Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013 17:26

Σκλήρυνση κατά πλάκας

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(11 ψήφοι)

H σκλήρυνση κατά πλάκας θεωρείται ο κύριος εκπρόσωπος των απομυελινωτικών παθήσεων

Η σκλήρυνση κατά πλάκας, ICD - 10 G35,  είναι μια φλεγμονώδης νόσος στην οποία έχουν καταστραφεί τα μονωτικά καλύμματα των νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό. Η βλάβη αυτή διαταράσσει την ικανότητα των τμημάτων του νευρικού συστήματος για να επικοινωνούν, με αποτέλεσμα ένα ευρύ φάσμα σημείων και συμπτωμάτων, όπως σωματικά, πνευματικά, και μερικές φορές ψυχιατρικά προβλήματα. Η σκλήρυνση κατά πλάκας έχει πολλές φορές νέα συμπτώματα, είτε συμβαίνει με επιθέσεις (υποτροπιάζουσα μορφή) ή επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου (προοδευτική μορφή). Μεταξύ των επιθέσεων, μπορεί να μην υπάρχουν συμπτώματα, ωστόσο, μόνιμα νευρολογικά προβλήματα εμφανίζονται, συχνά, ειδικά, καθώς, προχωρά η ασθένεια.

Αν και η αιτία δεν είναι σαφής, ο υποκείμενος μηχανισμός πιστεύεται ότι είναι είτε η καταστροφή από το ανοσοποιητικό σύστημα ή η ανεπάρκεια των κυττάρων που παράγουν μυελίνη. Προτεινόμενες αιτίες είναι γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως λοιμώξεις.

Δεν υπάρχει καμία γνωστή θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας. Οι θεραπείες προσπαθούν να βελτιώσουν τη λειτουργία μετά την επίθεση και την πρόληψη νέων επιθέσεων.

Καλή πρόγνωση έχουν οι γυναίκες, εκείνοι που αναπτύσσουν την ασθένεια νωρίς στη ζωή, άτομα με υποτροπιάζουσα πορεία, και εκείνοι που εμφάνισαν αρχικά λίγες επιθέσεις. Το προσδόκιμο ζωής είναι 5 έως 10 χρόνια χαμηλότερο από εκείνο του γενικού πληθυσμού.

Από το 2008 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι πλήττονται σε παγκόσμιο επίπεδο από ΣΚΠ με ποσοστά που κυμαίνονται ευρέως σε διάφορες περιοχές του κόσμου και ανάμεσα σε διαφορετικούς πληθυσμούς.

Η νόσος αρχίζει συνήθως μεταξύ των ηλικιών 20 και 50 και είναι δύο φορές πιο συχνή στις γυναίκες.


Κύρια συμπτώματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας

Ένα άτομο με ΣΚΠ μπορεί να έχει σχεδόν οποιαδήποτε νευρολογικό σύμπτωμα ή σημείο. Τα αυτόνομα,  οπτικά, κινητικά, και αισθητηριακά προβλήματα είναι τα πιο συχνά. Τα συγκεκριμένα συμπτώματα καθορίζονται από τις περιοχές των βλαβών εντός του νευρικού συστήματος, και μπορεί να περιλαμβάνουν απώλεια της ευαισθησίας ή αλλαγές στην αίσθηση, όπως,μυι αιμωδίες, μυρμήγκιασμα, μυϊκή αδυναμία, πολύ έντονα αντανακλαστικά, μυϊκούς σπασμούς, ή δυσκολία στην κίνηση, δυσκολίες με το συντονισμό και την ισορροπία (αταξία), προβλήματα με την ομιλία ή την κατάποση, προβλήματα όρασης (νυσταγμός, οπτική νευρίτιδα ή διπλωπία), αίσθημα κόπωσης, οξύ ή χρόνιο πόνο, και δυσλειτουργία της ουροδόχου κύστεως και του εντέρου, μεταξύ άλλων. Διαταραχές σκέψης και συναισθηματικά προβλήματα, όπως κατάθλιψη ή ασταθής διάθεση είναι, επίσης, συχνά.

Το φαινόμενο Uhthoff, επιδείνωση των συμπτωμάτων που οφείλονται στην έκθεση σε υψηλότερες από το συνηθισμένο θερμοκρασίες, και το σημείο Lhermitte, που είναι μια ηλεκτρική αίσθηση που επεκτείνεται κάτω από την πλάτη κατά την κάμψη του αυχένα, είναι ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ΣΚΠ. Βασικός δείκτης μέτρησης της αναπηρίας και της σοβαρότητας της νόσου είναι η κλίμακα expanded disability status scale (EDSS) για εκτίμηση ανικανότητας.

Η κατάσταση αρχίζει στο 85% των περιπτώσεων ως ένα κλινικό σύνδρομο με 45 % να έχει κινητικά ή αισθητηριακά προβλήματα, το 20% οπτική νευρίτιδα, και το 10 % δυσλειτουργία του στελέχους, ενώ το υπόλοιπο 25 % έχει περισσότερες από μία διαταραχές.

Η πορεία των συμπτωμάτων εμφανίζεται με δύο βασικά μοντέλα που αρχικά εμφανίζονται είτε ως επεισόδια αιφνίδιας επιδείνωσης που διαρκούν από λίγες ημέρες έως και μήνες (που ονομάζονται υποτροπές, εξάρσεις, κρίσεις, επιθέσεις, ή flare-ups) και στη συνέχεια παρατηρείται βελτίωση (85 % των περιπτώσεων) ή ως μια σταδιακή επιδείνωση με την πάροδο του χρόνου, χωρίς περιόδους ανάκαμψης (10-15 % των περιπτώσεων). Ένας συνδυασμός αυτών των δύο μοντέλων μπορεί να συμβεί, επίσης, ή η νόσος να αρχίσει με μια υποτροπιάζουσα και διαλείπουσα πορεία που στη συνέχεια γίνεται προοδευτική. Οι υποτροπές δεν είναι συνήθως προβλέψιμες και συμβαίνουν χωρίς προειδοποίηση. Οι παροξύνσεις, σπάνια, συμβαίνουν συχνότερα από δύο φορές ανά έτος. Μερικές υποτροπές, ωστόσο, εμφανίζονται συχνότερα κατά τη διάρκεια της άνοιξης και του καλοκαιριού. Ομοίως, ιογενείς λοιμώξεις, όπως το κοινό κρυολόγημα, η γρίπη, η γαστρεντερίτιδα μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο υποτροπών. Το στρες μπορεί, επίσης, να προκαλέσει μια επίθεση. Η εγκυμοσύνη θεωρείται ότι μειώνει τον κίνδυνο υποτροπής, ωστόσο, κατά τους πρώτους μήνες μετά τον τοκετό, ο κίνδυνος αυξάνεται. Συνολικά, η εγκυμοσύνη δεν φαίνεται να επηρεάζει τη μακροπρόθεσμη αναπηρία. Πολλά γεγονότα δεν έχουν βρεθεί ότι επηρεάζουν τα ποσοστά υποτροπής, όπως ο εμβολιασμός, ο θηλασμός, το φυσικό τραύμα και το φαινόμενο Uhthoff.

 


Αιτίες

Η αιτία της ΣΚΠ είναι άγνωστη. Ωστόσο, πιστεύεται ότι συμβαίνει ως αποτέλεσμα συνδυασμού περιβαλλοντικών παραγόντων, όπως μολυσματικών παραγόντων και γενετικών. 

-Γεωγραφική κατανομή

Η ΣΚΠ είναι πιο συχνή σε άτομα που ζουν πιο μακριά από τον ισημερινό, αν και υπάρχουν εξαιρέσεις. Η ΣΚΠ είναι πιο συχνή σε βόρειες Ευρωπαϊκές περιοχές. Η μειωμένη έκθεση στον ήλιο με αποτέλεσμα την μειωμένη παραγωγή βιταμίνης D έχει, επίσης, ενοχοποιηθεί. Η σχέση μεταξύ της εποχής της γέννησης και της ΣΚΠ ενισχύει αυτή την υπόθεση, με λιγότερα άτομα που έχουν γεννηθεί στο βόρειο ημισφαίριο το Νοέμβριο σε σύγκριση με το Μάιο να επηρεάζονται αργότερα. Περιβαλλοντικοί παράγοντες μπορεί να παίζουν ρόλο κατά την παιδική ηλικία.

-Γενετικοί παράγοντες

Αλλαγές HLA στην περιοχή του χρωμοσώματος 6 αυξάνουν την πιθανότητα για ΣΚΠ. Εάν και οι δύο γονείς έχουν ΣΚΠ ο κίνδυνος στα παιδιά είναι 10 φορές μεγαλύτερος από εκείνο του γενικού πληθυσμού. Η ΣΚΠ είναι, επίσης, πιο κοινή σε ορισμένες εθνικές ομάδες από ό, τι άλλες. 

Συγκεκριμένα γονίδια που έχουν συνδεθεί με τη ΣΚΠ περιλαμβάνουν το ανθρώπινο αντιγόνο λευκοκυττάρων (HLA ), στο χρωμόσωμα 6, που είναι το μείζον σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας (MHC). Αλλαγές στην περιοχή HLA σχετίζονται με ευαισθησία. Η ίδια περιοχή έχει ενοχοποιηθεί για την ανάπτυξη άλλων αυτοάνοσων ασθενειών, όπως ο διαβήτης τύπου Ι και ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος. Το πιο σταθερό εύρημα είναι η συσχέτιση μεταξύ της σκλήρυνσης κατά πλάκας και των αλληλόμορφων του MHC  DR15 και DQ6 . Άλλες θέσεις έχουν δείξει μια προστατευτική επίδραση, όπως τα HLA- C554 και HLA- DRB1. Συνολικά, έχει υπολογιστεί ότι οι αλλαγές HLA αντιπροσωπεύουν το 20 και το 60% της γενετικής προδιάθεσης. Οι σύγχρονες μέθοδοι γενετικής έχουν ανακαλύψει τουλάχιστον δώδεκα άλλα γονίδια, εκτός των HLA, που αυξάνουν ελαφρώς την πιθανότητα για ΣΚΠ.

-Λοιμώδεις παράγοντες

Πολλά μικρόβια έχουν προταθεί ως ενοχοποιητικοί παράγοντες για ΣΚΠ, αλλά κανένα δεν έχει επιβεβαιωθεί.

Αποδεικτικά στοιχεία υπέρ της λοιμώδους αιτιολογίας: η παρουσία ολιγοκλωνικών αλυσίδων στον εγκέφαλο και στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό στους περισσότερους ανθρώπους με σκλήρυνση κατά πλάκας, η συσχέτιση πολλών ιών με την ανθρώπινη εγκεφαλομυελίτιδα που προκαλεί απομυελίνωση, καθώς και η εμφάνιση  απομυελίνωσης σε ζώα μετά από κάποια ιογενή λοίμωξη. Οι ερπητοϊοί ενοχοποιούνται. Τα άτομα που δεν έχουν ποτέ προσβληθεί από τον ιό Epstein-Barr διατρέχουν μειωμένο κίνδυνο για ΣΚΠ, ενώ όσοι έχουν μολυνθεί, όπως οι νεαροί ενήλικες βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο από εκείνους που είχαν προσβληθεί στην παιδική ηλικία.  Άλλες ασθένειες που μπορεί να σχετίζονται περιλαμβάνουν την ιλαρά, παρωτίτιδα και ερυθρά.

-Άλλοι παράγοντες

  • Το κάπνισμα έχει αποδειχθεί ότι είναι ένας ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου.
  • Το στρες μπορεί να είναι ένας παράγοντας κινδύνου.
  • Η επαγγελματική έκθεση σε τοξίνες - κυρίως διαλύτες.
  • Εμβολιασμοί.
  • Η διατροφή και η πρόσληψη ορμονών.
  • Το αυξημένο ουρικό οξύ δρα προστατευτικά.

Παθοφυσιολογία της σκλήρυνσης κατά πλάκας

Τα τρία κύρια χαρακτηριστικά της ΣΚΠ είναι ο σχηματισμός βλαβών στο κεντρικό νευρικό σύστημα (που ονομάζονται, επίσης πλάκες), η φλεγμονή και η καταστροφή της μυελίνης των νευρώνων. 

Απομυελίνωση

Το όνομα πολλαπλή σκλήρυνση αναφέρεται στις ουλές του νευρικού συστήματος. Αυτές οι αλλοιώσεις, συνήθως, επηρεάζουν τη λευκή ουσία του οπτικού νεύρου, το στέλεχος του εγκεφάλου, τα βασικά γάγγλια και το νωτιαίο μυελό, ή τη λευκή ουσία κοντά στις πλευρικές κοιλίες. Η λειτουργία ττης λευκής ουσίας είναι να μεταφέρουν τα σήματα. Το περιφερικό νευρικό σύστημα σπάνια εμπλέκεται. Πιο συγκεκριμένα, η ΣΚΠ συνεπάγεται την απώλεια των ολιγοδενδροκυττάρων, που είναι υπεύθυνα για την δημιουργία και τη διατήρηση της μυελίνης - που βοηθά τους νευρώνες να μεταφέρουν ηλεκτρικά σήματα. Αυτό οδηγεί σε μια λέπτυνση ή πλήρη απώλεια της μυελίνης και, όπως προχωρά η ασθένεια, επηρεάζει τους άξονες των νευρώνων. Μια διαδικασία επισκευής, που ονομάζεται επαναμυελίνωση, λαμβάνει χώρα στα αρχικά στάδια της νόσου, αλλά τα ολιγοδενδροκύτταρα δεν είναι σε θέση να αποκαταστήσουν πλήρως το έλυτρο μυελίνης του κυττάρου. Οι επανειλημμένες επιθέσεις οδηγούν σε διαδοχικά λιγότερο αποτελεσματικές επαναμυελινώσεις, μέχρι να σχηματιστούν οι πλάκες. Μια άλλη διαδικασία που εμπλέκεται στη δημιουργία των βλαβών είναι μια ανώμαλη αύξηση στον αριθμό των αστροκυττάρων λόγω της καταστροφής των νευρώνων.

Φλεγμονή

Εκτός από την απομυελίνωση, το άλλο σημάδι της νόσου είναι η φλεγμονή. Η φλεγμονώδης διεργασία προκαλείται από τα Τ κύτταρα, ένα είδος λεμφοκυττάρων που παίζει σημαντικό ρόλο στην άμυνα του οργανισμού που αναγνωρίζουν τη μυελίνη ως ξένο. Στη συνέχεια ενεργοποιεί άλλα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος και προκαλεί απελευθέρωση διαλυτών παραγόντων, όπως οι κυτοκίνες και τα αντισώματα. Περαιτέρω διάσπαση του φραγμού αίματος-εγκεφάλου, με τη σειρά του μπορεί να προκαλέσει μια σειρά από άλλες επιβλαβείς επιδράσεις, όπως οίδημα, ενεργοποίηση των μακροφάγων, και μεγαλύτερη ενεργοποίηση των κυτοκινών και άλλων καταστρεπτικών πρωτεΐνών. Η φλεγμονή μπορεί να μειώσει δυνητικά τη διαβίβαση των πληροφοριών μεταξύ των νευρώνων. Οι διαλυτοί παράγοντες που απελευθερώνονται μπορεί να σταματήσουν τη νευροδιαβίβαση. Αυτοί οι παράγοντες θα μπορούσαν να προκαλέσουν ή να ενισχύσουν την απώλεια της μυελίνης, ή μπορεί να καταστρέψουν τους νευράξονες.

Αιματοεγκεφαλικός φραγμός

Ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός είναι μέρος του τριχοειδούς συστήματος που αποτρέπει την είσοδο των Τ κυττάρων εντός του κεντρικού νευρικού συστήματος. Μπορεί να γίνει διαπερατός σε αυτούς τους τύπους των κυττάρων δευτεροπαθώς σε μια μόλυνση από έναν ιό ή βακτήρια. Τα Τ κύτταρα μπορούν να παραμείνουν παγιδευμένα στο εσωτερικό του εγκεφάλου. Η MRI με γαδολίνιο αναδεικνύει τις βλάβες. 


 

Διάγνωση

Η σκλήρυνση κατά πλάκας, συνήθως διαγιγνώσκεται, με βάση τα σημεία και συμπτώματα, σε συνδυασμό με την υποστήριξη ιατρικής απεικόνισης και τις εργαστηριακές δοκιμές. Μπορεί να είναι δύσκολο να επιβεβαιωθεί, ειδικά πρώιμα, δεδομένου ότι τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να είναι παρόμοια σε άλλα ιατρικά προβλήματα.

Τα κριτήρια McDonald που επικεντρώνονται σε κλινικά, εργαστηριακά και ακτινολογικά στοιχεία των βλαβών σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και σε διαφορετικές περιοχές είναι η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη μέθοδος διάγνωσης. Ενώ τα παραπάνω κριτήρια επιτρέπουν μια μη επεμβατική διάγνωση, ορισμένοι δηλώνουν ότι η μόνη οριστική απόδειξη είναι μία βιοψία όταν ανιχνεύονται βλάβες χαρακτηριστικές της ΣΚΠ.

Κλινική Παρουσίασησυμπληρωματικά δεδομένα που απαιτούνται
* 2 ή περισσότερα επεισόδια (υποτροπές)
* 2 2 ή περισσότερα αντικειμενικά κλινικά σημεία
Δεν υπάρχουν βλάβες; Οι κλινικές ενδείξεις είναι αρκετές (πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία είναι επιθυμητά
* 2 ή περισσότερες επιθέσεις
* 1 αντικειμενικό κλινικό σημείο
MRI
* Ή θετική ΟΣΠ και 2 ή περισσότερες βλάβες στην MRI συμβατές με ΣΚΠ
* Ή περαιτέρω κλινική επίθεση σε διαφορετική τοποθεσία
* 1 επίθεση
* 2 ή περισσότερα αντικειμενικά κλινικά σημεία
Αύξηση βλαβών στο χρόνο, όπως αποδεικνύεται από:
* MRI
* Δεύτερη κλινική επίθεση
* 1 επίθεση
* 1 αντικειμενικό κλινικό σημείο
(μονοσυμπτωματική παρουσίαση)
Η εξέλιξη αποδεικνύεται από:
* MRI
* Ή θετική ΟΣΠ και 2 ή περισσότερες βλάβες στην MRI συμβατές με ΣΚΠ
και
Η εξέλιξη αποδεικνύεται από:
* MRI
* Ή δεύτερη κλινική επίθεση
Ύπουλη νευρολογική εξέλιξη
υποδηλώνει ΣΚΠ
(πρωτογενή προοδευτική σκλήρυνση κατά πλάκας)

Ένα χρόνο εξέλιξη της νόσου 
Δύο από τα ακόλουθα:

a. Θετική μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου (εννέα T2 βλάβες ή τέσσερις ή περισσότερες T2 βλάβες με θετική ΟΣΠ)

b. Θετική νωτιαίου μυελού MRI (δύο εστιακές T2 βλάβες)

c. θετική ΟΣΠ

Κλινικά δεδομένα από μόνα τους μπορεί να είναι επαρκή για τη διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας, αν ένα άτομο έχει ξεχωριστά επεισόδια νευρολογικών συμπτωμάτων χαρακτηριστικά της νόσου. Σε αυτούς που αναζητούν ιατρική βοήθεια μετά από μία μόνο επίθεση, άλλες δοκιμές είναι απαραίτητες για τη διάγνωση.

Τα συνηθέστερα χρησιμοποιούμενα διαγνωστικά εργαλεία είναι η νευροαπεικόνιση, η ανάλυση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΟΣΠ) και τα προκλητά δυναμικά. Η απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού του εγκεφάλου και της σπονδυλικής στήλης μπορεί να δείξουν περιοχές απομυελίνωσης (αλλοιώσεις ή πλάκες). Γαδολίνιο μπορεί να χορηγηθεί ενδοφλεβίως ως σκιαγραφικό μέσο για να τονίσει τις πλάκες. Η ΟΣΠ παρακέντηση μπορεί να παρέχει αποδεικτικά στοιχεία της χρόνιας φλεγμονής στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό έχει δοκιμαστεί για ολιγοκλωνικές ζώνες της IgG με ηλεκτροφόρηση, που είναι δείκτες φλεγμονής και ανεθρίσκονται σε 75-85 % των ατόμων με ΣΚΠ. Η διέγερση του οπτικού νεύρου και των αισθητήριων νεύρων μπορεί να εξεταστεί χρησιμοποιώντας οπτικά και αισθητικά προκλητά δυναμικά.


Υπότυποι σκλήρυνσης κατά πλάκας

-υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα,

-δευτεροπαθής προϊούσα μορφή,

-πρωτοπαθής προοδευτική, και

-προοδευτική υποτροπιάζουσα

Η υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα χαρακτηρίζεται από απρόβλεπτες υποτροπές που ακολουθούνται από περιόδους από μήνες έως χρόνια σχετικής ηρεμίας (ύφεση) και δεν υπάρχουν νέες ενδείξεις της δραστηριότητας της νόσου. Ελλείμματα που προκύπτουν κατά τη διάρκεια επιθέσεων μπορεί είτε να επιλυθούν ή να αφήσουν προβλήματα σε περίπου 40 % των επιθέσεων και είναι πιο συχνά όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ένα άτομο έχει την ασθένεια. Αυτό περιγράφει την αρχική πορεία του 80% των ατόμων με ΣΚΠ.

Όταν δεν παρατηρούνται επιπλοκές αυτό μερικές φορές αναφέρεται ως καλοήθης ΣΚΠ, αν και οι άνθρωποι αυτοί θα αποκτήσουν κάποιο βαθμό αναπηρίας σε μακροπρόθεσμη βάση.

Από την άλλη πλευρά, ο όρος κακοήθης σκλήρυνση κατά πλάκας χρησιμοποιείται για να περιγράψει τους ανθρώπους με σκλήρυνση κατά πλάκας που φθάνουν σε υψηλά επίπεδα αναπηρίας σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Η υποτροπιάζουσα -διαλείπουσα ΣΚΠ αρχίζει συνήθως με ένα κλινικό σύνδρομο. Ένα άτομο έχει μια επίθεση που υποδηλώνει απομυελίνωση , αλλά δεν πληρεί τα κριτήρια για τη σκλήρυνση κατά πλάκας. 30 έως 70 % των ατόμων που αντιμετωπίζουν υποτροπιάζουσα -διαλείπουσα ΣΚΠ αναπτύσουν αργότερα ΣΚΠ.

Η δευτερογενής προϊούσα ΣΚΠ εμφανίζεται σε περίπου 65% των ατόμων με την αρχική υποτροπιάζουσα - διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας, οι οποίοι έχουν τελικά προοδευτική νευρολογική νόσο μεταξύ των επιθέσεων χωρίς περιόδους ύφεσης. Το πιο συχνό χρονικό διάστημα μεταξύ της έναρξης της νόσου και μετατροπής από υποτροπιάζουσα -διαλείπουσα σε δευτερογενή προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση είναι τα 19 έτη.

Ο πρωτοπαθής προοδευτικός υπότυπος εμφανίζεται σε περίπου 10-20 % των ατόμων, χωρίς ύφεση μετά τα αρχικά συμπτώματα και χαρακτηρίζεται από εξέλιξη της αναπηρίας από την έναρξη, με καθόλου ή μόνο περιστασιακές και μικρές, υφέσεις και βελτιώσεις. Η συνήθης ηλικία έναρξης για τον πρωτογενή προοδευτικό υπότυπο είναι μεγαλύτερη από τον υποτροπιάζων- διαλείποντα υπότυπο. Είναι παρόμοια με την ηλικία που η δευτερογενής προϊούσα αρχίζει, συνήθως, στην υποτροπιάζουσα - διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας, περίπου τα 40 έτη.

Η προοδευτική υποτροπιάζουσα ΣΚΠ περιγράφει τα άτομα που, από την έναρξη, έχουν μια σταθερή νευρολογική ύφεση, αλλά και έχουν σαφείς παράλληλες επιθέσεις. Αυτό είναι η λιγότερο συχνή από όλους τους υποτύπους.

Ασυνήθιστα είδη της ΣΚΠ έχουν περιγραφεί. Αυτά περιλαμβάνουν τη νόσο του Devic, την Balo ομόκεντρη σκλήρυνση κατά πλάκας, τη διάχυτη σκλήρυνση Schilder και τη Marburg σκλήρυνση κατά πλάκας. Υπάρχει συζήτηση για το αν είναι παραλλαγές της ΣΚΠ ή διαφορετικές ασθένειες.

Η σκλήρυνση κατά πλάκας συμπεριφέρεται διαφορετικά στα παιδιά και εξελίσσεται αργά. 


Αντιμετώπιση της σκλήρυνσης κατά πλάκας

Αν και δεν υπάρχει καμία γνωστή θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας, αρκετές θεραπείες έχουν αποδειχθεί χρήσιμες.

Οι κύριοι στόχοι της θεραπείας είναι η επάνοδος της λειτουργίας μετά από μια επίθεση, η πρόληψη νέων επιθέσεων και η πρόληψη της αναπηρίας.

Όπως με κάθε ιατρική θεραπεία, τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της ΣΚΠ έχουν πολλές αρνητικές επιπτώσεις. Εναλλακτικές θεραπείες υπάρχουν, επίσης.

Επιθέσεις

Κατά τη διάρκεια των επιθέσεων, η χορήγηση υψηλών δόσεων ενδοφλέβια κορτικοστεροειδών, όπως η μεθυλπρεδνιζολόνη, είναι η συνήθης θεραπεία, με τα από του στόματος κορτικοστεροειδή να έχουν παρόμοιο προφίλ αποτελεσματικότητας και ασφάλειας. Αν και γενικά είναι αποτελεσματικά για την ανακούφιση των συμπτωμάτων, τα κορτικοστεροειδή δεν φαίνεται να έχει σημαντικό αντίκτυπο στη μακροπρόθεσμη ανάκαμψη. Οι σοβαρές επιθέσεις, που δεν ανταποκρίνονται στα κορτικοστεροειδή μπορεί να είναι θεραπεύσιμες με πλασμαφαίρεση.

 

Τροποποιητικές της νόσου θεραπείες

-Υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας

Οκτώ τροποποιητικές της νόσου θεραπείες έχουν εγκριθεί για την υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας: ιντερφερόνη βήτα - 1a, η ιντερφερόνη βήτα - 1b, οξική γλατιραμέρη, μιτοξαντρόνη, natalizumab, fingolimod, teriflunomide και διμεθυλο fumarate. 

Οι ιντερφερόνες και η οξική γλατιραμέρη είναι οι θεραπείες πρώτης γραμμής και είναι περίπου ισοδύναμες, στη μείωση των υποτροπών κατά περίπου 30 %.

Το natalizumab μειώνει το ποσοστό υποτροπής περισσότερο από τους πρώτης γραμμής παράγοντες, ωστόσο, λόγω των δυσμενών παρενεργειών είναι μια δεύτερης γραμμής θεραπεία, αποκλειστικά για εκείνους που δεν ανταποκρίνονται σε άλλες θεραπείες, ή σε αυτούς με σοβαρή νόσο.

Η μιτοξαντρόνη, της οποίας η χρήση περιορίζεται από τις σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, είναι μια τρίτης γραμμής επιλογή για εκείνους που δεν ανταποκρίνονται σε άλλα φάρμακα.

Η θεραπεία σε καλοήθη σκλήρυνση κατά πλάκας με ιντερφερόνες μειώνει την πιθανότητα να προχωρήσει σε κλινική μοερφή σκλήρυνσης κατά πλάκας. Η αποτελεσματικότητα των ιντερφερονών και της οξικής glatiramer σε παιδιά έχει εκτιμηθεί και είναι περίπου ισοδύναμη με εκείνη των ενηλίκων.

Ο ρόλος των νεότερων παραγόντων, όπως της fingolimod, της teriflunomide, και του διμεθυλο fumarate δεν είναι ακόμη απόλυτα σαφείς.

-Προοδευτική σκλήρυνση κατά πλάκας

Καμία θεραπεία δεν έχει αποδειχθεί ότι αλλάζει την πορεία της πρωτοπαθούς προοδευτικής σκλήρυνσης κατά πλάκας και από το 2011 μόνο ένα φάρμακο, η μιτοξαντρόνη, έχει εγκριθεί για τη δευτερογενή προοδευτική σκλήρυνση κατά πλάκας. Σε αυτό τον πληθυσμό κάποια στοιχεία υποστηρίζουν ότι η μιτοξαντρόνη κάνει μέτρια επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου και μείωση των ποσοστών των υποτροπών για πάνω από δύο χρόνια.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες

Οι τροποποιητικές της νόσου θεραπείες έχουν πολλές αρνητικές συνέπειες.

-Από τις πιο συχνές παρενέργειες είναι ερεθισμός στο σημείο της ένεσης για την οξική γλατιραμέρη και τις ιντερφερόνες (μέχρι 90 % με υποδόριες ενέσεις και 33 % με ενδομυϊκές ενέσεις). Λιποδυστροφία λόγω της τοπικής καταστροφής του λιπώδους ιστού, που είναι ατροφία του λιπώδους ιστού, μπορεί να αναπτυχθεί.

-Οι ιντερφερόνες μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα γρίπης.

-Μερικοί άνθρωποι που λαμβάνουν θεραπεία με glatiramer κάνουν αντίδραση με έξαψη, άγχος, σφίξιμο στο στήθος, αίσθημα παλμών της καρδιάς, δύσπνοια, η οποία, συνήθως, διαρκεί λιγότερο από τριάντα λεπτά.  

-Πιο επικίνδυνα, αλλά πολύ λιγότερο συχνά είναι η βλάβη ήπατος από τις ιντερφερόνες, η συστολική δυσλειτουργία (12%), η στειρότητα, και η οξεία μυελογενής λευχαιμία (0,8 % ) από μιτοξαντρόνη.

-Η Fingolimod μπορεί να προκαλέσει υπέρταση και βραδυκαρδία, οίδημα της ωχράς κηλίδας, αυξημένα ηπατικά ένζυμα ή μείωση των επιπέδων λεμφοκυττάρων.

-Η teriflunomide έχει τις εξής παρενέργειες: Πονοκεφάλοι, κόπωση, ναυτία, απώλεια μαλλιών, και πόνος στα άκρα. Υπήρξαν, επίσης, αναφορές ηπατικής ανεπάρκειας και προμυελοκυτταρικής λευχαιμίας με τη χρήση του και είναι επικίνδυνο για την ανάπτυξη του εμβρύου.

-Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες του διμεθυλο fumarate είναι η έξαψη και τα γαστρεντερικά προβλήματα. Ενώ η διμεθυλο fumarate μπορεί να οδηγήσει σε μείωση του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων δεν συμβαίνουν ευκαιριακές λοιμώξεις.

  • Η άσκηση και οι θεραπείες ψυχολογίας και ιδιαίτερα η γνωστική συμπεριφορική προσέγγιση είναι αποτελεσματικά.
  • Εναλλακτικές θεραπείες

Πάνω από το 50 % των ατόμων με ΣΚΠ παίρνουν  βιταμίνη D. Άλλες εναλλακτικές θεραπείες είναι τα διαιτητικά συμπληρώματα, οι τεχνικές χαλάρωσης, όπως η γιόγκα, τα φυτικά φάρμακα (συμπεριλαμβανομένης της ιατρικής κάνναβης), η θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο, η αυτολοίμωξη με αγκυλόστομα, η ρεφλεξολογία και ο βελονισμός.


Πρόγνωση

Η αναμενόμενη μελλοντική πορεία της νόσου εξαρτάται από τον υπότυπο της νόσου, το φύλο, την ηλικία, και τα αρχικά συμπτώματα. Το γυναικείο φύλο, η υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας, η οπτική νευρίτιδα ή τα αισθητικά συμπτώματα κατά την έναρξη, οι λίγες επιθέσεις κατά τα πρώτα έτη και η ιδιαίτερα νεαρή ηλικία κατά την έναρξη συνδέονται με μια καλύτερη πορεία.

Το μέσο προσδόκιμο ζωής είναι τα 30 χρόνια από την έναρξη και είναι 5 έως 10 χρόνια χαμηλότερο από εκείνο των υπόλοιπων ανθρώπων. Σχεδόν το 40 % των ατόμων με ΣΚΠ φτάνει την έβδομη δεκαετία της ζωής. Παρ 'όλα αυτά, τα δύο τρίτα των θανάτων έχουν άμεση σχέση με τις συνέπειες της νόσου. Η αυτοκτονία είναι η πιο συχνή και ακολουθούν  οι λοιμώξεις. Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι μένουν παράλυτοι πριν από το θάνατο, το 90 % είναι σε θέση να περπατάει στα 10 χρόνια από την έναρξη, και το 75 % στa 15 χρόνια. 

Συμπληρώματα διατροφής για όσους έχουν σκλήρυνση κατά πλάκας

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για όσους έχουν πολλαπλή σκλήρυνση

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 11467 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2021 23:53
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ατελεκτασίες πνευμόνων Ατελεκτασίες πνευμόνων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ατελεκτασίες πνευμόνων

    Η ατελεκτασία (έκπτωση πνευμόνων) είναι ένα τμήμα του πνεύμονα που δεν αερίζεται, αλλά κατά τα άλλα είναι φυσιολογικό. Μπορεί να είναι ασυμπτωματικό εύρημα στην ακτινογραφία θώρακος ή σχετιζόμενο με συμπτώματα. Η πνευμονική αιματική ροή στην περιοχή της ατελεκτασίας είναι συνήθως μειωμένη, περιορίζοντας έτσι την αναστόμωση των αγγείων και την υποξία. Η διάγνωση και η θεραπεία κατευθύνονται στη βασική αιτία.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πνευμονικό, Καρδιαγγειακό

    Γενετική: Εξαρτάται από τη βασική κατάσταση, π.χ. κυστική ίνωση, άσθμα, συγγενής καρδιακή νόσος, κλπ.

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    Μικρή ατελεκτασία:

    • Συνήθως ασυμπτωματική
    • Δεν προκαλεί καμιά αλλαγή στην ολική κλινική παρουσία

    Μεγάλη ατελεκτασία:

    • Ταχύπνοια
    • Βήχας
    • Υποξία που ιάται σε μερικές περιπτώσεις σε 24-48 ώρες
    • Αμβλύτητα στην επίκρουση 
    • Απόντες αναπνευστικοί ήχοι, αν έχουν αποκλειστεί οι αεραγωγοί
    • Βρογχική αναπνοή εάν ο αγωγός δεν είναι αποφραγμένο 
    • Μειωμένη έκπτυξη θώρακα
    • Τραχειακή ή προκάρδια μετατόπιση σφυγμού
    • Συριγμός μπορεί να ακουστεί με εστιακή απόφραξη

    ΑΙΤΙΑ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Αυξημένη επιφανειακή τάση κυψελίδων εξαιτίας καρδιογενούς ή μη καρδιογενούς πνευμονικού οιδήματος, πρωτοπαθούς έλλειψης επινεφριδιακού παράγοντα ή λοίμωξης
    • Απορροφητική ατελεκτασία εξαιτίας της απόφραξης αεραγωγού από απόφραξη του αυλού (βλέννα, όγκος, ξένο σώμα), της ανωμαλίας του τοιχώματος του αεραγωγού (οίδημα, όγκος, μαλάκυνση βρόγχων, παραμόρφωση) ή εξωγενούς συμπίεσης του αεραγωγού (καρδιακή, αγγειακή, όγκος, αδενοπάθεια)
    • Συμπίεση του πνεύμονα (λοβώδες εμφύσημα, καρδιομεγαλία, όγκος)
    • Αυξημένη πλευριτική πίεση εξαιτίας υγρού ή αέρα στο υπεζωκοτικό διάστημα (πνευμοθώρακας, έγχυση, εμπύημα, αιμοθώρακας, χυλοθώρακας)
    • Περιορισμός του θωρακικού τοιχώματος εξαιτίας σκελετικής παραμόρφωσης και/ή μυϊκής αδυναμίας (σκολίωση, νευρομυϊκή νόσος, παράλυση φρενικού νεύρου, αναισθησία)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Ποικίλουν με τις καταστάσεις που προκαλούν ατελεκτασία
    • Η ατελεκτασία που ακολουθεί την αναισθησία είναι αυξημένη στους καπνιστές, παχύσαρκα άτομα και άτομα με κοντό, φαρδύ θώρακα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Η ατελεκτασία δεν αποτελεί μία ειδική διάγνωση, αλλά μάλλον ένα αποτέλεσμα νόσων ή διαταραχή στην ανατομία
    • Ακτινογραφικά διαφοροδιαγιγνώσκεται με πνευμονία, συλλογή υγρού υποπλασία πνευμόνων ή όγκο

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Η παθολογία ποικίλει ανάλογα με τα αίτια
    • Αποφρακτική ατελεκτασία - μη αεριζόμενοι πνεύμονες χωρίς φλεγμονή ή διήθηση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    Ακτινογραφία θώρακος:

    • Μπορεί να δείχνει γραμμικές, στρογγυλές ή σφηνοειδείς πυκνώσεις
    • Η ατελεκτασία δεξιού μεσαίου λοβού και η ατελεκτασία γλωσσίδας ασαφοποιεί το ομόπλευρο καρδιακό χείλος
    • Η ατελεκτασία του κατώτερου λοβού θα ασαφοποιεί το διάφραγμα
    • Τα αεροβρογχογραφήματα είναι συνήθως απόντα στην αποφρακτική ατελεκτασία
    • Αποδείξεις για πιθανή συμπίεση αεραγωγού, πλευριτικό υγρό ή αέρα πρέπει να αποκλεισθεί 
    • Διάχυτη μικροατελεκτασία σε ανεπάρκεια επιφανειοδραστικού παράγοντα, μπορεί να οδηγήσει σε εμφάνιση δίκην υάλου σε πολύ έντονα αεροβροχογραφήματα
    • Δομές μεσοθωρακίου και έλξη του διαφράγματος προς την περιοχή της ατελεκτασίας
    • Ο παρακείμενος πνεύμονας μπορεί να εμφανίσει αντισταθμιστική υπερδιαύγαση

    0103 507X rbti 31 03 0347 gf01 en

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Βρογχοσκόπηση για την εκτίμηση της βατότητας του αεραγωγού (βρογχοσκόπηση εφ' όσον η θεραπεία είναι αμφιλεγόμενη με την εξαίρεση του ξένου σώματος ή άλλων δομικών αιτίων 
    • Ηχοκαρδιογράφημα σε καρδιομεγαλία για την εκτίμηση της καρδιακής κατάστασης
    • Αξονική τομογραφία θώρακος ή μαγνητικός συντονισμός για να οπτικοποιηθεί ο αεραγωγός και οι δομές του μεσοθωρακίου
    • Κατάποση βαρίου για την εκτίμηση της αγγειακής συμπίεσης του μεσοθωρακίου
    • Άλλες δοκιμασίες ποικίλουν ανάλογα με την πιθανή αιτία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    Ποικίλει ανάλογα με τη σοβαρότητα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Ποικίλουν ανάλογα με τη σοβαρότητα και τα αίτια της ατελεκτασίας
    • Σιγουρέψτε επαρκή οξυγόνωση και ενυδάτωση
    • Φυσιοθεραπεία θώρακα με επίκρουση και τοποθέτηση σε κατάλληλη θέση. Λάβετε υπόψη επιπρόσθετες θεραπείες, τέτοιες όπως, μάσκα θετικής εισπνευστικής πίεσης 
    • Σπιρομετρία αναπνευστικών ασκήσεων
    • Αερισμός αεραγωγών θετικής πίεσης ή συνεχούς θετικής πίεσης ή συνεχούς θετικής πίεσης σε άτομα με νευρομυϊκή αδυναμία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    Ενθαρρύνετε τη δραστηριότητα, όση κινητοποίηση επιτρέπεται

    ΔΙΑΙΤΑ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    Όχι ειδική δίαιτα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑ

    Ενθαρρύνετε τη δραστηριότητα όσο ενδείκνυται. Καθοδηγήστε στο βασικό αίτιο και τη θεραπεία

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Βρογχοδιασταλτική θεραπεία (β-ανταγωνιστές σε αεροζόλ)
    • Άλλες θεραπείες κατευθυνόμενες στο βασικό αίτιο αντιβιοτικά, αφαίρεση (μετακίνηση) ξένου σώματος, θεραπεία όγκου, θεραπεία καρδιάς, στερεοειδή σε άσθμα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑ

    • Ποικίλει ανάλογα με την αιτία και την κατάσταση του ασθενούς
    • Στην απλή ατελεκτασία, σχετιζόμενη με άσθμα ή λοίμωξη, μηνιαίες επισκέψεις είναι επαρκείς 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Αποφυγή εισπνεόμενου οξυγόνου 100% (το οποίο μπορεί να απορροφηθεί ταχέως προκαλώντας ατελεκτασία)
    • Ξένο σώμα/εισρόφηση, προφυλάξεις
    • Μετεγχειρητική κινητοποίηση και/ή περιστροφή
    • Θεραπείες σε ίδρυμα τέτοιες όπως φυσιοθεραπεία θώρακα και σπιρομετρία αναπνευστικών ασκήσεων, όπως και προληπτικός χειρισμός σε ασθενείς υψηλού κινδύνου

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Λοίμωξη με χρόνια καταστροφή του πνεύμονα είναι σπάνια, αλλά δυστυχώς επιπλοκή 
    • Η ατελεκτασία σπάνια απειλεί τη ζωή και συνήθως λύεται μόνη της 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Λύση με ιατρική θεραπεία
    • Χειρουργική θεραπεία χρειάζεται μόνο για μερικά αίτια, ή εάν έχει επισυμβεί βρογχεκτασία

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Μεγαλύτερος κίνδυνος σε πολύ νέους και πολύ ηλικιωμένους της περιορισμένης κινητικότητας 

    Παιδιατρικό: Συγγενής απόφραξη αεραγωγών λόγω κύστεων μεσοθωρακικών όγκων ή αγγειακών δακτυλίων

    Γηριατρικό: Μερικές φορές σχετίζεται με πρωτοπαθείς και δευτεροπαθείς όγκους πνευμόνων

    ΚΥΗΣΗ

    Η αντιμετώπιση είναι παρόμοια με αυτή της μη εγκύου και ποικίλει ανάλογα με τα αίτια

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Κυκλική ατελεκτασία

    • Κυκλοτερής ατελεκτασία με τη βάση στην πλευρά, στην ακτινογραφία θώρακος με μια τύπου "ουράς κομήτη" πύκνωση αγγείων και αεραγωγών 
    • Περισσότερο συχνή σε ασθενείς με έκθεση σε ασβέστιο
    • Μπορεί να μιμηθεί όγκο αλλά μπορεί συνήθως να διαγνωσθεί οριστικά με απεικονιστικές μελέτες και επομένως να αποφευχθεί το χειρότερο

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Atelectasis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το άσθμα

    Βρογχιολίτιδα

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Μάθετε να αξιολογείτε την ακτινογραφία θώρακος

    Κυστική ίνωση

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Υπέρμετρος οξυγονοθεραπεία

    Προσοχή όταν υπάρχει μεγάλη υπεζωκοτική συλλογή

    Πνευμονική εμβολή

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Βρογχοπνευμονική δυσπλασία

    Βρογχεκτασία

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    www.emedi.gr

     

  • Αρτηριοσκληρυντική καρδιακή νόσος Αρτηριοσκληρυντική καρδιακή νόσος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αρτηριοσκληρυντική καρδιακή νόσο

    Αθηροσκλήρυνση σημαίνει πάχυνση του αρτηριακού τοιχώματος μαζί με απώλεια της ελαστικότητας, που προοδευτικά αποφράσσει τις στεφανιαίες αρτηρίες και τους κλάδους τους. Η πορεία είναι χρόνια, συμβαίνει μετά από πολλά έτη και είναι η πιο συνηθισμένη αιτία καρδιαγγειακής ανεπάρκειας και θανάτου στις ΗΠΑ. Στην ανάπτυξη της αθηροσκλήρυνσης αναμειγνύονται η αυξημένη ολική χοληστερόλη του ορού και οι LDL, όπως επίσης και η πάροδος της ηλικίας και οι ανατομικές αλλαγές.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό

    Γενετική: Η τάση είναι κληρονομική

    Επικρατέστερη ηλικία: Το μέγιστο των κλινικών εκδηλώσεων εμφανίζεται σε άντρες ηλικίας 50-60 ετών και γυναίκες 60-70 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Μπορεί να παραμείνει σιωπηρή κλινικά, ακόμα και σε προχωρημένα στάδια και σε κάποια περιστατικά ισχαιμίας 

    Κλινικές εκδηλώσεις (συμπτώματα):

    • Προκάρδιο θωρακικό άλγος
    • Δύσπνοια προσπάθειας 
    • Ορθόπνοια
    • Παροξυσμική νυχτερινή δύσπνοια
    • Έκτακτες συστολές
    • Μη κανονικός ρυθμός
    • Ταχυκαρδία
    • Συστολικό φύσημα
    • Καρδιακή υπερτροφία

    ΑΙΤΙΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Αθηροσκλήρυνση 
    • Στένωση στεφανιαίων αρτηριών 
    • Εμβολή που στενεύει τα στόμια των στεφανιαίων αρτηριών 
    • Αθηρώματα κάτω από τον έσω χιτώνα σε μεγάλα και μεσαίου μεγέθους αγγεία 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Αυξημένες LDL
    • Ελαττωμένες HDL
    • Αυξημένα τριγλυκερίδια 
    • Διαχωριστική αορτίτιδα
    • Κάπνισμα
    • Οικογενειακό ιστορικό πρώιμης αθηροσκλήρυνσης
    • Παχυσαρκία
    • Υπέρταση
    • Άγχος
    • Καθιστική ζωή
    • Πεπερασμένη ηλικία
    • Άρρεν φύλο
    • Μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες
    • Σακχαρώδης διαβήτης

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Αυξημένα τριγλυκερίδια 
    • Αυξημένη ολική χοληστερόλη
    • Αυξημένες LDL
    • Ελαττωμένες HDL

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Νιτρογλυκερίνη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Μεγάλη στένωση στις στεφανιαίες αρτηρίες 
    • Μικροσκοπικά πλάκες χοληστερόλης στον έσω χιτώνα των στεφανιαίων αγγείων 
    • Ινώδης εκφύλιση υποενδοθηλιακού συνδετικού ιστού του έσω χιτώνα με πλάκα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • ΗΚΓ - πτώση του διαστήματος ST, αρνητικά κύματα Τ
    • Δοκιμασία κόπωσης - θετική

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Δοκιμασία κόπωσης με θάλλιο - θετική
    • Αγγειογραφία - στενωμένες στεφανιαίες αρτηρίες 
    • Ηχοκαρδιογράφημα
    • Δοκιμασίες κόπωσης με ή χωρίς διαφορά (από την κατάσταση ηρεμίας)

    athero01

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής 
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής για οξέα ισχαιμικά σύνδρομα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Πρόληψη της περαιτέρω προόδου της νόσου:

    • Διακοπή του καπνίσματος 
    • Θεραπεία της υπερχοληστερολαιμίας 
    • Αύξηση της HDL (δίαιτα, άσκηση)
    • Έλεγχος της αρτηριακής πίεσης
    • Έγκαιρη και ικανοποιητική θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη
    • Άσκηση
    • Χορήγηση ασπιρίνης προφυλακτικά
    • Μείωση του άγχους
    • Διαιτητικές αλλαγές
    • Απώλεια βάρους

    Θεραπεία επιπλοκών:

    • Π.χ. στηθάγχη, έμφραγμα μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια, εγκεφαλικό επεισόδιο, περιφερική αρτηριακή απόφραξη, κλπ.

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της κλινικής στεφανιαίας νόσου και να χρησιμεύσει για θεραπευτικό μέτρο

    ΔΙΑΙΤΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Μειωμένο λίπος (ολική πρόσληψη 20-30 gr λίπους την ημέρα)
    • Δίαιτα απώλειας βάρους εάν είναι πρόβλημα η παχυσαρκία
    • Αύξηση διαλυτών ινών 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Ασπιρίνη, μία ταμπλέτα των 325 mg την ημέρα εκτός αν αντενδείκνυται
    • Διακοπή καπνίσματος

    Ελάττωση της χοληστερόλης (είναι διαθέσιμα διάφορα διαιτητικά προγράμματα):

    • Χολεστυραμίνη ή colestipol (τμήματα του χολικού οξέος) 12-32 gm από το στόμα σε 2-4 διαιρεμένες ημερήσιες δόσεις
    • Νικοτινικό οξύ 2-6 gm την ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις (μπορεί να βοηθήσει, αλλά οι παρενέργειες περιορίζουν τη χρήση του)
    • Gemifibrozil 600 mg 2 φορές την ημέρα
    • Producol 500 mg 2 φορές την ημέρα
    • Αναστολείς της HMG-CoA ρεβουκτάσης (lovastatin) 20-80 mg την ημέρα.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΝΟΣΟ

    Παρακολουθείστε τα επίπεδα χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων αλλά προληπτικά προγράμματα (απώλεια βάρους, διακοπή καπνίσματος)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Έμφραγμα μυοκαρδίου
    • Κοιλιακή μαρμαρυγή
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Θάνατος
    • Στηθάγχη
    • Αιφνίδιος θάνατος από ανακοπή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΡΤΗΡΙΟΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Ευνοϊκή με προφύλαξη. Πολλοί παράγοντες κινδύνου μπορούν να τροποποιηθούν 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπέρταση 
    • Παχυσαρκία
    • Διαβήτης 
    • Υπερχοληστερολαιμία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα προληπτικά μέτρα μπορούν να ξεκινήσουν νωρίς (σωστή θρέψη, άσκηση, έλεγχος βάρους, προγράμματα αποφυγής του καπνίσματος κλπ)

    Γηριατρικό: Μεγαλύτερη επίπτωση σ' αυτή την ηλικιακή ομάδα

    ΚΥΗΣΗ

    Πρακτικά δεν υφίσταται σε έγκυες γυναίκες 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    600x400 heart illustration xray 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Προστατευτείτε από τη στεφανιαία νόσο

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Έλεγχος της ισορροπίας του ανοσοποιητικού συστήματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Ελέγξτε αν κινδυνεύετε από καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό

    Η νόσος Alzheimer και η στεφανιαία νόσος έχουν την ίδια αιτία

    Μη αποφρακτική νόσος των στεφανιαίων αρτηριών

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Το ΤΙΜΙ τεστ για την πρόγνωση των οξέων στεφανιαίων συνδρόμων

    Προειδοποιητικά σημάδια του εμφράγματος

    Τι είναι ο αθηρωματικός δείκτης

    Κολπική μαρμαρυγή

    Τα χλαμύδια υπεύθυνα για τη στεφανιαία νόσο

    Αθηροσκλήρωση

    Βαλβιδοπάθειες

    Αν έχετε αυξημένο ουρικό οξύ

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Bypass

    Οξεία απόφραξη μιας αρτηρίας άκρου

    www.emedi.gr

     

  • Σιγκέλλωση Σιγκέλλωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σιγκέλλωση

    Η σιγκέλλωση είναι μια λοίμωξη των εντέρων που προκαλείται από το βακτήριο Shigella.

    Τα συμπτώματα, γενικά, ξεκινούν μία έως δύο ημέρες μετά την έκθεση και περιλαμβάνουν διάρροια, πυρετό, κοιλιακό άλγος και αίσθηση της ανάγκης για αφόδευση, ακόμη και όταν το έντερο είναι άδειο.

    Η διάρροια μπορεί να είναι αιματηρή.

    Τα συμπτώματα, συνήθως, διαρκούν πέντε έως επτά ημέρες και μπορεί να χρειαστούν αρκετοί μήνες για να επανέλθουν πλήρως οι συνήθειες του εντέρου.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν αντιδραστική αρθρίτιδα, σήψη, επιληπτικές κρίσεις και αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο.

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από τέσσερις συγκεκριμένους τύπους Shigella. Αυτά τα βακτήρια, συνήθως, εξαπλώνονται με έκθεση σε μολυσμένα κόπρανα. Αυτό μπορεί να συμβεί μέσω μολυσμένων τροφίμων, νερού ή χεριών ή μέσω σεξουαλικής επαφής.

    Η μόλυνση μπορεί να εξαπλωθεί από μύγες ή κατά την αλλαγή πάνας.

    Η διάγνωση γίνεται με καλλιέργεια κοπράνων.

    Ο κίνδυνος μόλυνσης μπορεί να μειωθεί με το σωστό πλύσιμο των χεριών.

    Δεν υπάρχει εμβόλιο.

    Η σιγκέλλωση, συνήθως, υποχωρεί χωρίς ειδική θεραπεία.

    Συνιστώνται επαρκή υγρά από το στόμα και ανάπαυση.

    Το υποσαλικυλικό βισμούθιο μπορεί να βοηθήσει στα συμπτώματα.

    Ωστόσο, δεν συνιστώνται φάρμακα που σταματούν τη διάρροια, όπως η λοπεραμίδη.

    Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά, αλλά η αντίσταση είναι συχνή. Τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται, συνήθως, περιλαμβάνουν την σιπροφλοξασίνη και την αζιθρομυκίνη.

    Σε παγκόσμιο επίπεδο, η σιγκέλλωση εμφανίζεται σε τουλάχιστον 80 εκατομμύρια ανθρώπους και έχει ως αποτέλεσμα περίπου 700.000 θανάτους ετησίως. Οι περισσότερες περιπτώσεις συμβαίνουν στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Τα μικρά παιδιά επηρεάζονται συχνότερα. Ενδέχεται να εμφανιστούν κρούσματα νόσου σε χώρους φύλαξης παιδιών και σχολεία. Είναι, επίσης, σχετικά κοινό στους ταξιδιώτες.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να κυμαίνονται από ήπια κοιλιακή δυσφορία έως δυσεντερία που χαρακτηρίζεται από κράμπες, διάρροια, πυρετό, αίμα στα κόπρανα και πύον ή βλέννα στα κόπρανα. Ο χρόνος έναρξης είναι 12 έως 96 ώρες, μετά την έκθεση και η νόσος διαρκεί 5 έως 7 ημέρες. Οι λοιμώξεις σχετίζονται με έλκος του βλεννογόνου, αιμορραγία από το ορθό και αφυδάτωση.

    Η αντιδραστική αρθρίτιδα και το αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο είναι πιθανά επακόλουθα μετά από τη σιγκέλλωση.

    Το πιο συνηθισμένο νευρολογικό σύμπτωμα είναι οι επιληπτικές κρίσεις.

    ΑΙΤΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Βακτήρια:

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από βακτηριακή λοίμωξη με Shigella, βακτήριο, που είναι γενετικά παρόμοιο με το E. coli.

    Υπάρχουν τρεις οροομάδες και ένας ορότυπος Shigella:

    • Shigella flexneri
    • Shigella boydii
    • Shigella dysenteriae και
    • Shigella sonnei (ορότυπος)

    Η πιθανότητα μόλυνσης από οποιοδήποτε στέλεχος του Shigella ποικίλλει σε όλο τον κόσμο. Για παράδειγμα, η S. sonnei είναι πιο συνηθισμένη στις ΗΠΑ, ενώ η S. dysenteriae και η S. boydii είναι σπάνια στις ΗΠΑ.

    ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η Shigella μεταδίδεται μέσω της στοματικής οδού από άτομα που έχουν προσβληθεί από την ασθένεια, ανεξάρτητα από το εάν παρουσιάζουν συμπτώματα. Οι χρόνιοι φορείς των βακτηρίων αυτών είναι σπάνιοι. Εκτός από τον άνθρωπο, τα βακτήρια μπορούν, επίσης, να μολύνουν τα ζώα. 

    Κατά την κατάποση, τα βακτήρια περνούν μέσω του γαστρεντερικού σωλήνα μέχρι να φτάσουν στο λεπτό έντερο. Εκεί αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται μέχρι να φτάσουν στο παχύ έντερο. Στο παχύ έντερο, τα βακτήρια προκαλούν κυτταρικό τραυματισμό μέσω δύο κύριων μηχανισμών: άμεση εισβολή στα επιθηλιακά κύτταρα στο παχύ έντερο και παραγωγή εντεροτοξίνης 1 και εντεροτοξίνης 2. Σε αντίθεση με άλλα βακτήρια, η Shigella δεν καταστρέφεται από το γαστρικό οξύ στο στομάχι. Ως αποτέλεσμα, χρειάζονται μόνο 10 έως 200 κύτταρα για να προκαλέσουν μόλυνση. Αυτή η μολυσματική δόση είναι πολύ  μικρότερη από εκείνη άλλων ειδών βακτηρίων (π.χ. χολέρα, που προκαλείται από το βακτήριο Vibrio cholerae κι έχει μολυσματική δόση 108 έως 1011 κυττάρων). 

    294501

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η διάγνωση της σιγκέλλωσης γίνεται με την απομόνωση του οργανισμού από καλλιέργειες δειγμάτων κοπράνων. Τα είδη Shigella είναι αρνητικά για κινητικότητα και γενικά δεν είναι ζυμωτές λακτόζης, αλλά η S. sonnei μπορεί να ζυμώσει τη λακτόζη. Συνήθως, δεν παράγουν στοιχεία από υδατάνθρακες (με εξαίρεση ορισμένα στελέχη της S. flexneri) και τείνουν να είναι γενικά βιοχημικά αδρανή. Η Shigella, επίσης, να είναι αρνητική στην υδρόλυση ουρίας. Μπορεί να γίνει ανίχνευση και με PCR.

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Μπορούν να προληφθεί με καλό πλύσιμο των χεριών πριν από το χειρισμό των τροφίμων και καλό μαγείρεμα των τροφών. Η σωστή προσωπική υγιεινή και η υγιεινή των τροφίμων είναι τα πιο καλά μέτρα για τη σιγκέλλωση.

    ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Προς το παρόν, δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο για τη σιγκέλλωση. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η θεραπεία συνίσταται, κυρίως, στην αντικατάσταση υγρών και ηλεκτρολυτών που χάνονται λόγω διάρροιας. Η αντικατάσταση υγρών από το στόμα είναι ικανοποιητική για τους περισσότερους ανθρώπους, αλλά, μερικοί μπορεί να χρειαστεί να λάβουν υγρά ενδοφλεβίως.

    Τα αντιδιαρροϊκά φάρμακα μπορεί να παρατείνουν τη λοίμωξη και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται.

    ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Τα αντιβιοτικά πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις ή σε ορισμένους πληθυσμούς με ήπια συμπτώματα (ηλικιωμένοι, ανοσοκατεσταλμένοι, εργαζόμενοι στη βιομηχανία τροφίμων, εργαζόμενοι στη φροντίδα παιδιών). Για τη διάρροια που σχετίζεται με τη σιγκέλλωση, τα αντιβιοτικά μειώνουν τη διάρκεια της λοίμωξης, αλλά πρέπει να αποφεύγονται σε ήπιες περιπτώσεις, επειδή πολλά στελέχη της σιγκέλλας γίνονται ανθεκτικά στα κοινά αντιβιοτικά. Επιπλέον, τα αποτελεσματικά φάρμακα δεν υπάρχουν σε αναπτυσσόμενες χώρες. 

    Οι αντιδιαρροϊκοί παράγοντες μπορεί να επιδεινώσουν την ασθένεια και πρέπει να αποφεύγονται.

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ασθένεια υποχωρεί εντός τεσσάρων έως οκτώ ημερών χωρίς αντιβιοτικά. Οι σοβαρές λοιμώξεις μπορεί να διαρκέσουν τρεις έως έξι εβδομάδες.

    Τα αντιβιοτικά, όπως η τριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη και η σιπροφλοξασίνη μπορεί να χορηγηθούν όταν το άτομο είναι πολύ νεαρό ή πολύ ηλικιωμένο, όταν η ασθένεια είναι σοβαρή ή όταν ο κίνδυνος της λοίμωξης για εξάπλωση είναι υψηλός. Επιπρόσθετα, η αμπικιλλίνη (αλλά όχι η αμοξικιλλίνη) ήταν αποτελεσματική στη θεραπεία αυτής της νόσου στο παρελθόν, αλλά τώρα η πρώτη επιλογή φαρμάκου είναι η pivmecillinam.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    shiga 1000x565

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Οξεία διάρροια

    Οζώδες ερύθημα

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το άσθμα Χρήσιμες πληροφορίες για το άσθμα

    Άσθμα

    Το άσθμα είναι μια διαταραχή του τραχειοβρογχικού δέντρου που χαρακτηρίζεται από ήπιο έως σοβαρό εμπόδιο στους αεραγωγούς.

    Τα συμπτώματα ποικίλουν από βήχα έως δύσπνοια και είναι γενικά επεισοδιακά ή παροξυσμικά αλλά μπορεί να είναι επίμονα.

    Το κλινικό διαφοροδιαγνωστικό σημείο είναι ο συριγμός, αλλά ο βήχας μπορεί να είναι το προεξάρχον σύμπτωμα.

    Συνήθως, διαγιγνώσκεται λανθασμένα ως "υποτροπιάζουσα πνευμονία" ή "χρόνια βρογχίτιδα".

    • Οξέα συμπτώματα - χαρακτηρίζονται από στένωση των μεγάλων και μικρών αεραγωγών λόγω του σπασμού των λείων βρογχικών μυών, οιδήματος και φλεγμονής του βρογχικού βλεννογόνου και της παραγωγής βλέννας
    • Εμφανίζεται σ' ένα "σκηνικό" στο οποίο το άσθμα είναι πιθανό, αλλά και άλλες καταστάσεις έχουν εξαιρεθεί

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πνευμονικό

    Γενετική: Μη γνωστό οικογενειακό πρότυπο, αν και υπάρχει οικογενειακή συσχέτιση αντιδραστικής αναπνευστικής νόσου, ατοπικής δερματίτιδας και αλλεργικής ρινίτιδας

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • 50% των περιπτώσεων είναι παιδιά κάτω των 10 ετών 
    • Νεαροί ενήλικες (16-40 ετών), αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Παιδιά κάτω των 10 ετών: Άρρεν > Θήλυ
    • Εφηβεία: Θήλυ = Άρρεν
    • Νεαροί ενήλικες: Θήλυ > Άρρεν

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Ποικιλία στη μορφή των συμπτωμάτων. Παροξυσμικά, συνεχή, μη φυσιολογικές πνευμονικές δοκιμασίες χωρίς συμπτώματα

    • Συριγμός 
    • Βήχας
    • Περιοδικότητα συμπτωμάτων 
    • Παράταση εκπνοής 
    • Υπερηχηρότητα (υπερήχηση)
    • Ελαττωμένοι αναπνευστικοί ήχοι
    • Νυχτερινά επεισόδια
    • Παράδοξος σφυγμός
    • Κυάνωση
    • Ταχυκαρδία
    • Χρήση επικουρικών αναπνευστικών μυών 
    • Επιπέδωση διαφράγματος
    • Ρινικοί πολύποδες. Βρίσκονται στην κυστική ίνωση και σε υπερευαισθησία στην ασπιρίνη
    • Στο άσθμα δεν ανευρίσκεται πληκτροδακτυλία
    • Η ανάπτυξη είναι συνήθως φυσιολογική

    ΑΙΤΙΑ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Αλλεργικοί παράγοντες:

    • Γύρη μεταφερόμενη από τον αέρα
    • Μύκητες
    • Σκόνη σπιτιού (άκαρι)
    • Πιτυρώδη λέπια από τρίχες ή φτερά ζώων
    • Πουπουλένια μαξιλάρια

    Άλλοι παράγοντες:

    • Καπνός και άλλοι παράγοντες μόλυνσης
    • Λοιμώξεις κυρίως ιογενείς
    • Ασπιρίνη, τρυγικά
    • Άσκηση
    • Κολπίτιδες (παραρρινοκολπίτιδες)
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Ύπνος (μέγιστη εκπνευστική ροή συχνά χαμηλότερη στις 4 π.μ.)
    • Τρέχουσες έρευνες στοχεύουν σε φλεγμονώδη αντίδραση (συμπεριλαμβανομένης μη φυσιολογικής απελευθέρωσης χημικών διαβιβαστών, ηωσινόφιλων χημειοτακτικών παραγόντων, ουδετερόφιλου χημειοτακτικού παράγοντα και άλλων)

    Asthma Be Cured 1024x1024

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    • Θετικό οικογενειακό ιστορικό
    • Ιογενείς λοιμώξεις κατώτερου αναπνευστικού κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΘΜΑΤΟΣ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    • Εισπνοή ξένου σώματος
    • Υποτροπιάζουσα πνευμονική εμβολή
    • Ιογενείς αναπνευστικές λοιμώξεις (ψευδομεμβρανώδης λαρυγγίτιδα, βρογχιολίτιδα)
    • Επιγλωττίτιδα
    • Κυστική ίνωση
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Χρόνια αποφρακτική πνευμονική νόσος 
    • Πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία
    • Βρογχοπνευμονική ασπεργίλλωση
    • Φυματίωση
    • Σύνδρομο υπεραερισμού
    • Πρόπτωση μιτροειδούς βαλβίδας
    • Βήχας από συνήθεια

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    • Φυσιολογικό CBC
    • Ηωσινόφιλα ρινός 
    • Ανοσοσφαιρίνες 
    1. Έλεγχος για ανοσοανεπάρκεια
    2. Αυξημένη IgE στην αλλεργική βρογοπνευμονική ασπεργίλλωση
    • Αέρια αίματος σε ασθματική κατάσταση (οξύ βαρύ άσθμα)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    • Υπερπλασία λείων μυϊκών ινών 
    • Οίδημα βλεννογόνου
    • Παχυμένη βασική μεμβράνη
    • Φλεγμονώδης αντίδραση
    • Υπερδιογκωμένοι πνεύμονες (υπερδιαύγαση)
    • Βλεννώδη βύσματα
    • Βρογχεκτασία δεν ανευρίσκεται παρά μόνο σε συσχέτιση με αλλεργική βρογοπνευμονική ασπεργίλλωση
    • Αυξημένη αντίσταση αεραγωγών 
    • Ελαττωμένα ποσοστά ροής αέρα 
    • Διάσταση αερισμού - διάχυσης

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    • Παρακολούθηση στο σπίτι της μέγιστης ροής - αναφέρετε εάν πέσει κάτω από το 70% του μέσου όρου
    • Δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας. Αντιστρεπτή απόφραξη αεραγωγού 
    • Αλλεργικές δοκιμασίες
    • Μantoux μια φορά το χρόνο
    • Δοκιμασία ανοχής άσκησης 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Ακτινογραφία θώρακος:

    • Υπεραερισμός (υπερδιαύγαση)
    • Ατελεκτασία 
    • Διαφυγή αέρος 

    Normal Lung vs Asthmatic Lung

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    • Βρογχοσκόπηση: Σπάνια ενδείκνυται
    • Σπιρομετρία: ελαττωμένο FEV1 (Βίαια εισπνεόμενος όγκος σε 1 sec)
    • Ακτινογραφία θώρακος: κάντε τουλάχιστον μία, αλλά όχι απαραιτήτως με κάθε υποτροπή (επιδείνωση/κρίση)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής 
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής σε βρογχόσπασμο που δεν ανακουφίζεται με β-αγωνιστές και στεροειδή

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    • Ελαχιστοποιήστε τους ερεθιστικούς παράγοντες
    • Η πληροφόρηση είναι βασική 
    • Κατάλληλη προφυλακτική θεραπεία με αντιφλεγμονώδη, όπως cromolyn, εισπνεόμενα στερεοειδή
    • Αυξημένοι β-αγωνιστές ως απάντηση στα συμπτώματα
    • Σκεφτείτε απευαισθητοποίηση

    Τα κάτωθι ΔΕΝ συνιστώνται:

    • Μεγάλες ποσότητες υγρών 
    • Αναπνευστικές ασκήσεις
    • IPPB - διαλείπουσα αναπνοή θετικής πίεσης 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Η πρώιμη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία διευκολύνει την χωρίς περιορισμό δραστηριότητα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Πέντε κυρίως κατηγορίες φαρμάκων χρησιμοποιούνται:

    • Χρωμογλυκικό (νάτριο) lomudal και nedocromil
    • Στεροειδή (βεκλομεθαζόνη - Becotide - πρεδιζόνη κ.λ.π.)
    • β-αγωνιστές (τερβουταλίνη, αλβουτερολή, κ.λ.π.
    • Μεθυλξανθίνες (θεοφυλλίνη)
    • Αντιχολινεργικά (ατροπίνη βρωμιούχο ιπρατρόπιο)

    Ήπιο άσθμα: σύντομος συριγμός μία ή δύο φορές την εβδομάδα

    • Διαλείπουσα χρήση β-αγωνιστών (δοσιμετρικό αεροσόλ και αεροθάλαμο με βαλβίδα)
    • β-αγωνιστές από το στόμα ή θεοφυλλίνη μπορεί να ληφθούν υπ' όψη, αλλά έχουν περισσότερες παρενέργειες

    Μέτριο άσθμα: εβδομαδιαία συμπτώματα, που επηρεάζουν τον ύπνο ή την άσκηση, σποραδικές ER επισκέψεις PEFR 60-80% του προβλεπόμενου

    • Συνηθισμένο πρόγραμμα συντήρηση
    • Cromolyn (χρωμολίνη) τέσσερις φορές ημερησίως ή nedocromil δύο φορές την ημέρα
    • Σκεφτείτε στεροειδή εισπνεόμενα (διπροπιονική βεκλομεθαζόνη 400 mg/ημέρα)
    • Εάν δεν ελέγχεται με μέτρια δόση εισπνεόμενων στερεοειδών (600 mg/ημέρα) σκεφτείτε αύξηση ή βραδείας αποδέσμευσης ξανθίνες από το στόμα ή εισπνεόμενο βρωμιούχο ιπρατρόπιο
    • Θεραπεύστε τις κρίσεις με εισπνεόμενους β-αγωνιστές και ώσεις στερεοειδών 

    Σοβαρό άσθμα: Συχνά συμπτώματα που επηρεάζουν τη δραστηριότητα, νυχτερινά συμπτώματα, συχνές νοσηλείες, PEFR < 60% του προβλεπόμενου, χωρίς να επηρεάζουν την ανάπτυξη ή την εξέλιξη

    • Cromolyn όπως παραπάνω
    • Εισπνεόμενα στεροειδή: μερικοί ασθενείς μπορεί να χρειάζονται παρ' ημέρα στεροειδή από το στόμα
    • Η θεοφυλλίνη είναι συχνά χρήσιμη κυρίως για τα νυχτερινά συμπτώματα, θεραπευτικά επίπεδα 10-20 mg/ml

    Οξεία επιδείνωση:

    • Εισπνεόμενοι β-αγωνιστές (αλβουτερόλη) για αναστροφή της απόφραξης των αεραγωγών 
    • Ψάξτε για αυξημένο έργο αναπνοής, σύνδρομο διαφυγής αέρος, ατελεκτασία
    • Βραχεία θεραπεία με στεροειδή 2 mg/Kg από το στόμα κάθε πρωί για 5-7 ημέρες
    • Αμινοφυλλίνη ενδοφλέβια προσθέτει μόνο τοξικότητα
    • Παρακολούθηση για μια τουλάχιστον ώρα

    Σύστηματα χορήγησης:

    • Παιδιά κάτω των δύο ετών - νεφελοποιητές ή δοσιμετρικό αεροσόλ και αεροθάλαμο με βαλβίδα και μάσκες 
    • Παιδιά από 2-4 ετών δοσιμετρικό σε αεροσόλ και αεροθάλαμο με βαλβίδα
    • Παιδιά από 5 ετών δοσιμετρικό σε αεροσόλ ή εισπνεόμενα σε σκόνη

    Ενδονοσοκομειακή νοσηλεία:

    • Ενδοφλέβια στεροειδή: solumedrol 2 mg/Kg δόση εφόδου και στη συνέχεια 1 mg/Kg ενδοφλεβίως κάθε 6 ώρες
    • Συχνά β-αγωνιστές: αερολύματα
    • Αμινοφυλλίνη ενδοφλέβια στάγδην αν δεν ανταποκρίνονται καλά
    • Σπάνια: ισοπροτερενόλη ή τερβουταλίνη ΕΦ, μηχανική αναπνοή

    Αντενδείξεις:

    • Ηρεμιστικά βλεννολυτικά
    • Αντιβιοτικά συνήθως δεν χρειάζονται
    • Αποφύγετε τους β-αγωνιστές 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Η ερυθρομυκίνη και η σιπροφλοξασίνη μειώνουν την κάθαρση της θεοφυλλίνη και μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα κατά 15-20%

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    • Κετοτιφαίνιο
    • Η1 - ανταγωνιστές 
    • ΤΑΟ - Τρολεαντομυκίνη
    • Μεθοτρεξάτη 
    • IVIG - ανοσοσφαιρίνες ενδοφλεβίως 
    • Φλουροσεμίδη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΣΘΜΑ

    • Αναπνευστικές δοκιμασίες στο σπίτι. Μέτρηση μέγιστης εκπνευστικής ροής στο σπίτι με φορητό μετρητή
    • pH και αέρια αρτηριακού αίματος
    • Οξυμετρία
    • Ηλεκτρολύτες

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΣΘΜΑΤΟΣ

    Είναι ουσιώδης η ταυτόχρονη θεραπεία:

    • Κατανοείστε τα φάρμακα, εισπνοές, νεφελοποιητές, μετρητές μέγιστης ροής
    • Παρακολούθηση συμπτωμάτων, μέγιστης ροής 
    • Προκαθορισμένο σχέδιο δράσης για τις υποτροπές
    • Γραπτές οδηγίες 
    • Ερευνήστε και ελέγξτε τους εκλυτικούς παράγοντες (παράγοντες μόλυνσης, άσκησης, άκαρι σκόνης σπιτιού μύκητες, πιτυρώδη λέπια από τρίχες ή φτερά ζώων) εάν είναι σοβαροί 
    • Ετήσιος εμβολιασμός για αιμόφιλο
    • Αποφύγετε την ασπιρίνη
    • Αποφύγετε θειώδη και ταρτραζίνη (προσθετικά φαγητών)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αναπνευστική ανεπάρκεια - μηχανική αναπνοή 
    • Ατελεκτασία σε 25% των ενδονοσοκομειακών ασθενών 
    • Χαλαρή παράλυση μετά από επιδείνωση (αυτοπεριοριζόμενη) 
    • Θάνατος 
    • Σύνδρομο διαφυγής αέρα (πνευμοθώρακας)
    • Σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης)
    • Επηρεασμένος μεταβολισμός θεοφυλλίνης

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Εξαιρετική με προσοχή στη γενική υγεία και χρήση φαρμάκων για έλεγχο των συμπτωμάτων 
    • Λιγότερο από το 50% των παιδιών με άσθμα συνεχίζουν να έχουν μετά το πέρας της σχολικής ηλικίας 
    • Ο κίνδυνος θνησιμότητας αυξάνει με:
    1. Περισσότερες από 3 το χρόνο εισαγωγές σε θάλαμο εντατικής νοσηλείας 
    2. Νυχτερινά συμπτώματα
    3. Ιστορικό εισαγωγής στη μονάδα εντατικής θεραπείας
    4. Μηχανικός αερισμός
    5. Περισσότερες από 2 νοσηλείες το χρόνο
    6. Εξάρτηση από στερεοειδή (συστηματική χρήση)
    7. Ιστορικό συγκοπής με άσθμα
    • Τα ποσοστά θνησιμότητας αυξάνουν 
    • Αν η ανταπόκριση στη θεραπεία είναι φτωχή ανασκοπείστε τη διάγνωση και τη συμμόρφωση του ασθενούς, πριν προσθέσετε περισσότερο ισχυρή θεραπεία

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Οισοφαγίτιδα από αναγωγή
    • Κολπίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 50% των νέων περιστατικών ασθμάτων εμφανίζονται σε παιδιά κάτω των 10 ετών 

    Γηριατρικό: Είναι ασύνηθες να συμβούν επεισόδια για πρώτη φορά σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    ΚΥΗΣΗ

    • Περίπου το 50% των ασθματικών ασθενών δεν έχουν αλλαγές, 20% φαίνεται να βελτιώνονται και 25% έχουν χειρότερα συμπτώματα
    • Αποφυγή stress
    • Αποφυγή φαρμάκων που αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    650x350 asthma overview slideshow 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ασκαρίδες εντέρου

    Βρογχιολίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία βρογχίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Τα ζώα προστατεύουν από τις αλλεργίες

    Οι καλύτερες θεραπείες για τις αλλεργίες

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόπολη

    Βρογχικό άσθμα και κάνναβη

    Αναπνεύστε ελεύθερα

    Όλα όσα απαιτούνται για να καταπολεμήσετε το άσθμα

    Μάθετε να αξιολογείτε την ακτινογραφία θώρακος

    Σύνδρομο Pickwick

    Κυάνωση

    Πνευμονική Υπέρταση

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Οι καλύτερες εξετάσεις για το αναπνευστικό σας

    Η υπνική άπνοια είναι επικίνδυνη

    Οι ειδικές κάλτσες για τους κιρσούς κάνουν και για το ροχαλητό

    Αεροπορικά ταξίδια και υπνική άπνοια

    Συμβουλές για να παίρνετε τον καλύτερο ύπνο

    Τι να κάνετε για να μην νιώθετε υπνηλία

    Tι να κάνετε για το ροχαλητό

    Σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας στον ύπνο

    Σταματήστε να ροχαλίζετε με τη βοήθεια του κινητού

    Πολύποδες της μύτης

    Διατροφή για όσους έχουν χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Χειρουργική της παχυσαρκίας

    Μεγαλακρία

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Πνευμονική Υπέρταση

    Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών

    Ναρκοληψία

    Α1 αντιθρυψίνη

    Το μπρόκολο είναι φάρμακο για τους πνεύμονες

    Νέα φάρμακα κατά της ΧΑΠ

    Διατροφή για τις αναπνευστικές παθήσεις

    Αέρια αρτηριακού αίματος

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Μυστικά για τα παλμικά οξύμετρα

    Υπέρμετρος οξυγονοθεραπεία

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια

    Τι είναι ο συριγμός

    Με κομμένη την ανάσα

    Τα συνοδά νοσήματα της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας

    Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Συνδυασμός βρογχοδιασταλτικών στη ΧΑΠ

    Οξυγονοθεραπεία

    www.emedi.gr

  • Ασκαρίδες εντέρου Ασκαρίδες εντέρου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ασκαρίδες εντέρου

    Οι εντερικές ασκαρίδες (νηματώδεις) έχουν ώριμες μορφές οι οποίες μολύνουν τον εντερικό σωλήνα του ανθρώπου. Σκώληκες σε στάδιο προνύμφης μπορεί να υπάρχουν και σε άλλα σημεία του σώματος. Εκτός από την Trichinella Spiralis, η οποία είναι εγκυστωμένη στους μυς, αυγά και/ή προνύμφες μπορεί να απομονωθούν από τον εντερικό αυλό.

    • Νηματώδεις σκώληκες που παρασιτούν στον εντερικό σωλήνα του ανθρώπου
    1. Enteroblus vermicularis (οξύουρος)
    2. Trichuris trichiura (τριχοκέφαλος ο τριχίουρος)
    3. Άσκαρις η σκωληκοειδής (μεγάλος νηματώδης σκώληκας του ανθρώπου)
    4. Νεκάτωρ ο Αμερικανός (νηματέλμινθες)
    5. Αγκυλόστομα το δωδεκαδακτυλικό (νηματέλμινθες)
    6. Strongyloides stercoralis
    7. Trichinella spiralis (τριχίνωση)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Καρδιαγγειακό, Πνεύμονες, Νευρικό, Νεφρά/Ουροποιητικό, Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες. Τα κρούσματα οξυουρίασης είναι πιο συχνά στα παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Πνευμονική προσβολή

    • Πυρετός
    • Βήχας
    • Αιμόφυρτα πτύελα
    • Συριγμός
    • Ρόγχοι
    • Δύσπνοια
    • Οπισθοστερνικός πόνος
    • Πνευμονικές πυκνώσεις
    • Ηωσινοφιλία
    • Κνίδωση
    • Άσθμα
    • Αγγειονευρωτικό οίδημα
    • Εγκέφαλος, νεφρά, οφθαλμοί, σπονδυλική στήλη κ.λ.π. (σπάνια)

    Εντερική προσβολή

    • Μπορεί να είναι ασυμπτωματική (λίγες περιπτώσεις)
    • Κοιλιακός πόνος (συνήθως διάχυτος)
    • Σπασμοί/κωλικοί εντέρου 
    • Διάρροια
    • Σπανίως έμετοι
    • Μερικές φορές δυσκοιλιότητα

    Προσβολή μυών και άλλων ιστών (τριχίνωση)

    • Μυαλγίες 
    • Πυρετός 
    • Οίδημα και σπασμός
    • Περικογχικό και οίδημα προσώπου
    • Φωτοφοβία
    • Ιδρώτες 
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Αδυναμία ή ατονία
    • Αιμορραγίες κάτω από τον επιπεφυκότα, στον αμφιβληστροειδή και τα νύχια
    • Εξανθήματα και μυρμηκίαση 
    • Εγκεφαλίτιδα, μυοκαρδίτιδα, νεφρίτιδα
    • Πνευμονία, μηνιγγίτιδα, νευροπάθεια

    ΑΙΤΙΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Κατάποση ώριμων αυγών από τρόφιμα ή ποτά που έχουν μολυνθεί με κόπρανα
    • Είσοδο προνυμφών στο δέρμα (νηματοσκώληκες)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Έλλειψη καθαριότητας
    • Ανεπαρκή μέτρα υγιεινής
    • Μόλυνση του εδάφους από ανθρώπινα κόπρανα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Σε περίπτωση πνευμονικής ακαρίασης με ηωσινοφιλία - διαφοροδιάγνωση από άσθμα, σύνδρομο Loffler, η ηωσινοφιλική πνευμονία, συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, νόσο Hodgkin και άλλες παρασιτικές ασθένειες (τροπικη πνευμονική ηωσινοφιλία, τοξοκαρίαση, στρογγυλοείδωση, παραγονιμίαση, λοίμωξη από νηματοσκώληκες)
    • Λοίμωξη του ΓΕΣ από σκώληκες - διαφοροδιάγνωση από άλλα αίτια που προκαλούν παγκρεατίτιδα, εκκολπωματίτιδα, δωδεκαδακτυλίτιδα, οισοφαγίτιδα, χολοκυστίτιδα 

    fd8b0f77d767f1f6640afba6916ff67c XL

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Βασίζεται στην χαρακτηριστική εικόνα των αυγών ή των προνυμφών στα κόπρανα ή των ώριμων σκωλήκων εάν έχουν αποβληθεί με τα κόπρανα
    • Εντύπωμα των οξύουρων σε ταινία σελοτέιπ
    • Ηωσινοφιλία
    • Προνύμφες στα πτύελα ή απεικόνιση των ώριμων σκωλήκων σε ακτινολογικό έλεγχο (όχι συχνό)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Τα χαρακτηριστικά αυγά/σκώληκες

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Οι ορολογικές δοκιμασίες δεν βοηθάνε

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Εξέταση κοπράνων 
    • Εντύπωμα σε ταινία σελοτέιπ

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    Εξωτερικός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Τίποτε άλλο εκτός από την χορήγηση φαρμάκων για την εκρίζωση των σκωλήκων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΣΚΑΡΙΔΕΣ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Αποφύγετε τρόφιμα, νερό και επαφή με χώματα μολυσμένα από κόπρανα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Enteroblus vermicularis (οξύουρος) - μεβενδαζόλη σε εφ΄άπαξ δόση 100 mg ή παμοϊκό πυραντέλιο μια δόση 11 mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr) επανάληψη μετά 2 βδομάδες (οι δοσολογίες αφορούν τους ενήλικες και τα παιδιά)
    • Trichuris trichiura - μεβενδαζόλη 100 mg δύο φορές την ημέρα για 3 ημέρες ή Αλβενδαζόλη εφ' άπαξ δόση 400 mg (όλες οι δοσολογίες αφορούν ενήλικες και παιδιά. 
    • Άσκαρις η σκωληκοειδής (μεγάλος νηματώδης σκώληκας του ανθρώπου) - μεβενδαζόλη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 3 ημέρες ή παμοϊκό πυραντέλιο εφ' άπαξ δόση 11  mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr).
    • Νεκάτωρ ο Αμερικανός (νηματέλμινθες) -  μεβενδαζόλη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 3 ημέρες ή παμοϊκό πυραντέλιο εφ' άπαξ δόση 11  mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr) για 3 ημέρες.
    • Αγκυλόστομα το δωδεκαδακτυλικό (νηματέλμινθες) - παμοϊκό πυραντέλιο εφ' άπαξ δόση 11  mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr) ή μεβενδαζόλη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 3 ημέρες
    • Trichinella spiralis (τριχίνωση) -  μεβενδαζόλη 200-400 mg 3 φορές την ημέρα, μετά 400-500 mg 3 φορές την ημέρα για 10 ημέρες μαζί με στεροειδή σε βαρειά περιστατικά
    • Strongyloides stercoralis - θειοβενδαμιζόλη 50 mg/kg/ημέρα σε 2 δόσεις (μέγιστη δόση 3 gr την ημέρα) για 2 ημέρες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΣΚΑΡΙΔΕΣ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Επανεξέταση των κοπράνων σε 2 εβδομάδες και εάν είναι αναγκαίο επανάληψη της θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Εξασφάλιση συνθήκων καθαριότητας και υγιεινής

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Έμεση σκωλήκων 
    • Χολαγγειΐτιδα - μετακίνηση στον κοινό χοληδόχο πόρο 
    • Παγκρεατίτιδα - μετακίνηση στον παγκρεατικό πόρο
    • Σκωληκοειδίτιδα - μετακίνηση στην σκωληκοειδή απόφυση
    • Εκκολπωματίτιδα - μετακίνηση σε εκκολπώματα
    • Ηπατικό απόστημα
    • Εντερική απόφραξη
    • Συστροφή εντέρου 
    • Εγκολεασμός 
    • Διάτρηση εντέρου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Σε ήπιες ή ενδιάμεσης βαρύτητας λοιμώξεις είναι καλή. Η ασκαριδίαση θα πρέπει πάντοτε να θεραπεύεται γιατί υπάρχει ο κίνδυνος της μετακίνησης των σκωλήκων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Προσβάλλει όλες τις ηλικίες

    Παιδιατρικό: Τα παιδιά μολύνονται συχνότερα

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις παρασιτώσεις  

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις παρασιτώσεις 

    Ascariasis 732x549 thumbnail

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εντερικά παράσιτα

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Τροπική ηωσινοφιλία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σκόρδα

    www.emedi.gr