Σάββατο, 10 Μαΐου 2014 07:22

Συρίγγια γαστρεντερικού συστήματος

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Θεραπεία των συριγγίων του γαστρεντερικού συστήματος

Η αποτελεσματικότητα της οκτρεοτίδης για την πρόληψη και τη θεραπεία των συριγγίων του γαστρεντερικού συστήματος έχει μελετηθεί.

Γαστρεντερικά συρίγγια μπορεί, συχνά, να προκύψουν μετά από μια εγχείρηση στην κοιλιακή χώρα ή μετά από ένα τραύμα.

Τα συρίγγια είναι πιθανό να προκαλέσουν επιπλοκές, όπως ο υποσιτισμός, η σήψη και η μη επούλωση του συριγγίου.

Η αυτόματη επούλωση των συριγγίων μπορεί να διαρκέσει αρκετές εβδομάδες. Συρίγγια ανθεκτικά γενικά απαιτούν χειρουργική παρέμβαση.

Η Οκτρεοτίδη είναι ένα ανάλογο της σωματοστατίνης, που μπορεί να μειώσει τα γαστρεντερικά συρίγγια, τα συρίγγια των χοληφόρων,  τα συρίγγια του παγκρέατος και να ελαττώσει τις γαστρεντερικές εκκρίσεις, καθώς και να μειώσει την κινητικότητα του γαστρεντερικού σωλήνα.

Η θεραπεία με οκτρεοτίδη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μειώσει τα συρίγγια σε δόσεις από 100 έως 250 μg υποδορίως κάθε 8 ώρες. Εάν δεν είναι εμφανής η μείωση του συριγγίου μέσα σε 5-8 ημέρες, η θεραπεία με οκτρεοτίδη πρέπει να διακόπτεται.


Άλλες χρήσεις της οκρεοτίδης

Η Οκτρεοτίδη είναι ένα οκταπεπτίδιο που μιμείται την φυσική σωματοστατίνη φαρμακολογικά και είναι ο πιο ισχυρός αναστολέας της αυξητικής ορμόνης, της γλυκαγόνης και της ινσουλίνης. Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) έχει εγκρίνει τη χρήση μιας μορφής άλατος αυτού του πεπτιδίου, της οξικής οκτρεοτίδης, ως ενέσιμο σκεύασμα για τη θεραπεία της μεγαλακρίας, του γιγαντισμού, της διάρροιας και των επεισοδίων έξαψης που σχετίζονται με το καρκινοειδές σύνδρομο, και τη διάρροια σε ασθενείς που εκκρίνουν το αγγειοδραστικό εντερικό πεπτίδιο, που εκκρίνουν οι όγκοι (VIPomas).
Η Οκτρεοτίδη, επίσης, χρησιμοποιείται στην πυρηνική ιατρική απεικόνιση για την επισήμανση με ίνδιο-111 (OctreoScan) για την διάγνωση νευροενδοκρινικών και άλλων όγκων που εκφράζουν υποδοχείς σωματοστατίνης. Τελευταία, γίνεται με ραδιοσημασμένο  γάλλιο-68, που επιτρέπει απεικόνιση με τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (ΡΕΤ), με υψηλότερη ανάλυση και ευαισθησία.

Η οκτρεοτίδη έχει, επίσης, χρησιμοποιηθεί  για τη θεραπεία της σοβαρή διάρροιας από άλλες αιτίες.

Χρησιμοποιείται στην τοξικολογία για τη θεραπεία της παρατεταμένης υπογλυκαιμίας μετά από επαναλαμβανόμενες χορηγήσεις σουλφονυλουρίας και ενδεχομένως υπερβολική δόση μεγλιτινιδών. Επίσης, έχει χρησιμοποιηθεί με διάφορους βαθμούς επιτυχίας σε βρέφη με νησιδιοβλάστωση για τη μείωση υπερέκκρισης ινσουλίνης.

Σε ασθενείς με κιρσούς οισοφάγου, η οκτρεοτίδη μπορεί να δοθεί για να βοηθήσει στη  μείωση της αιμορραγίας. Επίσης, έχει ερευνηθεί σε ασθενείς με πόνο από χρόνια παγκρεατίτιδα και μπορεί να είναι χρήσιμη στη θεραπεία των νεοπλασμάτων του θύμου αδένα.
Το φάρμακο έχει χρησιμοποιηθεί off-label, με υποδόρια ένεση, στη διαχείριση της υπερτροφικής πνευμονικής οστεοαρθροπάθειας από μη-μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα.

Έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία των κακοήθων αποφράξεων του εντέρου.

Η οκτρεοτίδη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με midodrine για να αναστρέψει εν μέρει την περιφερική αγγειοδιαστολή στο ηπατονεφρικό σύνδρομο. Με την αύξηση της συστηματικής αγγειακής αντίστασης, το φάρμακο αυτό βελτιώνει την νεφρική διήθηση και παρατείνει την επιβίωση μέχρι την οριστική θεραπεία με μεταμόσχευση ήπατο


Η οκρεοτίδη στην ογκολογία

H οκτρεοτίδη δρα μειώνοντας σταθερά την GH και εξομαλύνει τις στάθμες πλάσματος IGF I στην πλειονότητα των ασθενών. Στους περισσότερους ασθενείς το SANDOSTATIN LAR μειώνει σημαντικά τα κλινικά συμπτώματα της νόσου, όπως κεφαλαλγία, υπεριδρωσία, παραισθησίες, αίσθημα κόπωσης, οστεοαρθραλγία και σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Έχει αναφερθεί ότι σε μεμονωμένους ασθενείς με αδένωμα της υποφύσεως που εκκρίνει GH, το SANDOSTATIN LAR επέφερε συρρίκνωση του όγκου.

Σε ασθενείς με λειτουργικούς ενδοκρινικούς όγκους του γαστεντεροπαγκρεατικού συστήματος η θεραπεία με Sandostatin LAR παρέχει συνεχή έλεγχο των συμπτωμάτων που σχετίζονται με την υποκείμενη νόσο.

Οι επιδράσεις της οκτρεοτίδης σε διαφορετικούς τύπους γαστρεντεροπαγκρεατικών όγκων έχουν ως εξής:

-Καρκινοειδείς όγκοι: Η χορήγηση οκτρεοτίδης μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση των συμπτωμάτων, ιδιαίτερα του δερματικού ερυθήματος και της διάρροιας. Σε πολλές περιπτώσεις η δράση αυτή συνοδεύεται από πτώση της σεροτονίνης πλάσματος και μειωμένη απέκκριση από τα ούρα του 5-υδροξυ-ινδολοξικού οξέος.

-Βιπώματα: Το βιοχημικό χαρακτηριστικό αυτών των όγκων είναι η υπερπαραγωγή αγγειοδραστικού εντερικού πεπτιδίου (vasoactive intestinal peptide-VIP). Στις περισσότερες περιπτώσεις η χορήγηση οκτρεοτίδης οδηγεί σε ανακούφιση της βαριάς εκκριτικής διάρροιας που είναι αντιπροσωπευτική της νόσου και σε επακόλουθη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η δράση αυτή συνοδεύεται από βελτίωση των συνδεόμενων ηλεκτρολυτικών διαταραχών π.χ. υποκαλιαιμία και έτσι καθίσταται δυνατή η διακοπή της εντερικής και παρεντερικής χορήγησης συμπληρωματικών ηλεκτρολυτών. Σε μερικούς ασθενείς η απεικόνιση σε υπολογιστή της αξονικής τομογραφίας, υποδηλώνει επιβράδυνση ή ανάσχεση της εξέλιξης του όγκου ή ακόμα και συρρίκνωση του ιδιαίτερα σε ηπατικές μεταστάσεις. Η κλινική βελτίωση συνοδεύεται συνήθως από μείωση των επιπέδων του VIP στο πλάσμα τα οποία μπορεί να πέσουν εντός της φυσιολογικής περιοχής τιμών.

-Γλυκαγονώματα: Η χορήγηση οκτρεοτίδης οδηγεί στις περισσότερες περιπτώσεις σε αξιόλογη βελτίωση του μεταναστευτικού νεκρολυτικού εξανθήματος που είναι χαρακτηριστικό σε αυτή τη πάθηση. Η επίδραση της οκτρεοτίδης στην κατάσταση του ήπιου σακχαρώδους διαβήτη που σημειώνεται συχνά δεν είναι σεσημασμένη και γενικά δεν οδηγεί σε μείωση των απαιτήσεων για ινσουλίνη ή για υπογλυκαιμικούς παράγοντες που χορηγούνται από το στόμα. Σ’εκείνους τους ασθενείς που παρουσιάζουν διάρροια η οκτρεοτίδη προκαλεί βελτίωση της και ως εκ τούτου οδηγεί σε αύξηση του βάρους. Μονολότι η χορήγηση οκτρεοτίδης οδηγεί συχνά σε άμεση μείωση της στάθμης του γλυκαγόνου στο πλάσμα, γενικά η μείωση αυτή δεν διατηρείται καθ’όλη την παρατεταμένη περίοδο χορήγησης παρά τη συνεχή βελτίωση των συμπτωμάτων.

-Γαστρινώματα/Σύνδρομο Zollinger-Ellison: Μονολότι η θεραπεία με αναστολείς της αντλίας πρωτονίων ή με παράγοντες που παρεμποδίζουν τους Η2 υποδοχείς θέτει υπό έλεγχο την υποτροπιάζουσα πεπτική εξέλκωση που σημειώνεται ως αποτέλεσμα της χρόνιας διεγειρόμενης από τη γαστρίνη υπερέκκρισης γαστρικού ο έλεγχος αυτός είναι μάλλον σ’όλους τους ασθενείς με αυτή τη θεραπεία. Η οκτρεοτίδη από μόνη της ή σε συνδυασμό με αναστολείς της αντλίας πρωτονίων ή με ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων μπορεί να μειώσει την υπερέκκριση γαστρικού οξέος και να βελτιώσει τα συμπτώματα συμπεριλαμβανόμενης της διάρροιας. Ενδέχεται επίσης να ανακουφιστούν και άλλα συμπτώματα που πιθανώς οφείλονται στην παραγωγή πεπτιδίων από τον όγκο π.χ. δερματικό ερύθημα. Οι στάθμες της γαστρίνης στο πλάσμα πέφτουν σε ορισμένους ασθενείς.

-Ινσουλινώματα: Η χορήγηση οκτρεοτίδης προκαλεί πτώση της κυκλοφορούσας ανοσοαντιδραστικής ινσουλίνης. Σε ασθενείς με εγχειρήσιμους όγκους η οκτρεοτίδη μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση και διατήρηση της νορμογλυκαιμίας προεγχειρητικώς. Σε ασθενείς με καλοήθεις ή κακοήθεις όγκους που δεν επιδέχονται χειρουργική επέμβαση ο γλυκαιμικός έλεγχος μπορεί να βελτιωθεί ακόμα και χωρίς ταυτόχρονη παρατεταμένη μείωση των επιπέδων της κυκλοφορούσας ινσουλίνης.

-GRF-ώματα: Πρόκειται για σπάνιους όγκους που χαρακτηρίζονται από παραγωγή του εκλυτικού παράγοντα της αυξητικής ορμόνης μόνου ή σε συνδυασμό με άλλα δραστικά πεπτίδια. Η οκτρεοτίδη βελτιώνει τα χαρακτηριστικά και συμπτώματα της επακόλουθης μεγαλακρίας. Αυτό οφείλεται πιθανότατα στην αναστολή της έκκρισης του GRF και της αυξητικής ορμόνης και μπορεί να οδηγήσει σε περιστολή της μεγένθυσης της υπόφυσης.


Φαρμακοκινητική οκρεοτίδης

Η Οκτρεοτίδη απορροφάται γρήγορα και πλήρως μετά την υποδόρια ένεση. Η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα επιτυγχάνεται μετά από 30 λεπτά. Ο χρόνος ημίσειας ζωής είναι 100 λεπτά (1,7 ώρες) κατά μέσο όρο, όταν εφαρμόζεται υποδόρια. Μετά την ενδοφλέβια ένεση, η ουσία αποβάλλεται σε δύο φάσεις, με χρόνο ημιζωής 10 και 90 λεπτά, αντίστοιχα.

Η οκρεοτίδη αναστέλλει την έκκριση πολλών ορμονών, όπως της γαστρίνης, της χολοκυστοκινίνης, της γλυκαγόνης, της αυξητικής ορμόνης, της ινσουλίνης, της σεκρετίνης, του παγκρεατικού πολυπεπτιδίου, της TSH και του αγγειοδραστικού εντερικού πεπτιδίου.

-μειώνει την έκκριση των υγρών από το έντερο και το πάγκρεας,
-μειώνει τη γαστρεντερική κινητικότητα και εμποδίζει τη συστολή της χοληδόχου κύστης,

-αναστέλλει τη δράση ορισμένων ορμονών από τον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης,

-προκαλεί αγγειοσύσπαση στα αιμοφόρα αγγεία και μείωση των πιέσεων στην πύλη του ήπατος και μείωση της αιμορραγίας των κιρσών του οισοφάγου.

Επίσης, έχει αποδειχθεί ότι έχει αναλγητική δράση, πιθανότατα δρα ως μερικός αγωνιστής των οπιοειδών υποδοχέων.
Η οκτρεοτίδη μπορεί να μειώσει την εντερική απορρόφηση της κυκλοσπορίνης, πιθανώς καθιστώντας απαραίτητη την αύξηση της δόσης. Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ενδέχεται να χρειάζονται λιγότερη ινσουλίνη ή αντιδιαβητικά από του στόματος κατά τη θεραπεία με οκτρεοτίδη. Η βιοδιαθεσιμότητα της βρωμοκρυπτίνης αυξάνεται, η οποία εκτός από αντιπαρκινσονικό, χρησιμοποιείται, επίσης, για τη θεραπεία της μεγαλακρίας.

Για ασθενείς που δεν είχαν λάβει θεραπεία με υποδόρια χορήγηση Sandostatin συνιστάται να γίνει έναρξη της θεραπείας με υποδόρια χορήγηση Sandostatin σε δοσολογία 0,1 mg 3 φορές ημερησίως για σύντομο χρονικό διάστημα (περίπου 2 εβδομάδων) ώστε να εκτιμηθεί η ανταπόκριση και η συστηματική ανεκτικότητα της οκτρεοτίδης πριν την έναρξη της θεραπείας με Sandostatin LAR. Το SANDOSTATIN LAR® χορηγείται ενδομυϊκά, μόνο με βαθιά ενδογλουτιαία ένεση. Για επαναλαμβανόμενες ενδογλουτιαίες ενέσεις, θα πρέπει να γίνεται εναλλαγή μεταξύ του αριστερού και του δεξιού γλουτιαίου μυός.

Για ασθενείς στους οποίους τα συμπτώματα ελέγχονται επαρκώς με υποδόρια χορήγηση Sandostatin συνιστάται να γίνεται έναρξη της θεραπείας με τη χορήγηση 20 mg του Sandostatin LAR ανά διαστήματα 4 εβδομάδων. Η υποδόρια χορήγηση του Sandostatin θα πρέπει να συνεχισθεί στη δοσολογία που υπήρξε αποτελεσματική επί 2 εβδομάδες μετά την πρώτη ένεση του Sandostatin LAR.

Για ασθενείς στους οποίους τα συμπτώματα και οι βιολογικοί δείκτες ελέγχονται ικανοποιητικά μετά 3 μηνών θεραπεία η δόση του Sandostatin LAR μπορεί να μειωθεί στα 10 mg χορηγούμενα κάθε 4 εβδομάδες.

Για ασθενείς στους οποίους τα συμπτώματα ελέγχονται μόνο μερικώς μετά 3 μηνών θεραπεία η δόση του Sandostatin μπορεί να αυξηθεί στα 30 mg χορηγούμενα κάθε 4 εβδομάδες.

Αν στη διάρκεια της θεραπείας με Sandostatin LAR διαπιστωθεί ότι εντείνονται τα συμπτώματα που συνδέονται με όγκους του γαστρεντεροπαγκρεατικού συστήματος γι’αυτές ειδικά τις ημέρες συνιστάται η πρόσθετη υποδόρια χορήγηση Sandostatin στην ίδια δόση που χρησιμοποιούνται πριν τη χορήγηση θεραπείας με το Sandostatin LAR, κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί κατά τους 2 πρώτους μήνες θεραπείας όταν ακόμη δεν έχουν επιτευχθεί οι θεραπευτικές συγκεντρώσεις της οκτρεοτίδης.

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας του SANDOSTATIN LAR σε ασθενείς με επηρεασμένη ηπατική και νεφρική λειτουργία.

Σε περίπτωση που εμφανισθούν χολόλιθοι, αυτοί είναι συνήθως ασυμπτωματικοί. Οι συμπτωματικοί χολόλιθοι θα πρέπει να αντιμετωπίζονται είτε με διάλυση με χολικά οξέα είτε με χειρουργική επέμβαση.

Σε ασθενείς που ταυτόχρονα πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι το SANDOSTATIN LAR μπορεί να επηρεάζει τη ρύθμιση της γλυκόζης και οι απαιτήσεις σε ινσουλίνη μπορεί να μειωθούν. Σε μη διαβητικούς και σε διαβητικούς τύπου ΙΙ με μερικώς ανέπαφα αποθέματα ινσουλίνης η υποδόρια χορήγηση του Sandostatin μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τις αυξήσεις της μεταγευματικής γλυκόζης. Γι’αυτόν το λόγο συνιστάται ο έλεγχος της γλυκόζης και της αντιδιαβητικής θεραπείας.

Σε ασθενείς με ινσουλίνωμα η οκτρεοτίδη λόγω της μεγαλύτερης σχετικής ιδιότητας που έχει ν’αναστέλλει την έκκριση της GH και του γλυκαγόνου απ’ότι η ινσουλίνη και λόγω της μικρότερης διάρκειας της ανασταλτικής δράσης στην ινσουλίνη μπορεί ν’αυξήσει την ένταση και να επιτείνει τη διάρκεια της υπογλυκαιμίας. Αυτοί οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά.


Οι ανεπιθύμητες ενέργειες της οκρεοτίδης

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (περισσότερο από το 10% των ασθενών) είναι η κεφαλαλγία, ο υποθυρεοειδισμός, οι αλλαγές στην καρδιακή αγωγιμότητα, οι γαστρεντερικές διαταραχές (όπως κράμπες, ναυτία / έμετος και διάρροια ή δυσκοιλιότητα), οι πέτρες στη χολή, η μείωση της απελευθέρωσης της ινσουλίνης, η υπεργλυκαιμία ή υπογλυκαιμία (συνήθως παροδική) και οι αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης. Επιβράδυνση στον καρδιακό ρυθμό, δερματικές αντιδράσεις όπως κνησμός, υπερχολερυθριναιμία, υποθυρεοειδισμός, ζάλη και δύσπνοια είναι επίσης αρκετά συχνές (περισσότερο από 1%). Σπάνιες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι οι οξείες αναφυλακτικές αντιδράσεις, η παγκρεατίτιδα και η ηπατίτιδα.
Μερικές μελέτες ανέφεραν αλωπεκία σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με οκτρεοτίδη.

Σε μελέτες που έγιναν σε επίμυες με υποδόρια χορήγηση ημερησίων δόσεων έως και 1,25 mg/kg σωματικού βάρους παρατηρήθηκαν ινοσαρκώματα, κυρίως σε μεγάλο αριθμό αρρένων πειραματόζωων. Μελέτες καρκινογένεσης διάρκειας 116 εβδομάδων που έγιναν σε επίμυες με υποδόρια χορήγηση SANDOSTATIN αποκάλυψε επίσης αδενοκαρκινώματα της μήτρας και του ενδομητρίου, με στατιστικά αξιόλογη συχνότητα εμφάνισης για την υψηλότερη υποδόρια δόση των 1,25 mg/kg ημερησίως. Το εύρημα αυτό συσχετίσθηκε με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης ενδομητρίτιδας, ελαττωμένο αριθμό ωοθηκικών ωχρών σωματίων, μειωμένα μαστικά αδενώματα και διεύρυνση των αδένων και του αυλού της μήτρας, γεγονός που παραπέμπει σε έλλειψη ορμονικής ισορροπίας. Τα διαθέσιμα στοιχεία υποδηλώνουν ότι οι όγκοι αυτοί στους ποντικούς είναι ειδικοί προς το είδος και δε συνδέονται με τη χρήση του φαρμάκου στον άνθρωπο.

Η διατροφή για τα συρίγγια του γαστρεντερικού συστήματος

Η διατροφή διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη θεραπεία ενός συριγγίου επειδή η καλή διατροφή μπορεί να συμβάλει στην προαγωγή της επούλωσης.

Διαφορετικές θρεπτικές θεραπείες συνιστώνται για διάφορους τύπους συριγγίων. Μπορεί να απαιτηθεί να σταματήσετε να συτίζεστε με μια κανονική διατροφή από το στόμα και να μεταβείτε σε ένα πιο επιθετικό μέσο θρεπτικής υποστήριξης.

Απαιτείται να καλύπτετε τις διατροφικές σας ανάγκες κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης, ώστε να διασφαλίζεται η σωστή επούλωση του συριγγίου και να αποφεύγεται ο υποσιτισμός και η απώλεια βάρους.

Το συρίγγιο είναι μια ανώμαλη σύνδεση μεταξύ δύο ή περισσότερων ιστών στο σώμα σας. Αυτό μπορεί να συμβεί σε πολλούς διαφορετικούς ιστούς στο σώμα και μπορεί να είναι αποτέλεσμα ασθενειών, λοίμωξης, χειρουργικής επέμβασης ή τραυματισμού. Για παράδειγμα, ένα εντερικό συρίγγιο μπορεί να εμφανιστεί μεταξύ των ιστών στο έντερο και στην ουροδόχο κύστη ως αποτέλεσμα της εντερικής χειρουργικής επέμβασης για τη νόσο του Crohn. Αυτό μπορεί να είναι επικίνδυνο επειδή προωθεί περαιτέρω τη μόλυνση. Ένα συρίγγιο δεν θεραπεύεται από μόνο του και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται από ιατρό. Η θεραπεία θα εξαρτηθεί από το πού βρίσκεται το συρίγγιο, αλλά, συνήθως, πρέπει να γίνει χειρουργική επέμβαση.

-Ηλεκτρολύτες και υγρά

Ένα μολυσμένο συρίγγιο μπορεί να έχει υψηλή απόδοση αποστράγγισης υγρών. Εξαιτίας αυτού, είναι σημαντικό να διατηρηθεί η ισορροπία υγρών και ηλεκτρολυτών. Απαιτείται παρακολούθηση της παροχής υγρών και μπορεί να απαιτηθούν ενδοφλέβια υγρά και ηλεκτρολύτες, ανάλογα με την περίπτωση. Αυτό θα βοηθήσει στη διατήρηση της ενυδάτωσης, στον καθαρισμό της μόλυνσης και στην προώθηση της αποκατάστασης. 

-Εντερική Διατροφή

Εάν το συρίγγιο δεν βρίσκεται σε θέση που μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία του γαστρεντερικού σωλήνα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί εντερική διατροφή με σωλήνα για να αποτραπεί η απώλεια βάρους και  να μην πέσουν τα επίπεδα τηςαλβουμίνης. Και οι δύο αυτοί είναι παράγοντες κινδύνου θνησιμότητας σε ασθενείς με συρίγγιο. Αυτό θα βοηθήσει στη μείωση του κινδύνου υποσιτισμού και θα αυξήσει τις πιθανότητες ΘΕΡΑΠΕΊΑς.

-Παρεντερική Διατροφή

Η παρεντερική διατροφή ή η ενδοφλέβια διατροφή χρησιμοποιείται συχνότερα για τη θεραπεία των συριγγίων, ειδικά εάν το συρίγγιο επηρεάζει τη γαστρεντερική οδό. Όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται το σώμα σθα συμπεριληφθούν στο ενδοφλέβιο διάλυμα, όπως υδατάνθρακες, πρωτεϊνες, λίπη, νερό, βιταμίνες και μέταλλα. Η παρεντερική διατροφή προωθεί την ανάπαυση και την επούλωση στο σώμα, επειδή το σώμα δεν απαιτείται να εργάζεται τόσο σκληρά ώστε να σπάσει και να αφομοιώσει τα τρόφιμα. Αυτό δίνει στο σώμα τη δυνατότητα να εστιάζει στη θεραπεία του συριγγίου.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα συρίγγια του γαστρεντερικού συστήματος

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα συρίγγια του γαστρεντερικού συστήματος

siriggia 1

Διαβάστε, επίσης,

Μεγαλακρία

Καρκίνος ήπατος

Σύνδρομο Zollinger-Ellison

Νευροενδοκρινείς όγκοι

Καρκινοειδείς όγκοι

Σταδιοποίηση των καρκινοειδών όγκων του γαστρεντερικού

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 5325 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 02 Φεβρουαρίου 2019 19:39
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Νεφρική σωληναριακή οξέωση Νεφρική σωληναριακή οξέωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νεφρική σωληναριακή οξέωση

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση είναι μία ομάδα διαταραχών η οποία χαρακτηρίζεται από διαταραχή των μηχανισμών νεφρικής σωληναριακής οξέωσης, με φυσιολογική σπειραματική λειτουργία η οποία καταλήγει σε μεταβολική οξέωση.

    Οι διαταραχές αυτές κατατάσσονται σε τρεις τύπους:

    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1: κλασσική, άπω, υποκαλιαιμική - λόγω της ανικανότητας να διατηρηθεί η κλίση ιόντων Η+
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2: εγγύς - λόγω ελαττωμένης επαναρρόφησης διττανθρακικών. Η οξέωση είναι ήπια γιατί το άπω εσπειραμένο σωληνάριο διατηρεί την επαναρροφητική του ικανότητα
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-3: δε θεωρείται πλέον ξεχωριστή οντότητα
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-4: γενικευμένη, άπω, υπερκαλιαιμική - λόγω πρωτοπαθούς ή δευτεροπαθούς ανεπάρκειας αλδοστερόνης ή αντοχής στην αλδοστερόνη

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουρολογικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό

    Γενετική: Η νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 στα παιδιά μεταβιβάζεται με τον επικρατούντα χαρακτήρα

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Η Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 και 2, συχνότερες στα παιδιά
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-4 συχνότερη στους ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    • Διαταραχή ανάπτυξης στις νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 και 2
    • Έμετοι
    • Πολυουρία
    • Αφυδάτωση 
    • Αδυναμία λόγω της απώλειας καλίου
    • Αναπνευστική δυσχέρεια, υπεραερισμός στην προσπάθεια αντιστάθμισης της οξέωσης 
    • Διαταραχή στη βάδιση και οστικοί πόνοι λόγω διαταραχής του μεταβολισμού ασβεστίου στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-2

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1:

    • Οφειλόμενη σε φάρμακα - αμφοτερικίνη Β, τολουένη, λίθιο, μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη
    • Σύνδρομα υπεργαμμασφαιριναιμίας 
    • Κίρρωση του ήπατος 
    • Πυελονεφρίτιδα

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2:

    • Οφειλόμενη σε φάρμακα - κυρίως τετρακυκλίνες, ακεταζολαμίδη, σουλφοναμίδες, διαχρώμη, βαρέα μέταλλα
    • Αμυλοείδωση
    • Πολλαπλούν μυέλωμα

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-4:

    • Νεφροπάθεια του λύκου 
    • Διαβητική νεφροπάθεια 
    • Νεφροσκλήρυνση λόγω υπέρτασης 
    • Σωληναριακές - διάμεσες νεφροπάθειες 
    • Νόσος Addison
    • Οξεία επινεφριδιακή ανεπάρκεια 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Μεταβολική οξέωση άλλης αιτιολογίας - στην νεφρική σωληναριακή οξέωση υπάρχει υπερχλωραιμική οξέωση χωρίς χάσμα ανιόντων 
    • Διάρροια με απώλεια διττανθρακικών στα κόπρανα 
    • Οξέωση σε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια
    • Αναπνευστική οξέωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αέρια αίματος - ευρήματα μεταβολικής οξέωσης 
    • Ηλεκτρολύτες ορού - το κάλιο είναι αυξημένο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-4 και φυσιολογικό ή ελαττωμένο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 και 2. Τα χλωριώδη είναι αυξημένα. Τα διττανθρακικά είναι ελαττωμένα
    • Ουρία και κρεατινίνη ορού - για να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο νεφρικής ανεπάρκειας 
    • pH ούρων - δεν είναι όξινο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 που υπάρχει μεταβολική οξέωση 
    • Ca++ ούρων αυξημένο
    • Καλλιέργεια ούρων - για να αποκλείσουμε λοίμωξη από μικροοργανισμούς οι οποίοι διασπούν την ουρία
    • Επίπεδα ρενίνης και αλδοστερόνης - ελαττωμένα στους περισσότερους τύπους νεφρικής σωληναριακής οξέωσης-4 που οφείλεται σε ανεπάρκεια αλδοστερόνης. Στον τύπο νεφρική σωληναριακή οξέωση-4 που οφείλεται σε αντίσταση στην αλδοστερόνη τα επίπεδα είναι αυξημένα 
    • Χάσμα ανιόντων - φυσιολογικό 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Διουρητικά 
    • NaHCO3 (διττανθρακικό νάτριο)

    Renal Diuretics

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Διαταραχή της λειτουργίας των νεφρικών σωληναρίων

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Μεγιστοποίηση της μεταβολικής οξέωσης με ταυτόχρονη παρακολούθηση της οξινοποίησης των ούρων. Χορηγείστε NH4CL (χλωριούχο αμμώνιο) από το στόμα και παρακολουθείστε το pH των ούρων. Προσοχή στις διαταραχές οι οποίες συσχετίζονται με την βαρεία μεταβολική οξέωση
    • Στενή παρακολούθηση των τίτλων των διττανθρακικών

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Απαιτείται μόνο εάν χρειάζεται να αποκλείσουμε πιθανές επιπλοκές 
    • Ενδοφλέβιος πυελογραφία - νεφρασβέστωση, νεφρολιθίαση, παρεγχυματική νεφρική νόσος 
    • Υπερηχογράφημα νεφρού - για να εκτιμήσουμε το μέγεθος των νεφρών, την ύπαρξη κύστεων ή λίθων 
    • Ακτινογραφίες οστών - οστεομαλακία που συνοδεύεται από ψευδοκατάγματα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Αντιμετώπιση σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εφαρμογή της κατάλληλης θεραπείας για την αντιμετώπιση της οξέωσης 
    • Μέχρις ότου διορθωθεί η οξέωση μπορεί να χρειαστεί αναπνευστική υποστήριξη

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ότι ανέχεται ο ασθενής 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός του NaCL (χλωριούχου νατρίου)

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1

    • Διττανθρακικό νάτριο - 1-4 mEq/kg/ημέρα (1-4 mmol/kg/ημέρα) στην αρχή και τροποποιώντας την δόση ανάλογα. Στους τύπους νεφρικής σωληναριακής οξέωσης που συνοδεύονται από αυξημένη απώλεια διττανθρακικών χρειάζεται αυξημένη δοσολογία. Το φάρμακο χορηγείται 2 ή 3 φορές την ημέρα 
    • Διττανθρακικό κάλιο - εάν υπάρχει σημαντική υποκαλιαιμία. Η ποσότητα HCO3 (ανθρακική ρίζα) που δίνεται με αυτόν τον τρόπο εξαρτάται από την βαρύτητα της υποκαλιαιμίας 

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2

    • Διττανθρακικό νάτριο - 5-20 mEq/kg/ημέρα (5-20 mmol/kg/ημέρα) με ανάλογη προσαρμογή της δόσης χορηγούμενης 2 ή 3 φορές την ημέρα 
    • Φουροσεμίδη - για να ελαττώσουμε τα επίπεδα καλίου εκτός κι αν υπάρχει ταυτόχρονη απώλεια αλατιού
    • Kayexalate - στην αρχή για να ελαττώσουμε τα πολύ υψηλά επίπεδα καλίου (με ένεμα)
    • Φθοριοϋδροκορτιζόνη - 0,1-0.3 mg/ημέρα εάν ο ασθενής εμφανίζει ανεπάρκεια αλατοκορτικοειδώνή σε ορισμένες περιπτώσεις αντίστασης του τελικού οργάνου

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Υδροχλωροθειαζίδη σαν επικουρικό φάρμακο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-2 μετά την χορήγηση της μέγιστης δόσης NaHCO3. Το κιτρικό μεταβολίζεται σε διττανθρακικό στο ήπαρ, αποφεύγοντας έτσι τον μετεωρισμό και την διάτρηση που δημιουργούνται λόγω της παραγωγής CO2 στο στομάχι

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ηλεκτρολύτες, pH ούρων, μελέτη νεφρικής ανεπάρκειας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Προσεκτική χρήση ή πλήρης αποφυγή των αιτιολογικών παραγόντων

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Νεφρασβέστωση 
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 - πυελονεφρίτιδα
    • Νεφρολιθίαση 
    • Ραχίτιδα
    • Ασβεστιουρία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η διαταραχή είναι μόνιμη, όμως με την θεραπεία η πρόγνωση είναι καλή, εφόσον δεν έχουν δημιουργηθεί μη-αναστρέψιμες βλάβες στους νεφρούς
    • Καλή, εφόσον δεν συνοδεύεται από άλλα αυτοάνοσα νοσήματα. Διαφορετικά, η πρόγνωση εξαρτάται από το συνυπάρχον νόσημα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 στα παιδιά - ασβεστιουρία που οδηγεί σε ραχίτιδα, νεφρασβέστωση και νεφρολιθίαση 
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 στους ενήλικες - αυτοάνοσα νοσήματα όπως σύνδρομο Sjogren
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2 - σύνδρομο Fanconi

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    rta types

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νεφρολιθίαση

    Υπερκαλιαιμία

    Υποκαλιαιμία

    Ουρολιθίαση

    Υπονατριαιμία

    Νεφρωνόφθιση

    Οστεομαλακία

    Οξέωση

    Χάσμα ανιότων

    Σύνδρομο Sjögren

    Νόσος του Wilson

    www.emedi.gr

     

     

  • Πορφύρα Henoch-Schonlein Πορφύρα Henoch-Schonlein

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πορφύρα Henoch-Schonlein

    Πορφύρα Henoch-Schonlein είναι μια αγγειΐτιδα των τριχοειδών που χαρακτηρίζεται από συνήθη, μη εξαρτώμενη από θρομβοπενία ψηλαφητή πορφύρα, αρθρίτιδα, κοιλιακό άλγος και νεφρίτιδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες, Μυοσκελετικό, Γαστρεντερικό, Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Περισσότερο εμφανίζεται μεταξύ 2-8 ετών, αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    • Η έναρξη μπορεί να είναι οξεία ή σταδιακή 
    • 50% των ασθενών έχουν κακουχία και χαμηλό πυρετό
    • Δερματικές βλάβες συμβαίνουν σε όλους τους διαγνωσμένους ασθενείς 
    1. Οι βλάβες εμφανίζονται στα κάτω άκρα και τους γλουτούς, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν το πρόσωπο, τον κορμό και τα άνω άκρα
    2. Ξεκινούν σαν μικροί πομφοί ή ερυθηματώδεις, κηλιδοβλατιδώδεις
    3. Οι βλάβες λευκαίνουν με την πίεση, αλλά αργότερα γίνονται πετεχειώδεις ή πορφυρικές 
    4. Οι βλάβες εμφανίζονται σε σωρούς
    5. Μπορεί να εμφανιστεί αγγειοοίδημα κρανίου, χειλιών, βλεφάρων, αυτιών, ράχης του χεριού και του ποδιού, πλάτης οσχέου και περινέου
    • 2/3 των ασθενών έχουν εμπειρία αρθρίτιδας 
    1. Οι μεγάλες αρθρώσεις (γόνατα και αστράγαλοι) εμπλέκονται συνηθέστερα
    • Οι μισοί ασθενείς έχουν εμπειρία συμπτωμάτων από το γαστρεντερικό:
    1. Κοιλιακός πόνος σαν κολικός, σχετιζόμενος με εμετό, είναι περισσότερο συνήθης
    2. Μικροσκοπική ή μακροσκοπική αιμορραγία στα κόπρανα
    3. Αιματέμεση 
    4. Σπάνια συμβαίνει εγκολεασμός, απόφραξη ή εμβολή 
    5. Παγκρεατίτιδα
    • Η συμμετοχή των νεφρών είναι λιγότερο συνήθης 
    1. Αιματουρία, με ή χωρίς κυλίνδρους ή πρωτεϊνουρία 
    • Άλλες εκδηλώσεις
    1. Σπασμοί, νευροπάθειες 
    2. Ηπατοσπληνομεγαλία 
    3. Λεμφαδενοπάθεια 
    4. Καρδιακή συμμετοχή 
    5. Πνευμονική αιμορραγία 
    6. Ρευματικά οζίδια
    • Παιδική πορφύρα Henoch-Schonlein
    1. Παιδιά < 2 χρονών
    2. Σπάνια οιδηματώδης και διάχυτη πορφύρα προσώπου και αυτιών 
    3. Λιγότερα γαστρεντερικά και νεφρικά συμπτώματα

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    Πολλαπλοί λοιμώδεις παράγοντες, φάρμακα και τοξίνες έχουν ερευνηθεί, χωρίς να έχει βρεθεί κανένας σταθερός σύνδεσμος

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αιμορραγική διάθεση 
    • Σηψαιμία 
    • Εγκολεασμός
    • Οξεία σκωληκοειδίτιδα 
    • Οξεία σπειραματονεφρίτιδα 
    • Οικογενής IgA νεφροπάθεια 
    • Οζώδης πολυαρτηρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Φλεγμονώδεις νόσοι εντέρου 
    • Υποξεία βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα
    • Κηλιδώδης πυρετός Βραχωδών Ορέων
    • Θρομβοκυττοπενική πορφύρα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δεν είναι διαγνωστικά 
    • Μπορεί να είναι ανεβασμένη η ΤΚΕ και ο αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων 
    • Οι δοκιμασίες πήξης, ο αριθμός αιμοπεταλίων και ο καθορισμός συμπληρώματος είναι φυσιολογικοί 
    • Το IgA του ορού είναι αυξημένο σε 50%
    • Σε νεφρική συμμετοχή, η γενική ούρων δείχνει πρωτεΐνη, ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια

    maxresdefault 48

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Νεφρικά:

    • Εστιακές και τμηματικές αυξήσεις στα μεσαγγειακά κύτταρα και στο φλοιό 
    • Εναπόθεση IgA στη σπειραματική βασική μεμβράνη
    • Μια μειοψηφία εμφανίζει γενικευμένες μεσαγγειακές αλλοιώσεις 
    • Σπάνια, διάχυτη, νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με σχηματισμό μηνοειδών σχηματισμών 

    Δέρμα:

    • Μικρά αγγεία περιβάλλονται από μια οξεία λευκοκυττοπλαστική, ουδετερόφιλη, φλεγμονώδη αντίδραση λεμφοκυττάρων με εναπόθεση IgA

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφίες κοιλίας, μπορεί να δείχνουν ειλεό και τμηματική στένωση, λόγω υποβλεννογόνιου οιδήματος και αιμορραγίας
    • Ακτινογραφίες με βάριο, μπορεί να δείξουν μεγάλα ελλείματα πλήρωσης στο τείχος του εντέρου, μιμούμενα τη νόσο του Crohn ή νεόπλασμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Κλινική διάγνωση 
    • Σπάνια ενδείκνυται βιοψία νεφρού, εκτός από περιπτώσεις μειωμένης νεφρικής λειτουργίας ή ανάπτυξης νεφρωσικού συνδρόμου (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής 
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής, αν υπάρχει υπέρταση, σοβαρό κοιλιακό άλγος, νεφρική ανεπάρκεια ή άλλη σοβαρή επιπλοκή

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Δεν υπάρχουν περιορισμοί σε μη επιπλεγμένες περιπτώσεις

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτα από το στόμα σε σοβαρή γαστρεντερική νόσο

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιφλεγμονώδεις παράγοντες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αρθρίτιδα και πυρετό
    • Κορτικοστεροειδή (πρεδνιζόνη 1-2 mg/kg/ημέρα) για σοβαρά γαστρεντερικά συμπτώματα και/ή επώδυνο αγγειοοίδημα. Τα κορτικοστεροειδή δεν μεταβάλλουν την εξέλιξη της βλάβης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Σε σοβαρές περιπτώσεις, έχουν χρησιμοποιηθεί αζαθειοπρίνη, κυκλοφωσφαμίδη, πλασμαφαίρεση, παράγοντας ΧΙΙΙ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Γενική ούρων για παρακολούθηση ακόμα και αν αρχικά είναι φυσιολογική 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υπέρταση 
    • Νεφρική ανεπάρκεια
    • Εντερική αιμορραγία 
    • Απόφραξη ή διάτρηση εντέρου
    • Θάνατος πολύ σπάνια

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η νόσος μπορεί να διαρκέσει λίγες ημέρες με παροδική αρθρίτιδα, ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις η μέση διάρκεια είναι 4-6 εβδομάδες
    • Περιστασιακά υποτροπιάζουσα
    • Το 25% των ασθενών με αρχική νεφρική συμμετοχή, θα έχει εμμένον μη φυσιολογικό ίζημα ούρων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συνηθέστερη σε παιδιά

    ΚΥΗΣΗ

    Μόνο σπάνιες αναφορές 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    HENOCH.SCHONLEIN.PURPURA MI 01A8DSWP

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εγκολεασμός

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η χαρακτηριστική τριάδα του συνδρόμου Zollinger-Ellison:

    • Γαστρική υπερέκκριση
    • Πεπτικό έλκος
    • Μη β-κυτταρικός όγκος του παγκρέατος (και μερικές φορές και άλλων περιοχών)

    Όγκος του παγκρέατος που εκκρίνει γαστρίνη, μονήρης ή πολλαπλός, μικρός ή μεγαλύτερος, καλοήθης ή κακοήθης: 80% σποραδική μορφή, 20% σχετίζεται με πολλαπλή ενδοκρινική αδενωμάτωση (MEN 1)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Γενετική: Σχετίζεται με το MEN 1

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία (40-75)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:2)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    • Κοιλιακός πόνος
    • Επιγαστρικός πόνος 
    • Αντανακλαστική οισοφαγίτιδα
    • Έμετος που δεν ανταποκρίνεται στη συνήθη θεραπεία 
    • 25% παρουσιάζουν διάρροια που επιμένει με την νηστεία 
    • Επιπλοκές πεπτικού έλκους (αιμορραγία, διάτρηση, απόφραξη)
    • Σημεία που σχετίζονται με το MEN 1 (υπερπαραθυρεοειδισμός, υπερασβεστιαιμία)
    • Απώλεια βάρους
    • Διόγκωση του ήπατος όταν δίνει μεταστάσεις
    • Ενδοσκοπικά ευρήματα (οισοφαγίτιδα, δωδεκαδακτυλικό έλκος με πολλαπλά έλκη)
    • Στεατόρροια

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    Γαστρίνωμα - εντοπίζεται στο γαστρικό τρίγωνο στο 90%

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    • MEN 1
    • Οικογενειακό ιστορικό έλκους
    • Ηλικία πάνω από 60

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Αυξημένη γαστρίνη ορού με υποχλωρυδρία/αχλωρυδρία

    • Ατροφική γαστρίτιδα
    • Φαρμακευτική 
    • Καρκίνος του στομάχου 
    • Γαστρικό έλκος
    • Κακοήθης αναιμία 
    • Μετά από βαγοτομή
    • Λεύκη

    Αυξημένη γαστρίνη ορού με φυσιολογικό ή αυξημένο γαστρικό οξύ

    • Υπερλειτουργία G-κυττάρων του πυλωρικού άντρου
    • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 
    • Απόφραξη του στομίου του στομάχου 
    • Φαιοχρωμοκύττωμα (σπάνια)
    • Στένωση πυλωρού
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Μικρή εκτομή του εντέρου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη γαστρίνη ορού - νήστις
    • Αυξημένη γαστρική έκκριση > 15 mEq/ώρα
    • Αυξημένη μέγιστη έκκριση οξέος > 150 mEq/ώρα
    • Γαστρικό pH < 2,0
    • Αυξημένα παγκρεατικά πολυπεπτίδια

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γατρίνωμα ανευρίσκεται στο γαστρικό τρίγωνο (60-70% στην κεφαλή του παγκρέατος)
    • 50% των όγκων χρώνυνται για VIP, ACTH, ινσουλίνη, νευροτενσίνη
    • Επιπρόσθετα 50% εμφανίζουν πολλαπλές μεταστάσεις στο ήπαρ, οστά, λεμφαδένες ή διήθηση των αιμοφόρων αγγείων 

    Δωδεκαδακτυλικό έλκος 

    • Έλκος της νήστιδος 
    • Γαστρικό έλκος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Έκκριση γαστρίνης μετά από διέγερση - τα επίπεδα γαστρίνης αυξάνονται > 200 pg/ml
    • Δοκιμασία έγχυσης ασβεστίου 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Χρησιμοποιούνται στην εντόπιση του όγκου 
    • Αξονική τομογραφία κοιλίας 
    • Υπερηχογράφημα κοιλίας
    • Αγγειογραφία κοιλίας 
    • Δείγμα γαστρίνης επιλεκτικά από κλάδους της πυλαίας φλέβας

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ενδοσκόπηση για την ανίχνευση όγκων (διοισοφάγειο υπερηχογράφημα)

     34

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Συμβουλές για καθημερινή φροντίδα σύμφωνα με τα συμπτώματα 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μόνο φαρμακευτική αγωγή σε μερικές περιπτώσεις 
    • Φαρμακευτική αγωγή και λαπαροτομία για την ανεύρεση όγκων που μπορούν να εξαιρεθούν
    • Οριστική θεραπεία - αφαίρεση του γαστρινώματος όταν ανευρίσκεται 
    • Ολική γαστρεκτομή (δε χρησιμοποιείται πλέον στους περισσότερους ασθενείς)
    • Βαγοτομή σε μερικούς ασθενείς με σκοπό την μείωση της έκκρισης γαστρικού οξέος και επιπρόσθετα την αναστολή των επιδράσεων των φαρμάκων 
    • Σε MEN 1, παραθυρεοειδεκτομή

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός των τροφών που επιδεινώνουν τα συμπτώματα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ενημέρωση για την φύση της νόσου και την πρόγνωση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ανταγωνιστές Η2 υποδοχέων 

    • Σημείωση: Η δοσολογία μερικές φορές υπερβαίνει την μέγιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση. Συνιστάται έναρξη με δόσεις όπως αναγράφονται παρακάτω και στη συνέχεια χορήγηση μέγιστης δόσης 
    • Σιμετιδίνη έναρξη με 300 mg κάθε 6 ώρες, μέγιστη δόση 1,25-50 gr/ημέρα
    • Ρανιτιδίνη 150 mg κάθε 12 ώρες, μέγιστη δόση 6 mg/ημέρα
    • Φαμοτιδίνη 20 mg κατά την ώρα του ύπνου, μέγιστη δόση 800 mg/ημέρα

    Αναστολείς αντλίας πρωτονίων 

    Εσομεπραζόλη (Esomeprazole)
    Λανσοπραζόλη (Lansoprazole)
    Ομεπραζόλη (Omeprazole)
    Παντοπραζόλη (Pantoprazole)
    Ραμπεπραζόλη (Rabeprazole)

    Αντιχολινεργικά φάρμακα

    • Σημείωση: Περιορισμένη χρησιμότητα διότι η δοσολογία που είναι απαραίτητη για να προκαλέσει σημαντικό αποτέλεσμα συνδυάζεται με πολλές παρενέργειες
    • Προπανθελίνη ή
    • Ισοπροπαμίδη 

    Αντενδείξεις:

    • Ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων - αντι-ανδρογόνες δράσεις, αλληλεπίδραση με άλλα φάρμακα που λαμβάνουν χώρα μέσω του οξειδωτικού συστήματος του ήπατος
    • Αντιχολινεργικά - υπερτροφία προστάτη, γλαύκωμα, γαστρική κατακράτηση, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια στους ηλικιωμένους

    Προφυλάξεις: Γυναικομαστία αναφέρθηκε σε υψηλές δόσεις σιμετιδίνης (> 2,4 gm/ημέρα) 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Στενή παρακολούθηση μετά από χειρουργική επέμβαση 
    • Προσεκτική δοσολογία των φαρμάκων 
    • Γαστρική ανάλυση για την μέτρηση της έκκρισης του γαστρικού οξέος και την προσαρμογή της δοσολογίας των ανταγωνιστών των Η2 υποδοχέων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οι επιπλοκές του γαστρικού έλκους όπως αιμορραγία ή διάτρηση 
    • Περίπου 2/3 των όγκων Zollinger - Ellison είναι κακοήθεις και έχουν δώσει μεταστάσεις
    • Πολλαπλή παραγωγή ορμονών και σχετικά σύνδρομα όπως Cushing και άλλα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Επιβίωση - 5ετής = 62-75%, 10ετής = 47-53%
    • Η πρόγνωση βελτιώνεται με την πλήρη αφαίρεση του όγκου 
    • Αν ο όγκος δεν δύναται να εξαιρεθεί εξαιτίας των μεταστάσεων, 5ετής επιβίωση = 43%, 10ετής = 25%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Προλακτίνωμα
    • Ινσουλίνωμα
    • Καρκινοειδή

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Το 1/3 των ασθενών είναι ηλικίας πάνω από 50 χρόνων
    • Θεωρείται πιθανή διάγνωση για κάθε ασθενή με πετικά έλκη που επιμένουν ή υποτροπιάζουν

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Zollinger Ellison Syndrome shown using medical animation still shot

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερασβεστιαιμία

    Χρόνια διάρροια

    Οξεία διάρροια

    Σύνδρομο Dumping

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για το στομάχι

    Χρωμογρανίνη Α

    Κακοήθης αναιμία

    Ενδογενής παράγοντας

    Γαστρίτιδα

    Πεπτικό έλκος

    Octreoscan με In111

    Καλσιτονίνη

    Αιματέμεση

    Τι είναι ο συριγμός

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

    Νευροενδοκρινείς όγκοι

    Τεστ για την έγκαιρη διάγνωση καρκίνου του παγκρέατος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια Οξεία νεφρική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία νεφρική ανεπάρκεια

    Οξεία νεφρική ανεπάρκεια είναι ένα σύνδρομο ταχείας επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας με συσσώρευση αζωτούχων καταλοίπων 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αρχικά το Νεφρικό/Ουρολογικό, αργότερα όλα

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες (ο μέσος όρος ηλικίας αυξάνει)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    • Ανορεξία 
    • Αραχνοειδή αγγειώματα
    • Πόνος στη ράχη
    • Κώμα
    • Παραλήρημα
    • Διάρροια
    • Δύσπνοια 
    • Εκχυμώσεις 
    • Οίδημα 
    • Εγκεφαλοπάθεια 
    • Επίσταξη 
    • Δεσμιδώσεις 
    • Κόπωση 
    • Αιμορραγία από το ΓΕΣ
    • Κεφαλαλγία
    • Λόξυγγας 
    • Υπέρπνοια 
    • Υπέρταση 
    • Αριστερή καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Λήθαργος
    • Μυϊκές κράμπες 
    • Μυοκλωνίες 
    • Ναυτία 
    • Ολιγουρία 
    • Περικαρδίτιδα
    • Πετέχειες 
    • Πορφύρα (αγγειΐτιδα)
    • Υγροί ρόγχοι 
    • Εξάνθημα (οξεία διάμεση νεφρίτιδα)
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια
    • Σπασμοί 
    • Υπνηλία 
    • Ταχυκαρδία
    • Ταχύπνοια
    • Απόπνοια ούρου 
    • Έμετοι 
    • Αδυναμία 
    • Ξηροστομία 

    ΑΙΤΙΑ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    Προνεφρικά:

    • Υποογκαιμία
    • Ανεπάρκεια κυκλοφορούντος όγκου: συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, κίρρωση, νεφρωσικό σύνδρομο και πρώιμη φάση σηψαιμίας 

    Νεφρικά:

    • Σωληνώδη, διάμεσου ιστού: Οξεία διάμεση νεφρίτιδα (ΟΔΝ) (φάρμακα, λοίμωξη), νεφροτοξικοί παράγοντες, οξεία σωληναριακή νέκρωση, αντανακλαστική ανουρία
    • Σπειραματικά: Ταχέως εξελισσόμενη (με μηνοειδείς σχηματισμούς) σπειραματονεφρίτιδα (ΤΕΣΝ) (ανοσοφθορισμός σε βιοψία: γραμμική εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων ή ευρήματα συμβατά με μικρή συμμετοχή ανοσολογικών μηχανισμών), εγκυμοσύνη (2%), συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 

    Αγγειακά:

    • Ισχαιμική νεφροπάθεια (στένωση νεφρικής αρτηρίας)
    • Διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής 
    • Ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής

    Μετανεφρικά:

    • Απόφραξη 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    • Χειρουργική επέμβαση (ιδίως σε άτομα με προχωρημένη ηλικία, με αυξημένη κρεατινίνη, με ταυτόχρονη αντικατάσταση βαλβίδας και αορτοστεφανιαία παράκαμψη)
    • Απώλεια όγκου (ιδίως σε διαβητικούς)
    • Λήψη αμινογλυκοσιδών, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, έκθεση σε σκιαγραφικά, σηπτική καταπληξία
    • Νεφροτοξικά φάρμακα (π.χ. αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης σε στένωση νεφρικής αρτηρίας)
    • Ραβδομυόλυση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Γενική ούρων:

    • Πρωτεϊνουρία
    • Αιματουρία 
    • Καφεοειδείς κοκκώδεις κύλινδροι
    • Επιθηλιακά κύτταρα ουροφόρων σωληναρίων στα ούρα

    Ίζημα ούρων:

    • Επιθηλιακά κύτταρα νεφρικών σωληναρίων 
    • Τραχείς κοκκώδεις κύλινδροι 
    • Ηωσινόφιλα 
    • Ερυθρά αιμοσφαίρια ή κρύσταλλοι αιμοσφαιρίνης
    • Κρύσταλλοι (λιθίαση, απόφραξη)

    Ηλεκτρολύτες ούρων/Ωσμωτικότητα:

    • Αυξημένο νάτριο ούρων (> 20 mEq/lt)
    • Αυξημένη κλασματική απέκκριση νατρίου (> 3%) (π.χ. νεφρικά). Υπολογισμός: κλασματική απέκκριση νατρίου = (Na+ ούρων/Na+ ορού) (κρεατινίνη ορού) x 100
    • Ούρα ισότονα προς το πλάσμα
    • Ελαττωμένο Νάτριο ούρων (< 10 mEq/lt), ελαττωμένη κλασματική απέκκριση Νατρίου (≤  1%), αυξημένη ωσμωτικότητα ούρων (≥ 500 mOsm/lt) (π.χ. προνεφρικά)

    Άλλα:

    • Αζωθαιμία
    • Ελαττωμένη κάθαρση κρεατινίνης
    • Υπερωσμωτικότητα 
    • Υπερφωσφαταιμία
    • Υπερκαλιαιμία
    • Ελαττωμένα διττανθρακικά ορού 
    • Αυξημένος όγκος πλάσματος 
    • Χαμηλή αιμοσφαιρίνη 
    • Χαμηλός αιματοκρίτης
    • Υποκαπνία
    • Αυξημένο μαγνήσιο ορού
    • Οξέωση (αυξημένο χάσμα ανιόντων)
    • Αυξημένη αμυλάση/λιπάση ορού
    • Υπονατριαιμία 
    • Υπασβεστιαιμία 
    • Αυξημένο ουρικό οξύ ορού
    • Παράταση χρόνου ροής
    • Διαταραχή φαγοκυτταρικής λειτουργίας

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Βιοψία νεφρού: Δεν βοηθάει ιδιαίτερα στην περίπτωση οξείας σωληναριακής νέκρωσης. Διαγνωστική σε περίπτωση οξείας σωληναριακής νέκρωσης και ταχέως εξελισσόμενης σπειραματονεφρίτιδας (Καλύτερα να μη γίνεται)

    acute renal failure causes 5b4f9f41c9e77c0054f82824

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Αγγειογραφία (νεφρική αγγειακή νόσος)
    • Κυστεογραφία - παλίνδρομη
    • Χρόνος πήξεως

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Απόφραξη - (τομογραφίες νεφρών, αξονική τομογραφία)
    • Υπερηχογράφημα νεφρών 
    1. Νεφρικά αίτια: "Ιατρογενής" νεφρική νόσος (ηχογένεια νεφρών = ήπατος), φυσιολογικό μέγεθος νεφρών, ανόμοιο μέγεθος νεφρών: ισχαιμία
    2. Μετανεφρικά αίτια - υδρονέφρωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία νεφρού, διαγνωστική για οξεία σωληναριακή νέκρωση και ταχέως εξελισσόμενη σπειραματονεφρίτιδα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσκομειακή νοσηλείακαι σε μονάδα εντατικής θεραπείας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αντιμετώπιση των υποκείμενων αιμοδυναμικών διαταραχών 
    • Αιμοδιύλιση αμέσως μόλις τεκμηριωθεί η διάγνωση της ουραιμίας (ή συνεχής θεραπεία υποκατάστασης)
    • Ελαττωμένος καταβολισμός 
    • Αντιμετώπιση της ολιγουρίας 
    • Καθημερινό ζύγισμα 
    • Αντιμετώπιση των θεραπεύσιμων αιτίων (όγκος και μαννιτόλη)
    • Τροποποίηση των φαρμάκων τα οποία απεκκρίνονται με τα ούρα 
    • Σε περίπτωση που ευθύνεται κάποιο φάρμακο διακοπή του ενοχοποιητικού παράγοντα
    • Σχολαστικότητα στην αντισηψία κατά την διάρκεια των διαφόρων χειρισμών 
    • Συνεχής αρτηριοφλεβώδης αιμοδιύλιση 
    • Ενδοφλέβια χορήγηση ανοσοσφαιρίνης -γ-
    • Αντιμετώπιση της αιμορραγικής διάθεσης με DDAVP, οιστρογόνα και κρυοΐζημα 
    • Στην οξεία διάμεση νεφρίτιδα η χορήγηση κορτιζόνης είναι υπό αμφισβήτηση
    • Σοβαρή υπερκαλιαιμία (1 amp γλυκονικό Ca ΕΦ), η ΕΦ ινσουλίνη + γλυκόζη, αν συνυπάρξει και οξέωση (1 amp NaHCO3), Kayexalate 15-60 gm/ημέρα από του στόματος αν η λειτουργία του ΓΕΣ δεν έχει διαταραχθεί

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Η χορήγηση των υγρών συν 500 ml/ημέρα
    • Περιορισμός του καλίου εάν τα επίπεδα στον ορό είναι αυξημένα 
    • Χορήγηση αμινοξέων ΕΦ και από του στόματος 
    • Αυξημένη χορήγηση υδατανθράκων για να μειωθεί ο καταβολισμός
    • Σωστή θρέψη για να μειωθεί ο καταβολισμός

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Πριν διορθωθεί η νεφρική ανεπάρκεια: αύξηση του όγκου με ΕΦ χορήγηση φυσιολογικού ορού που ακολουθείται από χορήγηση μαννιτόλης, Lasix, και ανταγωνιστών διαύλων ασβεστίου

    Προφυλάξεις: Θα πρέπει να επανεξετάζεται η φαρμακοκινητική όλων των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται πριν την νεφρική ανεπάρκεια ώστε να γίνεται η κατάλληλη τροποποίηση της δόσης. Για παράδειγμα αντιαρρυθμικά φάρμακα:

    • Κινιδίνη - μείωση της δόσης, προσεκτική παρακολούθηση των επιπέδων του φαρμάκου
    • Προκαϊναμίδη - να αποφεύγεται στην νεφρική ανεπάρκεια 
    • Δισοπυραμίδη μείωση της δόσης 
    • Μεξιλετίνη - δεν χρειάζεται τροποποίηση της δόσης - μεταβολίζεται στο ήπαρ κλπ.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Όσο χρειάζεται

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Σε αιματολογικές κακοήθειες χορήγηση αλλοπουρινόλης πριν την χημειοθεραπεία
    • Η ενυδάτωση είναι πολύ σημαντική ιδίως πριν από χορήγηση σκιαγραφικών και χημειοθεραπείας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σήψη - λοίμωξη (πρωταρχική αιτία θανάτου)
    • Σπασμοί 
    • Οίδημα 
    • Πνευμονικό οίδημα
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Υπερκαλιαιμία 
    • Παράλυση 
    • Αρρυθμίες 
    • Θάνατος (50%)
    • Περικαρδίτιδα/επιπωματισμός
    • Ουραιμία
    • Αιμορραγία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ανάρρωση συνήθως εντός ημερών έως 6 εβδομάδων. Αυξημένη θνησιμότητα (5-80%) αναλόγως της αιτίας, της βλάβης και σε άλλα όργανα και της ηλικίας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπερφωσφαταιμία
    • Υδρονέφρωση
    • Μυϊκός τραυματισμός
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Κίρρωση 
    • Κακοήθης υπέρταση 
    • Αγγειΐτιδα
    • Βακτηριακές λοιμώξεις 
    • Αντιδράσεις φαρμάκων 
    • Υπερασβεστιαιμία
    • Υπερουριχαιμία 
    • Σήψη 
    • Αντίδραση σε μετάγγιση 
    • Εσωτερική αιμορραγία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εκ γενετής 

    Γηριατρικό: Συχνότερη εμφάνιση σε αυτή την ομάδα των ασθενών ιδίως μετά από χειρουργείο

    ΚΥΗΣΗ

    • Λοιμώξεις της μήτρας (π.χ. Clostridium welchii ή Clostridium perfringens)
    • Τοξιναιμία και συνοδές επιπλοκές της εγκυμοσύνης 
    • Φλοιώδης νέκρωση 
    • Νεφρική ανεπάρκεια μετά τον τοκετό 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Acute renal failure

    Διαβάστε, επίσης,

    Αμινογλυκοσίδες

    Κακοήθης υπερθερμία

    Νόσος Kawasaki

    Καύσωνας και θερμοπληξία

    Στένωση της νεφρικής αρτηρίας

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Μήπως έχετε νεφροπάθεια;

    Νεφροτοξικότητα από τη χημειοθεραπεία

    Οξεία σωληναριακή νέκρωση

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Το σύνδρομο Fanconi

    Σύνδρομο τοξικής καταπληξίας

    Υπερκαλιαιμία

    Υπέρταση - Επείγουσες καταστάσεις

    Ραβδομυόλυση

    Οξεία περιτονίτιδα

    Ουρική νεφροπάθεια

    www.emedi.gr

     

     

  • Νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας Νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Τα νεοπλάσματα της στοματικής κοιλότητας είναι κακοήθεις όγκοι που επηρεάζουν το χείλος, τη γλώσσα, το έδαφος του στόματος, τους σιελογόνους αδένες, το εσωτερικό των παρειών, τα ούλα και την υπερώα. Το 90% των νεοπλασμάτων είναι καρκινώματα πλακωδών κυττάρων και το υπόλοιπο είναι λεμφώματα, μελανώματα, αδενοκαρκινώματα ορμώμενα από τους μικρούς σιελογόνους αδένες και σαρκώματα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 50 ετών και άνω. Ωστόσο, εμφανίζεται αύξηση σε ομάδες μικρότερης ηλικίας με τη χρήση μη εισπνεόμενου ταμπάκου 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ

    • Δυσφαγία 
    • Οδυνοφαγία 
    • Προβλήματα στην άρθρωση 
    • Παλινδρόμηση υγρών δευτεροπαθής στη ρινοφαρυγγική ανεπάρκεια από τον όγκο 
    • Ομόπλευρη ωταλγία από ανακλώμενο πόνο
    • Εύθρυπτη, κοκκιώδης εξωφυτική και/ή διηθητική μάζα ή έλκος, το οποίο συχνά είναι ευαίσθητο και συγχέεται με λοίμωξη. Συνήθως έχει ψηλαφητά σκληρυντικά όρια, τα οποία εκτείνονται πέρα από τα όρια του ίδιου του έλκους
    • Σκληρή τραχηλική μάζα, που υποδηλώνει μεταστατική νόσο στη λεμφαδενική άλυσο κατά μήκος της έσω σφαγίτιδας φλέβας 

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ

    • Χρήση καπνού (εισπνεόμενου ή μη)
    • Χρήση ταμπάκου σε σκόνη 
    • Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ 
    • Έκθεση σε υπεριώδες φως στις περιπτώσεις του καρκινώματος του χείλους 
    • Αναιμία από ανεπάρκεια ριβοφλαβίνης ή σιδήρου και σύνδρομο Plummer-Vinson, σχετίζονται με στοματικούς καρκίνους 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Καταρροϊκή αμυγδαλίτιδα (συνήθως αμφοτερόπλευρη προσβολή)
    • Στοματίτιδα ή γλωσσίτιδα δευτεροπαθής σε λοιμογόνο αίτιο, συνηθέστερα καντιντίαση 
    • Καλοήθεις όγκοι της στοματικής κοιλότητας (μεγαλώνουν αργά και συνήθως δεν είναι διαβρωτικοί ή ελκωτικοί)
    • Σάρκωμα Kaposi
    • Σπογγοειδής μυκητίαση 
    • Προκαρκινικές βλάβες, όπως λευκοπλακία ή θήλωμα
    • Ομαλός λειχήνας 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Δοκιμασίες λειτουργίας του ήπατος για να αποκλειστεί η μετάσταση στο ήπαρ

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κακοήθεις αλλοιώσεις, χαρακτηριστικές των κυτταρικών τύπων 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος για να αποκλειστεί η μετάσταση στους πνεύμονες 
    • Έλεγχος με σπινθηρογράφημα οστών, αν υπάρχει πόνος στα οστά, που υποδηλώνει οστική μετάσταση (Καλύτερα να μη γίνεται)
    • Αξονική τομογραφία ή μαγνητικός συντονισμός αν υπάρχει κλινική ένδειξη για ενδοκρανιακή ή ηπατική μετάσταση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Διαστοματική βιοψία σε εξωνοσοκομειακό ασθενή, επιβεβαιώνει τη διάγνωση

     33

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής για χειρουργείο 
    • Η θεραπεία ποικίλει, εξαρτώμενη από τη θέση π.χ., γλώσσα, στοματική κοιλότητα, φάρυγγας, υπερώα, χείλος 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία εκλογής είναι ευρεία εκτομή με ή χωρίς ακτινοβολίες και/ή χημειοθεραπεία 
    • Βλάβες που δεν έχουν εκταμεί, συνήθως αντιμετωπίζονται με ακτινοθεραπεία και/ή χημειοθεραπεία για μετριασμό
    • Η θρέψη είναι πρωταρχικής σημασίας για τη φυσιολογική επούλωση της πληγής, εάν ο ασθενής χρειαστεί χειρουργείο. Οι ασθενείς μπορεί να χρειαστούν ρινογαστρική θρέψη και/ή γαστροστομία, αν είναι αδύνατο να πάρουν τροφή από το στόμα
    • Η τραχειοστομία μπορεί να είναι απαραίτητη, εάν ο ασθενής έχει προβλήματα στον έλεγχο των εκκρίσεων ή δυσκολία στην αναπνοή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όσο είναι ανεκτή από τη θρέψη και τη φυσική κατάσταση του ασθενούς 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Εξαρτάται από την έκταση της νόσου και από το κατά πόσο ο ασθενής είναι ικανός να μασήσει ή να καταπιεί 
    • Συνήθως οι πρώιμες βλάβες μπορούν να ελεγχθούν με μια κανονική δίαιτα. Όσο η νόσος εξελίσσεται μία δίαιτα με μαλακές τροφές είναι απαραίτητη

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ναρκωτικά για ανακούφιση από τον πόνο

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Περιοδικές εξετάσεις ρουτίνας τραχήλου και κεφαλής για πιθανή ανίχνευση δεύτερης πρωτοπαθούς εστίας ή υποτροπής στην ανώτερη κοινή αναπνευστική και πεπτική οδό

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή του καπνίσματος ή χρήσης μη εισπνεόμενου ταμπάκου 
    • Αποφυγή λήψης αλκοόλ

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λειτουργική και/ή αισθητική ανικανότητα σε ποσοστό ανάλογο του βαθμού της εκτομής και του σταδίου του όγκου 
    • Στοματίτιδα με ή χωρίς καντιντίαση δευτεροπαθή στην ακτινοθεραπεία ή τη χημειοθεραπεία 
    • Εμμένουσα δυσφαγία δευτεροπαθής στο χειρουργείο ή την ακτινοθεραπεία 
    • Εμμένοντα προβλήματα στην άρθρωση ή στην κατάποση, που εξαρτώνται από το ποσοστό της γλωσσεκτομής

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Βλάβες σε πρώιμο στάδιο με ικανοποιητική θεραπεία οδηγούν σε ίαση σε ποσοστό μεγαλύτερο του 80%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Λευκοπλακία ή θήλωμα, πρέπει να ελέγχονται με βιοψία εφ'όσον θεωρούνται προκαρκινωματώδεις καταστάσεις και σχετίζονται με καρκίνωμα τουλάχιστον στο 10% των περιπτώσεων  

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Μεγαλύτερη επίπτωση μετά τα 50 έτη

    Η εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του στόματος είναι μονόδρομος!

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο του στόματος, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    big 5ad76dde5791c

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς να κάνετε διαφοροδιάγνωση λευκοπλακίας και καρκίνου του στόματος

    Καρκίνος του στόματος

    Τι περιέχει ένα τσιγάρο

    Λευκοπλακία στόματος

    Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο από το κάπνισμα

    H διατροφή για την πρόληψη καρκίνου του στόματος

    Δίαιτα για την δυσγευσία

    Το καλύτερο φάρμακο για την ξηροστομία

    Καρκίνος της γλώσσας

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Νοσήματα Σιελογόνων Αδένων

    www.emedi.gr