διατήρηση των αεροφόρων οδών του ασθενούς - ενδοτραχειακός σωλήνας και υποβοηθούμενος αερισμός μπορεί να είναι απαραίτητο, πιθανή τραχειοστομία
    • Οξυγόνο
    • Αιμοστατική ταινία, τοποθετημένη εγγύς στο σημείο της ένεσης ή του τσιμπήματος εάν είναι δυνατό, για να αποκλείσει λεμφική ή φλεβική παροχέτευση, αλλά όχι αρτηριακή ροή
    • Ταχεία απευαισθητοποίηση, εάν η δερματική δοκιμασία είναι θετική για μια ουσία, που πρέπει να δοθεί αντιορός για αλλαντίαση, διφθερίτιδα ή τσίμπημα φιδιών 

    maxresdefault 16

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Κλινήρης έως ότου παρέλθει η αναφυλαξία 

    ΔΙΑΙΤΑ 

    Τίποτα έως ότου παρέλθει η αναφυλαξία

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Άμεσα και συνεχώς 

    Επινεφρίνη:

    • Λιγότερο σοβαρή αντίδραση: 0,3-0,5 mg (0,3-0,5 ml σε διάλυμα 1:1000) ΕΜ κάθε 20-30 λεπτά και για όσο χρειάζεται έως 3 δόσεις
    • Αντιδράσεις απειλούσες τη ζωή: 0,5 mg (5 ml διαλύματος 1:10.000) σε αργή ΕΦ έγχυση και επαναλάβετε κάθε 5-10 λεπτά για όσο χρειάζεται. Εάν δεν είναι δυνατή η ΕΦ οδός, μπορεί να είναι αποτελεσματική η ενδογλωσσική ή ενδοτραχειακή οδός

    Εάν είναι σοβαρή αντίδραση (υπόταση):

    Αντιϊσταμινικά (Η1 και Η2)

    • Διφαινυδραμίνη (Η1): 20-50 mg ΕΦ (ΕΜ ή από το στόμα) κάθε 6 ώρες, για 24 ώρες
    • Σιμετιδίνη (Η2): 300 mg ΕΦ σε 3-5 λεπτά

    Σε εμμένουσα υπόταση:

    Αγγειοσυσπαστικά (ντοπαμίνη)

    • 200 mg σε 500 ml δεξτρόζης σε νερό χορηγούμενα με αντλία έγχυσης 
    • Τιτλοποιείστε την αρτηριακή πίεση 
    • 3-20 gr/Kg/λεπτό συνήθως χρησιμοποιούμενο ευρέως
    • Πρέπει να δοθεί μέσω ενός υψηλής ποιότητας καθετήρα ενδοφλέβιας έγχυσης, προτιμότερο μέσω κεντρικής γραμμής

    Σε εμμένοντα βρογχόσπασμο:

    Βρογχοδιασταλτικά:

    • Αμινοφυλλίνη
    1. 6 mg/Kg σε ΕΦ έγχυση σε περίοδο 10-20 λεπτών στους ασθενείς στους οποίους δεν έχει χορηγηθεί προγενέστερα θεοφυλλίνη
    2. 35 mg/Kg σε ΕΦ έγχυση σε 10-20 λεπτά σε ασθενείς στους οποίους έχει προγενέστερα χορηγηθεί θεοφυλλίνη χωρίς σημεία ή συμπτώματα τοξικότητας
    3. Ακολουθείστε σε ΕΦ έγχυση 0,9 mg/Kg/λεπτό 
    4. Διατηρείστε το επίπεδο αίματος 10-15 mcg/ml
    • Εισπνεόμενοι β2-ανταγωνιστές (αλβουτερόλη) 2,5 mg (0,5 cc σε 0,5 διάλυμα) σε 3 cc φυσιολογικού ορού με νεφελοποιητή q 1-2 ώρες όσο χρειάζεται

    Άλλα:

    • Κορτικοστεροειδή (σουξινική ηλεκτρική νατριούχος υδροκορτιζόνη): δεν έχει άμεσο αποτέλεσμα αλλά πρέπει να χορηγείται για να προλάβει παρατεταμένη ή υποτροπιάζουσα αναφυλαξία, 250-500 mg ΕΦ q 4-6 ώρες (4-8 mg/Kg για παιδιά)
    • Ρακεμική επινεφρίνη: σε οίδημα λάρυγγα, 0,5 cc σε 2,25% διάλυμα σε 3 cc φυσιολογικό ορό με εισπνευστήρα. Μπορείτε να επαναλάβετε κάθε 1-2 ώρες
    • Φυσιολογικός ορός ή διάλυμα Ringer με γαλακτικό: όσο είναι απαραίτητο για να διατηρήσουμε την έγχυση των ιστών 
    • Γλυκαγόνη: μπορεί να είναι αποτελεσματική στην εμμένουσα υπόταση που προκαλείται από τη σύγχρονη θεραπεία με β-αναστολείς, 50 mg/Kg σε ΕΦ έγχυση σε ένα λεπτό ή εναλλακτικά λόγω του μικρού χρόνου ημιζωής, μπορεί να δοθεί σε συνεχή έγχυση σε 5-15 mcg/λεπτό

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Τα ζωτικά σημεία θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για αρκετές ώρες μετά τη λύση της αναφυλαξίας, τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν για έως 24 ώρες

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή των φαρμάκων και τροφών που προκαλούν την αντίδραση
    • Οι ασθενείς που είναι αναφυλακτικοί σε δήγματα εντόμων, πρέπει να κουβαλούν ένα τσαντάκι που να περιέχει μια σύριγγα προγεμισμένη με επινεφρίνη και ένα ψακαστήρα επινεφρίνης κάθε φορά που βγαίνουν από το σπιτι, να αποφεύγουν τις περιοχές που είναι πιθανή η έκθεση σε έντομα, να φορούν παπούτσια έξω από το σπίτι, να αποφεύγουν τις περιοχές που είναι πιθανόν η έκθεση σε έντομα, να φορούν παπούτσια έξω από το σπίτι, να αποφεύγουν τα σπρέϋ των μαλλιών, τα αρώματα, τις κολόνιες, τα aftershave και τα έντονα βαμμένα ρούχα
    • Φοράτε μια ταυτότητα επαγρύπνησης, που υποδεικνύει τις ουσίες ή το γεγονός που προκαλεί την αναφυλαξία
    • Οι κλινικοί, όταν χορηγούν φάρμακα που μπορεί να προκαλέσουν αναφυλαξία, πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για την εμφάνιση της, να αναγνωρίζουν τα πρώιμα σημεία και να έχουν διαθέσιμη επινεφρίνη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υποξαιμία
    • Καρδιακή ανακοπή
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Ευνοϊκή εάν θεραπευθεί

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Ασθενείς με αναφυλαξία σε περιστασιακά/τυχαίο φαγητό και δήγματα εντόμων, εάν δεν εκτίθενται στο αιτιολογικό αντιγόνο για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα χάσουν την ευαισθησία τους. Η σύνεση υπαγορεύει το συνεχές κουβάλημα ενός κουτιού πρώτων βοηθειών με επινεφρίνη
    • Οι ασθενείς που χρειάζονται να εξεταστούν με ιωδιούχα σκιαστικά μέσα πρέπει να προετοιμάζονται με στεροειδή αντιϊσταμινικά

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    ip002 anaphylaxis img1 au

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Δερματικές αντιδράσεις φαρμάκων

    Λάδι για τις αλλεργίες

    Τα ζώα προστατεύουν από τις αλλεργίες

    Οι καλύτερες θεραπείες για τις αλλεργίες

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    Μην φοβάστε όταν λερώνονται τα παιδιά σας

    Αφήστε τα παιδιά σας να λερωθούν

    Τι να κάνετε αν έχετε αλλεργίες

    Έλεγχος της ισορροπίας του ανοσοποιητικού συστήματος

    Συσκευές που ανιχνεύουν επικίνδυνες ουσίες στα τρόφιμα

    Τα συχνότερα αλλεργιογόνα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις αλλεργίες

    Οι βιταμίνες για την αλλεργία από γύρη

    Όταν οι πολύποδες της μύτης είναι χρόνιοι

    Πολύποδες της μύτης

    Εσείς τι προτιμάτε σκύλο η γάτα;

    Εσείς έχετε αλλεργία στις γάτες;

    Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

    Οι τροφικές αλλεργίες

    Οι ευωδιές της ευεξίας

    Νέο τεστ για την αλλεργία

    Αλλεργίες

    Πίνακας αλλεργιογόνων

    Αλλεργικά διαγνωστικά τεστ

    Τι είναι τα RAST test;

    Αλλεργία στο σπέρμα

    Αλλεργία στα μάτια

    Αλλεργία στην πενικιλλίνη

    Αλλεργίες στα παιδιά

    Αλλεργία στην ασπιρίνη

    Η ιστορία της Αλλεργιολογίας

    Η ευαισθησία στις τροφές

    Είσαστε αλλεργικοί στο σκιαγραφικό;

    Αναφυλαξία

    Τι είναι η κνίδωση;

    Θεραπευτικός αλγόριθμος της αναφυλαξίας

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεμοβλογιά Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεμοβλογιά

    Ανεμοβλογιά

    Η ανεμοβλογιά είναι συχνό και πολύ μεταδοτικό εξάνθημα της παιδικής ηλικίας και χαρακτηρίζεται, από συρρέουσες φυσαλίδες στο δέρμα και στους βλεννογόνους 

    • Οφείλεται στον ερπητοϊό της ανεμοβλογιάς - έρπητα ζωστήρα (VZV). Μεταδίδεται με την επαφή ή με εισπνοή μολυσμένων σταγονιδίων και παρουσιάζει έξαρση από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάιο
    • Ο χρόνος επώασης της ανεμοβλογιάς είναι 14-16 ημέρες (κυμαίνεται από 11-21 ημέρες). Οι ασθενείς μεταδίδουν τη νόσο 24 ώρες πριν την εμφάνιση του εξανθήματος μέχρι τον σχηματισμό της τελευταίας κρούστας στις βλάβες. Οι περισσότεροι άνθρωποι νοσούν στην παιδική ηλικία και αποκτούν μόνιμη ανοσία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέγιστη επίπτωση μεταξύ 5-9 χρόνων, μπορεί να προσβάλλει όμως κάθε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    • Πρόδρομα συμπτώματα - πυρετός, κόπωση, ανορεξία, ήπια κεφαλαλγία
    • Χαρακτηριστικό εξάνθημα - συρρέουσες "σαν δάκρυα" φυσαλίδες πάνω σε ερυθηματώδη βάση 
    • Διαδοχική έκθεση των εξανθηματικών στοιχείων 
    • Εξέλιξη των βλαβών σε κηλίδες, βλατίδες, φυσαλίδες μέχρι το σχηματισμό εφελκίδων 
    • Ταχεία εξέλιξη όλων των εξανθηματικών στοιχείων 
    • Κνησμώδης
    • Ξεκινά από τον κορμό και εξαπλώνεται στο πρόσωπο και το τριχωτό της κεφαλής 
    • Ελάχιστη συμμετοχή των άκρων 
    • Οι βλάβες μπορεί να εκδηλωθούν και στους βλεννογόνους (στόματος και γεννητικών οργάνων) 

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    Μετάδοση σε επίνοσα άτομα με την επαφή ή με εισπνοή μολυσμένων σταγονιδίων 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    • Απουσία λοίμωξης στο παρελθόν 
    • Ανοσοκαταστολή (ειδικά σε παιδιά με λευχαιμία, λέμφωμα ή λήψη υψηλών δόσεων κορτικοστεροειδών)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Απλός έρπης 
    • Έρπης ζωστήρας 
    • Μολυσματικό κηρίο
    • Φλεγμονή από Coxsackie
    • Βλατιδώδης κνίδωση
    • Ψώρα
    • Ερπητική δερματίτιδα
    • Φαρμακευτικό εξάνθημα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    • Τα λευκοκύτταρα μπορεί να είναι φυσιολογικά, ελαττωμένα ή μέτρια αυξημένα
    • Σεσημασμένη λευκοκυττάρωση υπόνοια για δευτερογενή λοίμωξη 
    • Πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα σε ξέσματα φυσαλίδων με χρώση Tzank
    • Απομόνωση του ιού σε καλλιέργεια ανθρώπινων ιστών 
    • Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης ή PCR

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: 

    • Έρπητας ζωστήρας
    • Απλός έρπης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ιστολογικά ταυτόσημες δερματικές βλάβες με αυτές του απλού έρπητα
    • Σε θανατηφόρες περιπτώσεις, ενδοπυρηνικά έγκλειστα βρίσκονται στο ενδοθήλιο των αγγείων και στα περισσότερα όργανα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Συνθήκες αντιμετώπισης: εξωτερικός ασθενής, εξαιρούνται επιλεγμένες περιπτώσεις 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συμπτωματική/υποστηρικτική αγωγή
    • Καλή υγιεινή για την αποφυγή επιμολύνσεων 

    big 5f22ec1f44e76

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Όση ανέχεται ο ασθενής. Τα παιδιά επιστρέφουν στο σχολείο με την εξαφάνιση των βλαβών, την αποδρομή του πυρετού και γενικά όταν αισθάνονται καλύτερα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Κανονική 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιπυρετικά για τον πυρετό
    • Αποφεύγουμε την ασπιρίνη διότι ενοχοποιείται για την εμφάνιση του συνδρόμου Reye
    • Τοπική ή συστηματική χορήγηση φαρμάκων για την αντιμετώπιση του κνησμού
    • Σε ανοσοκατασταλμένους ενδείκνυται η παθητική ανοσοποίηση με άνοση γ-σφαιρίνη. Η ειδική σφαιρίνη πρέπει να χορηγείται μέσα στις πρώτες 96 ώρες από την έκθεση. Ακυκλοβίρη χορηγείται 4 ημέρες μετά την έκθεση και όταν εξελιχθεί το εξάνθημα σε δόση 500 mg/ημέρα ΕΦ κάθε 8 ώρες για διάστημα 7 ημερών 
    • Ακυκλοβίρη 20 mg/Kgr 5 φορές ημερησίως ή κάθε 4 ώρες. Περιορίζει την διάρκεια του πυρετού και το χρόνο ζωής του ιού. Είναι αποτελεσματικότερη όταν χορηγείται μέσα στις πρώτες 48 ώρες από την εμφάνιση του εξανθήματος

    Προφυλάξεις: Πιθανή νεφρική ανεπάρκεια από την ακυκλοβίρη 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Ταυτόχρονη χορήγηση προβενεσίδης αυξάνει τον χρόνο ημιζωής  

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συνήθως δεν είναι απαραίτητη. Όταν εμφανισθούν επιπλοκές απαραίτητη είναι η πλήρης υποστηρικτική αγωγή

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Απομόνωση ενδονοσοκομειακών ασθενών
    • Παθητική ανοσοποίηση με VZIG σε ανοσοκατασταλμένους
    • Εμβόλιο από ζωντανούς εξασθενημένους ιούς 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτερογενείς μικροβιακές λοιμώξεις - κυτταρίτιδα, απόστημα, ευρισίπελας, σηψαιμία, σηπτική αρθρίτιδα/οστεομυελίτιδα, σταφυλοκοκκική πυώδη μυοσίτιδα
    • Πνευμονία (20-30% των ενηλίκων)
    • Εγκεφαλίτιδα (η πιο συχνή επιπλοκή από το ΚΝΣ)
    • Σύνδρομο Reye
    • Κνίδωση 
    • Λεμφανιδενίτιδα
    • Νεφρίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Σε υγιή παιδιά η ανεμοβλογιά σπάνια αποτελεί σοβαρή νόσο και η ανάρρωση είναι πλήρης 
    • Θάνατος σπανιότατα επέρχεται σε επιπλοκές 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Νεογνά από μητέρες που νόσησαν τις τελευταίες μέρες πριν την γέννηση ή δύο μέρες μετά κινδυνεύουν να νοσήσουν σοβαρά. Δίδετε και VZIG
    • Πομφολυγώδης ανεμοβλογιά εκδηλώνεται σε παιδιά κάτω των δύο χρόνων. Οι βλάβες είναι πομφολυγώδεις αντί φυσαλιδώδεις. Η κλινική πορεία είναι η ίδια

    Γηριατρικό: Σε άτομα με λανθάνουσα νόσο μπορεί να αναζωπυρωθεί ο ιός και να εκδηλωθεί έρπητας ζωστήρας 

    ΚΥΗΣΗ

    Ο κίνδυνος διαπλακουντιακής μετάδοσης όταν νοσεί η μητέρα είναι 25%. Συγγενείς διαμαρτίες παρατηρούνται στο 5%. όταν το έμβρυο νοσήσει το πρώτο ή δεύτερο τρίμηνο της κυήσεως. Υπάρχει αυξημένη θνητότητα κατά τη διάρκεια της κυήσεως (όπως σε πνευμονία)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις

    boy scratching me his chickenpox

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Νευρίτιδα

    Απλός έρπητας

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Επιπεφυκίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Έρπης ζωστήρας

    Αντιεμβολιαστιακό κίνημα

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Τα μικρόβια των φιλιών

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Μηνιγγίτιδα

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    www.emedi.gr