Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014 13:57

Ψευδοόγκος εγκεφάλου

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(7 ψήφοι)

Η ιδιοπαθής ενδοκρανιακή υπέρταση

Η ιδιοπαθής ενδοκρανιακή υπέρταση ή ψευδοόγκος εγκεφάλου, ICD-10 G93.2 ή η καλοήθης ενδοκρανιακή υπέρταση είναι μια νευρολογική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση (πίεση γύρω από τον εγκέφαλο), σε περίπτωση απουσίας ενός όγκου ή άλλων ασθενειών.

Τα κύρια συμπτώματα είναι πονοκέφαλος, ναυτία και έμετος, καθώς και παλμική εμβοή (ήχοι αντιληπτοί στα αυτιά κατά τον ίδιο ρυθμό όπως ο παλμός της καρδιάς), διπλή όραση και άλλα οπτικά συμπτώματα. Εάν δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να οδηγήσει σε οίδημα της οπτικής θηλής στον οφθαλμό, η οποία μπορεί να εξελιχθεί σε απώλεια όρασης. 

Η διάγνωση της νόσου γίνεται με απεικόνιση του εγκεφάλου και οσφυϊκή παρακέντηση, που παρέχει προσωρινή και μερικές φορές μόνιμη ανακούφιση από τα συμπτώματα. Κάποιοι ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική αγωγή (με ακεταζολαμίδη), αλλά άλλες περιπτώσεις απαιτούν χειρουργική επέμβαση για να ανακουφιστεί η πίεση.

Η νόσος μπορεί να συμβεί σε όλες τις ηλικίες, αλλά είναι πιο συχνή σε γυναίκες ηλικίας 20-40 ετών, ειδικά σε γυναίκες με παχυσαρκία.  Κατά μέσο όρο, η ΙΕΥ εμφανίζεται σε περίπου ένα ανά 100.000 άτομα, και μπορεί να συμβεί σε παιδιά και ενήλικες. Η διάμεση ηλικία κατά τη διάγνωση είναι τα 30 έτη. Συμβαίνει, κυρίως, στις γυναίκες, ειδικά στις ηλικίες 20 έως 45 ετών, τέσσερις έως οκτώ φορές περισσότερο από τους άνδρες. Το υπερβολικό βάρος και η παχυσαρκία προδιαθέτουν έντονα σε ιδοπαθή ενδοκράνια υπέρταση.  Οι γυναίκες που είναι πάνω από δέκα τοις εκατό από το ιδανικό βάρος του σώματός τους έχουν δεκατρείς φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ΙΕΥ, και το ποσοστό αυτό αυξάνει στις δεκαεννέα φορές στις γυναίκες που είναι πάνω από είκοσι τοις εκατό πάνω από το ιδανικό σωματικό τους βάρος. Στους άνδρες υπάρχει αυτή η σχέση, αλλά η αύξηση είναι μόνο πέντε φορές σε άτομα με πάνω από 20 τοις εκατό πάνω από το ιδανικό σωματικό τους βάρος.


Τα σημεία και συμπτώματα της ιδιοπαθούς ενδοκρανιακής υπέρτασης

Το πιο συχνό σύμπτωμα της ιδιοπαθούς ενδοκρανιακής υπέρτασης είναι ο πονοκέφαλος, που εμφανίζεται σχεδόν σε όλες (92-94%) τις περιπτώσεις. Είναι χαρακτηριστικά χειρότερη το πρωί, έχει γενικευμένο χαρακτήρα και σφύζει στη φύση του. Μπορεί να σχετίζεται με ναυτία και έμετο. Ο πονοκέφαλος μπορεί να γίνει χειρότερος μετά από οποιαδήποτε δραστηριότητα που αυξάνει περαιτέρω την ενδοκρανιακή πίεση, όπως ο βήχας και το φτέρνισμα. Ο πόνος μπορεί επίσης να επεκτείνεται στο λαιμό και τους ώμους. Πολλοί έχουν παλμικές εμβοές σε ένα ή και τα δύο αυτιά (64 - 87%) και αυτός ο ήχος είναι σύγχρονος με τον παλμό. Διάφορα άλλα συμπτώματα, όπως μούδιασμα των άκρων, γενικευμένη αδυναμία, απώλεια της όσφρησης, και απώλεια συντονισμού, αναφέρονται πιο σπάνια. Στα παιδιά, ειδικά σημεία και συμπτώματα μπορεί να μην υπάρχουν.

Η αυξημένη πίεση οδηγεί σε συμπίεση και έλξη των κρανιακών νεύρων, μια ομάδα νεύρων που προκύπτουν από το στέλεχος του εγκεφάλου και νευρώνουν το πρόσωπο και το λαιμό. Συνηθέστερα, το απαγωγό νεύρο συμμετέχει. Αυτό το νεύρο τροφοδοτεί το μυ που τραβά το μάτι προς τα έξω. Εκείνοι με πάρεση του απαγωγού νεύρου, επομένως, έχουν οριζόντια διπλωπία η οποία είναι χειρότερη όταν το άτομο κοιτάζει προς την προσβεβλημένη πλευρά. Σπανιότερα, το οφθαλμοκινητικό και το τροχιλιακό νεύρο (τρίτο και τέταρτο νεύρο αντίστοιχα) επηρεάζονται και προσβάλλονται οι οφθαλμικές κινήσεις. Το έβδομο κρανιακό νεύρο επηρεάζεται περιστασιακά, με αποτέλεσμα ολική ή μερική αδυναμία των μυών της έκφρασης του προσώπου στη μία ή και στις δύο πλευρές του προσώπου.

Η αυξημένη πίεση οδηγεί σε οίδημα της οπτικής θηλής,  στο σημείο όπου το οπτικό νεύρο εισέρχεται στο βολβό του ματιού. Αυτό συμβαίνει σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις της  ιδιοπαθούς ενδοκρανιακής υπέρτασης, αλλά δεν συμβαίνει σε όλους. Εκείνοι που έχουν συμπτώματα, συνήθως, αναφέρουν ''παροδικές οπτικές συσκοτίσεις", δυσκολία και στα δύο μάτια, αλλά όχι απαραίτητα την ίδια στιγμή. Μακροχρόνιο οίδημα της οπτικής θηλής οδηγεί σε απώλεια της όρασης, αρχικά στην περιφέρεια, αλλά σταδιακά προς το κέντρο της όρασης.

Η φυσική εξέταση του νευρικού συστήματος είναι συνήθως φυσιολογική, εκτός από την παρουσία του οιδήματος οπτικής θηλής, η οποία φαίνεται κατά την εξέταση του οφθαλμού με μια μικρή συσκευή που ονομάζεται οφθαλμοσκόπιο ή με μια φωτογραφική μηχανή βυθοσκόπησης.

Εάν υπάρχουν ανωμαλίες των κρανιακών νεύρων μπορεί να υπάρχει στραβισμός (πάρεση τρίτου, τέταρτου, ή πάρεση του απαγωγού νεύρου ή πάρεση προσωπικού νεύρου. Εάν το οίδημα οπτικής θηλής είναι μακροχρόνιο, τα οπτικά πεδία έχουν στενέψει και η οπτική οξύτητα μπορεί να μειωθεί. Ο έλεγχος των οπτικών πεδίων γίνεται με την αυτοματοποιημένη (Humphrey) περιμετρία. Το μακροχρόνιο οίδημα της οπτικής θηλής οδηγεί σε ατροφία και η οπτική θηλή φαίνεται ωχρή και η απώλεια της όρασης επιδεινώνεται.


Αίτια της ιδιοπαθούς ενδοκρανιακής υπέρτασης

«Ιδιοπαθής» σημαίνει «άγνωστης αιτιολογίας». Ως εκ τούτου, η νόσος μπορεί να διαγνωστεί μόνο εάν δεν υπάρχει εναλλακτική εξήγηση για τα συμπτώματα.

Η ενδοκρανιακή πίεση μπορεί να αυξηθεί λόγω φαρμάκων όπως παράγωγα υψηλών δόσεων βιταμίνης Α (π.χ. ισοτρετινοΐνη για την ακμή), μακροχρόνια χορήγηση αντιβιοτικών τετρακυκλίνης (για ποικίλα δερματολογικά νοσήματα) και ορμονικά αντισυλληπτικά. Υπάρχουν πολλές άλλες ασθένειες, ως επί το πλείστον σπάνιες, που μπορεί να οδηγήσουν σε ενδοκρανιακή υπέρταση. Αν υπάρχει μια υποκείμενη αιτία, η κατάσταση ονομάζεται "δευτεροπαθής ενδοκρανιακή υπέρταση''. Συχνές αιτίες της δευτεροπαθούς ενδοκρανιακής υπέρτασης είναι η αποφρακτική άπνοια κατά τον ύπνο, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, η χρόνια νεφρική νόσος, και η νόσος του Behcet. 


Μηχανισμός της ιδιοπαθούς ενδοκρανιακής υπέρτασης

Η αιτία της ιδιοπαθούς ενδοκρανιακής υπέρτασης δεν είναι γνωστή. Ο κανόνας Monro-Kellie αναφέρει ότι η ενδοκρανιακή πίεση (κυριολεκτικά: πίεση στο εσωτερικό του κρανίου) προσδιορίζεται από την ποσότητα του εγκεφαλικού ιστού, του εγκεφαλονωτιαίου υγρού (CSF) και το αίμα στο εσωτερικό του οστεώδους κρανιακού θόλου. Ως εκ τούτου, υπάρχουν τρεις θεωρίες ως προς το γιατί η πίεση μπορεί να αυξηθεί σε ιδιοπαθή ενδοκρανιακή υπέρταση: Περίσσεια παραγωγής εγκεφαλονωτιαίου υγρού, αύξηση του όγκου του αίματος ή των ιστών του εγκεφάλου, ή απόφραξη των φλεβών που παροχετεύουν αίμα από τον εγκέφαλο.

Η πρώτη θεωρία, της αυξημένης παραγωγής εγκεφαλονωτιαίου υγρού δεν μπορεί να ερμηνευτεί. Η δεύτερη θεωρία προϋποθέτει αυξημένη ροή αίματος προς τον εγκέφαλο ή αύξηση στον ίδιο τον ιστό του εγκεφάλου που μπορεί να οδηγήσουν σε αυξημένη πίεση. Δείγματα βιοψίας και διάφορα είδη απεικονίσεων του εγκεφάλου έχουν δείξει αυξημένη περιεκτικότητα σε νερό του ιστού του εγκεφάλου. Η τρίτη θεωρία υποστηρίζει ότι η περιορισμένη φλεβική παροχέτευση από τον εγκέφαλο μπορεί να μειωθεί ως αποτέλεσμα τη συμφόρηση. Πολλοί ασθενείς με ψευδοόγκο εγκεφάλου έχουν στένωση των εγκάρσιων κόλπων.  Δεν είναι σαφές κατά πόσον οι στενώσεις είναι η παθογένεση της νόσου ή ενός δευτερεύοντος φαινομένου ή και τα δύο. Έχει προταθεί ότι ένα θετικός βρόχος βιοανάδρασης μπορεί να υπάρχει που προκαλεί φλεβική στένωση στα εγκάρσιες ιγμόρεια, με αποτέλεσμα φλεβική υπέρταση, μειωμένη επαναρρόφηση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού μέσω αραχνοειδούς κοκκοποίηση και έτσι περαιτέρω αύξηση της ενδοκράνιας πίεσης.


Διάγνωση της ιδιοπαθούς ενδοκρανιακής υπέρτασης

Η διάγνωση γίνεται με βάση το ιατρικό ιστορικό και την εξέταση. Για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση, γίνεται απεικονιστικός έλεγχος. Η νευροαπεικόνιση, συνήθως με αξονική τομογραφία (CT) ή μαγνητική τομογραφία (MRI), χρησιμοποιείται για να αποκλειστεί οποιαδήποτε μάζα. Σε ιδιοπαθή ενδοκρανιακή υπέρταση οι απεικονιστικές εξετάσεις είναι φυσιολογικές.

Ακτινολογικά ευρήματα σε ασθενείς με ΙΕΥ

•        Διάταση και ελίκωση του ελύτρου του οπτικού νεύρου

•        Επιπέδωση του οπισθίου πόλου του οφθαλμικού βολβού

•        Ενίσχυση του οπτικού νεύρου πριν το ηθμοειδές πέταλο

•        Στένωση ενός ή και των δύο εγκάρσιων φλεβώδων κόλπων

•        Κενό τουρκικό εφίππιο

•        Διεύρυνση του ωοειδούς τρήματος

•        Στένωση του σηραγγώδους κόλπου και του σπηλαίου του Meckel

Μια MRΙ με σκιαγραφικό αποκλείει τη  στένωση /απόφραξη των φλεβικών κόλπων ή την εγκεφαλική φλεβική θρόμβωση των κόλπων και τις στενώσεις των εγκάρσιων κόλπων. Οι στενώσεις μπορεί να εντοπιστούν πιο επαρκώς και να αξιολογηθούν εγκεφαλική φλεβογραφία και μανομετρία.

Η οσφυϊκή παρακέντηση γίνεται για να μετρηθεί η πίεση και να ληφθεί εγκεφαλονωτιαίο υγρό (CSF) και να αποκλειστούν εναλλακτικές διαγνώσεις. Εάν η πίεση είναι αυξημένη το  ΕΝΥ μπορεί να αφαιρεθεί για παροδική ανακούφιση. Το ΕΝΥ εξετάζεται για μη φυσιολογικά κύτταρα, λοιμώξεις, επίπεδα αντισωμάτων, επίπεδα της γλυκόζης, και επίπεδα πρωτεΐνης. Στην ΙΕΥ, εξ ορισμού όλα αυτά είναι εντός των φυσιολογικών ορίων. Περιστασιακά, η μέτρηση της πίεσης του ΕΝΥ μπορεί να είναι φυσιολογική παρά τα έντονα συμπτώματα. Αυτό μπορεί να αποδοθεί στο γεγονός ότι η πίεση του ΕΝΥ μπορεί να κυμαίνεται κατά τη διάρκεια της κανονικής ημέρας και μπορεί να χρειαστεί  μακροπρόθεσμη παρακολούθηση της Ενδοκράνιας πίεσης-ICP με έναν καθετήρα πίεσης. 


Ταξινόμηση της ιδιοπαθούς ενδοκράνιας υπέρτασης

Τροποποιημένα κριτήρια Dandy ΙΕΥ

1. Τα συμπτώματα της αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης (κεφαλαλγία, ναυτία, έμετος, παροδικές οπτικές συσκοτίσεις, ή οίδημα της οπτικής θηλής)

2. Δεν υπάρχει προσβολή νεύρου με εξαίρεση την προσβολή του απαγωγού (έκτου) νεύρου

3. Ο ασθενής είναι ξύπνιος και σε εγρήγορση

4. ΟΙ CT / MRI είναι φυσιολογικές, χωρίς ενδείξεις θρόμβωσης

5. Η πίεση του ΕΝΥ είναι > από 25 cmH2O και η κυτταρολογική και βιοχημική εξέταση του ΕΝΥ είναι φυσιολογικές.

6. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση για την αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση


Θεραπεία ιδιοπαθούς ενδοκράνιας υπέρτασης

Ο πρωταρχικός στόχος στη θεραπεία της ΙΕΥ είναι η πρόληψη της απώλειας όρασης και της τύφλωσης, καθώς και ο έλεγχος των συμπτωμάτων.

Η ΙΕΥ αντιμετωπίζεται κυρίως μέσω της μείωσης της πίεσης του ΕΝΥ και, ενδεχομένως, την απώλεια βάρους σε παχυσαρκία. Η ιδιοπαθής ενδοκράνια υπέρταση μπορεί να ιαθεί μετά την αρχική θεραπεία, μπορεί να έχει αυτόματη ύφεση (αν και μπορεί να εμφανιστεί υποτροπή σε ένα μεταγενέστερο στάδιο), ή μπορεί να γίνει χρόνια.

-Η οσφυονωτιαία παρακέντηση

Διαβάστε, πατώντας εδώ για την οσφυϊκή παρακέντηση

Το πρώτο βήμα στον έλεγχο των συμπτωμάτων είναι η παροχέτευση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού με οσφυϊκή παρακέντηση. Εάν είναι απαραίτητο, αυτό μπορεί να εκτελεστεί ταυτόχρονα και διαγνωστική παρακέντηση (όπως γίνεται σε αναζήτηση μιας μόλυνσης του ΕΝΥ). Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτή είναι επαρκής για τον έλεγχο των συμπτωμάτων, και καμία περαιτέρω θεραπεία δεν είναι απαραίτητη. 

Η διαδικασία μπορεί να επαναληφθεί εάν χρειαστεί, αλλά αυτό λαμβάνεται γενικά ως μια ένδειξη ότι απαιτούνται πρόσθετες θεραπείες για τον έλεγχο των συμπτωμάτων και στη διατήρηση της όρασης. Οι επαναλαμβανόμενες οσφυϊκές παρακεντήσεις θεωρούνται ως δυσάρεστες από τους ασθενείς, και υπάρχει κίνδυνος λοιμώξεων της σπονδυλικής στήλης, αν γίνεται πάρα πολύ συχνά. Οι επαναλαμβανόμενες οσφυϊκές παρακεντήσεις μερικές φορές είναι απαραίτητες για τον έλεγχο της ενδοκράνιας πίεσης αν η όραση του ασθενούς επιδεινώνεται γρήγορα.

-Η φαρμακευτική αγωγή 

Το καλύτερο φάρμακο για την ενδοκρανιακή υπέρταση είναι η ακεταζολαμίδη (Diamox), το οποίο δρα αναστέλλοντας το ένζυμο της καρβονικής ανυδράσης, και μειώνει την παραγωγή ΕΝΥ από έξι έως 57 τοις εκατό. Αυτό μπορεί να προκαλέσει υποκαλιαιμία (χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα), με μυϊκή αδυναμία και μυρμήγκιασμα στα δάχτυλα. Η acetazolamide δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά την κύηση, δεδομένου ότι έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί εμβρυϊκές ανωμαλίες. Επίσης, στον άνθρωπο έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί μεταβολική οξέωση, καθώς και διαταραχές στα επίπεδα των ηλεκτρολυτών στο αίμα των νεογέννητων μωρών. Το διουρητικό φουροσεμίδη χρησιμοποιείται μερικές φορές για θεραπεία, αν η ακεταζολαμίδη δεν είναι ανεκτή, αλλά αυτό το φάρμακο έχει μερικές φορές μικρή επίδραση επί της ενδοκράνιας πίεσης.

Διάφορα αναλγητικά (παυσίπονα) μπορεί να χρησιμοποιηθούν στον έλεγχο των πονοκεφάλων της ενδοκρανιακής υπέρτασης. Εκτός από την παρακεταμόλη, μία χαμηλή δόση του αντικαταθλιπτικού αμιτριπτυλίνης ή του αντισπασμωδικού τοπιραμάτης έχουν δείξει κάποιο επιπλέον όφελος για την ανακούφιση του πόνου.

Η χρήση των στεροειδών στην προσπάθεια να μειωθεί η ενδοκράνια πίεση είναι αμφιλεγόμενη. Αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε σοβαρό οίδημα οπτικής θηλής.

-Τοποθέτηση stent των φλεβικών κόλπων 

Σε φλεβικές στενώσεις κόλπων που οδηγούν σε φλεβική υπέρταση γίνεται τοποθέτηση stent σε έναν εγκάρσιο κόλπο και αυτό μπορεί να επιλύσει τη φλεβική υπέρταση, οδηγώντας σε βελτιωμένη απορρόφηση του ΕΝΥ, μείωση της ενδοκράνιας πίεσης, θεραπεία του οιδήματος της οπτικής θηλής και των άλλων συμπτωμάτων της ιδιοπαθούς ενδοκράνιας υπέρτασης. Ένα αυτοδιαστελλόμενο μεταλλικό στεντ τοποθετείται μονίμως εντός του κυρίαρχου εγκάρσιου κόλπου σε όλη την στένωση υπό γενική αναισθησία. Σε γενικές γραμμές οι ασθενείς παίρνουν εξιτήριο την επόμενη ημέρα. Οι ασθενείς απαιτούν διπλή αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία για περίοδο 3 μηνών μετά την επέμβαση και ασπιρίνη για έως 1 έτος. Συνήθως, υπάρχει βελτίωση κατά 87% στο συνολικό ποσοστό συμπτωμάτων και ποσοστό 90% στη θεραπείας της θηλής. Σημαντικές επιπλοκές εμφανίζονται στο 1,4%) και υπάρχει 11% πιθανότητα υποτροπής, που απαιτείται περαιτέρω επανατοποθέτηση stent. Λόγω της μονιμότητας του στεντ και του κίνδυνου των επιπλοκών, οι περισσότεροι ειδικοί συνιστούν ότι οι ασθενείς με ΙΕΥ πρέπει να έχουν οίδημα της οπτικής θηλής και να έχουν αποτύχει οι υπόλοιπες θεραπείες ή έχουν δυσανεξία στη φαρμακευτική αγωγή πριν από την τοποθέτηση stent.

Η συνεργασία νευρολόγων, νευροχειρουργών και οφθαλμίατρων είναι απαραίτητη. 

-Χειρουργική επέμβαση 

Η αποσυμπίεση των νευρικών ελύτρων και της οπτικής θήκης γίνεται μόνο εάν οι άλλες θεραπείες έχουν αποτύχει, γιατί μπορεί να προκαλέσουν σημαντικές επιπλοκές. Γίνεται μια τομή στον συνδετικό ιστό του οπτικού νεύρου στο τμήμα πίσω από το μάτι. Δεν είναι εντελώς σαφές πώς προστατεύει το μάτι από την αυξημένη πίεση, αλλά μπορεί να είναι αποτέλεσμα είτε εκτροπής της ροής του ΕΝΥ είτε της δημιουργίας μιας ουλής που μειώνει την πίεση. Η διαδικασία μπορεί να προκαλέσει σημαντικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένης της τύφλωσης σε ποσοστό  1-2%. Η διαδικασία ως εκ τούτου συνιστάται κυρίως σε άτομα που έχουν περιορισμένη συμπτώματα πονοκεφάλου, αλλά σημαντικό οίδημα της οπτικής θηλής ή απειλείται η όρασή τους, ή σε όσους έχουν υποβληθεί σε ανεπιτυχή θεραπεία με στεντ ή έχουν κάποια αντένδειξη αντένδειξη για τη χειρουργική επέμβαση αναστόμωσης. 

Οι χειρουργικές αναστομώσεις, που συνήθως εκτελούνται από νευροχειρουργούς, περιλαμβάνουν τη δημιουργία ενός αγωγού με τον οποίο το ΕΝΥ μπορεί να αποστραγγιστεί σε άλλη κοιλότητα του σώματος. Η αρχική διαδικασία είναι, συνήθως, οσφυοπεριτοναϊκή διακλάδωση, η οποία συνδέει τον υπαραχνοειδή χώρο της οσφυϊκής σπονδυλικής στήλης με την περιτοναϊκή κοιλότητα. Σε γενικές γραμμές, μια βαλβίδα ρύθμισης της πίεσης περιλαμβάνεται στο κύκλωμα για να αποφευχθεί η υπερβολική αποστράγγιση όταν ο ασθενής είναι όρθιος. Οι αναστομώσεις παρέχουν μακροχρόνια ανακούφιση στις μισές περίπου περιπτώσεις και αντικατάσταση γίνεται σε απόφραξη. Κοιλιοκολπική ή κοιλιοπεριτοναϊκή αναστόμωση μπορεί να απαιτηθεί σε επαναλαμβανόμενες αποφράξεις. Αυτές οι διακλαδώσεις εισάγονται σε μία από τις πλευρικές κοιλίες του εγκεφάλου, συνήθως, με στερεοτακτική χειρουργική επέμβαση, και στη συνέχεια συνδέεται είτε με το δεξιό κόλπο της καρδιάς ή την περιτοναϊκή κοιλότητα, αντίστοιχα. Αυτή η διαδικασία μπορεί να γίνει και ως πρώτη γραμμή αναστόμωσης.

Έχει αποδειχθεί ότι στα παχύσαρκα άτομα, η βαριατρική χειρουργική (και ιδιαίτερα η γαστρική χειρουργική επέμβαση παράκαμψης) μπορεί να οδηγήσει στην επίλυση της κατάστασης σε πάνω από 95% των παχύσαρκων ασθενών. 


Πρόγνωση της ιδιοπαθούς ενδοκρανιακής υπέρτασης

Η ιδιοπαθής ενδοκράνια υπέρταση υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν επηρεάζει το προσδόκιμο ζωής. Οι κυριότερες επιπλοκές προκύπτουν από το ανθεκτικό στη θεραπεία οίδημα της οπτικής θηλής. Ο μακροπρόθεσμος κίνδυνος της όρασης είναι μεταξύ 10 και 25%.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Μηνιγγίτιδα

Ακουστικό νευρίνωμα

Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

Σύνδρομο Guillain Barre

Πολύμορφο γλοιοβλάστωμα

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 7925 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2021 20:32
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ακράτεια ούρων Χρήσιμες πληροφορίες για την ακράτεια ούρων

    Ακράτεια ούρων

    Ακράτεια ούρων είναι η ακούσια διαφυγή ούρων από την κύστη. Λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια του ύπνου ή της ημέρας. Η ποσότητα των ούρων ποικίλλει. Αφορά την ιατρική όταν αποτελεί κοινωνικό και/ή πρόβλημα υγείας του ασθενή ή της οικογένειάς του

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικιωμένοι, αυξάνεται με την ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες < Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

    • Ακούσια διαφυγή ούρων 
    • Επείγουσα ανάγκη ούρησης
    • Καύσος κατά την ούρηση
    • Περινεϊκός ερεθισμός

    ΑΙΤΙΑ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

    • Εξασθένιση των μυών του πυελικού εδάφους 
    • Εξασθένιση του σφιγκτήρα της ουρήθρας
    • Ερεθισμός της κύστης (κυστίτιδα, όγκοι, λίθοι, εκκολπώματα)
    • Αστάθεια της κινητικής/αισθητικής μοίρας του εξωστήρα μυ (συμφόρηση, άνοια, παρκινσονισμός)
    • Ανατομική απόφραξη (προστάτης, στενώματα, κυστεοκήλη)
    • Νευρογενής κύστη (σακχαρώδης διαβήτης, κακώσεις σπονδυλικής στήλης, σκλήρυνση κατά πλάκας)
    • Βλάβη ΚΝΣ (σοβαρή άνοια)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

    • Μεγάλη ηλικία
    • Γυναίκες/ανεπάρκεια οιστρογόνων
    • Υπερτροφία προστάτη (άνδρες)
    • Πολυτοκία (γυναίκες)
    • Άνοια
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Κακώσεις σπονδυλικής στήλης 
    • Σκλήρυνση κατά πλάκας
    • Κακή γενική κατάσταση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος
    • Κολπική έκκριση (γυναίκες)
    • Ουρηθρική έκκριση (άνδρες)
    • Δράση φαρμάκων (διουρητικά)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική ούρων - συνήθως, φυσιολογική. Μπορεί να δείξει γλυκοζουρία (σακχαρώδης διαβήτης), πρωτεϊνουρία (σπειραματονεφρίτιδα), λευκοκυττάρωση (φλεγμονές), ερυθροκύτταρα (όγκοι) ή βακτηρίδια (φλεγμονές)
    • Καλλιέργεια ούρων - θετική σε λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος
    • Ενδοφλέβια πυελογραφία - παθήσεις των νεφρών

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Διουρητικά (χαμηλό ειδικό βάρος ούρων)
    • Αντιβιοτικά (αρνητική καλλιέργεια ούρων)

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Διαταραχές με παθολογικά εργαστηριακά ευρήματα επιδεινώνουν το πρόβλημα της ακράτειας

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Σχετίζονται με τα βασικά αίτια της ακράτειας
    • Εξασθένηση ουρηθρικού σφιγκτήρα
    • Υπερτροφία προστάτη 
    • Νευρογενής κύστη
    • Όγκοι κύστης 
    • Λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Κυστεοουρηθρογράφημα μετά από ούρηση - μπορεί να δείξει παθολογική κύστη και/ή ουρήθρα
    • Διάγραμμα που λαμβάνεται με το κυστεόμετρο - μπορεί να δείξει παθολογική πίεση σφιγκτήρα ή παθολογική κύστη
    • Μέτρηση υπολειπόμενου ποσού ούρων μετά από κένωση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχογράφημα νεφρών - μπορεί να δείξει αλλοιώσεις στους νεφρούς
    • Υπερηχογράφημα πυέλου - μπορεί να δείξει αλλοιώσεις στην πύελο
    • Υπερηχογράφημα δια μέσου του ορθού - μπορεί να δείξει αλλοιώσεις στον προστάτη

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η διάγνωση συνήθως βασίζεται στο ιστορικό 
    • Η κλινική εξέταση στους άνδρες πρέπει να συμπεριλαμβάνει ψηλάφηση της κοιλίας (για διογκωμένη κύστη), δακτυλική εξέταση (σε υπερτροφία προστάτη) και νευρολογική εξέταση 
    • Η κλινική εξέταση στις γυναίκες πρέπει να συμπεριλαμβάνει ψηλάφηση κοιλίας (για διογκωμένη κύστη), κολποσκόπηση και αμφίχειρη γυναικολογική εξέταση (σε παθήσεις του γεννητικού συστήματος) και νευρολογική εξέταση 
    • Μερικές φορές είναι χρήσιμο να αναπαραστήσει ο ασθενής της δραστηριότητες (όπως βήχας, φτέρνισμα, γέλιο) που οδηγούν στη διαφυγή ούρων  

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής

     3

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

    • Διάγνωση και θεραπεία των πρωτοπαθών διαταραχών που σχετίζονται με τη ακράτεια (όπως, λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος, όγκοι κύστης, υπερτροφία προστάτη)
    • Καλή υγιεινή περινέου
    • Ασκήσεις μυών πυελικού εδάφους (Kegel)
    • Έλεγχος της διαφυγής με εξάσκηση
    • Διαλείπων καθετηριασμός (σε επιλεγμένες περιπτώσεις)
    • Πάνες ακράτειας
    • Μόνιμος καθετηριασμός (σε επιλεγμένες περιπτώσεις) 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Συνιστάται πλήρης δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ 

    • Κανονική 
    • Σε καταστάσεις όπου η πρόσβαση στο μπάνιο είναι περιορισμένη, συνιστάται αποφυγή λήψης μεγάλων ποσοτήτων υγρών ή ποτών που περιέχουν καφεΐνη ή αλκοόλ

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Στο συγκεκριμένο πρόβλημα όσο και στην υποκείμενη διαταραχή
    • Οδηγίες για καλή διατροφή και άσκηση 
    • Συχνότητα ούρησης που εξατομικεύεται 
    • Εύκολη πρόσβαση στις τουαλέτες 
    • Ασκήσεις (Kegel) μυών πυελικού εδάφους

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αστάθεια του εξωστήρα μυ:

    • Οξυβουκινίνη 2,5-5 mg 4 φορές την ημέρα
    • Προπανθελίνη 15-30 mg 3 φορές την ημέρα
    • Δικυκλομίνη 10-20 mg 4 φορές την ημέρα
    • Φλαβοξάτη 100-200 mg 3 φορές την ημέρα
    • Ιμιπραμίνη 25-50 mg 3 φορές την ημέρα 

    Ανεπάρκεια του σφιγκτήρα:

    • Ψευδοεφεδρίνη 30-60 mg 3 φορές την ημέρα
    • Φαινυλοπροπανολαμίνη 75 mg 2 φορές την ημέρα
    • Ιμιπραμίνη 25-50 mg 3 φορές την ημέρα 

    Υποτονική κύστη και ακράτεια εξ υπερχειλίσεως:

    • Βεθανεχόλη 10-30 mg 3 φορές την ημέρα 

    Υπερτροφία προστάτη και ακράτεια εξ υπερχειλίσεως:

    • Πραζοσίνη 1-2 mg 3 φορές την ημέρα
    • Φιναστερίδη 5 mg 5 φορές την ημέρα

    Αντενδείξεις:

    • Λαμβάνονται υπόψη για κάθε φάρμακο προτού την έναρξη της θεραπείας
    • Αντιχολινεργικοί παράγοντες αντενδείκνυνται σε ασθενείς με γλαύκωμα ή υπερτροφία του προστάτη 

    Προφυλάξεις:

    • Χορήγηση της ελάχιστης δόσης στους ηλικιωμένους ασθενείς
    • Συνήθεις παρενέργειες: ξηροστομία, θόλωση οράσεως, δυσκοιλιότητα, ορθοστατική υπόταση, διανοητική σύγχυση

    Η θεραπεία για την ακράτεια ούρων εξαρτάται από τον τύπο της ακράτειας, τη σοβαρότητα και την υποκείμενη αιτία. Μπορεί να χρειαστεί συνδυασμός θεραπειών. Εάν μια υποκείμενη κατάσταση προκαλεί τα συμπτώματά σας, ο γιατρός σας θα αντιμετωπίσει πρώτα αυτήν την κατάσταση.

    Ο γιατρός  είναι πιθανό να προτείνει πρώτα τις λιγότερο επεμβατικές θεραπείες και να προχωρήσει σε άλλες επιλογές μόνο εάν αυτές οι τεχνικές αποτύχουν.

    Τεχνικές συμπεριφοράς

    Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει:

    Ασκήσεις ουροδόχου κύστης, προγραμματισμό ούρησης, διαχείριση υγρών και διατροφής, για να ανακτήσετε τον έλεγχο της ουροδόχου κύστης. Ίσως, χρειαστεί να μειώσετε ή να αποφύγετε αλκοόλ, καφεΐνη ή όξινα τρόφιμα. Η μείωση της κατανάλωσης υγρών, η απώλεια βάρους ή η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας μπορεί, επίσης, να διευκολύνουν το πρόβλημα. Οι ασκήσεις μυών πυελικού εδάφους και η ηλεκτρική διέγερση όπου τα ηλεκτρόδια εισάγονται προσωρινά στο ορθό ή στον κόλπο για να διεγείρουν και να ενισχύουν τους μυς του πυελικού εδάφους είναι αποτελεσματικά για την ακράτεια ούρων.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται, συνήθως, για τη θεραπεία της ακράτειας περιλαμβάνουν:

    -Αντιχολινεργικά. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να ηρεμήσουν μια υπερδραστήρια ουροδόχο κύστη και μπορεί να είναι χρήσιμα για την ακράτεια (οξυβουτυνίνη, τολτεροδίνη, δαριφενασίνη, φεσοτεροδίνη, solifenacin και trospium.

    -Mirabegron. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ακράτειας. Αυτό το φάρμακο χαλαρώνει τον μυ της ουροδόχου κύστης και μπορεί να αυξήσει την ποσότητα ούρων που μπορεί να συγκρατήσει η κύστη σας.

    -Άλφα αποκλειστές. Σε άνδρες με ακράτεια ώθησης ή υπερχείλισης, αυτά τα φάρμακα χαλαρώνουν τους μυς του αυχένα της ουροδόχου κύστης και τις μυϊκές ίνες στον προστάτη και διευκολύνουν την εκκένωση της ουροδόχου κύστης (ταμσουλοσίνη, αλφουζοσίνη, σιλοδοσίνη, δοξαζοσίνη και τεραζοσίνη.

    -Τοπικά οιστρογόνα. Για τις γυναίκες, η εφαρμογή τοπικών οιστρογόνων χαμηλής δόσης σε μορφή κολπικής κρέμας, δακτυλίου ή επιθεμάτων μπορεί να αναζωογονήσει τους ιστούς στην ουρήθρα και στην κολπική περιοχή. Τα συστηματικά οιστρογόνα, ως χάπια, δεν συνιστώνται για την ακράτεια ούρων και μπορεί ακόμη και να την επιδεινώσουν.

    Ιατρικές συσκευές

    Μια μικρή συσκευή τύπου ταμπόν εισάγεται στην ουρήθρα πριν από μια συγκεκριμένη δραστηριότητα, όπως το τένις, που μπορεί να προκαλέσει ακράτεια. Το ένθετο λειτουργεί ως βύσμα για την αποφυγή διαρροής και αφαιρείται πριν από την ούρηση ή ένα άκαμπτο δαχτυλίδι που εισάγεται στον κόλπο και το φοράτε όλη την ημέρα. Η συσκευή χρησιμοποιείται, συνήθως, σε πρόπτωση μήτρας που προκαλεί ακράτεια. 

    Επεμβατικές θεραπείες

    Συσκευή διέγερσης ιερού νεύρου

    Ενέσεις υλικού. Ένα συνθετικό υλικό εγχύεται σε ιστό που περιβάλλει την ουρήθρα. Το διογκωτικό υλικό βοηθά να διατηρηθεί η ουρήθρα κλειστή και να μειωθεί η διαρροή ούρων. Αυτή η διαδικασία είναι γενικά πολύ λιγότερο αποτελεσματική από τις πιο επεμβατικές θεραπείες, όπως η χειρουργική επέμβαση για ακράτεια στρες και συνήθως, πρέπει να επαναλαμβάνεται τακτικά.

    Τοξίνη αλλαντίασης τύπου Α (Botox). Ενέσεις Botox στο μυ της ουροδόχου κύστης μπορεί να είναι χρήσιμες

    Χειρουργική επέμβαση

    Εάν δεν λειτουργούν άλλες θεραπείες, πολλές χειρουργικές επεμβάσεις μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που προκαλούν ακράτεια ούρων:

    Λωρίδες του ιστού του σώματός σας, συνθετικό υλικό ή πλέγμα χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν μια πυελική σφεντόνα γύρω από την ουρήθρα και την περιοχή του πυκνού μυός όπου η ουροδόχος κύστη συνδέεται με την ουρήθρα (λαιμός της ουροδόχου κύστης). Η σφεντόνα βοηθά στη διατήρηση της ουρήθρας κλειστής, ειδικά όταν βήχετε ή φταρνίζεστε. 

    Στήριξη στην ουρήθρα και στον αυχένα της ουροδόχου κύστης - μια περιοχή πυκνού μυός όπου η ουροδόχος κύστη συνδέεται με την ουρήθρα. Περιλαμβάνει κοιλιακή τομή, οπότε γίνεται κατά τη διάρκεια γενικής ή σπονδυλικής αναισθησίας.

    Σε γυναίκες με μικτή ακράτεια και πρόπτωση πυελικού οργάνου, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να περιλαμβάνει συνδυασμό μιας διαδικασίας σφεντόνας και χειρουργικής επέμβασης πρόπτωσης.

    Τεχνητός σφιγκτήρας ούρων. Στους άνδρες, ένας μικρός δακτύλιος γεμάτος με υγρό εμφυτεύεται γύρω από το λαιμό της ουροδόχου κύστης για να κρατήσει τον ουροποιητικό σφιγκτήρα κλειστό μέχρι να είστε έτοιμοι να ουρήσετε. Για ούρηση, πιέζετε μια βαλβίδα εμφυτευμένη κάτω από το δέρμα που προκαλεί το ξεφούσκωμα του δακτυλίου και επιτρέπει στα ούρα από την κύστη σας να ρέουν.

    Απορροφητικές πάνες και καθετήρες

    Εάν οι ιατρικές θεραπείες δεν μπορούν να εξαλείψουν εντελώς την ακράτεια, μπορείτε να δοκιμάσετε προϊόντα που βοηθούν στην ανακούφιση της ταλαιπωρίας:

    Πάνες και προστατευτικά ενδύματα. 

    Καθετήρας. Εισάγετε έναν μαλακό σωλήνα (καθετήρα) στην ουρήθρα σας αρκετές φορές την ημέρα για να αποστραγγίσετε την ουροδόχο κύστη σας. Θα σας δοθούν οδηγίες για τον καθαρισμό αυτών των καθετήρων για ασφαλή χρησιμοποίηση.

    Τρόπος ζωής και θεραπείες στο σπίτι

    Αφήστε το δέρμα σας να στεγνώσει στον αέρα

    Αποφύγετε το συχνό πλύσιμο, διότι αυτό μπορεί να προκαλεί λοιμώξεις της ουροδόχου κύστης

    Χρησιμοποιήσετε μια κρέμα φραγμού, όπως βούτυρο κακάο, για να προστατεύσετε το δέρμα σας από τα ούρα

    Εάν έχετε νυχτερινή ακράτεια ούρων, κάντε την τουαλέτα πιο βολική

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Κάθε 2 εβδομάδες στην αρχή (ενόσω ο ασθενής μαθαίνει τις ασκήσεις και έχει αρχίσει η θεραπεία)
    • Κάθε τρίμηνο στη συνέχεια, όταν ο ασθενής βρίσκεται υπό έλεγχο και το θεραπευτικό σχήμα σταθεροποιείται 
    • Παρακολούθηση για την εμφάνιση παρενεργειών
    • Έλεγχος ορθοστατικής υπότασης 
    • Συνιστάται μέτρηση ενδοφθάλμιας πίεσης στους ασθενείς υψηλού κινδύνου
    • Περιοδική ανάλυση ούρων για την πρώιμη ανίχνευση λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Ισομετρικές ασκήσεις Kegel σε γυναίκες μετά από τοκετό
    • Τακτική εξέταση της πυέλου σε γυναίκες για πιθανές διαταραχές
    • Τακτική εξέταση του ορθού σε άνδρες για την πρώιμη ανίχνευση διαταραχών του προστάτη. Αντιμετώπιση υπερτροφίας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος 
    • Υδρονέφρωση (σε υποτονική κύστη ή σε απόφραξη)
    • Νεφρική ανεπάρκεια (σε αποφρακτική υδρονέφρωση)
    • Αντίθετη επίδραση των φαρμάκων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Η πρόγνωση είναι συνήθως καλή. Οι περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζουν βελτίωση στην κατακράτηση των ούρων με την κατάλληλη φαρμακευτική αντιμετώπιση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ 

    Γηριατρικό: Αυτή η διαταραχή αφορά, συνήθως, τους ηλικιωμένους 

    13 1486970600 h2

    Διαβάστε, επίσης,

    Ενούρηση

    Το cranberry είναι υπερτροφή

    Πότε πρέπει να παίρνετε κράνμπερι

    Οι καλύτερες θεραπείες για τη νυχτερινή ενούρηση

    Νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά

    Ακράτεια ούρων

    Κάνναβη και ακράτεια ούρων

    Σηκώνεστε τη νύχτα για τουαλέτα;

    Για όσους έχουν ακράτεια ούρων

    Οι καλύτερες θεραπείες για την ακράτεια ούρων στους άνδρες

    Γυναικεία ακράτεια ούρων από προσπάθεια

    Θεραπεία του καρκίνου του προστάτη

    Ρομποτική da Vinci προστατεκτομή για τον καρκίνο του προστάτη

    Θεραπεία διηθητικού καρκίνου της ουροδόχου κύστεως

    Ρομποτική χειρουργική για την ακράτεια ούρων

    Μήπως έχετε δυσκολία στην ούρηση;

    Δεν απαιτεί πάντα θεραπεία ο καρκίνος του προστάτη

    Μύθοι και αλήθειες για την ακράτεια ούρων

    Το χειρουργείο στον καρκίνο προστάτη προκαλεί ανικανότητα

    Πώς η ακράτεια ούρων προκαλεί κατάθλιψη

    Διάμεση κυστίτιδα

    Μάθετε να αξιολογείτε σωστά το PSA

    Ουροδυναμική μελέτη

    Πόσο σημαντικός είναι ο προστάτης

    Σύνδρομο ιππουρίδας

    Χρήσιμες συμβουλές για την σκλήρυνση κατά πλάκας

    Τα γηριατρικά σύνδρομα

    Πολυκόμπι

    Σύνδρομο της Υπερδραστήριας Κύστης

    Τα γηριατρικά σύνδρομα

    Οι ασκήσεις Κέγκελ για τις γυναίκες

    Βιοανάδραση

    Νόσος Alzheimer

    Κυστεοκήλη

    Ασκήσεις Κέγκελ για σεξουαλική υγεία

    www.emedi.gr

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αναφυλαξία Χρήσιμες πληροφορίες για την αναφυλαξία

    Αναφυλαξία

    Αναφυλαξία είναι μια δραματική οξεία, συστηματική αντίδραση, εμφανής από τον κνησμό, την ερυθρότητα (έξαψη), την κνίδωση, την αναπνευστική δυσχέρεια και την σύμπτωση των αγγειακών τοιχωμάτων, που ακολουθεί την έκθεση σε αντιγόνο ενός ευαισθητοποιημένου ατόμου 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό, Καρδιαγγειακό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Γαστρεντερικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Γενετική: Γενετική προδιάθεση για ευαισθητοποίηση σε μερικά αντιγόνα

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    • Κνησμός, ερυθρότητα, κνίδωση, αγγειοοίδημα
    • Δύσπνοια, βήχας, ρόγχος
    • Ρινόρροια, βρογχόρροια, συρρίτουσα αναπνοή
    • Δυσκολία στην κατάποση 
    • Ναυτία, έμετος, διάρροια, κράμπες, πρήξιμο
    • Ταχυκαρδία, υπόταση, shock, συγκοπή
    • Κακουχία, ρίγη
    • Μυδρίαση

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    Ανοσολογικά επαγόμενη διαδικασία. Η πλειοψηφία είναι IgE επαγόμενα, όπου ένα αντιγόνο προκαλεί αποκοκκίωση μονοκυττάρων, όπως στα δήγματα υμενοπτέρων ή στην απτίνη της πενικιλλίνης. Άλλα προκύπτουν με την ενεργοποίηση του συμπληρώματος με τις αναφυλατοξίνες C3a, C4a, και C5a που προκαλούν την αποκοκκίωση των μαστοκυττάρων και βασεόφιλων, τέτοια όπως πολλές αντιδράσεις σε προϊόντα αίματος. Μη ανοσολογικοί ενεργοποιητές των μαστοκυττάρων τέτοια όπως τα ιωδούχα σκιαστικά μέσα ή οπιούχα προκαλούν αναφυλακτικές αντιδράσεις. Αίτια που προκαλούν μη IgE ή μη μέσω μαστοκυττάρων επαγόμενα αναφυλακτικά σύνδρομα, περιλαμβάνουν αντιδράσεις σε ρυθμιστές (συντονιστές) μεταβολισμού του αραχιδονικού οξέος, θειούχες ενώσεις, καταμήνια αναφυλαξία, αναφυλαξία επαγόμενη από την άσκηση και ιδιοπαθή υποτροπιάζουσα αναφυλαξία. Μερικά σημαντικά αίτια είναι:

    • Αντιμικροβιακά (π.χ. πενικιλλίνη)
    • Δήγματα εντόμων (π.χ. μελισσών, σφηκών, κοριών, φθειρών)
    • Ανοσοθεραπεία
    • Φαγητά (π.χ. φΙστίκια, καρύδια, φουντούκια, μαλακόστροκα, γάλα αγελάδας, αυγά, μαλάκια, ψάρια, σόγια περισσότερο συχνά)
    • Μακρομόρια (π.χ. χυμοπαπαΐνη, ινσουλίνη, δεξτράνες, γλυκοκορτικοειδή, πρωταμίνη)
    • Εμβόλια
    • Προϊόντα αίματος
    • Διαγνωστικά χημικά (ιωδούχα σκιαστικά μέσα)
    • Λαστιχένια, πλαστικά (γάντια, καθετήρες)
    • Αέριο αιθυλενοξείδιο (σωληνώσεις διάλυσης, άλλα αποστειρωμένα προϊόντα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αναφυλακτική αντίδραση: Εμφανίζεται μετά την πρώτη επαφή με την ουσία, τέτοια όπως πολυμυξίνη, πενταμιδίνη, ακτινογραφικά σκιερά μέσα, ασπιρίνη
    • Παρασυμπαθητικοτονικό σύνδρομο (αγγειοπνευμονογαστρικές αντιδράσεις): Βραδυκαρδία με υπόταση. Επίσης δεν εμφανίζεται με ταχυκαρδία, ερύθημα, κνίδωση, αγγειοοίδημα, κνησμό ή άσθμα τα οποία ευρίσκονται στην αναφυλαξία
    • Ψευδοαναφυλακτικές αντιδράσεις: Υπάρχουν σκέψεις ότι προκαλούνται από την απελευθέρωση ελεύθερης προκαΐνης
    • Συστηματική μαστοκυττάρωση: Καλοήθης ή κακοήθης υπερανάπτυξη των μαστοκυττάρων. Μπορεί να έχει λευχαιμία. Η χρωστική κνίδωση συνήθως βρίσκεται στην πρώιμη μορφή και έγκειται στην παροσίαβερυθρόφαιων κηλιδοβλατιδωδών δερματικών αλλοιώσεων με κνίδωση μετά από τραύμα (σημείο του Darier). Η βιοψία του μυελού των οστών είναι συνήθως διαγνωστική. Δεν διακρίνεται κλινικά από την αναφυλαξία.
    • Υστερικός κόμπος
    • Κληρονομικό αγγειοοίδημα: Έλλειψη της C1q εστεράσης. Σε αντιπαράθεση με την αναφυλαξία υπάρχει αγγειοοίδημα χωρίς πόνο και χωρίς κνίδωση, ερυθρότητα ή άσθμα. Συνήθως η έναρξη είναι πιο αργή και αν απουσιάζει σημαντική απόφραξη των αεραγωγών, είναι χωρίς υπόταση.
    • Φαιοχρωματοκύττωμα: Παραδόξως εξαιτίας β2-διέγερσης, μερικοί ασθενείς με φαιοχρωμοκύττωμα παρουσιάζουν κρίσεις υπότασης, που συνοδεύονται από ταχυκαρδία. Η κνίδωση, το αγγειοοίδημα και το άσθμα απουσιάζουν
    • Καρκινοειδές σύνδρομο 
    • Ορονοσία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υποξαιμία, υπερκαπνία, οξείδωση
    • Αυξημένη ισταμίνη ορού και ούρων (μικρή ηπατική κυκλοφορία)
    • Αυξημένη τρυπτάση ορού (ώρες)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κεντρική υποβολαιμία που σχετίζεται με περιφερική αιμόσταση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ιστορικό και κλινικά ευρήματα είναι διαγνωστικά

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωτερικός ασθενής: αυτοί οι ασθενείς με δερματικό αγγειοοίδημα, κνίδωση και ελάχιστο βρογχοσπασμό (με κατάλληλο εξοπλισμό διάσωσης), αφήνονται ελεύθεροι, όταν τα σημεία και συμπτώματα έχουν εξαφανιστεί
    • Μέτρια ως σοβαρή αναφυλαξία ή ασθενείς που ζουν μακρυά από ιατρικές ευκολίες, πρέπει να θεραπεύονται σε θάλαμο εντατικής θεραπείας και να εισάγονται για παρακολούθηση κατά τη διάρκεια της νύχτας 
    • Όλοι οι ασθενείς χρειάζονται μια συνταγή στο εξιτήριο για ένα ειδικό αλλεργιολόγο, αν το αίτιο της αναφυλαξίας δεν είναι σαφές
    • Οι ασθενείς με αναφυλαξία από δήγματα εντόμων ωφελούνται από την ανοσοθεραπεία απευαισθητοποίησης μετά το εξιτήριο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

    Η θεραπεία εξαρτάται από (είναι ανάλογη με) τη σοβαρότητα 

    • Άμεση φαρμακευτική θεραπεία 
    • Διατήρηση των αεροφόρων οδών του ασθενούς - ενδοτραχειακός σωλήνας και υποβοηθούμενος αερισμός μπορεί να είναι απαραίτητο, πιθανή τραχειοστομία
    • Οξυγόνο
    • Αιμοστατική ταινία, τοποθετημένη εγγύς στο σημείο της ένεσης ή του τσιμπήματος εάν είναι δυνατό, για να αποκλείσει λεμφική ή φλεβική παροχέτευση, αλλά όχι αρτηριακή ροή
    • Ταχεία απευαισθητοποίηση, εάν η δερματική δοκιμασία είναι θετική για μια ουσία, που πρέπει να δοθεί αντιορός για αλλαντίαση, διφθερίτιδα ή τσίμπημα φιδιών 

    maxresdefault 16

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Κλινήρης έως ότου παρέλθει η αναφυλαξία 

    ΔΙΑΙΤΑ 

    Τίποτα έως ότου παρέλθει η αναφυλαξία

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Άμεσα και συνεχώς 

    Επινεφρίνη:

    • Λιγότερο σοβαρή αντίδραση: 0,3-0,5 mg (0,3-0,5 ml σε διάλυμα 1:1000) ΕΜ κάθε 20-30 λεπτά και για όσο χρειάζεται έως 3 δόσεις
    • Αντιδράσεις απειλούσες τη ζωή: 0,5 mg (5 ml διαλύματος 1:10.000) σε αργή ΕΦ έγχυση και επαναλάβετε κάθε 5-10 λεπτά για όσο χρειάζεται. Εάν δεν είναι δυνατή η ΕΦ οδός, μπορεί να είναι αποτελεσματική η ενδογλωσσική ή ενδοτραχειακή οδός

    Εάν είναι σοβαρή αντίδραση (υπόταση):

    Αντιϊσταμινικά (Η1 και Η2)

    • Διφαινυδραμίνη (Η1): 20-50 mg ΕΦ (ΕΜ ή από το στόμα) κάθε 6 ώρες, για 24 ώρες
    • Σιμετιδίνη (Η2): 300 mg ΕΦ σε 3-5 λεπτά

    Σε εμμένουσα υπόταση:

    Αγγειοσυσπαστικά (ντοπαμίνη)

    • 200 mg σε 500 ml δεξτρόζης σε νερό χορηγούμενα με αντλία έγχυσης 
    • Τιτλοποιείστε την αρτηριακή πίεση 
    • 3-20 gr/Kg/λεπτό συνήθως χρησιμοποιούμενο ευρέως
    • Πρέπει να δοθεί μέσω ενός υψηλής ποιότητας καθετήρα ενδοφλέβιας έγχυσης, προτιμότερο μέσω κεντρικής γραμμής

    Σε εμμένοντα βρογχόσπασμο:

    Βρογχοδιασταλτικά:

    • Αμινοφυλλίνη
    1. 6 mg/Kg σε ΕΦ έγχυση σε περίοδο 10-20 λεπτών στους ασθενείς στους οποίους δεν έχει χορηγηθεί προγενέστερα θεοφυλλίνη
    2. 35 mg/Kg σε ΕΦ έγχυση σε 10-20 λεπτά σε ασθενείς στους οποίους έχει προγενέστερα χορηγηθεί θεοφυλλίνη χωρίς σημεία ή συμπτώματα τοξικότητας
    3. Ακολουθείστε σε ΕΦ έγχυση 0,9 mg/Kg/λεπτό 
    4. Διατηρείστε το επίπεδο αίματος 10-15 mcg/ml
    • Εισπνεόμενοι β2-ανταγωνιστές (αλβουτερόλη) 2,5 mg (0,5 cc σε 0,5 διάλυμα) σε 3 cc φυσιολογικού ορού με νεφελοποιητή q 1-2 ώρες όσο χρειάζεται

    Άλλα:

    • Κορτικοστεροειδή (σουξινική ηλεκτρική νατριούχος υδροκορτιζόνη): δεν έχει άμεσο αποτέλεσμα αλλά πρέπει να χορηγείται για να προλάβει παρατεταμένη ή υποτροπιάζουσα αναφυλαξία, 250-500 mg ΕΦ q 4-6 ώρες (4-8 mg/Kg για παιδιά)
    • Ρακεμική επινεφρίνη: σε οίδημα λάρυγγα, 0,5 cc σε 2,25% διάλυμα σε 3 cc φυσιολογικό ορό με εισπνευστήρα. Μπορείτε να επαναλάβετε κάθε 1-2 ώρες
    • Φυσιολογικός ορός ή διάλυμα Ringer με γαλακτικό: όσο είναι απαραίτητο για να διατηρήσουμε την έγχυση των ιστών 
    • Γλυκαγόνη: μπορεί να είναι αποτελεσματική στην εμμένουσα υπόταση που προκαλείται από τη σύγχρονη θεραπεία με β-αναστολείς, 50 mg/Kg σε ΕΦ έγχυση σε ένα λεπτό ή εναλλακτικά λόγω του μικρού χρόνου ημιζωής, μπορεί να δοθεί σε συνεχή έγχυση σε 5-15 mcg/λεπτό

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Τα ζωτικά σημεία θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για αρκετές ώρες μετά τη λύση της αναφυλαξίας, τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν για έως 24 ώρες

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή των φαρμάκων και τροφών που προκαλούν την αντίδραση
    • Οι ασθενείς που είναι αναφυλακτικοί σε δήγματα εντόμων, πρέπει να κουβαλούν ένα τσαντάκι που να περιέχει μια σύριγγα προγεμισμένη με επινεφρίνη και ένα ψακαστήρα επινεφρίνης κάθε φορά που βγαίνουν από το σπιτι, να αποφεύγουν τις περιοχές που είναι πιθανή η έκθεση σε έντομα, να φορούν παπούτσια έξω από το σπίτι, να αποφεύγουν τις περιοχές που είναι πιθανόν η έκθεση σε έντομα, να φορούν παπούτσια έξω από το σπίτι, να αποφεύγουν τα σπρέϋ των μαλλιών, τα αρώματα, τις κολόνιες, τα aftershave και τα έντονα βαμμένα ρούχα
    • Φοράτε μια ταυτότητα επαγρύπνησης, που υποδεικνύει τις ουσίες ή το γεγονός που προκαλεί την αναφυλαξία
    • Οι κλινικοί, όταν χορηγούν φάρμακα που μπορεί να προκαλέσουν αναφυλαξία, πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για την εμφάνιση της, να αναγνωρίζουν τα πρώιμα σημεία και να έχουν διαθέσιμη επινεφρίνη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υποξαιμία
    • Καρδιακή ανακοπή
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Ευνοϊκή εάν θεραπευθεί

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Ασθενείς με αναφυλαξία σε περιστασιακά/τυχαίο φαγητό και δήγματα εντόμων, εάν δεν εκτίθενται στο αιτιολογικό αντιγόνο για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα χάσουν την ευαισθησία τους. Η σύνεση υπαγορεύει το συνεχές κουβάλημα ενός κουτιού πρώτων βοηθειών με επινεφρίνη
    • Οι ασθενείς που χρειάζονται να εξεταστούν με ιωδιούχα σκιαστικά μέσα πρέπει να προετοιμάζονται με στεροειδή αντιϊσταμινικά

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    ip002 anaphylaxis img1 au

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Δερματικές αντιδράσεις φαρμάκων

    Λάδι για τις αλλεργίες

    Τα ζώα προστατεύουν από τις αλλεργίες

    Οι καλύτερες θεραπείες για τις αλλεργίες

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    Μην φοβάστε όταν λερώνονται τα παιδιά σας

    Αφήστε τα παιδιά σας να λερωθούν

    Τι να κάνετε αν έχετε αλλεργίες

    Έλεγχος της ισορροπίας του ανοσοποιητικού συστήματος

    Συσκευές που ανιχνεύουν επικίνδυνες ουσίες στα τρόφιμα

    Τα συχνότερα αλλεργιογόνα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις αλλεργίες

    Οι βιταμίνες για την αλλεργία από γύρη

    Όταν οι πολύποδες της μύτης είναι χρόνιοι

    Πολύποδες της μύτης

    Εσείς τι προτιμάτε σκύλο η γάτα;

    Εσείς έχετε αλλεργία στις γάτες;

    Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

    Οι τροφικές αλλεργίες

    Οι ευωδιές της ευεξίας

    Νέο τεστ για την αλλεργία

    Αλλεργίες

    Πίνακας αλλεργιογόνων

    Αλλεργικά διαγνωστικά τεστ

    Τι είναι τα RAST test;

    Αλλεργία στο σπέρμα

    Αλλεργία στα μάτια

    Αλλεργία στην πενικιλλίνη

    Αλλεργίες στα παιδιά

    Αλλεργία στην ασπιρίνη

    Η ιστορία της Αλλεργιολογίας

    Η ευαισθησία στις τροφές

    Είσαστε αλλεργικοί στο σκιαγραφικό;

    Αναφυλαξία

    Τι είναι η κνίδωση;

    Θεραπευτικός αλγόριθμος της αναφυλαξίας

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεμοβλογιά Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεμοβλογιά

    Ανεμοβλογιά

    Η ανεμοβλογιά είναι συχνό και πολύ μεταδοτικό εξάνθημα της παιδικής ηλικίας και χαρακτηρίζεται, από συρρέουσες φυσαλίδες στο δέρμα και στους βλεννογόνους 

    • Οφείλεται στον ερπητοϊό της ανεμοβλογιάς - έρπητα ζωστήρα (VZV). Μεταδίδεται με την επαφή ή με εισπνοή μολυσμένων σταγονιδίων και παρουσιάζει έξαρση από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάιο
    • Ο χρόνος επώασης της ανεμοβλογιάς είναι 14-16 ημέρες (κυμαίνεται από 11-21 ημέρες). Οι ασθενείς μεταδίδουν τη νόσο 24 ώρες πριν την εμφάνιση του εξανθήματος μέχρι τον σχηματισμό της τελευταίας κρούστας στις βλάβες. Οι περισσότεροι άνθρωποι νοσούν στην παιδική ηλικία και αποκτούν μόνιμη ανοσία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέγιστη επίπτωση μεταξύ 5-9 χρόνων, μπορεί να προσβάλλει όμως κάθε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    • Πρόδρομα συμπτώματα - πυρετός, κόπωση, ανορεξία, ήπια κεφαλαλγία
    • Χαρακτηριστικό εξάνθημα - συρρέουσες "σαν δάκρυα" φυσαλίδες πάνω σε ερυθηματώδη βάση 
    • Διαδοχική έκθεση των εξανθηματικών στοιχείων 
    • Εξέλιξη των βλαβών σε κηλίδες, βλατίδες, φυσαλίδες μέχρι το σχηματισμό εφελκίδων 
    • Ταχεία εξέλιξη όλων των εξανθηματικών στοιχείων 
    • Κνησμώδης
    • Ξεκινά από τον κορμό και εξαπλώνεται στο πρόσωπο και το τριχωτό της κεφαλής 
    • Ελάχιστη συμμετοχή των άκρων 
    • Οι βλάβες μπορεί να εκδηλωθούν και στους βλεννογόνους (στόματος και γεννητικών οργάνων) 

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    Μετάδοση σε επίνοσα άτομα με την επαφή ή με εισπνοή μολυσμένων σταγονιδίων 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    • Απουσία λοίμωξης στο παρελθόν 
    • Ανοσοκαταστολή (ειδικά σε παιδιά με λευχαιμία, λέμφωμα ή λήψη υψηλών δόσεων κορτικοστεροειδών)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Απλός έρπης 
    • Έρπης ζωστήρας 
    • Μολυσματικό κηρίο
    • Φλεγμονή από Coxsackie
    • Βλατιδώδης κνίδωση
    • Ψώρα
    • Ερπητική δερματίτιδα
    • Φαρμακευτικό εξάνθημα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    • Τα λευκοκύτταρα μπορεί να είναι φυσιολογικά, ελαττωμένα ή μέτρια αυξημένα
    • Σεσημασμένη λευκοκυττάρωση υπόνοια για δευτερογενή λοίμωξη 
    • Πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα σε ξέσματα φυσαλίδων με χρώση Tzank
    • Απομόνωση του ιού σε καλλιέργεια ανθρώπινων ιστών 
    • Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης ή PCR

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: 

    • Έρπητας ζωστήρας
    • Απλός έρπης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ιστολογικά ταυτόσημες δερματικές βλάβες με αυτές του απλού έρπητα
    • Σε θανατηφόρες περιπτώσεις, ενδοπυρηνικά έγκλειστα βρίσκονται στο ενδοθήλιο των αγγείων και στα περισσότερα όργανα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Συνθήκες αντιμετώπισης: εξωτερικός ασθενής, εξαιρούνται επιλεγμένες περιπτώσεις 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συμπτωματική/υποστηρικτική αγωγή
    • Καλή υγιεινή για την αποφυγή επιμολύνσεων 

    big 5f22ec1f44e76

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Όση ανέχεται ο ασθενής. Τα παιδιά επιστρέφουν στο σχολείο με την εξαφάνιση των βλαβών, την αποδρομή του πυρετού και γενικά όταν αισθάνονται καλύτερα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Κανονική 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιπυρετικά για τον πυρετό
    • Αποφεύγουμε την ασπιρίνη διότι ενοχοποιείται για την εμφάνιση του συνδρόμου Reye
    • Τοπική ή συστηματική χορήγηση φαρμάκων για την αντιμετώπιση του κνησμού
    • Σε ανοσοκατασταλμένους ενδείκνυται η παθητική ανοσοποίηση με άνοση γ-σφαιρίνη. Η ειδική σφαιρίνη πρέπει να χορηγείται μέσα στις πρώτες 96 ώρες από την έκθεση. Ακυκλοβίρη χορηγείται 4 ημέρες μετά την έκθεση και όταν εξελιχθεί το εξάνθημα σε δόση 500 mg/ημέρα ΕΦ κάθε 8 ώρες για διάστημα 7 ημερών 
    • Ακυκλοβίρη 20 mg/Kgr 5 φορές ημερησίως ή κάθε 4 ώρες. Περιορίζει την διάρκεια του πυρετού και το χρόνο ζωής του ιού. Είναι αποτελεσματικότερη όταν χορηγείται μέσα στις πρώτες 48 ώρες από την εμφάνιση του εξανθήματος

    Προφυλάξεις: Πιθανή νεφρική ανεπάρκεια από την ακυκλοβίρη 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Ταυτόχρονη χορήγηση προβενεσίδης αυξάνει τον χρόνο ημιζωής  

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συνήθως δεν είναι απαραίτητη. Όταν εμφανισθούν επιπλοκές απαραίτητη είναι η πλήρης υποστηρικτική αγωγή

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Απομόνωση ενδονοσοκομειακών ασθενών
    • Παθητική ανοσοποίηση με VZIG σε ανοσοκατασταλμένους
    • Εμβόλιο από ζωντανούς εξασθενημένους ιούς 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτερογενείς μικροβιακές λοιμώξεις - κυτταρίτιδα, απόστημα, ευρισίπελας, σηψαιμία, σηπτική αρθρίτιδα/οστεομυελίτιδα, σταφυλοκοκκική πυώδη μυοσίτιδα
    • Πνευμονία (20-30% των ενηλίκων)
    • Εγκεφαλίτιδα (η πιο συχνή επιπλοκή από το ΚΝΣ)
    • Σύνδρομο Reye
    • Κνίδωση 
    • Λεμφανιδενίτιδα
    • Νεφρίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Σε υγιή παιδιά η ανεμοβλογιά σπάνια αποτελεί σοβαρή νόσο και η ανάρρωση είναι πλήρης 
    • Θάνατος σπανιότατα επέρχεται σε επιπλοκές 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Νεογνά από μητέρες που νόσησαν τις τελευταίες μέρες πριν την γέννηση ή δύο μέρες μετά κινδυνεύουν να νοσήσουν σοβαρά. Δίδετε και VZIG
    • Πομφολυγώδης ανεμοβλογιά εκδηλώνεται σε παιδιά κάτω των δύο χρόνων. Οι βλάβες είναι πομφολυγώδεις αντί φυσαλιδώδεις. Η κλινική πορεία είναι η ίδια

    Γηριατρικό: Σε άτομα με λανθάνουσα νόσο μπορεί να αναζωπυρωθεί ο ιός και να εκδηλωθεί έρπητας ζωστήρας 

    ΚΥΗΣΗ

    Ο κίνδυνος διαπλακουντιακής μετάδοσης όταν νοσεί η μητέρα είναι 25%. Συγγενείς διαμαρτίες παρατηρούνται στο 5%. όταν το έμβρυο νοσήσει το πρώτο ή δεύτερο τρίμηνο της κυήσεως. Υπάρχει αυξημένη θνητότητα κατά τη διάρκεια της κυήσεως (όπως σε πνευμονία)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις

    boy scratching me his chickenpox

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Νευρίτιδα

    Απλός έρπητας

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Επιπεφυκίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Έρπης ζωστήρας

    Αντιεμβολιαστιακό κίνημα

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Τα μικρόβια των φιλιών

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Μηνιγγίτιδα

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

  • Ανεπάρκεια σωματικής ανάπτυξης Ανεπάρκεια σωματικής ανάπτυξης

    Η ανεπαρκής σωματική ανάπτυξη

    Ανεπάρκεια σωματικής αναπτύξεως είναι ένα σύμπτωμα μάλλον (παρά μία νόσος) και χαρακτηρίζεται από δυσανάλογη αδυναμία του ατόμου να αναπτύξει βάρος σε σχέση με το ύψος του λόγω ελαττωμένης προσλήψεως θερμίδων (ή με τη χρήση σαφώς επαρκούς τροφής), χωρίς εμφανή αιτιολογία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Μυοσκελετικό, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Συνήθως 6-12 μήνες, σχεδόν όλα τα παιδιά είναι κάτω των 3-5 χρόνων 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ 

    • Χαμηλό βάρος για την ηλικία του ασθενούς
    • Το διάγραμμα βάρους δείχνει σημαντική επιβράδυνση στην αύξηση του βάρους 
    • Πρόβληματα με δύσκολη προσωπικότητα, διατροφή και ύπνο
    • Απαθή και αποτραβηγμένα παιδιά ή αντίθετα προσεκτικά και σε εγρήγορση 
    • Φτωχή υγιεινή
    • Σημεία αυτοτραυματισμού
    • Χαρακτηριστικά του φορέα της πρωτογενούς φροντίδας - ψυχοκοινωνικά προβλήματα - κατάθλιψη 
    • Χαρακτηριστικά του οικογενειακού περιβάλλοντος - αστεθές, διαταραγμένο

    ΑΙΤΙΑ 

    • Οργανική αιτιολογία: λιγότερο από 20%, συνήθως γαστρεντερικό ή νευρολογικό σύστημα 
    • Κοινωνική αποστέρηση: κυρίως 70% εκ των οποίων το 1/3 είναι απλώς προβλήματα εκπαίδευσης, όπως μη σωστή διατροφή
    • Υγιή, μικρόσωμα παιδιά (περίπου 10%) στην πραγματικότητα με προβλήματα ανεπάρκειας σωματικής ανάπτυξης 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    • Γονείς με ψυχοκοινωνικά προβλήματα
    • Πρόωρο ή ασθενές νεογνό
    • Βρέφος με φυσική ανωμαλία
    • Ασταθής, διαλυμένη οικογένεια

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Κάθε κατάσταση κάποιας βαρύτητας ικανής να οδηγήσει σε ανεπάρκεια σωματικής ανάπτυξης καθώς και η παιδική κακοποίηση 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Ο συνήθως εργαστηριακός έλεγχος πρέπει να περιορισθεί στα ελάχιστα

    • Γενική αίματος 
    • Ταχύτητα καθίζησης 
    • Γενική ούρων 
    • Καλλιέργεια ούρων 
    • Βιοχημικές εξετάσεις, όπως άζωτο ουρίας αίματος, ασβέστιο, φώσφορο 
    • Άλλες εξετάσεις που θα υποδειχθούν από το ιστορικό και τη φυσική εξέταση, όπως έλεγχος θυρεοειδούς και έλεγχος υπόφυσης 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Ποικίλοι βιοχημικοί δείκτες μπορούν να μεταβληθούν από την υποθρεψία, ανεξαρτήτως αιτίας

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Προσδιορίζονται από το ιστορικό και τη φυσική εξέταση 

    F2.medium

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ 

    • Σκελετική εκτίμηση για κατάγματα αν υπάρχει υπόνοια ή εύρημα κακοποίησης 
    • Ακτινογραφίες καρπού για εκτίμηση οστικής ηλικίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Οι πιο σημαντικές είναι το προσεκτικό, λεπτομερές ιστορικό και η κλινική εξέταση 
    • Παρατήρηση του βρέφους και της αλληλεπίδρασης του μ' αυτούς που το φροντίζουν και γενικώς με το περιβάλλον είναι πολύ σημαντική
    • Αν υπάρχει υποψία συνδρόμου Turner, επιβάλλεται έλεγχος καρυότυπου. Παλαιότερα η δοκιμασία εκλογής για έλεγχο καρυότυπου ήταν η χρωμοσωμική ανάλυση κυτταρικών επιχρισμάτων παρειάς, σήμερα όμως δεν θεωρείται επαρκής

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση, εισαγωγή όταν όλα τα μέτρα για βελτίωση της κατάστασης αποτύχουν

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

    • Εισαγωγή 
    • Στήριξη σε ορισμένους, λίγους, ανθρώπους που συμπαθεί το παιδί για την ανάληψη της φροντίδας του κατά την ενδονοσοκομειακή νοσηλεία 
    • Πρόνοια για ενεργοποίηση ενδιαφερόντων και στοργή στην ενδο- και εξωνοσοκομειακή νοσηλεία 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Χωρίς περιορισμούς 

    ΔΙΑΙΤΑ 

    Πρόνοια για ρυθμισμένη, υψηλής θερμιδικής αξίας δίαιτα είτε σε βάση προγραμματισμένη, είτε σε βάση ελεύθερη, 150-200 θερμίδες ανά κιλό σωματικού βάρους την ημέρα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από την αιτιολογία της ανεπάρκειας ανάπτυξης. Όταν διαπιστωθεί κοινωνική αποστέρηση, είναι ουσιώδες να γίνουν προσπάθειες επανεκπαίδευσης σε μία βάση που δεν θα αυξάνει τις ενοχές 

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ 

    Κανένα, συνήθης υποστήριξη με τις απαραίτητες βιταμίνες 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Όταν η αιτιολογία είναι οργανική, η παρακολούθηση εξαρτάται από την ειδική υποκείμενη νόσο 
    • Όταν έχει διαπιστωθεί κοινωνική αποστέρηση, είναι ουσιαστικό να υπάρχει εξαιρετικά στενή παρακολούθηση στο σπίτι και στο ιατρείο. Αν η οικογένεια δεν μπορεί να συνεργασθεί πρέπει να ενημερώνονται οι αρχές προστασίας του παιδιού και ίσως επιβάλλεται θετή φροντίδα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Σταθερή οικογενειακή ζωή με γονείς που νοιάζονται για το παιδί τους 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η τελική πρόγνωση των παιδιών με ανεπάρκεια σωματικής ανάπτυξης λόγω περιβαλλοντικής αποστερήσεως, δεν είναι καλή. Τα πιο πολλά παιδιά παραμένουν μικρά σε μέγεθος με προβλήματα αναπτύξεως, μαθήσεως και προβλήματα προσωπικότητας. Μόνο το 1/3 είναι τελικώς φυσιολογικό 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ανάπτυξη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ανάπτυξη

    iStock 875205410

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποφυσιακός νανισμός

    Οι βιταμίνες για την εγκυμοσύνη

    Πλήρης εντερική διατροφή για παιδιά

    Παιδί χαμηλού αναστήματος

    Ενδοκρινολογικές παθήσεις

    Σύνδρομο Morquio

    Μήπως το παιδί σας έχει πόνους στα κόκκαλα;

    Η ανάπτυξη των οστών στα παιδιά

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκόλληση αμφιβληστροειδούς Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

    Αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

    Σαν αποκόλληση αμφιβληστροειδούς χαρακτηρίζεται ο διαχωρισμός του αισθητηρίου οργάνου από το υποκείμενο μελαγχρωστικό επιθήλιο του αμφιβληστροειδούς με ταυτόχρονη συσσώρευση υγρού μεταξύ τους.

    • Ρωγμώδης αποκόλληση: Προκαλείται όταν το υγρό προωθείται από το υαλοειδές στον χώρο κάτω από τον αμφιβληστροειδή από κάποια ρωγμή του αμφιβληστροειδούς χιτώνα. Είναι η πιο συχνή μορφή και είναι αυτή που συνήθως αναφέρεται σαν "αποκόλληση αμφιβληστροειδούς".
    • Εξιδρωματική αποκόλληση: Προκαλείται όταν διασπασθεί ο φραγμός αίματος/αμφιβληστροειδούς με επακόλουθη συσσώρευση υγρού/εξιδρώματος κάτω από τον αμφιβληστροειδή 
    • Αποκόλληση από έλξη: Προκαλείται όταν λόγω έλξεως του αμφιβληστροειδούς, συνήθως από παθολογικές ίνες ή αγγειοινώδη ιστό, αποχωρίζεται ο αμφιβληστροειδής από το υποκείμενο μελαγχρωστικό επιθήλιο

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: Δεν υπάρχει ειδικός γενετικός τύπος εκτός και αν συσχετίζεται με υποκείμενη πάθηση η οποία κληρονομείται. Ασθενείς με οικογενειακό ιστορικό αποκόλλησης αμφιβληστροειδούς ανήκουν σε ομάδα υψηλού κινδύνου

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Η οπίσθια αποκόλληση του υαλοειδούς (διαχωρισμός του υαλοειδούς από τον αμφιβληστροειδή) η οποία είναι σημαντική για την εμφάνιση ρωγμής στην επιφάνεια του αμφιβληστροειδούς είναι σπάνια σε ηλικίες μικρότερες των 30 χρόνων και παρατηρείται στο 63% των ασθενών ηλικίας μεγαλύτερης των 70 χρόνων 
    • Οι νεότεροι ασθενείς συχνά έχουν υποκείμενες διαταραχές του υαλοαμφιβληστροειδών ή εκφυλιστικές παθήσεις

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΥΣ

    • Λάμψεις (φωτοψία)
    • Μυωψίες (ενδοψία)
    • Απώλεια οπτικού πεδίου (συνήθως, εμφανίζεται σαν μια"κουρτίνα" σε κάποιο σημείο του οπτικού πεδίου)
    • Η κεντρική όραση και η οπτική οξύτητα σε ικανοποιητικά επίπεδα μπορεί να διατηρούνται εάν δεν υπάρχει αποκόλληση στο ύψος της ωχράς κηλίδας 
    • Μειωμένη οπτική οξύτητα όταν υπάρχει αποκόλληση στο ύψος της ωχράς κηλίδας (τυπικά με την μέθοδο μέτρησης δαχτύλων)
    • Εάν η αποκόλληση είναι μεγάλη, μπορεί να διαπιστωθεί μια κεντρομόλος βλάβη της κόρης (κόρη Marcus Gunn)
    • Σε δεύτερο χρόνο η βυθοσκόπηση με διοφθάλμιο έμμεσο οφθαλμοσκόπιο αποκαλύπτει ανύψωση του νευροαισθητηρίου οργάνου του αμφιβληστροειδούς που στην ρωγμώδη αποκόλληση συνοδεύεται από μια ή περισσότερες ρωγμές στην αμφιβληστροειδή ή φυσαλιδώδη ανύψωση του αμφιβληστροειδούς, χωρίς ρωγμή στην εξιδρωματική αποκόλληση  

    ΑΙΤΙΑ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΥΣ

    Ρωγμώδης αποκόλληση:

    • Οξεία οπίσθια αποκόλληση του υαλοειδούς, ένα φυσιολογικό φαινόμενο που εμφανίζεται με την πάροδο της ηλικίας που οφείλεται σε υγροποίηση του υαλοειδούς, η οποία μπορεί να έλξει τον αμφιβληστροειδή στο σημείο όπου το υαλοειδές είναι σταθερά προσκολλλημένο και να προκαλέσει την εμφάνιση σταγόνων υγρού στον αμφιβληστροειδή 
    • Στα συμπτώματα της οπίσθιας αποκόλλησης του υαλοειδούς περιλαμβάνεται η αιφνίδια έναρξη μυωψιών (γνωστή σαν "ιστός αράχνης") και λάμψεων 
    • 15% των ασθενών με οξεία οπίσθια αποκόλληση του υαλοειδούς θα εμφανίσουν σταγόνες υγρού στον αμφιβληστροειδή, όμως οι περισσότεροι δεν θα παρουσιάσουν αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς 

    Εξιδρωματική αποκόλληση:

    • Όγκοι 
    • Φλεγμονώδεις παθήσεις (οπίσθια σκληρίτιδα Harada)
    • Διάφορα (ραγοειδίτιδα, κακοήθης υπέρταση)

    Αποκόλληση από έλξη:

    • Υπερπλαστικές αμφιβληστροειδοπάθειες (διαβήτης)
    • Ξένα σώματα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Μυωπία 
    • Αφακία (δεν υπάρχει κρυσταλλοειδής φακός)
    • Τραύμα
    • Παράγοντες που προδιαθέτουν σε εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς (δικτυωτή στιβάδα του οπτικού θαλάμου)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Αμφιβληστροειδόσχιση (σχάση του αμφιβληστροειδούς)

    retinal detachment risk myopia 1280x720

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Ανύψωση του νευροαισθητηρίου οργάνου του αμφιβληστροειδούς από το υποκείμενο μελαγχρωστικό επιθήλιο

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Διοφθάλμια έμμεση βυθοσκόπηση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΥΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    Παραπομπή σε ειδικό γιατρό για εξέταση και μόνιμη υποκατάσταση 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Κάλυψη του οφθαλμού (με μεταλλικό κάλυμμα Fox) εάν το αίτιο είναι τραύμα και τα θραύσματα δεν μπορούν να αφαιρεθούν 
    • Η αντιμετώπιση της ρωγμώδους αποκόλλησης είναι χειρουργική. Η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη τεχνική είναι μια διαδικασία που περιλαμβάνει την τοποθέτηση μοσχεύματος στον σκληρό χιτώνα (με εξωτερική πλήρωση της κοιλότητας)
    • Οι εξιδρωματικές αποκολλήσεις συνήθως αντιμετωπίζονται με έλεγχο και θεραπεία των υποκείμενων παθήσεων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Στη ρωγμώδη αποκόλληση μερικοί οφθαλμίατροι συμβουλεύουν αμφοτερόπλευρη κάλυψη των ματιών και ανάπαυση εάν δεν υπάρχει αποκόλληση στο ύψος της ωχράς, αφού αυτό αλλάζει την πρόγνωση

    ΔΙΑΙΤΑ 

    Τίποτα από το στόμα εάν πρόκειται να επακολουθήσει χειρουργική επέμβαση 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από τον τύπο της αποκόλλησης, την ανταπόκριση στην θεραπεία, και την εμφάνιση επιπλοκών και για τον λόγο αυτό θα πρέπει να εξατομικεύεται

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Οι ασθενείς που ανήκουν σε κάποια ομάδα κινδύνου θα πρέπει να υποβάλλονται τακτικά σε οφθαλμολογική εξέταση από έναν εξειδικευμένο οφθαλμίατρο
    • Οι ασθενείς με οξεία οπίσθια αποκόλληση του υαλοειδούς θα πρέπει να έχουν πληροφορηθεί τα προειδοποιητικά συμπτώματα της αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς: έντονες λάμψεις, αιφνίδιος καταιγισμός μυωψιών, αυξανόμενη μείωση του οπτικού πεδίου. Εάν εμφανισθεί οτιδήποτε από αυτά οι ασθενείς θα πρέπει να επανεξετάζονται προσεκτικά 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Μερική ή πλήρης απώλεια της οράσεως, συνήθως λόγω αποκόλλησης στην περιοχή της ωχράς κηλίδας ή υπερπλαστικής υαλοαμφιβληστροπάθειας 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Ρωγμώδης αποκόλληση:

    • Χωρίς θεραπεία, η απώλεια της οπτικής οξύτητας αυξάνεται και τελικά καταλήγει σε πλήρη απώλεια της οράσεως 
    • Συνολικά το 50% των ασθενών θα έχουν όραση 20/50 ή καλύτερη 
    • Εάν η αποκόλληση στην ωχρά έχει διάρκεια μικρότερη από 1 εβδομάδα το 70% θα αποκτήσει μετεγχειρητικά όραση 20/70 ή καλύτερη σε αντιδιαστολή με το 50% με διάρκεια αποκόλλησης της ωχράς 1-8 εβδομάδων 
    • Η πρόγνωση σε περίπτωση αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς χωρίς αποκόλληση της ωχράς είναι πολύ καλύτερη απ' ό,τι συμβαίνει σε αποκόλληση με συμμετοχή της ωχράς 
    • Με τις σύγχρονες τεχνικές το 90-95% των αποκολλήσεων αμφιβληστροειδούς μπορούν να αντιμετωπιστούν (ανατομική αποκατάσταση)

    Εξιδρωματική και αποκόλληση από έλξη:

    • Η πρόγνωση εξαρτάται από την βαρύτητα της υποκείμενης νόσου 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Πολλές κληρονομικές διαταραχές του υαλοειδούς και του αμφιβληστροειδούς

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συνήθως συνδυάζονται με υποκείμενες διαταραχές του υαλοειδούς και του αμφιβληστροειδούς και με αμφιβληστροειδοπάθειες των πρώιμων νεογνών 

    ΚΥΗΣΗ

    Η προεκλαμψία/εκλαμψία μπορεί να συνδυάζονται με εξιδρωματική αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Δεν χρειάζεται και καμία παρέμβαση και δεδομένου ό,τι η υπέρταση ρυθμίζεται, η πρόγνωση είναι συνήθως καλή.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα μάτια σας

    Πατήστε, εδώ για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα για τα μάτια σας

    ShadyGrove Blog DetachedRetina Infographic

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

    Γεροντική εκφύλιση της ωχράς κηλίδας

    Τραύματα ματιών

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Βιταμίνες για τα μάτια

    Υγεία των ματιών

    Μυωπία

    Μήπως βλέπετε μυγάκια και λάμψεις;

    Αποκόλληση Αμφιβληστροειδούς

    www.emedi.gr