Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015 20:27

Χρήσιμες πληροφορίες για τη διφθερίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Η διφθερίτιδα μπορεί να προκαλέσει σοβαρή νόσηση

Η διφθερίτιδα, ICD-10 Α36, είναι μια ασθένεια της ανώτερης αναπνευστικής οδού που προκαλείται από το Corynebacterium diphtheriae, ένα αναερόβιο, Gram-θετικό βακτήριο. Υπάρχουν τρεις τύποι οι gravis, intermedius και mitis. Οι ανθρώπινες λοιμώξεις προκαλούνται από τα  intermedius και mitis.

Το κορυνοβακτηρίδιο της διφθερίτιδας παράγει εξωτοξίνη από την παρασίτωση του βακτηριδίου σε ειδικό λυσιγόνο βακτηριοφάγο. Τα στελέχη του βακτηριδίου που δεν έχουν μολυνθεί με τον βακτηριοφάγο δεν παράγουν τοξίνη. Η τοξίνη αυτή είναι πολύ ισχυρή και προσβάλλει την καρδιά, τους νεφρούς και τα εγκεφαλικά και περιφερικά νεύρα.

Υπάρχουν και άλλα κορυνοβακτηρίδια που παράγουν τοξίνη (C. ulcerans, C.haemolyticum, C.minutissimum) που μπορούν σε εξασθενημένους ασθενείς να προκαλέσουν σε προσθετική βαλβίδα ή σε ελαττωματική βαλβίδα από ρευματικό πυρετό ενδοκαρδίτιδα, στην οποία απαιτείται ερυθρομυκίνη.

Η τοπική βλάβη είναι νέκρωση και φλεγμονώδης αντίδραση κατά την οποία λευκοκύτταρα και ινώδες εισέρχονται στη νεκρωμένη περιοχή και σχηματίζεται η ψευδομεμβράνη, η οποία όταν αφαιρεθεί αφήνει αιμάσσουσα επιφάνεια. Ακόμη γύρω από την ψευδομεμβράνη υπάρχει οίδημα μαλακών μορίων και μπορεί να συνυπάρχει συνοδός στρεπτοκοκκική λοίμωξη.

Χαρακτηρίζεται από πόνο στο λαιμό, χαμηλό πυρετό, και μια προσκολλημένη μεμβράνη (ψευδομεμβράνη) στις αμυγδαλές, το φάρυγγα ή /και τη ρινική κοιλότητα, η οποία μπορεί να εμποδίσει τον αερισμό. Μια ηπιότερη μορφή διφθερίτιδας μπορεί να περιορίζεται στο δέρμα. Λιγότερο συχνές επιπλοκές περιλαμβάνουν τη μυοκαρδίτιδα (περίπου 20% των περιπτώσεων) και την περιφερική νευροπάθεια (περίπου 10% των περιπτώσεων). 

Η διφθερίτιδα είναι μια ασθένεια που μεταδίδεται με  την άμεση φυσική επαφή ή εισπνοή των εκκρίσεων των ατόμων που έχουν μολυνθεί. Το βακτηρίδιο αντέχει στην υψηλή θερμοκρασία, το ψύχος και την ξηρασία. Η επώαση είναι 2 έως 5 ημέρες.  

Η διφθερίτιδα έχει σε μεγάλο βαθμό εξαλειφθεί στις ανεπτυγμένες χώρες μέσω του εμβολιασμού. Το εμβόλιο διφθερίτιδας -κοκκύτη-τετάνου (DPT) συνιστάται για όλα τα παιδιά και ενισχυτικά εμβόλια συνιστώνται για ενήλικες, λόγω μείωσης των αντισωμάτων με την ηλικία,  ιδιαίτερα για εκείνους που ταξιδεύουν σε περιοχές όπου η νόσος δεν έχει εξαλειφθεί.


Συμπτώματα διφθερίτιδας

Τα συμπτώματα της διφθερίτιδας συνήθως ξεκινούν δύο έως επτά ημέρες μετά την μόλυνση. Τα συμπτώματα της διφθερίτιδας περιλαμβάνουν πυρετό 38 ° C ή υψηλότερο, ρίγη, κόπωση, μπλε χρωματισμό του δέρματος (κυάνωση), πονόλαιμο, βραχνάδα, βήχα, πονοκέφαλο, δυσκολία στην κατάποση, πόνος στην κατάποση, δυσκολία στην αναπνοή, γρήγορη αναπνοή, δύσοσμη αιματηρή ρινική καταρροή και λεμφαδενοπάθεια. Οι επιπλοκές περιλαμβάνουν τις καρδιακές αρρυθμίες, τη μυοκαρδίτιδα, και την προσβολή κρανιακών και περιφερειακών νεύρων.

-Φαρυγγική μορφή: Είναι η συνηθέστερη. Υπάρχει μέτριος πυρετός, πόνος στον φάρυγγα, σχηματισμός ψευδομεμβράνης στις αμυγδαλές, στα παρίσθμια, τη σταφυλή και τη μαλακή υπερώα, η οποία, όταν αφαιρεθεί η κάτω επιφάνεια αιμάσσει και διόγκωση των τραχηλικών αδένων.

-Ρινοφαρυγγική μορφή: Όταν οι ψευδομεμβράνες επεκτείνονται και στη μύτη η οποία έχει κάκοσμη έκκριση.  

-Λαρυγγική μορφή: Όταν η νόσος προχωρεί στον λάρυγγα και αυτή η μορφή είναι επικίνδυνη γιατί μπορεί να προκαλέσει απόφραξη που εκδηλώνεται με εισπνευστικό συριγμό, κυάνωση και εισολκή των μεσοπλεύριων διαστημάτων και υπερκλείδιων βόθρων κατά την εισπνοή.

-Άλλες μορφές: Δέρμα, επιπεφυκότα ή γεννητικά όργανα. Δερματική διφθερίτιδα αναφέρεται σε άστεγους και αλκοολικούς.


Επιπλοκές διφθερίτιδας

-Μυοκαρδίτιδα: Συμβαίνει την 4η έως 21η ημέρα και υπάρχει γρήγορος σφυγμός, χαμηλή πίεση, δύσπνοια, βύθιοι τόνοι και καρδιακή ανεπάρκεια. Επίσης, υπάρχουν διαταραχές της αγωγιμότητας και μερικές φορές κολποκοιλιακός αποκλεισμός που έχει βαριά πρόγνωση.

-Παράλυση: Η παράλυση υπερώας είναι η συχνότερη με έρρινη φωνή και αναγωγή τροφών και εμφανίζεται τη 2η και 3η εβδομάδα. Ακόμη, μπορεί να γίνει παράλυση φαρυγγικών μυών και να υπάρχει δυσχέρεια κατάποσης. Σπάνια μπορεί να συμβεί παράλυση μεσοπλεύριων μυών και διαφράγματος και να απαιτηθεί τεχνητή αναπνοή. Την 5η και 6η εβδομάδα μπορεί να εμφανιστεί παράλυση των άκρων.


Διάγνωση της διφθερίτιδας

Βασίζεται τόσο σε εργαστηριακά όσο και σε κλινικά κριτήρια.

Η PCR ή αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης είναι άκρως διαγνωστική

-Εργαστηριακά κριτήρια 

  • Απομόνωση του Corynebacterium diphtheriae από χρώση κατά Gram σε φαρυγγικά επιχρίσματα
  • Η ιστοπαθολογική διάγνωση της διφθερίτιδας γίνεται με τη χρώση Albert's.

-Κλινικά κριτήρια 

  • Ασθένεια της ανώτερης αναπνευστικής οδού με πονόλαιμο
  • Χαμηλός πυρετός (> 39 ° C) είναι σπάνιος)
  • Μια προσκολλημένη, πυκνή, γκρι ψευδομεμβράνη καλύπτει την οπίσθια πλευρά του φάρυγγα. Σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να επεκταθεί για να καλύψει ολόκληρο το τραχειοβρογχικό δένδρο.

Κατάταξη του κρούσματος διφθερίτιδας

Πιθανό: κλινική υποψία που δεν έχει επιβεβαιωθεί εργαστηριακά και δεν συνδέεται επιδημιολογικά 

Επιβεβαιωμένο: κλινική υποψία που είτε έχει επιβεβαιωθεί εργαστηριακά ή συνδέεται επιδημιολογικά 

Εμπειρική θεραπεία θα πρέπει γενικά να αρχίζει σε έναν ασθενή στον οποίο η υποψία διφθερίτιδας είναι μεγάλη.


Διαφορική διάγνωση της διφθερίτιδας

  • Στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα
  • Ιογενής φαρυγγίτιδα
  • Λοιμώδης μονοπυρήνωση
  • Στοματοφαρυγγίτιδα από Candida
  • Κυνάγχη Vicent

Πρόληψη της διφθερίτιδας

Σήμερα χρησιμοποιείται ένα εμβόλιο πενταπλό, που είναι συνδυασμός πέντε εμβολίων και προστατεύει τα βρέφη και τα παιδιά και από τη διφθερίτιδα. Γίνονται τρεις ενδομυϊκές ενέσεις από την ηλικία των 6 εβδομάδων. Απαιτούνται επαναληπτικές δόσεις του dT κάθε 10 χρόνια.

Επιχειρείται η απομόνωση των ασθενών με διφθερίτιδα και τα πρόσωπα του στενού περιβάλλοντος πρέπει να παίρνουν χημειοπροφύλαξη και να εμβολιάζονται.


Θεραπεία της διφθερίτιδας

Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις όπου οι λεμφαδένες στον λαιμό είναι διογκωμένοι, και η αναπνοή και η κατάποση είναι πιο δύσκολη πρέπει να ζητηθεί άμεση ιατρική φροντίδα, γιατί η απόφραξη στο λάρυγγα  μπορεί να απαιτήσει διασωλήνωση ή τραχειοτομή.

Οι αρρυθμίες  που εμφανίζονται νωρίς στην πορεία της ασθένειας ή εβδομάδες αργότερα, μπορεί να οδηγήσουν σε καρδιακή ανεπάρκεια.

Η διφθερίτιδα μπορεί, επίσης, να προκαλέσει παράλυση στο μάτι, το λαιμό ή τους αναπνευστικούς μύες.

Οι ασθενείς με σοβαρές περιπτώσεις θα πρέπει να τοποθετούνται σε μονάδα εντατικής θεραπείας και να δοθεί αντιτοξίνη της διφθερίτιδας. Αν η αντιτοξίνη δεν εξουδετερώσει την τοξίνη που είναι ήδη δεσμευμένη στους ιστούς, η καθυστέρηση της χορήγησής της συνδέεται με αύξηση του κινδύνου θνησιμότητας. Ως εκ τούτου, η απόφαση για τη χορήγηση αντιτοξίνης της διφθερίτιδας πρέπει να βασίζεται στην κλινική διάγνωση, και δεν θα πρέπει να αναμένεται η εργαστηριακή επιβεβαίωση.

Τα αντιβιοτικά δεν έχουν αποδειχθεί ότι επηρεάζουν την επούλωση της τοπικής λοίμωξης σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με αντιτοξίνη της διφθερίτιδας.

Τα αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται σε ασθενείς ή φορείς για την εξάλειψη της διφθερίτιδας  και την πρόληψη της μετάδοσης του σε άλλους:

  • Μετρονιδαζόλη
  • Ερυθρομυκίνη (από το στόμα ή με ένεση) για 14 ημέρες (40 mg/kg ανά ημέρα, με ένα μέγιστο 2g /d), ή
  • Προκαΐνική πενικιλλίνη G δίνεται ενδομυϊκά για 14 ημέρες (300.000 U/d για ασθενείς που ζυγίζουν <10 kg και 600.000 U / d για εκείνους με βάρος> 10 kg).
  • Οι ασθενείς με αλλεργία στην πενικιλίνη G ή ερυθρομυκίνη μπορεί να χρησιμοποιήσουν ριφαμπικίνη ή κλινδαμυκίνη.

Σε περιπτώσεις που η λοίμωξη εξαπλώνεται η τοξίνη διφθερίτιδας εξαπλώνεται μέσω του αίματος και μπορεί να οδηγήσει σε δυνητικά απειλητικές για τη ζωή επιπλοκές που επηρεάζουν άλλα όργανα, όπως η καρδιά και τα νεφρά.  Μπορεί επίσης να προκαλέσει βλάβη των νεύρων, οδηγώντας τελικά σε παράλυση. Περίπου 40% έως 50% εκείνων που θα αφεθούν χωρίς θεραπεία μπορεί να πεθάνουν.

Η διφθερίτιδα είναι θανατηφόρα σε  5% έως 10% των περιπτώσεων. 

Γίνονται καλλιέργειες 24 και 48 ώρες μετά το τέλος της θεραπείας για επιβεβαίωση της απαλλαγής από το μικρόβιο. 

Μετά τη νόσηση υποβάλλονται τα άτομα σε αντιδιφθεριτικό εμβολιασμό, γιατί η νόσηση δεν αφήνει πάντα μόνιμη ανοσία.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Φαρυγγίτιδα

Διφθερίτιδα

Φλεβοκομβική βραδυκαρδία

Τραχηλίτιδα

Καστορέλαιο

Τα εμβόλια που πρέπει να κάνετε όταν ταξιδεύετε

Ορχίτιδα

Λευχαιμοειδής αντίδραση

Τα απαραίτητα εμβόλια

Οι χρησιμότερες πληροφορίες για τα λεμόνια

Λοιμώδης μονοπυρήνωση

Αιμορραγία από τη μύτη

Εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών

Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

Μυοκαρδίτιδα

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 2494 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2020 15:15
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Τελευταία άρθρα από τον/την Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Σχετικά Άρθρα

  • Αϋπνία Αϋπνία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αϋπνία

    Αϋπνία είναι η δυσκολία στην επέλευση ή διατήρηση του ύπνου, ενδιάμεση αφύπνιση, αφύπνιση νωρίς το πρωί ή συνδυασμός των παραπάνω.

    Μπορεί να είναι:

    • Παροδική - λόγω μίας κρίσης ζωής, απώλειας ή αλλαγής στο περιβάλλον 
    • Χρόνια - σχετίζεται με οργανικές και ψυχιατρικές παθήσεις ή λήψη φαρμάκων 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικιωμένοι

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Αισθητή μείωση της διάρκειας του ύπνου 
    • Αρχική αϋπνία - δυσκολία στην επέλευση του ύπνου τη συνηθισμένη ώρα
    • Μέση αϋπνία - αφύπνιση κατά τη διάρκεια του συνηθισμένου ύπνου, "στριφογύρισμα"
    • Τελική αϋπνία - αφύπνιση νωρίς το πρωί 
    • Υπνηλία και ύπνος κατά τη διάρκεια της ημέρας 
    • Κόπωση 
    • Άγχος αναμονής 

    ΑΙΤΙΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Οργανικές παθήσεις - αρθρίτιδα, πρωτοπαθής ινομυαλγία, υπερθυρεοειδισμός, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, δωδεκαδακτυλικό έλκος, νόσος του Alzheimer και άλλες άνοιες, σύνδρομο ύπνου-άπνοιας, αναπνευστικές παθήσεις και όλες οι επώδυνες καταστάσεις (π.χ. μυϊκές κράμπες)
    • Ψυχιατρικές παθήσεις - κυρίως κατάθλιψη, που συνήθως συνοδεύεται από αφύπνιση νωρίς το πρωί, μπορεί όμως να εκδηλώνεται με αρχική ή μέση αϋπνία
    • Άγχος 
    • Σχιζοφρένεια 
    • Μανία
    • Αϋπνία από χρήση ουσιών - αλκοόλ, καφεΐνη, νικοτίνη
    • Μη συνταγογραφούμενα φάρμακα - διαιτητικά συμπληρώματα, αποσυμφορητικά, αντιβηχικά
    • Συνταγογραφούμενα φάρμακα - στεροειδή, θεοφυλλίνη, φαινοτοΐνη, λεβοντόπα
    • Αποφρακτική άπνοια του ύπνου 
    • Ταξίδια με τζετ λόγω της διαφοράς ώρας (παροδική)
    • Βαρύ κάπνισμα

    Insomnia is caused by2x

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Χρόνιες παθήσεις 
    • Ηλικία πάνω από 50 ετών 
    • Χρήση πολλών φαρμάκων 
    • Παχυσαρκία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΫΠΝΙΑΣ

    Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με την εφαρμογή πολυπνογραφικών μελετών, ειδικά σε υποψία συνδρόμου ύπνου - άπνοιας. Η δοκιμασία αυτή όμως, συνήθως δεν είναι ούτε απαραίτητη, ούτε πρακτική

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    Παροδική αϋπνία:

    • Διαρκεί λιγότερο από 3 ή 4 εβδομάδες 
    • Οι κατάλληλες θεραπευτικές παρεμβάσεις είναι π καθησυχασμός και η υποστήριξη του ασθενούς 

    Χρόνια αϋπνία:

    • Αντιμετώπιση των υποκείμενων αιτιών: πόνος, φάρμακα, κατάθλιψη 
    • Αποφυγή αλκοόλ μετά τις 5μμ ή μέχρι 6 ώρες πριν την κατάκλιση λόγω δευτεροπαθούς επανεμφάνισης της διέγερσης 
    • Παροτρύνετε τους ασθενείς να μην κοιμούνται κατά τη διάρκεια της ημέρας και να αποκτήσουν συνήθειες την ώρα της κατάκλισης που βοηθάνε στο να αποκοιμηθούν 
    • Μία διεξοδική ανασκόπηση των συνηθειών του ασθενούς, της λήψης φαρμάκων, της δίαιτας και της άσκησης μπορεί να αποκαλύψει ανατάξιμα αίτια αϋπνίας 
    • Τα υπνωτικά να συνταγογραφούνται μόνο σε αποτυχία των παραπάνω μέτρων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Χωρίς περιορισμούς 
    • Η καθημερινή άσκηση είναι χρήσιμη. Να αποφεύγετε η άσκηση πριν την κατάκλιση 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Αποφυγή καφεΐνης 
    • Αποφύγετε τα βαριά γεύματα αργά το βράδυ (μερικές φορές ένα ελαφρύ γεύμα πριν την κατάκλιση βοηθάει)
    • Αποφύγετε την κατανάλωση οινοπνεύματος μετά τις 5 μμ ή μέσα στις 6 ώρες πριν την κατάκλιση λόγω δευτεροπαθούς επανεμφάνισης της διέγερσης 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΫΠΝΙΑ

    • Εξηγήστε τα πρότυπα ύπνου και την σημασία του για την υγεία
    • Υποδείξτε τους περιορισμούς και τις ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για αϋπνία

    AdobeStock 182956075

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΫΠΝΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Αναλγητικά, όπως χορηγούνται σε πόνο 
    • Βενζοδιαζεπίνες σε αϋπνία 
    1. Φλουραζεπάμη, 15-30 mg, μακρύς χρόνος ημιζωής οι ηλικιώμένοι μπορεί να έχουν καλύτερα αποτελέσματα με μικρότερες δόσεις 
    2. Τεμαζεπάμη, 15 mg 1 με 2 ώρες πριν την κατάκλιση 
    3. Τριαζολάμη, μικρότερος χρόνος ημιζωής, 0,125 mg σε ηλικιωμένους συνιστώνται μικρότερες δόσεις. Χρήσιμο ως τμήμα της θεραπευτικής αντιμετώπισης της αϋπνίας σε ταξίδια με τζετ
    • Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά
    1. Προτιμάται η αμιτριπτυλίνη λόγω της ηρεμιστικής της δράσης. Μια τυπική δόση ενάρξεως είναι 50-100 mg προ του ύπνου 
    • Νέος μη βενζοδιαζεπινούνος παράγων 
    1. Zolpidem tartate (Ambiem) έχει εγκριθεί για την αϋπνία
    2. Η συνιστώμενη δόση από τον κατασκευαστή είναι 5 mg για ηλικιωμένους/ανάπηρους ασθενείς

    Αντενδείξεις:

    • Κύηση και γαλουχία
    • Ψυχώσεις 
    • Οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας 
    • Σοβαρή ηπατοπάθεια
    • Καταθλιπτικός ασθενής με πιθανές τάσεις αυτοκτονίας

    Προφυλάξεις:

    • Όλες οι βενζιδιαζεπίνες μπορεί να προκαλέσουν παράδοξη ανησυχία 
    • Η φλουραζεπάμη μπορεί να προκαλέσει αταξία με ασυνέργεια και ανεπάρκεια των διανοητικών λειτουργιών 
    • Η τριαζολάμη έχει συσχετιστεί με πρόδρομη αμνησία (δηλαδή το προσβαλλόμενο άτομο δεν μπορεί να μάθει καινούρια πράγματα)
    • Μερικοί ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν ψύχωση και σπασμούς μετά από απότομη διακοπή
    • Επανεμφάνιση αϋπνίας 
    • Ψυχολογική και, σπάνια, φυσική εξάρτιση 
    • Φυσική εξάρτηση
    • Η αμιτριπτυλίνη μπορεί να προκαλέσει δυσκοιλιότητα και ορθοστατική υπόταση 
    • Το Zolpidem μπορεί να χρησιμοποιηθεί με τις ίδιες προφυλάξεις όπως και τα άλλα υπνωτικά. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι υπνηλία, ζάλη, πονοκέφαλος και ναυτία σε υψηλότερες δόσεις 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Το αλκοόλ μπορεί να επάγει τη δράση των βενζοδιαζεπινών, στο ΚΝΣ
    • Τα επίπεδα διγοξίνης στον ορό μπορεί να βρεθούν αυξημένα
    • Η αποτελεσματικότητα της λεβοντόπα μπορεί να μειωθεί 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Η υδροχλωρική διφαινυδραμίνη έχει χρησιμοποιηθεί για την πρόκληση ύπνου στους ηλικιωμένους αλλά μπορεί επίσης να προκαλέσει σύγχυση και κεφαλαλγία
    • Η ένυδρος χλωράλη προτιμάται από μερικούς κλινικούς γιατρούς δεδομένου ότι δεν προκαλεί ανοχή ή απόσυρση. Νυχτερινή δόση 250-500 mg

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Ανάγκη τακτικής επανεξέτασης όταν χορηγούνται βενζοδιαζεπίνες. Αποφύγετε την επιπόλαια συνταγογραφία
    • Παρακολούθηση ανάλογα με τις ανάγκες κάθε ασθενούς. Παραπομπή για ψυχοκοινωνική υποστήριξη, αν κρίνεται αναγκαία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΫΠΝΙΑΣ

    Πρέπει να υποχωρεί με την πάροδο του χρόνου. Η αντιμετώπιση των υποκείμενων συμπτωμάτων βοηθάει

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΫΠΝΙΑΣ

    • Η παροδική αϋπνία μεταπίπτει σε χρόνια
    • Αυξημένη υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Ιδιαίτερη προσοχή κατά τη συνταγογράφηση βενζοδιαζεπινών ή άλλων κατασταλτικών - υπνωτικών στους ηλικιωμένους 
    • Ενημερώστε τους μεγαλύτερους σε ηλικία ασθενείς για τις αλλαγές του ύπνου που επέρχονται με την ηλικία 

    ΚΥΗΣΗ

    Παροδική αϋπνία μπορεί να εμφανισθεί λόγω δυσφορίας από τις διάφορες στάσεις κατά τη διάρκεια του ύπνου 

     

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις διαταραχές ύπνου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις διαταραχές ύπνου

    beat insomnia forever 1200x900

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αυτοκτονία

    Διαταραχή μετατραυματικού stress

    Εσείς πόσο καλά κοιμάστε;

    Πώς να κρατήσετε το μυαλό σας κοφτερό

    Κάνναβη και αϋπνία

    Μήπως δεν κοιμάστε καλά;

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Κρύο ή ζεστό μπάνιο για καλή υγεία;

    Διατηρείστε υγιές το βιολογικό σας ρολόι

    Καφές ραδικιού

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Πώς να σταματήσετε το ροχαλητό

    Ο τρόπος που σκέφτεστε αλλάζει τη δομή του εγκεφάλου σας

    Βότανα και βιταμίνες για το άγχος και την κατάθλιψη

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιείται η αρωματοθεραπεία

    Η δύναμη του ύπνου

    Τεχνικές για να ελέγχετε τα όνειρά σας

    Που κάνει καλό το εκχύλισμα κανέλας

    Ρόφημα για βαθύ ύπνο

    Κοιμηθείτε σε εξήντα δευτερόλεπτα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ρίγανη

    Ο καλύτερος τρόπος για να ηρεμήσετε

    Εσάς σας αρέσει ο ύπνος;

    Ασθένειες που προκαλει η αϋπνία

    Τσάι για το στρες και την αϋπνία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με πασιφλόρα

    Βάμμα για το στρες και την αϋπνία

    Το καλύτερο ρόφημα για την αϋπνία

    Πασιφλόρα

    Αντιστρές εναλλακτικές θεραπείες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μαρούλια

    Που κάνει καλό το χαμομήλι

    Συμβουλές για να παίρνετε τον καλύτερο ύπνο

    Μήπως σας λείπει ύπνος;

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μηλιά

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με παπαρούνες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με φλόμο

    Ομοιοπαθητική και αϋπνία

    Εσείς μπορείτε να κοιμηθείτε το βράδυ;

    Κόλπα για να κοιμηθείτε εύκολα

    Το απόλυτο κόλπο για να κοιμηθείτε

    To μαγνήσιο και τα οφέλη του

    Εσείς παραμιλάτε στον ύπνο σας;

    Τα καλύτερα κόλπα για να παραμείνετε νέοι

    Τρόφιμα για να κοιμάστε καλά

    Το τεχνητό φως επηρεάζει τον ύπνο

    H αϋπνία σχετίζεται με τον καρκίνο

    Πώς η διατροφή μας επηρεάζει τα όνειρά μας

    Ύπνος στην εφηβική ηλικία

    Σας ενοχλεί το φως όταν κοιμάστε;

    Βοηθάει το αλκοόλ στον ύπνο;

    Ο απαραίτητος ύπνος

    Τα πολλά ξενύχτια οδηγούν σε κατάθλιψη

    Όνειρα και υγεία

    Μελατονίνη

    www.emedi.gr

     

  • Νόσος Chagas Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο Down Σύνδρομο Down

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Down

    Το σύνδρομο Down είναι συνήθης μορφή διανοητικής καθυστέρησης άγνωστης αιτιολογίας. Όλοι οι ασθενείς έχουν πλεονάζον υλικό στο χρωμόσωμα 21. Οι διαταραχές του διαχωρισμού των χρωμοσωμάτων, συνήθως, συμβαίνουν κατά τη μείωση στο θηλυκό. Το σύνδρομο υπάρχει σε όλες τις φυλές με την ίδια συχνότητα.

    Τρισωμία 21: στο 90% των ασθενών υπάρχει παραπάνω χρωμόσωμα 21, σε όλα τα κύτταρα.

    Μετατόπιση 21: στο 5% των ασθενών, ένα τμήμα του χρωμοσώματος 21, το 21q βρίσκεται μετατοπισμένο σε άλλο χρωμόσωμα, συνήθως στο 13 ή στο 15. Από το 5% των τρισωμιών που οφείλονται σε μετατόπιση, το 1/2 είναι καινούργιες και το υπόλοιπο 1/2 ματαβιβάζεται από γονέα φορέα.

    Μωσαϊκό 21: στο 5% των ασθενών υπάρχουν δύο ή περισσότεροι πληθυσμοί κυττάρων. Συνήθως, ένας φυσιολογικός και ένας με τρισωμία 21. Οι κλινικές εκδηλώσεις είναι πιο ήπιες.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Καρδιαγγειακό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Το πλεονάζον χρωμόσωμα προέρχεται από τη μητέρα σε ποσοστό > 90% των περιπτώσεων.

    Επικρατέστερη ηλικία: Οι περισσότερες περιπτώσεις διαπιστώνονται στη γέννηση. Μείωση προσδόκιμου επιβίωσης.

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Βρέφη και παιδιά:

    • Βραχυκεφαλία (100%)
    • Υποτονία (80%)
    • Οπίσθια 3η πηγή
    • Μικρά αυτιά, χαμηλή πρόσφυση των αυτιών, ανωμαλίες χόνδρου αυτιών 
    • Μογγολοειδές προσωπείο, μάτια (90%)
    • Επικανθικές πτυχές (90%)
    • Κηλίδες Brushfield στην ίριδα (50%)
    • Εσωτροπία (50%)
    • Μικρή και επίπεδη μύτη
    • Μεγάλη και προβάλλουσα γλώσσα (75%)
    • Μικρό πηγούνι
    • Βραχύς και φαρδύς τράχηλος 
    • Καρδιακό φύσημα (50%)
    • Παθολογικά δερματογλυφικά, μονή παλαμιαία γραμμή, απώλεια ποδικής καμάρας, απόσταση μεταξύ 1ου και 2ου δακτύλου του ποδιού
    • Καθυστέρηση ανάπτυξης που μπορεί να μην είναι εμφανής κατά τον 1ο χρόνο

    Στους ενήλικες:

    • Τα περισσότερα ευρήματα είναι πιο ήπια, αλλά η βραχυκεφαλία παραμένει
    • Οι ασθενείς είναι καθυστερημένοι (IQ = 40-45) αλλά. συνήθως, έχουν προσωπικότητα και είναι συνεργάσιμοι
    • Οι περισσότεροι ενήλικες μπορούν να φροντίζουν μόνοι τους για τις προσωπικές τους ανάγκες. Μερικοί εργάζονται, αλλά όλοι χρειάζονται περιβάλλον προστασίας 

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Γενετικά

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Αυξάνει με την ηλικία της μητέρας:

    • 1/2.000 στην ηλικία των 20
    • 1/200 στην ηλικία των 35
    • 1/100 στην ηλικία των 37
    • 1/20 στην ηλικία των 45

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Ελάσσονες οικογενείς ανωμαλίες, όπως μογγολοειδές προσωπείο, μικρή και επίπεδη μύτη και επικανθικές πτυχές, ειδικά σε παιδί με υποτονία
    • Η παρουσία ποδικής καμάρας, συνήθως, υποδηλώνει φυσιολογικό παιδί

    articles typical traits associated with down syndrome

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Χρωμοσωμική ανάλυση είναι πιο αξιόπιστη μέθοδος και θα πρέπει να εκτελείται πάντα δεδομένης της πιθανότητας χρωμοσωμιακής μετατόπισης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Πλάκες τύπου Alzheimer βρίσκονται στο 100% των εγκεφάλων μετά την ηλικία των 20

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Υπέρηχος κάτω κοιλίας για την διαπίστωση ανωμαλιών του ουροποιητικού σε παιδιά με πυουρία ή πυρετό αγνώστου αιτιολογίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Υπέρηχος καρδιάς σε όλα τα παιδιά με φύσημα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Γενετική εκτίμηση και συμβουλή 
    • Καρδιολογική εκτίμηση και καρδιογράφημα
    • Κατάλληλη παιδιατρική φροντίδα υγείας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Οι γονείς μπορούν συνήθως να προσαρμοστούν με ένα ειδικό παιδί
    • Το πιο σημαντικό είναι να αντιμετωπισθούν οι φόβοι των γονέων, ώστε να αντιμετωπίζουν κανονικά το παιδί
    • Τα προγράμματα προσαρμογής των παιδιών ενδείκνυνται, αλλά η αποτελεσματικότητα τους δεν έχει αποδειχθεί

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Πλήρης δραστηριότητα, εκτός αν υπάρχει καρδιακή νόσος
    • Ελεγχόμενο περιβάλλον απαιτείται για μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ DOWN

    • 1 ή 2 επισκέψεις προκειμένου να δοθούν ολοκληρωμένες γενετικές συμβουλές, καθώς και μια επίσκεψη μετά από 1 ή 2χρόνια
    • Προσεκτική παρακολούθηση της κατάστασης της καρδιάς 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Προγεννητική βιοψία χοριακής λάχνης, στις 9-10 εβδομάδες και αμνιοπαρακέντηση την 13η-15η εβδομάδα
    • Χαμηλή τιμή α-εμβρυϊκής πρωτεΐνης στον ορό την 14η-16η εβδομάδα της κύησης ανευρίσκεται στο 1/3 των περιπτώσεων 
    • Προγεννητικός έλεγχος συνίσταται σε όλες τις εγκυμονούσες άνω των 35 ετών, αλλά αυτό αφορά το 25% των περιπτώσεων 
    • Επίπτωση 1/5-1/6 στους γονείς με ισορροπημένη μετατόπιση. Δεν υπάρχει αύξηση της επίπτωσης σε οικογένειες με Down με μωσαϊκό χρωμοσωμάτων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Εντερική απόφραξη, συρίγγιο, εντερικές ανωμαλίες (10%)
    • Νόσος του Hirschsprung (3%)
    • Θυρεοειδοπάθεια (υπο- και υπερθυρεοειδισμός 5-8%)
    • Λευχαιμία (0,5%)
    • Συγγενής καρδιοπάθεια (50%), κυρίως ενδοκαρδιακά ελλείματα και έλλειμα μεσοκοιλιακού διαφράγματος 
    • Νόσος Alzheimer 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Η ανάπτυξη είναι φυσιολογική κατά τον 1ο χρόνο περίπου, στο 1/3 των περιπτώσεων και ελαφρά καθυστερημένη στις υπόλοιπες 
    • Η ανάπτυξη καθυστερεί μετά το 1ο έτος της ηλικίας και η γλώσσα και οι γνωστικές λειτουργίες καθυστερούν ελαφρά
    • Η έκβαση και η επιβίωση εξαρτώνται συνήθως από την καρδιακή νόσο
    • Μερικοί ενήλικες μπορούν να εργασθούν υπό συνθήκες προστασίες, αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι αυτόνομος 
    • Οι εντερικές επιπλοκές και η καρδιακή νόσος πρέπει να τύχουν άμεσης φροντίδας 
    • Ο υποθυρεοειδισμός εμφανίζεται μετά από 6 μήνες και η καθυστερημένη αύξηση είναι το αρχικό σημείο
    • Κλινική εκδήλωση νόσου Alzheimer στο 1/3 των ασθενών μετά την ηλικία των 35 ετών
    • Υπάρχει πρώιμη γήρανση. Οι περισσότεροι ασθενείς πεθαίνουν στα 50-60 ή νωρίτερα αν υπάρχει καρδιακή νόσος

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Σπάνια υπάρχει επιβίωση μέχρι την μεγάλη ηλικία

    ΚΥΗΣΗ

    Η κύηση είναι δυνατή σε ασθενείς με σύνδρομο Down. Ο κίνδυνος εκδήλωσης συνδρόμου Down στα παιδιά τους είναι 50%

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    down syndrome

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ανοικτός κολποκοιλιακός πόρος

    Προγεννητικός έλεγχος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Σύνδρομο Klinefelter

    Προγεννητική διάγνωση για γενετικά νοσήματα

    Σύνδρομο εύθραυστου χρωμοσώματος Χ

    Παιδιά με καρδιοπάθειες

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη είναι η παραγωγή ινώδους στο αίμα που κυκλοφορεί, το οποίο εμφανίζεται σαν επιπλοκή της μαιευτικής (π.χ. πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα), των λοιμώξεων (ειδικά από Gram αρνητικά) και των κακοηθειών 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό, Λεμφικό, Ανοσοποιητικό

    Γενετική: Ομόζυγη έλλειψη πρωτεΐνης C ή πρωτεΐνης S

    Επικρατέστερη ηλικία: Καμία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Επίσταξη
    • Αιμορραγία από τα ούλα
    • Αιμορραγία από τους βλεννογόνους
    • Αιμόπτυση
    • Αιματέμεση 
    • Μητρορραγία
    • Βήχας
    • Δύσπνοια
    • Σύγχυση
    • Διαταραχές προσανατολισμού
    • Αίμα στα κόπρανα
    • Αιματουρία
    • Ολιγουρία
    • Πυρετός
    • Πετέχειες
    • Πορφύρα
    • Εκχυμώσεις 
    • Δερματικές αιμορραγικές νεκρώσεις
    • Εντοπισμένοι ρόγχοι
    • Ταχύπνοια
    • Πλευριτικός ήχος τριβής
    • Αμφιβληστροειδικές αιμορραγίες 
    • Ανουρία
    • Θρομβοφλεβίτιδα
    • Ληθαργικότητα
    • Περιφερική κυάνωση

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Διαταραχές πήξης λόγω διάχυτης ενεργοποίησης των αιμοστατικών μηχανισμών 
    • Μαιευτικές επιπλοκές 
    • Λοίμωξη
    • Νεοπλάσματα
    • Ενδαγγειακή αιμόλυση 
    • Αγγειακές διαταραχές, θρόμβωση
    • Δήγμα φιδιού 
    • Μαζική ιστική καταστροφή 
    • Τραύμα
    • Υποξία
    • Ηπατοπάθεια
    • Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας βρεφών και ενηλίκων (ΣΑΔ)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Κύηση
    • Χειρουργική προστάτη
    • Κρανιοεγκεφαλική κάκωση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Μαζική ηπατική νέκρωση
    • Έλλειψη βιταμίνης Κ
    • Θρομβοκυτταροπενική πορφύρα 
    • Αιμολυτικό - ουραιμικό σύνδρομο
    • Υποκλοπή εξομονοφωσφορικών 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Θρομβοκυτταροπενία 
    • Αύξηση χρόνου μερικής θρομβοπλαστίνης 
    • Αύξηση χρόνου προθρομβίνης 
    • Μείωση ινωδογόνου
    • Αύξηση προϊόντων αποδόμησης ινώδους
    • Μείωση αντιθρομβίνης ΙΙΙ
    • Αύξηση χρόνου ροής 
    • Σχιζοκυττάρωση
    • Αναιμία
    • Λευκοκυττάρωση 
    • Αύξηση γαλακτικής αφυδρογονάσης (LDH)
    • Αύξηση ΑΟΑ
    • Μείωση παράγοντα V
    • Μείωση ή αύξηση παράγοντα VIII
    • Μείωση παράγοντα X
    • Μείωση παράγοντα ΧΙΙΙ
    • Αιμοσφαιριναιμία
    • Αιματουρία
    • Θετική γουαϊάκη (Hemocult)
    • Μείωση πρωτεΐνης C

    Pathogenesis of DIC Disseminated intravascular coagulation

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    Ακτινογραφία θώρακα: αμφοτερόπλευρη πυλαία βαμβακοειδής σκίαση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Θεραπεία υποκείμενης πάθησης π.χ. εκκένωση μήτρας σε περίπτωση προδρόμου πλακούντα, αντιβιοθεραπεία ευρέος φάσματος σε Gram αρνητική σηψαιμία
    • Αντικατάσταση απωλειών αίματος
    • Χορήγηση αιμοπεταλίων
    • Φρέσκο κατεψυγμένο πλάσμα
    • Κρυοϊζηματίνες 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Αντιπηκτικά (ηπαρίνη) αν τα κλινικά ευρήματα υποδηλώνουν ανάπτυξη θρομβωτικών επιπλοκών, αλλά ποτέ σε κρανιοεγκεφαλική κάκωση
    • Αντιβιοτικά ευρέος φάσματος για τη σήψη 

    Αντενδείξεις: 

    • Κρανιοεγκεφαλική κάκωση
    • Αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    Για διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη που οφείλεται σε καρκίνο του προστάτη μπορεί να χορηγηθεί ηπαρίνη και αμινοκαπροϊκό οξύ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΙΑΧΥΤΗ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗ ΠΗΞΗ

    Πολύ στενή μέχρι να σημειωθεί σημαντική βελτίωση

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
    • Καταπληξία 
    • Καρδιακός επιπωματισμός 
    • Αιμοθώρακας 
    • Ενδοεγκεφαλικό αιμάτωμα
    • Γάγγραινα και απώλεια δακτύλων

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΕΝΔΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΠΗΞΗΣ

    Φτωχή πρόγνωση, η θνησιμότητα είναι περίπου 60%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Θρομβοεμβολικά φαινόμενα σχετιζόμενα με φλεβοθρόμβωση, θρομβωτικές εκβλαστήσεις στην αορτική βαλβίδα, αρτηριακή εμβολή, κεραυνοβόλος νεογνική πορφύρα (έλλειψη ομόζυγης πρωτεΐνης C ή πρωτεΐνης S)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την κυκλοφορία του αίματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την κυκλοφορία του αίματος

    Purpura and petechiae

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    D-dimers

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Θρομβοπενία

    Αιμορραγία στον καρκίνο

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Δυσιδρωσία Δυσιδρωσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσιδρωσία

    Τι είναι η δυσιδρωσία

    • Δυσιδρωσικό έκζεμα: Υποτροπιάζον φλυκταινώδες εξάνθημα κατ' εξοχήν των παλαμών, των πελμάτων και των μεσοδακτυλικών πτυχών. Ο όρος πομφόλυγα (ελληνική λέξη για τον όρο bubble), συνήθως, φυλάσσεται για τις περιπτώσεις φλυκταινών που εδράζονται βαθύτερα και είναι κνησμώδεις (εμφάνιση κόκκων σόγιας, όπως λέγονται). Γενικά σχετίζονται με, αλλά δεν οφείλονται στην υπεριδρωσία (υπερβολική εφίδρωση)
    • Φυλλώδης δυσιδρωσία: Λεπτή πιτυρώδης απολέπιση της επιπολής επιδερμίδας με την ίδια κατανομή όπως περιγράφηκε παραπάνω. Υπεριδρωσία μπορεί να υπάρχει ή όχι

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Επικρατέστερη ηλικία: Συνήθως < 40 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    Δυσιδρωσικό έκζεμα:

    • Μικρές επιφανειακές φυσσαλίδες παλαμών και πελμάτων και μεταξύ δακτύλων χειρών και ποδών 
    • Αποφολίδωση, σχισμές και λειχηνοποίηση μπορεί να ακολουθούν την ανάπτυξη φυσαλίδων 
    • Καύσος και κνησμός συχνά
    • Αμφοτερόπλευρες και συχνά συμμετρικές βλάβες 
    • Οι φυσαλίδες μπορεί, μερικές φορές, να συρρέουν και να δημιουργούν μεγαλύτερες φυσαλίδες ή ακόμη πομφόλυγες 
    • Οι φυσαλίδες μπορεί να ρήγνυνται και να οδηγούν σε μία λεπτή πιτυρώδη απολέπιση που θυμίζει τριχοφυτία

    Φυλλώδης δυσιδρωσία:

    • Μικρές λευκές κηλίδες που επεκτείνονται περιφερικά 
    • Η κεντρική περιοχή αρχίζει να απολεπίζεται
    • Αποφολίδωση κερατίνης στιβάδας του δέρματος που συνεχίζει να επεκτείνεται

    ΑΙΤΙΕΣ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    • Ακριβής αιτία, άγνωστη
    • Μπορεί να είναι μία ιδιοσυγκρασιακή αντίδραση σε μία λοίμωξη με δερματόφυτα
    • Ψυχική καταπίεση ίσως παίζει ένα ρόλο, εφ' όσον η δυσιδρωσία είναι περισσότερο συχνή σε αγχώδη άτομα και σε άτομα με ψυχοσωματική ένταση 
    • Η υπεριδρωσία δεν είναι αιτία, αλλά συνυπάρχει με τη νόσο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    • Ατοπική δερματίτιδα
    • Δερματίτιδα εξ επαφής
    • Δερματόφυτα
    • Βακτηριακές λοιμώξεις 
    • Τροφές
    • Φάρμακα, όπως, ασπιρίνη και άλλα σαλικυλικά

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    • Τριχοφυτία
    • Ιδιοσυγκρασιακή αντίδραση 
    • Δερματίτιδα από επαφή 
    • Ατοπική δερματίτιδα
    • Αντίδραση σε φάρμακα
    • Δερματοφυτία
    • Φλυκταινώδης ψωρίαση
    • Βλεννορραγική δερματίτιδα

    What Is The Best Dyshidrotic Eczema Treatment 1

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    • Δυσιδρωσικό έκζεμα: λεπτές, 1-2 mm σπογγιοειδείς φυσσαλίδες ενδοεπιδερμιδικά. Οι δακρυϊκοί πόροι δεν προσβάλλονται 
    • Φυλλώδης δυσιδρωσία: αποφολίδωση της κερατίνης στιβάδας της επιδερμίδας

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    • Η διάγνωση συνήθως βασίζεται στην κλινική εξέταση 
    • Βιοψία δέρματος 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    • Αποφυγή αιτιολογικών παραγόντων 
    • Αν και η υπεριδρωσία δεν είναι το αίτιο, υπερβολική εφίδρωση μπορεί να αυξήσει τον κνησμό και τον καύσο 
    • Ενυδατικά διαλύματα μπορεί να ανακουφίσουν συμπτωματικά τις βλάβες από ξηρή αποφολίδωση 
    • Αν προσβληθούν τα πέλματα, φορέστε παπούτσια με σόλες από δέρμα και όχι από συνθετικά υλικά κάλτσες. Αφαιρέστε τα παπούτσια σας όσο αυτό είναι δυνατό για να εξατμισθεί ο ιδρώτας και να αλείφετε τα πόδια με εφυγραντικές κρέμες 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    Αποφύγετε κατά το δυνατόν, ένταση και υπερβολική εφίδρωση (μπορεί να πρόκειται για ψυχολογική ή εφίδρωση από θερμότητα). Αποφύγετε πολλά απολυμαντικά και νερό

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    • Οδηγίες για ατομική φροντίδα, επιπλοκές και αποφυγή 
    • Εξηγήστε τη σχέση μεταξύ έντασης και δυσιδρωσίας και δώστε συμβουλές αν ενδείκνυνται 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    Δυσιδρωσικό έκζεμα:

    • Τοπικά στεροειδή (μέσης - υψηλής βαρύτητας), ή
    • 5% σαλικυλικά σε αλκοόλη (υπό την αίρεση ότι τα σαλικυλικά δεν είναι αιτία της νόσου) ή 
    • 3% Vioform

    Δυσιδρωσικό έκζεμα - μέτριες με βαριές περιπτώσεις:

    • Ένα κορτικοστεροειδές συστηματικά, όπως βραχείας διάρκειας ή από του στόματος πρεδνιζόνη
    • Ενδομυϊκά ACTH ή τριαμσινολόνη (40 mg)
    • PUVA (ψωραλένια και υπεριώδες Α) θεραπεία είναι αποτελεσματική (περιλαμβανομένων και των ήπιων περιπτώσεων)

    Φυλλώδης δυσιδρωσία:

    • Εφαρμογή παρασκευασμάτων πίσσας (Estar)
    • Ενδομυϊκά κορτικοστεροειδή 
    • Κερατολυτικά και εφυγραντικά μερικές φορές βοηθούν 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    • Έλεγχος συγκινησιακής έντασης
    • Θεραπεία ψυχολογικών παραγόντων αν είναι αναγκαίο 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    Βακτηριακές δευτεροπαθείς λοιμώξεις 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΥΣΙΔΡΩΣΙΑΣ

    • Ήπιες βλάβες και χωρίς ουλοποίηση 
    • Οι βλάβες συνήθως θα υποχωρούν αυτόματα, αν και γρηγορότερα με κατάλληλη θεραπεία
    • Υποτροπή είναι ο κανόνας παρά η εξαίρεση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

    Η υπεριδρωσία στον καρκίνο

    Πώς αποβάλλονται οι τοξίνες από το ανθρώπινο σώμα

    Οι πολύτιμες λειτουργίες του δέρματος

    Τα αποσμητικά μασχάλης προκαλούν καρκίνο μαστού

    Αποσμητικό για τον ιδρώτα

    Καταπολεμήστε την έντονη εφίδρωση

    Οικολογικό αποσμητικό παπουτσιών

    Αλουμίνιο

    Botox

    Υπεριδρωσία

    Δηλητηρίαση από υδράργυρο

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    Απαραίτητο συστατικό για τα αποσμητικά μασχάλης

    Πρέπει να φοράνε όλοι αποσμητικό μασχάλης;

    Υπάρχει κίνδυνος από το αλουμίνιο;

    Η ιστορία της αποτρίχωσης

    Παγκοσμιοποίηση και καρκίνος

    www.emedi.gr