Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2015 01:08

Η υγιεινή στα αποχωρητήρια των νοσοκομείων

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Τα αποχωρητήρια στο νοσοκομείο

Τα αποχωρητήρια δεν είναι πηγή νοσοκομειακών λοιμώξεων. Μην ανησυχείτε!

Όταν, όμως πρόκειται για μονάδες με διανοητικά καθυστερημένους, με μικρά παιδιά ή ασθενείς με νευρολογικές αναπηρίες, συμβαίνει σημαντική ρύπανση με τα κόπρανα και διασταυρούμενες λοιμώξεις μεταξύ των ασθενών.

Οι επιφάνειες των νοσοκομειακών αποχωρητηρίων πρέπει να καθαρίζονται με απολυμαντικά διαλύματα.

Η λεκάνη πρέπει να καθαρίζεται με καθαριστικό και βούρτσα, αλλά δεν απαιτείται να ρίχνετε απολυμαντικά μέσα στην λεκάνη!

Τα κατάλληλα για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα για τις λοιμώξεις

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων προϊόντων, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Πώς πρέπει να καθαρίζονται οι επιφάνειες στο νοσοκομείο

Είναι υγιεινά τα άνθη και τα φυτά στα νοσοκομεία;

Έλεγχος λοιμώξεων από εντερόκοκκους στο νοσοκομείο

Έλεγχος των λοιμώξεων στα νοσοκομεία

Που υπάρχουν τα περισσότερα μικρόβια;

Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

Ιατρικές συνταγές με τη μαγειρική σόδα

Μην χρησιμοποιείτε προϊόντα με τοξικές ουσίες

Τα οφέλη από το πράσινο σαπούνι

Το ξύδι ως εναλλακτικό καθαριστικό

Οικολογικό αποσμητικό χώρου

Οικολογικά καθαριστικά

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 1697 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 05 Οκτωβρίου 2020 17:09
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Δρεπανοκυτταρική αναιμία Δρεπανοκυτταρική αναιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δρεπανοκυτταρική αναιμία

    Η δρεπανοκυτταρική αναιμία είναι μια χρόνια αιμοσφαιρινοπάθεια γενετικά μεταβιβαζόμενη, χαρακτηριζόμενη από μετρίως σοβαρή χρόνια αιμολυτική αναιμία, περιοδικά οξέα επεισόδια επώδυνων "κρίσεων" και αυξημένη ευπάθεια σε παρεμπίπτουσες νόσους, κυρίως, στρεπτοκοκκική πνευμονία. Η ετερόζυγη κατάσταση (Hb A/S) ονομάζεται στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας και είναι, συνήθως, ασυμπτωματική, χωρίς αναιμία.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό/Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Συνήθως, ασυμπτωματική στους πρώτους μήνες της ζωής 
    • Μετά τους 6 πρώτους μήνες ζωής, τα πρώιμα συμπτώματα είναι ωχρότητα και συμμετρικό επώδυνο οίδημα των χεριών και των ποδιών (σύνδρομο χεριών - ποδιών)
    • Χρόνια αιμολυτική αναιμία
    • Επώδυνες "κρίσεις" στα οστά, αρθρώσεις, κοιλία, πλάτη και σπλάχνα
    • Υπίκτερος
    • Αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις κυρίως πνευμονοκοκκική σήψη και οστεομυελίτιδα από σαλμονέλλα
    • Λειτουργική ασπληνία
    • Καθυστερημένη σωματική/σεξουαλική ωρίμανση κυρίως στα αγόρια
    • Πολυσυστηματικές επιπλοκές, κυρίως, στην όψιμη παιδική ηλικία και στην εφηβεία

    ΑΙΤΙΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Σε μοριακό επίπεδο: Η Hb S παράγεται από την αντικατάσταση της βαλίνης από το γλουταμινικό οξύ στο 6ο αμινοξύ της β-αλυσίδας του μορίου της αιμοσφαιρίνης. Όταν αποξυγονώνεται, η Hb S πολυμερίζεται και σχηματίζει μακριές ράβδους (ραβδία) (ρίζες μπαμπού), οι οποίες μεταβάλλουν το σχήμα του ερυθρού αιμοσφαιρίου από αμφίκοιλο σε δρεπανιού
    • Σε κυτταρικό επίπεδο: Τα δρεπανοκύτταρα είναι άκαμπτα περίεργου σχήματος και η κυτταρική ακαμψία προκαλεί αυξημένη γλοιότητα αίματος, στάση και μηχανική έμφραξη των μικρών αρτηριολίων και τριχοειδών, που οδηγεί σε περιφερική ισχαιμία. Τα δρεπανοκύτταρα είναι επίσης περισσότερο εύθραυστα από το κανονικό και οδηγούν σε αιμόλυση του αίματος και καταστροφή του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος
    • Σε κλινικό επίπεδο: Χρόνια αναιμία, μια ποικιλία "κρίσεων" λοιμώξεις
    1. Εμφρακτικές κρίσεις (επώδυνες κρίσεις): περισσότερο συνήθεις, ο πόνος προέρχεται από τη νέκρωση των ιστών δευτεροπαθώς σε αγγειακό έμφρακτο και υποξία των ιστών. Προοδευτική ανεπάρκεια οργάνων και οξεία καταστροφή ιστών προκύπτει από επαναλαμβανόμενα επεισόδια αγγειακών εμφράκτων 
    2. Απλαστική κρίση: Προσωρινή καταστολή της παραγωγής ερυθρών αιμοσφαιρίων από το μυελό των οστών από σοβαρή λοίμωξη 
    3. Αιμολυτική κρίση: Αυξημένη αιμόλυση, αυξημένη ευθραστότητα ερυθρών αιμοσφαιρίων ή/και μειωμένος χρόνος ζωής αιμοσφαιρίνης 
    4. Κρίσεις εγκλωβισμού: Σπληνική κατακράτηση αίματος (μόνο σε νήπια/μικρά παιδιά)
    5. Ευπάθεια στις λοιμώξεις: Διαταραχή/απουσία σπληνικής λειτουργίας, ελάττωμα στην εναλλακτική οδό ενεργοποίησης του συμπληρώματος

    Sickle Cell Anemia

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Εμφρακτική κρίση:

    • Υποξία
    • Αφυδάτωση
    • Λοίμωξη
    • Πυρετός
    • Οξείδωση
    • Κρύο
    • Αναισθησία 
    • Επίπονη φυσική άσκηση

    Απλαστική κρίση:

    • Σοβαρές λοιμώξεις
    • Ανεπάρκεια φυλλικού οξέος

    Αιμολυτική κρίση:

    • Οξεία βακτηριακή λοίμωξη
    • Έκθεση σε οξειδωτικά φάρμακα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Αναιμία: Άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες, π.χ. αιμοσφαιρινοπάθεια Hb SC, αιμοσφαιρινοπάθεια Hb C, δρεπανοκυτταρική β-θαλασσαιμία (μικροδρεπανοκυτταρική)
    • Επώδυνες κρίσεις: Άλλες αιτίες οξέος πόνου στα οστά στις αρθρώσεις και στην κοιλία. Αναζητήστε λοιμώξεις και άλλες αιτίες καθίζησης

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Ηλεκτροφόρηση αιμοσφαιρίνης: κυριαρχεί Hb S, ποικίλο ποσό Hb F, όχι Hb Α (σε στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας υπάρχουν και Hb Α και Hb S)
    • Δοκιμασίες ανίχνευσης: δοκιμασία αναγωγής μεταθειώδους νατρίου (δοκιμασία δρεπάνωσης), δοκιμασία "Sickledex"
    • Αναιμία: αιμοσφαιρίνη περίπου 8 gr/dl ερυθροκυτταρικοί δείκτες συνήθως φυσιολογικοί αλλά MCV > 75
    • Δικτυοερυθροκυττάρωση 10-20%
    • Λευκοκυττάρωση: ουδετερόφιλα φυσιολογικά σε απουσία λοίμωξης 
    • Θρομβοκυττάρωση 
    • Περιφερικό επίχρισμα (πλακάκι): λίγα δρεπανοερυθροκύτταρα, πολυχρωματοφιλία, εμπύρηνα ερυθρά αιμοσφαίρια
    • Χολερυθρίνη ορού: ελαφρά αυξημένη (2-4 mg/dl) υψηλό ουροχολινογόνο ούρων/κοπράνων 
    • ΤΚΕ: χαμηλή 
    • LDH ορού: υψηλή 
    • Δεν υπάρχει απτοσφαιρίνη

    Doctors Explain the Causes and Signs of Sickle Cell Anemia 1600x900

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Λοίμωξη
    • Άλλες αναιμίες (π.χ. έλλειψη σιδήρου)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Ποικίλουν εξαρτώμενα από τον τύπο
    • Υποξία/έμφρακτο σε ποικίλα όργανα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Σπινθηρογράφημα οστών (για αποκλεισμό οστεομυελίτιδα)
    • ΑΤ/ΜΤ (για αποκλεισμό αγγειακού επεισοδίου)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Σε εξωνοσοκομειακό ασθενή, πρέπει να περιλαμβάνει εκτίμηση της ανάπτυξης τακτικές ανοσοποιήσεις και εμβόλιο για πνευμονιόκοκκο, έλεγχο όρασης, ακοής και τακτική οδοντιατρική φροντίδα
    • Απαιτείται εισαγωγή στο νοσοκομείο για τις περισσότερες κρίσεις και επιπλοκές

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Λοιμώξεις/πυρετός - άμεση θεραπεία με αντιβιοτικά
    • Ελαχιστοποίηση των παραγόντων που ευνοούν τη δρεπάνωση 
    • Επώδυνες κρίσεις - ενυδάτωση (2 Χ υγρά συντήρησης), αναλγητικά (ναρκωτικά και μη ναρκωτικά)
    • Απαιτείται μετάγγιση στις απλαστικές κρίσεις, στις σοβαρές επιπλοκές (π.χ. αγγειακά επεισόδια καρδιάς - εγκεφάλου πριν το χειρουργείο και σε υποτροπιάζουσες επώδυνες κρίσεις που εξασθενίζουν τον άρρωστο)

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Κλινήρης στις κρίσεις, αλλιώς επίπεδο δραστηριότητας όσο είναι ανεκτό 
    • Η δραστηριότητα μπορεί να είναι κάπως περιορισμένη εξαιτίας της χρόνιας αναιμίας και της φτωχής μυϊκής ανάπτυξης

    ΔΙΑΙΤΑ

    Καλά ισορροπημένη δίαιτα με συμπλήρωμα φυλλικού οξέος

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΑΝΑΙΜΙΑ

    • Οδηγίες για άμεση αντιμετώπιση του πυρετού, των λοιμώξεων, του πόνου και ειδικών επιπλοκών πρέπει να ανακεφαλαιώνονται σε κάθε επίσκεψη 
    • Ζωτική σημασία της διατήρησης καλής ενυδάτωσης 
    • Διδάξτε πρώιμη αναγνώριση των πιθανών επιπλοκών, κυρίως εκπαίδευση σχετικά με τον πριαπισμό
    • Γενετική συμβουλή

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Επώδυνες κρίσεις (ελαφρές - εξωνοσοκομειακός ασθενής) - ναρκωτικά παρεντερικά (μορφίνη, Demerol) σε καθορισμένο πρόγραμμα, σταδιακά χαμηλότερη δόση και αντικατάσταση με φάρμακα από το στόμα το συντομότερο δυνατό (ακαιταμινοφαίνη/κωδεΐνη, ιβουπροφένη). Διορθώστε την αφυδάτωση και οξείδωση 
    • Λοιμώξεις - πριν τα αποτελέσματα των καλλιεργειών, δώστε αντιβιοτικά που καλύπτουν τον πνευμονιόκοκκο και τον αιμόφιλο ινφλουέντσας
    • Πενικιλλίνη προφυλακτικά - είναι αμφιλεγόμενη, αλλά συχνά συνιστάται

    Προφυλάξεις: Αποφύγετε τις υψηλές δόσεις οιστρογονικών αντισυλληπτικών από το στόμα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΑΝΑΙΜΙΑ

    • Η συχνότητα καθορίζεται από τον αριθμό/σοβαρότητα των κρίσεων και των επιπλοκών 
    • Πρώιμη αναγνώριση, πρώιμη θεραπεία των λοιμώξεων. Γονείς/ασθενείς πρέπει να έχουν, οδηγία, ότι θερμοκρασία 101 βαθμών F ή περισσότερο απαιτεί άμεση ιατρική προσοχή 
    • Όλοι οι εμπύρετοι ασθενείς απαιτούν καλλιέργειες (αίματος/ούρων), ακτινογραφία θώρακος, γενική αίματος/Δικτυοερυθροκύτταρα
    • Σε ασθενείς που υφίστανται χρόνιες μεταγγίσεις εξετάστε για ηπατίτιδα και αιμοσιδήρωση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε καταστάσεις που επιταχύνουν τη δρεπάνωση (υποξία, αφυδάτωση, κρύο, λοίμωξη, πυρετό, οξείδωση, αναισθησία) 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Οστικό έμφρακτο 
    • Άσηπτη νέκρωση μηριαίας κεφαλής 
    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο με νευρολογικό υπόλειμμα
    • Καρδιακή διόγκωση 
    • Χολολιθίαση/μη φυσιολογική λειτουργία ήπατος 
    • Άτονα έλκη ποδιών 
    • Πριαπισμός 
    • Αιματουρία/Υποσθενουρία
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια 
    • Οξύ θωρακικό σύνδρομο (λοίμωξη ή εμβολή) που οδηγεί σε χρόνια πνευμονοπάθεια 
    • Λοιμώξεις (πνευμονία, οστεομυελίτιδα, μηνιγγίτιδα, πυελονεφρίτιδα με αυξημένη πιθανότητα σηψαιμίας σε καθεμία από τις παραπάνω)
    • Αιμοσιδήρωση δευτεροπαθής (2%) σε πολλαπλές μεταγγίσεις 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Η αναιμία είναι εφ' όρου ζωής. Στη 2η δεκαετία οι κρίσεις ελαττώνονται, αλλά οι επιπλοκές είναι συχνότερες. Μερικοί ασθενείς πεθαίνουν από αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια ή σήψη. Οι περισσότεροι ασθενείς ζουν έως την πρώιμη μέση ηλικία, λίγοι ζουν περισσότερο από 50 έτη. Συνήθη αίτια θανάτου είναι οι λοιμώξεις, η θρόμβωση, η πνευμονική εμβολή ή η νεφρική ανεπάρκεια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις χρόνιας νόσου, κυρίως χαμηλή αυτοεκτίμηση, κατάθλιψη και εξάρτηση. Μπορεί να χρειαστεί συμβουλή, καθοδήγηση και/ή επαγγελματική εκπαίδευση 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Κρίσεις εγκλωβισμού και σύνδρομο χεριού - ποδιού βρίσκονται μόνο σε νήπια/μικρά παιδιά
    • Λειτουργική ασπληνία στην όψιμη παιδική ηλικία

    Εφηβεία/νεαροί ενήλικες:

    • Η συχνότητα επιπλοκών και δευτεροπαθών καταστροφών οργάνων/ιστών αυξάνουν με την ηλικία
    • Ψυχολογικές επιπλοκές συμπεριλαμβανομένων προβλημάτων εικόνας σώματος και σεξουαλικής ταυτότητας, διακεκομμένης σχολικής/επαγγελματικής εκπαίδευσης, περιορισμός δραστηριοτήτων, στίγμα χρόνιας νόσου, χαμηλή αυτοεκτίμηση, φόβος για το μέλλον  

    Κύηση:

    • Συνήθως επιλεγμένη και υψηλού κινδύνου, κυρίως στο 3ο τρίμηνο και τον τοκετό 
    • Οι επιπλοκές συμπεριλαμβάνουν αυξημένο αριθμό/σοβαρότητα κρίσεων, τοξιναιμία, λοίμωξη, πνευμονικό έμφρακτο, φλεβίτιδα
    • Εμβρυϊκή θνησιμότητα 35-40%, αποβολές/θνησιγενή, προωρότητα
    • Προφυλακτική μερική αφαιμαξομετάγγιση στο 3ο τρίμηνο ελαττώνει τη μητρική νοσηρότητα και την εμβρυϊκή θνησιμότητα

    Risk Factors for Sickle Cell Anemia 12

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελονοσία

    Η νόσος της αιμοσφαιρίνης C

    Θαλασσαιμία

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Δεφερασιρόξη για τη μεσογειακή αναιμία

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Αιμολυτική αναιμία

    Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία;

    Σωμάτια Howell-Jolly

    Τι είναι η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

    Αιτιολογημένη ιατρική γνωμάτευση χορήγησης εμβολίου κατά του πνευμονιόκοκκου

    Ελονοσία

    Αιμοχρωμάτωση

    Ίκτερος

    www.emedi.gr

     

  • Εντερικά παράσιτα Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εντερικά παράσιτα

     Η τάξη των λοιμωδών παραγόντων που ονομάζονται παράσιτα υποδιαιρείται σε δύο κατηγορίες:

    • Τα πρωτόζωα, που είναι μονοκύτταροι μικροοργανισμοί και, χαρακτηριστικά, διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται μέσα στον ξενιστή, συνήθως, μεταδίδονται άμεσα δια της κοπρανοστοματικής οδού και δεν προκαλούν ηωσινοφιλία
    • Οι έλμινθες (σκώληκες) που είναι πολυκύτταροι μικροοργανισμοί και, με ελάχιστες εξαιρέσεις (π.χ. Strongyloides stercoralis, Hymenolepis nana), δεν πολλαπλασιάζονται μέσα στο σώμα του ξενιστή ενώ, συχνά, προκαλούν κάποιου βαθμού ηωσινοφιλία. Το ύψος της ηωσινοφιλίας εξαρτάται από το βαθμό διεισδυτικότητας στο βλεννογόνο. Οι σκώληκες έχουν μικρή διάρκεια ζωής στο σώμα του ξενιστή και, χωρίς αναμόλυνση, πεθαίνουν από μόνοι τους.
    • Δεν παραμένουν στο έντερο όλα τα παράσιτα, που φθάνουν εκεί δια της στοματικής οδού. Μερικά εμφανίζουν διεισδυτικότητα ενώ άλλα δεν απελευθερώνουν τις λοιμώδεις μορφές τους μέσα στο έντερο. Αυτή η τελευταία ομάδα, που περιλαμβάνει το τοξόπλασμα (Toxoplasma gondii), τον εχινόκοκκο και την τριχινέλλα (Trichinella spirallis)
    • Οι περισσότεροι σκώληκες απαιτούν, είτε παρατεταμένη περίοδο επώασης, εκτός του ξενιστή, πριν καταστούν μολυσματικοί, είτε την παρουσία ενός συγκεκριμένου φορέα για τη μεταδοσή τους. Εξαίρεση σ' αυτό τον κανόνα αποτελεί ο Enterobius vermicularis (οξύουροι), του οποίου τα αυγά είναι μολυσματικά, σχεδόν αμέσως μετά τη γέννηση τους. Με αυτό τον τρόπο συμβαίνει άμεση αυτολοίμωξη
    • Η άμεση μετάδοση μεταξύ ατόμων είναι ασυνήθης 
    • Η πιθανότητα μόλυνσης από κάποιο εντερικό παράσιτο, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες - την παρουσία του συγκεκριμένου λοιμώδους παράγοντα, έναν κατάλληλο φορέα ή τρόπο μετάδοσης και την παρουσία ξενιστή που είναι επιρρεπής στον λοιμώδη παράγοντα. Η παγκόσμια κατανομή των παρασίτων καθορίζεται από παράγοτες κοινωνικοοικονομικούς , γεωγραφικούς, τηνηλικία και το συγχρωτισμό, ενώ το χαμηλό επίπεδο της ποιότητας του νερού και της ατομικής υγιεινής είναι οι σημαντικότεροι

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Γενετική: Οι γενετικοί παράγοντες παίζουν ελάσσονα ρόλο στη μετάδοση, την παθογένεια και την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων λοιμώξεων 

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά κυρίως

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Διάρροια
    • Κοιλιακά άλγη/ευαισθησία
    • Αύξηση των αερίων του εντέρου - τυμπανισμός, ερυγές, μετεωρισμός, βορβορυγμοί
    • Ναυτία ή έμετοι
    • Απώλεια βάρους και ανορεξία
    • Δυσεντερία. Σπάνια, μπορεί όμως, να σχετίζεται με λοίμωξη από αμοιβάδα (Entamoeda histolytica), Balantidium Coli
    • Κνησμός του δακτυλίου (E. vermicularis, Trichuris trichiura, S. stercoralis, πλατυέλμινθες)
    • Αφόδευση σκώληκα ή τμήματος αυτού 
    • Αύξηση των εντερικών ήχων 
    • Περιπρωκτικό ή αιδοιϊκό εξάνθημα

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Παθογόνα πρωτόζωα:

    • Giardia lamblia
    • Entamoeda histolytica
    • Cryptosporidium
    • Isospora belli
    • Balantidium coli
    • Cyclospora 
    • Microsporida

    Δυνητικά παθογόνα πρωτόζωα:

    • Dientamoeda fragilis

    Πιθανώς, μη παθογόνα πρωτόζωα:

    • Όλες οι άλλες αμοιβάδες 
    • Endolimax nana
    • Όλα τα υπόλοιπα μαστιγοφόρα πρωτόζωα του εντέρου

    Παθογόνοι έλμινθες - νηματώδεις (ασκαρίδες):

    • Enterobius vermicularis
    • Trichuris trichiura
    • Ascaris lumbricoides
    • Νηματοσκώληκες (Necator americanus, Ancylostoma duodenale)
    • Strongyloides stercoralis
    • Capillaria philippinensis
    • Trichostrongylus

    Παθογόνοι έλμινθες - κυστώδεις (πλατέλμινθες):

    • Taenia saginata
    • Taenia solium
    • Diphyllobothrium latum
    • Hymenolepis nana
    • Hymenolepis diminuta
    • Dipylidium caninum

    Παθογόνοι έλμινθες - τρηματώδεις (τρηματώδεις σκώληκες)

    • Fasciolopsis buski
    • Clonorchis sinensis
    • Opisthorhis viverrini
    • Heterophyes heterophyes
    • Fasciola hepatica
    • Paragonimus westermani
    • Schistosoma mansoni
    • S. japonicum
    • S. hematobum
    • S. mekongi

    5f128a308b08ac9c3932f063 badb4d 945c672cd291409ba06c1567db244166 mv2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝH

    • Ηλικία (παιδιά)
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο 
    • Κακή υγιεινή - ατομική, τροφίμων, νερού 
    • Ταξίδι στο εξωτερικό
    • Συγχρωτισμός - κέντρα ημερήσιας φροντίδας, ψυχιατρικά ιδρύματα
    • Συνύπαρξη άλλης νόσου, κύηση, γαστρική υποχλωρυδρία, ανοσοκαταστολή (AIDS)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Άλλες εντερικές λοιμώξεις 
    • Τροφική δηλητηρίαση
    • Δυσαπορρόφηση
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου 
    • Αιμορροϊδες
    • Συρίγγια του πρωκτού

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    • Η εξέταση δείγματος κοπράνων που συλλέγεται μέσα σε δοχείο με συντηρητικές ουσίες π.χ. οξεικό νάτριο σε φορμόλη (SAF), καλά αναμεμιγμένα, ώστε να διατηρούνται όλα τα στοιχεία και παρέχει ακριβή διάγνωση στο 90% των περιπτώσεων. Για μεγαλύτερη διαγνωστική ακρίβεια, θα χρειασθεί εξέταση περισσότερων δειγμάτων 
    • Οι νεότερες τεχνικές εργαστηριακής εξέτασης των κοπράνων (όπως τα μονοκλωνικά αντισώματα, άλλες τεχνικές αντιγονικής ανίχνευσης, ανίχνευση του DNA) αποτελούν συναρπαστικές επιστημονικές ανακαλύψεις. Στην παρούσα, όμως, φάση εμφανίζουν ελάχιστα πρακτικά πλεονεκτήματα έναντι των συνηθισμένων μεθόδων 
    • Ορολογικές δοκιμασίες - για συγκεκριμένες λοιμώξεις, ειδικά αν αυτές δεν προκαλούν εμφανή λοίμωξη του εντέρου (δηλαδή αν δεν απελευθερώνονται αυγά ή παράσιτα στα κόπρανα) ή αν ο χαμηλός αριθμός των παρασίτων καθιστά τη διάγνωση δύσκολη. Αυτές οι δοκιμασίες ενδείκνυνται σπάνια και, συνήθως, πραγματοποιούνται μόνο σε ειδικά κέντρα αναφοράς 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η χρησιμοποίηση αντιβιοτικών, ελαιούχων υπακτικών και η παρουσία βαρίου στα κόπρανα μπορεί να καταστήσει την παρασιτολογική διάγνωση δύσκολη ή αδύνατη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Στην πλειοψηφία τους, τα εντερικά παράσιτα δεν είναι διεισδυτικά και προκαλούν καθόλου ή μη ειδικές ιστιλογικές αλλοιώσεις στο έντερο
    • Η διεισδυτική αμοιβάδωση του εντέρου προκαλεί μια χαρακτηριστική ελκωτική και φλεγμονώδη ιστολογική εικόνα
    • Τα πρωτόζωα και οι έλμινθες μπορεί να ανευρεθούν στα υλικά βιοψίας 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Η πραγματοποίηση ειδικών δοκιμασιών για την ανίχνευση των Cryptosporidium, Isospora belli, Cyclospora και των μικροσποριδίων, προυποθέτει ότι το εργαστήριο θα έχει ενημερωθεί για το προφίλ της νόσου του συγκεκριμένου ασθενούς
    • Το έκπλυμα οξυούρων παρέχει μεγαλύτερη διαγνωστική εμβέλεια όταν υπάρχει υποψία λοίμωξης από Enterobius vermicularis. Μπορεί να χρειασθεί η πραγματοποίηση πολλών δοκιμασιών (5) για να αποκλεισθεί η οξυουρίαση
    • Για μερικά παράσιτα, είναι δυνατή η διενέργεια καλλιεργειών - Giardia lamblia, Entamoeba histolytica, Strongyloides stercolaris ενδείκνυνται σπανίως και γίνονται μόνο σε ειδικά εργαστήρια αναφοράς 
    • Δοκιμασίες κατάδυσης νημάτων και καθετηριασμός του ανώτερου πεπτικού χρειάζονται σπάνια για τη διάγνωση παρασίτωσης του ανωτέρου τμήματος του εντέρου
    • Σπάνια, η βιοψία μπορεί να καταδείξει την παρουσία διεισδυτικού έλμινθα στο τεμάχιο ιστού. Η ανεύρεση σκωλήκων με αυτό τον τρόπο μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη και, συνήθως, χρειάζεται η συνεισφορά ειδικού παρασιτολόγου. Τα άλλα παράσιτα μπορούν να εντοπισθούν στο βλεννογόνο ή τη βλεννώδη στιβάδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Διαγνωστικές ακτινολογικές τεχνικές χρειάζονται σπανίως. Εξαίρεση αποτελούν διεισδυτικές λοιμώξεις, όπως η αμοιβάδωση, όπου η κολίτιδα, τα αμοιβαδώματα και τα ηπατικά αποστήματα μπορούν να καταδειχθούν με τις κατάλληλες μεθόδους 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Επεμβατικές διαγνωστικές δοκιμασίες, χρειάζονται ή ενδείκνυνται σπανίως 
    • Όταν υπάρχει αιμορραγική κολίτιδα και υποψία διησθητικής αμοιβάδωσης, η σιγμοειδοσκόπηση καταδεικνύει βλεννοπυώδη κολίτιδα με εξελκώσεις. Η μικροσκοπική εξέταση ξεσμάτων από τα έλκη, αποκαλύπτει τους κινητούς αιματοφάγους τροφοζωΐτες της ιστολυτικής αμοιβάδας (E. histolytica)
    • Η ενδοσκόπηση του ανώτερου γαστρεντερικού μπορεί να αποδώσει υγρό το οποίο θα εξετασθεί για την ύπαρξη Giardia lamblia και Strongyloides stercoralis. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με τα επιχρίσματα και τα υλικά βιοψίας που λαμβάνονται κατά την ενδοσκόπηση

    e406ba2614dd301a67b2e07a97b84f6e

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή ασθενής εκτός από την, σπάνια, περίπτωση χειρουργικής αντιμετώπισης 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Η θεραπεία θα πρέπει να προσανατολίζεται με γνώμονα το συμφέρον του ασθενούς. Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς φαρμακευτική αντιμετώπιση 
    • Συμπτωματική θεραπεία ενδείκνυται για την άνεση του ασθενούς, αφού ξεκίνησε η ειδική αγωγή 
    • Υπάρχει σχετική αντένδειξη για φάρμακα που παραλύουν το έντερο, όταν αυτά χορηγούνται για διάρροια που προκαλείται από διεισδυτικούς οργανισμούς 
    • Οι χειρουργικές τεχνικές παίζουν μικρό ρόλο στην αντιμετώπιση, εκτός από την περίπτωση αμοιβαδικών αποστημάτων που χρειάζονται παροχέτευση, δηλαδή πολλαπλά ή μεγάλα αποστήματα που δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική αγωγή ή επαπειλούμενη ρήξη, ειδικά για τα αποστήματα του αριστερού λοβού. Η παροχέτευση τέτοιων αποστημάτων συνήθως επιτυγχάνεται με καθετηριασμό, που οδηγείται ακτινοσκοπικά, ενώ υπάρχει χειρουργική κάλυψη για περίπτωση ανάγκης 
    • Χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να χρειασθεί σε περίπτωση απόφραξης του εντέρου ή άλλου οργάνου, όπως συμβαίνει κατά τη μετανάστευση της Ascaris lumbricoides

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μπορεί να χρειασθεί διαιτητική υποστήριξη 
    • Πολλοί ασθενείς, κατά ή μετά την εντερική λοίμωξη, ειδικά όταν αυτή οφείλεται σε Giardia lamblia, αναπτύσσουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή/και δυσανεξία στη λακτόζη. Οι περισσότεροι από αυτούς ανταποκρίνονται σε δίαιτα ελεύθερη λακτόζης, ελάττωση της πρόσληψης καφεΐνης και αύξηση της διαιτητικής πρόσληψης ινών 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η ενημέρωση του ασθενούς είναι σημαντική για την πρόληψη της μετάδοσης της νόσου ή αναμόλυνσης 
    • Η εκπαίδευση εξαρτάται από τα παράσιτα, τα χαρακτηριστικά του ξενιστή και το περιβάλλον μέσα στο οποίο αλληλεπιδρούν 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Πρωτόζωα:

    • Εξατομίκευση της αντιμετώπισης της ασυμπτωματικής λοίμωξης από Entamoeba histolytica
    • Συμπτωματική εντερική λοίμωξη από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη 
    • Διηθητική νόσος από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη. Επιπροσθέτως, μετρονιδαζόλη, μόνη ή διϋδροεμετίνη ή εμετίνη συν φωσφορική χλωροκίνη 
    • Giardia lamblia - μετρονιδαζόλη ή τινιδαζόλη ή φουραζολιδόνη ή κινακρίνη. Σημείωση: η αλβενδαζόλη μπορεί να είναι δραστική κατά της G. lamblia
    • Cryptosporidium - κανένα φάρμακο δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό
    • Πρωτόζωα Isospora belli - τριμεθοπρίμη /σουλφαμεθοξαζόλη
    • Balantidium coli - τετρακυκλίνη ή ιοδοκινόλη ή μετρονιδαζόλη 
    • Cyclospora - άγνωστο
    • Μίκροσπορίδια - άγνωστο

    Έλμινθες:

    • Νηματώδεις (εκτός των Strongyloides και Trichostrongylus) - μεβενδαζόλη ή παμοϊκή πυραντέλη ή κιτρική πιπεραζίνη ή αλβενδαζόλη 
    • Strongyloides και Trichostrongylus - θειοβενδαζόλη ή αβενδαζόλη 
    • Κυστώδεις - πραζικουαντέλη ή νικλοσαμίδη 
    • Τρηματώδεις - νικλοσαμίδη ή πραζικουαντέλη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΤΕΡΙΚΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ

    Κατά την επανεξέταση για την επιβεβαίωση της απομάκρυνσης των παρασίτων θα πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν τα εξής: ο κύκλος ζωής του παρασίτου (πόσο χρόνο χρειάζεται για να ανεγεννηθεί και να καταστεί εμφανές), ο κίνδυνος αναμόλυνσης, καθώς και ποιά είναι η κατάλληλη δοκιμασία ανίχνευσης του παρασίτου (κόπρανα, έκπλυμα οξυούρων, καλλιέργειες, ορολογικές δοκιμασίες)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Η φύση της λοίμωξης συχνά υποδεικνύει τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την αποφυγή της ανομόλυνσης. Αυτά συνήθως αφορούν θέματα ατομικής υγιεινής καθώς και υγιεινής του νερού και των τροφίμων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η ηλικιακή ομάδα που προσβάλλεται συχνότερα

    Γηριατρικό: Η νόσηση μπορεί να προκαλέσει βαρύτερη αναπηρία 

    ΚΥΗΣΗ

    Μερικές από αυτές τις λοιμώξεις μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαρές κατά τη διάρκεια της κύησης. Πολλά από τα προαναφερόμενα φάρμακα αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια της κύησης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Intestinal Parasites Guide

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Λαμβλίαση

    Tριχίνωση

    Κρυπτοσποριδίωση

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την εκκολπωματική νόσο Χρήσιμες πληροφορίες για την εκκολπωματική νόσο

    H εκκολπωματική νόσος

    Εκκολπωμάτωση του παχέος εντέρου και οι ποικίλες κλινικές της συνέπειες.

    Θεωρείται ότι αποτελεί νόσο των Δυτικών κοινωνιών λόγω ελλείψεων, κύρια διατροφικών 

    • Εκκολπώματα του παχέος εντέρου: κήλη του εντερικού βλεννογόνου διαμέσου της μυϊκής στιβάδας, συνήθως στη θέση εισόδου κάποιας διατιτραίνουσας αρτηρίας, που βρίσκεται μεταξύ των δύο πετάλων του ορογόνου στο μεσεντερικό χείλος. Είναι πιο συνηθισμένα στο σμιγμοειδές και στο περιφερικό παχύ έντερο και ο αριθμός τους αυξάνεται με την ηλικία
    • Εκκολπωματίτιδα: απόστημα  ή περιεκκολπωματική φλεγμονή που αρχίζει από τη ρήξη μικροσκοπικού αποστήματος του βλεννογόνου μέσα στο μεσεντέριο. Οι φλεγμονές αυτές μπορεί να εξελιχθούν σε συρίγγιο με το ουρογεννητικό σύστημα, να προκαλέσουν αποφρακτικά φαινόμενα ή να υποχωρήσουν αυτόματα. Αναπτύσσεται στο 5% περίπου των ατόμων που έχουν εκκολπώματα κάθε χρόνο. Κατά τη διάρκεια της ζωής τους, περίπου οι μισοί από τους ασθενείς που πάσχουν από εκκολπωμάτωση, αναπτύσσουν φλεγμονή.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Σπάνια πριν τα 40, πιο συνηθισμένη κατά την 6η-8η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Εκκολπωμάτωση

    • Μόνο το 10-25% των ατόμων που έχουν εκκολπώματα θα αναπτύξουν συμπτώματα (πιθανή συσχέτιση με συνυπάρχουσα ερεθιστική εντερική νόσο)
    • Πόνος - λόγω τάσης του εντερικού τοιχώματος, κύρια στον αριστερό λαγόνιο βόθρο, επιδεινώνεται με τη λήψη τροφής και υποχωρεί κάπως με τη διέλευση του περιεχομένου και τις εντερικές κινήσεις
    • Διάρροια ή δυσκοιλιότητα
    • Ψηλαφητή μάζα στον αριστερό λαγόνιο βόθρο, τεταμένη και ευαίσθητη
    • Η κοιλιά μπορεί να είναι μετεωρισμένη και να παρουσιάζει τυμπανισμό
    • Συνήθως, δεν υπάρχουν σημεία περιτοναϊκής φλεγμονής 
    • Μέλαινα και αιματοχεσία αν αιμορραγήσουν τα εκκολπώματα

    Εκκολπωματίτιδα

    • Πόνος - απότομης έναρξης, συνήθως, εντοπισμένος στο αριστερό κάτω τεταρτημόριο της κοιλιάς. Συνήθως, σχετίζεται με ευαισθησία στην ίδια περιοχή 
    • Πυρετός και ρίγη καθώς αυξάνει η σοβαρότητα
    • Ανορεξία, ναυτία, έμετοι 
    • Δυσκοιλιότητα ή διάρροια
    • Παλίνδρομη ευαισθησία, ακούσια σύσπαση, σανιδοειδής σύσπαση 
    • Ψηλαφητή μάζα - ευαίσθητη, σκληρή σταθερή
    • Η κοιλιά μπορεί να είναι μετεωρισμένη και να παρουσιάζει τυμπανισμό
    • Μείωση εντερικών ήχων ή αύξηση αν συμβεί απόφραξη 
    • Δυσουρία, συχνουρία, αν επιπλακεί και η κύστη
    • Πνευματουρία, κοπρανουρία αν αναπτυχθεί εντεροκυστικό συρίγγιο
    • Η εξέταση από το ορθό μπορεί να δείξει ευαισθησία, σκληρία ή μάζα στον δουγλάσειο

    Diverticulosis Singapore

    ΑΙΤΙΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Τα αίτια είναι υποθετικά και όχι αποδεδειγμένα 
    • Διαταραχές της εντερικής κινητικότητας και αυξημένη ενδοαυλική πίεση, μερική διάταση του εντέρου μπορεί να συμβεί από πολύ μικρό όγκο κοπράνων
    • Διαμερισματοποίηση του εντέρου - μη προωθητικές συσπάσεις που δημιουργούν μικρά διαμερίσματα του εντερικού αυλού με μεγάλη πίεση στο εσωτερικό τους
    • Δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε ίνες - αυξάνει τη διαμερισματοποίηση και προκαλεί υψηλότερες ενδοαυλιακές πιέσεις 
    • Ελλείματα στην ισχύ του εντερικού τοιχώματος 
    • Τα αίτια αιμορραγίας από τα εκκολπώματα είναι ασαφή και δεν σχετίζονται με εκκολπωματίτιδα, τα εκκολπώματα του δεξιού εντέρου, παρ' ότι είναι λιγότερο συχνά, ευθύνονται για το 50% όλων των αιμορραγιών από εκκολπώματα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Ηλικία μεγαλύτερη των 40 ετών 
    • Δίαιτα με χαμηλό στερεό υπόλειμμα
    • Ιστορικό εκκολπωματίτιδας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου 
    • Δυσανεξία στη λακτόζη
    • Καρκίνος αριστερού παχέος εντέρου
    • Ελκώδης κολίτιδα, νόσος του Crohn
    • Αγγειοδυσπλασία (για αιμορραγία από το ορθό) 
    • Ισχαιμική ή μικροβιακή κολίτιδα
    • Σκωληκοειδίτιδα
    • Άλλες αιμορραγικές και γυναικολογικές διαταραχές 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Λευκά αιμοσφαίρια, φυσιολογικά στην εκκολπωμάτωση, αυξημένα με πολυμορφωπυρηνικό τύπο και άωρες μορφές στην εκκολπωματίτιδα 
    • Χαμηλή αιμοσφαιρίνη αν στα συμπτώματα περιλαμβάνεται αιμορραγία
    • Αυξημένη ταχύτητα καθίζησης στην εκκολπωματίτιδα
    • Η εξέταση των ούρων μπορεί να δείξει λευκοκυτταρικούς ή ερυθροκυτταρικούς κυλίνδρους 
    • Ουροκαλλιέργεια - επίμονη λοίμωξη σε περίπτωση συριγγίου
    • Αιμοκαλλιέργεια - θετική σε εκκολπωματίτιδα που έχει εξελιχθεί σε γενικευμένη περιτονίτιδα

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Στερεοειδή
    • Άλλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Ηλικιωμένοι ασθενείς 
    • Λεμφώματα ή άλλες καταστάσεις που προκαλούν ανοσοκαταστολή 
    • Σοβαρός υποσιτισμός 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Προεκκολπωματικό στάδιο - μυόχωση (λέπτυνση της κυκλοτερούς μυϊκής στιβάδας, βράχυνση της κολικής ταινίας, στένωση του αυλού )
    • Πολλαπλά εκκολπώματα - σπαστικό έντερο, εκκολπωμάτωση, απλή μαλακής σύστασης εκκολπωμάτωση δεξιού παχέος εντέρου 
    • Στερεά εκκολπώματα - γιγάντια εκκολπώματα σιγμοειδούς
    • Εκκολπωματίτιδα - φλεγμονή, νέκρωση, διάτρηση
    • Εκκολπωματίτιδα, πρώιμο στάδιο - ρήξη βλεννογόνου αποστήματος στο μεσεντέριο. Δεν ξεκινάει με απόφραξη του αυχένα όπως η σκωληκοειδίτιδα 

    Diverticulitis

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Σπινθηρογράφημα με χρήση ερυθρών σημασμένων με τεχνήτιο 99m για την ανίχνευση αιμορραγίας (χρησιμοποιείται σπάνια) και/ή αγγειογραφία. Καλύτερα να ΜΗ γίνονται
    • Λευκοκύτταρα σημασμένα με γάλλιο ή ίνδιο για τον εντοπισμό αποστημάτων (χρησιμοποιείται σπάνια). Καλύτερα να ΜΗ γίνεται

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Απλή ακτινογραφία κοιλίας σε όρθια θέση και σε κατάκλιση, είναι χρήσιμη για τη διάγνωση περιτονίτιδας ή διάτρησης 
    • Βαριούχος υποκλυσμός - αποτελεί την καλύτερη μέθοδο για τη διάγνωση της εκκολπωμάτωσης. Λιγότερο χρήσιμος στη διάγνωση της εκκολπωματίτιδας 
    • Τα εκκολπώματα μπορεί να φανούν στην ενδοσκόπηση, αλλά η μέθοδος είναι λιγότερο ευαίσθητη από τον βαριούχο υποκλυσμό 
    • Υπολογιστική τομογραφία με ή χωρίς σκιαγραφικό - είναι διαγνωστική για απόστημα, συρίγγιο, μέγεθος και εντόπιση φλεγμονώδους μάζας
    • Η αγγειογραφία είναι διαγνωστική, αλλά και θεραπευτική σε αιμορραγία από εκκολπώματα
    • Συριγγογραφίες   

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Κολονοσκόπηση και σιγμοειδοσκόπηση - βοηθά στη διάγνωση της εκκολπωμάτωσης και είναι πολύ μεγάλης αξίας διαφοροδιαγνωστική μέθοδος για τον αποκλεισμό ή την επιβεβαίωση ύπαρξης καρκίνου. Επίσης, είναι χρήσιμες στη διάγνωση ελκώδους ή ισχαιμικής κολίτιδας
    • Κυστεοσκόπηση - σε εντεροκυστικό συρίγγιο

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Εξωνοσοκομειακή σε εκκολπωματίτιδα (πόνος, ευαισθησία, λευκοκυττάρωση, αλλά όχι τοξικά ή περιτοναϊκά σημεία)
    • Περίπου 2% των ατόμων χρειάζονται εισαγωγή στο νοσοκομείο, λόγω τοξικής κατάστασης, σηψαιμίας, περιτονίτιδας ή λόγω αποτυχίας να ξεπεράσουν την κρίση σε μερικές ημέρες. Περίπου οι μισοί από αυτούς θα χρειαστούν εγχείρηση
    • Οι τοξικοί ασθενείς χρειάζονται εισαγωγή στο νοσοκομείο και ενδοφλέβια χορήγηση αντιβιοτικών, τουλάχιστον μέχρι να υπάρξει ανταπόκριση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, αναλγητικά, ρινογαστρικός καθετήρας 
    • Ενδείξεις χειρουργικής επέμβασης - σοβαρή εκολπωματίτιδα, διάτρηση, απόστημα, συρίγγιο, σοβαρή αιμορραγία (που απαιτεί περισσότερο από 2 lt αίματος το 24ωρο), υποτροπιάζοντα επεισόδια 
    • Χειρουργικές τεχνικές - εκτομή του εντερικού τμήματος που φέρει τα εκκολπώματα (συνήθως σιγμοειδές ή σιγμοειδές και κατιόν και τελικοτελική αναστόμωση). Αν υπάρχει απόστημα ή συρίγγιο χρειάζεται πιο ριζική επέμβαση, ενώ μπορεί να χρειαστεί κολοστομία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Πλήρης δραστηριότητα στην εκκολπωμάτωση, περιορισμένη στην εκκολπωματίτιδα

    ΔΙΑΙΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Τίποτα από το στόμα κατά τη διάρκεια της εκκολπωματίτιδας, υγρά και τροφή υψηλής περιεκτικότητας σε στερεό υπόλειμμα καθώς επανέρχεται η φυσιολογική εντερική κινητικότητα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗ ΝΟΣΟ

    • Ενημέρωση για τη σημασία των φυτικών ινών στη διατροφή, καθώς και για τα συμπτώματα των επιπλοκών σε πρώιμο στάδιο έχει μεγάλη σημασία

    colorectal practive img 09

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Εκκολπωμάτωση

    • Τα επώδυνα σύνδρομα μπορεί να θεραπευθούν με σπασμολυτικά, βουσπιρόνη 15-30 mg την ημέρα ή μεπεριδίνη 100-150 mg την ημέρα σε συνδυασμό με δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες
    • Η διάρροια και η δυσκοιλιότητα αντιμετωπίζονται όπως ενδείκνυται στις περιπτώσεις ευερέθιστου εντέρου 

    Εκκολπωματίτιδα

    • Θεραπεία από το στόμα για ήπια νόσο - μετρονιδαζόλη 250-500 mg την ημέρα κάθε 8 ώρες σε συνδυασμό με αμοξυκιλλίνη (500 mg κάθε 8 ώρες) ή σιπροφλοξασίνη 500 mg x 2. Αναμένεται ανταπόκριση μέσα σε 3 ημέρες. Απαιτείται συνέχιση της θεραπείας για μία εβδομάδα
    • Πιο σοβαρές περιπτώσεις στο νοσοκομείο - γενταμυκίνη 3-5 mg/kg την ημέρα σε συνδυασμό με κλινδαμυκίνη 1,8-2,7 mg την ημέρα και αναλγητικά. Η δόση των αμινογλυκοσιδών ποικίλλει ανάλογα με την κάθαρση της κρεατινίνης 

    Αιμορραγία από εκκολπώματα

    Βαζοπρεσσίνη 0,2-0,3 μονάδες/λεπτό μέσω εκλεκτικού αρτηριακού καθετήρα. Χρησιμοποιείται όταν η αιμορραγία είναι εμφανής στην αγγειογραφία

    Αντενδείξεις: Αντιδράσεις υπερευαισθησίας 

    Προφυλάξεις:

    • Θα πρέπει να αποφεύγεται η μορφίνη και τα άλλα οπιοειδή, εκτός από τη δεμερόλη 
    • Προσοχή για νεφροτοξικότητα και ωτοτοξικότητα από τις αμινογλυκοσίδες

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Τομπραμυκίνη και μετρονιδαζόλη, κεφαλοσπορίνες 3ης γενιάς 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗ ΝΟΣΟ

    • Μερικοί κλινικοί δεν συνιστούν επεμβατικές μεθόδους ελέγχου. Άλλοι συνιστούν βαριούχο υποκλυσμό, κάθε 3 χρόνια αν τα συμπτώματα δεν είναι συχνά ή απουσιάζουν ή ακολουθούν χειρουργική διόρθωση 
    • Κολονοσκόπηση - η ένδειξη θα βασιστεί στα παραπάνω 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες, ψύλλιο, άγαρ, μεθυλσελουλόζη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Αιμορραγία 
    • Διάτρηση 
    • Περιτονίτιδα
    • Εντερική απόφραξη 
    • Απόστημα - παρακολικό, υφηπατικό, υποδιαφραγματικό 
    • Συρίγγιο - εντεροκυστικό, εντεροκολπικό, εντεροδερματικό

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Η πρόγνωση είναι καλή αν γίνει έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση των επιπλοκών 
    • Από εκείνους που το πρώτο τους επεισόδιο εκκολπωματίτιδας αντιμετωπίστηκε συντηρητικά με επιτυχία, το 67% δεν θα παρουσιάσει προσβολή που να απαιτεί ενδονοσοκομειακή αντιμετώπιση και το 33% θα υποτροπιάσει. Δύο ή τρεις υποτροπές σε 1-2 χρόνια αποτελούν ένδειξη για χειρουργική αφαίρεση του υπεύθυνου τμήματος του παχέος εντέρου 
    • Από αυτούς που παρουσίασαν αιμορραγία ένα 20% θα επανααιμορραγήσει σε διάστημα από μήνες έως χρόνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Συχνά υπάρχουν σε συνδυασμό με ευερέθιστο έντερο 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Πολύ σπάνια 
    • Αν υπάρχουν είναι πιο επιθετικά και υποτροπιάζουν σε νεαρή ηλικία 

    Γηριατρικό:

    • Πιο συνηθισμένα
    • Μερικές φορές μπορεί να είναι δύσκολο να διαγνωσθούν 

    ΚΥΗΣΗ

    Θα πρέπει να γίνει διαφοροδιάγνωση από έκτοπη κύηση

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    diverticular disease e

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Οξεία αιμορραγία κατώτερου πεπτικού

    Οι καλύτερες εξετάσεις για τις παθήσεις του παχέος εντέρου

    Εκκολπωματική νόσος

    Ορθομοριακή αποτοξίνωση του γαστρεντερικού συστήματος

    Κόλπα για να απαλλαγείτε από την δυσκοιλιότητα

    Δίαιτα για την εκκολπωματίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Ενυδάτωση από του στόματος Ενυδάτωση από του στόματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ενυδάτωση από του στόματος

    Ενυδάτωση από του στόματος

    • Η αφυδάτωση και η συνεχιζόμενη απώλεια υγρών σε λοιμώδη γαστρεντερίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με διαλύματα ενυδάτωσης από το στόμα, εκτός από τις πιο σοβαρές περιπτώσεις όπου απαιτείται εξαρχής ανάνηψη με υγρά παρεντερικά. Αυτή η θεραπεία βασίζεται στη συνδυασμένη μεταφορά του νατρίου και της γλυκόζης στο λεπτό έντερο ακόμα και κατά τις περιπτώσεις γαστρεντερίτιδας. Το νερό ακολουθεί ωσμωτικά μετά την είσοδο του νατρίου. Το κάλιο απορροφάται παθητικά μέσω διαλυόμενου φαρμάκου. Μία συγκέντρωση γλυκόζης 2% επιτρέπει μέγιστη απορρόφηση νατρίου 
    • Τα διαλύματα για ενυδάτωση από το στόμα, καθώς και αυτά που θα χρησιμοποιηθούν, όταν συνεχίζονται οι απώλειες από λοιμώδη γαστρεντερίτιδα, έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε νάτριο (π.χ. χολέρα). Γενικά περιέχουν 75-90 meq/lt νατρίου. Τα διαλύματα ενυδάτωσης και συντήρησης με περιεκτικότητα νατρίου 40-50 meq/lt είναι χρήσιμα για ήπια αφυδάτωση και θεραπεία συνεχών απωλειών με χαμηλότερη περιεκτικότητα σε νάτριο (π.χ. ιός Rota)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Ενδοκρινολογικό/Μεταβολικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Κυρίως στοχεύει στα βρέφη και παιδιά, αλλά είναι αποτελεσματική σε όλες τις ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άρρεν = Θύλη

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    • Ικανοποιητικά διαλύματα ενυδάτωσης για να αντικαταστήσουν το έλλειμα υγρών και κάθε συνεχιζόμενη απώλεια, πρέπει να προσφέρονται στις πρώτες 4-12 ώρες. Υπολογίστε αντικατάσταση σε 60 cc/kg για ήπια και 80 cc/kg για μέτρια αφυδάτωση 
    • Προσθέστε τις ανάγκες συντηρήσεως στην αποκατάσταση:
    1. Υπολογίστε 0-10 kg - 4 cc/kg/ώρα
    2. Συν 10-20 kg - 2 cc/kg/ώρα
    3. Συν > 20 kg - 1 cc/kg/ώρα
    4. Χρήση διαλυμάων ενυδάτωσης συντηρήσεως ή 1/2 άλλων καθαρών υγρών 
    • Αν ο ασθενής έχει υπερτονική αφυδάτωση, η ενυδάτωση από το στόμα πρέπει να προγραμματιστεί για 12-24 ώρες 
    • Αν εμφανιστεί έμετος, μικρά ποσά ORS χορηγούμενα σε συχνά διαστήματα είναι συνήθως αποτελεσματικά
    • Αντικαταστήσετε τις συνεχής απώλειες κοπράνων με ORS. Υπολογίστε 5-10 cc/kg για κάθε κένωση 
    • Τα παραδοσιακά αμιγή υγρά, είναι ακατάλληλα για θεραπεία ενυδάτωσης από το στόμα
    • Τα διαλύματα ενυδάτωσης από το στόμα δεν πρέπει να αραιώνονται
    • Η θεραπεία συντήρησης για αποκατάσταση της αφυδάτωσης από το στόμα ξεκινάει, όταν το έλλειμα αντικαθίσταται και φροντίζει για τις συνεχείς απώλειες. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ORS συντήρησης ή ένας συνδυασμός από ORS και νερό ή άλλα αμιγή υγρά 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Όσο είναι ανεκτή

    ORS Infographic

    ΔΙΑΙΤΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    • Για βρέφη που θηλάζουν - η μητέρα πρέπει να συνεχίσει το θηλασμό
    • Για βρέφη που τρέφονται με μπιμπερό - πρώιμη χορήγηση τροφής χωρίς λακτόζη. Καθυστερήστε για αρκετές ημέρες τη χρήση συνταγών βασιζόμενων στο γάλα
    • Για μεγαλύτερα βρέφη, παιδιά και ενήλικες - αμέσως μόλις το έλλειμα υγρών αντικατασταθεί, πρέπει να προσφέρονται τροφές που πέπτονται εύκολα, πλούσιες σε υδατάνθρακες, φτωχές σε λακτόζη. Το γάλα αγελάδας μπορεί να προστεθεί στο διαιτολόγιο μετά από αρκετές ημέρες 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    • Γνώση και χρήση των ORS μειώνει σημαντικά τη νοσηρότητα από γαστρεντερίτιδα
    • Ταξιδιώτες που έχουν σοβαρή διάρροια, πρέπει να μεταφέρουν πακέτα ORS στα ταξίδια

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Το πρωτότυπο ORS είναι το διάλυμα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (WHO):

    WHO ORS:

    • 1 λίτρο καθαρό νερό
    • 1/2 κουταλιά του γλυκού, χλωριούχο νάτριο (αλάτι)
    • 1/2 κουταλιά του γλυκού, χλωριούχο κάλιο (υποκατάστατο άλατος)
    • 2 κουταλιές της σούπας γλυκόζη (κοινή ζάχαρη)

    Σημείωση:

    • Η γλυκόζη μπορεί να αντικατασταθεί είτε από σακχαρόζη, είτε από σκόνη ρυζιού 
    • Το κιτρικό τρινάτριο μπορεί να αντικατασταθεί από διττανθρακικό νάτριο (μαγειρική σόδα). 
    • Σε ανεπτυγμένες χώρες, όταν η γαστρεντερίτιδα δεν είναι πιθανό να έχει προκληθεί από χολέρα συνιστάται ένα διάλυμα με λιγότερο νάτριο
    Διάλυμα Τύπος Νάτριο (meq/lt)
    WHO ORS Ενυδάτωση (R) 90
    Rehydralyte Ενυδάτωση (R) 75
    Ricelyte Συντήρηση (Μ) 50
    Redialyte Συντήρηση (Μ) 45

    Διάλυμα Μορφή αποθήκευσης
    WHO ORS Σκόνη
    Rehydralyte Υγρό
    Ricelyte Υγρό
    Redialyte Υγρό

    Αντενδείξεις:

    • Συνθήκες που προδιαθέτουν για κίνδυνο εισρόφησης: διαταραχές συνείδησης, σπασμοί, σοβαρή υπόταση, shock
    • Επίμονος εμετός (όπως σε πυλωρική στένωση)
    • Απουσία εντερικών ήχων 

    Προφυλάξεις:

    • Τα συστατικά πρέπει να παρέχονται σε προαναμεμιγμένα πακέτα, έτσι ώστε να αποφευχθούν ιατρογενή σφάλματα στην ανάμιξη 
    • Αν η ασφάλεια του νερού είναι αμφίβολη πρέπει να βραστεί ή να υποβληθεί σε καθαρισμό
    • Πετάξτε το διάλυμα μετά από 12 ώρες αν διατηρείται σε θερμοκρασία δωματίου ή μετά από 24 ώρες αν καταψύχεται 
    • Μετά την ολοκλήρωση της επανενυδάτωσης, τα ORS δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σαν μόνη πρόσληψη υγρών, γιατί η υψηλή περιεκτικότητα νατρίου μπορεί να οδηγήσει σε υπερνατριαιμία

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ 

    Ο ασθενής πρέπει να αξιολογείται συχνά για να επιβεβαιωθεί η εγκατάσταση της βελτιωμένης κλινικής κατάστασης και ικανοποιητικής παραγωγής ούρων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Αν υπάρχει αυξανόμενη απώλεια βάρους (έλλειμα υγρών), κλινική επιδείνωση ή ακατάσχετοι έμετοι, ξεκινήστε ενδοφλέβια ενυδάτωση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    • Η συνήθης πορεία είναι η ταχεία κλινική βελτίωση παρά τη συνεχιζόμενη διάρροια
    • Σε περιπτώσεις ήπιας και μέτριας αφυδάτωσης, οι συνολικές επιπλοκές σε ενυδάτωση από το στόμα είναι ίδιες μ' αυτές της παρεντερικής ενυδάτωσης 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Τα πλεονεκτήματα της ενυδάτωσης από το στόμα περιλαμβάνουν ένα πολύ χαμηλότερο κόστος, ελάχιστες απαιτήσεις αποθήκευσης (για μορφές σε σκόνη) και καμία ανάγκη για στείρες συνθήκες

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αφυδάτωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αφυδάτωση

    Home made ORS

    Διαβάστε, επίσης,

    Το νερό διπλής έλικας διατηρεί την υγεία των κυττάρων σας

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Γιατί πρέπει να πίνετε περισσότερο νερό

    Φτιάξτε μόνοι σας ηλεκτρολύτες για την άσκηση

    Υπερθερμιδική βασική δίαιτα

    Φτιάξτε μόνοι σας αλκαλικό νερό

    Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

    Τα οφέλη όταν πίνετε νερό με λεμόνι

    Να πίνετε πολύ νερό

    Οι τροφές που δεν κάνουν καλό στο δέρμα μας

    Κόλπα για να μη νιώθετε εξάντληση

    Συμπληρώματα διατροφής για να κάψετε λίπος κατά την άσκηση

    Νερό το μεγάλο μυστήριο

    Ενυδάτωση με τροφές

    Απλοί τρόποι για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Πόσο νερό πρέπει να πίνουμε;

    Οικιακά φίλτρα νερού

    Αφυδάτωση και υπερυδάτωση

    Καύσωνας και θερμοπληξία

    Τι να κάνετε αν παθαίνετε κράμπες στα πόδια

    Τι να κάνετε για να μην νιώθετε υπνηλία

    Αν αθλείστε το καλοκαίρι

    Να πίνετε τσάι το καλοκαίρι

    Σημεία αφυδάτωσης

    Πίνουμε το πρωί ζεστό νερό με λεμόνι

    Τα ιδανικά ροφήματα για την άσκηση

    Μυικές κράμπες

    Το καλύτερο νερό

    www.emedi.gr

     

  • Αυτόματη έκτρωση Αυτόματη έκτρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αυτόματη έκτρωση

    Ως έκτρωση καλείται ο αποχωρισμός των προϊόντων της σύλληψης από τη μήτρα πριν την δυνατή επιβίωση του εμβρύου έξω από τη μήτρα.

    Κατά την κύηση, το σημείο στο οποίο είναι δυνατή η βιωσιμότητα του εμβρύου έχει υπάρξει το θέμα πολλών νομικών και επιστημονικών διαμαχών και οι ορισμοί διαφέρουν ανάλογα με τον τόπο και/ή το ιατρικό κέντρο.

    Ωστόσο ως δυνητικά βιώσιμο έμβρυο θεωρείται αυτό που έχει βάρος τουλάχιστον 500 gr και/ή έχει ηλικία κύησης πάνω από 20 εβδομάδες.

    • Αυτόματη έκτρωση - αναφέρεται στην αποβολή όλων (τέλεια έκτρωση) ή μέρους (ατελής έκτρωση) των προϊόντων της σύλληψης από τη μήτρα πριν την συμπλήρωση 20 εβδομάδων κύησης. Ατελής έκτρωση τείνει να εμφανίζεται συχνότερα μετά τη 10η εβδομάδα της κύησης όταν ο πλακούντας και το έμβρυο τείνουν να αποβληθούν ξεχωριστά. Ο πλακούντας είτε ακέραιος είτε τμηματικός - μπορεί να κατακρατηθεί, γεγονός που οδηγεί σε συνεχή αιμορραγία από τον κόλπο (μερικές φορές ακατάσχετη). Μια έκτρωση είναι επαπειλούμενη όταν εμφανιστεί αιμορραγία πρώιμα στην κύηση, με ή χωρίς μητρικές συσπάσεις, αλλά χωρίς διαστολή τραχήλου και απόπτωση των υμένων (μεμβρανών) ή αποβολή των προϊόντων της σύλληψης. Διαστολή του τραχήλου από πτώση των υμένων (μεμβρανών) των προϊόντων της σύλληψης με παρουσία κολπικής αιμορραγίας προμηνύει αναπόφευκτη έκτρωση.
    • Πρέπει να γίνει διαφορική διάγνωση μεταξύ της επαπειλούμενης και της αναπόφευκτης έκτρωσης τη στιγμή που η αντιμετώπισή τους διαφέρει.
    • Τεχνητή (προκλητή) έκτρωση - αναφέρεται στην εκκένωση της μήτρας από το περιεχόμενο/τα προϊόντα της σύλληψης, είτε με ιατρικές, είτε με χειρουργικές μεθόδους.
    • Παλίνδρομη έκτρωση - εμφανίζεται με την κατακράτηση εμβρυϊκών τμημάτων για 8 εβδομάδες ή περισσότερο με επακόλουθο τον εμβρυϊκό θάνατο.
    • Λοιμώδης έκτρωση - η λοίμωξη αφορά τα προϊόντα της σύλληψης και των μητρικών οργάνων αναπαραγωγής.
    • Σηπτική έκτρωση - διασπορά βακτηριδίων (και/ή τοξινών τους) μέσα στη μητρική κυκλοφορία και τα συστήματα οργάνων.
    • Καθ' έξιν αυτόματες εκτρώσεις - τρεις ή περισσότερες συνεχείς (συναπτές) αυτόματες εκτρώσεις. Αν και οι συνεχείς (επαναλαμβανόμενες) αυτόματες εκτρώσεις είναι συνήθως τυχαία συμβάματα πολλές φορές συνιστούν καρυοτυπικό έλεγχο των γονέων και κλινική εκτίμηση της μητέρας για τυχόν ανωμαλίες (τέτοιες όπως ένας ανεπαρκής τράχηλος) στις περιπτώσεις καθ' έξιν εκτρώσεων.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό 

    Γενετική: Εμβρυϊκές (και σε μικρότερη έκταση μητρικές) χρωμοσωμικές ανωμαλίες αυξάνουν πολύ την επίπτωση των αυτόματων εκτρώσεων.

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Νέες (< 45 ετών) και πάνω από 35 ετών 
    • Η επίπτωση της τεχνητής (προκλητής) έκτρωσης τείνει να ελαττώνεται με την πάροδο της ηλικίας

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    Σε μια προηγούμενα διαγνωσμένη ενδομήτρια κύηση:

    • Αιμορραγία από τον κόλπο (ροδόχρους ή καφεόχρους έκκριση)
    • Επώδυνες τονικές συσπάσεις μήτρας 
    • Διαστολή τραχήλου 
    • Ρηγμένοι υμένες 
    • Αποβολή μη βιώσιμων προϊόντων σύλληψης 
    • Πυρετός 
    • Καταπληξία
    • Μαλακή, ατελώς παλινδρομούσα μήτρα

    ΑΙΤΙΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Το αίτιο των περισσότερων αυτόματων εκτρώσεων είναι άγνωστο
    • Ελαττωματικό βλαστόπλασμα (ιδιόπλασμα)
    • Ακατάλληλη εμφύτευση του γονιμοποιημένου ωαρίου
    • Ανωμαλία των μητρικών αναπαραγωγικών οργάνων 
    • Ενδοκρινική δυσλειτουργία
    • Συστηματική λοιμώδης νόσος
    • Δηλητήρια (συμπεριλαμβανομένων των φαρμάκων)
    • Διαταραχή ανεπάρκειας πλακούντα
    • Ελαττωματικά σπερματοζωάρια
    • Τραύμα
    • Θεραπευτική ή εγκληματική παρέμβαση 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Εμβρυϊκές χρωμοσωμικές ανωμαλίες (100 φορές πιο αυξημένες σε αυτόματη έκτρωση)
    • Ανωμαλίες της μήτρας
    • Κατανάλωση οινοπνεύματος, φαρμάκων (ναρκωτικών) από τη μητέρα
    • Αυξανόμενη ηλικία μητρότητας
    • Επιδείνωση της κατάστασης υγείας (π.χ. διαβήτης, θυρεοειδής νόσος)
    • Λοιμώξεις από ορισμένους ιούς ή βακτήρια.

    20a7e8d0 8a69 4ffc a315 fcadb173c0b9 1920x1080

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Έκτοπη κύηση - μια επιπλοκή που πιθανά απειλεί τη ζωή, είναι δύσκολο να διακριθεί από την επαπειλούμενη έκτρωση. Οι υπέρηχοι μπορούν να διακρίνουν γρήγορα την έκτοπη κύηση από την ενδομήτρια κύηση. Η κοιλιακή παρακέντηση μπορεί να δείξει ελεύθερο περιτοναϊκό αίμα.
    • Πολύποδες τραχήλου, νεοπλασίες και/ή φλεγμονώδεις καταστάσεις μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία από τον κόλπο. Αυτή η αιμορραγία δε συνοδεύεται, συνήθως, από πόνο/συσπάσεις και είναι γρήγορα εμφανή στην εξέταση με το μικροσκόπιο.
    • Η υδατιδώδης μύλη κύηση συνήθως καταλήγει σε έκτρωση πριν την 20η εβδομάδα της κύησης. Συνήθως, είναι αιμορραγικό έκκριμα προ της έκτρωσης. Μια ενδομήτρια βοτρυοειδής μάζα σα σταφύλι στους υπερήχους είναι διαγνωστική. Η HCG ή χοριακή γοναδοτροπίνη είναι συχνά θετική.
    • Μεμβρανώδης δυσμηνόρροια - χαρακτηρίζεται από αιμορραγία, συσπάσεις και διέλευση των ενδομητρίων στοιχείων. Μπορεί να μιμηθεί αυτόματη έκτρωση. Η ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη (HCG) είναι αρνητική.

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Καλλιέργειες για ομάδα Β στρεπτόκοκκων, γονόρροια και χλαμύδια
    • Ελαττωμένη αιμοσφαιρίνη
    • Ελαττωμένος αιματοκρίτης

    Ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη (HCG ) - συμπεραίνουσα ανίχνευσης κύησης

    • HCG (ή οι β υποομάδες της βHCG) μπορεί να προσδιοριστεί στα ούρα και στο πλάσμα ποιοτικά και ποσοτικά
    • Δοκιμασίες για πρώιμη ανίχνευση κύησης ανιχνεύουν HCG στα συμπυκνωμένα ούρα μέσα στις δύο πρώτες εβδομάδες της κύησης
    • Οι τιμές βHCG  πλάσματος μπορεί να παρέχουν πιθανή απόδειξη κύησης κατά την εμφύτευση - μία εβδομάδα μετά την ωορρηξία και μια εβδομάδα πριν την πρώτη λανθάνουσα περίοδο 
    • HCG (ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη) στην εκτίμηση της βιωσιμότητας του εμβρύου
    • Η συγκέντρωση (HCG) στο πλάσμα της μητέρας αυξάνει ταχέως από τη δεύτερη έως την ένατη εβδομάδα της κύησης. Εάν η HCG του πλάσματος είναι σταθερή ή ελαττωμένη, η βιωσιμότητα του εμβρύου και η φυσιολογικότητα της κύησης είναι αμφίβολα.

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: 

    • HCG πλάσματος - ηπαρινικά αντιπηκτικά ή EDTA (αιθυλενοδιαμινοτετραοξικό οξύ)
    • HCG ούρων - φαινοθειαζίνες

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • HCG ούρων - μακροσκοπική πρωτεϊνουρία, αιματουρία, αυξημένη ΤΚΕ

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Υπολείμματα κυήματος
    • Συντρίμματα (θραύσματα)
    • Τεμάχια σύλληψης

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Εξέταση με υπερήχους για τη βιωσιμότητα του εμβρύου και τον αποκλεισμό έκτοπης κύησης 
    • Η απεικόνιση με υπερήχους μπορεί να είναι αρκετά ακριβής ώστε να επιβεβαιώσει μια ενδομήτρια κύηση στην 4η ή 5η εβδομάδα της κύησης.

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Δύο θετικά σημεία πρώιμης κύησης είναι η ταυτοποίηση (αναγνώριση) των καρδιακών ήχων του εμβρύου (συνήθως πραγματοποιείται με μηχανήματα Doppler κατά ή μετά την 9η εβδομάδα της κύησης) και η αναγνώριση των εμβρυϊκών μελών (τμημάτων) στον αμνιακό σάκο με τους υπερήχους.
    • Πιθανά δεδομένα κύησης - αύξηση του μεγέθους της κοιλίας, τράχηλος που μαλακώνει, αμηνόρροια, ευαισθησία μαστών και τραχήλου. Διαγνωστικές μέθοδοι παρουσία HCG στα ούρα ή στο αίμα.
    • Άσηπτη εξέταση με μητροσκόπιο για να καθοριστεί η εστία της αιμορραγίας. Λήψη καλλιεργειών για στρεπτόκοκκο ομάδας β, γονόκοκκο και χλαμύδια. Λήψη καθετηριασμένων ούρων για γενική ανάλυση ούρων και καλλιέργεια.
    • Αμφίχειρη εξέταση για καθορισμό των διαστάσεων της μήτρας και σύσταση/διαστολή του τραχήλου.
    • Προσεκτική εκτίμηση για μάζα, ευαισθησία εξαρτημάτων 
    • Υποψιαστείτε την πιθανότητα αυτόματης έκτρωσης σε γυναίκα της αναπαραγωγικής ηλικίας, που εμφανίζει αφύσικη κολπική αιμορραγία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Ερευνήστε όλες τις περιπτώσεις αιμορραγίας 1ου τριμήνου 
    • Διαδοχικός προσδιορισμός συγκέντρωσης β HCG ορού
    • Επαπειλούμενη έκτρωση: ξεκούραση κλινήρης (συνήθως στο σπίτι) και μη είσοδος οτιδήποτε στον κόλπο. Εφ' όσον η αιμορραγία είναι πιο σοβαρή (π.χ. περισσότερο από μια μεγάλη περίοδο) συνιστάται εισαγωγή στο νοσοκομείο και στενή παρακολούθηση
    • Αναπόφευκτη ή ατελής έκτρωση: διάταση τραχήλου και απόξεση (Δ και Α) (συνήθως με αναρρόφηση)
    • Ομάδα αίματος και τύπος για ενδεχόμενη ανάγκη μετάγγισης
    • Όταν η ολοκλήρωση μιας έκτρωσης είναι αμφίβολη, πρέπει να επιχειρείται διαστολή και απόξεση για υπολείμματα κυήματος 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    Αν είναι αναγκαίο κατάκλιση μέχρι ανάρρωσης

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Η αιμορραγία που έπεται ανεπίπλεκτης διαστολής και απόξεσης/ατελούς έκτρωσης μπορεί συνήθως να ελεγχθεί με ωκυτοκίνη (Pitocin) 3-10 μονάδες ενδομυϊκά ή με μεθυλεργονοβίνη (Methergine) 0,2 mg ενδομυϊκά
    • Αναλγητικά εάν χρειάζεται
    • Rhesus αρνητική μητέρα - δώστε αυτοάνοση αντι-Rhesus σφαιρίνη

    Προφυλάξεις: Μη δίνετε μεθυλεργονοβίνη ενδοφλεβίως

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Ταυτοποίηση προϊόντων της σύλληψης μέσα σε υλικό αποβληθέν από τη μήτρα επιβεβαιώνει αυτόματη έκτρωση
    • Αν η έκτρωση είναι τέλεια, παρακολουθείστε την ασθενή για ένα χρονικό διάστημα, για να ελέγξετε περαιτέρω αιμορραγία.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Οποιαδήποτε αιμορραγία από τον κόλπο σε γυναίκα με αποδεδειγμένη ή πιθανή ενδομήτρια κύηση είναι μη φυσιολογική και πρέπει να θεωρηθεί επαπειλούμενη έκτρωση μέχρις αποδείξεως του εναντίου. Στην πραγματικότητα, η αιμορραγία από τον κόλπο κατά τη διάρκεια της πρώιμης κύησης είναι αρκετά συνήθης και συχνά η αιτία της αιμορραγίας διαφεύγει της διάγνωσης. Στην περίπτωση καθ' έξιν εκτρώσεως, το έκτρωμα πρέπει να πάει για καρυότυπο. Άλλα αίτια καθ' έξιν εκτρώσεων πρέπει να διερευνηθούν και με το ζευγάρι, για να καθοριστούν οι καλύτερες θεραπευτικές τεχνικές.
    • Ειδική θεραπεία και προσοχή για την ασθενή, που έχει μια μεταγενέστερη εγκυμοσύνη 
    • Χειρουργική ενίσχυση του τραχήλου σε καθ' έξιν εκτρώσεις. 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Επιπλοκές της διαστολής και απόξεσης, συμπεριλαμβανομένης της διάτρησης της μήτρας, λοίμωξης και αιμορραγίας
    • Επαναλαμβανόμενες εκτρώσεις 
    • Κατάθλιψη και αισθήματα ενοχής (η ασθενής μπορεί να χρειασθεί συμβουλευτική βοήθεια)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Σε περιπτώσεις επαπειλούμενης έκτρωσης, όπου έχουμε παύση της αιμορραγίας και οι παράμετροι της κύησης συνεχίζουν να εξελίσσονται φυσιολογικά, η μητρική πρόγνωση είναι εξαιρετική.
    • Κατόπιν διαστολής και απόξεσης στις αναπόφευκτες και ατελείς εκτρώσεις και κατόπιν τελείας έκτρωσης, η πρόγνωση είναι εξαιρετική.
    • Καθ' έξιν εκτρώσεις - πρόγνωση για επιτυχή εγκυμοσύνη φτωχή.

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υποθυρεοειδισμός
    • Σακχαρώδης διαβήτης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    2781338 121417 cnn drink spiked abortion pill vid

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Προσταγλανδίνες

    Ενδομητρικές μηχανικές συσκευές

    Κολπική αδένωση

    Ενδομήτριες συμφύσεις

    Τραχηλίτιδα

    Σε περίπτωση σεξουαλικής επίθεσης

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Aντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    Ινομυώματα

    Σύνδρομο των καθ' έξιν αποβολών

    www.emedi.gr