Δευτέρα, 06 Οκτωβρίου 2014 20:00

Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Οι λοιμώξεις από σταφυλόκοκκο

Η σταφυλοκοκκική λοίμωξη είναι λοίμωξη από τους σταφυλόκοκκους που είναι Gram-θετικά βακτήρια που μπορεί να προκαλέσουν μία μεγάλη ποικιλία λοιμώξεων σε ανθρώπους και άλλα ζώα από μόλυνση ή την παραγωγή τοξινών.

Οι σταφυλοκοκκικές τοξίνες είναι συχνή αιτία τροφικής δηλητηρίασης, καθώς μπορούν να παραχθούν σε μη καλά αποθηκευμένα τρόφιμα.

Οι σταφυλόκοκκοι είναι, επίσης, γνωστό ότι είναι μια αιτία  βακτηριακής επιπεφυκίτιδας. 

Μεταξύ των νευροχειρουργικών ασθενών, μπορεί να προκαλέσει εξωνοσοκομειακή μηνιγγίτιδα.

Ο Staphylococcus aureus, είναι θετικός κοαγκουλάση, αν και όχι όλα τα στελέχη του Staphylococcus aureus είναι κοαγκουλάση θετικοί.

Αυτά τα βακτήρια μπορούν να επιβιώσουν σε στεγνές επιφάνειες, αυξάνοντας την πιθανότητα μετάδοσης. Ο S. aureus εμπλέκεται, επίσης, στο σύνδρομο τοξικού σοκ από ταμπόν λόγω τοξινών που απορροφώνται στην κυκλοφορία του αίματος. Οποιαδήποτε μόλυνση του S. aureus μπορεί να προκαλέσει το σταφυλοκοκκικό σύνδρομο του δέρματος, μια δερματική αντίδραση σε εξωτοξίνη που απορροφάται στην κυκλοφορία του αίματος. Μπορεί, επίσης, να προκαλέσει  σηψαιμία η πυαιμία. Η μόλυνση μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή. Ο ανθεκτικός στη μεθικιλλίνη Staphylococcus aureus (MRSA), είναι αιτία ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, και προκαλούν αύξηση της συχνότητας στην κοινότητα των λοιμώξεων.


Ο σταφυλόκοκκος είναι Gram-θετικά μη κινητά σφαιρικά βακτηρίδια που έχουν την τάση να αθροίζονται σε σφαιρίδια. Είναι υπεύθυνα για τις διαπυήσεις του δέρματος και του υποδόριου ιστού και προκαλούν, επίσης, φλεγμονή οστών, νεφρών, αυτιών και πνεύμονα κ.α.

Ο κύριος παθογόνος είναι ο Χρυσίζων Σταφυλόκοκκος-Staphylococcus aureus παράγει:

  • κοαγκουλάση, ένα ένζυμο που πήζει το πλάσμα
  • κίτρινη χρωστική χρυσίζουσα χρωστική
  • εξωτοξίνες με αιμολυτικές και νεκρωτικές ιδιότητες κι υαλουρονιδάση

Ο σταφυλόκοκκος επιδερμίδας (S. epidermidis)

  • δεν παράγει χρωστική
  • δεν παράγει κοαγκουλάση
  • δεν παράγει αιμολυσίνες
  • προκαλεί σπάνια φλεγμονή του δέρματος κι ευθύνεται για βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα σε προσθετικές βαλβίδες ή παρουσία ξένων σωμάτων εντός της καρδιάς (καθετήρας σε υδροκέφαλο)

Ο σταφυλόκοκκος εισέρχεται μέσω λύσεως της συνέχειας του δέρματος ή κατά μήκος των πόρων των ιδρωτοποιών αδένων. Ο σταφυλόκοκκος πολλαπλασιάζεται τοπικά. Οι εξωτοξίνες προκαλούν νεκρωτική και φλεγμονώδη αντίδραση, η υαλουρονιδάση ευνοεί την επέκταση, η δε κοαγκουλάση προκαλεί θρόμβωση των πέριξ αγγείων.

Χαρακτηριστικό των σταφυλόκοκκων είναι η ύπαρξη λεπτών σχηματισμών στο τοίχωμα που είναι υποδοχείς για ιούς που παρασιτούν επί του Staphylococcus aureus του βακτηριοφάγου του σταφυλόκοκκου. Το τοίχωμα του Staphylococcus aureus είναι αντιγονικό και οι περισσότεροι ενήλικοι έχουν αντισώματα κατά του μικροργανισμού.

Οι κοαγκουλάση θετικοί σταφυλόκοκκοι είναι φυσιολογικοί κάτοικοι του κατώτερου τμήματος του παχέος εντέρου που μπορεί να διασπείρεται στο περίνεο.

Επίσης, η μύτη περιέχει, συχνά, Staphylococcus aureus.

Τα νεογέννητά εμφανίζουν σταφυλοκοκκική λοίμωξη οφθαλμών, δέρματος ή κολοβώματος του ομφάλιου λώρου. Ακόμη, η μόλυνση μπορεί να μεταφερθεί στο νεογέννητο από απόστημα μαστού.

Η αντίσταση του οργανισμού στους σταφυλόκοκκους οφείλεται στις οψωνίνες από το κλάσμα IgG, αλλά και στην δράση των λευκοκυττάρων.


Λοιμώξεις από Staphylococcus aureus

-Εντοπισμένες λοιμώξεις του δέρματος

Μικρά, επιφανειακά αποστήματα ιδρωτοποιών και σμηγματογόνων αδένων

Υποδόρια αποστήματα γύρω από ξένα σώματα

Μεγάλες, βαθιές, λοιμώξεις που προκαλούν βακτηριαιμία

-Διάχυτη λοίμωξη του δέρματος

Μολυσματικό κηρίο

-Βαθιές, εντοπισμένες λοιμώξεις

Οξεία και χρόνια οστεομυελίτιδα

Σηπτική αρθρίτιδα

-Άλλες λοιμώξεις

Οξεία λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα

Σηψαιμία

Νεκρωτική πνευμονία

-Τοξίνες

Σύνδρομο τοξικού σοκ

Γαστρεντερίτιδα

Κυτταρίτιδα

-Άλλες λοιμώξεις

Λοιμώξεις των άκρων των δακτύλων, γνωστή ως παρονυχία.

Κοαγκουλάση αρνητικοί σταφυλόκοκκοι

Ο S. epidermidis, ένας κοαγκουλάση αρνητικό είδος Staphylococcus μπορεί να προκαλέσει σοβαρές μολύνσεις σε ασθενείς με ανοσοκαταστολή και κεντρικούς φλεβικούς καθετήρες.

Ο S. saprophyticus, ένας κοαγκουλάση αρνητικό είδος Staphylococcus που είναι μέρος της φυσιολογικής χλωρίδας του κόλπου, εμπλέκεται, κυρίως, σε λοιμώξεις του ουροποιογεννητικού συστήματος σε σεξουαλικά ενεργές νεαρές γυναίκες.

Κατά τα τελευταία έτη, αρκετά άλλα σταφυλοκοκκικά είδη έχουν ενοχοποιηθεί για ανθρώπινες λοιμώξεις, ιδίως S. lugdunensis, S. schleiferi, και S. caprae.


-Δοθιήνας ή ψευδάνθρακας

Διαβάστε, εδώ για την δοθιήνωση

Ο δοθιήνας είναι μικρή φλύκταινα στη βάση θυλάκου της τρίχας και στη συνέχεια η φλεγμονή επεκτείνεται σε όλο το βάθος του δέρματος και υποδόριου ιστού, με κίτρινη προεξοχή. Το πύο είναι παχύ και κίτρινης απόχρωσης.

Θυλακίτιδα είναι η φλεγμονή που δεν επεκτείνεται πέρα από το θύλακο της τρίχας.

Ιδραδενίτιδα είναι η φλεγμονή στους ιδρωτοποιούς αδένες.

Δοθιήνωση είναι οι διαδοχικές εκθύσεις δοθιήνων.

Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς, γιατί η υψηλή ωσμωτικότητα λόγω υπεργλυκαιμίας εμποδίζει τη δράση των λευκοκυττάρων.

Η φλεγμονή στη μύτη και το χείλος είναι επικίνδυνες γιατί μπορεί να επεκταθούν στους φλεβώδεις κόλπους

-Άλλες σταφυλοκοκκικές λοιμώξεις του δέρματος

  • Κηρίον μοιλυσματικόν. Το μη φυσαλιδώδες κηρίον οφείλεται στον S. pyogenes και το φυσαλιδώδες κηρίο οφείλεται στον S. aureus που παράγει επιδερμολυσίνες. Οι φυσαλίδες πολλές φορές μεταβάλλονται σε φλύκταινες ανθεκτικές στην πενικιλλίνη.

Διαβάστε, εδώ για το κηρίο

  • Τοξική επιδερμική νεκρόλυση. Είναι το σύνδρομο του απολεπιζόμενου δέρματος και οφείλεται στην τοξίνη τύπου S1 ή 71 και όχι σπάνια προκαλεί σηψαιμία. Η τοξίνη προκαλεί διάσπαση του δέρματος και μεγάλες περιοχές της επιδερμίδας απομακρύνονται από το δέρμα. Η πρόγνωση είναι βαριά και προσβάλλει παιδιά κάτω των 10 ετών.

Διαβάστε, επίσης,

Kλίμακα SCORTEN για δερματολογικά νοσήματα

  • Σταφυλοκοκκική πνευμονία

Σήμερα 2-5% των βακτηριδιακών πνευμονιών οφείλονται στον χρυσίζοντα στταφυλόκοκκο. Η πνευμονία αυτή εμφανίζεται ως επιπλοκή της γρίπης, ιλαράς ή κοκκύτη. Άλλοτε ο πνεύμονας μολύνεται αιματογενώς ως επί σταφυλοκοκκικής βακτηριαμίας. Χαρακτηρίζεται από ψηλό πυρετό, βαριά γενική κατάσταση, βήχα και πυώδη απόχρεμψη.

Συνήθως, εμφανίζονται πολλές πυκνωτικές εστίες. Χαρακτηριστικό της σταφυλοκοκκικής πνευμονίας είναι ο σχηματισμός πολλαπλών κύστεων και αποστημάτων ως και η συμμετοχή του υπεζωκότα.

Η σταφυλοκοκκική πνευμονία επί τοξικομανούς μπορεί να εγείρει σοβαρές υπόνοιες σταφυλοκοκκικής ενδοκαρδίτιδας της τριγλώχινας και επί απουσίας φυσήματος.

Η απλή εξέταση και καλλιέργεια πτυέλων θα αποκαλύψει αφθονία σταφυλόκοκκων.

Το εμπύημα επιπλέκει ενίοτε τη σταφυλοκοκκική πνευμονία. Ο Staphylococcus aureus είναι το συχνότερο αίτιο εμπυήματος. Περίπου τα 35% των εμπυήματων. Περίπου τα 35% των εμπυημάτων οφείλονται σε αυτόν.

  • Οστεομυελίτιδα

 Διαβάστε, εδώ, για την οστεομυελίτιδα

Είναι φλεγμονή του οστού και του μυελού και το οστό, συνήθως, μολύνεται αιματογενώς. Το 60% οφείλονται στον σταφυλόκοκκο, 10% σε στρεπτόκοκκο και 5% σε σαλμονέλλα, ιδίως επί πασχόντων εκ δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Το υπόλοιπο 15% οφείλεται σε εντεροβακτηρίδια (πρωτέας, κολοβακτηρίδιο, ψευδομονάδα) ή σπανιώτερα είναι πνευμονιόκοκκος, αιμόφιλος γρίπης ή αναερόβια.

Στις περισσότερες περιπτώσεις οφείλεται σε επέκταση από γειτονική φλεγμονή από τραύμα, κατακλίσεις ή επιπλεγμένο κάταγμα. Σε 80% των περιπτώσεων ευθύνεται ο Staphylococcus aureus, αν και αναερόβια δεν είναι σπάνια. Σε οστεομυελίτιδα της γνάθου μετά από εξαγωγή δοντιού ή σε χρόνια μολυσμένα δόντια το αίτιο είναι τα αναερόβια στόματος (bacteroides melaninogenicus).

Η οστεομυελίτιδα είναι συχνότερη επί ανδρών.

Είναι συχνή στις μεταφύσεις μακρών οστών κι εμφανίζεται οίδημα, υπεραιμία και συρροή πολυμορφοπύρηνων. Το πύον ασκεί πίεση με αποτέλεσμα ελάττωση παροχής αίματος και επακόλουθη νέκρωση. Καθώς η οστεομυελίτιδα χρονίζει το νεκρωμένο οστό χωρίζεται από το υγιές με ζώνη πύου. Πάνω από το απόστημα σχηματίζεται υγιές οστό και το νεκρό οστό δρα ως ξένο σώμα και η εκρίζωση των μικροβίων είναι αδύνατη.

Η οστεομυελίτιδα χαρακτηρίζεται από ρίγος, υψηλό πυρετό, τοπικό, ισχυρό πόνο, οίδημα κι ερυθρότητα δέρματος. Αν η φλεγμονή είναι κοντά σε άρθρωση προκαλείται πυώδης αρθρίτιδα και υγρό πλούσιο σε λεύκωμα και φλεγμονώδη κύτταρα, αλλά στείρο μικροβίων αθροίζεται στις γειτονικές αρθρώσεις.

  • Σταφυλοκοκκική σηψαιμία

 Οι σταφυλόκοκκοι εισβάλλουν στην κυκλοφορία από δοθιήνα και ψευδάνθρακα, απόστημα πνεύμονα, οστεομυελίτιδα και παρανεφρικό απόστημα. Παράγοντες που ευνοούν την είσοδο μικροβίων στο αίμα είναι η προσπάθεια εξαγωγής πύου από τον δοθιήνα ή το απόστημα με σύνθλιψη, η γενική αδυναμία ασθενών, η υποθρεψία, ο διαβήτης και η λευχαιμία.

Συνήθως, υπάρχει ψηλός πυρετός με ρίγος, ιδρώτας και εμφανίζονται πολλά αποστήματα σε διάφορα μέρη σώματος, όπως πνεύμονες, αρθρώσεις, οστά, μυς, δέρμα, περινεφρικό λίπος και ενδοκάρδιο.

Η διάγνωση γίνεται με τις αιμοκαλλιέργειες και το τεστ ευαισθησίας των αντιβιοτικών.

  • Άλλες σταφυλοκοκκικές λοιμώξεις

-Σταφυλοκοκκική ενδοκαρδίτιδα

-Μαστίτιδα

-Αρθρίτιδα που είναι αποτέλεσμα βακτηριαμίας ή γειτονικής οστεομυελίτιδας. Τα αίτια της σηπτικής αρθρίτιδας σε όλες τις ηλικίες είναι με φθίνουσα σειρά συχνότητας: γονόκοκκος, σταφυλόκοκκος, S. pyogenes, πνευμονιόκοκκος, αιμόφιλος γρίπης σε παιδιά κάτω των 2 ετών και η ψευδομονάδα. Ο γονόκοκκος ευθύνεται για τις περισσότερες αρθρίτιδες σε ηλικίες 16-50 ετών και ο σταφυλόκοκκος το συχνότερο σε άτομα κάτω των 15 και άνω των 50 ετών

Διαβάστε, επίσης,

Σηπτική αρθρίτιδα

-Εγκεφαλικό απόστημα από φλεγμονή ωτός, κόλπων κρανίου ή από μετάσταση από απομακρυσμένο όργανο, κυρίως, πνεύμονα (πνευμονία, απόστημα πνεύμονα, βρογχεκτασία, εμπύημα). Τα αίτια του εγκεφαλικού αποστήματος είναι αερόβια και αναερόβια. Στα αερόβια κατά σειρά συχνότητας είναι ο πνευμονιόκοκκος, ο S. pyogenes, το E. coli, ο πρωτέας και η ψευδομονάδα.

-Περινεφρικό απόστημα από Staphylococcus aureus, σε ηλικιωμένους με αιματογενή διασπορά. Ευνοείται από το διαβήτη και τα κορτικοειδή.

-Μετεγχειρητικές λοιμώξεις. 50% των μετεγχειρητικών λοιμώξεων οφείλονται στον Staphylococcus aureus, 40% στα εντεροβακτηρίδια και 3% στον S. pyogenes. Οι οργανισμοί που μολύνουν το τραύμα προέρχονται από τον ίδιο τον ασθενή (δέρμα, αίμα, πεπτικό, ουροποιητικό) ή από το περιβάλλον από ατελή αποστείρωση.

-Λοίμωξη βλεφάρου, δηλαδή κριθή που είναι οξεία φλεγμονή ή χαλάζιο που είναι χρόνια και ανώδυνη με ανάπτυξη κοκκιωματώδους ιστού.

Διαβάστε, επίσης,

Κριθαράκι στο μάτι

Χαλάζιο

-Σταφυλοκοκκικές λοιμώξεις του πεπτικού συστήματος.

Η τροφική δηλητηρίαση οφείλεται στην ισχυρή εντεροτοξίνη του χρυσίζοντα σταφυλόκοκκου που αναπτύσσεται στις τροφές και παράγουν εντεροτοξίνη. Μολύνονται κονσέρβες, γαλακτοκομικά και αλλαντικά. Σε 1-6 ώρες από τη λήψη της ένοχης τροφής εμφανίζεται έμετος, ναυτία, κοιλιακός πόνος και διάρροια. Πυρετός, συνήθως, δεν υπάρχει, αλλά συμβαίνει κεφαλαλγία, ρίγη, ιδρώτες και μυαλγίες και τα συμπτώματα υποχωρούν εντός 8 ωρών. Την σταφυλοκοκκική δηλητηρίαση την υποψιάζεται ο γιατρός από το μικρό χρονικό διάστημα λήψης τροφής και εκδηλώσεων από το πεπτικό. Ο σταφυλόκοκκος ανευρίσκεται στην ύποπτη τροφή και τα συμπτώματα επιδεινώνονται με το γάλα. Θεραπεία γίνεται με υγρά και ηλεκτρολύτες και τα αντιβιοτικά δεν βοηθούν.

Ακόμη μπορεί να συμβεί σταφυλοκοκκική εντερίτιδα ή ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα.

Διαβάστε, επίσης,

Γαστρεντερίτιδα

Μικροσκοπική κολίτιδα

Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα


Θεραπεία σταφυλοκοκκικών λοιμώξεων

Πρώτα χρησιμοποιήθηκε η πενικιλλίνη G αλλά αναπτύχθηκαν ανθεκτικά στελέχη με παραγωγή πενικιλλινάσης που καταστρέφουν ταχέως την πενικιλλίνη.

Οι ημισυνθετικές πενικιλλίνες αργότερα ήταν ανθεκτικές στην πενικιλλινάση του σταφυλόκοκκου (μεθικιλλίνη, οξακιλλίνη, κλοξακιλλίνη, δικλοξακιλλίνη, φλουκλοξακιλλίνη).

Οι κεφαλοσπορίνες χορηγούνται όταν το άτομο είναι αλλεργικό στην πενικιλλίνη (κεφαμανδόλη, κεφοξιτίνη, κεφαδρίνη κ. ά.)

Αναπτύχθηκαν όμως στελέχη χρυσίζοντος σταφυλόκοκκου ανθεκτικοί στις ημισυνθετικές πενικιλλίνες και κεφαλοσπορίνες.

Σε διαταραχή λευκοκυττάρων δίνονται ημισυνθετικές πενικιλλίνες και ριφαμπικίνη.

Για σταφυλόκοκκους ανθεκτικούς δίνονται αμινογλυκοσίδες (γενταμυκίνη, βανκομυκίνη και φουσιδικό οξύ)

Σε ελαφρές λοιμώξεις δοθιήνα ή ψευδάνθρακα δίνεται από το στόμα κλοξακιλλίνη ή δικλοξακιλλίνη 50 mg ανά 6ωρο ή ερυθρομυκίνη 1-1,5 gr ημερησίως.

Σε βαριές λοιμώξεις, όπως πνευμονία, σηψαιμία, ενδοκαρδίτιδα χορηγείται μεθικιλλίνη 8-12 g ενδοφλέβια και συνεχίζεται για 7 ημέρες μετά την απυρεξία και μετά δίνεται αγωγή με ημισυνθετικές πενικιλλίνες 50 mg/kg κατανεμημένη σε 4 δόσεις ανά 6ωρο για 6 εβδομάδες. Σε ανθεκτικό σταφυλόκοκκο δίνεται γενταμυκίνη με κεφαλοσπορίνη ή βανκομυκίνη 2 gr ενδοφλέβια σε 2 δόσεις ανά 12ωρο. Μπορεί να προκαλέσει θρομβοπενία, ρίγος, πυρετό, νεφρική βλάβη και ακουστική.

Σε ανθεκτικό σταφυλόκοκκο και στη γενταμυκίνη δίνεται μινοκυκλίνη και ριφαμπικίνη.

Σε ενδοκαρδίτιδα δίνεται βανκομυκίνη 2 gr ενδοφλέβια + γενταμυκίνη (80 mg /8ωρο) ενδοφλέβια + ριφαμπικίνη 300 mg ανά 8ωρο από το στόμα ή κεφαλοσπορίνη 12 g ημερησίως ενδοφλέβια + γενταμυκίνη + ριφαμπικίνη ως ανωτέρω για 6 εβδομάδες και γίνεται παρακολούθηση για νεφροτοξικότητα και ωτοτοξικότητα.

Σε οστεομυελίτιδα 8-12 g μεθικιλλίνη ημερησίως ενδοφλέβια σε 4 δόσεις ανά 6 ωρο μια εβδομάδα μετά την απυρεξία. και μετά δίνεται 3-4 gr ημερήσια δικλοξακιλλίνη για 4-8 εβδομάδες.

Φάρμακα εναντίον των Gram-θετικών βακτηρίων:

Βανκομυκίνη

Το πρώτο γλυκοπεπτίδιο που κυκλοφόρησε. Αποτελεί την θεραπεία πρώτης γραμμής για τον ανθεκτικό στη μεθικιλλίνη S. aureus (Methicillin-resistant S. Aureus, MRSA) καθώς και για ανθεκτικό στην αμπικιλλίνη εντερόκοκκο. Εχει πτωχή διείσδυση στον πνευμονικό ιστό και δεν ενδείκνυται για θεραπεία της πνευμονίας.

Λινεζολίδη

Είναι το πρώτο αντιβιοτικό της τάξης των οξαζολιδινονών που κυκλοφόρησε. Δρα αναστέλλοντας τη βακτηριακή πρωτεϊνοσύνθεση και είναι εγκεκριμένη για τη θεραπεία λοιμώξεων δέρματος και μαλακών μορίων. Σημαντικότερη παρενέργεια (αν και αντιστρεπτή με τη διακοπή του φαρμάκου) είναι η καταστολή του μυελού των οστών.

Δαπτομυκίνη

Κυκλικό ενέσιμο λιποπεπτίδιο. Δρα μέσω της πρόσδεσης στη βακτηρακή μεμβράνη την ποία διαπερνά με μηχανισμό εξαρτώμενο από την αντλία ασβεστίου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την αθρόα εισαγωγή καλίου στο βακτηριακό κύτταρο και τον ταχύτατο θάνατό του. Κυριότερη ανεπιθύμητη ενέργεια είναι η αύξηση των επιπέδων της κρεατινοφωσφωκινάσης.

Τιγεκυκλίνη

Ημισυνθετική γλυκυλκυκλίνη εγκεκριμένη για τη θεραπεία επιπεπλεγμένων λοιμώξεων δέρματος και μαλακών μορίων καθώς και επιπεπλεγμένων ενδοκοιλιακών λοιμώξεων. Σημαντικότερες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η ναυτία, ο έμετος και οι διάρροιες.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Τοποθέτηση κεντρικού φλεβικού καθετήρα

Βαρθολινίτιδα

Επιγλωττίτιδα

Δαγκώματα ζώων

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 14792 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2020 00:12
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πνευμονία από Pneumoystis Carinii Πνευμονία από Pneumoystis Carinii

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από Pneumocystis Carinii

    Πνευμονία από Pneumocystis Cariniiί είναι μια μορφή πνευμονίας που εμφανίζεται σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα και προκαλείται από την Pneumocystis Carinii (PCP). Αυτή είναι μία από τις πιο συνήθεις ευκαιριακές λοιμώξεις, που εμφανίζεται σε ασθενείς με λοίμωξη από ιό ανοσοανεπάρκειας του ανθρώπου (HIV). Η λοίμωξη με Pneumocystis Carinii μπορεί να προκαλέσει προσβολή οργάνων και διάχυτη νόσο, όπως, επίσης και πνευμονία.

    Επικρατέστερη ηλικία:

    • Σε παιδιά μολυσμένα με HIV, η μέση ηλικία έναρξης είναι αυτή των 5 μηνών 
    • Σε ενήλικες μολυσμένους με HIV, η PCP μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    • Συνήθως, ύπουλη, αλλά μπορεί μερικές φορές να έχει αιφνίδια έναρξη 
    • Δύσπνοια προσπάθειας που εξελίσσεται σε συνεχή δύσπνοια 
    • Αδυναμία, κόπωση, κακουχία
    • Πυρετός, ρίγη 
    • Βήχας μη παραγωγικός ή παραγωγικός με αραιά λευκά ή διαυγή πτύελα 
    • Ταχύπνοια

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    Η πανταχού παρούσα Pneumocystis Carinii μπορεί να προκαλέσει λοίμωξη σε φυσιολογικούς ξενιστές (65-100% των μικρών παιδιών έχουν θετική ορολογία), αλλά σπάνια θα προκαλέσει συμπτώματα σε μη ανοσοκατεσταλμένα άτομα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    Ανοσοανεπάρκεια (πρόωρα βρέφη, νεοπλασία, συγγενείς ή φαρμακοεπαγόμενες ανοσοανεπάρκειες)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Φυματίωση 
    • Mycobacterium anium intracellulare
    • Ιογενείς πνευμονίες 
    • Μυκητιασικές πνευμονίες 
    • Λεμφοειδής διάμεση πνευμονίτιδα (σε παιδιά)
    • Βακτηριακή πνευμονία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η LDH του ορού είναι συχνά ανεβασμένη (αύξηση κατά μέσο όρο 340 IU)
    • Τα αέρια του αρτηριακού αίματος αποκαλύπτουν υποξαιμία και αυξημένη κυψελιδική - αρτηριακή κλίση (ποικίλλει ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου)
    • Πτύελα που προκαλούνται με εισπνεόμενα 3-5% υπερτονικά αλατούχα, μπορεί να αποκαλύπτουν pneumocystis σε κυτταρολογική εκτίμηση χρησιμοποιώντας χρώσεις Παπανικολάου και Gomori (GMS) μεθεναμίνης - αργύρου. Μία τεχνική ενδογενούς παράγοντα (ανοσοφθορισμός) είναι επίσης διαθέσιμη (η ευασθησία μπορεί να φθάσει μέχρι και 78% σε εργαστήρια με έμπειρο προσωπικό)
    • Ο αριθμός κυττάρων CD4 - γενικά είναι κάτω από 200 σε ασθενείς μολυσμένους με HIV που πάσχουν από PCP.
    • PCR ή αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η εισπνεόμενη πενταμιδίνη που χρησιμοποιείται για να προλάβει την PCP μπορεί να αλλάξει την ακτινογραφική εικόνα σε διηθήματα κυρίως στη διάταξη του ανώτερου λοβού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Πνευμονίτιδα προκαλείται από την παρουσία των μικροοργανισμών και φλεγμονώδους απάντησης

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Έλεγχος των πνευμόνων με γάγγλιο είναι πολύ ευαίσθητος για PCP, αλλά δεν είναι πολύ ειδικός. Μπορεί να είναι χρήσιμος, όταν οι μελέτες των πτυέλων δεν καταλήγουν πουθενά και η βρογχοσκόπηση δεν είναι διαθέσιμη

    pcp

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακα:

    • Δείχνει αμφοτερόπλευρη διάμεση ή περιπυλαία διήθηση σε 75% των περιπτώσεων 
    • Μπορεί, επίσης, να δείξει μία φυσιολογική ακτινογραφία θώρακος, ετερόπλευρη νόσο, πλευριτικά υγρά, αποστήματα ή κοιλότητες, πνευμοθώρακα και λοβώδεις πυκνώσεις 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βρογχοσκόπηση με βρογχοσκόπιο οπτικών ινών με βρογχοκυψελιδική έκπλυση ή διαβρογχική βιοψία, όταν τα πτύελα είναι αρνητικά
    • Ανοιχτή βιοψία πνεύμονα σπάνια απαιτείται (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής σε ήπιες περιπτώσεις, αλλιώς ενδονοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Θεραπεία με οξυγόνο συχνά είναι αναγκαία 

    pneumocystis pneumonia 14 638

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη 10-20 mg/Kg/ημέρα τριμεθοπρίμης από του στόματος ή ενδοφλέβια διηρημένα κάθε 6 ώρες ημερησίως για 21 ημέρες
    • Μειώστε τη δόση της τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια 
    • Βοηθητική θεραπεία με κορτικοστεροειδές (πρεδνιζόνη) αρχόμενη μέσα σε 72ώρες από τη διάγνωση (βρέθηκε ότι ωφελεί τους ασθενείς με AIDS και με ήπια ως σοβαρή PCP) 

    Αντενδείξεις: Χρήση με προσοχή σε έγκυο ασθενή και νήπια μικρότερα των 2 μηνών 

    Προφυλάξεις:

    • Ιστορικό αλλεργίας στις σουλφοναμίδες
    • Ένα υψηλό ποσοστό ασθενών με AIDS θα αναπτύξουν δυσανεξία στο συνδυασμό τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης. Εξαιρετικά συνήθεις είναι οι περιπτώσεις δερματικών αντιδράσεων, αιματολογικής τοξικότητας ή πυρετού
    • Αποφύγετε έκθεση στον ήλιο

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Φαινυτοΐνη, αντιπηκτικά από το στόμα, σουλφονυλουρίες από το στόμα, δακτυλίτιδα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Πενταμιδίνη 4 mg/Kg/ημέρα ΕΜ ή ΕΦ για 21 ημέρες 
    • Δαψόνη 100 mg PO, ημερησίως συν τριμεθοπρίμη 20 mg/Kg/ημέρα από του στόματος, σε 4 διηρημένες δόσεις. Ελέγξτε το επίπεδο της G6PD πριν ξεκινήσετε τη χορήγηση της δαψόνης, γιατί μπορεί να προκληθεί αιμόλυση 
    • Κλινδαμυκίνη 450 mg από του στόματος, 4 φορές την ημέρα συν πριμακίνη 15-30 mg από του στόματος, ημερησίως για 21 ημέρες 
    • Γλυκουρονική τριμετρεξάτη 45 mg/m2 ΕΦ τέσσερις φορές την ημέρα εγχεόμενη σε διάρκεια 60-90 λεπτών με λευκοβορίνη 20 mg/m2 ΕΦ ή από του στόματος κάθε 6 ώρες - συνεχίστε για 72 ώρες μετά την τελευταία δόση τριμετρεξάτης. Η συνιστώμενη διάρκεια θεραπείας είναι 21 ημέρες τριμετρεξάτης και 24 ημέρες λευκοβορίνης. Οι δόσεις απαντούν προσαρμογή σύμφωνα με την αιματολογική τοξικότητα - παρακολουθείστε τη γενική αίματος τον τύπο και τα αιμοπετάλια

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η LDH ορού, οι δοκιμασίες λειτουργίας των πνευμόνων και τα αέρια αρτηριακού αίματος, γενικά γίνονται φυσιολογικά με τη θεραπεία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Όλοι οι ασθενείς με AIDS  και ιστορικό PCP (ή κύτταρα CD4 λιγότερα από 200) απαιτούν προφύλαξη εφ' όρου ζωής με ημερήσιες δόσεις ή 3 φορές την εβδομάδα, χορήγηση συνδυασμού τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης, δαψόνη ημερησίως ή μηνιαία, αερόλυμα πενταμιδίνης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αναπνευστική έκπτωση 
    • Πνευμοθώρακας (ακόμα και μετά από επιτυχή θεραπεία)
    • Εξωπνευμονική pneumocystis (ειδικά σε ασθενείς σε θεραπεία προφύλαξης με εισπνεόμενη πενταμιδίνη)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Προηγουμένως η θνησιμότητα από το πρώτο επεισόδιο PCP ήταν 30-40%. Έχει μειωθεί στο 10-15%. Με προφυλακτική θεραπεία, ο μέσος όρος επιβίωσης έχει αυξηθεί 
    • Περίπου το 11% των ασθενών με PCP αναπτύσσουν αναπνευστική ανεπάρκεια και 86% από αυτούς πεθαίνουν

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • AIDS
    • Λοίμωξη με HIV

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Πρώιμη έναρξη (ηλικία 5 μηνών) και υψηλή θνησιμότητα (μέσος όρος ζωής 1 μήνας)
    • Είναι σημαντικό να ξεχωρίσετε από τη λεμφοειδική διάμεση πνευμονίτιδα, εφ' όσον η θεραπεία και η πρόγνωση διαφέρουν
    • Συνιστάται η προφύλαξη για PCP σε παιδιά με HIV

    ΚΥΗΣΗ

    Ο συνδυασμός τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης έχει χρησιμοποιηθεί για θεραπεία και προφύλαξη. Αποφύγετε την πενταμιδίνη

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    20148 lungs iStock 000044501454 Double.jpg a9402a76 46c0 44ad acaa 456835bca2ea x2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βακτηριακή πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Ιογενής πνευμονία

    Πνευμοθώρακας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία βρογχίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Οι παράγοντες κινδύνου για τις παροξύνσεις στη χρόνια βρογχίτιδα

    Άτυπη πνευμονία

    Τεστ αναπνοής για τις λοιμώξεις του πνεύμονα

    Μηνιγγίτιδα

    Πολύμορφο ερύθημα

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Περικαρδίτιδα

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    Κοτριμοξαζόλη

    Πενταμιδίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    www.emedi.gr

     

  • Σινάπι Σινάπι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σινάπι

     

    Sinapis alba - Brassica hirta

    Το σινάπι το λευκό ή Sinapis alba ή αγριοσινάπια ή σινιάβρη ή βρούβες ή γλυκόβρουβες και το σινάπι το μέλαν ή Brassica hirta γνωστά σαν λαψάνες ανήκουν στην οικογένεια των Σταυρανθών.

    Είναι μονοετή φυτά, το μαύρο μπορεί να είναι και διετές, ελαφρά χνουδωτά. Τα φύλλα του πρώτου είναι πτερόλοβα με τον ακραίο λοβό μεγαλύτερο από τους άλλους, του δεύτερου με ρηχούς λοβούς, οδοντωτά. Τα άνθη τους είναι κίτρινα και βρίσκονται σε ακραίους κόρυβους. Ο καρπός τους είναι του πρώτου μακρόστενο κεράτιο με μακρύ ράμφος και του δεύτερου τετράγωνο κεράτιο. Οι σπόροι τους είναι ωοειδείς ή σφαιρικοί με δριμεία γεύση. Ανθίζουν από το Μάρτη μέχρι το Σεπτέμβρη και μαζί με τα άλλα δύο είδη που υπάρχουν στο τόπο μας είναι συχνά σε καλλιεργημένα και ακαλλιέργητα μέρη. Θεωρούνται ζιζάνια των αγρών και είναι από τα πρώτα χόρτα που βλαστούν μετά τα πρωτοβρόχια.

    Sinapis arvensis

    Η Sinapis arvensis ή αγριοσινάπι διαφέρει από τη Sinapis alba ως προς τα φύλλα της που είναι έμμισχα και τα κεράτια που είναι λεία. Τρώγεται, αλλά προκαλεί αέρια στο στομάχι και στα έντερα. Το λάδι των σπόρων της είναι κατάλληλο για φωτισμό.

    agriosinapi

    Brassica geniculata ή Hirschfledia incana

    Λαψανίδες ή πικρόβρουβες ή πικράσταχα ή πρικόβρουβες. 

    Είναι ετήσιο φυτό μέχρι 1 μέτρο, με βλαστούς όρθιους, συχνά διακλαδισμένους, σχεδόν άφυλλους. Φύλλα βάσης έμμισχα, πτερωτά, αποτελούμενα από 5 λοβούς, ο τελευταίος των οποίων είναι μεγαλύτερος, οδοντωτός, με ένα είδος μεμβράνης στην άκρη των οδόντων. Η ταξιανθία του αναπτύσσεται πολύ μετά την άνθηση. 'Ανθη μέχρι 5 χιλ. κίτρινα. Κεράτια 8-12 χιλιοστά, κοντά, κυλινδρικά, γραμμοειδή. Το βρίσκουμε σε περιοχές χαμηλού και μέσου υψόμετρου, στις άκρες των δρόμων. Οι τρυφεροί βλαστοί, λίγο πριν την άνθηση είναι περιζήτητοι. Τρώγονται βραστοί σε σαλάτα. Επίσης, γίνονται στο τηγάνι με αυγά, σε νοστιμότατες ομελέτες.

    vroyva 1

    Το σινάπι το λευκό ή Sinapis alba ή αγριοσινάπια ή σινιάβρη ή βρούβες ή γλυκόβρουβες και το σινάπι το μέλαν ή Brassica hirta γνωστά σαν λαψάνες

    Χρήσιμα μέρη σιναπιού

    Χρήσιμα μέρη τους για φαρμακευτικούς σκοπούς είναι κυρίως οι σπόροι τους αλλά και ολόκληρο το φυτό.

    Ελάχιστες διαφορές υπάρχουν μεταξύ των δύο φυτών σαν φαρμακευτικά φυτά.

    nigra

    Μαύρο συνάπι

    Υπερισχύουν οι ιδιότητες του μαύρου σιναπιού που παλιά καλλιεργόταν σε μεγάλη κλίμακα, γιατί το αιθέριο λάδι του χρησιμοποιόταν στη φαρμακοποιία. Σήμερα εξακολουθεί να καλλιεργείται σε πιο περιορισμένη κλίμακα στην Ευρώπη και χρησιμοποιείται για φαρμακευτικούς σκοπούς, παρ' όλο που η δραστική του ουσία, το αλλυλοσιναπέλαιο, παράγεται πλέον και συνθετικά.

    Οι σπόροι του μαύρου σιναπιού περιέχουν λιπαρό λάδι που αποτελείται κυρίως από ερουκικό, ελαϊκό και λινολικό οξύ και άλλα οξέα, λευκώματα, βλέννα, ένζυμα, τη σιναπίνη, τη σιναγρίνη, τη μυροσίνη ή μυροσινάση και άλλα ένζυμα, ενώσεις θείου και άλλα άλατα. Με την παρουσία νερού και της μουροσινάσης παίρνετε το σιναπέλαιο που αποτελείται κυρίως από το αλλυλοσιναπέλαιο, που αποτελεί τη δραστική του ουσία και άλλα συστατικά.

    alba

    Άσπρο συνάπι

    Οι σπόροι του άσπρου σιναπιού περιέχουν λιπαρό λάδι, λεύκωμα, βλέννα, σιναλπίνη, ένα γλυκοζίτη, το ένζυμο μυροσίνη ή μυροσινάση, ενώσεις θείου και άλλα άλατα. Η σιναλπίνη με την παρουσία νερού διασπάται από τη μυροσίνη και δίνει το σιναλβοσιναπέλαιο που αποτελεί τη δραστική ουσία των σπόρων του σιναπιού.

    Η θεραπευτική τους ιδιότητα οφείλεται στο αλλυλοσιναπέλαιο και στο σιναλβοσιναπέλαιο αντίστοιχα, ουσίες που επενεργούν ερεθιστικά το δέρμα και προκαλούν υπεραιμία. Πιο έντονη είναι η ερεθιστική ιδιότητα του αλλυλοσιναπέλαιου.

    Σπόροι

    Οι σπόροι τους έχουν μελετηθεί διεξοδικά γιατί χρησιμοποιούνται στη φαρμακοβιομηχανία, αλλά και συγκεντρώνουν τη μεγαλύτερη ποσότητα των δραστικών ουσιών των φυτών. Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση των ιδιοτήτων τους, θα πρέπει να τονίσουμε ότι η επίδρασή τους είναι έντονη και εάν δεν ακολουθηθούν πιστά οι οδηγίες χρήσης τους, μπορεί να προκαλέσουν εκτεταμένους ερεθισμούς.

    Επίσης, οι υπερτασικοί θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στην εσωτερική χρήση των παρασκευασμάτων και αυτό λόγω της υπεραιμίας που προκαλούν και αντενδείκνυται για την υπέρταση.

    Η φαρμακοποιία κατεργάζεται τους σπόρους για να παράγει καταπλάσματα και αλοιφές.

    Μασώντας λίγους σπόρους λαψάνας έχετε τα παρακάτω αποτελέσματα:

    • Απαλύνετε τον πονόδοντο
    • Καθαρίζετε τη φωνή
    • Ενισχύετε τη λειτουργία του αναπνευστικού συστήματος 
    • Βοηθάτε στην έκκριση της χολής και των γαστρικών υγρών 
    • Διεγείρετε την όρεξη και βοηθάτε σε περιπτώσεις ανορεξίας και δυσπεπτικές καταστάσεις 
    • Βοηθάτε σε περιπτώσεις χρόνιας δυσκοιλιότητας, γιατί ρυθμίζουν την περισταλτική κίνηση των εντέρων και ευκολύνουν την απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών από τα έντερα. 

    Αντί να μασάτε σπόρους, ειδικά όταν υπάρχουν γαστρεντερικά προβλήματα, μπορείτε να προσθέσετε στο διαιτολόγιο σας τη μουστάρδα, που είναι ένα προϊόν που παράγεται από τους σπόρους των λαψάνων.

    Οι τρυφεροί βλαστοί βράζονται και γίνονται νόστιμες σαλάτες.

    Και εδώ θα πρέπει να σημειώσετε ότι η μουστάρδα θα πρέπει να χρησιμοποιείται με μέτρο, γιατί η παρουσία του σιναπέλαιου σε μεγάλη ποσότητα, ερεθίζει το βλεννογόνο του στομάχου και των εντέρων, προκαλεί υπεραιμία στη μήτρα και ερεθίζει τα νεφρά.

    Τα άτομα που υποφέρουν από υπερένταση ή νεφρική ανεπάρκεια πρέπει να το αποφεύγουν.

    Αλεύρι σπόρων λαψάνας

    Το αλεύρι αυτό μπορείτε να το ετοιμάσετε αλέθοντας ξηρούς σπόρους της ή να το αγοράσετε έτοιμο.

    Σκόνη σπόρων μουστάρδας μέσα στις κάλτσες κρατάει τα πόδια πάντα ζεστά, ειδικά για όσους έχουν κρύα πόδια και περπατάνε στα χιόνια κι έτσι αποφεύγονται τα κρυοπαγήματα.

    Χρησιμοποιείται για την παρασκευή εμπλάστρων που μπορείτε να τα ετοιμάσετε με τον ακόλουθο τρόπο:

    • Αναμειγνύετε καλά ίσες ποσότητες αλεύρι λαψάνας και σιταρένιο αλεύρι, προσθέτετε λίγο χλιαρό νερό και λίγο ξύδι και το ανακατώνετε μέχρι να πάρετε μια παχύρευστη μάζα. Το νερό θα πρέπει να είναι χλιαρό και όχι βραστό, γιατί η ψηλή θερμοκρασία αδρανοποιεί το ένζυμο μυροσινάση με αποτέλεσμα να μην έχετε τη μετατροπή των συστατικών του, σε σιναπέλαιο που είναι η δραστική ουσία των παρασκευασμάτων των σπόρων.

    Για να ετοιμάσετε το έμπλαστρο, απλώνετε την παχύρευστη αυτή μάζα σε ένα κομμάτι ύφασμα και την καλύπτετε με γάζα. Τοποθετείτε το έμπλαστρο, εξωτερικά, στο μέρος του πόνου και το αφήνετε για 15-20 λεπτά. Η διαδικασία ενέργειας του εμπλάστρου είναι η ακόλουθη: κατ' αρχήν προκαλεί ένα ελαφρύ πόνο που συνοδεύεται με μια ζεστασιά και αυτό είναι αποτέλεσμα της υπεραιμίας που προκαλείται στο δέρμα και σε αυτά έγκειται και η θεραπευτική ιδιότητα του εμπλάστρου. Εάν ο πόνος ενταθεί σε βαθμό που δεν τον ανέχεστε πριν τελειώσει ο χρόνος των 20 λεπτών, αφαιρείτε το έμπλαστρο για να αποφύγετε τυχόν εγκαύματα από την επίδραση του σιναπέλαιου και αλείφετε το μέρος με μια κρέμα.

    Τα έμπλαστρα αυτά είναι γνωστά σαν σιναπισμοί και χρησιμοποιούνται σε:

    • Νευραλγίες από μυϊκούς και νευρικούς πόνους 
    • Πνευμονίες, πλευρίτιδες και βρογχικά 
    • Ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους
    • Περιπτώσεις ψύξης, αλλά προσεκτικά γιατί συνήθως η ψύξη επηρεάζει περισσότερο το πρόσωπο όπου η επιδερμίδα είναι πιο ευαίσθητη.

    Το αλεύρι των σπόρων της λαψάνας χρησιμοποιείται και για μπάνια, ποδόλουτρα και παρασκευάσματα του σε καθαρό οινόπνευμα για εντριβές. 5 γραμμάρια σπόροι σε 2 λίτρα νερό αποτελούν ένα εξαίρετο ποδόλουτρο για τις αμυχές, τους μώλωπες και τους ρευματισμούς. Αφήνετε τα πόδια σας στο ποδόλουτρο για 10 λεπτά.

    Πολτοποιήστε σπόρους, ανακατέψτε τους με λάδι ελιάς και ζεστό νερό και φτιάξτε ένα πηκτό χυλό για τα αποστήματα, τα έλκη, τη γρίπη, τους οσφυϊκούς και αρθριτικούς πόνους και την ισχιαλγία.

    black mustard seeds clip image004

    Μπάνια

    Προσθέτουμε στο νερό του μπάνιου, που η θερμοκρασία του δε θα πρέπει να υπερβαίνει τους 45 βαθμούς Κελσίου, 200-500 γραμμάρια αλεύρι λαψάνας. Στο μπάνιο αυτό ξαπλώνετε για 15-20 λεπτά, όχι περισσότερο, και μετά μένετε στο κρεβάτι σκεπασμένοι καλά για μια περίπου ώρα, μέχρι να περάσει η υπεραιμία που έχει προκαλέσει το μπάνιο.

    Ποδόλουτρο

    Σε είκοσι λίτρα χλιαρό νερό, προσθέτετε 20-40 γραμμάρια αλεύρι λαψάνας και το διαλύετε καλά. Αφήνετε τα πόδια σας στο νερό αυτό για 15-20 λεπτά.

    Τα μπάνια και τα ποδόλουτρα αυτά βοηθούν σε περιπτώσεις κρυολογημάτων, πονοκεφάλων και μητρίτιδας.

    Spiritus Sinapis

    Διαλύετε 2 γραμμάρια αλεύρι λαψάνας σε 100 γραμμάρια καθαρό οινόπνευμα ή τσικουδιά. Το παρασκεύασμα αυτό θα πρέπει να ετοιμάζεται φρέσκο κάθε φορά που θέλετε να το χρησιμοποιήσετε, γιατί όσο περνούν οι ώρες, ολοένα και περισσότερη ποσότητα του αλλυλοσιναπέλαιου, μετατρέπεται στο υγρό σε μια αδρανή ουσία, την αλλυλουρεθάνη, που αχρηστεύει τη θεραπευτική του ιδιότητα.

    Το διάλυμα αυτό χρησιμοποιείται με εντριβές σαν ερεθιστικό του δέρματος σε περιπτώσεις ψύξης, σε εγκεφαλικές συμφορήσεις και σε περιπτώσεις που θέλετε να επιτύχετε υπεραιμία για θεραπευτικούς σκοπούς, όπως σε νευραλγίες, αρθριτικούς και ρευματικούς πόνους.

    Δουλεύετε λίγο σιναπάλευρο με μέλι και παίρνετε ένα κουταλάκι του καφέ σε παροξυσμό βήχα και σε κρίσεις χολής. Αν το μείγμα είναι στερεό, τότε παίρνουμε ένα με δύο σβώλους όσο ένα ρεβίθι στο μέγεθος.

    Σε εκτεταμένους μώλωπες, συστήνεται αλεύρι λαψάνας ή χοντροκοπανισμένοι σπόροι σε ολιγόλεπτη επίθεση, για να καταπολεμηθεί ο πόνος και να διαλυθεί το αιμάτωμα.

    Σε δερματικά προβλήματα όπως η ψωρίαση βοηθά επίσης το αλεύρι των σιναπιών.

    Για το σκοπό αυτό διαλύετε το αλεύρι σε ξύδι και το κάνετε κατάπλασμα, αφού πρώτα κοιτάζετε να καθαρίσετε το δέρμα από τις κρούστες στην ψωρίαση και να γδάρετε τα σπυράκια στην τροφή για να μπορεί να δράσει το κατάπλασμα.

    Στις βόρειες χώρες, όπου το κρύο είναι τσουχτερό, συνηθίζουν να ρίχνουν στις κάλτσες τους λίγο αλεύρι λαψάνας, πριν βγουν στο χιόνι για να κρατούν τα πόδια τους ζεστά, ειδικά όταν ξέρουν ότι θα παραμείνουν για ώρες στην ύπαιθρο. 

    Το αλεύρι τους χρησιμοποιείται στην παρασκευή της μουστάρδας.

    Αλοιφή

    Πολτοποιήστε 150 γραμμάρια ρίζες και προσθέστε αλάτι και 2 κουταλιές βάση κρέμας και βάλτε τη στο πονεμένο μέρος και χρησιμοποιήστε τη για το άσθμα, την πνευμονία, τη βρογχίτιδα, τις νευραλγίες και τους ρευματισμούς.

    Φυτό

    Φρέσκια η λαψάνα χρησιμοποιείται ωμή ή βρασμένη.

    Μασώντας φύλλα λαψάνας τονώνετε τα ούλα και με την υπεραιμία που δημιουργείται, βοηθά σε περιπτώσεις ουλίτιδας. Μπορεί συνάμα να χρησιμοποιηθεί και σαν αποχρεμπτικό μέσο, όμως λόγω του ερεθισμού που προκαλεί στο βλεννογόνο, καλά είναι να μην υπερβάλλετε, γιατί ο παρατεταμένος ερεθισμός του βλεννογόνου, μπορεί να προκαλέσει παροξυσμό βήχα.

    Βρασμένη η λαψάνα με λαδολέμονο είναι ένα θερμαντικό φαγητό και καθαρτικό του αίματος, που βοηθά στην τόνωση του οργανισμού, σε γρίπες και βρογχικά, ακόμη και σε περιπτώσεις ψύξης. 

    Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και το αφέψημά της.

    Αφέψημα

    Βράζουμε λαψάνα σε νερό όσο να την καλύψει, σουρώνετε και χρησιμοποιείστε το υγρό.

    Το αφέψημα αυτό ζεστό με μέλι βοηθά σαν θερμαντικό σε περιπτώσεις ψύξης, σε κρυολογήματα, γρίπες και σε βρογχικά.

    Εξωτερικά βοηθά με πλύσεις για την περιποίηση πληγών και για τη γρήγορη επούλωση τους.

    Η λαψάνα χρησιμοποιείται σαν τροφή, βρασμένη μόνη της ή σε συνδυασμό με άλλα χόρτα ή και με διάφορα όσπρια όπως φακές και ρεβίθια.

    Ζεστό ρόφημα φτιαγμένο από φρέσκο αγριοσινάπι χρησιμοποιείται για τα κρυολογήματα και τη δυσκοιλιότητα. Είναι, επίσης, αντιφλεγμονώδες και χωνευτικό.

    Πολλοί χρησιμοποιούν το αφέψημα για να ψήνονται πιο γρήγορα τα σκληρά κρέατα, τα φασόλια και οποιοδήποτε άλλο όσπριο ή λαχανικό.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    white mustard seeds sinapis alba

    Διαβάστε, επίσης,

    Διαλέξτε τα ανθοϊάματά σας

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με νεροκάρδαμο

    Υγεία από το φαρμακείο της φύσης

    Τα πιο νόστιμα και υγιεινά λουκάνικα

    www.emedi.gr

     

     

  • Θούγια η ανατολική Θούγια η ανατολική

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με θούγια την ανατολική

    Thuja orientalis

    Η θούγια η ανατολική ή Thuja orientalis ανήκει στην οικογένεια των Κυπαρισίδων.

    Είναι καλλωπιστικό, εισαγόμενο φυτό, με τα κύρια χαρακτηριστικά της οικογένειας. Είναι αειθαλής θάμνος ή δέντρο με κωνική φόρμα και κλαδιά με επίπεδη επιφάνεια. Είναι από τα φυτά που επιδέχονται κλάδεμα και τους δίνουν διάφορα σχήματα. Επειδή είναι φουσκωτό, με κατάλληλο κλάδεμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για φράκτες και για οριοθέτηση πρασιών. 

    Χρήσιμα μέρη θούγιας

    Χρήσιμα μέρη του είναι τα κλαδιά του και οι καρποί του.

    Συστατικά θούγιας

    Περιέχουν αιθέριο λάδι, με κύριο συστατικό τη θουγίνη, ταννίνη, γόμμη, ρετσίνη, πικρές ουσίες, λιπαρό λάδι και κίτρινες χρωστικές ουσίες.

    Ιδιότητες κι ενδείξεις θούγιας

    Έχει διουρητικές, εμμηναγωγές, αντισπασμωδικές ιδιότητες σε μικρές όμως δόσεις, γιατί σε μεγάλες δόσεις είναι τοξικό.

    Χρησιμοποιείται για τις διουρητικές και αντισηπτικές του ιδιότητες σε φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος και για τακτοποίηση των ακανόνιστων έμμηνων.

    Εξωτερικά ο χυμός του χρησιμοποιείται για την απαλλαγή από τις κρεατοελιές.

    Βραστάρι του χρησιμοποείται σε θεραπευτικά μπάνια για κρυολογήματα, πυρετούς, για ρευματισμούς, αρθριτικά και λουμπάκο και για εμμηναγωγές του ιδιότητες.

    Για τις ίδιες παθήσεις, καθώς και για πόνους χολής, χρησιμοποιείται ταυτόχρονα και το βάμμα του με εντριβές, για καλύτερα αποτελέσματα.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με θούγια την ανατολική

    Αφέψημα

    Βράζετε 10 γραμμάρια καρπούς και νεαρούς βλαστούς του φυτού σε ένα λίτρο νερό μέχρι να μείνει το μισό, σουρώνετε και το παίρνετε κρύο, από ένα φλιτζανάκι του καφέ τρεις φορές την ημέρα. Το αφέψημα αυτό έχει αντισπασμωδικές ιδιότητες και βοηθά σε πόνους χολής, ρευματικά, αρθριτικά και λουμπάγκο, αλλά και για τη θεραπεία της σύφιλης.

    Βάμμα

    Αφήνετε ψιλοκομμένα κλαδιά και καρπούς θούγιας σε μια μπουκάλα και τα καλύπτουμε με ζιβανία ή τσικουδιά. Αφήνετε στον ήλιο για 15-20 ημέρες, σουρώνετε και χρησιμοποιείτε το υγρό για εντριβές και επαλείψεις.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    thujaessentialoil 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Thuja occidentalis

    www.emedi.gr

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το βήχιο Χρήσιμες πληροφορίες για το βήχιο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με βήχιο

    Tussilago farfara

    Το βήχιο το σιτόφυγο ή Tussilago farfara ή χαμολεύκη ή χαμόλευκα ή βηκιό ή βήχανη ή γλυκομάννα, ανήκει στην οικογένεια των Συνθετών.

    Είναι μικρό φυτό με πολυετές ρίζωμα. Έχει φύλλα καρδιόσχημα, πλατιά, ακανόνιστα οδοντωτά, χνουδωτά στην κάτω επιφάνειά τους, με μακρύ μίσχο και εμφανίζονται μετά την άνθηση. Τα άνθη τους είναι κίτρινα κεφάλια σε μικρό μίσχο. Ο καρπός του είναι αχαίνιο με πάππο. Ανθίζει από το Μάρτη μέχρι τον Απρίλη και το συναντούμε στα ημιορεινά και ορεινά μέρη, σε υγρές συνήθως τοποθεσίες, σε δροσερά και υγρά αργιλοασβεστώδη εδάφη.  Πολυετές φυτό με χοντρό ρίζωμα, από το οποίο ξεπετάγονται την άνοιξη ανθικοί, βλαστοί τριχωτοί, λεπιδοειδείς, με ένα μόνο κεφάλι, με κίτρινα γλωσσοειδή ανθίδια, αρσενικά στο κέντρο και θηλυκά στις άκρες. Τα φύλλα παρουσιάζονται μετά την άνθιση, γεγονός που εξηγεί τη λατινική ονομασία filius ante patrem (ο γιος πριν τον πατέρα) και είναι βαμβακώδη στο κάτω μέρος. Ο καρπός έχει μορφή λευκού λοφίου και μοιάζει αμυδρά με ίχνος ποδιού γαϊδάρου.

    Είναι φυτό που κατά τόπους έχει διαφορετικές ονομασίες ανάλογα με την έννοια που του αποδίδουν.

    Η λατινική του ονομασία προέρχεται από τις λέξεις "tussis" που σημαίνει βήχω και "agere" που σημαίνει αποδιώχνω, λόγω της θεραπευτικής του ιδιότητας για το βήχα. Το όνομα "φαρφάρα" προσδιορίζει το χνούδι των φύλλων του, που δίνει την αίσθηση ότι είναι πασπαλισμένα με αλεύρι.

    Οι Έλληνες το ονομάζουν "βήχιο" λόγω της αντιβηχικής του ιδιότητας.

    Κατά το Μεσαίωνα το αποκαλούσαν "Filius ante patrem", ονομασία που αναφέρεται στο χαρακτηριστικό του να φυτρώνουν τα φύλλα του μετά που θα μαρανθούν τα άνθη του. Οι Γάλλοι το αποκαλούν "Pas-d'ane", πόδι του γαϊδάρου, γιατί το σχήμα των φύλλων του, τους δίνει αυτή την αίσθηση.

    Γνωστό από την αρχαιότητα σαν βότανο είναι η χαμολεύκη του Διοσκουρίδη.

    vixio 1

    Χρήσιμα μέρη του για θεραπευτικούς σκοπούς

    Τα φύλλα και τα άνθη του.

    Συστατικά βήχιου

    Περιέχουν βλέννα που με υδρόλυση μετατρέπεται σε γαλακτόζη, γλυκόζη, αραβινόζη, ξυλόζη, ραμνόζη και ριβόζη. Περιέχουν ακόμη ένα πικρό γλυκοσίδιο την τουσιλαγίνη στην οποία ωφείλεται η αντιβηχική του ιδιότητα, σαπωνίνες, ταννίνη, ινουλίνη, δεξτρίνη, γαλλικό, μηλικό και ασκορβικό οξύ, ασβέστιο, κάλιο και θείο.

    Τα άνθη του περιέχουν φυτοστερόλες, φλαβονοειδή γλυκοσίδια, όπως η ρουτίνη και η υπερίνη.

    Ιδιότητες και ενδείξεις βήχιου

    Είναι από παλιά γνωστές οι ιδιότητές του να καταλαγιάζει το βήχα και να ανακουφίζει από τη δύσπνοια.

    Έχει ακόμη μαλακτικές, αντιφλεγμονώδεις, αποχρεμπτικές ιδιότητες και καταπραΰνει τις φλεγμονές του βλεννογόνου του αναπνευστικού και γαστρεντερικού συστήματος.

    Συστήνεται για τις παθήσεις του αναπνευστικού, όπως τραχειΐτιδα, φαρυγγίτιδα, λαρυγγίτιδα, γρίπη και κρυολόγημα, βήχα οποιασδήποτε αιτιολογίας, όπως βήχα ασθματικών, καπνιστών, φθισικών κ.α.

    Συστήνεται για φλεγμονές του βλεννογόνου του στομαχιού και των εντέρων, είναι ορεκτικό και βοηθά στη διαδικασία της πέψης. 

    Μαζί με άλλα διουρητικά βότανα συστήνεται για φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος. 

    Τα άνθη του συστήνονται σε ακανόνιστα έμμηνα, γιατί τα στεροειδή που περιέχουν βοηθούν τον οργανισμό να ξεπεράσει το πρόβλημα. 

    Εξωτερικά συστήνονται σε περιπτώσεις φλεβίτιδας, ειδικά για τη διάρρηξη των τριχοειδών αγγείων στο πρόσωπο, σε πληγές, έλκη, κάλους, εγκαύματα και λειχήνες.

    vixio 2

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με βήχιο

    Αφέψημα

    Αφήνετε δύο κουταλιές της σούπας ξηρά φύλλα και άνθη, ψιλοκομμένα, σε μισό λίτρο νερό να φουσκώσουν για λίγα λεπτά, τα βάζετε στη φωτιά και μόλις φθάσουν στο σημείο βρασμού τα απομακρύνετε, τα αφήνετε σκεπασμένα για άλλα δέκα λεπτά, σουρώνετε και πίνετε 3-5 φλυτζάνια την ημέρα. Τα μέρη του φυτού ζεστά τα χρησιμοποιούμε με κομπρέσες στο πρόσωπο, σε πληγές και εγκαύματα. Είναι καλό για καθαρισμό των πυωδών τραυμάτων. Για τη φυματίωση μια βουλγάρικη συνταγή συστήνει ένα δυνατό αφέψημα φύλλων. Βράζετε μέχρι το νερό να μείνει μισό και το πίνετε σε μια ημέρα και τα βρασμένα φύλλα τα βάζετε κατάπλασμα στο στήθος.

    Φρέσκα φύλλα

    Τα φρέσκα φύλλα του, λιωμένα και ζυμωμένα με λίγο μέλι, τα χρησιμοποιούμε σαν κατάπλασμα για τις εξωτερικές του χρήσεις. Για τα εγκαύματα δίνει καλύτερα αποτελέσματα το κατάπλασμα από λιωμένα φύλλα σε γάλα. Τα τρυφερά φύλλα τρώγονται ωμά, σε σαλάτα, με συνοδεία άλλων χόρτων ή βραστά. Φύλλα και άνθη βρασμένα χρησιμοποιούνται ως κατάπλασμα για τους καλογήρους, τα σπυριά και τα αποστήματα.

    Χυμός

    Ο χυμός των λιωμένων φύλλων του σε δοσολογία 6 κουταλάκια του γλυκού την ημέρα βοηθά σε προβλήματα φυματίωσης. Μπορεί να αναμειγνύεται με μέλι για αν το παίρνουν πιο εύκολα. 

     

    Ξηρά φύλλα

    Τα ξηρά του φύλλα τυλιγμένα σε τσιγάρο, συστήνεται να το καπνίζουν για ανακούφιση οι ασθματικοί και όσοι έχουν πρόβλημα πνευμόνων. Η μεγάλη περιεκτικότητα των φύλλων σε ψευδάργυρο εξηγεί τη δυνατότητα επούλωσης που έχουν.

    Σκόνη

    Σε σκόνη χρησιμοποιείται για τα δερματικά έλκη.

    Βάμμα

    Σε βάμμα χρησιμοποιείται για τους πονόδοντους και τους ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    00398968 Coltsfoot tea Tussilago farfara

    Διαβάστε, επίσης,

    Σημαντικές πληροφορίες για τη Δοθιήνωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες

    Αντιμετωπίστε το βήχα σας με φυσικά μέσα

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν βήχιο

    Τα καλύτερα φυτά για να καθαρίσετε τους πνεύμονές σας

    Λαρυγγίτιδα

    Λαρυγγοτραχειοβρογχίτιδα

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τη βρογχίτιδα

    Πλύσεις για την φαρυγγίτιδα

    Τεστ αναπνοής για τις λοιμώξεις του πνεύμονα

    Οξεία βρογχίτιδα

    Θεραπεία άσθματος

    Βήχιο

    Κόλπο για την αποτελεσματική θεραπεία των δοθιήνων

    Τα βότανα για την κυστίτιδα

    Οι βιταμίνες για τα έλκη

    www.emedi.gr

     

  • Σιτάρι Σιτάρι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σιτάρι

    Triticum sativum ή Triticum aestivum

    Το τρίτικουμ το κοινό ή Triticum sativum ή Triticum aestivum ή μαλακό σιτάρι ή Τriticum durum ή σκληρό σιτάρι δεν είναι άλλο από το γνωστό μας σιτάρι ή σίτος και ανήκει στην οικογένεια των Αγρωστωδών.

    Είναι μονοετές φυτό με καλάμι που μπορεί να φτάσει το ένα μέτρο στις καλύτερες συνθήκες ανάπτυξής του. Έχει φύλλα λογχοειδή και η άνθηση του είναι σε ακραία τετράγωνα στάχυα. Το βρίσκουμε να ανθίζει από το Μάρτη μέχρι τον Απρίλη και καλλιεργείται πλατιά. 

    Υπάρχει ένας μύθος για το σιτάρι. Λέγεται ότι κάποτε στον Ευφράτη ζούσαν 2 διαφορετικά φυτά και ο νόμος των φυτών ήταν πολύ αυστηρός και απαγόρευε να παντρευτούν μεταξύ τους δείγματα από διαφορετικά είδη. Όμως τα φυτά αυτά ήταν πολύ ερωτευμένα για να λάβουν υπόψη τους το φυσικό νόμο και παντρεύτηκαν. Από την ένωσή τους αυτή γεννήθηκε ένα παράνομο παιδί, το σιτάρι. Στα σημερινά δεδομένα οι επιστήμονες επανέλαβαν το πείραμα του μύθου και πέτυχε, όμως βασικά πιστεύουν ότι το σιτάρι προήλθε από μετάλλαξη του γενετικού υλικού ενός είδους από τα τρίτικουμ, που υποθέτουν ότι έγινε σε μεγάλο υψόμετρο και κάτω από την επίδραση των κοσμικών ακτίνων ή ακτίνων Χ. Ό,τι και να προκάλεσε τη δημιουργία του νέου αυτού είδους, μετάλλαξη ή διασταύρωση, η ουσία είναι μία, ότι ήταν ζωτικής σημασίας για την ανθρωπότητα. Σήμερα καλλιεργείται σε πάρα πολλές ποικιλίες σχεδόν σε όλο τον κόσμο και χρησιμοποιείται πλατιά σαν μέσο διατροφής.

    Χρήσιμα μέρη σιταριού

    Χρήσιμα μέρη του είναι τα σπέρματά του, το αλεύρι και τα πίτουρά του, τα φύτρα και το λάδι των σπερμάτων του σιταριού.

    Χρήσιμα συστατικά σιταριού

    Τα σπέρματα του περιέχουν 60-70% άμυλο, γλουτένη, βιταμίνες της κατηγορίας Β, όπως θειαμίνη-Β1, ριβοφλαβίνη-Β2, νιασίνη-Β3, παντοθενικό οξύ-Β5, πυριδοξίνη-Β6, παγκαμικό οξύ, φώσφορος, μαγνήσιο, κάλιο, μαγγάνιο, χρώμιο, χλώριο και ασβέστιο.

    Το άμυλό του, που παίρνεται έπειτα από ειδική διαδικασία, χρησιμοποιείται στη φαρμακοποιία για την παρασκευή φαρμάκων, είτε για αραίωση είτε για συμπύκνωσή τους.

    Τα άμυλο του σιταριού χρησιμοποιείται βασικά σαν πρώτη ύλη στην αρτοποιία, μακαρονοποιία και ζαχαροπλαστική.

    Επειδή, το ψωμί αποτελεί ένα βασικό είδος στην καθημερινή μας διατροφή, θα σταθούμε αναλυτικά σε μερικές χρήσιμες πληροφορίες που θα σας βοηθήσουν να διαλέξετε το καλύτερο για εσάς και την οικογένειά σας.

    Πληροφορίες που αγνοούνται και ενώ πιστεύουμε ότι αγοράζοντας ένα ψωμί καλύπτουμε αρκετές βασικές ανάγκες του οργανισμού από τα ωφέλιμα συστατικά του σιταριού, κάθε άλλο παρά έτσι γίνεται. Γιατί άλλο το τι συστατικά περιέχει το σιτάρι και άλλο το τι μένει μετά από τη διαδικασία που χρειάζεται μέχρις ότου πάρουμε στα χέρια μας το ψωμί.

    Το καλύτερο ψωμί!!!

    Οι βιταμίνες της οικογένειας Β κάνουν καλό στο μυαλό, στα νεύρα, στο δέρμα, στην πέψη, στην καρδιά και τους μυς, αλλά, είναι ευαίσθητες στη θερμότητα.

    Τα σύγχρονα μέσα άλεσης του σιταριού, υπερθερμαίνουν το αλεύρι με αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος 750-80%, των βιταμινών αυτών να καταστρέφεται. 

    Το άσπρο ψωμί που κυκλοφορεί στην αγορά, αποτελείται μόνο από το εσωτερικό του σπόρου, το άμυλο και τη γλουτένη, ενώ τα υπόλοιπα συστατικά του που είναι και τα πιο ωφέλιμα, αφαιρούνται με τα πίτουρα. Εάν παρατηρήσετε ότι σε ορισμένα προϊόντα αναγράφεται ότι περιέχουν βιταμίνες και άλλα ωφέλιμα συστατικά, να είστε σίγουροι ότι δεν είναι τα φυσικά του σιταριού, αλλά χημικά προϊόντα που έχουν προστεθεί κατά το ζύμωμα.

    Πιο υγιεινά είναι τα ψωμιά ολικής ολικής αλέσεως, παρ' όλο που κατά την άλεση μεγάλο ποσοστό των βιταμινών Β καταστρέφεται.

    Για να αποθηκεύσουν το σιτάρι και το αλεύρι και να μην έχουν απώλειες είναι φυσικό ότι χρησιμοποιούν συντηρητικά και εντομοκτόνα, τα οποία όσο αβλαβή και αν είναι δεν παύουν να είναι ισχυρές συνθετικές ουσίες, που μέρος τους περνά στο ψωμί που τρώμε.

    Για να έχουμε ψωμί άσπρο, αφράτο, νόστιμο, ροδοκοκκινισμένο και να μπορεί να διατηρηθεί και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες κατανάλωσης, περνά από μια διαδικασία εντατικής προετοιμασίες και ψησίματος με την προσθήκη διαφόρων συνθετικών ουσιών που κυκλοφορούν νόμιμα, άσχετα αν μερικές από αυτές προκαλούν, άσχετα αν μερικές από αυτές προκαλούν γαστρεντερικές διαταραχές. Οι ουσίες αυτές χρησιμοποιούνται τις περισσότερες φορές κατά βούληση και όχι ανάλογα με τις οδηγίες χρήσης. Το ψήσιμο σε ψηλές θερμοκρασίες καταληστεύει το ψωμί από τις εναπομείναντες βιταμίνες Β.

    Υπάρχουν δύο κατηγορίες ψωμιών, η κατηγορία του διατιμημένου, που αν το ζητήσετε δεν θα το βρείτε και η κατηγορία πολυτελείας που δεν είναι διατιμημένο. Το ψωμί πολυτελείας περιλαμβάνει το άσπρο ψωμί, το μαύρο ψωμί και το ψωμί ολικής αλέσεως. Η προσφορά και η ποικιλία είναι μεγάλη, η εκλογή αγοράς μένει στον καθένα μας. Αυτό που χρειάζεται είναι να μάθουμε και να ερμηνεύουμε σωστά, για την υγεία της οικογένειάς μας, τα συστατικά που αναγράφονται σε κάθε προϊόν, είτε αυτό είναι το ψωμί, είτε είναι άλλα έτοιμα προϊόντα. Εύκολα μπορούμε να ετοιμάσουμε το δικό μας ψωμί και με τον τρόπο αυτό θα καταφέρουμε να μειώσουμε την προσθήκη αρκετών συνθετικών ουσιών σε αυτό.

    bread wheat

    Ένας άλλος τρόπος να παίρνουμε τα ωφέλιμα συστατικά του σιταριού είναι το πιλάφι πουργούρι. Καλά είναι να προστεθεί στο εβδομαδιαίο διαιτολόγιό μας. Κατά το μαγείρεμά του καλά είναι να χρησιμοποιούμε χαμηλές θερμοκρασίες. Μπορούμε να το νοστιμίσουμε και συνάμα να ενισχύσουμε την ωφελιμότητά του για τον οργανισμό, προσθέτοντας σε αυτό ενώ σιγοβράζει δυόσμο, ρίγανη, βασιλικό ή τζίντζερ.

    Τα φύτρα του σιταριού είναι μια ακόμη πιο ωφέλιμη τροφή για τον οργανισμό, που κατά τη φύτρωσή τους ενισχύονται οι σπόροι με ένζυμα και βιταμίνες, ενώ το άμυλό τους γίνεται ευκολοχώνευτο. Τα προετοιμάζουμε αφήνοντας μια κουταλιά της σούπας σιτάρι για κάθε άτομο σε νερό να φουσκώσει για ολόκληρο το βράδυ και μετά κοιτάζουμε να κρατούνται υγροί οι σπόροι, βρέχοντάς τους συχνά ή αφήνοντάς τους σε βρεγμένη επιφάνεια. Τα φύτρα θα είναι έτοιμα την πέμπτη μέρα, οπότε μπορούμε να τα προσθέσουμε στη σαλάτα μας ή να τα βράσουμε σε σιγανή φωτιά σε πολύ λίγο νερό για λίγα λεπτά. Τα φύτρα του σιταριού χρησιμοποιούνται στην κοσμετική για την παρασκευή διαφόρων καλλυντικών λόγω της μεγάλης περιεκτότητάς τους σε βιταμίνη Ε και για την παραγωγή φυσικής βιταμίνης Ε στη φαρμακοβιομηχανία.

    Το βρασμένο σιτάρι βοηθά τον οργανισμό να ρίξει την ψηλή χοληστερόλη στο αίμα και είναι πολλοί που το έχουν προσθέσει στο καθημερινό τους διαιτολόγιο για το σκοπό αυτό.

    Το νερό μέσα στο οποίο βράζει το σιτάρι δεν το πετάμε, γιατί περιέχει αρκετά από τα ωφέλιμα στοιχεία του, αλλά το πίνουμε κρύο σαν νερό ή δίνοντας του τη γεύση που θέλουμε, προσθέτοντας μέλι, λεμόνι, κανέλα ή άλλα αρωματικά φυτά. Μερικοί το δένουν σε παλουζέ ή μουσταλευριά. Το λάδι των σπόρων του σιταριού είναι ένα θαυμάσιο θεραπευτικό μέσο για το έκζεμα και τον ερεθισμό που αναπτύσσεται για διάφορους λόγους ανάμεσα στα σκέλια. Παλιά η τεχνική για εξαγωγή του λαδιού αυτού ήταν έργο των σιδηρουργών. Περνούσαν πάνω από τους σπόρους του σιταριού καυτό σίδηρο αρκετές φορές μέχρι να πάρουν το θεραπευτικό αυτό λάδι. Το λάδι αυτό ανακατεμένο με λειωμένη ρίζα σύμφυτου και μέλι, γινόταν μια παχύρευστη αλοιφή που χρησιμοποιούταν για εγκαύματα, με καταπληκτικά αποτελέσματα.

    Τα πίτουρα του σιταριού ζεστά χρησιμοποιούνται για διάνοιξη αποστημάτων, αιμορραγιών και για ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους. Ενισχυμένα με άλλα φαρμακευτικά φυτά, λειωμένα και ανακατεμένα με τα πίτουρα, χρησιμοποιούνται για πάρα πολλά άλλα δερματικά προβλήματα.

    Βρασμένα με ξύδι ζεστά όσο να τα ανεχόμαστε βοηθούν σε προβλήματα διόγκωσης των αδένων.

    Τα παξιμάδια βοηθούν σε γαστρίτιδα, γιατί απορροφούν τα οξέα και απαλύνουν τις ενοχλήσεις του στομαχιού. Το ίδιο βοηθά και το καπυρωμένο ψωμί.

    Τα παξιμάδια σε συνδυασμό με το λεμόνι, βοηθούν όσους τους ενοχλεί η θάλασσα και παθαίνουν ναυτία όταν ταξιδεύουν με πλοίο. 

    Υπάρχουν αρκετές συμβουλές της λαϊκής ιατρικής για τη χρήση του σιταριού για θεραπευτικούς και άλλους σκοπούς.

    Το αλεύρι του ζυμωμένο με ασπράδι αυγού μέχρι να γίνει ένα νερουλό μείγμα, χρησιμοποιείται με επαλείψεις σε πιτυριάσεις, μύκητες στο δέρμα. Αφήνετε όλο το βράδυ να δράσει και το πρωί ξεπλένετε με χλιαρό νερό. 

    Βράζετε 50 γραμμάρια αλεύρι σε ένα ποτήρι ξύδι, να γίνει χυλός και το βάζετε κατάπλασμα σε πονεμένο λαιμό.

    Βράζετε καλά 100 γραμμάρια πίτουρα σιταριού σε 100 γραμμάρια ξηρά σύκα σε 2 λίτρα νερό. Τα σουρώνετε και στο αφέψημα αυτό προσθέτετε 20 γραμμάρια μέλι και 20 γραμμάρια βούτυρο γάλακτος, τα αναμειγνύετε καλά, τα βράζετε για ακόμη λίγα λεπτά και πίνετε λίγο, λίγο. Βοηθά σε πονεμένο και πρησμένο λαιμό.

    Για αιμορραγίες, μασάτε λίγο σιτάρι και το βάζετε στην αιμορραγούσα πληγή, γιατί έχει την ιδιότητα να σταματά τις αιμορραγίες.

    Συνταγή για περιποίηση προσώπου 

    Αφήνετε 50 γραμμάρια πίτουρα σιταριού, 50 γραμμάρια μάρμαρο άσπρο σε σκόνη και 15 γραμμάρια μέλι από άνθη εσπεριδοειδών, να βράσουν σε τρία ποτήρια νερό για λίγα λεπτά. Αφού κρυώσουν, σουρώνετε από χοντρό ύφασμα και φυλάτε το υγρό. Με το υγρό αυτό κάνετε επαλείψεις του προσώπου πρωί και βράδυ για οκτώ συνεχείς μέρες. Η κούρα αυτή βοηθά να καθαρίζει το πρόσωπο από τα μαύρα στίγματα και τους λεκέδες και κάνει την επιδερμίδα κάτασπρη.

    Τα καλάμια του σιταριού χρησιμοποιούνται στην καλαθοπλεκτική για την κατασκευή διαφόρων πρακτικών και διακοσμητικών κατασκευασμάτων.

    Οι "ποκαλάμες" τους, ό,τι απομένει μετά τη συγκομιδή των καρπών και τα άχυρά τους χρησιμοποιούνται για διατροφή των ζώων κατά τους χειμερινούς μήνες. 

    Με τα άχυρα παλιά έφτιαχναν, ανακατεύοντάς τα με ειδικό χώμα που περιείχε ύλη των ποταμών, τα "πλιθάρκα" για το χτίσιμο των σπιτιών και των περιτοιχισμάτων των σπιτιών, ενώ με τα πιο λεπτά άχυρα και χώμα έφτιαχναν ένα χυλό με τον οποίο επικάλυπταν τα κτίσματά τους, τους χωριάτικους φούρνους, τις "ντισκιές" που ήταν ακάλυπτες εστίες φωτιάς, ακόμη και ειδικά χωματένια πιθάρια μέσα στα οποία φύλαγαν το αλεύρι για τις ανάγκες της οικογένειας.

    Όσοι είχαν την τύχη να ζήσουν σε σπίτια που είχαν κατασκευαστεί από πλιθάρκα, θα σας πούνε ότι ένα βασικό χαρακτηριστικό τους ήταν η ζεστασιά των σπιτιών αυτών.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    13364998 Spelt Triticum aestivum subsp spelta

    Διαβάστε, επίσης,

    Φύτρα σιταριού

    Φυτικό οξύ

    Φυσικές βιταμίνες

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σιταρόχορτο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα δημητριακά και τα όσπρια

    Ελαιώδεις φυτικές τροφές

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Τελικά πρέπει ή δεν πρέπει να καταναλώνουμε υδατάνθρακες;

    Σπόροι μη αποφλοιωμένοι

    Βιγκανισμός

    Είναι υγιεινό το αλεύρι σιταριού;

    Τα βασικά σημεία της διατροφής ανάλογα με την ομάδα αίματος

    Τα οφέλη από το πίτουρο στην υγεία

    Δε φταίει μόνο η γλουτένη για τα φουσκώματα στο έντερο

    Το φυτικό οξύ στη θεραπεία του καρκίνου

    Φύτρα σιταριού για τη θεραπεία του καρκίνου

    Να παίρνετε σιταρόχορτο αν έχετε καρκίνο

    Θεραπεία του καρκίνου με φυτικά ανοσοτροποποιητικά

    Αν έχετε ομάδα αίματος 0 Rh θετικό ή αρνητικό

    Σάντουιτς για μεσημεριανό ή βραδινό

    Οι απώλειες βιταμινών στα επεξεργασμένα τρόφιμα

    Σιταρόχορτο

    Ζωοτροφές

    Προϊόντα ολικής αλέσεως

    Η κοιλιοκάκη

    Το ψωμί και η θρεπτική του αξία

    Οι τροφικές αλλεργίες

    Ζυμαρικά ολικής αλέσεως

    Ζέα

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Καντιντίαση Που υπάρχουν τα περισσότερα μικρόβια; »