Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013 17:41

Κνίδωση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Η Kνίδωση ή ουρτικάρια είναι ένα δερματολογικό νόσημα 

Ετυμολογικά, "κνίδη" είναι στα αρχαία Ελληνικά το γνωστό φυτό τσουκνίδα (τσού-ζει + κνίδ-ωση). Κνίδωση λέγεται στα αρχαία ελληνικά η δερματολογική φαγούρα και κατ’ επέκταση η ομώνυμη κνιδωτική δερματοπάθεια.

Η κνίδωση ή ουρτικάρια  ICD-10 L50 είναι κνησμώδες εξάνθημα που χαρακτηρίζεται από ωχρές επηρμένες ερυθηματώδεις πλάκες που περιβάλλονται από ερυθρά άλω, που προκαλούν κνησμό και είναι παροδικές. Οι επιμέρους αλλοιώσεις είναι δυνατόν να εμφανισθούν, να μεταβάλλουν σχήμα και να εξαφανισθούν μέσα σε ώρες. Μπορεί να είναι εντοπισμένο ή να καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της επιφάνειας του σώματος. Υποχωρεί ταχύτατα χωρίς να καταλείπει υπέρχρωση ή ουλές.

Η κνίδωση που συνοδεύεται από αναφυλαξία (συρίττουσα αναπνοή, συριγμό, υπόταση, συσπαστικούς πόνους στην κοιλιά ή στη μήτρα) αποτελεί επείγον περιστατικό.

Η αλλεργική κνίδωση και το αγγειονευρωτικό οίδημα παρουσιάζονται είτε με οξεία μορφή είτε με χρόνια, διάρκειας άνω των 6 εβδομάδων. Εμφανίζονται σε όλες τις ηλικίες, συνηθέστερα όμως μεταξύ 20-30 ετών. H συχνότητα της κνίδωσης ενδεχομένως να είναι ακόμα μεγαλύτερη από την αναφερόμενη στη βιβλιογραφία, αφού όταν το εξάνθημα περιορίζεται στο δέρμα, οι ασθενείς δεν προσφεύγουν συνήθως σε γιατρό. Υπάρχουν ελαφρές μορφές με σποραδική εκδήλωση και άλλες μορφές με περιορισμένη εντόπιση, τέτοια που ο ασθενής δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία.

Κάθε μορφή κνίδωσης που διαρκεί λιγότερο από 12 εβδομάδες θεωρείται ότι ανήκει στην οξεία μορφή (oξεία κνίδωση). Εάν η διάρκεια της νόσου υπερβεί τις 12 εβδομάδες, τότε θεωρείται ότι ανήκει στη χρόνια μορφή (χρόνια κνίδωση). Η χρόνια κνίδωση εμφανίζεται στις γυναίκες σε διπλάσια συχνότητα από ό,τι στους άνδρες.

Η κνίδωση είναι παροδικό δερματικό εξάνθημα, συνιστάμενο από μια περιγεγραμμένη λευκάζουσα έπαρση του δέρματος (τον πομφό), που περιβάλλεται από ερυθρά άλω. Η κνίδωση, λοιπόν, χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση ενός ή περισσοτέρων - συνήθως πολλαπλών - πομφών, δηλαδή βλαβών που έχουν λευκορόδινη ή ερυθηματώδη χροιά, κηλιδώδες κυκλικό σχήμα και παροδικό χαρακτήρα.

Προσβάλλει το 20% του πληθυσμού σε κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής, σε όλες τις ηλικίες. Η οξεία μορφή πλήττει, κυρίως, τα παιδιά και τους νεαρούς ενήλικες. Προσβάλλει εξίσου άνδρες και γυναίκες. Η χρόνια μορφή απαντά συχνότερα στις μεγαλύτερες γυναίκες. Σπάνια η κνίδωση εμφανίζεται στους ηλικιωμένους, ενώ στην κύηση εμφανίζεται η χρόνια μορφή.

Υπάρχει ίδια παθοφυσιολογία για την κνίδωση και το αγγειοοίδημα και την τοπική αναφυλαξία. Προκαλείται αγγειοδιαστολή, αγγειακή διαπερατότητα του δέρματος (κνίδωση) ή του υποδόριου ιστού (αγγειοοίδημα)


Εξάνθημα

•           Σχήμα: Το σχήμα των πομφών είναι στρογγυλό, ωοειδές ή ακανόνιστο, συχνά δε μεταβάλλεται μέσα σε λίγα λεπτά για να καταλήξει σε παράξενα γεωμετρικά σχήματα.

•           Μέγεθος: Το μέγεθος των πομφών ποικίλλει από λίγα χιλιοστά (1-2 mm) έως λίγα εκατοστά(10-20 cm).

•           Κνησμός: Το εξάνθημα συνοδεύεται κατά κανόνα από κνησμό άλλοτε άλλης έντασης ή και πόνο ενίοτε.

•           Εντόπιση: Το εξάνθημα μπορεί να εντοπιστεί σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, από το τριχωτό της κεφαλής μέχρι τα πόδια.

•           Διάρκεια: Οι πομφοί διαρκούν 1 έως 3 ημέρες και προοδευτικά σβήνουν για να εμφανιστούν οι επόμενοι. Ενίοτε, κάθε βλάβη διαρκεί από μερικά λεπτά έως 4 ώρες και υποχωρεί, αφήνοντας το δέρμα σε απόλυτα φυσιολογική κατάσταση.

Αν συμβεί προσβολή των αγγείων και των ιστών (π.χ. τένοντες, έλυτρα, αρθρώσεις κλπ.) στον υποδόριο και στον υποβλεννογόνιο χώρο, σχηματίζεται ένα σαφώς περιγεγραμμένο, ενίοτε επώδυνο, οίδημα, το λεγόμενο αγγειονευρωτικό ή αγγειακό ή απλώς αγγειοοίδημα.


Η αιτιολογία της κνίδωσης δεν είναι μία. Ενοχοποιούνται ανοσολογικοί (αλλεργικοί) ή μη ανοσολογικοί μηχανισμοί. Η πιο δραματική μορφή κνίδωσης, η oξεία αλλεργική κνίδωση, οφείλεται στην κινητοποίηση μιας αλλεργικής αντίδρασης μέσω της ανοσοσφαιρίνης IgE. Η IgE προσκολλάται στα σιτευτικά κύτταρα και τα διεγείρει προς έκκριση ουσιών οι οποίες προκαλούν την αλλεργική αντίδραση (π.χ. ισταμίνη). Οι περισσότεροι από τους ασθενείς με αυτή την αντίδραση, είναι άτομα με ατοπική προδιάθεση (αλλεργικοί). Η ανωτέρω ανοσοσφαιρίνη Έψιλον (ΙgE) μπορεί να εμφανιστεί σε κληρονομικώς προδιατεθειμένα (ατοπικά) άτομα ή να προκληθεί από την επαφή ή είσοδο μιας ξένης ουσίας, με την οποία συνήθως το άτομο δεν είναι εξοικειωμένο (γύρη, οικιακή σκόνη, μύκητες, χημικές ουσίες, φάρμακα, κ.λπ.).


Οξεία αλλεργική κνίδωση

Αλλεργιογόνα εισπνεόμενα (γύρη, σκόνη σπιτιού, σπόροι μυκήτων, κομμάτια από τρίχωμα ή φτερά ζώων κ.λπ.)

•           Δήγματα εντόμων.

•           Παράγωγα αίματος.

•           Τροφές (ψάρι, ξηροί καρποί, οστρακοειδή, αυγά, σοκολάτα, γάλα κ.ά.).

•           Φάρμακα (πενικιλίνη, ακετυλοσαλικυλικά κ.ά.).

•           Ιοί, βακτηρίδια, παράσιτα.

•           Νοσήματα του θυρεοειδούς.

•           Συντηρητικά τροφίμων, ξηρών καρπών, γαρίδων, ψαριών, σνακς, κλπ.

Δυστυχώς, σε μεγάλο αριθμό περιπτώσεων, δεν μπορεί να εντοπισθεί το αίτιο αυτής της μορφής της κνίδωσης, ακόμα και σε ασθενείς πού γίνονται εκτεταμένα αλλεργικά δερματικά Tests.

Η οξεία κνίδωση υποχωρεί σε λίγες ώρες

Προκαλείται από μεγάλη ποικιλία παραγόντων

Απελευθερώνει ισταμίνη από τα μαστοκύτταρα μέσω της ανοσοσφαιρίνης IgE

Κάποτε αποτελεί ιδιοσυγκρασιακή αντίδραση στα φάρμακα


Χρόνια αλλεργική κνίδωση

Όσον αφορά τη χρόνια κνίδωση, τα αίτια στις περισσότερες περιπτώσεις δεν εντοπίζονται. Εν τούτοις, οι ανωτέρω αναφερθέντες φυσικοί παράγοντες (τριβή, κρύο, ήλιος κ.λπ.) είναι δυνατόν να αποτελούν το έναυσμα για τη χρόνια κνίδωση και πρέπει να διερευνηθούν προσεκτικά.

Διαρκεί περισσότερο από 6 εβδομάδες και αποτελεί το 30% των περιπτώσεων. Δεν οφείλεται σε ανοσολογικό μηχανισμό.


Ιδιοπαθής κνίδωση

Οξεία ή χρόνια


Μη αλλεργική κνίδωση

Η μη αλλεργική κνίδωση οφείλεται σε διάφορα αίτια, όπως είναι το ψύχος, το ηλιακό φως (και οι δύο αυτές μορφές μπορεί να εμφανιστούν στα μπάνια της καλοκαιρινής περιόδου), η επαφή με μια χημική ουσία ή η συνεχής πίεση στο δέρμα π.χ. από μια τσάντα ή ζώνη κ.ά.


Χολινεργική κνίδωση

Ιδιαίτερη μορφή κνίδωσης είναι η χολινεργική κνίδωση. Αυτή είναι χρόνια και εμφανίζεται μετά από πυρετό ή ζεστό ντους ή νευρικό stress και χαρακτηρίζεται από μικρό πομφό και μεγάλο ερύθημα. Η κνίδωση από θερμότητα ή χολινεργική κνίδωση εμφανίζεται με γραμμώσεις στο άνω τμήμα του κορμού από υπερβολική θερμότητα ή ζεστό ντους.


Κνίδωση από άσκηση

Λόγω υπερβολικής άσκησης εμφανίζεται όπως η χολινεργική κνίδωση με αγγειοοίδημα, δύσπνοια, υπόταση. Σχετίζεται με την λήψη τροφών στις οποίες ο ασθενής είναι αλλεργικός.


Κνίδωση από άλλα νοσήματα

Η κνίδωση, τέλος, μπορεί μερικές φορές να αποτελεί μια από τις εκδηλώσεις κάποιου γενικευμένου, συστηματικού νοσήματος (μελαγχρωστική κνίδωση, υπερθυρεοειδισμός, νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα κ.ά.).


Kνίδωση από φυσικά αίτια

Μια μορφή κνίδωσης, είναι η κνίδωση από φυσικά αίτια.

Τα φυσικά αίτια που ενοχοποιούνται για την παραπάνω μορφή της κνίδωσης, είναι τα εξής:

•           Μηχανικά: από πίεση ή τριβή (Κνιδωτικός Δερμογραφισμός). Είναι χρόνια και παρατηρείται πομφώδης γραμμή και άλως που προκαλείται από κνησμό του δέρματος. Η κνίδωση από πίεση εμφανίζεται 4-6 ώρες μετά την εφαρμογή πίεσης στο δέρμα από ελαστικά, παπούτσια κ.ά.

•           Θερμικά: ζέστη, κρύο (Κνίδωση εκ Ψύχους)

•           Ηλιακό φως: (Ηλιακή κνίδωση). Είναι χρόνια και οφείλεται στο ηλιακό φως και προκαλούνται ποικίλες μορφές από την έκθεση στα διάφορα μήκη κύματος της ακτινοβολίας. Η πλειονότητα αντιδρά στις υπεριώδεις ακτίνες. Αρχίζει σε λίγα λεπτά και υποχωρεί σε 1-2 ώρες.

•           Νερό: (Κνίδωση εξ ύδατος). Είναι σπάνια κι εμφανίζεται με μικρές πομφώδεις γραμμές μετά από επαφή σε νερό, σε οποιαδήποτε θερμοκρασία.

•           Κνίδωση από φυτά ή ουσίες: (π.χ. τσουκνίδα)

Οι διάφορες μορφές της κνίδωσης από φυσικά αίτια εμφανίζονται σε συνδυασμό με την κοινή κνίδωση ή και μεταξύ τους. Αποτελούν το 20% περίπου όλων των μορφών κνίδωσης. 


Κνίδωση εκ ψύχους

Πρόκειται για μια μορφή χρόνιας κνίδωσης, είτε οικογενή είτε ιδιοπαθή, στην οποία οι ασθενείς λίγα λεπτά (συνήθως 30 λεπτά) μετά από έκθεση σε κρύο νερό, πάγο, ή κρύο αέρα, εμφανίζουν πομφούς κνίδωσης. Έχουν αναφερθεί σπάνιες μορφές θανάτου από κολύμβηση σε κρύα νερά, μέσω αλλεργικού αναφυλακτικού σοκ και καλό είναι να είναι ενημερωμένοι αυτοί οι ασθενείς. Σε μερικές περιπτώσεις η κνίδωση εκ ψύχους συσχετίζεται με λήψη του μυκητοκτόνου φαρμάκου γκριζεοφουλβίνη, και άλλοτε σχετίζονται με τη νόσο κρυοσφαιριναιμία, άλλοτε δε αποτελούν επιπλοκή υπάρχουσας σύφιλης. Πάντως, οι περισσότερες περιπτώσεις είναι αγνώστου αιτιολογίας. Μπορεί να οφείλεται σε έκθεση σε ψύχος ή σε επαναθέρμανση. Μπορεί να αποβεί θανατηφόρος λόγω μαζικής έκλυσης ισταμίνης. Επίσης, αποτελεί οικογενειακή μορφή με πυρετό, φρίκια, αρθραλγίες, μυαλγίες, κεφαλαλγία και λεμφοκυττάρωση.

Ένα καλό τεστ για την τεκμηρίωση της διάγνωσης είναι η τοποθέτηση πάγου στο αντιβράχιο για λίγα λεπτά και μετά από αφαίρεσή του παρακολουθείται το δέρμα για την εμφάνιση πομφών κνίδωσης για τα επόμενα 10 λεπτά. Το πλέον κατάλληλο φάρμακο για την κνίδωση εκ ψύχους είναι η κυπροεπταδίνη σε δόση 16-32mg την ημέρα σε κατανεμημένες δόσεις (κυκλοφορεί σε δισκία 4mg), και ενίοτε συγχορηγείται και τερβουταλίνη σε δόση 5mg, 3 φορές την ημέρα και θεοφυλλίνη 150mg, 3 φορές την ημέρα, επίσης.


Σημεία και συμπτώματα κνίδωσης

Εμφανίζεται μόνη της ή με αγγειοοίδημα

Μπορεί να εμφανισθεί ως γενικευμένη αναφυλαξία και μάλιστα θανατηφόρος

Είναι μονήρης ή πολλαπλές, επηρμένες, ωχρές, κεντρικές γραμμές που περιβάλλονται από ερυθρά άλω

Υπάρχει έντονος κνησμός

Μπορεί να εμφανισθεί σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος

Οι βλάβες ποικίλουν σε μέγεθος, 1-2 mm με 15-20 cm ή μεγαλύτερες, μερικές φορές

Αιφνίδια έναρξη που υποχωρεί αυτόματα, σε λιγότερο από 48 ώρες


Ανεύρεση της αιτίας

Η αναγνώριση του εκλυτικού παράγοντα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της εξάλειψης του εξανθήματος.

Οι ύποπτες αιτιολογίες πρέπει να διερευνούνται.

Τα μη απαραίτητα ύποπτα φάρμακα πρέπει να διακόπτονται και τα φάρμακα που ενοχοποιούνται συχνά όπως τα β-λακταμικά αντιβιοτικά, οι σουλφοναμίδες, τα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη, τα οποία πρέπει να αντικατασταθούν από φάρμακα που σχετίζονται λιγότερο με κνίδωση.

Αίτια κνίδωσης

  • Αλλεργικά ή μη αλλεργικά με μαζική έκλυση ισταμίνης από τα μαστοκύτταρα της επιδερμίδας
  • Αντίδραση στα φάρμακα είτε αλλεργική είτε ιδιοσυγκρασιακή
  • Ασπιρίνη και μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη, προκαλούν κνίδωση με αναστολή της κυκλοοξυγενάσης, χωρίς τη μεσολάβηση IgE
  • Αλλεργία στα τρόφιμα
  • Αλλεργία από εισπνοή, επαφή ή πρόσληψη ουσιών
  • Αντίδραση σε μετάγγιση
  • Δήγμα εντόμου
  • Φλεγμονές μικροβιακές, ιογενείς (μονοπυρήνωση, ηπατίτιδα), μυκητιάσεις, ελμινθιάσεις
  • Κολλαγονώσεις (δερματική αγγεϊτιδα, ορονοσία, λύκος)
  • Τραυματισμός από φυσικά αίτια (θερμότητα, ψύχος, ηλιακό φως κ.ά)
  • Συναισθηματικό στρες

Διαφορική διάγνωση κνίδωσης

Δήγμα εντόμου

Ιλαροειδές φαρμακευτικό εξάνθημα

Πολύμορφο ερύθημα

Αγγεϊτιδα και πολυαρθρίτιδα

Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

Χρωστική κνίδωση ή μαστοκυττάρωση με ροδόχροες βλάβες που εξελίσσονται σε κνηδωτικές μετά από κνησμό (σημείο Darier)

Πομφολυγώδες πεμφιγοειδές


Διάγνωση κνίδωσης

Η διάγνωση της κνίδωσης, τόσο της oξείας όσο και της χρόνιας, τίθεται με τη βοήθεια της κλινικής εικόνας και του ιστορικού. Η εμφάνιση των πομφών είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστική, όπως επίσης και η συζήτηση με τον ασθενή, από την οποία εύκoλα προκύπτει ο παροδικός, φευγαλέoς και υποτροπιάζων χαρακτήρας των βλαβών. Εάν από το ιστορικό του ασθενούς προκύπτει υποψία για μια από τις μορφές της κνίδωσης από φυσικό αίτιο, η δοκιμασία πρόκλησης συνήθως θέτει τη σωστή διάγνωση.

 

Αίτιο ανευρίσκεται σε 10-25% των χρόνιων περιπτώσεων. Γίνονται τροφικές και φαρμακευτικές αντιδράσεις, διαιτητικοί περιορισμοί, απομάκρυνση ύποπτου παράγοντα, γίνεται έλεγχος με εισπνεόμενους παράγοντες δερματικές δοκιμασίες και ακτινοανοσολογική μέτρηση (RAST). 

Η ιδιοπαθής κνίδωση που διαρκεί πάνω από 6 εβδομάδες απαιτεί γενική αίματος, βιοψία του δέρματος, ΤΚΕ, γενική ούρων και αντιπυρηνικά αντισώματα (ANA).

Όταν δεν προκύπτει κάποια σαφής αιτία από το ιστορικό του ασθενούς, συνιστάται η διενέργεια εξετάσεων αίματος για αποκλεισμό συστηματικής νόσου:

Εξετάσεις για τη διερεύνηση της χρόνιας κνίδωσης

Γίνεται γενική αίματος (ελέγχουμε τα ηωσινόφιλα κύτταρα, πού συχνά είναι αυξημένα πάνω από 5%) και γενική εξέταση ούρων, έλεγχος της ταχύτητας καθίζησης των ερυθρών (ΤΚΕ), ουρία, κρεατινίνη, γλυκόζη, CRP, RF, ANA. Στην κνίδωση εκ ψύχους γίνονται συνήθως διαφορετικές εξετάσεις και αντιπυρηνικά αντισώματα αλλά σπάνια αποφαίνονται χρήσιμα στη διάγνωση. Έχουν, τέλος, αναφερθεί περιπτώσεις ενός πρόδρομου συνδρόμου Ηπατίτιδας Β πού εκδηλώνεται με κνίδωση και καλό είναι να γίνονται ηπατικά τεστ. Σπάνια, οι παθήσεις του θυρεοειδούς, ιδίως ο υπερθυρεοειδισμός, εκδηλώνονται και με κνίδωση και καλό είναι να γίνονται και οι κατάλληλες εξετάσεις. Tέλος, τα τελευταία χρόνια καλό είναι οι ασθενείς να ελέγχονται για αντισώματα AIDS (ΗIV Test) νόσος κατ εξοχήν διαταραχής του ανοσοποιητικού συστήματος.

Φάρμακα που μεταβάλλουν τα ευρήματα και κάνουν δύσκολη τη διάγνωση είναι τα αντιισταμινικά, οι H2 αναστολείς και τα τρικυκλικά αντικαταθλιθπτικά.

Τα παθολογοανατομικά ευρήματα σε βιοψία δέρματος είναι οίδημα, αγγειίτιδα, περιαγγειίτιδα που προσβάλλει τα ανώτερα στρώματα του δέρματος.

Ειδικές δοκιμασίες για διάγνωση κνίδωσης

Κνίδωση από ψύχος: Δοκιμασία με πάγο στο δέρμα για 5 λεπτά και παρατηρούνται οι αντιδράσεις για 15 λεπτά

Χολινεργική κνίδωση και κνίδωση από άσκηση: Απομάκρυνση του αιτίου, δερματική δοκιμασία μεταχολίνης με τοπική αντίδραση 0,01 mg σε 0,05 ml άλατος ενδοδερμικώς (50% ψευδώς αρνητική)

Δερμογραφισμός: Πρόκληση τριβής στο δέρμα με αμβλύ όργανο και παρατήρηση

Ηλιακή κνίδωση: Έκθεση σε συγκεκριμένα μήκη κύματος ακτινοβολίας και πρέπει να αποκλεισθεί η ερυθροποιητική πρωτοπορφυρία

Κνίδωση από πίεση: 5 κιλά άμμος στο δέρμα για 3 ώρες και παρατήρηση

Κνίδωση από νερό: επίθεση νερού στο δέρμα σε διάφορες θερμοκρασίες

Δόνησης: Εφαρμογή δονήσεων για 5 λεπτά με ειδική συσκευή

Φλεγμονή: Καλλιέργεια φαρυγγικού επιχρίσματος, τίτλος αντιστρεπτολυσίνης (ASTO), CPR, παρασιττολογικές δοκιμασίες, ηπατικές  δοκιμασίες και mono-test

Αυτοάνοση: Αντιπυρηνικά αντισώματα (ANA), ρευματοειδής αρθρίτιδα, συμπλήρωμα, κρυοσφαιρίνες, ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών ορού


Θεραπεία κνίδωσης

Η μόνιμη θεραπεία της Κνίδωσης όπου δεν έχει βρεθεί το αίτιο, με τα σημερινά επιστημονικά δεδομένα είναι ανέφικτη. Βέβαια, υπάρχουν περιπτώσεις ασθενών πού αυτοϊώνται κάποτε αυτόματα. Καμία μέθοδος της κλασσικής ιατρικής, αλλά και καμία μέθοδος εναλλακτικών μορφών ιατρικής, όπως είναι η ομοιοπαθητική ή ο βελονισμός, δεν απέδειξε τεκμηριωμένα ότι μπορεί μόνιμα να θεραπεύσει την κνίδωση. Η σημερινή θεραπεία της κλασσικής ιατρικής για την κνίδωση είναι καθαρά συμπτωματική. Πρακτικά όμως, εφ' όσον προκύψει η ύπαρξη κάποιου εκλυτικού παράγοντα κνίδωσης από το ιστορικό του ασθενή, συνιστάται η αποφυγή του (π.χ. σοκολάτα, γαριδάκια, ξηροί καρποί, στρές, αλκοόλ, συντηρητικά, κλπ.).

Τα ψυχρά και υγρά επιθέματα ανακουφίζουν από τον κνησμό

Ο ασθενής ασκείται όσο το ανέχεται για να αποφευχθεί η υπερθέρμανση

Αποφεύγονται οι τροφές που δημιουργούν προβλήματα

Απομακρύνεται ο εκλυτικός παράγοντας και χορηγούνται αντιισταμινικά σε τυχαία έκθεση

Ιδιαίτερα, συνιστάται η αποφυγή των παραγόντων εκείνων που προκαλούν κνίδωση από φυσικά αίτια, έτσι:

•           Δερμογραφισμός: Αποφυγή τριβής, πίεσης, ξεσμού, στενών ρούχων.

•           Κνίδωση εκ ψύχους: Αποφυγή κρύου λουτρού, εισόδου σε κρύα θάλασσα, παραμονής σε κρύο περιβάλλον, επαφής με παγωμένα αντικείμενα.

•           Ηλιακή κνίδωση: Αποφυγή του ήλιου χωρίς αντιηλιακό κ.λπ.

•           Χημική κνίδωση: Συνιστάται η αποφυγή των φαρμάκων (κυρίως ασπιρίνης), συντηρητικών και χρωστικών των τροφίμων και η αποφυγή συγκεκριμένων τροφίμων, εφ' όσον αποδεδειγμένα θεωρούνται υπεύθυνα. Πολλά χημικά πρόσθετα τροφίμων, ακόμα και εγκεκριμένα από την Ευρωπαϊκή Ένωση (φέρονται με κωδικούς πχ Ε140, Ε420 κλπ) μολονότι έχουν ελεγχθεί για τοξικότητα, ποτέ δεν είσαι σίγουρος ότι σε ορισμένα άτομα θα προκαλέσουν αλλεργική κνίδωση. Εφόσον από το ιστορικό δεν προκύψει κάποιο προφανές αίτιο, οι εκτεταμένες και εξαντλητικές εργαστηριακές εξετάσεις δεν είναι απαραίτητες. Οι ασθενείς που εμφανίζουν κνίδωση καλό είναι να χρησιμοποιούν Latex γάντια όταν έρχονται σε επαφή με χημικές ουσίες όπως είναι τα απορρυπαντικά, κλπ.


Φαρμακευτική αγωγή

Από την πλευρά των φαρμάκων, σήμερα, στην πρώτη γραμμή βρίσκονται τα αντιαλλεργικά αντιισταμινικά φάρμακα και κυρίως εκείνα της νεώτερης γενιάς (Λορατιδίνη, Δεσλορατιδίνη). Η δράση τους στηρίζεται στην εξουδετέρωση των υποδοχέων Η1, που βρίσκονται στην επιφάνεια των ενδοθηλιακών κυττάρων των αγγείων. Τo αποτέλεσμα είναι η παρεμπόδιση της ισταμινικής δράσης, εξυπηρετώντας και το σκοπό της αγωγής, που είναι η υποχώρηση του κνησμού, του πόνου, καθώς και του αριθμού, του μεγέθους και της διάρκειας των πομφών. Συνεπώς τα αντιισταμινικά δεν δρουν αιτιολογικά αλλά συμπτωματικά. Και συνεπώς δεν θεραπεύουν μόνιμα το πρόβλημα. Δεδομένου ότι η ανταπόκριση κάθε ασθενούς σε καθένα από τα αντιισταμινικά είναι διαφορετική, είναι πιθανό να είναι απαραίτητη η αντικατάσταση ενός με κάποιο άλλo ή και ο συνδυασμός δύo αντιισταμινικών, ή δοσολογία μεγαλύτερη από αυτή που συνιστά η φαρμακευτική εταιρεία. Από πλευράς φαρμάκων, τα πιο αποτελεσματικά είναι τα παλιά αντιισταμινικά, όπως για παράδειγμα η υδροξυζίνη σε δόση 12,5-25 mg (μισό έως ένα δισκίο) δύο έως 3 φορές την ημέρα ή εφάπαξ 50 mg το βράδυ από την κατάκλιση, η Kετιριζίνη 10 mg ημερησίως, η κυπροεπταδίνη 4mg 3-4 φορές ημερησίως κ.ά.  και ο ανταγωνιστής των ισταμινικών υποδοχέων H2. Θα πρέπει να τονιστεί οτι μερικά από τα νεότερα αντιισταμινικά με μικρότερη κατευναστική δράση, απαιτούν προσοχή. Σαν παράδειγμα, η ταυτόχρονη χορήγηση τερφεναδίνης ή αστεμιζόλης μαζί με ερυθρομυκίνη ή διάφορες αζόλες (λ.χ. κετοκοναζόλη), μπορεί να προκαλέσει καρδιακές αρρυθμίες ενίοτε πολύ σοβαρές. Τα αντιισταμινικά μπορεί να προκαλέσουν νωθρότητα παροδική, ξηροστομία, επίσχεση ούρων και παράδοξη υπερκινητικότητα, δεν χορηγούνται στην αρχή της κύησης και μπορεί να επηρεάσουν τη δυναμική ενέργεια άλλων κατασταλτικών του ΚΝΣ.

Νεότερα φάρμακα

Η νεώτερη σχετικά ουσία Λοραταδίνη και η σετιριζίνη δεν εμφανίζει τέτοιου είδους αλληλεπιδράσεις και χρησιμοποιείται πιο πολύ την εποχή 1995-2000. Από τα νεώτερα αντιισταμινικά, η πλέον σύγχρονη δραστική ουσία που κυκλοφόρησε το 2000 ταυτόχρονα στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, είναι η μιζολαστίνη. Η Μιζολαστίνη (Mizolastine) αποτελεί έναν πολύ ισχυρό και εκλεκτικό ανταγωνιστή των Η1 υποδοχέων της ισταμίνης και εμφανίζει την υψηλότερη χημική συγγένεια με αυτούς. Εμφανίζει επίσης τη μοναδική ιδιότητα αναστολής της 5-λιποξυγενάσης και έτσι αποκτά ιδιότητες αντιλευκοτριενικές, γεγoνός ιδιαίτερα σημαντικό στην αντιμετώπιση της αλλεργικής φλεγμονής. Η αποτελεσματικότητα της μιζολαστίνης εμφανίζεται ιδιαίτερα υψηλή στην αντιμετώπιση της κνίδωσης, ακόμη και στις φυσικές κνιδώσεις, χωρίς κατασταλτική ή αντιχολινεργική δράση, και χωρίς εμφάνιση αθροιστικών φαινομένων. Ένα καλό αντιϊσταμινικό νέας γενιάς είναι η λεβοσετριζίνη που δεν προκαλεί υπνηλία. Εάν κριθεί απαραίτητο και εφόσoν κάποια καταστολή είναι επιθυμητή, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως φαρμακευτική αγωγή κάποιο αντιισταμινικό πρώτης γενεάς. Σε περιπτώσεις χρόνιας κνίδωσης ανθιστάμενης στη θεραπεία με Η1 αντιισταμινικά, είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί ο συνδυασμός Η1 και Η2 αντιισταμινικών. Στα H2 αντιϊσταμινικά ανήκει η Ρανιτιδίνη φάρμακο για το έλκος δωδεκαδακτύλου και τη γαστρίτιδα.

Άλλα φάρμακα για την κνίδωση

Δοξεπίνη και τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά που αναστέλλουν τους Η1 και Η2 υποδοχείς

Η2 αναστολείς, όπως σιμετιδίνη, ρανιτιδίνη

Τερφεναδίνη, αστεμιζόλη και κυπροεπταδίνη (κνίδωση από ψύχος).

Τοπική θεραπεία

Η τοπική θεραπεία με διάφορες λ.χ. αλοιφές κορτικοειδών, παρέχει ποικίλα αποτελέσματα αλλά δεν τυγχάνει ευρείας εφαρμογής. Οι περισσότερες αλοιφές που περιέχουν αντιϊσταμινικά, οι οποίες επιπλέον ενδέχεται να προκαλέσουν φαινόμενα φωτοευαισθησίας. Πιο αποτελεσματικές είναι οι διάφορες αντικνησμώδεις αλοιφές που περιέχουν κάμφορα, μινθόλη, φαινόλη κλπ. Μπορούμε να παραγγείλουμε στο φαρμακείο μια λοσιόν με 0.5% camphor, 0.5% menthol, και 0.5% Phenol και η οποία θα επαλείφεται στις βλάβες.


Άλλες θεραπείες

Στις χρόνιες μορφές κνίδωσης δοκιμάζονται και πάλι οι παραπάνω αντιισταμινικές ουσίες, πολλές φορές σε εναλλάξ χορήγηση.

Στις επίμονες και ανθεκτικές περιπτώσεις μπορεί να δοκιμαστούν:

1) Η λεγόμενη δίαιτα αποκλεισμού κατά την οποία αποφεύγονται για 3 περίπου μήνες τα προϊόντα γάλακτος, τα οινοπνευματώδη, τα μανιτάρια, τα οστρακοειδή, η σοκολάτα, οι φράουλες, οι ξηροί καρποί, οι χυμοί τομάτας σε κονσέρβα και τα καπνιστά κρέατα, και

2) Η αποφυγή σαλικυλικών ουσιών, όχι μόνο της ασπιρίνης, αλλά και άλλων σαλικυλικών αλάτων που περιλαμβάνονται σε διάφορους φαρμακευτικούς συνδυασμούς ή τρόφιμα. Τέλος, έχουν δοκιμαστεί με επιτυχία διάφορα φάρμακα άλλων κατηγοριών, όπως ο αναστολέας των διαύλων ασβεστίου, νιφεδιπίνη, το αντικαταθλιπτικό δοξεπίνη και ο διεγέρτης των αδρενεργικών υποδοχέων τερβουταλίνη.


Χρήση κορτιζόνης

Tα συστηματικά κορτικοστεροειδή δεν συνιστώνται στην αντιμετώπιση της κνίδωσης, παρά μόνo σε μεμονωμένες περιπτώσεις και για βραχύ χρονικό διάστημα. Η κορτιζόνη και τα παράγωγα (πρεδνιζόνη) δεν είναι φάρμακα εκλογής στην κνίδωση, μπορεί όμως να χορηγηθούν σε επιλεγμένες περιπτώσεις εάν και έχουν αστοχήσει τα προηγούμενα φάρμακα και εφόσον δεν υπάρχει αντένδειξη για τη χορήγησή τους. Δρουν τόσο στην οξεία όσο και τη χρόνια κνίδωση, η διακοπή τους όμως ακολουθείται αρκετά συχνά από υποτροπή του εξανθήματος. Σε αυτές τις δύσκολες και ανθεκτικές περιπτώσεις, κρίνεται συνεπώς ενδεδειγμένη η παρέμβαση δερματολόγου ή αλλεργιολόγου γιατρού. Πιθανόν ο ασθενής να χρειασθεί να υποβληθεί σε δερματολογικά αλλεργικά τεστ με σκοπό την ανεύρεση του υπεύθυνου αλλεργιογόνου και στη συνέχεια να γίνει θεραπεία απευαισθητοποίησης. Δίνεται για παράδειγμα πρεδνιζόνη για 6 ημέρες με βαθμιαία ελάττωση της δόσης.


Πρόγνωση

Η κνίδωση διαρκεί συνήθως από λίγες μέρες έως 6 εβδομάδες. Το 50% των ασθενών πού η κνίδωσή τους διαρκεί πάνω από 6 εβδομάδες θα την έχουν για πολλά χρόνια, εφόσον όμως είναι καλά ενημερωμένοι δεν αποτελεί επικίνδυνη πάθηση.

Πιθανές επιπλοκές είναι ο βρογχόσπασμος και η αναφυλαξία.

Το 70% βελτιώνεται σε λιγότερο από 72 ώρες, το 30% έχουν χρόνια μορφή και το 20% θεραπεύονται σε περισσότερο από 20 χρόνια και το 75% των ασθενών με κνίδωση και αγγοιοίδημα μεταπίπτουν σε χρόνια μορφή.

Τα καλύτερα προϊόντα για τις αλλεργίες 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις αλλεργίες 

 

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 9479 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 05 Ιουλίου 2019 19:26
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Βουλβοδυνία Βουλβοδυνία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βουλβοδυνία

    Η βουλβοδυνία είναι χρόνιος πόνος ή ενόχληση γύρω από το άνοιγμα του κόλπου σας για το οποίο δεν υπάρχει αναγνωρίσιμη αιτία και διαρκεί τουλάχιστον τρεις μήνες. Ο πόνος, το κάψιμο ή ο ερεθισμός που σχετίζεται με την αιδοιοδυνία μπορεί να σας κάνει να νιώθετε τόσο άβολα που το να κάθεστε για μεγάλες περιόδους ή να κάνετε σεξ είναι αδιανόητο. Η κατάσταση μπορεί να διαρκέσει από μήνες έως χρόνια. Εάν έχετε αιδοιοδυνία, μην αφήσετε την απουσία ορατών σημείων ή την αμηχανία σχετικά με τη συζήτηση των συμπτωμάτων να σας εμποδίσει να αναζητήσετε βοήθεια. Υπάρχουν διαθέσιμες επιλογές θεραπείας για να μειώσετε την ενόχλησή σας. Και ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να προσδιορίσει την αιτία για τον πόνο του αιδοίου σας, επομένως είναι σημαντικό να κάνετε μια εξέταση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Το κύριο σύμπτωμα της αιδοιοδυνίας είναι ο πόνος στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, ο οποίος μπορεί να χαρακτηριστεί ως:

    • Κάψιμο
    • Πόνος
    • Τσούξιμο
    • Επώδυνη σεξουαλική επαφή (δυσπαρεύνια)
    • Παλλόμενος σφυγμός στον κόλπο
    • Κνησμός

    Ο πόνος σας μπορεί να είναι συνεχής ή διακεκομμένος. Μπορεί να συμβεί μόνο όταν αγγίξετε η ευαίσθητη περιοχή. Μπορεί να νιώσετε τον πόνο σε ολόκληρη την περιοχή του αιδοίου σας ή ο πόνος μπορεί να εντοπίζεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή, όπως το άνοιγμα του κόλπου σας. Ο ιστός του αιδοίου μπορεί να φαίνεται ελαφρώς φλεγμονώδης ή πρησμένος. Πιο συχνά, το αιδοίο φαίνεται φυσιολογικό. 

    Αν και οι γυναίκες συχνά δεν αναφέρουν την αιδοιοδυνία στους γιατρούς τους, η πάθηση είναι αρκετά συχνή. Εάν έχετε πόνο στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, συζητήστε το με το γιατρό σας ή ζητήστε παραπομπή σε γυναικολόγο. Είναι σημαντικό ο γιατρός σας να αποκλείσει πιο εύκολα θεραπεύσιμες αιτίες πόνου του αιδοίου, για παράδειγμα, μολύνσεις ζύμης ή βακτηριδίων, έρπη, προκαρκινικές δερματικές παθήσεις, σύνδρομο του ουρογεννητικού συστήματος της εμμηνόπαυσης και ιατρικά προβλήματα όπως ο διαβήτης. Μόλις ο γιατρός σας αξιολογήσει τα συμπτώματά σας, μπορεί να συστήσει θεραπείες ή τρόπους που θα σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τον πόνο σας.

    ΑΙΤΙΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Οι γιατροί δε γνωρίζουν τι προκαλεί την αιδοιοδυνία, αλλά πιθανοί παράγοντες που συμβάλλουν περιλαμβάνουν:

    • Τραυματισμός ή ερεθισμός των νεύρων που περιβάλλουν την περιοχή του αιδοίου σας
    • Προηγούμενες κολπικές λοιμώξεις
    • Αλλεργίες ή ευαίσθητο δέρμα
    • Ορμονικές αλλαγές
    • Μυϊκός σπασμός ή αδυναμία στο πυελικό έδαφος, που υποστηρίζει τη μήτρα, την ουροδόχο κύστη και το έντερο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Επειδή μπορεί να είναι επώδυνη και απογοητευτική και μπορεί να σας εμποδίσει να επιθυμείτε σεξ, η αιδοιοδυνία μπορεί να προκαλέσει συναισθηματικά προβλήματα. Για παράδειγμα, ο φόβος του σεξ μπορεί να προκαλέσει σπασμούς στους μύες γύρω από τον κόλπο σας.

    Άλλες επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ανησυχία
    • Κατάθλιψη
    • Διαταραχές ύπνου
    • Σεξουαλική δυσλειτουργία
    • Αλλαγή εικόνας σώματος
    • Προβλήματα σχέσεων
    • Μειωμένη ποιότητα ζωής

    inflammation of the vulva

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Πριν από τη διάγνωση της αιδοιοδυνίας, ο γιατρός σας θα σας κάνει ερωτήσεις σχετικά με το ιατρικό, σεξουαλικό και χειρουργικό ιστορικό σας και για να κατανοήσει τη θέση, τη φύση και την έκταση των συμπτωμάτων σας. 

    Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να πραγματοποιήσει:

    • Πυελική εξέταση. Ο γιατρός σας εξετάζει οπτικά τα εξωτερικά γεννητικά όργανα και τον κόλπο σας για σημεία μόλυνσης ή άλλες αιτίες των συμπτωμάτων σας. Ακόμα κι αν δεν υπάρχουν οπτικές ενδείξεις λοίμωξης, ο γιατρός σας μπορεί να πάρει ένα δείγμα κυττάρων από τον κόλπο σας για να εξετάσει για λοίμωξη, όπως μόλυνση ζύμης ή βακτηριακή κολπίτιδα.
    • Δοκιμή μπατονέτας. Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί ένα βρεγμένο βαμβάκι για να ελέγξει απαλά για συγκεκριμένες, εντοπισμένες περιοχές πόνου στην περιοχή του αιδοίου σας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Οι θεραπείες για τη βουλβοδυνία επικεντρώνονται στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Καμία θεραπεία δε λειτουργεί σε κάθε περίπτωση. Για πολλούς, ένας συνδυασμός θεραπειών λειτουργεί καλύτερα. Μπορεί να χρειαστεί χρόνος για να βρείτε τις σωστές θεραπείες και μπορεί να χρειαστεί χρόνος μετά την έναρξη μιας θεραπείας προτού παρατηρήσετε ανακούφιση. 

    Οι επιλογές θεραπείας περιλαμβάνουν:

    • Φάρμακα. Τα στεροειδή, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ή τα αντισπασμωδικά μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του χρόνιου πόνου. Τα αντιισταμινικά μπορεί να μειώσουν τον κνησμό.
    • Θεραπεία βιοανάδρασης. Αυτή η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου διδάσκοντάς σας πώς να χαλαρώνετε τους πυελικούς μύες σας και να ελέγχετε πώς το σώμα σας ανταποκρίνεται στα συμπτώματα.
    • Τοπικά αναισθητικά. Τα φάρμακα, όπως η αλοιφή λιδοκαΐνης, μπορούν να προσφέρουν προσωρινή ανακούφιση από τα συμπτώματα. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει την εφαρμογή λιδοκαΐνης 30 λεπτά πριν από τη σεξουαλική επαφή για να μειώσετε την ενόχλησή σας. Η χρήση αλοιφής λιδοκαΐνης μπορεί να προκαλέσει προσωρινό μούδιασμα στον σύντροφό σας μετά τη σεξουαλική επαφή.
    • Νευρικοί αποκλεισμοί. Οι γυναίκες που έχουν μακροχρόνιο πόνο που δεν ανταποκρίνεται σε άλλες θεραπείες μπορεί να ωφεληθούν από τοπικές ενέσεις νευρικού αποκλεισμού.
    • Θεραπεία πυελικού εδάφους. Πολλές γυναίκες με βουλβοδυνία έχουν ένταση στους μύες του πυελικού εδάφους, που υποστηρίζει τη μήτρα, την ουροδόχο κύστη και το έντερο. Οι ασκήσεις για τη χαλάρωση αυτών των μυών μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου της αιδοιοδυνίας.
    • Χειρουργική επέμβαση. Σε περιπτώσεις εντοπισμένης αιδοιοδυνίας η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του προσβεβλημένου δέρματος και ιστού ανακουφίζει από τον πόνο σε ορισμένες γυναίκες.

    Οι παρακάτω συμβουλές μπορεί να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τα συμπτώματα της αιδοιοδυνίας:

    • Δοκιμάστε κρύες κομπρέσες ή πακέτα gel. Τοποθετήστε τα απευθείας στην εξωτερική περιοχή των γεννητικών οργάνων σας για να απαλύνετε τον πόνο και τον κνησμό.
    • Μουλιάστε σε λουτρό καθιστές. Δύο με τρεις φορές την ημέρα, καθίστε σε άνετο, χλιαρό ή δροσερό νερό με άλατα Epsom ή κολλοειδές πλιγούρι βρώμης για πέντε έως 10 λεπτά.
    • Αποφύγετε τα στενά καλσόν και τα νάιλον εσώρουχα. Τα στενά ρούχα περιορίζουν τη ροή του αέρα στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, οδηγώντας συχνά σε αυξημένη θερμοκρασία και υγρασία που μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό. Φορέστε λευκά, βαμβακερά εσώρουχα για να αυξήσετε τον αερισμό και την ξηρότητα. Προσπαθήστε να κοιμάστε χωρίς εσώρουχα το βράδυ.
    • Αποφύγετε τα υδρομασάζ και το μούσκεμα σε ζεστά μπάνια. Το να περνάτε χρόνο σε ζεστό νερό μπορεί να προκαλέσει δυσφορία και φαγούρα.
    • Μη χρησιμοποιείτε ταμπόν ή σερβιετάκια. 
    • Αποφύγετε δραστηριότητες που ασκούν πίεση στον αιδοίο σας, όπως η ποδηλασία ή η ιππασία.
    • Πλύνετε απαλά. Το σκληρό τρίψιμο της πληγείσας περιοχής ή το πολύ συχνά πλύσιμο μπορεί να αυξήσει τον ερεθισμό. Αντίθετα, χρησιμοποιήστε απλό νερό για να καθαρίσετε απαλά τον αιδοίο σας με το χέρι σας και να στεγνώσετε την περιοχή. Μετά το μπάνιο, εφαρμόστε μία μαλακτική κρέμα χωρίς συντηρητικά, για να δημιουργήσετε ένα προστατευτικό φράγμα.
    • Χρησιμοποιήστε λιπαντικά. Εάν είστε σεξουαλικά ενεργοί, εφαρμόστε ένα λιπαντικό πριν κάνετε σεξ. Μην χρησιμοποιείτε προϊόντα που περιέχουν οινόπνευμα, γεύση ή θερμαντικούς ή ψυκτικούς παράγοντες.

    Το άγχος τείνει να επιδεινώσει την αιδοδυνία και η αιδοιοδυνία αυξάνει το στρες. Ορισμένες γυναίκες ανακουφίζονται από τη γιόγκα, τον διαλογισμό, το μασάζ και άλλους παράγοντες μείωσης του στρες.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Μπορεί να σας φανεί χρήσιμη η συζήτηση με άλλες γυναίκες που πάσχουν από αιδοιοδυνία. Εάν δεν θέλετε να συμμετάσχετε σε μια ομάδα υποστήριξης, ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να συστήσει έναν σύμβουλο στην περιοχή σας που έχει εμπειρία να βοηθά τις γυναίκες να αντιμετωπίσουν την αιδοιοδυνία. Η σεξουαλική θεραπεία ή η θεραπεία ζευγαριών μπορεί να βοηθήσουν εσάς και τον σύντροφό σας να αντιμετωπίσετε την επίδραση της αιδοιοδυνίας στη σχέση σας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    7 bis 1320x742

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Όταν η γυναίκα πονάει κατά τη σεξουαλική επαφή

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυοκαρδίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυοκαρδίτιδα

    Μυοκαρδίτιδα

    Η μυοκαρδίτιδα είναι μια φλεγμονή του καρδιακού μυός. Η φλεγμονή μπορεί να μειώσει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα και να προκαλέσει γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς ρυθμούς. 

    Η μόλυνση από ιό συνήθως προκαλεί μυοκαρδίτιδα. Μερικές φορές η μυοκαρδίτιδα μπορεί να προκύψει από αντίδραση σε ένα φάρμακο ή να αποτελεί μέρος μιας γενικότερης φλεγμονώδους κατάστασης.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν πόνο στο στήθος, κόπωση, δύσπνοια και γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς. Η σοβαρή μυοκαρδίτιδα εξασθενεί την καρδιά, έτσι ώστε το υπόλοιπο σώμα να μην παίρνει αρκετό αίμα. Μπορεί να σχηματιστούν θρόμβοι στην καρδιά, οδηγώντας σε εγκεφαλικό ή καρδιακό επεισόδιο.

    Η θεραπεία της μυοκαρδίτιδας εξαρτάται από την αιτία.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Εάν βρίσκεστε στα αρχικά στάδια της μυοκαρδίτιδας, μπορεί να έχετε ήπια συμπτώματα όπως πόνο στο στήθος, γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς ή δύσπνοια. Μερικοί άνθρωποι με μυοκαρδίτιδα πρώιμου σταδίου δεν έχουν συμπτώματα. 

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας ποικίλλουν, ανάλογα με την αιτία της νόσου.

    Τα συχνά σημεία και συμπτώματα μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν:

    • Πόνος στο στήθος
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός παλμός 
    • Δύσπνοια, σε ηρεμία ή κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας
    • Συσσώρευση υγρών με πρήξιμο στα πόδια και τους αστραγάλους 
    • Κούραση
    • Άλλα σημεία και συμπτώματα μιας ιογενούς λοίμωξης όπως πονοκέφαλος, πόνοι στο σώμα, πόνος στις αρθρώσεις, πυρετός, πονόλαιμος ή διάρροια

    Μερικές φορές, τα συμπτώματα μυοκαρδίτιδας μπορεί να είναι παρόμοια με καρδιακή προσβολή. Εάν έχετε ανεξήγητο πόνο στο στήθος και δύσπνοια, αναζητήστε επείγουσα ιατρική βοήθεια.

    Μυοκαρδίτιδα στα παιδιά:

    Όταν τα παιδιά αναπτύσσουν μυοκαρδίτιδα, μπορεί να έχουν σημεία και συμπτώματα όπως:

    • Πυρετός
    • Λιποθυμία
    • Δυσκολία στην αναπνοή
    • Ταχεία αναπνοή
    • Πόνος στο στήθος
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός 

    Επικοινωνήστε με το γιατρό σας εάν έχετε συμπτώματα μυοκαρδίτιδας, ιδιαίτερα πόνο στο στήθος και δύσπνοια. Τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας μπορεί να μοιάζουν με καρδιακή προσβολή. Λάβετε επείγουσα ιατρική βοήθεια εάν έχετε ανεξήγητο πόνο στο στήθος και δύσπνοια. Εάν είχατε λοίμωξη, προσέξτε για τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας και ενημερώστε το γιατρό σας εάν εμφανιστούν. 

    ΑΙΤΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Συχνά, η αιτία της μυοκαρδίτιδας δεν προσδιορίζεται. Υπάρχουν πολλές πιθανές αιτίες, αλλά ο κίνδυνος ανάπτυξης μυοκαρδίτιδας είναι σπάνιος. 

    Οι πιθανές αιτίες της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν:

    • Ιούς. Πολλοί ιοί συνδέονται συνήθως με τη μυοκαρδίτιδα, συμπεριλαμβανομένων των ιών που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα. 
    • Οι γαστρεντερικές λοιμώξεις, η μονοπυρήνωση και η ερυθρά μπορούν επίσης να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα. Είναι επίσης κοινό σε άτομα με HIV, τον ιό που προκαλεί το AIDS.
    • Βακτήρια. Τα βακτήρια που μπορούν να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα περιλαμβάνουν τον σταφυλόκοκκο, τον στρεπτόκοκκο, το βακτήριο που προκαλεί τη διφθερίτιδα και το βακτήριο που μεταδίδεται από τους κρότωνες που είναι υπεύθυνο για τη νόσο του Lyme.
    • Παράσιτα. Μεταξύ αυτών είναι παράσιτα όπως το Trypanosoma cruzi και το τοξόπλασμα, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που μεταδίδονται από έντομα και μπορούν να προκαλέσουν μια κατάσταση που ονομάζεται νόσος Chagas. Η νόσος Chagas είναι πολύ πιο συχνή στην Κεντρική και Νότια Αμερική από ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε ταξιδιώτες και μετανάστες από αυτό το μέρος του κόσμου.
    • Μύκητες. Μολύνσεις ζύμης, όπως candida, ασπέργιλλος και άλλοι μύκητες, όπως το ιστόπλασμα, που βρίσκονται συχνά στα περιττώματα των πτηνών, μπορεί μερικές φορές να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα, ιδιαίτερα σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

    Μυοκαρδίτιδα εμφανίζεται επίσης μερικές φορές εάν εκτεθείτε σε:

    • Φάρμακα ή που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργική ή τοξική αντίδραση. Αυτά περιλαμβάνουν φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου και εμβόλια.
    • Αντιβιοτικά, όπως φάρμακα πενικιλλίνης και σουλφοναμιδίου. Ορισμένα φάρμακα κατά των επιληπτικών κρίσεων και ορισμένες παράνομες ουσίες, όπως η κοκαΐνη.
    • Χημικά ή ακτινοβολία. Η έκθεση σε ορισμένες χημικές ουσίες, όπως το μονοξείδιο του άνθρακα, και η ακτινοβολία μπορεί μερικές φορές να προκαλέσει μυοκαρδίτιδα.
    • Άλλες ασθένειες. Αυτές περιλαμβάνουν διαταραχές όπως ο λύκος, η κοκκιωμάτωση Wegener, η γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα και η αρτηρίτιδα του Takayasu.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Συνήθως, η μυοκαρδίτιδα υποχωρεί χωρίς μόνιμες επιπλοκές.

    Ωστόσο, η σοβαρή μυοκαρδίτιδα μπορεί να βλάψει μόνιμα τον καρδιακό σας μυ, προκαλώντας πιθανώς:

    • Συγκοπή. Χωρίς θεραπεία, η μυοκαρδίτιδα μπορεί να βλάψει το μυ της καρδιάς σας, έτσι ώστε να μην μπορεί να αντλήσει αποτελεσματικά αίμα. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η καρδιακή ανεπάρκεια που σχετίζεται με μυοκαρδίτιδα μπορεί να απαιτεί συσκευή κοιλιακής υποβοήθησης ή μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό. Εάν ο μυς της καρδιάς σας τραυματιστεί και δεν μπορεί να αντλήσει αίμα, το αίμα που συγκεντρώνεται στην καρδιά σας μπορεί να σχηματίσει θρόμβους. Εάν ένας θρόμβος φράξει μία από τις αρτηρίες της καρδιάς σας, μπορεί να πάθετε καρδιακή προσβολή. Εάν ένας θρόμβος αίματος στην καρδιά σας ταξιδέψει σε μια αρτηρία που οδηγεί στον εγκέφαλό σας, μπορεί να πάθετε εγκεφαλικό.
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός. Η βλάβη στον καρδιακό σας μυ μπορεί να προκαλέσει αρρυθμία και αιφνίδιο καρδιακό θάνατο. Ορισμένες σοβαρές αρρυθμίες μπορεί να αναγκάσουν την καρδιά σας να σταματήσει να χτυπά. Είναι θανατηφόρο αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα.

    1918px Myocarditis.webm

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Δεν υπάρχει ειδική πρόληψη για τη μυοκαρδίτιδα.

    Ωστόσο, η λήψη αυτών των μέτρων για την πρόληψη λοιμώξεων μπορεί να βοηθήσει:

    • Αποφύγετε άτομα που πάσχουν από ιογενή ασθένεια ή γρίπη μέχρι να αναρρώσουν. Εάν είστε άρρωστος με συμπτώματα ιογενούς λοίμωξης, προσπαθήστε να αποφύγετε την έκθεση άλλων. Ακολουθήστε την καλή υγιεινή. Το τακτικό πλύσιμο των χεριών μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της εξάπλωσης της ασθένειας.
    • Αποφύγετε επικίνδυνες συμπεριφορές. Για να μειώσετε τις πιθανότητές σας να πάρετε μια λοίμωξη του μυοκαρδίου που σχετίζεται με τον HIV, κάντε ασφαλές σεξ και μη χρησιμοποιείτε παράνομα ναρκωτικά.
    • Ελαχιστοποιήστε την έκθεση στα τσιμπούρια. Εάν περνάτε χρόνο σε περιοχές με τσιμπούρια, φορέστε μακρυμάνικα πουκάμισα και μακριά παντελόνια για να καλύψετε όσο το δυνατόν περισσότερο το δέρμα σας. Εφαρμόστε εντομοαπωθητικά.
    • Να ελέγχετε τα εμβόλια. Μείνετε ενημερωμένοι για τα συνιστώμενα εμβόλια, συμπεριλαμβανομένων αυτών που προστατεύουν από τον COVID-19, την ερυθρά και τη γρίπη, ασθένειες που μπορούν να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα. Προσοχή!!! Το πειραματικό εμβόλιο COVID-19 μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή του καρδιακού μυός και φλεγμονή της εξωτερικής επένδυσης της καρδιάς (περικαρδίτιδα), ειδικά σε άνδρες ηλικίας 12 έως 17 ετών. Μιλήστε με τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με τα οφέλη και τους κινδύνους των εμβολίων.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Η έγκαιρη διάγνωση της μυοκαρδίτιδας είναι σημαντική για την πρόληψη της μακροχρόνιας καρδιακής βλάβης. Μετά από μια φυσική εξέταση, ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει μία ή περισσότερες εξετάσεις για να επιβεβαιώσει ότι έχετε μυοκαρδίτιδα και να καθορίσει τη σοβαρότητά της.

    Οι εξετάσεις για τη διάγνωση της μυοκαρδίτιδας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ). Αυτό το γρήγορο και ανώδυνο τεστ δείχνει τα ηλεκτρικά μοτίβα της καρδιάς σας και μπορεί να ανιχνεύσει ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς.
    • Ακτινογραφία θώρακος. Μια εικόνα ακτίνων Χ δείχνει το μέγεθος και το σχήμα της καρδιάς σας, καθώς και αν έχετε υγρό μέσα ή γύρω από την καρδιά που μπορεί να σχετίζεται με καρδιακή ανεπάρκεια.
    • MRI καρδιάς. Μια καρδιακή μαγνητική τομογραφία δείχνει το μέγεθος, το σχήμα και τη δομή της καρδιάς σας. Αυτή η εξέταση μπορεί να δείξει σημεία φλεγμονής του καρδιακού μυός.
    • Ηχοκαρδιογράφημα. Τα ηχητικά κύματα δημιουργούν κινούμενες εικόνες της καρδιάς που χτυπά. Ένα ηχοκαρδιογράφημα μπορεί να δείξει το μέγεθος της καρδιάς σας και πόσο καλά αντλεί η καρδιά σας. Η εξέταση μπορεί επίσης να αποκαλύψει προβλήματα βαλβίδας, θρόμβο μέσα στην καρδιά ή υγρό γύρω από την καρδιά σας.
    • Εξετάσεις αίματος. Οι εξετάσεις αίματος που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση ή την επιβεβαίωση της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν μια πλήρη εξέταση αίματος και μια εξέταση για τον έλεγχο των επιπέδων ορισμένων πρωτεϊνών που σηματοδοτούν βλάβη του καρδιακού μυός. Μπορούν να γίνουν και άλλες εξετάσεις αίματος για να προσδιοριστεί εάν έχετε αντισώματα έναντι ιών και άλλων οργανισμών που μπορεί να προκαλέσουν λοίμωξη που σχετίζεται με μυοκαρδίτιδα.
    • Καρδιακός καθετηριασμός και βιοψία καρδιακού μυός. Ένας μικρός σωλήνας εισάγεται σε μια φλέβα στο πόδι ή το λαιμό σας και βιδώνεται στην καρδιά σας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γιατροί χρησιμοποιούν ένα ειδικό όργανο για να αφαιρέσουν ένα μικροσκοπικό δείγμα καρδιακού μυϊκού ιστού για ανάλυση στο εργαστήριο για να ελέγξουν για φλεγμονή ή μόλυνση (καλύτερα να μη γίνεται).

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Σε πολλούς ανθρώπους, η μυοκαρδίτιδα βελτιώνεται μόνη της ή με θεραπεία, οδηγώντας σε πλήρη ανάρρωση. Η θεραπεία της μυοκαρδίτιδας επικεντρώνεται στην αιτία και τα συμπτώματα, όπως η καρδιακή ανεπάρκεια.

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Τα άτομα με ήπια μυοκαρδίτιδα μπορεί να χρειάζονται μόνο ξεκούραση και φαρμακευτική αγωγή.

    • Κορτικοστεροειδή. Ορισμένοι σπάνιοι τύποι ιογενούς μυοκαρδίτιδας, όπως η γιγαντοκυτταρική και η ηωσινοφιλική μυοκαρδίτιδα, μπορεί να βελτιωθούν με κορτικοστεροειδή ή άλλα φάρμακα για την καταστολή του ανοσοποιητικού σας συστήματος.
    • Φάρμακα για την καρδιά. Εάν η μυοκαρδίτιδα προκαλεί καρδιακή ανεπάρκεια ή αρρυθμίες, μπορεί να χρειαστεί να παραμείνετε στο νοσοκομείο. Ο γιατρός σας θα συνταγογραφήσει φάρμακα ή άλλες θεραπείες, ανάλογα με τα σημεία και τα συμπτώματά σας. Για παράδειγμα, εάν έχετε ορισμένους ακανόνιστους καρδιακούς ρυθμούς ή σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, μπορεί να σας χορηγηθούν φάρμακα για τη μείωση του κινδύνου σχηματισμού θρόμβων αίματος στην καρδιά σας. Εάν η καρδιά σας είναι αδύναμη, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα για την αρτηριακή πίεση για να μειώσει την πίεση στην καρδιά σας ή να βοηθήσει το σώμα σας να αφαιρέσει το υπερβολικό υγρό. Αυτά τα φάρμακα μπορεί να περιλαμβάνουν διουρητικά, β-αναστολείς, αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης ή αναστολείς των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης II.
    • Φάρμακα για τη θεραπεία χρόνιων παθήσεων. Εάν η μυοκαρδίτιδα προκαλείται από χρόνιες ασθένειες, όπως ο λύκος, η θεραπεία απευθύνεται στην υποκείμενη νόσο.

    ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

    Εάν έχετε σοβαρή μυοκαρδίτιδα, θα χρειαστείτε επιθετική θεραπεία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει:

    • IV ή ενδοφλέβια φάρμακα. Τα φάρμακα που χορηγούνται μέσω μιας φλέβας χρησιμοποιούνται για να βελτιώσουν γρήγορα την ικανότητα της καρδιάς σας να αντλεί.
    • Κοιλιακές συσκευές υποβοήθησης. Μια συσκευή που βοηθά στην άντληση αίματος από τους κάτω θαλάμους της καρδιάς σας στο υπόλοιπο σώμα σας. Χρησιμοποιούνται σε άτομα που έχουν εξασθενημένη καρδιά ή καρδιακή ανεπάρκεια. Αυτή η θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιτρέψει στην καρδιά σας να ανακάμψει ή ενώ περιμένετε άλλες θεραπείες, όπως μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Ενδοαορτική αντλία μπαλονιού. Ο γιατρός εισάγει έναν λεπτό σωλήνα σε ένα αιμοφόρο αγγείο στο πόδι σας και τον οδηγεί στην καρδιά σας χρησιμοποιώντας ακτινογραφία. Ένα μπαλόνι που είναι προσαρτημένο στο άκρο του καθετήρα φουσκώνει και ξεφουσκώνει στην κύρια αρτηρία που οδηγεί έξω στο σώμα από την καρδιά. Μια ενδοαορτική αντλία βοηθά στην αύξηση της ροής του αίματος και στη μείωση της πίεσης στην καρδιά σας.
    • Εξωσωματική οξυγόνωση μεμβράνης. Ένα μηχάνημα που μιμείται τη λειτουργία των πνευμόνων. Αφαιρεί το διοξείδιο του άνθρακα και προσθέτει οξυγόνο στο αίμα. Εάν έχετε σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, αυτή η συσκευή μπορεί να παρέχει οξυγόνο στο σώμα σας. Κατά τη διάρκεια του, το αίμα αφαιρείται από το σώμα, περνά μέσα από το μηχάνημα και στη συνέχεια επιστρέφει στο σώμα. Το μηχάνημα αναλαμβάνει το έργο της καρδιάς σας. Αυτή η θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιτρέψει στην καρδιά να ανακάμψει ή εν αναμονή για άλλες θεραπείες, όπως μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Μεταμόσχευση καρδιάς. Εάν έχετε πολύ σοβαρή μυοκαρδίτιδα, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει επείγουσα μεταμόσχευση καρδιάς.

    Μερικοί άνθρωποι με μυοκαρδίτιδα μπορεί να έχουν χρόνια και μη αναστρέψιμη βλάβη στον καρδιακό μυ που απαιτεί ισόβια φάρμακα, ενώ άλλα άτομα χρειάζονται φάρμακα για λίγους μόνο μήνες και στη συνέχεια αναρρώνουν πλήρως. Είτε έτσι είτε αλλιώς, ο γιατρός σας είναι πιθανό να συστήσει τακτικά ραντεβού παρακολούθησης, συμπεριλαμβανομένων των εξετάσεων για την αξιολόγηση της κατάστασής σας.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Η ξεκούραση και η μείωση του φόρτου εργασίας στην καρδιά σας είναι ένα σημαντικό μέρος της αποκατάστασης. Ο γιατρός σας πιθανότατα θα σας πει τι είδους σωματική δραστηριότητα μπορείτε να κάνετε κατά τους μήνες που η καρδιά σας θεραπεύεται και πότε μπορείτε να συνεχίσετε τις τακτικές δραστηριότητες. Εάν έχετε μυοκαρδίτιδα, θα πρέπει να αποφεύγετε τα ανταγωνιστικά αθλήματα για τουλάχιστον 3 έως 6 μήνες.

    Εάν έχετε παρατεταμένη καρδιακή βλάβη, είναι σημαντικό:

    • Περιορίστε το αλάτι
    • Περιορίστε την ποσότητα των υγρών που πίνετε
    • Αποφύγετε ή πίνετε μόνο μια ελάχιστη ποσότητα αλκοόλ
    • Αποφύγετε το κάπνισμα

    image 46

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πόνος στο στήθος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη λοιμώδη μονοπυρήνωση

    Μυοκαρδιοπάθεια τελικού σταδίου

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την τοξοπλάσμωση

    Ορονοσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Πνευμονικό οίδημα

    Ρευματικός πυρετός

    Περικαρδίτιδα

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Η καρδιοτοξικότητα από τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Αλκοολική μυοκαρδιοπάθεια

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Αιφνίδιος θάνατος σε νέους άνδρες

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     


     
     
  • Αλλεργία στο αυγό Αλλεργία στο αυγό

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλλεργία στο αυγό

    Τα αυγά είναι μια από τις πιο κοινές τροφές που προκαλούν αλλεργίες για τα παιδιά. 

    Τα συμπτώματα αλλεργίας στα αυγά εμφανίζονται συνήθως λίγα λεπτά έως λίγες ώρες μετά την κατανάλωση αυγών ή τροφών που περιέχουν αυγά.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα κυμαίνονται από ήπια έως σοβαρά και μπορεί να περιλαμβάνουν δερματικά εξανθήματα, κνίδωση, ρινική συμφόρηση και έμετο ή άλλα πεπτικά προβλήματα. Σπάνια, η αλλεργία στα αυγά μπορεί να προκαλέσει αναφυλαξία, μια απειλητική για τη ζωή αντίδραση. 

    Η αλλεργία στα αυγά μπορεί να εμφανιστεί ήδη από τη βρεφική ηλικία. Τα περισσότερα παιδιά, αλλά όχι όλα, ξεπερνούν την αλλεργία στα αυγά πριν από την εφηβεία.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΑ ΑΥΓΑ

    Οι αλλεργικές αντιδράσεις στο αυγό διαφέρουν από άτομο σε άτομο και συνήθως εμφανίζονται αμέσως μετά την έκθεση στο αυγό.

    Τα συμπτώματα αλλεργίας στα αυγά μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Δερματική φλεγμονή ή κνίδωση, η πιο συχνή αντίδραση αλλεργίας στα αυγά
    • Ρινική συμφόρηση, καταρροή και φτάρνισμα (αλλεργική ρινίτιδα)
    • Πεπτικά συμπτώματα, όπως κράμπες, ναυτία και έμετος
    • Σημεία και συμπτώματα άσθματος όπως βήχας, συριγμός, σφίξιμο στο στήθος ή δύσπνοια

    Αναφυλαξία

    Μια σοβαρή αλλεργική αντίδραση μπορεί να οδηγήσει σε αναφυλαξία, μια απειλητική για τη ζωή έκτακτη ανάγκη που απαιτεί άμεση λήψη επινεφρίνης (αδρεναλίνης) και διακομιδή στα επείγοντα.

    Τα σημεία και συμπτώματα της αναφυλαξίας περιλαμβάνουν:

    • Στένωση των αεραγωγών, συμπεριλαμβανομένου ενός πρησμένου λαιμού που δυσκολεύει την αναπνοή
    • Κοιλιακός πόνος και κράμπες
    • Ταχύς παλμός
    • Σοκ, με σοβαρή πτώση της αρτηριακής πίεσης που γίνεται αισθητή ως ζάλη, ζαλάδα ή απώλεια συνείδησης
    • Συζητήστε με το γιατρό σας οποιαδήποτε αντίδραση, ανεξάρτητα από το πόσο ήπια, έχετε εσείς ή το παιδί σας στα αυγά. Η σοβαρότητα των αλλεργικών αντιδράσεων στο αυγό μπορεί να ποικίλλει κάθε φορά που εμφανίζεται, επομένως ακόμα κι αν μια προηγούμενη αντίδραση ήταν ήπια, η επόμενη θα μπορούσε να είναι πιο σοβαρή.

    Εάν ο γιατρός σας πιστεύει ότι εσείς ή το παιδί σας μπορεί να διατρέχετε κίνδυνο σοβαρής αντίδρασης, μπορεί να σας συνταγογραφήσει επειγόντως ένεση επινεφρίνης που θα χρησιμοποιηθεί εάν εμφανιστεί αναφυλαξία. Η ένεση αδρεναλίνης είναι μια συσκευή που καθιστά εύκολη τη χρήση, που ονομάζεται αυτόματη έγχυση. Επισκεφθείτε έναν γιατρό εάν εσείς ή το παιδί σας έχετε σημεία ή συμπτώματα τροφικής αλλεργίας λίγο μετά την κατανάλωση αυγών ή προϊόντος που περιέχει αυγά. Εάν είναι δυνατόν, επισκεφθείτε το γιατρό όταν εμφανιστεί η αλλεργική αντίδραση. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στη διάγνωση. Εάν εσείς ή το παιδί σας έχετε σημεία και συμπτώματα αναφυλαξίας, αναζητήστε άμεση επείγουσα θεραπεία και χρησιμοποιήστε αυτοένεση αδρεναλίνης εάν σας έχει συνταγογραφηθεί.

    ΑΙΤΙΑ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΑ ΑΥΓΑ

    Η υπερβολική αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος προκαλεί τροφικές αλλεργίες. Για την αλλεργία στα αυγά, το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωρίζει λανθασμένα ορισμένες πρωτεΐνες αυγών ως επιβλαβείς. Όταν εσείς ή το παιδί σας έρθετε σε επαφή με πρωτεΐνες αυγού, τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος (αντισώματα) τις αναγνωρίζουν και δίνουν σήμα στο ανοσοποιητικό σύστημα να απελευθερώσει ισταμίνη και άλλες χημικές ουσίες που προκαλούν αλλεργικά σημεία και συμπτώματα. Τόσο οι κρόκοι όσο και τα ασπράδια των αυγών περιέχουν πρωτεΐνες που μπορούν να προκαλέσουν αλλεργίες, αλλά η αλλεργία στα ασπράδια είναι πιο συχνή. Είναι πιθανό τα βρέφη που θηλάζουν να παρουσιάσουν αλλεργική αντίδραση στις πρωτεΐνες του αυγού στο μητρικό γάλα, εάν η μητέρα καταναλώνει αυγά.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΑ ΑΥΓΑ

    Ορισμένοι παράγοντες μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης αλλεργίας στα αυγά:

    • Ατοπική δερματίτιδα. Τα παιδιά με αυτό το είδος δερματικής αντίδρασης είναι πολύ πιο πιθανό να αναπτύξουν τροφική αλλεργία από ό,τι τα παιδιά που δεν έχουν δερματικά προβλήματα.
    • Οικογενειακό ιστορικό. Διατρέχετε αυξημένο κίνδυνο τροφικής αλλεργίας εάν ο ένας ή και οι δύο γονείς σας έχουν άσθμα, τροφική αλλεργία ή άλλο είδος αλλεργίας, όπως αλλεργία από χόρτο, κνίδωση ή έκζεμα.
    • Ηλικία. Η αλλεργία στα αυγά είναι πιο συχνή στα παιδιά. Με την ηλικία, το πεπτικό σύστημα ωριμάζει και είναι λιγότερο πιθανό να εμφανιστούν αλλεργικές τροφικές αντιδράσεις.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΑ ΑΥΓΑ

    Η πιο σημαντική επιπλοκή της αλλεργίας στα αυγά είναι η σοβαρή αλλεργική αντίδραση που απαιτεί ένεση επινεφρίνης και επείγουσα θεραπεία. Η ίδια αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος που προκαλεί αλλεργία στα αυγά μπορεί επίσης να προκαλέσει άλλες καταστάσεις.

    Εάν εσείς ή το παιδί σας έχετε αλλεργία στα αυγά, εσείς ή το παιδί σας μπορεί να διατρέχετε αυξημένο κίνδυνο για:

    • Αλλεργίες σε άλλα τρόφιμα, όπως γάλα, σόγια ή φιστίκια
    • Αλλεργίες στο τρίχωμα των κατοικίδιων, τα ακάρεα της σκόνης ή τη γύρη χόρτου
    • Αλλεργικές δερματικές αντιδράσεις όπως ατοπική δερματίτιδα
    • Το άσθμα, το οποίο με τη σειρά του αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρής αλλεργικής αντίδρασης στα αυγά ή άλλες τροφές

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΑ ΑΥΓΑ

    Ακολουθούν ορισμένα πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να αποφύγετε μια αλλεργική αντίδραση και να μην επιδεινωθεί εάν συμβεί.

    • Διαβάστε προσεκτικά τις ετικέτες των τροφίμων. Μερικοί άνθρωποι αντιδρούν σε τροφές με μόνο ίχνη αυγών.
    • Να είστε προσεκτικοί όταν τρώτε έξω. Οι υπεύθυνοι του εστιατορίου μπορεί να μην είναι απολύτως σίγουροι για το εάν ένα τρόφιμο περιέχει πρωτεΐνες αυγού.
    • Φορέστε μία ιατρική ταυτότητα για αλλεργίες. Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικό εάν εσείς ή το παιδί σας έχετε μια σοβαρή αντίδραση και δεν μπορείτε να πείτε στους φροντιστές ή σε άλλους τι συμβαίνει.
    • Ενημερώστε τους φροντιστές του παιδιού σας για την αλλεργία του στα αυγά. Μιλήστε με τις μπέιμπι σίτερ, τους δασκάλους, τους συγγενείς ή άλλους φροντιστές του παιδιού σας σχετικά με την αλλεργία στα αυγά, ώστε να μην δώσουν κατά λάθος στο παιδί σας προϊόντα που περιέχουν αυγά. Βεβαιωθείτε ότι καταλαβαίνουν τι πρέπει να κάνουν σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
    • Εάν θηλάζετε, αποφύγετε τα αυγά. Εάν το παιδί σας έχει αλλεργία στα αυγά, μπορεί να αντιδράσει στις πρωτεΐνες που περνούν από το γάλα σας.

    ijms 21 05010 g002

    Κρυφές πηγές προϊόντων αυγών

    Δυστυχώς, ακόμα κι αν ένα τρόφιμο έχει την επισήμανση χωρίς αυγά, μπορεί να περιέχει κάποιες πρωτεΐνες αυγού. Σε περίπτωση αμφιβολίας, επικοινωνήστε με τον κατασκευαστή.

    Τα τρόφιμα που περιέχουν αυγά μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Marshmallows
    • Μαγιονέζα
    • Μαρέγκα
    • Ψημένα αγαθά
    • Τροφές ψωμιού
    • Αμυγδαλωτά
    • Παγωτό
    • Επεξεργασμένο κρέας, κεφτεδάκια 
    • Πουτίγκες και κρέμες
    • Σάλτσα σαλάτας
    • Πολλά ζυμαρικά
    • Κουλουράκια

    Διάφοροι όροι υποδεικνύουν ότι τα προϊόντα αυγών έχουν χρησιμοποιηθεί στην παρασκευή επεξεργασμένων τροφίμων, όπως:

    • Λευκωματίνη
    • Γλοβουλίνη
    • Λεκιθίνη
    • Livetin
    • Λυσοζύμη
    • Vitellin
    • Λέξεις που ξεκινούν με "ova" ή "ovo", όπως ovalbumin ή ovoglobulin

    Μια άλλη πιθανή πηγή έκθεσης είναι η διασταυρούμενη μόλυνση σε πιάτα ή γεύματα που προετοιμάζονται στο σπίτι, ειδικά όταν τρώτε σε σπίτια άλλων ανθρώπων όπου μπορεί να μην γνωρίζουν τον κίνδυνο.

    Εμβολιασμοί και αλλεργία στα αυγά

    Μερικά εμβόλια για την πρόληψη ασθενειών (εμβόλια) περιέχουν πρωτεΐνες αυγού. Σε ορισμένα άτομα, αυτά τα εμβόλια ενέχουν κίνδυνο πρόκλησης αλλεργικής αντίδρασης. Τα εμβόλια ιλαράς-παρωτίτιδας-ερυθράς (MMR) είναι γενικά ασφαλή για παιδιά με αλλεργία στα αυγά, παρόλο που χρησιμοποιούνται αυγά για την παραγωγή τους. Τα εμβόλια κατά της γρίπης μερικές φορές περιέχουν μικρές ποσότητες πρωτεϊνών αυγού. Ωστόσο, ένα εμβόλιο γρίπης που δεν περιέχει αυτές τις πρωτεΐνες έχει εγκριθεί για χρήση σε ενήλικες ηλικίας 18 ετών και άνω. Και ακόμη και τα εμβόλια που έχουν πρωτεΐνες αυγού μπορούν να χορηγηθούν με ασφάλεια στους περισσότερους ανθρώπους με αλλεργία στα αυγά χωρίς κανένα πρόβλημα. Εάν εσείς ή το παιδί σας είχατε αντίδραση στα αυγά στο παρελθόν, μιλήστε με το γιατρό σας πριν κάνετε το εμβόλιο της γρίπης. Το εμβόλιο για τον κίτρινο πυρετό μπορεί να προκαλέσει αλλεργική αντίδραση σε ορισμένα άτομα που έχουν αλλεργία στα αυγά. Χορηγείται σε ταξιδιώτες που εισέρχονται σε χώρες όπου υπάρχει κίνδυνος να προσβληθούν από κίτρινο πυρετό. Δεν συνιστάται γενικά για άτομα με αλλεργία στα αυγά, αλλά μερικές φορές χορηγείται υπό ιατρική επίβλεψη μετά από εξέταση για αντίδραση. Άλλα εμβόλια γενικά δεν είναι επικίνδυνα για άτομα που έχουν αλλεργία στα αυγά. Αλλά ρωτήστε το γιατρό σας, για να είστε ασφαλείς. Εάν ο γιατρός σας ανησυχεί για ένα εμβόλιο, μπορεί να δοκιμάσει εσάς ή το παιδί σας για να δει εάν είναι πιθανό να προκαλέσει αντίδραση.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΑ ΑΥΓΑ

    Για τη διάγνωση της αλλεργίας στα αυγά, ο γιατρός σας θα χρησιμοποιήσει διάφορες προσεγγίσεις, συμπεριλαμβανομένου του αποκλεισμού άλλων καταστάσεων που θα μπορούσαν να προκαλούν συμπτώματα. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό που φαίνεται να είναι αλλεργία στα αυγά στην πραγματικότητα προκαλείται από τροφική δυσανεξία, η οποία είναι γενικά λιγότερο σοβαρή από την τροφική αλλεργία και δεν εμπλέκει το ανοσοποιητικό σύστημα. Ο γιατρός σας παίρνει ένα ιατρικό ιστορικό και πραγματοποιεί φυσική εξέταση. Μπορεί επίσης να συστήσει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες εξετάσεις:

    • Δερματικό τεστ με τσίμπημα. Σε αυτό το τεστ, το δέρμα τρυπιέται και εκτίθεται σε μικρές ποσότητες πρωτεϊνών που βρίσκονται στα αυγά. Εάν εσείς ή το παιδί σας έχετε αλλεργία στα αυγά, μπορεί να αναπτυχθεί ένα ανυψωμένο εξόγκωμα (κυψέλη) στη θέση της δοκιμής. Οι ειδικοί στην αλλεργία είναι γενικά καλύτερα εξοπλισμένοι για να εκτελούν και να ερμηνεύουν δερματικά τεστ αλλεργίας.
    • Εξέταση αίματος. Μια εξέταση αίματος μπορεί να μετρήσει την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος στα αυγά ελέγχοντας την ποσότητα ορισμένων αντισωμάτων στην κυκλοφορία του αίματος που μπορεί να υποδηλώνουν αλλεργική αντίδραση.
    • Διατροφική πρόκληση. Αυτό το τεστ περιλαμβάνει τη χορήγηση σε εσάς ή στο παιδί σας μια μικρή ποσότητα αυγού για να δείτε εάν προκαλεί αντίδραση. Εάν δεν συμβεί τίποτα, χορηγείται περισσότερο αυγό ενώ ο γιατρός παρακολουθεί για σημάδια τροφικής αλλεργίας. Επειδή αυτό το τεστ μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αντίδραση, θα πρέπει να το δώσει ένας ειδικός αλλεργιολόγος.
    • Παρακολούθηση λήψης τροφής. Ο γιατρός σας ή του παιδιού σας μπορεί να σας ζητήσει να κρατήσετε ένα λεπτομερές ημερολόγιο με τις τροφές που καταναλώνετε και μπορεί να σας ζητήσει να αφαιρέσετε τα αυγά ή άλλες τροφές από τη διατροφή ένα κάθε φορά για να δείτε εάν τα συμπτώματα βελτιώνονται.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΑ ΑΥΓΑ

    Ο μόνος τρόπος για την πρόληψη των συμπτωμάτων αλλεργίας στα αυγά είναι να αποφύγετε τα αυγά ή τα προϊόντα αυγών. Μερικοί άνθρωποι με αλλεργίες στα αυγά, ωστόσο, μπορούν να ανεχθούν τροφές που περιέχουν καλά μαγειρεμένα αυγά, όπως ψημένα προϊόντα.

    • Αντιισταμινικά για την ανακούφιση των συμπτωμάτων. Φάρμακα όπως τα αντιισταμινικά μπορεί να μειώσουν τα σημεία και τα συμπτώματα μιας ήπιας αλλεργίας στο αυγό. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να ληφθούν μετά από έκθεση σε αυγά. Δεν είναι αποτελεσματικά για την πρόληψη μιας αναφυλακτικής αντίδρασης αυγού ή για τη θεραπεία μιας σοβαρής αντίδρασης.
    • Επείγουσες ενέσεις επινεφρίνης. Μπορεί να χρειαστεί να έχετε μαζί σας μια συσκευή έγχυσης επινεφρίνης έκτακτης ανάγκης ανά πάσα στιγμή. Η αναφυλαξία απαιτεί ένα εμβόλιο επινεφρίνης, μετάβαση στο τμήμα επειγόντων περιστατικών και παρατήρηση για κάποιο χρονικό διάστημα για να βεβαιωθείτε ότι τα συμπτώματα δεν θα επιστρέψουν.
    • Μάθετε πώς να χρησιμοποιείτε την αυτόματη έγχυση. Εάν το παιδί σας έχει μία, βεβαιωθείτε ότι οι φροντιστές έχουν πρόσβαση σε αυτή και ξέρουν πώς να τη χρησιμοποιούν. Εάν το παιδί σας είναι αρκετά μεγάλο, βεβαιωθείτε ότι καταλαβαίνει πώς να τη χρησιμοποιεί. Αντικαταστήστε την αυτόματη έγχυση πριν από την ημερομηνία λήξης της.

    Τα περισσότερα παιδιά τελικά ξεπερνούν την αλλεργία στα αυγά. Μιλήστε με το γιατρό του παιδιού σας σχετικά με τη συχνότητα των εξετάσεων για να δείτε εάν τα αυγά εξακολουθούν να προκαλούν συμπτώματα. Μπορεί να μην είναι ασφαλές για εσάς να δοκιμάσετε την αντίδραση του παιδιού σας στα αυγά στο σπίτι, ιδιαίτερα εάν το παιδί σας είχε σοβαρή αντίδραση στα αυγά στο παρελθόν.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τις αλλεργίες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις αλλεργίες

    29fcb73c1ff79d45a5e193934819cde1

    Διαβάστε, επίσης,

    Ποια είναι πιο υγιεινά τα ωμά ή τα βραστά αυγά;

    Αλλεργία στο σιτάρι

    Αλλεργία στο γάλα

    Ορονοσία

    Η δυσανεξία στη λακτόζη

    Πόσο υγιεινό είναι το γάλα που πίνουμε

    Το πιο υγιεινό γάλα για εσάς

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Αλλεργίες στα παιδιά

    Τροφική αλλεργία

    Σιτάρι

    Χρήσιμες πληροφορίες για το αγγειοοίδημα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αναφυλαξία

    Ατοπική δερματίτιδα

    Συμπληρώματα διατροφής για την τροφική δυσανεξία

    Τα ζώα προστατεύουν από τις αλλεργίες

    Οι καλύτερες θεραπείες για τις αλλεργίες

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    Δε φταίει μόνο η γλουτένη για τα φουσκώματα στο έντερο

    Μήπως έχετε αλλεργίες από τροφές;

    Πότε το γάλα αγελάδας είναι υγιεινό

    Σταματήστε να πίνετε γάλα αγελάδας

    Το πιο υγιεινό γάλα για εσάς

    Απώλεια βάρους για όσους έχουν δυσανεξία στις τροφές

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κινόα

    Πώς το έντερό σας επηρεάζει τη λειτουργία του εγκεφάλου σας

    Η δυσανεξία στη λακτόζη

    Αντικαταστήστε τα ανθυγιεινά τρόφιμα με υγιεινά

    Μοριακή διατροφή

    Η δυσανεξία στις τροφές

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Συσκευές που ανιχνεύουν επικίνδυνες ουσίες στα τρόφιμα

    Μήπως έχετε φούσκωμα μετά το φαγητό;

    Πάσχετε από δυσανεξία στη λακτόζη;

    Εμβόλιο για τη δυσανεξία στη γλουτένη

    Η ευαισθησία στις τροφές

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Οι τροφικές αλλεργίες

    Οι ευεργετικές ιδιότητες της σόγιας

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Μαστοκυττάρρωση

    Διάμεση κυστίτιδα

    Τι είναι ο γλυκαιμικός δείκτης

    Υγεία του πεπτικού συστήματος

    Φυσικά γλυκαντικά

    Αποτελεσματικές θεραπείες για το ευερέθιστο έντερο

    Ορθομοριακά συμπληρώματα διατροφής για όλες τις ασθένειες

    Υποκατάστατα τροφίμων

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοιλιοκάκη

    Τα αυγά είναι κατάλληλα για υγιεινή διατροφή

    Τα αυγά είναι καλή τροφή για τα παιδιά

    Πρωινό για καρκινοπαθείς

    Η αθώωση των αυγών

    Να τρώτε ολόκληρα τα αυγά αν θέλετε να αυξήσετε το μυικό ιστό

    Φτιάξτε μόνοι σας υαλουρονικό οξύ

    Το καλό πρωινό είναι υγεία

    Μια πολύ νόστιμη συνταγή με αυγά

    Σκεφτείτε ΒΙΟ-λογικά

    Τι πρέπει να τρώμε για πρωινό

    Αυγά και ζεστό ζυμωτό ψωμί

    Βάλτε τις πρωτεΐνες στο πρωινό σας

    Η δίαιτα του αυγού

    Τα αυγά

    Πώς να ξεχωρίζετε τα φρέσκα βιολογικά αυγά

    Φάτε όσα αυγά θέλετε

    Αυγά με Στάκα

    Τα αυγά βελτιώνουν και θεραπεύουν την άνοια

    www.emedi.gr

  • Κάταγμα μύτης Κάταγμα μύτης

    Σπασμένη μύτη ή κάταγμα μύτης ή κάταγμα ρινός

    Μια σπασμένη μύτη, που ονομάζεται επίσης ρινικό κάταγμα, είναι ένα σπάσιμο ή ρωγμή σε ένα οστό στη μύτη σας, συχνά το οστό πάνω από τη γέφυρα της μύτης σας. Οι συνήθεις αιτίες ενός κατάγματος μύτης περιλαμβάνουν αθλήματα επαφής, σωματικές μάχες, πτώσεις και ατυχήματα με αυτοκίνητα που οδηγούν σε τραύμα στο πρόσωπο. Μια σπασμένη μύτη μπορεί να προκαλέσει πόνο, μαζί με πρήξιμο και μώλωπες γύρω από τη μύτη και κάτω από τα μάτια σας. Η μύτη σας μπορεί να φαίνεται στραβή και μπορεί να έχετε πρόβλημα στην αναπνοή. Η θεραπεία για μια σπασμένη μύτη μπορεί να περιλαμβάνει διαδικασίες που ευθυγραμμίζουν εκ νέου τη μύτη σας. Η χειρουργική επέμβαση συνήθως δεν είναι απαραίτητη για μια σπασμένη μύτη.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    • Πόνος ή ευαισθησία, ειδικά όταν αγγίζετε τη μύτη σας
    • Πρήξιμο της μύτης και των γύρω περιοχών
    • Αιμορραγία από τη μύτη σας
    • Μώλωπες γύρω από τη μύτη ή τα μάτια σας
    • Στραβή ή κακοσχηματισμένη μύτη
    • Δυσκολία στην αναπνοή από τη μύτη σας
    • Εκκένωση βλέννας από τη μύτη σας
    • Αισθάνεστε ότι η μία ή και οι δύο ρινικές σας οδοί είναι φραγμένες

    Ζητήστε επείγουσα ιατρική βοήθεια εάν εμφανίσετε τραυματισμό στη μύτη που συνοδεύεται από:

    • Τραυματισμό στο κεφάλι ή στον αυχένα, ο οποίος μπορεί να χαρακτηρίζεται από σοβαρό πονοκέφαλο, πόνο στον αυχένα, έμετο ή απώλεια συνείδησης
    • Δυσκολία αναπνοής
    • Αιμορραγία δεν μπορεί να σταματήσει
    • Μια αξιοσημείωτη αλλαγή στο σχήμα της μύτης σας που δεν σχετίζεται με το πρήξιμο, όπως μια στραβή μύτη
    • Διαυγές, υδαρές υγρό που στραγγίζει από τη μύτη σας

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    Οι συχνές αιτίες μιας σπασμένης μύτης:

    • Τραυματισμός από αθλήματα επαφής, όπως ποδόσφαιρο ή χόκεϊ
    • Σωματικές διαμάχες
    • Μηχανοκίνητα ατυχήματα
    • Πτώσεις
    • Μια σπασμένη μύτη μπορεί να προκληθεί ακόμη και από το πέσιμο σε ένα σταθερό αντικείμενο, όπως μια πόρτα ή έναν τοίχο, ή από τραχύ παιχνίδι

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    Οποιαδήποτε δραστηριότητα που αυξάνει τον κίνδυνο τραυματισμού στο πρόσωπο αυξάνει τον κίνδυνο για σπάσιμο της μύτης.

    Τέτοιες δραστηριότητες μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Αθλήματα επαφής, όπως ποδόσφαιρο και χόκεϊ, ειδικά χωρίς κράνος 
    • Συμμετοχή σε σωματικό καυγά
    • Ποδήλατο
    • Ανύψωση βαρών, ειδικά αν δεν χρησιμοποιείτε spotter
    • Οδήγηση σε μηχανοκίνητο όχημα, ειδικά χωρίς ζώνη ασφαλείας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    Οι επιπλοκές ή οι τραυματισμοί που σχετίζονται με μια σπασμένη μύτη μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Αποκλινόμενο διάφραγμα. Ένα κάταγμα της μύτης μπορεί να προκαλέσει απόκλιση του διαφράγματος, μια κατάσταση που εμφανίζεται όταν το λεπτό τοίχωμα που χωρίζει τις δύο πλευρές της μύτης σας (ρινικό διάφραγμα) μετατοπίζεται, στενεύοντας τη ρινική σας δίοδο. Φάρμακα, όπως τα αποσυμφορητικά και τα αντιισταμινικά, μπορούν να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε μια απόκλιση του διαφράγματος, αλλά απαιτείται χειρουργική επέμβαση για τη διόρθωση της κατάστασης.
    • Συλλογή αίματος. Μερικές φορές, σχηματίζονται δεξαμενές πηγμένου αίματος σε μια σπασμένη μύτη, δημιουργώντας μια κατάσταση που ονομάζεται διαφραγματικό αιμάτωμα. Ένα διαφραγματικό αιμάτωμα μπορεί να φράξει το ένα ή και τα δύο ρουθούνια. Το διαφραγματικό αιμάτωμα απαιτεί άμεση χειρουργική παροχέτευση για την αποφυγή βλάβης του χόνδρου.
    • Κάταγμα χόνδρου. Εάν το κάταγμά σας οφείλεται σε ισχυρό χτύπημα, όπως από αυτοκινητιστικό ατύχημα, μπορεί επίσης να εμφανίσετε κάταγμα χόνδρου. Εάν ο τραυματισμός σας είναι αρκετά σοβαρός ώστε να δικαιολογεί χειρουργική θεραπεία, ο χειρουργός θα πρέπει να αντιμετωπίσει και τους τραυματισμούς των οστών και του χόνδρου σας.

    nasalbonecartilage

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    Μπορείτε να βοηθήσετε στην πρόληψη του κατάγματος της μύτης με αυτές τις οδηγίες:

    • Φοράτε τη ζώνη ασφαλείας σας όταν ταξιδεύετε με μηχανοκίνητο όχημα και κρατάτε τα παιδιά συγκρατημένα σε παιδικά καθίσματα ασφαλείας κατάλληλα για την ηλικία τους.
    • Φοράτε τον συνιστώμενο εξοπλισμό ασφαλείας, όπως κράνος με μάσκα προσώπου, όταν παίζετε χόκεϊ, ποδόσφαιρο ή άλλα αθλήματα επαφής.
    • Φοράτε κράνος κατά τις βόλτες με ποδήλατο ή μοτοσικλέτα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    Ο γιατρός σας μπορεί να πιέσει απαλά το εξωτερικό της μύτης σας και τις γύρω περιοχές. Μπορεί να κοιτάξει μέσα στη ρινική σας δίοδο για να ελέγξει για απόφραξη και περαιτέρω σημάδια σπασμένων οστών. Ο γιατρός σας μπορεί να χρησιμοποιήσει αναισθητικά είτε ρινικό σπρέι είτε τοπικές ενέσεις για να σας κάνει πιο άνετα κατά τη διάρκεια της εξέτασης. Οι ακτινογραφίες και άλλες απεικονιστικές μελέτες είναι συνήθως περιττές. Ωστόσο, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει μια αξονική ή μαγνητική τομογραφία εάν η σοβαρότητα των τραυματισμών σας καθιστά αδύνατη τη διεξοδική φυσική εξέταση ή εάν ο γιατρός σας υποψιάζεται ότι μπορεί να έχετε άλλους τραυματισμούς. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    Εάν έχετε ένα μικρό κάταγμα που δεν έχει προκαλέσει στραβή μύτη ή με άλλο τύπο παραμόρφωσης, μπορεί να μην χρειάζεστε επαγγελματική ιατρική θεραπεία. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει απλά μέτρα αυτοεξυπηρέτησης, όπως τη χρήση πάγου στην περιοχή και τη λήψη παυσίπονων.

    • Διορθώνοντας μετατοπίσεις και σπασίματα: Ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να ευθυγραμμίσει ξανά τη μύτη σας με το χέρι ή μπορεί να χρειαστείτε χειρουργική επέμβαση.
    • Χειροκίνητη επανευθυγράμμιση: Εάν το σπάσιμο έχει μετατοπίσει τα οστά και τους χόνδρους στη μύτη σας, ο γιατρός σας μπορεί να τα ευθυγραμμίσει με το χέρι. Αυτό πρέπει να γίνει εντός 14 ημερών από τη στιγμή που συνέβη το κάταγμα, κατά προτίμηση νωρίτερα.

    Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο γιατρός σας:

    • Χορηγεί φαρμακευτική αγωγή με ένεση ή ρινικό σπρέι για να απαλύνει την ενόχληση
    • Ανοίγει τα ρουθούνια σας με ένα ρινικό speculum
    • Χρησιμοποιεί ειδικά όργανα για να σας βοηθήσει να ευθυγραμμίσετε εκ νέου τα σπασμένα οστά και τους χόνδρους σας

    Ο γιατρός σας καλύψει τη μύτη σας με νάρθηκα και έναν επίδεσμο στο εξωτερικό. Μερικές φορές, ένας εσωτερικός νάρθηκας είναι επίσης απαραίτητος για μικρό χρονικό διάστημα. Συνήθως πρέπει να παραμείνει για μια εβδομάδα. Θα σας δοθεί επίσης μια συνταγή για αντιβιοτικά για να αποτρέψετε τη μόλυνση από τα βακτήρια που μπορεί κανονικά να βρίσκονται στη μύτη σας.

    Χειρουργική επέμβαση

    Τα σοβαρά σπασίματα και τα πολλαπλά σπασίματα που έχουν μείνει χωρίς θεραπεία για περισσότερες από 14 ημέρες ενδέχεται να μην είναι υποψήφια για χειροκίνητη επανευθυγράμμιση. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για την ευθυγράμμιση των οστών και την αναμόρφωση της μύτης σας. Εάν το σπάσιμο έχει καταστρέψει το ρινικό σας διάφραγμα, προκαλώντας απόφραξη ή δυσκολία στην αναπνοή, μπορεί να συνιστάται επανορθωτική χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται συνήθως σε εξωτερικά ιατρεία.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Εάν νομίζετε ότι μπορεί να έχετε σπάσει τη μύτη σας, λάβετε αυτά τα βήματα για να μειώσετε τον πόνο και το πρήξιμο πριν επισκεφτείτε το γιατρό σας:

    • Ενέργησε γρήγορα. Όταν συμβεί για πρώτη φορά το σπάσιμο, αναπνεύστε από το στόμα σας και σκύψτε προς τα εμπρός για να μειώσετε την ποσότητα αίματος που ρέει στο λαιμό σας.
    • Χρησιμοποιήστε πάγο. Εφαρμόστε παγοκύστες ή κρύες κομπρέσες αμέσως μετά τον τραυματισμό και στη συνέχεια τουλάχιστον τέσσερις φορές την ημέρα για τις πρώτες 24 έως 48 ώρες για να μειώσετε το πρήξιμο. Κρατήστε τον πάγο ή την κρύα κομπρέσα για 10 έως 15 λεπτά τη φορά. Τυλίξτε τον πάγο σε μια πετσέτα για να αποφύγετε τα κρυοπαγήματα. Προσπαθήστε να μην ασκείτε υπερβολική πίεση, η οποία μπορεί να προκαλέσει επιπλέον πόνο ή βλάβη στη μύτη σας.
    • Ανακουφίστε τον πόνο. Πάρτε αναλγητικά, όπως ακεταμινοφαίνη, ιβουπροφαίνη ή ναπροξένη νατριούχος, όπως είναι απαραίτητο.
    • Κρατήστε το κεφάλι σας ψηλά. Σηκώστε το κεφάλι σας, ειδικά όταν κοιμάστε για να μην επιδεινώσετε το πρήξιμο.
    • Περιορίστε τις δραστηριότητές σας. Τις πρώτες δύο εβδομάδες μετά τη θεραπεία, μην κάνετε κανένα άθλημα. Αποφύγετε τα αθλήματα επαφής για τουλάχιστον έξι εβδομάδες μετά τον τραυματισμό σας.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα κατάγματα μύτης

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα κατάγματα μύτης

    header broken nose repair gallery

    Διαβάστε, επίσης,

    Αν έχετε στραβό ρινικό διάφραγμα

    Σκολίωση ρινικού διαφράγματος

    Με τι ασχολείται η ωτορινολαρυγγολογία

    www.emedi.gr

     

  • Ξηροστομία Ξηροστομία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ξηροστομία

    Η ξηροστομία, αναφέρεται σε μια κατάσταση κατά την οποία οι σιελογόνοι αδένες στο στόμα σας δεν παράγουν αρκετό σάλιο για να κρατήσουν το στόμα σας υγρό.

    Η ξηροστομία συχνά οφείλεται σε παρενέργειες ορισμένων φαρμάκων ή σε προβλήματα γήρανσης ή ως αποτέλεσμα ακτινοθεραπείας για τον καρκίνο.

    Λιγότερο συχνά, η ξηροστομία μπορεί να προκληθεί από μια πάθηση που επηρεάζει άμεσα τους σιελογόνους αδένες. Το σάλιο βοηθά στην πρόληψη της τερηδόνας εξουδετερώνοντας τα οξέα που παράγονται από βακτήρια, περιορίζοντας την ανάπτυξη βακτηρίων και απομακρύνοντας τα σωματίδια των τροφών. Το σάλιο επίσης ενισχύει την ικανότητά σας στη γεύση και διευκολύνει το μάσημα και την κατάποση. Επιπλέον, τα ένζυμα στο σάλιο βοηθούν στην πέψη. 

    Το μειωμένο σάλιο και η ξηροστομία μπορεί να κυμαίνεται από απλή ενόχληση έως κάτι που έχει σημαντικό αντίκτυπο στη γενική υγεία σας και στην υγεία των δοντιών και των ούλων σας, καθώς και στην όρεξη και την απόλαυση του φαγητού. 

    Η θεραπεία για την ξηροστομία εξαρτάται από την αιτία.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Εάν δεν παράγετε αρκετό σάλιο, μπορεί να παρατηρήσετε αυτά τα σημεία και συμπτώματα όλες ή τις περισσότερες φορές:

    • Ξηρότητα ή αίσθημα κολλήματος στο στόμα σας
    • Σάλιο που φαίνεται πηχτό και κορδόνι
    • Κακή αναπνοή
    • Δυσκολία στη μάσηση, στην ομιλία και στην κατάποση
    • Πονόλαιμος και βραχνάδα
    • Ξηρή ή αυλακωτή γλώσσα
    • Δυσγευσία
    • Προβλήματα με τη χρήση οδοντοστοιχιών
    • Επιπλέον, η ξηροστομία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα το κραγιόν να κολλάει στα δόντια.

    ΑΙΤΙΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Η ξηροστομία προκαλείται όταν οι σιελογόνοι αδένες στο στόμα δεν παράγουν αρκετό σάλιο για να κρατήσουν το στόμα σας υγρό.

    Οι σιελογόνοι αδένες μπορεί να μην λειτουργούν σωστά από διάφορες αιτίες:

    • Φάρμακα. Εκατοντάδες φάρμακα προκαλούν ξηροστομία ως παρενέργεια. Κυρίως, ξηροστομία προκαλούν τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της κατάθλιψης, της υψηλής αρτηριακής πίεσης και του άγχους, καθώς και ορισμένα αντιισταμινικά, αποσυμφορητικά, μυοχαλαρωτικά και φάρμακα για τον πόνο.
    • Ηλικία. Πολλοί ηλικιωμένοι εμφανίζουν ξηροστομία καθώς γερνούν. Οι παράγοντες που συμβάλλουν περιλαμβάνουν τη χρήση ορισμένων φαρμάκων, αλλαγές στην ικανότητα του σώματος να επεξεργάζεται φάρμακα, ανεπαρκή διατροφή και μακροχρόνια προβλήματα υγείας.
    • Θεραπεία καρκίνου. Τα φάρμακα χημειοθεραπείας μπορούν να αλλάξουν τη φύση του σάλιου και την ποσότητα που παράγεται. Αυτό μπορεί να είναι προσωρινό, με την φυσιολογική ροή του σάλιου να επιστρέφει μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Οι θεραπείες με ακτινοβολία στο κεφάλι και το λαιμό μπορεί να βλάψουν τους σιελογόνους αδένες, προκαλώντας σημαντική μείωση της παραγωγής σάλιου. Αυτό μπορεί να είναι προσωρινό ή μόνιμο, ανάλογα με τη δόση ακτινοβολίας και την περιοχή που θεραπεύεται.
    • Νευρική βλάβη. Ένας τραυματισμός ή μια χειρουργική επέμβαση που προκαλεί νευρική βλάβη στην περιοχή του κεφαλιού και του λαιμού μπορεί να οδηγήσει σε ξηροστομία.
    • Άλλες καταστάσεις υγείας. Η ξηροστομία μπορεί να οφείλεται σε ορισμένες παθήσεις υγείας, όπως ο διαβήτης, το εγκεφαλικό επεισόδιο, η μόλυνση από ζυμομύκητες στο στόμα σας ή η νόσος του Αλτσχάιμερ ή οι αυτοάνοσες ασθενειών, όπως το σύνδρομο Sjogren ή το HIV/AIDS. Το ροχαλητό και η αναπνοή με το στόμα ανοιχτό μπορεί επίσης να συμβάλλουν στην ξηροστομία.
    • Χρήση καπνού και αλκοόλ. Η κατανάλωση αλκοόλ και το κάπνισμα ή το μάσημα καπνού μπορεί να αυξήσει τα συμπτώματα ξηροστομίας.
    • Ψυχαγωγική χρήση ναρκωτικών. Η χρήση μεθαμφεταμίνης μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ξηροστομία και βλάβη στα δόντια. Η μαριχουάνα μπορεί επίσης να προκαλέσει ξηροστομία.

    SAG Xerostomia Dry Mouth 160805 01

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Εάν δεν έχετε αρκετό σάλιο και εμφανίσετε ξηροστομία, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε:

    • Αυξημένη πλάκα, τερηδόνα και ουλίτιδα
    • Πληγές στο στόμα
    • Μολύνσεις ζύμης στο στόμα
    • Πληγές ή σχισμένο δέρμα στις γωνίες του στόματός σας ή ραγισμένα χείλη
    • Κακή διατροφή από προβλήματα με τη μάσηση και την κατάποση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Για να προσδιορίσει την αιτία της ξηροστομίας σας, ο γιατρός σας πιθανότατα θα εξετάσει το ιατρικό ιστορικό σας και όλα τα φάρμακα που παίρνετε και θα εξετάσει το στόμα σας. Μερικές φορές, μπορεί να χρειαστείτε εξετάσεις αίματος, απεικονιστικές σαρώσεις των σιελογόνων αδένων σας ή εξετάσεις που μετρούν πόσο σάλιο παράγετε για να προσδιορίσετε την αιτία της ξηροστομίας.

    Εάν ο γιατρός υποψιάζεται ότι η ξηροστομία προκαλείται από το σύνδρομο Sjogren, ένα μικρό δείγμα κυττάρων (βιοψία) που λαμβάνεται από σιελογόνους αδένες μπορεί να σταλεί για εξέταση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Η θεραπεία σας εξαρτάται από την αιτία της ξηροστομίας.

    Ο γιατρός ή ο οδοντίατρός σας μπορεί:

    • Να σας προτείνει να αλλάξτε τα φάρμακα που προκαλούν ξηροστομία. Εάν ο γιατρός σας πιστεύει ότι η φαρμακευτική αγωγή είναι η αιτία, μπορεί να προσαρμόσει τη δοσολογία ή να χορηγήσει άλλο φάρμακο που δεν προκαλεί ξηροστομία.
    • Να σας προτείνει προϊόντα για να ενυδατώσετε το στόμα. Στοματικά διαλύματα, τεχνητό σάλιο ή ενυδατικές κρέμες για τη λίπανση του στόματός σας. Τα στοματικά διαλύματα που έχουν σχεδιαστεί για την ξηροστομία, ειδικά αυτά με ξυλιτόλη, μπορούν να είναι αποτελεσματικά, τα οποία προσφέρουν επίσης προστασία από την τερηδόνα.

    Εάν έχετε έντονη ξηροστομία, ο γιατρός ή ο οδοντίατρός σας μπορεί:

    • Να σας συνταγογραφήσει φάρμακα που διεγείρουν το σάλιο. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει πιλοκαρπίνη ή σεβιμελίνη για την τόνωση της παραγωγής σάλιου.
    • Προστατέψτε τα δόντια σας. Για την πρόληψη της τερηδόνας, ο οδοντίατρός σας μπορεί να σας τοποθετήσει δίσκους με φθόριο πάνω από τα δόντια σας τη νύχτα. Ο οδοντίατρός σας μπορεί επίσης να συστήσει εβδομαδιαία χρήση χλωρεξιδίνης για τον έλεγχο των κοιλοτήτων.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Εκτός από τις συμβουλές του γιατρού σας, αυτές οι συμβουλές μπορεί να σας βοηθήσουν να ανακουφίσετε τα συμπτώματα ξηροστομίας:

    • Πιείτε νερό ή ποτά χωρίς ζάχαρη ή πιπιλάτε παγάκια όλη την ημέρα για να υγράνετε το στόμα σας και πίνετε νερό κατά τη διάρκεια των γευμάτων για να διευκολύνετε τη μάσηση και την κατάποση.
    • Μασήστε τσίχλες χωρίς ζάχαρη ή πιπιλίστε σκληρές καραμέλες χωρίς ζάχαρη. Τα προϊόντα που περιέχουν ξυλιτόλη μπορεί επίσης να βοηθήσουν στην πρόληψη της τερηδόνας. Ωστόσο, σε μερικούς ανθρώπους, η ξυλιτόλη, η οποία βρίσκεται συχνά σε τσίχλες χωρίς ζάχαρη ή καραμέλες χωρίς ζάχαρη, μπορεί να προκαλέσει αέρια ή διάρροια εάν καταναλωθούν σε μεγάλες ποσότητες.
    • Δοκιμάστε τα υποκατάστατα σάλιου που περιέχουν ξυλιτόλη ή που περιέχουν καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη ή υδροξυαιθυλοκυτταρίνη.
    • Αναπνεύστε από τη μύτη σας, όχι από το στόμα σας. Μπορεί να χρειαστεί να αναζητήσετε θεραπεία για το ροχαλητό εάν σας αναγκάζει να αναπνέετε από το στόμα σας κατά τη διάρκεια της νύχτας.
    • Προσθέστε υγρασία στον αέρα τη νύχτα με έναν εφυγραντήρα δωματίου.
    • Ενυδατώστε τα χείλη σας για να απαλύνετε τις ξηρές ή σκασμένες περιοχές.

    Αποφύγετε προϊόντα που μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματά σας. 

    Αυτά περιλαμβάνουν:

    • Καφεΐνη και αλκοόλ. Αυτά τα προϊόντα μπορεί να προκαλέσουν ξηρότητα και ερεθισμό.
    • Μη χρησιμοποιείτε στοματικό διάλυμα που περιέχει αλκοόλ.
    • Εάν καπνίζετε ή μασάτε καπνό, σταματήστε, γιατί τα προϊόντα καπνού μπορεί να στεγνώσουν και να ερεθίσουν το στόμα σας.
    • Μην παίρνετε αντιισταμινικά και αποσυμφορητικά. Αυτά μπορεί να επιδεινώσουν την ξηροστομία σας.
    • Αποφεύγετε ζαχαρούχα ή όξινα τρόφιμα και καραμέλες. Αυτά αυξάνουν τον κίνδυνο τερηδόνας. Αποφύγετε επίσης τα πικάντικα ή αλμυρά τρόφιμα γιατί μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό.

    Το σάλιο είναι σημαντικό για τη διατήρηση της υγείας των δοντιών και του στόματός σας. 

    Η λήψη αυτών των μέτρων για την προστασία των δοντιών σας μπορεί επίσης να βοηθήσει στην ξηροστομία σας:

    • Βουρτσίστε με οδοντόκρεμα και καθαρίστε τα δόντια σας με νήμα. Ρωτήστε τον οδοντίατρό σας εάν μπορεί να επωφεληθείτε από την οδοντόκρεμα που περιέχει βεταΐνη ή ένα τζελ δοντιών για την εξουδετέρωση των οξέων των βακτηρίων.
    • Χρησιμοποιήστε ένα ενυδατικό στοματικό διάλυμα ή ένα τζελ ενυδάτωσης με πινέλο πριν τον ύπνο. Επισκεφθείτε τον οδοντίατρό σας τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο για εξέταση των δοντιών σας και αφαίρεση της πλάκας, για να βοηθήσετε στην πρόληψη της τερηδόνας.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ξηροστομία

    Πατήστς, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ξηροστομία

    iStock 183960820

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σιαλαδενίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσοσμία του στόματος

    Νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους σιελογόνων αδένων

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σκληρόδερμα

    Νόσος από ακτινοβολία

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ξηροστομία στον καρκίνο

    Πώς να κάνετε διαφοροδιάγνωση λευκοπλακίας και καρκίνου του στόματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις κακοήθεις βλάβες των σιελογόνων αδένων

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Καρκίνος του στόματος

    Καρκίνος του λάρυγγα

    Σύνδρομο Sjögren

    Το καλύτερο φάρμακο για την ξηροστομία

    Νοσήματα Σιελογόνων Αδένων

    Η διατροφή κατά την ακτινοθεραπεία

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Δίαιτα για την ξηροστομία

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Έχετε πολλές ελιές; H φαγούρα είναι μεταδοτική »