Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015 09:23

Χρωμοβλαστομύκωση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Είναι συστηματική μυκητιασική λοίμωξη και μιμείται τον καρκίνο

Η χρωμομύκωση ή χρωμοβλαστομύκωση, ή δερματομύκωση ή ακροχονδρώδης δερματίτιδα ή φαιοχυφομύκωση ή κυστική χρωμομύκωση ή εγκεφαλική χρωμομύκωση, ICD-10 B43, είναι μια μακροχρόνια μυκητιασική λοίμωξη του δέρματος  και του υποδόριου ιστού.

Προκαλείται από τον μύκητα Hormodenrum pedrosoi ή H. compactum ή  Phialophona verrucosa.

Η λοίμωξη εμφανίζεται πιο συχνά σε τροπικά και υποτροπικά κλίματα συχνά στις αγροτικές περιοχές. Η χρωμοβλαστομυκητίαση συμβαίνει σε όλο τον κόσμο, αλλά είναι πιο συχνή στις αγροτικές (30 ° N και 30 ° S γεωγραφικό πλάτος). Η Μαδαγασκάρη και η Ιαπωνία έχουν την υψηλότερη συχνότητα. Πάνω από τα δύο τρίτα των ασθενών είναι άνδρες, και συνήθως, είναι μεταξύ 30 και 50 ετών. Μια συσχέτιση με το HLA-A29 δείχνει ότι μπορεί να παίζουν ρόλο και γενετικοί παράγοντες.

Μπορεί να προκληθεί από πολλούς διαφορετικούς τύπους μυκήτων οι οποίοι εμφυτεύονται κάτω από το δέρμα, συχνά με αγκάθια ή θραύσματα ξύλου. Η χρωμοβλαστομυκητίαση εξαπλώνεται πολύ αργά και συνήθως έχει καλή πρόγνωση, αλλά μπορεί να είναι πολύ δύσκολο να θεραπευθεί. Οι διάφορες επιλογές θεραπείας περιλαμβάνουν τη φαρμακευτική αγωγή και τη χειρουργική επέμβαση.

Το αρχικό τραύμα προκαλεί τη λοίμωξη. Γίνεται, δηλαδή, τραυματικός ενοφθαλμισμός σαπροφυτικών μυκήτων του εδάφους.

Συνήθως, η μόλυνση εξαπλώνεται αργά στον περιβάλλοντα ιστό, ενώ εξακολουθεί να παραμένει εντοπισμένη στην περιοχή γύρω από το αρχικό τραύμα. Ωστόσο, μερικές φορές οι μύκητες μπορεί να μετακινηθούν μέσω των αιμοφόρων αγγείων ή των λεμφαγγείων και να προκαλέσουν μεταστατικές βλάβες σε απομακρυσμένες περιοχές, όπως ο καρκίνος. Υπάρχει, επίσης, περίπτωση να συμβεί δευτερογενής μόλυνση με βακτήρια. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε στάση στους λεμφαδένες (απόφραξη των λεμφικών αγγείων) και ελεφαντίαση.

Παρατηρείται βραδεία ανάπτυξη μεγάλων θηλωματωδών εκβλαστήσεων, που συνήθως εξελκώνονται.

Η πορεία είναι χρόνια.


Παθοφυσιολογία χρωμομύκωσης

Η χρωμοβλαστομυκητίαση πιστεύεται ότι προέρχεται από μικροτραυματισμούς στο δέρμα, συνήθως από φυτικό υλικό όπως αγκάθια ή ακίδες. Αυτό το τραύμα εμφυτεύει μύκητες στον υποδόριο ιστό.

Οι μύκητες που πιο συχνά να προκαλούν χρωμοβλαστομύκωση είναι:

  • Fonsecaea pedrosoi
  • Phialophora verrucosa
  • Cladosporium carrionii
  • Fonsecaea compacta

Επί μήνες έως χρόνια, μια ερυθηματώδης βλατίδα εμφανίζεται στη θέση του τραυματισμού. Αν και η μυκητίαση εξαπλώνεται αργά, συνήθως, παραμένει εντοπισμένη στο δέρμα και τον υποδόριο ιστό. Μπορεί να συμβεί αιματογενής ή/και λεμφική εξάπλωση. Πολλαπλά οζίδια μπορεί να εμφανίζονται στο μέρος, που μερικές φορές συνενώνονται σε μια μεγάλη πλάκα. Μπορεί να συμβεί δευτερογενής βακτηριακή λοίμωξη και μερικές φορές λεμφική απόφραξη. Το κεντρικό τμήμα της βλάβης μπορεί να θεραπευθεί, αφήνοντας μια ουλή, ή μπορεί να εξελκωθεί.


Διάγνωση χρωμομύκωσης

Η πιο καλή δοκιμή είναι να ξυστεί η αλλοίωση και να προστεθεί υδροξείδιο του καλίου (ΚΟΗ), και στη συνέχεια το δείγμα να εξεταστεί κάτω από ένα μικροσκόπιο (μυκητιασικές λοιμώξεις). Ξέσματα από τη βλάβη μπορούν, επίσης, να καλλιεργηθούν για την ταυτοποίηση του οργανισμού που εμπλέκεται. Άλλες ειδικές χρώσεις, όπως periodic acid schiff and Gömöri methenamine silver,  μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να καταδειχθούν οι μύκητες, αν χρειαστεί.


Θεραπεία χρωμομύκωσης

Η επιτυχία της θεραπείας είναι αντιστρόφως ανάλογη με την διάρκεια λοίμωξης και την έκταση της λοίμωξης.

Η χρωμοβλαστομυκητίαση είναι πολύ δύσκολο να θεραπευτεί.

Οι θεραπείες επιλογής είναι:

-Ιτρακοναζόλη, μια αζόλη, που χορηγείται από το στόμα, με ή χωρίς φλουοκυτοσίνη

-Η κετοκοναζόλη

-Η τερμπιναφίνη

-Η ποζακοναζόλη

-Τα αλθεμινθικά

-Η θειοβενδαζόλη

-Η αμφοτερικίνη

-Εναλλακτικά, η κρυοχειρουργική με υγρό άζωτο είναι αποτελεσματική

-Η θεραπεία θερμότητας

-Αντιβιοτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία βακτηριακών επιλοιμώξεων


Πρόγνωση χρωμομύκωσης

Η πρόγνωση για χρωμοβλαστομύκωση είναι πολύ καλή για τα μικρά τραύματα. Σοβαρές περιπτώσεις είναι δύσκολο να θεραπευθούν, αν και η πρόγνωση είναι αρκετά καλή.

Οι κύριες επιπλοκές είναι η εξέλκωση, το λεμφοίδημα, και οι δευτερογενείς βακτηριακές λοιμώξεις. Επίσης, μπορεί να γίνει κακοήθης μετασχηματισμός σε καρκίνωμα πλακωδών κυττάρων.


Πρόληψη χρωμομύκωσης

-Αποφυγή του τραυματισμού.

-Περπάτημα με παπούτσια σε ενδημικές περιοχές.

Διαβάστε, επίσης,

Καντιτίαση

Σπογγοειδής μυκητίαση

Κοκκιδιομύκωση

Ακτινoμυκητίαση

Μία επικίνδυνη λοίμωξη

Ακτινοθεραπεία με ηλεκτρόνια

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 1446 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015 10:26
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.