Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013 17:26

Σκλήρυνση κατά πλάκας

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(11 ψήφοι)

H σκλήρυνση κατά πλάκας θεωρείται ο κύριος εκπρόσωπος των απομυελινωτικών παθήσεων

Η σκλήρυνση κατά πλάκας, ICD - 10 G35,  είναι μια φλεγμονώδης νόσος στην οποία έχουν καταστραφεί τα μονωτικά καλύμματα των νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό. Η βλάβη αυτή διαταράσσει την ικανότητα των τμημάτων του νευρικού συστήματος για να επικοινωνούν, με αποτέλεσμα ένα ευρύ φάσμα σημείων και συμπτωμάτων, όπως σωματικά, πνευματικά, και μερικές φορές ψυχιατρικά προβλήματα. Η σκλήρυνση κατά πλάκας έχει πολλές φορές νέα συμπτώματα, είτε συμβαίνει με επιθέσεις (υποτροπιάζουσα μορφή) ή επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου (προοδευτική μορφή). Μεταξύ των επιθέσεων, μπορεί να μην υπάρχουν συμπτώματα, ωστόσο, μόνιμα νευρολογικά προβλήματα εμφανίζονται, συχνά, ειδικά, καθώς, προχωρά η ασθένεια.

Αν και η αιτία δεν είναι σαφής, ο υποκείμενος μηχανισμός πιστεύεται ότι είναι είτε η καταστροφή από το ανοσοποιητικό σύστημα ή η ανεπάρκεια των κυττάρων που παράγουν μυελίνη. Προτεινόμενες αιτίες είναι γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως λοιμώξεις.

Δεν υπάρχει καμία γνωστή θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας. Οι θεραπείες προσπαθούν να βελτιώσουν τη λειτουργία μετά την επίθεση και την πρόληψη νέων επιθέσεων.

Καλή πρόγνωση έχουν οι γυναίκες, εκείνοι που αναπτύσσουν την ασθένεια νωρίς στη ζωή, άτομα με υποτροπιάζουσα πορεία, και εκείνοι που εμφάνισαν αρχικά λίγες επιθέσεις. Το προσδόκιμο ζωής είναι 5 έως 10 χρόνια χαμηλότερο από εκείνο του γενικού πληθυσμού.

Από το 2008 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι πλήττονται σε παγκόσμιο επίπεδο από ΣΚΠ με ποσοστά που κυμαίνονται ευρέως σε διάφορες περιοχές του κόσμου και ανάμεσα σε διαφορετικούς πληθυσμούς.

Η νόσος αρχίζει συνήθως μεταξύ των ηλικιών 20 και 50 και είναι δύο φορές πιο συχνή στις γυναίκες.


Κύρια συμπτώματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας

Ένα άτομο με ΣΚΠ μπορεί να έχει σχεδόν οποιαδήποτε νευρολογικό σύμπτωμα ή σημείο. Τα αυτόνομα,  οπτικά, κινητικά, και αισθητηριακά προβλήματα είναι τα πιο συχνά. Τα συγκεκριμένα συμπτώματα καθορίζονται από τις περιοχές των βλαβών εντός του νευρικού συστήματος, και μπορεί να περιλαμβάνουν απώλεια της ευαισθησίας ή αλλαγές στην αίσθηση, όπως,μυι αιμωδίες, μυρμήγκιασμα, μυϊκή αδυναμία, πολύ έντονα αντανακλαστικά, μυϊκούς σπασμούς, ή δυσκολία στην κίνηση, δυσκολίες με το συντονισμό και την ισορροπία (αταξία), προβλήματα με την ομιλία ή την κατάποση, προβλήματα όρασης (νυσταγμός, οπτική νευρίτιδα ή διπλωπία), αίσθημα κόπωσης, οξύ ή χρόνιο πόνο, και δυσλειτουργία της ουροδόχου κύστεως και του εντέρου, μεταξύ άλλων. Διαταραχές σκέψης και συναισθηματικά προβλήματα, όπως κατάθλιψη ή ασταθής διάθεση είναι, επίσης, συχνά.

Το φαινόμενο Uhthoff, επιδείνωση των συμπτωμάτων που οφείλονται στην έκθεση σε υψηλότερες από το συνηθισμένο θερμοκρασίες, και το σημείο Lhermitte, που είναι μια ηλεκτρική αίσθηση που επεκτείνεται κάτω από την πλάτη κατά την κάμψη του αυχένα, είναι ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ΣΚΠ. Βασικός δείκτης μέτρησης της αναπηρίας και της σοβαρότητας της νόσου είναι η κλίμακα expanded disability status scale (EDSS) για εκτίμηση ανικανότητας.

Η κατάσταση αρχίζει στο 85% των περιπτώσεων ως ένα κλινικό σύνδρομο με 45 % να έχει κινητικά ή αισθητηριακά προβλήματα, το 20% οπτική νευρίτιδα, και το 10 % δυσλειτουργία του στελέχους, ενώ το υπόλοιπο 25 % έχει περισσότερες από μία διαταραχές.

Η πορεία των συμπτωμάτων εμφανίζεται με δύο βασικά μοντέλα που αρχικά εμφανίζονται είτε ως επεισόδια αιφνίδιας επιδείνωσης που διαρκούν από λίγες ημέρες έως και μήνες (που ονομάζονται υποτροπές, εξάρσεις, κρίσεις, επιθέσεις, ή flare-ups) και στη συνέχεια παρατηρείται βελτίωση (85 % των περιπτώσεων) ή ως μια σταδιακή επιδείνωση με την πάροδο του χρόνου, χωρίς περιόδους ανάκαμψης (10-15 % των περιπτώσεων). Ένας συνδυασμός αυτών των δύο μοντέλων μπορεί να συμβεί, επίσης, ή η νόσος να αρχίσει με μια υποτροπιάζουσα και διαλείπουσα πορεία που στη συνέχεια γίνεται προοδευτική. Οι υποτροπές δεν είναι συνήθως προβλέψιμες και συμβαίνουν χωρίς προειδοποίηση. Οι παροξύνσεις, σπάνια, συμβαίνουν συχνότερα από δύο φορές ανά έτος. Μερικές υποτροπές, ωστόσο, εμφανίζονται συχνότερα κατά τη διάρκεια της άνοιξης και του καλοκαιριού. Ομοίως, ιογενείς λοιμώξεις, όπως το κοινό κρυολόγημα, η γρίπη, η γαστρεντερίτιδα μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο υποτροπών. Το στρες μπορεί, επίσης, να προκαλέσει μια επίθεση. Η εγκυμοσύνη θεωρείται ότι μειώνει τον κίνδυνο υποτροπής, ωστόσο, κατά τους πρώτους μήνες μετά τον τοκετό, ο κίνδυνος αυξάνεται. Συνολικά, η εγκυμοσύνη δεν φαίνεται να επηρεάζει τη μακροπρόθεσμη αναπηρία. Πολλά γεγονότα δεν έχουν βρεθεί ότι επηρεάζουν τα ποσοστά υποτροπής, όπως ο εμβολιασμός, ο θηλασμός, το φυσικό τραύμα και το φαινόμενο Uhthoff.

 


Αιτίες

Η αιτία της ΣΚΠ είναι άγνωστη. Ωστόσο, πιστεύεται ότι συμβαίνει ως αποτέλεσμα συνδυασμού περιβαλλοντικών παραγόντων, όπως μολυσματικών παραγόντων και γενετικών. 

-Γεωγραφική κατανομή

Η ΣΚΠ είναι πιο συχνή σε άτομα που ζουν πιο μακριά από τον ισημερινό, αν και υπάρχουν εξαιρέσεις. Η ΣΚΠ είναι πιο συχνή σε βόρειες Ευρωπαϊκές περιοχές. Η μειωμένη έκθεση στον ήλιο με αποτέλεσμα την μειωμένη παραγωγή βιταμίνης D έχει, επίσης, ενοχοποιηθεί. Η σχέση μεταξύ της εποχής της γέννησης και της ΣΚΠ ενισχύει αυτή την υπόθεση, με λιγότερα άτομα που έχουν γεννηθεί στο βόρειο ημισφαίριο το Νοέμβριο σε σύγκριση με το Μάιο να επηρεάζονται αργότερα. Περιβαλλοντικοί παράγοντες μπορεί να παίζουν ρόλο κατά την παιδική ηλικία.

-Γενετικοί παράγοντες

Αλλαγές HLA στην περιοχή του χρωμοσώματος 6 αυξάνουν την πιθανότητα για ΣΚΠ. Εάν και οι δύο γονείς έχουν ΣΚΠ ο κίνδυνος στα παιδιά είναι 10 φορές μεγαλύτερος από εκείνο του γενικού πληθυσμού. Η ΣΚΠ είναι, επίσης, πιο κοινή σε ορισμένες εθνικές ομάδες από ό, τι άλλες. 

Συγκεκριμένα γονίδια που έχουν συνδεθεί με τη ΣΚΠ περιλαμβάνουν το ανθρώπινο αντιγόνο λευκοκυττάρων (HLA ), στο χρωμόσωμα 6, που είναι το μείζον σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας (MHC). Αλλαγές στην περιοχή HLA σχετίζονται με ευαισθησία. Η ίδια περιοχή έχει ενοχοποιηθεί για την ανάπτυξη άλλων αυτοάνοσων ασθενειών, όπως ο διαβήτης τύπου Ι και ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος. Το πιο σταθερό εύρημα είναι η συσχέτιση μεταξύ της σκλήρυνσης κατά πλάκας και των αλληλόμορφων του MHC  DR15 και DQ6 . Άλλες θέσεις έχουν δείξει μια προστατευτική επίδραση, όπως τα HLA- C554 και HLA- DRB1. Συνολικά, έχει υπολογιστεί ότι οι αλλαγές HLA αντιπροσωπεύουν το 20 και το 60% της γενετικής προδιάθεσης. Οι σύγχρονες μέθοδοι γενετικής έχουν ανακαλύψει τουλάχιστον δώδεκα άλλα γονίδια, εκτός των HLA, που αυξάνουν ελαφρώς την πιθανότητα για ΣΚΠ.

-Λοιμώδεις παράγοντες

Πολλά μικρόβια έχουν προταθεί ως ενοχοποιητικοί παράγοντες για ΣΚΠ, αλλά κανένα δεν έχει επιβεβαιωθεί.

Αποδεικτικά στοιχεία υπέρ της λοιμώδους αιτιολογίας: η παρουσία ολιγοκλωνικών αλυσίδων στον εγκέφαλο και στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό στους περισσότερους ανθρώπους με σκλήρυνση κατά πλάκας, η συσχέτιση πολλών ιών με την ανθρώπινη εγκεφαλομυελίτιδα που προκαλεί απομυελίνωση, καθώς και η εμφάνιση  απομυελίνωσης σε ζώα μετά από κάποια ιογενή λοίμωξη. Οι ερπητοϊοί ενοχοποιούνται. Τα άτομα που δεν έχουν ποτέ προσβληθεί από τον ιό Epstein-Barr διατρέχουν μειωμένο κίνδυνο για ΣΚΠ, ενώ όσοι έχουν μολυνθεί, όπως οι νεαροί ενήλικες βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο από εκείνους που είχαν προσβληθεί στην παιδική ηλικία.  Άλλες ασθένειες που μπορεί να σχετίζονται περιλαμβάνουν την ιλαρά, παρωτίτιδα και ερυθρά.

-Άλλοι παράγοντες

  • Το κάπνισμα έχει αποδειχθεί ότι είναι ένας ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου.
  • Το στρες μπορεί να είναι ένας παράγοντας κινδύνου.
  • Η επαγγελματική έκθεση σε τοξίνες - κυρίως διαλύτες.
  • Εμβολιασμοί.
  • Η διατροφή και η πρόσληψη ορμονών.
  • Το αυξημένο ουρικό οξύ δρα προστατευτικά.

Παθοφυσιολογία της σκλήρυνσης κατά πλάκας

Τα τρία κύρια χαρακτηριστικά της ΣΚΠ είναι ο σχηματισμός βλαβών στο κεντρικό νευρικό σύστημα (που ονομάζονται, επίσης πλάκες), η φλεγμονή και η καταστροφή της μυελίνης των νευρώνων. 

Απομυελίνωση

Το όνομα πολλαπλή σκλήρυνση αναφέρεται στις ουλές του νευρικού συστήματος. Αυτές οι αλλοιώσεις, συνήθως, επηρεάζουν τη λευκή ουσία του οπτικού νεύρου, το στέλεχος του εγκεφάλου, τα βασικά γάγγλια και το νωτιαίο μυελό, ή τη λευκή ουσία κοντά στις πλευρικές κοιλίες. Η λειτουργία ττης λευκής ουσίας είναι να μεταφέρουν τα σήματα. Το περιφερικό νευρικό σύστημα σπάνια εμπλέκεται. Πιο συγκεκριμένα, η ΣΚΠ συνεπάγεται την απώλεια των ολιγοδενδροκυττάρων, που είναι υπεύθυνα για την δημιουργία και τη διατήρηση της μυελίνης - που βοηθά τους νευρώνες να μεταφέρουν ηλεκτρικά σήματα. Αυτό οδηγεί σε μια λέπτυνση ή πλήρη απώλεια της μυελίνης και, όπως προχωρά η ασθένεια, επηρεάζει τους άξονες των νευρώνων. Μια διαδικασία επισκευής, που ονομάζεται επαναμυελίνωση, λαμβάνει χώρα στα αρχικά στάδια της νόσου, αλλά τα ολιγοδενδροκύτταρα δεν είναι σε θέση να αποκαταστήσουν πλήρως το έλυτρο μυελίνης του κυττάρου. Οι επανειλημμένες επιθέσεις οδηγούν σε διαδοχικά λιγότερο αποτελεσματικές επαναμυελινώσεις, μέχρι να σχηματιστούν οι πλάκες. Μια άλλη διαδικασία που εμπλέκεται στη δημιουργία των βλαβών είναι μια ανώμαλη αύξηση στον αριθμό των αστροκυττάρων λόγω της καταστροφής των νευρώνων.

Φλεγμονή

Εκτός από την απομυελίνωση, το άλλο σημάδι της νόσου είναι η φλεγμονή. Η φλεγμονώδης διεργασία προκαλείται από τα Τ κύτταρα, ένα είδος λεμφοκυττάρων που παίζει σημαντικό ρόλο στην άμυνα του οργανισμού που αναγνωρίζουν τη μυελίνη ως ξένο. Στη συνέχεια ενεργοποιεί άλλα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος και προκαλεί απελευθέρωση διαλυτών παραγόντων, όπως οι κυτοκίνες και τα αντισώματα. Περαιτέρω διάσπαση του φραγμού αίματος-εγκεφάλου, με τη σειρά του μπορεί να προκαλέσει μια σειρά από άλλες επιβλαβείς επιδράσεις, όπως οίδημα, ενεργοποίηση των μακροφάγων, και μεγαλύτερη ενεργοποίηση των κυτοκινών και άλλων καταστρεπτικών πρωτεΐνών. Η φλεγμονή μπορεί να μειώσει δυνητικά τη διαβίβαση των πληροφοριών μεταξύ των νευρώνων. Οι διαλυτοί παράγοντες που απελευθερώνονται μπορεί να σταματήσουν τη νευροδιαβίβαση. Αυτοί οι παράγοντες θα μπορούσαν να προκαλέσουν ή να ενισχύσουν την απώλεια της μυελίνης, ή μπορεί να καταστρέψουν τους νευράξονες.

Αιματοεγκεφαλικός φραγμός

Ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός είναι μέρος του τριχοειδούς συστήματος που αποτρέπει την είσοδο των Τ κυττάρων εντός του κεντρικού νευρικού συστήματος. Μπορεί να γίνει διαπερατός σε αυτούς τους τύπους των κυττάρων δευτεροπαθώς σε μια μόλυνση από έναν ιό ή βακτήρια. Τα Τ κύτταρα μπορούν να παραμείνουν παγιδευμένα στο εσωτερικό του εγκεφάλου. Η MRI με γαδολίνιο αναδεικνύει τις βλάβες. 


 

Διάγνωση

Η σκλήρυνση κατά πλάκας, συνήθως διαγιγνώσκεται, με βάση τα σημεία και συμπτώματα, σε συνδυασμό με την υποστήριξη ιατρικής απεικόνισης και τις εργαστηριακές δοκιμές. Μπορεί να είναι δύσκολο να επιβεβαιωθεί, ειδικά πρώιμα, δεδομένου ότι τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να είναι παρόμοια σε άλλα ιατρικά προβλήματα.

Τα κριτήρια McDonald που επικεντρώνονται σε κλινικά, εργαστηριακά και ακτινολογικά στοιχεία των βλαβών σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και σε διαφορετικές περιοχές είναι η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη μέθοδος διάγνωσης. Ενώ τα παραπάνω κριτήρια επιτρέπουν μια μη επεμβατική διάγνωση, ορισμένοι δηλώνουν ότι η μόνη οριστική απόδειξη είναι μία βιοψία όταν ανιχνεύονται βλάβες χαρακτηριστικές της ΣΚΠ.

Κλινική Παρουσίασησυμπληρωματικά δεδομένα που απαιτούνται
* 2 ή περισσότερα επεισόδια (υποτροπές)
* 2 2 ή περισσότερα αντικειμενικά κλινικά σημεία
Δεν υπάρχουν βλάβες; Οι κλινικές ενδείξεις είναι αρκετές (πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία είναι επιθυμητά
* 2 ή περισσότερες επιθέσεις
* 1 αντικειμενικό κλινικό σημείο
MRI
* Ή θετική ΟΣΠ και 2 ή περισσότερες βλάβες στην MRI συμβατές με ΣΚΠ
* Ή περαιτέρω κλινική επίθεση σε διαφορετική τοποθεσία
* 1 επίθεση
* 2 ή περισσότερα αντικειμενικά κλινικά σημεία
Αύξηση βλαβών στο χρόνο, όπως αποδεικνύεται από:
* MRI
* Δεύτερη κλινική επίθεση
* 1 επίθεση
* 1 αντικειμενικό κλινικό σημείο
(μονοσυμπτωματική παρουσίαση)
Η εξέλιξη αποδεικνύεται από:
* MRI
* Ή θετική ΟΣΠ και 2 ή περισσότερες βλάβες στην MRI συμβατές με ΣΚΠ
και
Η εξέλιξη αποδεικνύεται από:
* MRI
* Ή δεύτερη κλινική επίθεση
Ύπουλη νευρολογική εξέλιξη
υποδηλώνει ΣΚΠ
(πρωτογενή προοδευτική σκλήρυνση κατά πλάκας)

Ένα χρόνο εξέλιξη της νόσου 
Δύο από τα ακόλουθα:

a. Θετική μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου (εννέα T2 βλάβες ή τέσσερις ή περισσότερες T2 βλάβες με θετική ΟΣΠ)

b. Θετική νωτιαίου μυελού MRI (δύο εστιακές T2 βλάβες)

c. θετική ΟΣΠ

Κλινικά δεδομένα από μόνα τους μπορεί να είναι επαρκή για τη διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας, αν ένα άτομο έχει ξεχωριστά επεισόδια νευρολογικών συμπτωμάτων χαρακτηριστικά της νόσου. Σε αυτούς που αναζητούν ιατρική βοήθεια μετά από μία μόνο επίθεση, άλλες δοκιμές είναι απαραίτητες για τη διάγνωση.

Τα συνηθέστερα χρησιμοποιούμενα διαγνωστικά εργαλεία είναι η νευροαπεικόνιση, η ανάλυση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΟΣΠ) και τα προκλητά δυναμικά. Η απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού του εγκεφάλου και της σπονδυλικής στήλης μπορεί να δείξουν περιοχές απομυελίνωσης (αλλοιώσεις ή πλάκες). Γαδολίνιο μπορεί να χορηγηθεί ενδοφλεβίως ως σκιαγραφικό μέσο για να τονίσει τις πλάκες. Η ΟΣΠ παρακέντηση μπορεί να παρέχει αποδεικτικά στοιχεία της χρόνιας φλεγμονής στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό έχει δοκιμαστεί για ολιγοκλωνικές ζώνες της IgG με ηλεκτροφόρηση, που είναι δείκτες φλεγμονής και ανεθρίσκονται σε 75-85 % των ατόμων με ΣΚΠ. Η διέγερση του οπτικού νεύρου και των αισθητήριων νεύρων μπορεί να εξεταστεί χρησιμοποιώντας οπτικά και αισθητικά προκλητά δυναμικά.


Υπότυποι σκλήρυνσης κατά πλάκας

-υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα,

-δευτεροπαθής προϊούσα μορφή,

-πρωτοπαθής προοδευτική, και

-προοδευτική υποτροπιάζουσα

Η υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα χαρακτηρίζεται από απρόβλεπτες υποτροπές που ακολουθούνται από περιόδους από μήνες έως χρόνια σχετικής ηρεμίας (ύφεση) και δεν υπάρχουν νέες ενδείξεις της δραστηριότητας της νόσου. Ελλείμματα που προκύπτουν κατά τη διάρκεια επιθέσεων μπορεί είτε να επιλυθούν ή να αφήσουν προβλήματα σε περίπου 40 % των επιθέσεων και είναι πιο συχνά όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ένα άτομο έχει την ασθένεια. Αυτό περιγράφει την αρχική πορεία του 80% των ατόμων με ΣΚΠ.

Όταν δεν παρατηρούνται επιπλοκές αυτό μερικές φορές αναφέρεται ως καλοήθης ΣΚΠ, αν και οι άνθρωποι αυτοί θα αποκτήσουν κάποιο βαθμό αναπηρίας σε μακροπρόθεσμη βάση.

Από την άλλη πλευρά, ο όρος κακοήθης σκλήρυνση κατά πλάκας χρησιμοποιείται για να περιγράψει τους ανθρώπους με σκλήρυνση κατά πλάκας που φθάνουν σε υψηλά επίπεδα αναπηρίας σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Η υποτροπιάζουσα -διαλείπουσα ΣΚΠ αρχίζει συνήθως με ένα κλινικό σύνδρομο. Ένα άτομο έχει μια επίθεση που υποδηλώνει απομυελίνωση , αλλά δεν πληρεί τα κριτήρια για τη σκλήρυνση κατά πλάκας. 30 έως 70 % των ατόμων που αντιμετωπίζουν υποτροπιάζουσα -διαλείπουσα ΣΚΠ αναπτύσουν αργότερα ΣΚΠ.

Η δευτερογενής προϊούσα ΣΚΠ εμφανίζεται σε περίπου 65% των ατόμων με την αρχική υποτροπιάζουσα - διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας, οι οποίοι έχουν τελικά προοδευτική νευρολογική νόσο μεταξύ των επιθέσεων χωρίς περιόδους ύφεσης. Το πιο συχνό χρονικό διάστημα μεταξύ της έναρξης της νόσου και μετατροπής από υποτροπιάζουσα -διαλείπουσα σε δευτερογενή προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση είναι τα 19 έτη.

Ο πρωτοπαθής προοδευτικός υπότυπος εμφανίζεται σε περίπου 10-20 % των ατόμων, χωρίς ύφεση μετά τα αρχικά συμπτώματα και χαρακτηρίζεται από εξέλιξη της αναπηρίας από την έναρξη, με καθόλου ή μόνο περιστασιακές και μικρές, υφέσεις και βελτιώσεις. Η συνήθης ηλικία έναρξης για τον πρωτογενή προοδευτικό υπότυπο είναι μεγαλύτερη από τον υποτροπιάζων- διαλείποντα υπότυπο. Είναι παρόμοια με την ηλικία που η δευτερογενής προϊούσα αρχίζει, συνήθως, στην υποτροπιάζουσα - διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας, περίπου τα 40 έτη.

Η προοδευτική υποτροπιάζουσα ΣΚΠ περιγράφει τα άτομα που, από την έναρξη, έχουν μια σταθερή νευρολογική ύφεση, αλλά και έχουν σαφείς παράλληλες επιθέσεις. Αυτό είναι η λιγότερο συχνή από όλους τους υποτύπους.

Ασυνήθιστα είδη της ΣΚΠ έχουν περιγραφεί. Αυτά περιλαμβάνουν τη νόσο του Devic, την Balo ομόκεντρη σκλήρυνση κατά πλάκας, τη διάχυτη σκλήρυνση Schilder και τη Marburg σκλήρυνση κατά πλάκας. Υπάρχει συζήτηση για το αν είναι παραλλαγές της ΣΚΠ ή διαφορετικές ασθένειες.

Η σκλήρυνση κατά πλάκας συμπεριφέρεται διαφορετικά στα παιδιά και εξελίσσεται αργά. 


Αντιμετώπιση της σκλήρυνσης κατά πλάκας

Αν και δεν υπάρχει καμία γνωστή θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας, αρκετές θεραπείες έχουν αποδειχθεί χρήσιμες.

Οι κύριοι στόχοι της θεραπείας είναι η επάνοδος της λειτουργίας μετά από μια επίθεση, η πρόληψη νέων επιθέσεων και η πρόληψη της αναπηρίας.

Όπως με κάθε ιατρική θεραπεία, τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της ΣΚΠ έχουν πολλές αρνητικές επιπτώσεις. Εναλλακτικές θεραπείες υπάρχουν, επίσης.

Επιθέσεις

Κατά τη διάρκεια των επιθέσεων, η χορήγηση υψηλών δόσεων ενδοφλέβια κορτικοστεροειδών, όπως η μεθυλπρεδνιζολόνη, είναι η συνήθης θεραπεία, με τα από του στόματος κορτικοστεροειδή να έχουν παρόμοιο προφίλ αποτελεσματικότητας και ασφάλειας. Αν και γενικά είναι αποτελεσματικά για την ανακούφιση των συμπτωμάτων, τα κορτικοστεροειδή δεν φαίνεται να έχει σημαντικό αντίκτυπο στη μακροπρόθεσμη ανάκαμψη. Οι σοβαρές επιθέσεις, που δεν ανταποκρίνονται στα κορτικοστεροειδή μπορεί να είναι θεραπεύσιμες με πλασμαφαίρεση.

 

Τροποποιητικές της νόσου θεραπείες

-Υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας

Οκτώ τροποποιητικές της νόσου θεραπείες έχουν εγκριθεί για την υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας: ιντερφερόνη βήτα - 1a, η ιντερφερόνη βήτα - 1b, οξική γλατιραμέρη, μιτοξαντρόνη, natalizumab, fingolimod, teriflunomide και διμεθυλο fumarate. 

Οι ιντερφερόνες και η οξική γλατιραμέρη είναι οι θεραπείες πρώτης γραμμής και είναι περίπου ισοδύναμες, στη μείωση των υποτροπών κατά περίπου 30 %.

Το natalizumab μειώνει το ποσοστό υποτροπής περισσότερο από τους πρώτης γραμμής παράγοντες, ωστόσο, λόγω των δυσμενών παρενεργειών είναι μια δεύτερης γραμμής θεραπεία, αποκλειστικά για εκείνους που δεν ανταποκρίνονται σε άλλες θεραπείες, ή σε αυτούς με σοβαρή νόσο.

Η μιτοξαντρόνη, της οποίας η χρήση περιορίζεται από τις σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, είναι μια τρίτης γραμμής επιλογή για εκείνους που δεν ανταποκρίνονται σε άλλα φάρμακα.

Η θεραπεία σε καλοήθη σκλήρυνση κατά πλάκας με ιντερφερόνες μειώνει την πιθανότητα να προχωρήσει σε κλινική μοερφή σκλήρυνσης κατά πλάκας. Η αποτελεσματικότητα των ιντερφερονών και της οξικής glatiramer σε παιδιά έχει εκτιμηθεί και είναι περίπου ισοδύναμη με εκείνη των ενηλίκων.

Ο ρόλος των νεότερων παραγόντων, όπως της fingolimod, της teriflunomide, και του διμεθυλο fumarate δεν είναι ακόμη απόλυτα σαφείς.

-Προοδευτική σκλήρυνση κατά πλάκας

Καμία θεραπεία δεν έχει αποδειχθεί ότι αλλάζει την πορεία της πρωτοπαθούς προοδευτικής σκλήρυνσης κατά πλάκας και από το 2011 μόνο ένα φάρμακο, η μιτοξαντρόνη, έχει εγκριθεί για τη δευτερογενή προοδευτική σκλήρυνση κατά πλάκας. Σε αυτό τον πληθυσμό κάποια στοιχεία υποστηρίζουν ότι η μιτοξαντρόνη κάνει μέτρια επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου και μείωση των ποσοστών των υποτροπών για πάνω από δύο χρόνια.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες

Οι τροποποιητικές της νόσου θεραπείες έχουν πολλές αρνητικές συνέπειες.

-Από τις πιο συχνές παρενέργειες είναι ερεθισμός στο σημείο της ένεσης για την οξική γλατιραμέρη και τις ιντερφερόνες (μέχρι 90 % με υποδόριες ενέσεις και 33 % με ενδομυϊκές ενέσεις). Λιποδυστροφία λόγω της τοπικής καταστροφής του λιπώδους ιστού, που είναι ατροφία του λιπώδους ιστού, μπορεί να αναπτυχθεί.

-Οι ιντερφερόνες μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα γρίπης.

-Μερικοί άνθρωποι που λαμβάνουν θεραπεία με glatiramer κάνουν αντίδραση με έξαψη, άγχος, σφίξιμο στο στήθος, αίσθημα παλμών της καρδιάς, δύσπνοια, η οποία, συνήθως, διαρκεί λιγότερο από τριάντα λεπτά.  

-Πιο επικίνδυνα, αλλά πολύ λιγότερο συχνά είναι η βλάβη ήπατος από τις ιντερφερόνες, η συστολική δυσλειτουργία (12%), η στειρότητα, και η οξεία μυελογενής λευχαιμία (0,8 % ) από μιτοξαντρόνη.

-Η Fingolimod μπορεί να προκαλέσει υπέρταση και βραδυκαρδία, οίδημα της ωχράς κηλίδας, αυξημένα ηπατικά ένζυμα ή μείωση των επιπέδων λεμφοκυττάρων.

-Η teriflunomide έχει τις εξής παρενέργειες: Πονοκεφάλοι, κόπωση, ναυτία, απώλεια μαλλιών, και πόνος στα άκρα. Υπήρξαν, επίσης, αναφορές ηπατικής ανεπάρκειας και προμυελοκυτταρικής λευχαιμίας με τη χρήση του και είναι επικίνδυνο για την ανάπτυξη του εμβρύου.

-Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες του διμεθυλο fumarate είναι η έξαψη και τα γαστρεντερικά προβλήματα. Ενώ η διμεθυλο fumarate μπορεί να οδηγήσει σε μείωση του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων δεν συμβαίνουν ευκαιριακές λοιμώξεις.

  • Η άσκηση και οι θεραπείες ψυχολογίας και ιδιαίτερα η γνωστική συμπεριφορική προσέγγιση είναι αποτελεσματικά.
  • Εναλλακτικές θεραπείες

Πάνω από το 50 % των ατόμων με ΣΚΠ παίρνουν  βιταμίνη D. Άλλες εναλλακτικές θεραπείες είναι τα διαιτητικά συμπληρώματα, οι τεχνικές χαλάρωσης, όπως η γιόγκα, τα φυτικά φάρμακα (συμπεριλαμβανομένης της ιατρικής κάνναβης), η θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο, η αυτολοίμωξη με αγκυλόστομα, η ρεφλεξολογία και ο βελονισμός.


Πρόγνωση

Η αναμενόμενη μελλοντική πορεία της νόσου εξαρτάται από τον υπότυπο της νόσου, το φύλο, την ηλικία, και τα αρχικά συμπτώματα. Το γυναικείο φύλο, η υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας, η οπτική νευρίτιδα ή τα αισθητικά συμπτώματα κατά την έναρξη, οι λίγες επιθέσεις κατά τα πρώτα έτη και η ιδιαίτερα νεαρή ηλικία κατά την έναρξη συνδέονται με μια καλύτερη πορεία.

Το μέσο προσδόκιμο ζωής είναι τα 30 χρόνια από την έναρξη και είναι 5 έως 10 χρόνια χαμηλότερο από εκείνο των υπόλοιπων ανθρώπων. Σχεδόν το 40 % των ατόμων με ΣΚΠ φτάνει την έβδομη δεκαετία της ζωής. Παρ 'όλα αυτά, τα δύο τρίτα των θανάτων έχουν άμεση σχέση με τις συνέπειες της νόσου. Η αυτοκτονία είναι η πιο συχνή και ακολουθούν  οι λοιμώξεις. Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι μένουν παράλυτοι πριν από το θάνατο, το 90 % είναι σε θέση να περπατάει στα 10 χρόνια από την έναρξη, και το 75 % στa 15 χρόνια. 

Συμπληρώματα διατροφής για όσους έχουν σκλήρυνση κατά πλάκας

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για όσους έχουν πολλαπλή σκλήρυνση

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 12166 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2021 23:53
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

    Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

    Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή σπαστική κολίτιδα είναι η αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου, κοιλιακό άλγος και αυξημένη αποβολή αερίων, μη οργανικής αιτιολογίας (διαιρείται σε 4 τύπους):

    • Εναλλαγή διάρροιας και δυσκοιλιότητας 
    • Νευρογενής διάρροια 
    • Δυσκοιλιότητα, ως κυρίαρχο σύμπτωμα 
    • Επιγαστρική διάταση και δυσφορία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό 

    Γενετική: Άγνωστη, αλλά η πάθηση είναι πιο συχνή στις οικογένειες των ασθενών 

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Στα τέλη της 3ης ηλικίας, πιο σπάνια της 2ης δεκαετίας της ζωής
    • Σε ηλικία πάνω από 40 ετών είναι πιθανότερο να πρόκειται για άλλη πάθηση

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΕΥΕΡΕΘΙΣΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Παρατηρούνται όλα στους περισσότερους ασθενείς αλλά όχι σε κάθε επεισόδιο 
    • Κοιλιακό άλγος, συνήθως στα κάτω τεταρτημόρια που ανακουφίζεται με την αφόδευση
    • Βλέννα στα κόπρανα
    • Αίσθημα κόμβου 
    • Δυσκοιλιότητα
    • Διάρροια
    • Διάταση 
    • Επιγαστρική δυσφορία μετά το φαγητό 
    • Έντονη προσπάθεια για κενώσεις που όμως έχουν φυσιολογική σύσταση 
    • Έπειξη προς αφόδευση
    • Αίσθημα ατελούς κένωσης 
    • Σκύβαλα
    • Ναυτία, έμετοι

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΕΥΕΡΕΘΙΣΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Άγνωστα, άλλα οι ασθενείς εμφανίζουν διαταραχές της κινητικότητας του εντέρου με αυξημένη ανταπόκριση στο άγχος και τους διεγερτικούς παράγοντες και αύξηση στους 3 κύκλους/λεπτό συσπάσεις των λείων μυϊκών ινών  

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    Άλλα μέλη στην οικογένεια με την ίδια ή παρόμοια διαταραχή του γαστρεντερικού

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΕΥΕΡΕΘΙΣΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου
    • Δυσανεξία στη λακτόζη
    • Λοιμώξεις (Giardia Lamblia, Entamoeba histolytica, Salmonella, Campylobacter, Yersinia, Clostridium difficile)
    • Εκκολπώματα
    • Χρήση καθαρτικών 
    • Αντιόξινα που περιέχουν μαγνήσιο
    • Κοιλιοκάκη
    • Παγκρεατική ανεπάρκεια 
    • Κατάθλιψη
    • Αδενοκαρκίνωμα του κόλου
    • Λαχνωτό αδένωμα
    • Ενδοκρινικοί όγκοι
    • Υπο/υπερθυρεοειδισμός 
    • Σακχαρώδης διαβήτης

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Για τον αποκλεισμό άλλων παθολογικών καταστάσεων:

    • ΤΚΕ
    • Κόπρανα για ωάρια, παράσιτα και καλλιέργεια 
    • Δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Όλες οι εξετάσεις είναι φυσιολογικές εκτός από την σιγμοειδοσκόπηση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Δεν χρειάζονται για τη διάγνωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ο βαριούχος υποκλυσμός, αν ενδείκνυται, δείχνει αυξημένη μυϊκή δραστηριότητα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Η σιγμοειδοσκόπηση (συχνά φυσιολογική) μπορεί να δείξει: αυξημένη βλέννα, βλεννογόνιες πτυχές που μοιάζουν με τις πτυχές του λεπτού εντέρου, αναπαραγωγή των συμπτωμάτων με την εμφύσηση αέρα, περισταλτισμός ή σπασμός του βλεννογόνου, μερικές φορές πρωκτίτιδα

    fodmap colon irritabile

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΕΥΕΡΕΘΙΣΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η εφαρμογή θερμότητας στην κοιλιά μπορεί να βοηθήσει 
    • Η βιοεπανατροφοδότηση μπορεί να βοηθήσει 
    • Καταπολέμηση του άγχους

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Αυξημένη πρόσληψη φυτικών ινών 
    • Αποφυγή - μεγάλων γευμάτων, πικάντικων, τηγανητών, λιπαρών τροφών, γαλακτοκομικών προϊόντων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διατίθεται άφθονο έντυπο υλικό
    • Αντιπαραθέστε την οργανική φύση της νόσου έναντι κάποιας ψυχο-κοινωνικής εξήγησης 
    • Υποδείξτε στον ασθενή τους διεγερτικούς παράγοντες, ώστε να τους αποφεύγει

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΕΥΕΡΕΘΙΣΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Χρήση των παρακάτω ανάλογα με τις ανάγκες και την ανταπόκριση:

    • Παράγοντες που αυξάνουν τον όγκο των κοπράνων - προϊόντα που περιέχουν ψύλλιο, 1 κουταλιά 3 φορές την ημέρα 
    • Αντιδιαρροϊκό - λοπεραμίδη 4 mg αρχική δόση, στη συνέχεια 2 mg μετά από κάθε ασχημάτιστη κένωση ή διφαινοξυλάτη HCI 25-50 mg (1-2 δισκία) μετά από κάθε ασχημάτιστη κένωση 
    • Σπασμολυτικά - δικυκλομίνη 10-20 mg 2-4 φορές την ημέρα ή λακτάση 1-3 δισκία ανάλογα σε δυσανεξία λακτόζης 
    • Αντιχολινεργικά/καταπραϋντικά - χλωροδιαζεποξείδιο HCI/βρωμιούχο κλιδίνιο 1 ή 2 ανάλογα, φαινοβαρβιτάλη/υοσκυαμίνη/ατροπίνη/υοσκίνη υδροβρωμιούχος 1 ή 2 tb ανάλογα, αμιτριπτυλίνη υδροχλωρική 25-50 mg ανάλογα
    • Κατά του μετεωρισμού - σιμεθικόνη 2 ή 4 χάπια ανάλογα
    • Σε δυσανεξία στο γάλα - κάψουλες ή χάπια λακτάσης: 1-2 δισκία πριν τη βρώση γαλακτοκομικών προϊόντων

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ανάλογα με την συμπτωματολογία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Δεν εξελίσσεται σε καρκίνο ή φλεγμονώδη νόσο
    • Αναμένονται υποτροπές κάτω από συνθήκες stress, σε όλη τη ζωή του ασθενούς. Η συχνότητα μειώνεται με την πάροδο του χρόνου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ημικρανία
    • Συχνουρία
    • Νυκτουρία
    • Έπειξη προς ούρηση
    • Ακτινική βλάβη του κόλου
    • Μυαλγία
    • Δυσπαρεύνια
    • Κατάθλιψη

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΚΥΗΣΗ

    Το σύνδρομο ευερέθιστου έντερου επιδεινώνεται στην κύηση. Δεν συνοδεύεται όμως από αυξημένους κινδύνους για το έμβρυο ή τη μητέρα

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Δεν πρέπει να δίνεται στους ασθενείς η εντύπωση ότι πρόκειται για ψυχιατρική πάθηση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    irritable bowel syndrome2 scaled

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υδροθεραπεία παχέος εντέρου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

    Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την εκκολπωματική νόσο

    Λειτουργική δυσπεψία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελκώδη κολίτιδα

    Συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο εντέρου

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Δε φταίει μόνο η γλουτένη για τα φουσκώματα στο έντερο

    Προβιοτικά για τη διατήρηση της υγείας

    Όσοι έχουν ευερέθιστο έντερο πρέπει να παίρνουν βιταμίνη D

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

    Γιατί πρέπει καθημερινά να παίρνετε βιταμίνη D

    Υποφωσφατασία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με νεροκάρδαμο

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε έλλειψη βιταμινών;

    Πότε το γάλα αγελάδας είναι υγιεινό

    Σημεία έλλειψης βιταμινών και μετάλλων

    Η βιταμίνη D μειώνει τον κίνδυνο για καρκίνο

    Η βιταμίνη D

    Ήλιος και βιταμίνη D

    Τι μπορεί να πάθετε από την έλλειψη βιταμινών

    Αντιόξινα

    Διατηρήστε υγιές βάρος με το μικροβίωμα του εντέρου σας

    Μείγμα βοτάνων EMEDI BIO για το ευερέθιστο έντερο

    Βότανα για την δυσπεψία και το ευερέθιστο έντερο

    Δυσπεψία

    Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

    Νόσος του Crohn

    Ελκώδης κολίτιδα

    Αποτελεσματικές θεραπείες για το ευερέθιστο έντερο

    Διατροφή για όσους έχουν έντονα γαστρεντερικά προβλήματα

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Τα καλύτερα βότανα για τις στομαχικές διαταραχές

    Μήπως έχετε πολλά ρεψίματα;

    Αλγινικά φάρμακα για την δυσπεψία

    Μήπως έχετε βαρύ στομάχι;

    Μήπως έχετε πόνο στο στομάχι;

    Μάθετε αν η σόδα κάνει καλό στην πέψη

    Τα επικίνδυνα φαγητά για τις καούρες

    Αντιόξινα

    Δυόσμος

    Τροφές φάρμακα

    Εκκολπωματική νόσος

    www.emedi.gr 

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την τραχηλίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την τραχηλίτιδα

    Τραχηλίτιδα

    Τραχηλίτιδα είναι η φλεγμονή του τραχήλου της μήτρας.

    • Η οξεία τραχηλίτιδα μπορεί να προκαλείται από Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae, Herpes simplex ή Trichomonas vaginalis
    • Η χρόνια τραχηλίτιδα χαρακτηρίζεται από την παρουσία φλεγμονής χωρίς καθορισμένο παθογόνο αίτιο

    Επικρατέστερη ηλικία: Συχνότερη στην εφηβεία αλλά απαντάται σε γυναίκες κάθε ηλικίας

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες μόνο

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

    • Βλεννοπυώδης (κιτρινωπή) έκκριση από τον τράχηλο
    • Διάβρωση ή ερυθρότητα του τραχήλου 
    • Αιμορραγία του ενδοτραχηλικού βλεννογόνου μετά από μικρό ερεθισμό
    • Ευαισθησία του τραχήλου 
    • Συχνά ασυμπτωματική

    ΑΙΤΙΑ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

    • Chlamydia trachomatis
    • Neisseria gonorrhoeae
    • Herpes simplex virus
    • Trichomonas vaginalis
    • Αίτια χρόνιας τραχηλίτιδας άγνωστα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

    • Πολυάριθμοι σεξουαλικοί σύντροφοι
    • Ιστορικό σεξουαλικών μεταδιδόμενων παθήσεων 
    • Περίοδος λοχείας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Κολπίτιδα από candida albicans ή Trichomonas vaginalis που επεκτείνεται στον τράχηλο
    • Καρκίνωμα του τραχήλου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Χρώση κατά Gram ενδοτραχηλικής βλέννας, πάνω από 10 λευκά αιμοσφαίρια ανά μεγάλο οπτικό πεδίο υποδηλώνουν τραχηλίτιδα
    • Καλλιέργειες για C. Trachomatis, N. gonorrhoeae
    • Ενζυμική ανάλυση (Chlamydiazyme και άλλα) - χρησιμοποιείται, μερικές φορές, για την ανίχνευση χλαμυδίων 
    • Μικροβιολογική εξέταση για Trichomonas vaginalis
    • Σε παρουσία εξελκώσεων, καλλιέργειες για ιό του έρπητα
    • Ορολογικές εξετάσεις VDRL και RPR για τον αποκλεισμό συνυπάρχουσας σύφιλης
    • PCR (Αλυσιδωτή Αντίδραση Πολυμεράσης)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Στοιχεία φλεγμονής στο επίχρισμα κατά Παπανικολάου

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Κολποσκόπηση και βιοψία των ύποπτων περιοχών σε χρόνια τραχηλίτιδα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Η χρόνια τραχηλίτιδα με αρνητικές καλλιέργειες και βιοψίες μπορεί να αντιμετωπίζεται με κρυοχειρουργική 

    Cervicitis 1200x675

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συμβουλέψτε την ασθενή να χρησιμοποιεί προφυλακτικά, σε σταθερή βάση
    • Σε υποψία λοιμώδους αιτιολογίας, συμβουλέψτε την ασθενή να ενημερώσει τους συντρόφους της

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Σε υποψία λοιμώδους τραχηλίτιδας η θεραπεία πρέπει να αρχίζει χωρίς να αναμένονται τα αποτελέσματα των καλλιεργειών. Κεφτριαξόνη 250 mg ΕΜ εφ'άπαξ, ακολουθούμενη από δοξυκυκλίνη 100 mg p.o 2 φορές την ημέρα για 10 ημέρες ή αζιθρομυκίνη 1 gr εφ' άπαξ
    • Σε τριχομοναδική τραχηλίτιδα, μετρονιδαζόλη 2 gr εφ' άπαξ
    • Σε ερπητική τραχηλίτιδα, ακυκλοβίρη 200 mg p.o. 5 φορές την ημέρα για 7 ημέρες 
    • Η χρόνια τραχηλίτιδα με αρνητικές καλλιέργειες αντιμετωπίζεται, μερικές φορές με σουλφοναμιδική κολπική κρέμα
    • Η χρόνια τραχηλίτιδα που σχετίζεται με μετεμμηνοπαυσιακές, ατροφικές, αλλοιώσεις του κόλπου μπορεί να ανταποκρίνεται στην τοπική εφαρμογή οιστρογόνων

    Αντενδείξεις:

    • Η δοξυκυκλίνη δεν πρέπει να χορηγείται σε έγκυες γυναίκες ή μητέρες που θηλάζουν 
    • Η μετρονιδαζόλη αντενδείκνυται στο 1ο τρίμηνο της κύησης

    Προφυλάξεις: Η δοξυκυκλίνη δεν πρέπει να λαμβάνεται ταυτόχρονα με γάλα, αντιόξινα ή σιδηρούχα σκευάσματα

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Δοξυκυκλίνη - πιθανή μείωση της αποτελεσματικότητας της ουαρφαρίνης και των αντισυλληπτικών χαπιών 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Σπεκτινομυκίνη 2 gr ΕΜ μπορεί να αντικαταστήσει την κεφτριαξόνη 
    • Ερυθρομυκίνη βάση ή στεατικό άλας 500 mg p.o. 4 φορές την ημέρα ή ερυθρομυκίνη εστολική 800 mg p.o. 4 φορές την ημέρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη θέση της δοξυκυκλίνης 
    • Οφλοξασίνη 300 mg p.o. 2 φορές την ημέρα για 7 ημέρες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Σε έγκυες γυναίκες και ασθενείς υψηλού κινδύνου ενδείκνυται επανάληψη των καλλιεργειών μετά τη θεραπεία για χλαμύδια ή γονόκοκκο
    • Ετήσιο Pap test σε σεξουαλικά δραστήριες γυναίκες για ανίχνευση χρόνιας τραχηλίτιδας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Σε ασθενείς με περισσότερους από έναν σεξουαλικούς συντρόφους θα πρέπει να συνιστάται η χρήση προφυλακτικών σε κάθε σεξουαλική επαφή

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η τραχηλίτιδα από C. Trachomatis, N. gonorrhoeae σχετίζεται με τον κίνδυνο εμφάνισης δευτεροπαθούς πυελικής φλεγμονής σε ποσοστό 8-10%
    • Η μέτρια ως βαριά φλεγμονή σχετίζεται με οξυτενή κονδυλώματα και καρκίνωμα του τραχήλου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η οξεία τραχηλίτιδα συνήθως ανταποκρίνεται στη συστηματική αντιβιοθεραπεία
    • Η χρόνια τραχηλίτιδα μπορεί να αντιστέκεται στη θεραπεία και πρέπει να παρακολουθείται στενά για την ανάπτυξη τραχηλικής δυσπλασίας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Ασθενείς με οξεία τραχηλίτιδα θα πρέπει να ελέγχονται και για άλλες σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις όπως σύφιλη, τριχομονάδα και πιθανά HIV

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σε παρουσία λοιμώδους τραχηλίτιδας σε παιδιά θα πρέπει να διερευνάται το ενδεχόμενο σεξουαλικής κακοποίησης 

    Γηριατρικό: Η χρόνια τραχηλίτιδα σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες μπορεί να σχετίζεται με την έλλειψη οιστρογόνων

    Άλλα: Οι έφηβοι παραμένουν ομάδα υψηλού κινδύνου για την εμφάνιση σεξουαλικά μεταδιδόμενων παθήσεων 

    ΚΥΗΣΗ

    Έλεγχος όλων των εγκύων γυναικών για λοιμώδη τραχηλίτιδα λόγω του κινδύνου μετάδοσης στο έμβρυο

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Η παρουσία τριχομονάδας δεν αποκλείει τη συνύπαρξη άλλης λοίμωξης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    wbz cervicitis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τριχομοναδική μόλυνση

    Είναι τελικά ασφαλές ο εμβολιασμός HPV;

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Reiter

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

    Ουρηθρίτιδα

    Χλαμυδιακές σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη

    Χλαμύδια της πνευμονίας

    Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    Θηλώματα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Αυτόματη έκτρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του κόλπου

    Κνησμός αιδοίου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο τραχήλου μήτρας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις κολπικές μυκητιάσεις

    Πότε πρέπει να κάνετε τεστ Παπ

    Κολπικές πλύσεις για την υγεία του κόλπου

    Βότανα για τη λευκόρροια

    Πότε να ανησυχείτε για τις κολπικές εκκρίσεις σας

    Γιατί μερικές γυναίκες παθαίνουν εύκολα κολπίτιδες;

    Μήπως έχετε δυσκολία στην ούρηση;

    Καντιντίαση

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

    Η καλύτερη προστασία στο σεξ

    Τι να προσέχετε όταν κάνετε σεξ

    Κρυοθεραπεία

    Τριχομονάδες

    Τραχηλίτιδα

    Ερνηνεία των αποτελεσμάτων του τεστ παπ

    Ουρολοίμωξη

    Λοίμωξη από χλαμύδια

    Ουρεόπλασμα

    Γονόρροια

    Εξέταση τραχηλικής βλέννας

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Φτιάξτε μόνες σας κολπικά υπόθετα για την κολπίτιδα

    Όταν η γυναίκα πονάει κατά τη σεξουαλική επαφή

    Πρόπολη

    Echinacea Compositum

    Λοιμώξεις γεννητικών οργάνων γυναίκας

    Κολπικές πλύσεις για τις κολπίτιδες

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    Δυσοσμία κολπικών υγρών

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σκληρόδερμα Χρήσιμες πληροφορίες για το σκληρόδερμα

    Σκληρόδερμα

    Σκληρόδερμα (προοδευτική συστηματική σκλήρυνση) είναι μία χρόνια νόσος άγνωστης αιτιολογίας, που χαρακτηρίζεται από διάχυτη ίνωση, καταστροφικές αλλοιώσεις και αγγειακές διαταραχές του δέρματος, των δομικών στοιχείων των αρθρώσεων και άλλων οργάνων (νεφροί, πνεύμονες, καρδιά, γαστρεντερικό και σκελετικοί μύες). Στην πλειοψηφία τους οι εκδηλώσεις αυτές έχουν αγγειακά/αγγειοκινητικά χαρακτηριστικά (π.χ. φαινόμενο του Raynaud) αλλά αληθής αγειΐτιδα είναι σπάνια. Ποικίλλει από ήπια νόσος προσβάλλουσα το δέρμα, σε βαριά συστηματική, που επιφέρει το θάνατο σε λίγους μήνες 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα, Νεφροί, Καρδιά, Γαστρεντερικό, Σκελετικοί μύες, Αγγεία

    Γενετική: Έχει παρατηρηθεί οικογενής κατανομή

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Νέοι ενήλικες (16-40 χρόνια), μέση ηλικία (40-75 χρόνια)
    • Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται στην 3η με 5η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΚΛΗΡΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    • Σύνδρομο CREST (Calsinosis = ασβέστωση, Raynaud's phenomenon = φαινόμενο του Raynaud, Esophageal dysmotility = οισοφαγική δυσκινησία, Sclerodactyly = σκληροδακτυλία, Telangiectasia = τηλαγγειεκτασία)
    • Διάρροια
    • Έλκη θηλών δακτύλων
    • Ξηροί ρόγχοι στις βάσεις των πνευμόνων
    • Δυσφαγία
    • Δύσπνοια
    • Πόνος προσώπου 
    • Οίδημα, πάχυνση, δυσκαμψία δακτύλων 
    • Αγκυλώσεις 
    • Κριγμός κατά την κίνηση των τενόντων 
    • Οιδηματώδη άκρα χέρια
    • Υπέρχρωση 
    • Υπέρταση 
    • Δυσκαμψία αρθρώσεων 
    • Σμίκρυνση της μέγιστης διανοίξεως του στόματος 
    • Ναυτία και εμετός 
    • Περιφερική νευροπάθεια 
    • Πολυαρθραλγία
    • Εγγύς μυϊκή αδυναμία
    • Κνησμός
    • Φαινόμενο του Raynaud
    • Αποφολίδωση δέρματος
    • Σκληροδακτυλία
    • Υποδόριες ασβεστώσεις 
    • Αίσθημα πληρότητας κάτω από το στέρνο 
    • Τηλαγγειεκτασία
    • Αδυναμία
    • Απώλεια βάρους
    • Ξηροστομία

    ΑΙΤΙΑ ΣΚΛΗΡΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    • Άγνωστα
    • Πιθανές διαταραχές της ανοσολογικής αποκρίσεως 
    • Πιθανή κάποια συσχέτιση με εργασία σε ορυχεία χαλαζία, εργασία σε λατομεία, χρήση βινυχλωριδίου, υδρογονανθράκων 
    • Θεραπεία με βλεομυκίνη έχει ενοχοποιηθεί για ένα σύνδρομο που μοιάζει με σκληρόδερμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΚΛΗΡΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αλληλοεπικαλυπτόμενο σύνδρομο μεταξύ σκληροδέρματος/δερματομυοσίτιδας
    • Μεικτή νόσος του συνδετικού ιστού
    • Σύνδρομο τοξικού ελαίου
    • Σύνδρομο ηωσινοφιλίας - μυαλγίας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη ΤΚΕ
    • Ορθοκυτταρική αναιμία
    • Ορθόχρωμη αναιμία
    • Θετικά ΑΝΑ
    • Πυρηνισκική χρώση

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δέρμα - οίδημα
    • Λεμφοκυτταρικά διηθήματα γύρω από τους ιδρωτοποιούς αδένες
    • Απώλεια τριχοειδών 
    • Υπερπλασία ενδοθηλίου 
    • Ατροφία θυλάκων τριχών 
    • Υποκατάσταση του χαλαρού υποδορίου ιστού από παχιές ίνες κολλαγόνου 
    • Αρθρικός υμένας - δημιουργία pannus, εναποθέσεις ινικής των μεσολοβιδιακών αρτηριών
    • Καρδιά - πάχυνση ενδοκαρδίου, διάμεση ίνωση του μυοκαρδίου 
    • Διατεταμένη καρδιά 
    • Καρδιακή υπερτροφία
    • Πνεύμονας - διάμεση πνευμονίτιδα, δημιουργία κύστεων 
    • Διάμεση ίνωση
    • Βρογχεκτασίες
    • Οισοφάγος - ατροφία οισοφάγου - ίνωση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • ΗΚΓ - χαμηλά δυναμικά, πιθανώς μη ειδικές ανωμαλίες
    • Δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας - ελάττωση διαχύσεως και ζωτικής χωρητικότητας 
    • Βιοψία δέρματος - εκσεσημασμένη πάχυνση επιδερμίδας, αποφρακτική αγγειοπάθεια 
    • Διαταραχές της αρχιτεκτονικής του τριχοειδικού δικτύου της κοίτης των ονύχων 

    scleroderma

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία άκρας χειρός - απορρόφηση των ακρολοφιών των τελικών φαλάγγων, ατροφία μαλακού ιστού, υποδόριες ασβεστώσεις 
    • Ακτινογραφία ανώτερου γαστρεντερικού - χάλαση οισοφάγου - ατονικές κινήσεις οισοφάγου
    • Βαριούχος υποκλυσμός - εκκολπώματα παχέος εντέρου, μεγάκολο
    • Ακτινογραφία θώρακος - διάχυτο δικτυοοζώδες πρότυπο, ίνωση στις πνευμονικές βλάβες άμφω
    • Σπινθηρογράφημα με θάλλιο-67 μπορεί να είναι θετικό σε πρώιμη, διάμεση νόσο (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΚΛΗΡΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία είναι συμπτωματική και υποστηρικτική 
    • Διαστολές οισοφάγου
    • Αποφυγή ψύχους, κατάλληλη ένδυση για το χειμώνα
    • Αποφυγή καπνίσματος (ουσιώδης)
    • Για χρόνια έλκη δακτύλων - αφαίρεση των ιστικών ρακών μετά πλύσιμο σε ημικανονικό διάλυμα υπεροξειδίου του υδρογόνου, δακτυλικός νάρθηκας για ακινητοποίηση
    • Φυσιοθεραπεία για διατήρηση της λειτουργικότητας και αύξηση της δύναμης 
    • Αποφυγή τραυματισμών δακτύλων
    • Προφύλαξη από συσκευές κλιματισμού
    • Θερμοθεραπεία για ελάττωση της δυσκαμψίας των αρθρώσεων
    • Ανύψωση της κεφαλής κατά τη διάρκεια του ύπνου μπορεί να βοηθήσει στην ύφεση των συμπτωμάτων από το γαστρεντερικό
    • Δέρμα - χρήση μαλακτικών κρεμών, αλοιφών, ελαιούχων σαπώνων μπάνιου για πρόληψη ξηρότητας και ρήξεων 
    • Αιμοδιάλυση ίσως είναι αναγκαία με την πρόοδο της νόσου

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Παραμονή σε όσο γίνεται μεγαλύτερη δραστηριότητα αλλά αποφυγή της κόπωσης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μαλακή ελαφρά διατροφή με συχνά, μικρά γεύματα
    • Πόση άφθονων υγρών με τα γεύματα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΚΛΗΡΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Δεν υπάρχουν φαρμακευτικές θεραπείες αποδεδειγμένης αξίας, εκτός από τους αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου και για την υπερτασική νεφρική κρίση 
    • Κορτικοστεροειδή για βαρειά μυοσίτιδαή μεικτή νόσο του συνδετικού ιστού
    • Αντιβιοτικά - για δευτεροπαθείς λοιμώξεις του εντέρου
    • Διπυριδαμόλη ή ασπιρίνη σαν αντιαιμοπεταλιακός παράγων
    • Υδρόφιλες δερματικές αλοιφές για αντιμετώπιση του ξηρού δέρματος
    • Τοπικά κλινδαμικύνη ή ερυθρομυκίνη ή κρέμα Silvadene για πρόληψη υποτροπιαζουσών λοιμώξεων (συνήθως ακολουθούν συστηματική αντιβιοτική θεραπεία για λοίμωξη)
    • Ανοσοκατασταλτικά - χρησιμοποιούμενα από μόνα τους ή σε συνδυασμό με πλασμαφαίρεση για τη θεραπεία απειλητικού για τη ζωή ή δυνητικά καταστροφικού, επιφέροντος αναπηρία σκληροδέρματος 
    • Αγγειοδιασταλτικοί παράγοντες και αντιϋπερτασικά - για φαινόμενο του Reynaud
    • Η D-πενικιλλαμίνη - ελαττώνει την πάχυνση του δέρματος όπως και το ρυθμό δημιουργίας καινούργιων αγγειακών βλαβών 
    • Αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης για προσβολή νεφρού

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συχνή για τον έλεγχο της θεραπείας και την παροχή ψυχολογικής υποστήριξης

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Θάνατος
    • Αναπνευστική ανεπάρκεια 
    • Αγκυλώσεις 
    • Αναπηρία
    • Δυσκινησία οισοφάγου
    • Οισοφαγίτιδα από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ποικίλλει 
    • Πιθανή βελτίωση, αλλά η νόσος είναι ανίατη 
    • Η πρόγνωση είναι φτωχή αν παρουσιασθούν ενωρίς πνευμονικές, νεφρικές ή καρδιακές εκδηλώσεις

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος
    • Πολυμυοσίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια σε αυτές τις ηλικίες

    Γηριατρικό: Όχι σπάνια μέχρι την ηλικία των 75 ετών

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    maxresdefault 44

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Περικαρδίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Θεραπεία με δηλητήριο της μέλισσας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Η μυοσίτιδα

    Προοδευτική ατροφία του προσώπου

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Φαινόμενο Raynaud

    Σκληρόδερμα

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Υδρονέφρωση Υδρονέφρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υδρονέφρωση

    Υδρονέφρωση ετερόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη διαταραχή των ουροφόρων οδών σε οποιοδήποτε ύψος που οφείλεται σε ενδοαυλική και/ή εξωαυλική απόφραξη της ροής των ούρων. Μπορεί επίσης να είναι λειτουργική 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφροί/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Σε όλες τις ηλικίες.

    Μεγαλύτερη συχνότητα: συγγενής και πάνω από την ηλικία των 60 χρόνων  

    Επικρατέστερο φύλο:

    • Ηλικία 0-20 χρόνων: Άνδρες = Γυναίκες
    • Ηλικία 20-60 χρόνων: Γυναίκες > Άνδρες 
    • Ηλικία πάνω από 60 χρόνων Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΔΡΟΝΕΦΡΩΣΗΣ

    • Διαφέρουν στην οξεία και τη χρόνια μορφή
    • Η χρόνια υδρονέφρωση μπορεί να είναι εντελώς ασυμπτωματική 
    • "Κολικός" που ακτινοβολεί στο αιδοίο ή τον όρχι (λιθίαση), σε οξεία απόφραξη 
    • Μεταβολές στην ποσότητα των ούρων (ανουρία, πολυοουρία, διακυμάνσεις στον όγκο των ούρων)
    • Δυσουρία 
    • Σταγονοειδής ούρηση
    • Λοιμώξεις των ουροφόρων οδών 
    • Νυκτουρία 
    • Ελάττωση της ακτίνας των ούρων
    • Κοιλιακή μάζα
    • Συχνουρία και έπειξη προς ούρηση 
    • Δίψα 
    • Υπέρταση (μπορεί να είναι προοδευτική)
    • Οίδημα
    • Μετά την υποχώρηση - μεταποφρακτική διούρηση
    • Επιδιδυμίτιδα

    ΑΙΤΙΑ ΥΔΡΟΝΕΦΡΩΣΗΣ

    Ενδοαυλικά, συγγενή:

    • Στένωση (ουρητηρική ή ουρηθρική)
    • Αχαλασία ουρητήρα
    • Βλάβη του νωτιαίου μυελού 

    Ενδοαυλικά, επίκτητα:

    • Νεφρολιθίαση 
    • Νεόπλασμα (νεφρού, ουρητήρα ή κύστης)
    • Νεκρωτική θηλίτιδα με απόπτωση των θηλών
    • Ουρητηροκήλη
    • Τραύμα
    • Πήγμα αίματος
    • Μάζα από μύκητες 
    • Κοκκίωμα (φυματίωση)
    • Νευρογενής κύστη
    • Άλλες παθήσεις του νευρικού συστήματος - σκλήρυνση  κατά πλάκας, σακχαρώδης διαβήτης, κάκωση του νωτιαίου μυελού
    • Αντιχολινεργικά
    • Φίμωση
    • Ουρητηρική βαλβίδα
    • Πολύποδας ή στένωση
    • Σχιστοσωμίαση (αιματόβιο)

    Εξωαυλικά:

    • Οπισθοπεριτοναϊκά - νεόπλασμα, αιμάτωμα, απόστημα, ίνωση, ανεύρυσμα
    • Νόσος του Crohn
    • Λεμφοκήλη, Υδροκήλη
    • Γυναικολογικά - εγκύμων μήτρα, ενδομητρίωση, πυελική φλεγμονή, απόστημα, κύστη, ιατρογενής κάκωση ουρητήρων κατά τη διάρκεια επέμβασης 
    • Σύνδρομο Sjogren (ψευδολέμφωμα)

    Λειτουργικά - Συγγενή:

    • Μεγαουρητήρας
    • Σύνδρομο Prune belly (Το Σύνδρομο Prune Belly είναι μία σπάνια πάθηση που είναι παρούσα κατά τη γέννηση και έχει επιπτώσεις στο στομάχι, την καρδιά, τους πνεύμονες, τo έντερo και το σκελετικό σύστημα)
    • Διπλή νεφρική πύελος

    Λειτουργικά - άλλα:

    • Άποιος διαβήτης 
    • Διουρητικά 
    • Κύηση
    • Κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση
    • Μεταποφρακτικό υπόλειμμα
    • Μετεγχειρητικά: μετά από ουρητηρική αναστόμωση 
    • Προεμμηνορρυσιακοί παράγοντες 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΔΡΟΝΕΦΡΩΣΗΣ

    • Ακτινοβολία 
    • Υπερτροφία προστάτη και/ή κακοήθεια 
    • Νεφρολιθίαση 
    • Μεθυσεργίδη 
    • Κατάχρηση αναλγητικών (νεκρωτική θηλίτιδα, καρκίνωμα μεταβατικού επιθηλίου)
    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία (νεκρωτική θηλίτιδα)
    • Σακχαρώδης διαβήτης (νεκρωτική θηλίτιδα)
    • Αιμορραγική διήθηση
    • Αντιχολινεργικά 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΔΡΟΝΕΦΡΩΣΗΣ

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μπορεί να είναι απόλυτα φυσιολογικά
    • Αζωθαιμία
    • Υπερκαλιαιμία
    • Μεταβολική οξέωση (με και χωρίς χάσμα ανιόντων)
    • Υπερνατριαιμία (άποιος διαβήτης)
    • Ανάλυση ούρων - αιματουρία, κρύσταλλοι, μικροβιουρία
    • Μειωμένη συμπυκνωτική ικανότητα των ούρων 
    • Πολυκυτταραιμία (σπάνια)
    • Αναιμία της χρόνιας νεφρικής πάθησης

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα νεφροτοξικά μπορεί να επιδεινώσουν την αζωθαιμία (μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, ανοσοκατασταλτικά, αμινογλυκοσίδες, ιωδιούχα σκιαγραφικά, αντιχολινεργικά)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Λέπτυνση του φλοιού των νεφρών 
    • Ατροφία των νεφρικών σωληναρίων
    • Καταστροφή του μυελού

    ZXUyPNdHApcnmaVLkEf79Xra

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Νεφροί και ουροδόχος κύστη
    • Κυστεοουρηθρογραφία κατά την ούρηση
    • Μέτρηση υπολείμματος μετά την κένωση της κύστης
    • Διορθικό υπερηχογράφημα προστάτη 
    • Ειδικό προστατικό αντιγόνο, όξινη φωσφατάση (κακοήθεια)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχογράφημα - διαταραχή της νεφρικής λειτουργίας, λέπτυνση του φλοιού, διάταση ουρητήρα
    • Ενδοφλέβια πυελογραφία με τομογραφίες (φυσιολογική νεφρική λειτουργία), διάταση της νεφρικής πυέλου
    • Σπινθηρογράφημα νεφρών, ραδιενεργό νεφρόγραμμα (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Αξονική τομογραφία
    • Μαγνητική τομογραφία
    • Έγχρωμο Doppler

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Για τη διερεύνηση της θέσης και αιτιολογίας της υδρονέφρωσης:

    • Κυστεοσκόπηση/ανιούσα πυελογραφία
    • Κατιούσα πυελογραφία
    • Ανιούσα ουρητηρο-πυελογραφία (απόφραξη με παράκαμψη του ουρητήρα)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΔΡΟΝΕΦΡΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    1. Γυναίκες: Επίχρισμα κατά Παπανικολάου για πιθανό γυναικολογικό καρκίνο. Κατάλληλη διερεύνηση σε υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του ουροποιητικού
    2. Άνδρες: Ανατομική μελέτη του ουροποιητικού σε κάθε λοίμωξη των ουροφόρων οδών, ανασκόπηση των συστημάτων και δακτυλική εξέταση του ορθού για υπερτροφία προστάτη. Ειδικό προστατικό αντίγονο, όξινη φωσφατάση, διορθικό υπερηχογράφημα του προστάτη για υπερτροφία

    Αντιμετώπιση της απόφραξης για διατήρηση της νεφρικής λειτουργίας:

    • Ουροκαθετήρας σε υπερτροφία προστάτη 
    • Διουρηθρική αφαίρεση του προστατικού αδένα σε υπερτροφία
    • Νεφροστομία
    • Πυελοπλαστική 
    • Χειρουργική παράκαμψη των ουρητήρων 
    • Ουρητηρικοί καθετήρες (Stents)
    • Διαδερμική λιθοτριψία (λιθίαση)
    • Basket capture (λιθίαση)
    • Λιθοτριψία (λιθίαση, με ή χωρίς stent και διαδερμική αφαίρεση των λίθων)
    • Νεφρεκτομή

    Νευρογενής υδρονέφρωση:

    • Συχνή κένωση της κύστης
    • Διπλή κένωση
    • Άσκηση πίεσης υπερηβικά 
    • Διαλείπων καθετηριασμός
    • Χολινεργικά
    • Χειρουργική επανεμφύτευση των ουρητήρων 
    • Αντιβιοτικά, σε λοίμωξη

    Ουραιμία:

    • Διάλυση 
    • Υπερκαλιαιμία (ασβέστιο, ιοντοανταλλακτική ρητίνη, γλυκόζη)
    • Αντιμετώπιση της οξέωσης 
    • Διόρθωση της υπασβεστιαιμίας 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Σε απουσία ουραιμίας - ελεύθερη 
    • Σε ουραιμία - περιορισμός λευκώματος, αλατιού και καλίου ανάλογα με τις ανάγκες

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΔΡΟΝΕΦΡΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Λιθίαση - ειδική θεραπεία για λίθους

    • Υπερασβεστιουρία/λίθοι οξαλικού ασβεστίου: υδροχλωροθειαζίνη 25-50 mg από το στόμα κάθε ημέρα για ελάττωση της αποβολής ασβεστίου από τα ούρα
    • Νεφρολιθίαση υπερουριχαιμίας: ουρικού οξέος - αλκαλοποίηση των ούρων σε pH 8 με διττανθρακικό νάτριο. Χρονίως - αλλοπουρινόλη 100-300 mg από το στόμα την ημέρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η απεικονιστική μέθοδος εκλογής εξαρτάται από την αιτιολογία της υδρονέφρωσης (IVP, σπινθηρογράφημα νεφρών, ανιούσα κυστεογραφία, υπερηχογράφημα)
    • Μεταβολικός έλεγχος σε νεφρολιθίαση 
    • Κατάλληλη παρακολούθηση σε καρκίνο, αν είναι εφικτή

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή αντιχολινεργικών όταν υπάρχει απόφραξη 
    • Αποφύγετε την αφυδάτωση σε λιθίαση

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λοιμώξεις ουροποιητικού από χρήση εργαλείων 
    • Ίνωση από ακτινοβολία σε κακοήθεια της πυέλου
    • Απόφραξη από θραύσματα λίθων σε λιθοτριψία
    • Μετεγχειρητική αιμορραγία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Αμφίβολη πορεία μετά από αντιμετώπιση της απόφραξης και παραμονή υπολειμματικής νεφρικής λειτουργίας 
    • Άριστη πορεία και πρόγνωση μετά από αντιμετώπιση της απόφραξης και αποκατάσταση φυσιολογικής νεφρικής λειτουργίας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η υδρονέφρωση είναι συνήθως συγγενής

    Γηριατρικό: Στους άνδρες οφείλεται πολύ συχνά σε υπερτροφία του προστάτη

    ΚΥΗΣΗ

    Συχνό, παροδικό αίτιο υδρονέφρωση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    9c77fdba55e34359aafc8bc5a2b6b1d4

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νεφρολιθίαση

    Ουρολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ακράτεια ούρων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο τραχήλου μήτρας

    Στενώματα νεφρών και ουρητήρων

    Στενώματα της ουρήθρας

    Φυματίωση του νεφρού

    Υπερηχογράφημα νεφρών

    Βαλβίδες οπίσθιας ουρήθρας

    Πεταλοειδής νεφρός

    Νεφρολιθίαση

    Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας

    Ινομυώματα

    Καρκίνος ουροδόχου κύστεως

    Νόσος του Crohn

    www.emedi.gr

     

  • Πυρετικοί σπασμοί Πυρετικοί σπασμοί

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους πυρετικούς σπασμούς

    Πυρετικοί σπασμοί είναι επιληπτική κρίση με συνοδό πυρετό κατά την νεογνική ή παιδική ηλικία χωρίς σημεία άλλης υποκείμενης νόσου.

    Κρίσεις δευτεροπαθείς από άλλες διαταραχές του ΚΝΣ όπως μηνιγγίτιδα, όγκοι ή ιστορικό επιληπτικής κρίσης χωρίς συνοδό πυρετό δεν περιλαμβάνονται σε αυτό το άρθρο

    • Απλή εμπύρετη επιληπτική κρίση - μοναδικό επεισόδιο εντός 24 ωρών, με διάρκεια λιγότερη των 15 λεπτών και γενικευμένη τονικο-κλινική δραστηριότητα. Ευθύνεται για το 85% των εμπύρετων επιληπτικών κρίσεων 
    • Μικτή εμπύρετη επιληπτική κρίση - πολλαπλά επεισόδια εντός του 24ωρου με εστιακά συμπτώματα και διάρκεια άνω των 15 λεπτών. Ευθύνεται για το 15% των περιπτώσεων 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: ΚΝΣ

    Επικρατέστερη ηλικία: 95% των επεισοδίων εμφανίζονται μέχρι την ηλικία των 5 ετών, συχνότερη ηλικία εμφάνισης τα 2 έτη 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (ελαφρά υπεροχή)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ

    Πυρετός συνήθως 39℃  ή άνω

    Τονικο-κλονική επιληπτική δραστηριότητα

    • Γενικευμένη με απλές κρίσεις ή εστιακή με μικτά στοιχεία 
    • Συνήθως εμφανίζεται εντός ωρών από την εμφάνιση του πυρετού 
    • Η επιληπτική κρίση είναι το αρχικό σημείο της νόσου σε 25% των ασθενών 
    • Η διάρκεια δεν υπερβαίνει τα 15 λεπτά στις απλές κρίσεις, μεγαλύτερη σε μικτά επεισόδια 
    • Η μέση συχνότητα είναι άπαξ ημερησίως με τις απλές κρίσεις, και πιο συχνά στις μικτές κρίσεις

    ΑΙΤΙΑ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ

    • Ο πυρετός μπορεί να μειώσει τον ουδό εμφάνισης επιληπτικών κρίσεων σε ευπαθή παιδιά 
    • Θερμοκρασία συνήθως άνω των 39℃ , αλλά ο ρυθμός μεταβολής πιθανόν να διαδραματίζει σπουδαιότερο ρόλο παρά η θερμοκρασία 
    • Ιογενή νοσήματα: Λοιμώξεις του ανωτέρου αναπνευστικού, roseola infantum, ιός της γρίπης Α, γαστρεντερίτιδα
    • Βακτηριδιακές λοιμώξεις: Σιγκέλλα, σαλμονέλα, μέση ωτίτιδα
    • Ιστορικό εμβολιασμού για παρωτίτιδα, ιλαρά, ερυθρά πριν από 7-10 ημέρες ή εμβολιασμού για διφθερίτιδα, κοκκύτη και τέτανο μέχρι πριν 48 ώρες

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ

    Εμπύρετη επιληπτική κρίση σε αδελφό/αδελφή αυξάνει τον κίνδυνο κατά 2-3 φορές 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Εμπύρετο παραλήρημα 
    • Εμπύρετα ρίγη με ωχρότητα και περιστοματική κυάνωση
    • Κατακράτηση αναπνοής κατά τη διάρκεια πυρετικού επεισοδίου
    • Σπασμοί χωρίς πυρετό, που επισυμβαίνει όμως στο πλαίσιο εμπυρέτου νόσου 
    • Οξεία μηνιγγίτιδα με σπασμούς 
    • Εγκεφαλικές κακώσεις και πυρετός
    • Επιληπτικές κρίσεις από φάρμακα 
    • Ξαφνική διακοπή αντιεπιληπτικών φαρμάκων

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πρώτο επεισόδιο: Γενική αίματος, ασβέστιο, γλυκόζη, μαγνήσιο ηλεκτρολύτες, γενική ούρων, καλλιέργειες αίματος, άζωτο ουρίας, κρεατινίνη 
    • Έλεγχος για τοξικές ουσίες ενδείκνυται σε αμφίβολες περιπτώσεις 
    • Στο πρώτο επεισόδιο ή σε ηλικία κάτω του ενός έτους, ενδείκνυται οσφυονωτιαία παρακέντηση για αποκλεισμό μηνιγγίτιδας

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    ΗΕΓ πιθανώς ενδείκνυται στις ακόλουθες περιπτώσεις: σε συχνές εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις, αυτές που παρουσιάζουν εστιακά συμπτώματα, μικτού τύπου, υποκείμενη νευρολογική συνδρομή, οικογενειακό ιστορικό επιληπτικών κρίσεων άνευ πυρετού, καθυστερημένη εγρήγορση μετά το επεισόδιο ή εάν είναι το πρώτο επεισόδιο μετά την ηλικία των 3 ετών. Να γίνει ΗΕΓ 2-4 εβδομάδες μετά το επεισόδιο. ΗΕΓΩ δεν ενδείκνυται σε απλή εμπύρετη επιληπτική κρίση όταν υπάρχει λογική εξήγηση και η ανάρρωση είναι ταχεία 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία για μικτού τύπου επεισόδια, εστιακά συμπτώματα, υποκείμενη νευρολογική συνδρομή ή παρατεταμένο στάδιο ανάρρωσης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Οσφυονωτιαία παρακέντηση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Παρακολούθηση στα εξωτερικά ιατρεία ή παρατεταμένη παρακολούθηση ανάλογα με την κλινική κατάσταση, τύπο της επιληπτικής κρίσης και ανάλογα εάν πρόκειται για το πρώτο ή επόμενο επεισόδιο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Υποστηρικτική αγωγή 
    • Εάν η κρίση παρήλθε και είναι απλού τύπου σε φάση ανάρρωσης, να καθορισθεί η αιτία του πυρετού ώστε να αντιμετωπιστεί το υποκείμενο αίτιο
    • Χλιαρό υδατικό λουτρό για μείωση του πυρετού 
    • Εάν η διάρκεια της επιληπτικής κρίσης είναι μικρότερη των 10 λεπτών, υποστηρικτική αγωγή με κατάκλιση σε πλάγια θέση, προστασία από τυχόν τραυματισμούς, διατήρηση αεροφόρου οδού, χορήγηση οξυγόνου 

    shutterstock 1392584309

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση σε κατακεκλιμένη θέση κατά τη διάρκεια παρακολούθησης

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτα από το στόμα μέχρι να διευκρινιστεί η κατάσταση

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οι γονείς έχουν ανάγκη υποστηρικτικής αγωγής 
    • Οι εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις δεν προκαλούν καθυστέρηση της ανάπτυξης
    • Οι εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις δεν προκαλούν πνευματική καθυστέρηση
    • Οι εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις δεν προκαλούν διαταραχές της συμπεριφοράς
    • Οι εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις δεν προκαλούν το θάνατο
    • Κίνδυνος υποτροπής 33%, το 95% των υποτροπών συμβαίνει κατά τη διάρκεια του επόμενου 1 έτους

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Παρακεταμόλη διορθικά ή από το στόμα για τον πυρετό 10-15 mg/Kg/δόση
    • Αντιεπιληπτικά φάρμακα σπάνια ενδείκνυνται
    • Οξυγόνο

    Αντενδείξεις: Αλλεργία στα φάρμακα

    Προφυλάξεις: Διαταραχή αναπνευστικής λειτουργίας που απαιτεί υποστήριξη ή διασωλήνωση 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Φαινοβαρβιτάλη 10-15 mg/kg ΕΦ, βραδεία έναρξη δράσης και μπορεί να προκαλέσει αναπνευστική καταστολή και υπόταση 
    • Φαινυντοΐνη 10-15 mg/kg ΕΦ, βραδεία έναρξη δράσης και μπορεί να προκαλέσει καρδιακές αρρυθμίες και υπόταση
    • Βαλπροϊκό οξύ 40-60 mg/kg ίσο ποσόν ύδατος 5 cm διορθικά είναι μικρότερης δράσης αλλά μπορεί να προκαλέσει ηπατοτοξικότητα σε άτομα ηλικίας κάτω των 2 ετών, με βραδύτερη έναρξη δράσης 
    • Παραλδεΰδη - 0,2 mg/kg μέχρι 2 ml ενδομυϊκά σε ένα σημείο, αλλά βραδύτερη έναρξη δράσης ή παραλδεΰδη σε διορθική μορφή - 0,3 cc (300 mg/kg/δόση) σε διάλυση 1:1 με βαμβακέλαιο ή ελαιόλαδο (μέγιστη δόση 5 ml)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αναλόγως της θέσης, σοβαρότητας και προέλευσης του πυρετού

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Ακεταμινοφαίνη 10 mg/kg από το στόμα ή διορθικά για θερμοκρασία άνω των 38℃ από το ορθό
    • Μπορεί να χορηγηθεί διακεκομμένη προφυλακτική διαζεπάμη από το ορθό για πυρετό άνω των 38,5℃, 5 mg για ηλικία μικρότερη των 3 ετών ή 7,5 mg μεταξύ 3-6 ετών ή 0,5 mg/kg (μέχρι 15 mg), επαναλαμβανόμενο κάθε 12 ώρες για σύνολο 4 δόσεων 
    • Συνεχής προφυλακτική αγωγή είναι αμφισβητούμενη, μπορεί να χορηγηθεί σε παιδιά υψηλού κινδύνου με ισχυρό οικογενειακό ιστορικό, πολλές υποτροπές, μικτά γεγονότα ή υποκείμενες νευρολογικές διαταραχές μέχρι 1 έτους από την τελευταία επιληπτική κρίση 
    • Φαινοβαρβιτάλη, 3,5 mg/kg/ημέρα μπορεί να δοθεί αλλά προκαλεί συνήθως διαταραχές συμπεριφοράς, βαλπροϋκό οξύ 30-40 mg/kg/ημέρα δίνεται αλλά μπορεί να προκαλέσει σοβαρού βαθμού ηπατοτοξικότητα 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οι εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις δεν είναι θανατηφόρες, δεν προκαλούν καθυστέρηση πνευματική, διαταραχές της συμπεριφοράς ή καθυστέρηση στην ανάπτυξη 
    • Παιδιά με εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις διατρέχουν περισσότερο από το μέσο όρο κίνδυνο να αναπτύξουν επιληψία αργότερα στη ζωή τους 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 33% παρουσιάζουν υποτροπιάζοντα εμπύρετα επιληπτικά επεισόδια, 50% εάν το πρώτο επεισόδιο εμφανίστηκε πριν την ηλικία των 12 μηνών, 45% εάν υπάρχουν δύο προσβληθέντα αδέλφια 
    • 95% των υποτροπών εμφανίζονται μέσα στο 1ο έτος
    • Επιληψία εμφανίζεται στο 0,5% του γενικού πληθυσμού αλλά σε 3-4% του πληθυσμού με ιστορικό εμπύρετης επιληπτικής κρίσης 
    • Αυξημένο κίνδυνο για επιληψία παρουσιάζουν: Μικτό αρχικό γεγονός με αυξανόμενο κίνδυνο για κάθε μικτή εμφάνιση ανεξάρτητα, ηλικία κατά το πρώτο επεισόδιο κάτω των 6 μηνών, τρεις ή περισσότερες υποτροπές, νευρολογικές διαταραχές προ των επιληπτικών κρίσεων και οικογενειακό ιστορικό επιληψίας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Εξέταση παιδιού για κλινικά ευρήματα συνδρόμου Sturge-Weber, σμηγματογόνο αδένωμα και μειωμένη χρωστική δέρματος στη tuberous sclerosis και κηλίδες cafe-au-lait με υποδόρια οζίδια της νευροϊνωμάτωσης 
    • 13-18% των περιπτώσεων μηνιγγίτιδας παρουσιάζονται με επιληπτικές κρίσεις 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εύρος 3 μηνών με 5 έτη με ποσοστό 95% στην ηλικία των 5 ετών και μεγαλύτερη επίπτωση στην ηλικία των 2 ετών 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Διακεκκομένη προφύλαξη με φαινοβαρβιτάλη δεν συνιστάται
    • Η φαινυντοΐνη και καρβαμαζεπίνη δεν είναι αποτελεσματικοί παράγοντες για προφύλαξη 
    • Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η πρόληψη εμπύρετων επιληπτικών κρίσεων προφυλάσσει από την επιληψία
    • Είναι σημαντικός ο διαχωρισμός μεταξύ απλών και μεικτών κρίσεων 
    • Η υπνηλία μετά την επιληπτική κρίση είναι ήπια, εάν είναι σημαντικού βαθμού υπάρχει υποψία υποκείμενης παθολογικής κατάστασης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    febrile seizure

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βρεφική ροδάνθη

    Σιγκέλλωση

    Επιληπτικές κρίσεις

    Επιληπτική κατάσταση

    Κάνναβη και επιληψία

    Κετογενική δίαιτα

    Αφιέρωμα για την παγκόσμια ημέρα επιληψίας

    Τι να κάνετε αν έχετε πυρετό

    Τι να κάνετε αν κάποιος κάνει σπασμούς

    Κόλπα για να ρίξετε τον πυρετό

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Επιληψία του κροταφικού λοβού

    Γαστρεντερίτιδα

    www.emedi.gr