Τρίτη, 20 Μαΐου 2014 09:43

Σύνδρομο Sweet

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Οξεία εμπύρετη ουδετεροφιλική δερμάτωση

Το σύνδρομο Sweet, ICD-10 L98.2, ή οξεία εμπύρετη ουδετεροφιλική δερμάτωση (acute febrile neutrophilic dermatosis) (SS) πρωτοπεριγράφηκε από τον Robert Douglas Sweet το 1964 στην Αγγλία.

Χαρακτηρίζεται από αιφνίδιο πυρετό, λευκοκυττάρωση και ευαίσθητες, επηρμένες, ερυθηματώδεις και καλώς περιγεγραμμένες βλατίδες και πλάκες, ιστολογικά αποτελούμενες από ουδετεροφιλικές διηθήσεις.

Το SS είναι συχνότερο στις γυναίκες, σε αναλογία 3:1 με τους άνδρες.

To σύνδρομο Sweet παρατηρείται κυρίως σε άτομα ηλικίας 30-50 ετών

Το HLA-Bw54 απαντάται σε αυξημένη συχνότητα στους Ιάπωνες με SS,  ενώ στους Καυκάσιους δεν έχει σημαντική συσχέτιση.

Το SS αποδίδεται σε αυτοάνοση απάντηση επαγόμενη από τα Τ-λεμφοκύτταρα. Το SS αποτελεί, πιθανώς, αντίδραση εξ υπερευαισθησίας σε διάφορους συστηματικούς παράγοντες (π.χ. αιματολογικά νοσήματα, φάρμακα, λοιμώξεις) οι οποίοι διεγείρουν τον καταρράκτη των κυτταροκινών και ενεργοποιούν τα ουδετερόφιλα, τα οποία διηθούν τοπικά τους ιστούς.

Ο G-CSF ρυθμίζει την παραγωγή και διαφοροποίηση των ουδετεροφίλων. Οι ασθενείς με ενεργό SS έχουν σημαντική αύξηση των επιπέδων του G-CSF στον ορό, ο οποίος καταστέλλει την απόπτωση των ουδετεροφίλων, ενώ παράλληλα η εξωγενής χορήγηση G-CSF ενοχοποιείται για την παθογένεση του SS.

Το SS μπορεί να είναι ιδιοπαθές, αλλά συχνά συνδυάζεται με άλλα νοσήματα, κυρίως αιματολογικά και αυτοάνοσα.

Ανάλογα με την αιτιολογία του, ταξινομείται σε 4 κατηγορίες:

  • Κλασικό/ιδιοπαθές (71%)
  • Παραφλεγμονώδες (16%)
  • Παρανεοπλασματικό (11%)
  • Σχετιζόμενο με την κύηση (2%)

Το ιδιοπαθές SS απαντάται σε συχνότητα έως 71% σε άτομα μέσης ηλικίας 55-60 ετών και επικρατεί στις γυναίκες, σε αντίθεση με τον κακοήθη τύπο.

Νοσήματα που συνδέονται με το σύνδρομο Sweet:

  • Αναιμία Fanconi
  • Μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο
  • Οξεία μυελογενής λευχαιμία
  • Πολλαπλούν μυέλωμα

Στα νοσήματα αυτά, το SS συνδέεται συχνότερα με αιματολογικά νοσήματα και μεγάλη ποικιλία συμπαγών όγκων, δεν επικρατεί στις γυναίκες, είναι, συνήθως, φυσαλιδώδες και φλυκταινώδες και εντοπίζεται συχνότερα στο πρόσωπο και στο ανώτερο μέρος του σώματος.

  • Αυτοάνοσα νοσήματα (19%)

•          Άτυπα νοσήματα συνδετικού ιστού

•          Δερματομυοσίτιδα

•          Θυρεοειδοπάθειες (νόσος Grave, θυρεοειδίτιδα Hashimoto)

•          Ρευματοειδής αρθρίτιδα

•          Σαρκοείδωση

•          Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

•          Υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα

•          Φλεγμονώδεις εντεροπάθειες (νόσος Crohn, ελκώδης κολίτιδα)

  • Λοιμώξεις

•          Αμυγδαλίτιδα

•          Αναπλάσμωση (Anaplasma phagocytophilum)

•          Ηπατίτιδα

•          Ιογενής πνευμονίτιδα

•          Ιστοπλάσμωση

•          Λοίμωξη από απλό έρπητα

•          Λοιμώξεις από υερσίνια

•          Λοίμωξη από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

•          Λοιμώξεις από κυτταρομεγαλοϊό

•          Λοίμωξη από HIV

•          Ουρολοιμώξεις

•          Πνευμονίτιδα από Chlamydia pneumoniae

•          Πνευμονική κοκκιδιομυκητίαση

•          Σαλμονέλλωση

•          Τύφος

•          Τοξοπλάσμωση

•          Φυματίωση και άλλες μυκοβακτηριδιακές λοιμώξεις

•          Αιδοιοκολπίτιδα

  • Φάρμακα

•          All trans ρετινοϊκό οξύ (Θεραπεία με ισοτρετινοΐνη)

•          Αντισυλληπτικά από το στόμα

•          Βορτεζομίβη

•          G-CSF

•          Καρβαμαζεπίνη

•          Κουϊνουπριστίνη/δαλφοπριστίνη

•          Λίθιο

•          Νιτροφουραντοΐνη

•          Oφλοξασίνη

•          Σελεκοξίμπη

•          Tετρακυκλίνες

•          Tριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη

•          Υδραλαζίνη

•          Φουροσεμίδη

  • Κύηση (2%)

•          Εμφανίζεται κατά το 1ο ή 2ο τρίμηνο της κύησης

•          Συνήθως υφίεται αυτόματα

•          Δεν συνοδεύεται από νοσηρότητα ή θνητότητα του εμβρύου

  • Νοσήματα συνδεόμενα με το σύνδρομο Sweet στην παιδική ηλικία.
  • Νόσος θησαυρισμού γλυκογόνου τύπου Ib
  • Πρωτοπαθής ανοσοανεπάρκεια
  • AIDS
  • Σκροφουλόδερμα (scrofuloderma)

Κλινικά, το SS εκδηλώνεται με αιφνίδιο πυρετό, λευκοκυττάρωση και δερματικό εξάνθημα.

-Το εξάνθημα συνίσταται σε ευαίσθητες, ερυθηματώδεις και καλά οριοθετημένες κηλίδες και πλάκες, οι οποίες εμφανίζονται αιφνίδια και συχνά υποτροπιάζουν και μικροσκοπικά παρουσιάζουν πυκνές ουδετεροφιλικές διηθήσεις. Οι αλλοιώσεις αυτές κλινικά υποδύονται το οζώδες ερύθημα, με το οποίο μπορεί να συνυπάρχουν. Εντοπίζονται σε οποιαδήποτε περιοχή του σώματος, αλλά, συνήθως, προτιμούν το ανώτερο μέρος του σώματος και κυρίως το πρόσωπο.

Μπορεί ακόμα να εμφανισθούν σε περιοχές λύσης της συνέχειας του δέρματος, όπως σε σημεία όπου έχουν γίνει βιοψίες, ενδοφλέβιες ενέσεις, τσιμπήματα εντόμων ή αμυχές ζώων ή έχουν υποστεί θεραπευτική ακτινοβόληση ή έλθει σε επαφή με ευαισθητοποιά αντιγόνα (δερματική υπερευαισθησία). Σε μερικές περιπτώσεις εντοπίζονται σε φωτοεκτεθειμένες περιοχές του σώματος ή σε περιοχές προηγηθέντος ηλιακού εγκαύματος (φωτοτοξική αντίδραση).

Ενίοτε έχουν την εικόνα φυσαλιδώδους δερμάτωσης – με την μορφή είτε μικροσκοπικών φυσαλίδων στην κορυφή των ερυθρών βλατίδων, είτε φυσαλίδων σε ερυθηματώδη βάση. Σε ασθενείς με SS συνδεόμενο με κακοήθεια μπορεί να είναι πομφολυγώδεις, να ελκοποιηθούν και να υποδύονται γαγγραινώδες πυόδερμα.

Οι μεμονωμένες αλλοιώσεις συχνά περιγράφονται ως ψευδοφυσαλιδώδεις ή ψευδοφλυκταινώδεις, αλλά μπορεί να είναι πραγματικά φλυκταινώδεις, πομφολυγώδεις ή ελκωτικές. Σε διάστημα ημερών έως εβδομάδων, μεγεθύνονται και μπορεί να συρρέουν σχηματίζοντας ακανόνιστες, σαφώς αφοριζόμενες, πλάκες.

-Πυρετός. Είναι το συχνότερο σύμπτωμα του SS. Μπορεί να προηγείται των δερματικών εκδηλώσεων, αλλά και να υπάρχει σ΄ όλη την διάρκεια της νόσου. Πάντως, σε μερικούς ασθενείς με βιοψιακά αποδεδειγμένο SS συνδεόμενο με κακοήθεια, απουσιάζει.

Άλλες εκδηλώσεις:

•          Επιπεφυκίτιδα και επισκληρίτιδα (συχνά)

•          Κυψελιδίτιδα

•          Προσβολή νεφρών, ήπατος και ΚΝΣ

•          Άσηπτη οστεομυελίτιδα (στα παιδιά)

•          Αρθραλγίες/αρθρίτιδα (33-62%)

•          Τενοντοϋμενίτιδα

•          Γενικευμένη κακουχία, κεφαλαλγίες και μυαλγίες

•          Καρδιαγγειακή προσβολή, ενίοτε θανατηφόρα

•          Στοματικά έλκη είναι ασυνήθιστα στο κλασικό SS, αλλά συχνότερα σε ασθενείς με SS συνδεόμενο με αιματολογικά νοσήματα


Διάγνωση του συνδρόμου Sweet

Εργαστηριακά ευρήματα του συνδρόμου Sweet:

  • Αύξηση της ΤΚΕ (>90% των περιπτώσεων)
  • Λευκοκυττάρωση
  • Ουδετεροφιλία. Είναι λιγότερο συχνή στους φαρμακογενείς τύπους της νόσου
  • Τα περιφερικά λευκά αιμοσφαίρια αυξάνονται σε 10.000-18.000/ml, με 80-85% πολυμορφοπύρηνα
  • Αναιμία, η οποία συνδυάζεται με θρομβοπενία σε ασθενείς με υποκείμενο κακόηθες νόσημα
  • Αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης
  • Πρωτεϊνουρία
  • Αύξηση ηπατικών ενζύμων

Ιστολογικά ευρήματα του συνδρόμου Sweet:

•          Πυκνές περιαγγειακές, ουδετεροφιλικές διηθήσεις. Είναι η ιστολογική σφραγίδα του SS.

•          Λευκοκυτταροκλασία, με διάσπαρτα μονοπύρηνα κύτταρα και περιστασιακά ηωσινόφιλα. Τα φλεγμονώδη κύτταρα σχηματίζουν ταινιοειδείς διηθήσεις στο θηλοειδές χόριο.

•          Οίδημα του δέρματος, το οποίο μπορεί να καταλήξει στο σχηματισμό υποεπιδερμικής πομφόλυγας. Σε ουδετεροπενικές καταστάσεις οι διηθήσεις μπορεί να είναι λιγότερο ουδετεροφιλικές.

Οι ιστοπαθολογικές αλλοιώσεις του SS μπορεί να παρατηρηθούν και σε εξωδερματικές περιοχές με την μορφή στείρας ουδετεροφιλικής φλεγμονής, όπως στα οστά, το έντερο, το ήπαρ, την αορτή, τους πνεύμονες και τους μυς.


Διαγνωστικά κριτήρια του κλασσικού συνδρόμου Sweet

Μείζονα κριτήρια

1.         Αιφνίδια εμφάνιση ευαίσθητων ή επώδυνων ερυθηματωδών πλακών ή οζιδίων με φυσαλίδες, φλύκταινες ή πομφόλυγες

2.         Πυκνές ουδετεροφιλικές διηθήσεις της επιδερμίδας, χωρίς λευκοκυτταροκλαστική αγγειΐτιδα

3.         Πυρετός > 38°C

4.         Επανεμφάνιση των αλλοιώσεων μετά την θεραπεία με κορτικοειδή

Ελάσσονα κριτήρια

1.         Δερματικό εξάνθημα το οποίο ακολουθεί μη ειδικές λοιμώξεις του αναπνευστικού (εμπύρετη λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, αμυγδαλίτιδα, νόσημα παρόμοιο με ινφλουέντζα) ή του ΓΕΣ ή εμβολιασμούς ή συνδέεται με φλεγμονώδη ή αιμοϋπερπλαστικά νοσήματα, συμπαγείς κακοήθεις όγκους ή κύηση

2.         Δερματικό εξάνθημα συνοδευόμενο κατά περιόδους από γενικευμένη κακουχία και πυρετό  (>38°C)

3.         Εργαστηριακά ευρήματα στην έναρξη : ΤΚΕ >20 mm; Θετική CRP; ουδετερόφιλα >70% στο περιφερικό αίμα; λευκοκυττάρωση >8.000 (απαιτούνται 3 ή 4 από τις τιμές αυτές) και

4.         Εξαίρετη ανταπόκριση στη θεραπεία με συστηματικά κορτικοειδή ή ιωδιούχο κάλιο

Για την διάγνωση του κλασικού (ή ιδιοπαθούς) SS απαιτούνται 2 μείζονα και 2 ελάσσονα κριτήρια.

Η διάγνωση του SS βασίζεται στην χαρακτηριστική κλινική εικόνα των δερματικών αλλοιώσεων (ελαφρώς ευαίσθητη, ερυθηματώδης ή ιόχρους πλάκα ή οζίδιο) και στα ιστολογικά ευρήματα (πυκνές ουδετεροφιλικές ταινιοειδείς διηθήσεις του θηλοειδούς χορίου, χωρίς λευκοκυτταροκλαστική αγγειΐτιδα).

Διαγνωστικά κριτήρια φαρμακογενούς συνδρόμου Sweet

1.         Αιφνίδια εμφάνιση επώδυνων ερυθηματωδών πλακών και οζιδίων

2.         Ιστοπαθολογική ένδειξη πυκνών ουδετεροφιλικών διηθήσεων, χωρίς ενδείξεις πρωτοπαθούς λευκοκυτταροκλαστικής αγγειΐτιδας

3.         Πυρετός >38ο C

4.         Προσωρινή συσχέτιση μεταξύ πρόσληψης φαρμάκων και κλινικής έναρξης; ή υποτροπή μετά την per os επαναχορήγηση του υπεύθυνου φαρμάκου

5.         Προσωρινή ύφεση των αλλοιώσεων μετά την διακοπή του φαρμάκου ή την θεραπεία με συστηματικά κορτικοειδή

Η διάγνωση του φαρμακογενούς SS επιβεβαιώνεται όταν υπάρχουν και τα 5 αυτά κριτήρια.


Διαφορική διάγνωση συνδρόμου Sweet

•          Αλογενόδερμα

•          Βακτηριδιακή σήψη

•          Βλαστομυκητίαση

•          Γαγγραινώδες πυόδερμα

•          Δερματική λευχαιμία

•          Δερμάτωση συνδεόμενη με εντερική παράκαμψη

•          Δερματομυοσίτιδα

•          Διάχυτο οζώδες ερύθημα

•          Εξανθηματικά ξανθώματα

•          Ερύθημα άκρων

•          Ερυθηματώδης λύκος

•          Ερύθημα elevatum diutinum

•          Ηωσινόφιλο κοκκίωμα προσώπου

•          Θρομβοφλεβίτιδα

•          Ιογενές εξάνθημα

•          Κνίδωση

•          Κοινή ακμή

•          Κυτταρίτιδα/ερυσίπελας

•          Λεμφαγγειΐτιδα

•          Λέμφωμα

•          Λευκοκυτταροκλαστική αγγειΐτιδα

•          Λέπρα

•          Λοίμωξη από ιό απλού έρπητα

•          Λοίμωξη από ιό ανεμευλογίας – ζωστήρα

•          Μεταστατικοί όγκοι

•          Οζώδης περιαρτηρίτιδα

•          Οικογενής μεσογειακός πυρετός

•          Πολύμορφο ερύθημα

•          Σποροτρίχωση

•          Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

•          Σύνδρομο εντερικής παράκαμψης

•          Συστηματική μυκητίαση

•          Σύφιλη

•          Φαρμακευτικά εξανθήματα

•          Φλυκταινώδης αγγειΐτιδα της ραχιαίας επιφάνειας των χεριών

•          Φυματίωση

•          Φυσαλιδώδες εξάνθημα ελκώδους κολίτιδας

•          Φυσαλιδώδες εξάνθημα συνδεόμενο με ηπατοχολικά νοσήματα

•          Χλώρωμα

•          Υποδερματίτιδα

Ιστολογική διαφορική διάγνωση συνδρόμου Sweet

Η ιστολογική ΔΔ του SS περιλαμβάνει καταστάσεις χαρακτηριζόμενες μικροσκοπικά από ουδετεροφιλικές δερματώσεις ή ουδετεροφιλική υποδερματίτιδα:

•          Αποστήματα ή κυτταρίτιδα

•          Αλογενόδερμα

•          Γαγγραινώδες πυόδερμα

•          Εrythema elevatum diutinum

•          Ηωσινόφιλο κοκκίωμα προσώπου

•          Λευκοκυτταροκλαστική αγγειΐτιδα

•          Ουδετεροφιλική εξωκρινής υδραδενίτιδα

•          Ρευματοειδής ουδετεροφιλική δερματίτιδα.

•          Σύνδρομο εντερικής παράκαμψης

Η δερματική λευχαιμία μπορεί όχι μόνο να συνυπάρχει με SS, αλλά και να μιμείται τις δερματικές αλλοιώσεις του SS. Πάντως, σε αντίθεση με το SS, στην δερματική λευχαιμία οι διηθήσεις του δέρματος αποτελούνται από κακοήθη ανώριμα λευκοκύτταρα και όχι ώριμα ουδετερόφιλα.

Οι αλλοιώσεις του λιπώδους ιστού του υποδόριου SS είναι παρόμοιες με άλλες καταστάσεις χαρακτηριζόμενες από ουδετεροφιλική λοβιώδη υποδερματίτιδα (τεχνητή υποδερματίτιδα, λοίμωξη, ανεπάρκεια α1-αντιθρυψίνης, ΡΑ, παγκρεατίτιδα).


Θεραπεία συνδρόμου Sweet

  • Οι δερματικές αλλοιώσεις του SS μπορεί να επιμείνουν εβδομάδες έως μήνες. Ενίοτε τα συμπτώματα τα σχετιζόμενα με την δερμάτωση και τις δερματικές αλλοιώσεις υφίενται αυτομάτως, χωρίς θεραπεία.
  • Σε ασθενείς με SS συνδεόμενο με κακοήθεια, η θεραπεία του υποκείμενου κακοήθους νοσήματος ενίοτε οδηγεί σε εξαφάνιση των δερματικών αλλοιώσεων.
  • Σε ασθενείς με φαρμακογενές SS, η διακοπή του υπεύθυνου φαρμάκου ακολουθείται από αυτόματη βελτίωση και ύφεση της νόσου.
  • Μερικοί ασθενείς με SS συνδεόμενο με αμυγδαλίτιδα, συμπαγείς όγκους ή νεφρική ανεπάρκεια έχουν ύφεση της δερμάτωσης μετά από την αντίστοιχη χειρουργική παρέμβαση.
  • Συστηματικά κορτικοειδή. Είναι η θεραπεία εκλογής του SS. Προκαλούν ύφεση της κακουχίας μέσα σε μερικές ώρες, των αλλοιώσεων των βλεννογόνων και του πυρετού, σε 2 ημέρες, και των δερματικών αλλοιώσεων, μετά από 1-4 εβδομάδες. Πάντως, παρά την εξαίρετη αρχικά ανταπόκριση, υποτροπές είναι συχνές (25%) και γενικά παρουσιάζονται στη φάση της μείωσης της δόσης

ΔΟΣΟΛΟΓΙΚΟ ΣΧΗΜΑ: Πρεδνιζόνη/πρεδνιζολόνη 0.5-1.5 mg/kg/24ωρο (40-80 mg/24ωρο). Η δόση μειώνεται σε διάστημα 2-4 εβδομάδων. Μερικοί ασθενείς χρειάζονται θεραπεία επί 2-3 μήνες ή ενδοφλέβια θεραπεία.

Σε ασθενείς με δερμάτωση ανθεκτική σε άλλες θεραπείες μπορούν να γίνουν ΕΦ ώσεις νατριούχου σουκκινικής μεθυλπρεδνιζολόνης (έως 1.000 mg/24ωρο) σε διάστημα 1 ή περισσότερων ωρών επί 3-5 ημέρες. Στη συνέχεια, χορηγούνται κορτικοειδή από το στόμα, η δόση των οποίων μειώνεται προοδευτικά, ή άλλα ανοσοκατασταλτικά.

  • Τοπικά κορτικοειδή. Τα κορτικοειδή, χορηγούμενα τοπικά και μέσα στις αλλοιώσεις, μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναλλακτικά σε συνδυασμό με συστηματικές θεραπείες.

Σε μερικές περιπτώσεις μπορούν να χορηγηθούν μεμονωμένα και είναι αποτελεσματικά σε ήπιες περιπτώσεις. Χρησιμοποιούνται μεγάλης ισχύος τοπικά κορτικοειδή (όπως προπιονική κλοβετασόλη 0.05%), είτε με την μορφή κρέμας είτε αλοιφής.

Οι μεμονωμένες αλλοιώσεις μπορούν να βελτιωθούν μετά από μίαν εφάπαξ ή πολλαπλές ενέσεις ακετονικής τριαμσινολόνης μέσα στις αλλοιώσεις σε δόσεις 3-10 mg/ml.

  • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Η ινδομεθακίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναλλακτικά στη θεραπεία με κορτικοειδή. Προκαλεί ύφεση της νόσου σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, χωρίς υποτροπή. Ο πυρετός και οι αρθραλγίες υποχωρούν μέσα σε 48 ώρες και το εξάνθημα, μετά από 7-14 ημέρες. Χορηγείται σε δόση 150 mg/24ωρο επί 1 εβδομάδα, 100 mg/24ωρο επί 2 εβδομάδες και μετά διακόπτεται. Η ναπροξένη έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία σε έναν ασθενή με SS συνδεόμενο με χρόνια μυελογενή λευχαιμία.
  • Ιωδιούχο κάλιο. Όπως και τα κορτικοειδή και η κολχικίνη, είναι 1ης γραμμής θεραπεία του SS. Μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματικό με τα κορτικοειδή και μειώνει την συχνότητα των υποτροπών.

Χορηγούνται εντεροδιαλυτά δισκία 300 mg/8ωρο (συνολικά 900 mg/24ωρο) ή, εναλλακτικά, κορεσμένο διάλυμα ιωδιούχου καλίου (1 gr/ml ύδατος) (Lugol) σε δόση αρχικά 3 σταγόνες/8ωρο (συνολικά 9 σταγόνες=450 mg ιωδιούχου καλίου ημερησίως). Η δόση αυξάνεται κατά 1 σταγόνα/8ωρο, μέχρις ότου φθάσει τις 21-30 σταγόνες (1.050-1.500 mg) ημερησίως (τελική δόση).

Τα συμπτώματα βελτιώνονται μετά από 1-2 ημέρες και οι δερματικές αλλοιώσεις, μετά από 3-5 ημέρες. Σε μερικές περιπτώσεις το φάρμακο μπορεί να διακοπεί μετά από 2 εβδομάδες, χωρίς να προκύψει υποτροπή.

  • Κολχικίνη. Είναι αποτελεσματική σε μερικές περιπτώσεις. Χορηγείται αρχικά σε δόση 0.5 mg tid (συνολική ημερήσια δόση 1.5 mg) και διακόπτεται συνήθως μετά από 7 ημέρες. Εναλλακτικά, η δόση της μπορεί να μειωθεί σε διάστημα 3 εβδομάδων.

Ο πυρετός υφίεται με την κολχικίνη μετά από 2-3 ημέρες, οι δερματικές αλλοιώσεις, 2-5 ημέρες, οι αρθραλγίες, 2-4 ημέρες και η λευκοκυττάρωση, 8-14 ημέρες.

  • Κυκλοσπορίνη. Είναι αποτελεσματική σε δόσεις 2-10 mg ημερησίως.

Στους ασθενείς που άρχισαν την θεραπεία με 10 mg/kg/24ωρο, η κυκλοσπορίνη μειώνεται κατά 2 mg/kg/24ωρο κάθε 2 ημέρες και διακόπτεται μετά από 2 εβδομάδες. Η βελτίωση είναι ταχεία (μέσα σε μίαν εβδομάδα). Σε μερικούς ασθενείς η μείωση της δόσης ακολουθείται από υποτροπή.

  • Δαψόνη. Είναι αποτελεσματική σε δόσεις 100-200 mg/24ωρο μόνη της ή σε συνδυασμό με πρεδνιζόνη. Δρα αναστέλλοντας την ανάπτυξη των βακτηριδίων και παρεμβαίνοντας στη διήθηση και συγκόλληση των ουδετεροφίλων.
  • Αντιβιοτικά. Η δερμάτωση μπορεί να βελτιωθεί μετά από συστηματική θεραπεία με αντιβιοτικά, όπως δοξυκυκλίνη, μινοκυκλίνη και τετρακυκλίνη. Μερικοί από τους ασθενείς αυτούς είχαν δερμάτωση σχετιζόμενη με λοιμώξεις από υερσίνια ή χλαμύδια. Σε άλλες περιπτώσεις τα συμπτώματα και οι αλλοιώσεις του SS υφέθηκαν μετά από θεραπεία με σιπροφλοξασίνη, μετρονιδαζόλη, πενικιλλίνη ή πυριμεθαμίνη και σουλφοναμίδη. Μερικοί από τους ασθενείς αυτούς είχαν SS συνδεόμενο με λοιμώξεις οφειλόμενες σε σαλμονέλλα typhimurium, στρεπτόκοκκο, ελικοβακτηρίδιο πυλωρού ή τοξόπλασμα.
  • Η κλοφαζιμίνη μπορεί να προκαλέσει πλήρη σχεδόν ύφεση της νόσου σε ασθενείς με χρόνιο και υποτροπιάζον SS μη ανταποκρινόμενο στη θεραπεία με μεθυλπρεδνιζολόνη. Χορηγείται σε δόση 200 mg ημερησίως επί 4 εβδομάδες και μετά 100 mg επί 4 εβδομάδες. Η βελτίωση εμφανίζεται μέσα σε μίαν εβδομάδα.
  • Αναστολείς TNF-α. Η ινφλιξιμάμπη θεράπευσε επιτυχώς μερικούς ασθενείς με SS συνδεόμενο με νόσο Crohn  και υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα.

Πρόγνωση του συνδρόμου Sweet

Η πρόγνωση του SS εξαρτάται από το υποκείμενο εκλυτικό αίτιο. Το SS μπορεί να διαρκέσει από μίαν εβδομάδα έως πάνω από 4 χρόνια. Υποτροπές είναι συχνές. Το 15% των ασθενών αναπτύσσει χρόνια υποτροπιάζουσα νόσο.

Οι υποτροπές παρατηρούνται συχνότερα σε ασθενείς με SS συνδεόμενο με λοιμώξεις, νοσήματα του αιμοποιητικού, του λεμφικού ιστού και των πλασματοκυττάρων, κακοήθη νοσήματα και διάφορες άλλες συστηματικές καταστάσεις.

Οι δερματικές αλλοιώσεις διαρκούν 6 εβδομάδες έως 6 μήνες. Εάν δεν θεραπευθούν, μπορεί να υφεθούν αυτομάτως μετά από 6-8 εβδομάδες, αλλά μπορεί και μέσα σε 2 εβδομάδες. Μερικές αλλοιώσεις υποχωρούν χωρίς να αφήσουν ουλές, αν και οι δυσχρωστικές αλλοιώσεις μπορεί να υποχωρήσουν μετά από μήνες.

Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Αυξητικοί παράγοντες και καρκίνος μαστού

Αυξητικοί παράγοντες λευκών

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 5069 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 15 Ιουνίου 2019 06:05
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυοκαρδίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυοκαρδίτιδα

    Μυοκαρδίτιδα

    Η μυοκαρδίτιδα είναι μια φλεγμονή του καρδιακού μυός. Η φλεγμονή μπορεί να μειώσει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα και να προκαλέσει γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς ρυθμούς. 

    Η μόλυνση από ιό συνήθως προκαλεί μυοκαρδίτιδα. Μερικές φορές η μυοκαρδίτιδα μπορεί να προκύψει από αντίδραση σε ένα φάρμακο ή να αποτελεί μέρος μιας γενικότερης φλεγμονώδους κατάστασης.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν πόνο στο στήθος, κόπωση, δύσπνοια και γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς. Η σοβαρή μυοκαρδίτιδα εξασθενεί την καρδιά, έτσι ώστε το υπόλοιπο σώμα να μην παίρνει αρκετό αίμα. Μπορεί να σχηματιστούν θρόμβοι στην καρδιά, οδηγώντας σε εγκεφαλικό ή καρδιακό επεισόδιο.

    Η θεραπεία της μυοκαρδίτιδας εξαρτάται από την αιτία.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Εάν βρίσκεστε στα αρχικά στάδια της μυοκαρδίτιδας, μπορεί να έχετε ήπια συμπτώματα όπως πόνο στο στήθος, γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς ή δύσπνοια. Μερικοί άνθρωποι με μυοκαρδίτιδα πρώιμου σταδίου δεν έχουν συμπτώματα. 

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας ποικίλλουν, ανάλογα με την αιτία της νόσου.

    Τα συχνά σημεία και συμπτώματα μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν:

    • Πόνος στο στήθος
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός παλμός 
    • Δύσπνοια, σε ηρεμία ή κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας
    • Συσσώρευση υγρών με πρήξιμο στα πόδια και τους αστραγάλους 
    • Κούραση
    • Άλλα σημεία και συμπτώματα μιας ιογενούς λοίμωξης όπως πονοκέφαλος, πόνοι στο σώμα, πόνος στις αρθρώσεις, πυρετός, πονόλαιμος ή διάρροια

    Μερικές φορές, τα συμπτώματα μυοκαρδίτιδας μπορεί να είναι παρόμοια με καρδιακή προσβολή. Εάν έχετε ανεξήγητο πόνο στο στήθος και δύσπνοια, αναζητήστε επείγουσα ιατρική βοήθεια.

    Μυοκαρδίτιδα στα παιδιά:

    Όταν τα παιδιά αναπτύσσουν μυοκαρδίτιδα, μπορεί να έχουν σημεία και συμπτώματα όπως:

    • Πυρετός
    • Λιποθυμία
    • Δυσκολία στην αναπνοή
    • Ταχεία αναπνοή
    • Πόνος στο στήθος
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός 

    Επικοινωνήστε με το γιατρό σας εάν έχετε συμπτώματα μυοκαρδίτιδας, ιδιαίτερα πόνο στο στήθος και δύσπνοια. Τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας μπορεί να μοιάζουν με καρδιακή προσβολή. Λάβετε επείγουσα ιατρική βοήθεια εάν έχετε ανεξήγητο πόνο στο στήθος και δύσπνοια. Εάν είχατε λοίμωξη, προσέξτε για τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας και ενημερώστε το γιατρό σας εάν εμφανιστούν. 

    ΑΙΤΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Συχνά, η αιτία της μυοκαρδίτιδας δεν προσδιορίζεται. Υπάρχουν πολλές πιθανές αιτίες, αλλά ο κίνδυνος ανάπτυξης μυοκαρδίτιδας είναι σπάνιος. 

    Οι πιθανές αιτίες της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν:

    • Ιούς. Πολλοί ιοί συνδέονται συνήθως με τη μυοκαρδίτιδα, συμπεριλαμβανομένων των ιών που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα. 
    • Οι γαστρεντερικές λοιμώξεις, η μονοπυρήνωση και η ερυθρά μπορούν επίσης να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα. Είναι επίσης κοινό σε άτομα με HIV, τον ιό που προκαλεί το AIDS.
    • Βακτήρια. Τα βακτήρια που μπορούν να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα περιλαμβάνουν τον σταφυλόκοκκο, τον στρεπτόκοκκο, το βακτήριο που προκαλεί τη διφθερίτιδα και το βακτήριο που μεταδίδεται από τους κρότωνες που είναι υπεύθυνο για τη νόσο του Lyme.
    • Παράσιτα. Μεταξύ αυτών είναι παράσιτα όπως το Trypanosoma cruzi και το τοξόπλασμα, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που μεταδίδονται από έντομα και μπορούν να προκαλέσουν μια κατάσταση που ονομάζεται νόσος Chagas. Η νόσος Chagas είναι πολύ πιο συχνή στην Κεντρική και Νότια Αμερική από ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε ταξιδιώτες και μετανάστες από αυτό το μέρος του κόσμου.
    • Μύκητες. Μολύνσεις ζύμης, όπως candida, ασπέργιλλος και άλλοι μύκητες, όπως το ιστόπλασμα, που βρίσκονται συχνά στα περιττώματα των πτηνών, μπορεί μερικές φορές να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα, ιδιαίτερα σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

    Μυοκαρδίτιδα εμφανίζεται επίσης μερικές φορές εάν εκτεθείτε σε:

    • Φάρμακα ή που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργική ή τοξική αντίδραση. Αυτά περιλαμβάνουν φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου και εμβόλια.
    • Αντιβιοτικά, όπως φάρμακα πενικιλλίνης και σουλφοναμιδίου. Ορισμένα φάρμακα κατά των επιληπτικών κρίσεων και ορισμένες παράνομες ουσίες, όπως η κοκαΐνη.
    • Χημικά ή ακτινοβολία. Η έκθεση σε ορισμένες χημικές ουσίες, όπως το μονοξείδιο του άνθρακα, και η ακτινοβολία μπορεί μερικές φορές να προκαλέσει μυοκαρδίτιδα.
    • Άλλες ασθένειες. Αυτές περιλαμβάνουν διαταραχές όπως ο λύκος, η κοκκιωμάτωση Wegener, η γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα και η αρτηρίτιδα του Takayasu.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Συνήθως, η μυοκαρδίτιδα υποχωρεί χωρίς μόνιμες επιπλοκές.

    Ωστόσο, η σοβαρή μυοκαρδίτιδα μπορεί να βλάψει μόνιμα τον καρδιακό σας μυ, προκαλώντας πιθανώς:

    • Συγκοπή. Χωρίς θεραπεία, η μυοκαρδίτιδα μπορεί να βλάψει το μυ της καρδιάς σας, έτσι ώστε να μην μπορεί να αντλήσει αποτελεσματικά αίμα. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η καρδιακή ανεπάρκεια που σχετίζεται με μυοκαρδίτιδα μπορεί να απαιτεί συσκευή κοιλιακής υποβοήθησης ή μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό. Εάν ο μυς της καρδιάς σας τραυματιστεί και δεν μπορεί να αντλήσει αίμα, το αίμα που συγκεντρώνεται στην καρδιά σας μπορεί να σχηματίσει θρόμβους. Εάν ένας θρόμβος φράξει μία από τις αρτηρίες της καρδιάς σας, μπορεί να πάθετε καρδιακή προσβολή. Εάν ένας θρόμβος αίματος στην καρδιά σας ταξιδέψει σε μια αρτηρία που οδηγεί στον εγκέφαλό σας, μπορεί να πάθετε εγκεφαλικό.
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός. Η βλάβη στον καρδιακό σας μυ μπορεί να προκαλέσει αρρυθμία και αιφνίδιο καρδιακό θάνατο. Ορισμένες σοβαρές αρρυθμίες μπορεί να αναγκάσουν την καρδιά σας να σταματήσει να χτυπά. Είναι θανατηφόρο αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα.

    1918px Myocarditis.webm

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Δεν υπάρχει ειδική πρόληψη για τη μυοκαρδίτιδα.

    Ωστόσο, η λήψη αυτών των μέτρων για την πρόληψη λοιμώξεων μπορεί να βοηθήσει:

    • Αποφύγετε άτομα που πάσχουν από ιογενή ασθένεια ή γρίπη μέχρι να αναρρώσουν. Εάν είστε άρρωστος με συμπτώματα ιογενούς λοίμωξης, προσπαθήστε να αποφύγετε την έκθεση άλλων. Ακολουθήστε την καλή υγιεινή. Το τακτικό πλύσιμο των χεριών μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της εξάπλωσης της ασθένειας.
    • Αποφύγετε επικίνδυνες συμπεριφορές. Για να μειώσετε τις πιθανότητές σας να πάρετε μια λοίμωξη του μυοκαρδίου που σχετίζεται με τον HIV, κάντε ασφαλές σεξ και μη χρησιμοποιείτε παράνομα ναρκωτικά.
    • Ελαχιστοποιήστε την έκθεση στα τσιμπούρια. Εάν περνάτε χρόνο σε περιοχές με τσιμπούρια, φορέστε μακρυμάνικα πουκάμισα και μακριά παντελόνια για να καλύψετε όσο το δυνατόν περισσότερο το δέρμα σας. Εφαρμόστε εντομοαπωθητικά.
    • Να ελέγχετε τα εμβόλια. Μείνετε ενημερωμένοι για τα συνιστώμενα εμβόλια, συμπεριλαμβανομένων αυτών που προστατεύουν από τον COVID-19, την ερυθρά και τη γρίπη, ασθένειες που μπορούν να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα. Προσοχή!!! Το πειραματικό εμβόλιο COVID-19 μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή του καρδιακού μυός και φλεγμονή της εξωτερικής επένδυσης της καρδιάς (περικαρδίτιδα), ειδικά σε άνδρες ηλικίας 12 έως 17 ετών. Μιλήστε με τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με τα οφέλη και τους κινδύνους των εμβολίων.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Η έγκαιρη διάγνωση της μυοκαρδίτιδας είναι σημαντική για την πρόληψη της μακροχρόνιας καρδιακής βλάβης. Μετά από μια φυσική εξέταση, ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει μία ή περισσότερες εξετάσεις για να επιβεβαιώσει ότι έχετε μυοκαρδίτιδα και να καθορίσει τη σοβαρότητά της.

    Οι εξετάσεις για τη διάγνωση της μυοκαρδίτιδας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ). Αυτό το γρήγορο και ανώδυνο τεστ δείχνει τα ηλεκτρικά μοτίβα της καρδιάς σας και μπορεί να ανιχνεύσει ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς.
    • Ακτινογραφία θώρακος. Μια εικόνα ακτίνων Χ δείχνει το μέγεθος και το σχήμα της καρδιάς σας, καθώς και αν έχετε υγρό μέσα ή γύρω από την καρδιά που μπορεί να σχετίζεται με καρδιακή ανεπάρκεια.
    • MRI καρδιάς. Μια καρδιακή μαγνητική τομογραφία δείχνει το μέγεθος, το σχήμα και τη δομή της καρδιάς σας. Αυτή η εξέταση μπορεί να δείξει σημεία φλεγμονής του καρδιακού μυός.
    • Ηχοκαρδιογράφημα. Τα ηχητικά κύματα δημιουργούν κινούμενες εικόνες της καρδιάς που χτυπά. Ένα ηχοκαρδιογράφημα μπορεί να δείξει το μέγεθος της καρδιάς σας και πόσο καλά αντλεί η καρδιά σας. Η εξέταση μπορεί επίσης να αποκαλύψει προβλήματα βαλβίδας, θρόμβο μέσα στην καρδιά ή υγρό γύρω από την καρδιά σας.
    • Εξετάσεις αίματος. Οι εξετάσεις αίματος που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση ή την επιβεβαίωση της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν μια πλήρη εξέταση αίματος και μια εξέταση για τον έλεγχο των επιπέδων ορισμένων πρωτεϊνών που σηματοδοτούν βλάβη του καρδιακού μυός. Μπορούν να γίνουν και άλλες εξετάσεις αίματος για να προσδιοριστεί εάν έχετε αντισώματα έναντι ιών και άλλων οργανισμών που μπορεί να προκαλέσουν λοίμωξη που σχετίζεται με μυοκαρδίτιδα.
    • Καρδιακός καθετηριασμός και βιοψία καρδιακού μυός. Ένας μικρός σωλήνας εισάγεται σε μια φλέβα στο πόδι ή το λαιμό σας και βιδώνεται στην καρδιά σας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γιατροί χρησιμοποιούν ένα ειδικό όργανο για να αφαιρέσουν ένα μικροσκοπικό δείγμα καρδιακού μυϊκού ιστού για ανάλυση στο εργαστήριο για να ελέγξουν για φλεγμονή ή μόλυνση (καλύτερα να μη γίνεται).

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Σε πολλούς ανθρώπους, η μυοκαρδίτιδα βελτιώνεται μόνη της ή με θεραπεία, οδηγώντας σε πλήρη ανάρρωση. Η θεραπεία της μυοκαρδίτιδας επικεντρώνεται στην αιτία και τα συμπτώματα, όπως η καρδιακή ανεπάρκεια.

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Τα άτομα με ήπια μυοκαρδίτιδα μπορεί να χρειάζονται μόνο ξεκούραση και φαρμακευτική αγωγή.

    • Κορτικοστεροειδή. Ορισμένοι σπάνιοι τύποι ιογενούς μυοκαρδίτιδας, όπως η γιγαντοκυτταρική και η ηωσινοφιλική μυοκαρδίτιδα, μπορεί να βελτιωθούν με κορτικοστεροειδή ή άλλα φάρμακα για την καταστολή του ανοσοποιητικού σας συστήματος.
    • Φάρμακα για την καρδιά. Εάν η μυοκαρδίτιδα προκαλεί καρδιακή ανεπάρκεια ή αρρυθμίες, μπορεί να χρειαστεί να παραμείνετε στο νοσοκομείο. Ο γιατρός σας θα συνταγογραφήσει φάρμακα ή άλλες θεραπείες, ανάλογα με τα σημεία και τα συμπτώματά σας. Για παράδειγμα, εάν έχετε ορισμένους ακανόνιστους καρδιακούς ρυθμούς ή σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, μπορεί να σας χορηγηθούν φάρμακα για τη μείωση του κινδύνου σχηματισμού θρόμβων αίματος στην καρδιά σας. Εάν η καρδιά σας είναι αδύναμη, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα για την αρτηριακή πίεση για να μειώσει την πίεση στην καρδιά σας ή να βοηθήσει το σώμα σας να αφαιρέσει το υπερβολικό υγρό. Αυτά τα φάρμακα μπορεί να περιλαμβάνουν διουρητικά, β-αναστολείς, αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης ή αναστολείς των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης II.
    • Φάρμακα για τη θεραπεία χρόνιων παθήσεων. Εάν η μυοκαρδίτιδα προκαλείται από χρόνιες ασθένειες, όπως ο λύκος, η θεραπεία απευθύνεται στην υποκείμενη νόσο.

    ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

    Εάν έχετε σοβαρή μυοκαρδίτιδα, θα χρειαστείτε επιθετική θεραπεία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει:

    • IV ή ενδοφλέβια φάρμακα. Τα φάρμακα που χορηγούνται μέσω μιας φλέβας χρησιμοποιούνται για να βελτιώσουν γρήγορα την ικανότητα της καρδιάς σας να αντλεί.
    • Κοιλιακές συσκευές υποβοήθησης. Μια συσκευή που βοηθά στην άντληση αίματος από τους κάτω θαλάμους της καρδιάς σας στο υπόλοιπο σώμα σας. Χρησιμοποιούνται σε άτομα που έχουν εξασθενημένη καρδιά ή καρδιακή ανεπάρκεια. Αυτή η θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιτρέψει στην καρδιά σας να ανακάμψει ή ενώ περιμένετε άλλες θεραπείες, όπως μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Ενδοαορτική αντλία μπαλονιού. Ο γιατρός εισάγει έναν λεπτό σωλήνα σε ένα αιμοφόρο αγγείο στο πόδι σας και τον οδηγεί στην καρδιά σας χρησιμοποιώντας ακτινογραφία. Ένα μπαλόνι που είναι προσαρτημένο στο άκρο του καθετήρα φουσκώνει και ξεφουσκώνει στην κύρια αρτηρία που οδηγεί έξω στο σώμα από την καρδιά. Μια ενδοαορτική αντλία βοηθά στην αύξηση της ροής του αίματος και στη μείωση της πίεσης στην καρδιά σας.
    • Εξωσωματική οξυγόνωση μεμβράνης. Ένα μηχάνημα που μιμείται τη λειτουργία των πνευμόνων. Αφαιρεί το διοξείδιο του άνθρακα και προσθέτει οξυγόνο στο αίμα. Εάν έχετε σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, αυτή η συσκευή μπορεί να παρέχει οξυγόνο στο σώμα σας. Κατά τη διάρκεια του, το αίμα αφαιρείται από το σώμα, περνά μέσα από το μηχάνημα και στη συνέχεια επιστρέφει στο σώμα. Το μηχάνημα αναλαμβάνει το έργο της καρδιάς σας. Αυτή η θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιτρέψει στην καρδιά να ανακάμψει ή εν αναμονή για άλλες θεραπείες, όπως μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Μεταμόσχευση καρδιάς. Εάν έχετε πολύ σοβαρή μυοκαρδίτιδα, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει επείγουσα μεταμόσχευση καρδιάς.

    Μερικοί άνθρωποι με μυοκαρδίτιδα μπορεί να έχουν χρόνια και μη αναστρέψιμη βλάβη στον καρδιακό μυ που απαιτεί ισόβια φάρμακα, ενώ άλλα άτομα χρειάζονται φάρμακα για λίγους μόνο μήνες και στη συνέχεια αναρρώνουν πλήρως. Είτε έτσι είτε αλλιώς, ο γιατρός σας είναι πιθανό να συστήσει τακτικά ραντεβού παρακολούθησης, συμπεριλαμβανομένων των εξετάσεων για την αξιολόγηση της κατάστασής σας.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Η ξεκούραση και η μείωση του φόρτου εργασίας στην καρδιά σας είναι ένα σημαντικό μέρος της αποκατάστασης. Ο γιατρός σας πιθανότατα θα σας πει τι είδους σωματική δραστηριότητα μπορείτε να κάνετε κατά τους μήνες που η καρδιά σας θεραπεύεται και πότε μπορείτε να συνεχίσετε τις τακτικές δραστηριότητες. Εάν έχετε μυοκαρδίτιδα, θα πρέπει να αποφεύγετε τα ανταγωνιστικά αθλήματα για τουλάχιστον 3 έως 6 μήνες.

    Εάν έχετε παρατεταμένη καρδιακή βλάβη, είναι σημαντικό:

    • Περιορίστε το αλάτι
    • Περιορίστε την ποσότητα των υγρών που πίνετε
    • Αποφύγετε ή πίνετε μόνο μια ελάχιστη ποσότητα αλκοόλ
    • Αποφύγετε το κάπνισμα

    image 46

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πόνος στο στήθος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη λοιμώδη μονοπυρήνωση

    Μυοκαρδιοπάθεια τελικού σταδίου

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την τοξοπλάσμωση

    Ορονοσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Πνευμονικό οίδημα

    Ρευματικός πυρετός

    Περικαρδίτιδα

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Η καρδιοτοξικότητα από τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Αλκοολική μυοκαρδιοπάθεια

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Αιφνίδιος θάνατος σε νέους άνδρες

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     


     
     
  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία

    Πνευμονία

    Η πνευμονία είναι μια λοίμωξη που προκαλεί φλεγμονή στους αερόσακους στον έναν ή και στους δύο πνεύμονες. Οι αερόσακοι μπορεί να γεμίσουν με υγρό ή πύον, προκαλώντας βήχα με φλέγματα ή πύον, πυρετό, ρίγη και δυσκολία στην αναπνοή. Μια ποικιλία οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων των βακτηρίων, των ιών και των μυκήτων, μπορεί να προκαλέσουν πνευμονία. Η πνευμονία μπορεί να ποικίλλει σε σοβαρότητα από ήπια έως απειλητική για τη ζωή. Είναι πιο σοβαρό για βρέφη και μικρά παιδιά, άτομα άνω των 65 ετών και άτομα με προβλήματα υγείας ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της πνευμονίας ποικίλλουν από ήπια έως σοβαρά, ανάλογα με παράγοντες όπως ο τύπος του μικροβίου που προκαλεί τη λοίμωξη, η ηλικία και η γενική υγεία. Τα ήπια σημεία και συμπτώματα είναι συχνά παρόμοια με εκείνα του κρυολογήματος ή της γρίπης, αλλά διαρκούν περισσότερο.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της πνευμονίας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Πόνος στο στήθος όταν αναπνέετε ή βήχετε
    • Σύγχυση ή αλλαγές στη νοητική κατάσταση (σε ενήλικες ηλικίας 65 ετών και άνω)
    • Βήχας, που μπορεί να προκαλέσει φλέγματα
    • Κούραση
    • Πυρετός, εφίδρωση και τρέμουλο
    • Χαμηλότερη από την φυσιολογική θερμοκρασία σώματος (σε ενήλικες άνω των 65 ετών και άτομα με αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα)
    • Ναυτία, έμετος ή διάρροια
    • Δυσκολία στην αναπνοή

    Τα νεογνά και τα βρέφη μπορεί να μην παρουσιάζουν κανένα σημείο της μόλυνσης. Ή μπορεί να κάνουν εμετό, να έχουν πυρετό και βήχα, να φαίνονται ανήσυχοι ή κουρασμένοι και χωρίς ενέργεια ή να έχουν δυσκολία στην αναπνοή και στο φαγητό. 

    Επισκεφθείτε το γιατρό σας εάν έχετε δυσκολία στην αναπνοή, πόνο στο στήθος, επίμονο πυρετό 39 C ή υψηλότερο ή επίμονο βήχα, ειδικά εάν βγάζετε με το βήχα πύον.

    Είναι ιδιαίτερα σημαντικό τα άτομα σε αυτές τις ομάδες υψηλού κινδύνου να επισκέπτονται έναν γιατρό:

    • Ενήλικες άνω των 65 ετών
    • Παιδιά κάτω των 2 ετών με σημεία και συμπτώματα
    • Άτομα με υποκείμενη κατάσταση υγείας ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα
    • Άτομα που λαμβάνουν χημειοθεραπεία ή λαμβάνουν φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα
    • Για ορισμένους ηλικιωμένους και άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια ή χρόνια πνευμονικά προβλήματα, η πνευμονία μπορεί γρήγορα να γίνει μια απειλητική για τη ζωή κατάσταση.

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Πολλά μικρόβια μπορούν να προκαλέσουν πνευμονία. Τα πιο συχνά είναι τα βακτήρια και οι ιοί στον αέρα που αναπνέουμε. Το σώμα, συνήθως, εμποδίζει αυτά τα μικρόβια να μολύνουν τους πνεύμονες. Μερικές φορές όμως αυτά τα μικρόβια μπορούν να υπερνικήσουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα, ακόμα κι αν η υγεία σας είναι γενικά καλή.

    Η πνευμονία ταξινομείται ανάλογα με τους τύπους μικροβίων που την προκαλούν και από πού πάθατε τη μόλυνση. 

    Πνευμονία της κοινότητας

    Η πνευμονία της κοινότητας είναι ο πιο συχνός τύπος πνευμονίας. Εμφανίζεται εκτός νοσοκομείων ή άλλων εγκαταστάσεων υγειονομικής περίθαλψης.

    Μπορεί να προκληθεί από:

    • Βακτήρια. Η πιο συχνή αιτία βακτηριακής πνευμονίας είναι ο Streptococcus pneumoniae. Αυτός ο τύπος πνευμονίας μπορεί να εμφανιστεί από μόνος του ή μετά από κρυολόγημα ή γρίπη. Μπορεί να επηρεάσει ένα μέρος (λοβό) του πνεύμονα, μια κατάσταση που ονομάζεται λοβιακή πνευμονία.
    • Οργανισμοί που μοιάζουν με βακτήρια. Το Mycoplasma pneumoniae μπορεί επίσης να προκαλέσει πνευμονία. Συνήθως προκαλεί ηπιότερα συμπτώματα από άλλους τύπους πνευμονίας. Η περιπατητική πνευμονία είναι ένα άτυπο όνομα που δίνεται σε αυτόν τον τύπο πνευμονίας, ο οποίος συνήθως δεν είναι αρκετά σοβαρός ώστε να απαιτεί ανάπαυση στο κρεβάτι.
    • Μύκητες. Αυτός ο τύπος πνευμονίας είναι πιο συχνός σε άτομα με χρόνια προβλήματα υγείας ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα και σε άτομα που έχουν εισπνεύσει μεγάλες δόσεις των οργανισμών. Οι μύκητες που την προκαλούν μπορούν να βρεθούν στο έδαφος ή στα περιττώματα των πτηνών και ποικίλλουν ανάλογα με τη γεωγραφική θέση.
    • Ιούς, συμπεριλαμβανομένου του COVID-19. Ορισμένοι από τους ιούς που προκαλούν κρυολόγημα και τη γρίπη μπορεί να προκαλέσουν πνευμονία. Οι ιοί είναι η πιο συχνή αιτία πνευμονίας σε παιδιά μικρότερα των 5 ετών. Η ιογενής πνευμονία είναι συνήθως ήπια. Αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να γίνει πολύ σοβαρό. Ο κορωνοϊός 2019 (COVID-19) μπορεί να προκαλέσει πνευμονία, η οποία μπορεί να γίνει σοβαρή.

    Νοσοκομειακή πνευμονία

    Μερικοί άνθρωποι κολλάνε πνευμονία κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στο νοσοκομείο για άλλη ασθένεια. Η νοσοκομειακή πνευμονία μπορεί να είναι σοβαρή επειδή τα βακτήρια που την προκαλούν μπορεί να είναι πιο ανθεκτικά στα αντιβιοτικά και επειδή τα άτομα που την προσβάλλουν είναι ήδη άρρωστα. Τα άτομα που βρίσκονται σε αναπνευστικά μηχανήματα (αναπνευστήρες), που χρησιμοποιούνται συχνά σε μονάδες εντατικής θεραπείας, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αυτού του τύπου πνευμονίας.

    Πνευμονία που αποκτήθηκε από την υγειονομική περίθαλψη

    Η πνευμονία που αποκτάται από την υγειονομική περίθαλψη είναι μια βακτηριακή λοίμωξη που εμφανίζεται σε άτομα που ζουν σε εγκαταστάσεις μακροχρόνιας φροντίδας ή που λαμβάνουν περίθαλψη σε εξωτερικά ιατρεία, συμπεριλαμβανομένων των κέντρων αιμοκάθαρσης νεφρών. Όπως η πνευμονία που αποκτάται από το νοσοκομείο, η πνευμονία που αποκτάται από την υγειονομική περίθαλψη μπορεί να προκληθεί από βακτήρια που είναι πιο ανθεκτικά στα αντιβιοτικά.

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Η πνευμονία από εισρόφηση εμφανίζεται όταν εισπνέετε φαγητό, ποτό, εμετό ή σάλιο στους πνεύμονές σας. Η εισρόφηση είναι πιο πιθανή εάν κάτι διαταράσσει τα φυσιολογικά αντανακλαστικά, όπως εγκεφαλική βλάβη ή πρόβλημα κατάποσης ή υπερβολική χρήση αλκοόλ ή ναρκωτικών.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Η πνευμονία μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε.

    Όμως οι δύο ηλικιακές ομάδες που διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο είναι:

    • Παιδιά ηλικίας 2 ετών ή μικρότερα
    • Άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω

    Άλλοι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν:

    • Νοσηλευόμενοι. Διατρέχετε μεγαλύτερο κίνδυνο πνευμονίας εάν βρίσκεστε σε μονάδα εντατικής θεραπείας νοσοκομείου, ειδικά εάν βρίσκεστε σε μηχάνημα που σας βοηθά να αναπνέετε (αναπνευστήρας).
    • Χρόνιες ασθένειες. Είναι πιο πιθανό να πάθετε πνευμονία εάν έχετε άσθμα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) ή καρδιακή νόσο.
    • Κάπνισμα. Το κάπνισμα βλάπτει τη φυσική άμυνα του σώματός σας ενάντια στα βακτήρια και τους ιούς που προκαλούν πνευμονία.
    • Εξασθενημένο ή κατασταλμένο ανοσοποιητικό σύστημα. Τα άτομα που έχουν HIV/AIDS, που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση οργάνων ή που λαμβάνουν χημειοθεραπεία ή μακροχρόνια στεροειδή διατρέχουν κίνδυνο.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Ακόμη και με τη θεραπεία, ορισμένα άτομα με πνευμονία, ειδικά εκείνα που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου, μπορεί να εμφανίσουν επιπλοκές, όπως:

    • Βακτήρια στην κυκλοφορία του αίματος (βακτηριαιμία). Τα βακτήρια που εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος από τους πνεύμονές σας μπορούν να μεταδώσουν τη μόλυνση σε άλλα όργανα, προκαλώντας δυνητικά ανεπάρκεια οργάνων.
    • Δυσκολία αναπνοής. Εάν η πνευμονία σας είναι σοβαρή ή έχετε χρόνιες υποκείμενες πνευμονικές παθήσεις, μπορεί να έχετε πρόβλημα να αναπνεύσετε αρκετό οξυγόνο. Μπορεί να χρειαστεί να νοσηλευτείτε και να χρησιμοποιήσετε αναπνευστικό μηχάνημα (αναπνευστήρα) όσο ο πνεύμονάς σας επουλώνεται.
    • Συσσώρευση υγρού γύρω από τους πνεύμονες (υπεζωκοτική συλλογή). Η πνευμονία μπορεί να προκαλέσει τη συσσώρευση υγρού στο λεπτό διάστημα μεταξύ των στρωμάτων του ιστού που καλύπτουν τους πνεύμονες και την κοιλότητα του θώρακα (υπεζωκότας). Εάν το υγρό μολυνθεί, μπορεί να χρειαστεί να το αποστραγγίσετε μέσω θωρακικού σωλήνα ή να το αφαιρέσετε με χειρουργική επέμβαση.
    • Πνευμονικό απόστημα. Ένα απόστημα εμφανίζεται εάν σχηματιστεί πύον σε μια κοιλότητα στον πνεύμονα. Ένα απόστημα αντιμετωπίζεται συνήθως με αντιβιοτικά. Μερικές φορές, απαιτείται χειρουργική επέμβαση ή παροχέτευση με μακριά βελόνα ή σωλήνα που τοποθετείται στο απόστημα για την αφαίρεση του πύου.

    20210515 123748

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Για να βοηθήσετε στην πρόληψη της πνευμονίας:

    • Εφαρμόστε καλή υγιεινή. Για να προστατευθείτε από λοιμώξεις του αναπνευστικού που μερικές φορές οδηγούν σε πνευμονία, πλένετε τακτικά τα χέρια σας ή χρησιμοποιείτε απολυμαντικό χεριών με βάση το αλκοόλ.
    • Μην καπνίζετε. Το κάπνισμα βλάπτει τη φυσική άμυνα των πνευμόνων σας έναντι των λοιμώξεων του αναπνευστικού (κάποιοι θεωρούν ότι έχει προστατευτικό αποτέλεσμα).
    • Διατηρήστε το ανοσοποιητικό σας σύστημα ισχυρό. Κοιμηθείτε αρκετά, ασκείστε τακτικά και ακολουθήστε μια υγιεινή διατροφή.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Ο γιατρός σας θα ξεκινήσει ρωτώντας για το ιατρικό σας ιστορικό και κάνοντας μια φυσική εξέταση, συμπεριλαμβανομένης της ακρόασης των πνευμόνων σας με ένα στηθοσκόπιο για να ελέγξει για μη φυσιολογικούς ήχους φυσαλίδων ή τριξίματος που υποδηλώνουν πνευμονία.

    Εάν υπάρχει υποψία πνευμονίας, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει τις ακόλουθες εξετάσεις:

    • Εξετάσεις αίματος. Οι εξετάσεις αίματος χρησιμοποιούνται για να επιβεβαιώσουν μια λοίμωξη και να προσπαθήσουν να αναγνωρίσουν τον τύπο του οργανισμού που προκαλεί τη μόλυνση. Ωστόσο, η ακριβής αναγνώριση δεν είναι πάντα δυνατή.
    • Ακτινογραφία θώρακος. Αυτό βοηθά τον γιατρό σας να διαγνώσει την πνευμονία και να προσδιορίσει την έκταση και τη θέση της λοίμωξης. Ωστόσο, δεν μπορεί να πει στον γιατρό σας τι είδους μικρόβιο προκαλεί την πνευμονία.
    • Παλμική οξυμετρία. Αυτό μετρά το επίπεδο οξυγόνου στο αίμα σας. Η πνευμονία μπορεί να εμποδίσει τους πνεύμονές σας να μεταφέρουν αρκετό οξυγόνο στην κυκλοφορία του αίματός σας.
    • Καλλιέργεια πτυέλων. Ένα δείγμα υγρού από τους πνεύμονές σας (πτύελα) λαμβάνεται μετά από βαθύ βήχα και αναλύεται για να βοηθήσει στον εντοπισμό της αιτίας της λοίμωξης.

    Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει πρόσθετες εξετάσεις εάν είστε άνω των 65 ετών, είστε στο νοσοκομείο ή έχετε σοβαρά συμπτώματα ή καταστάσεις υγείας.

    Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Αξονική τομογραφία. Εάν η πνευμονία σας δεν υποχωρεί τόσο γρήγορα όσο αναμενόταν, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει αξονική τομογραφία θώρακα για να αποκτήσει μια πιο λεπτομερή εικόνα των πνευμόνων σας.
    • Καλλιέργεια υπεζωκοτικού υγρού. Λαμβάνεται δείγμα υγρού βάζοντας μια βελόνα μεταξύ των πλευρών σας από την περιοχή του υπεζωκότα και αναλύεται για να βοηθήσει στον προσδιορισμό του τύπου της λοίμωξης.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Η θεραπεία για την πνευμονία περιλαμβάνει τη θεραπεία της λοίμωξης και την πρόληψη των επιπλοκών. Τα άτομα που έχουν πνευμονία από την κοινότητα συνήθως μπορούν να αντιμετωπιστούν στο σπίτι με φαρμακευτική αγωγή. Αν και τα περισσότερα συμπτώματα υποχωρούν σε λίγες μέρες ή εβδομάδες, το αίσθημα κούρασης μπορεί να επιμείνει για ένα μήνα ή περισσότερο. Οι συγκεκριμένες θεραπείες εξαρτώνται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της πνευμονίας σας, την ηλικία σας και τη συνολική υγεία σας.

    Οι επιλογές περιλαμβάνουν:

    • Αντιβιοτικά. Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της βακτηριακής πνευμονίας. Μπορεί να χρειαστεί χρόνος για να προσδιορίσετε τον τύπο του βακτηρίου που προκαλεί την πνευμονία σας και να επιλέξετε το καλύτερο αντιβιοτικό για τη θεραπεία της. Εάν τα συμπτώματά σας δε βελτιωθούν, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει ένα διαφορετικό αντιβιοτικό.
    • Αντιβηχικά. Αυτό το φάρμακο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ηρεμήσει τον βήχα σας, ώστε να μπορείτε να ξεκουραστείτε. Επειδή ο βήχας βοηθά να χαλαρώσετε και να μετακινήσετε το υγρό από τους πνεύμονές σας, καλό είναι να μην εξαλείφετε τελείως τον βήχα σας. Επιπλέον, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι τα φάρμακα για το βήχα δε μειώνουν ικανοποιητικά το βήχα που προκαλείται από πνευμονία. Εάν θέλετε να δοκιμάσετε ένα κατασταλτικό του βήχα, χρησιμοποιήστε τη χαμηλότερη δόση που σας βοηθά να ξεκουραστείτε.
    • Αντιπυρετικά/παυσίπονα. Αυτά περιλαμβάνουν φάρμακα όπως η ασπιρίνη, η ιβουπροφαίνη και η ακεταμινοφαίνη. Μη ρίχνετε τον πυρετό αν υποψιάζεστε ιογενή πνευμονία. Η αυξημένη θερμοκρασία δεν επιτρέπει τον πολλαπλασιασμό του ιού. 

    Νοσηλεία σε νοσοκομείο

    Μπορεί να χρειαστεί να νοσηλευτείτε εάν:

    • Είστε μεγαλύτεροι από 65 ετών
    • Έχετε σύγχυση
    • Η νεφρική σας λειτουργία έχει μειωθεί
    • Η συστολική σας πίεση είναι κάτω από 90 χιλιοστά υδραργύρου (mm Hg) ή η διαστολική σας πίεση είναι 60 mm Hg ή κάτω
    • Η αναπνοή σας είναι γρήγορη (30 αναπνοές ή περισσότερες το λεπτό)
    • Χρειάζεστε αναπνευστική βοήθεια
    • Η θερμοκρασία σας είναι κάτω από την κανονική
    • Ο καρδιακός σας ρυθμός είναι κάτω από 50 ή πάνω από 100

    Μπορεί να εισαχθείτε στη μονάδα εντατικής θεραπείας εάν χρειαστεί να τοποθετηθείτε σε αναπνευστικό μηχάνημα (αναπνευστήρας) ή εάν τα συμπτώματά σας είναι σοβαρά.

    Τα παιδιά μπορούν να νοσηλευτούν εάν:

    • Είναι μικρότερα των 2 μηνών
    • Είναι ληθαργικά ή έχουν υπερβολική υπνηλία
    • Έχουν δυσκολία στην αναπνοή
    • Έχουν χαμηλά επίπεδα οξυγόνου στο αίμα
    • Εμφανίζονται αφυδατωμένα

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Αυτές οι συμβουλές μπορούν να σας βοηθήσουν να ανακάμψετε πιο γρήγορα και να μειώσετε τον κίνδυνο επιπλοκών:

    • Να ξεκουράζεστε αρκετά. Μην επιστρέψετε στο σχολείο ή στη δουλειά έως ότου η θερμοκρασία σας επανέλθει στο φυσιολογικό και σταματήσετε να βήχετε βλέννα. Ακόμα κι όταν αρχίσετε να αισθάνεστε καλύτερα, προσέξτε να μην το παρακάνετε. Επειδή η πνευμονία μπορεί να επανεμφανιστεί, είναι καλύτερα να μην επιστρέψετε στη ρουτίνα σας μέχρι να αναρρώσετε πλήρως. Ρωτήστε το γιατρό σας εάν δεν είστε σίγουροι.
    • Μείνετε ενυδατωμένοι. Πίνετε πολλά υγρά, ειδικά νερό, για να βοηθήσετε στη ρευστοποίηση της βλέννας στους πνεύμονές σας.
    • Τρώτε καυτερές σούπες και πίνετε αφεψήματα βοτάνων συχνά.
    • Να χρησιμοποιείτε εφυγραντήρα στο δωμάτιο που βρίσκεστε και που κοιμάστε. Βάλτε αιθέρια έλαια που βοηθούν στη ρευστοποίηση της βλέννας σε νεφελοποιητή.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    iStock 865271860

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Κοινό κρυολόγημα στα μωρά

    Πόνος στο στήθος

    Νόσος των Λεγεωναρίων

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας των νεογνών

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Πνευμονία από Pneumoystis Carinii

    Βακτηριακή πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Ιογενής πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Άτυπη πνευμονία

    Λοίμωξη από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

    Πνευμονικό απόστημα

    Ατελεκτασίες πνευμόνων

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Πνευμονία από εισρόφηση

    www.emedi.gr

     

  • Ξηροστομία Ξηροστομία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ξηροστομία

    Η ξηροστομία, αναφέρεται σε μια κατάσταση κατά την οποία οι σιελογόνοι αδένες στο στόμα σας δεν παράγουν αρκετό σάλιο για να κρατήσουν το στόμα σας υγρό.

    Η ξηροστομία συχνά οφείλεται σε παρενέργειες ορισμένων φαρμάκων ή σε προβλήματα γήρανσης ή ως αποτέλεσμα ακτινοθεραπείας για τον καρκίνο.

    Λιγότερο συχνά, η ξηροστομία μπορεί να προκληθεί από μια πάθηση που επηρεάζει άμεσα τους σιελογόνους αδένες. Το σάλιο βοηθά στην πρόληψη της τερηδόνας εξουδετερώνοντας τα οξέα που παράγονται από βακτήρια, περιορίζοντας την ανάπτυξη βακτηρίων και απομακρύνοντας τα σωματίδια των τροφών. Το σάλιο επίσης ενισχύει την ικανότητά σας στη γεύση και διευκολύνει το μάσημα και την κατάποση. Επιπλέον, τα ένζυμα στο σάλιο βοηθούν στην πέψη. 

    Το μειωμένο σάλιο και η ξηροστομία μπορεί να κυμαίνεται από απλή ενόχληση έως κάτι που έχει σημαντικό αντίκτυπο στη γενική υγεία σας και στην υγεία των δοντιών και των ούλων σας, καθώς και στην όρεξη και την απόλαυση του φαγητού. 

    Η θεραπεία για την ξηροστομία εξαρτάται από την αιτία.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Εάν δεν παράγετε αρκετό σάλιο, μπορεί να παρατηρήσετε αυτά τα σημεία και συμπτώματα όλες ή τις περισσότερες φορές:

    • Ξηρότητα ή αίσθημα κολλήματος στο στόμα σας
    • Σάλιο που φαίνεται πηχτό και κορδόνι
    • Κακή αναπνοή
    • Δυσκολία στη μάσηση, στην ομιλία και στην κατάποση
    • Πονόλαιμος και βραχνάδα
    • Ξηρή ή αυλακωτή γλώσσα
    • Δυσγευσία
    • Προβλήματα με τη χρήση οδοντοστοιχιών
    • Επιπλέον, η ξηροστομία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα το κραγιόν να κολλάει στα δόντια.

    ΑΙΤΙΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Η ξηροστομία προκαλείται όταν οι σιελογόνοι αδένες στο στόμα δεν παράγουν αρκετό σάλιο για να κρατήσουν το στόμα σας υγρό.

    Οι σιελογόνοι αδένες μπορεί να μην λειτουργούν σωστά από διάφορες αιτίες:

    • Φάρμακα. Εκατοντάδες φάρμακα προκαλούν ξηροστομία ως παρενέργεια. Κυρίως, ξηροστομία προκαλούν τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της κατάθλιψης, της υψηλής αρτηριακής πίεσης και του άγχους, καθώς και ορισμένα αντιισταμινικά, αποσυμφορητικά, μυοχαλαρωτικά και φάρμακα για τον πόνο.
    • Ηλικία. Πολλοί ηλικιωμένοι εμφανίζουν ξηροστομία καθώς γερνούν. Οι παράγοντες που συμβάλλουν περιλαμβάνουν τη χρήση ορισμένων φαρμάκων, αλλαγές στην ικανότητα του σώματος να επεξεργάζεται φάρμακα, ανεπαρκή διατροφή και μακροχρόνια προβλήματα υγείας.
    • Θεραπεία καρκίνου. Τα φάρμακα χημειοθεραπείας μπορούν να αλλάξουν τη φύση του σάλιου και την ποσότητα που παράγεται. Αυτό μπορεί να είναι προσωρινό, με την φυσιολογική ροή του σάλιου να επιστρέφει μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Οι θεραπείες με ακτινοβολία στο κεφάλι και το λαιμό μπορεί να βλάψουν τους σιελογόνους αδένες, προκαλώντας σημαντική μείωση της παραγωγής σάλιου. Αυτό μπορεί να είναι προσωρινό ή μόνιμο, ανάλογα με τη δόση ακτινοβολίας και την περιοχή που θεραπεύεται.
    • Νευρική βλάβη. Ένας τραυματισμός ή μια χειρουργική επέμβαση που προκαλεί νευρική βλάβη στην περιοχή του κεφαλιού και του λαιμού μπορεί να οδηγήσει σε ξηροστομία.
    • Άλλες καταστάσεις υγείας. Η ξηροστομία μπορεί να οφείλεται σε ορισμένες παθήσεις υγείας, όπως ο διαβήτης, το εγκεφαλικό επεισόδιο, η μόλυνση από ζυμομύκητες στο στόμα σας ή η νόσος του Αλτσχάιμερ ή οι αυτοάνοσες ασθενειών, όπως το σύνδρομο Sjogren ή το HIV/AIDS. Το ροχαλητό και η αναπνοή με το στόμα ανοιχτό μπορεί επίσης να συμβάλλουν στην ξηροστομία.
    • Χρήση καπνού και αλκοόλ. Η κατανάλωση αλκοόλ και το κάπνισμα ή το μάσημα καπνού μπορεί να αυξήσει τα συμπτώματα ξηροστομίας.
    • Ψυχαγωγική χρήση ναρκωτικών. Η χρήση μεθαμφεταμίνης μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ξηροστομία και βλάβη στα δόντια. Η μαριχουάνα μπορεί επίσης να προκαλέσει ξηροστομία.

    SAG Xerostomia Dry Mouth 160805 01

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Εάν δεν έχετε αρκετό σάλιο και εμφανίσετε ξηροστομία, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε:

    • Αυξημένη πλάκα, τερηδόνα και ουλίτιδα
    • Πληγές στο στόμα
    • Μολύνσεις ζύμης στο στόμα
    • Πληγές ή σχισμένο δέρμα στις γωνίες του στόματός σας ή ραγισμένα χείλη
    • Κακή διατροφή από προβλήματα με τη μάσηση και την κατάποση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Για να προσδιορίσει την αιτία της ξηροστομίας σας, ο γιατρός σας πιθανότατα θα εξετάσει το ιατρικό ιστορικό σας και όλα τα φάρμακα που παίρνετε και θα εξετάσει το στόμα σας. Μερικές φορές, μπορεί να χρειαστείτε εξετάσεις αίματος, απεικονιστικές σαρώσεις των σιελογόνων αδένων σας ή εξετάσεις που μετρούν πόσο σάλιο παράγετε για να προσδιορίσετε την αιτία της ξηροστομίας.

    Εάν ο γιατρός υποψιάζεται ότι η ξηροστομία προκαλείται από το σύνδρομο Sjogren, ένα μικρό δείγμα κυττάρων (βιοψία) που λαμβάνεται από σιελογόνους αδένες μπορεί να σταλεί για εξέταση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Η θεραπεία σας εξαρτάται από την αιτία της ξηροστομίας.

    Ο γιατρός ή ο οδοντίατρός σας μπορεί:

    • Να σας προτείνει να αλλάξτε τα φάρμακα που προκαλούν ξηροστομία. Εάν ο γιατρός σας πιστεύει ότι η φαρμακευτική αγωγή είναι η αιτία, μπορεί να προσαρμόσει τη δοσολογία ή να χορηγήσει άλλο φάρμακο που δεν προκαλεί ξηροστομία.
    • Να σας προτείνει προϊόντα για να ενυδατώσετε το στόμα. Στοματικά διαλύματα, τεχνητό σάλιο ή ενυδατικές κρέμες για τη λίπανση του στόματός σας. Τα στοματικά διαλύματα που έχουν σχεδιαστεί για την ξηροστομία, ειδικά αυτά με ξυλιτόλη, μπορούν να είναι αποτελεσματικά, τα οποία προσφέρουν επίσης προστασία από την τερηδόνα.

    Εάν έχετε έντονη ξηροστομία, ο γιατρός ή ο οδοντίατρός σας μπορεί:

    • Να σας συνταγογραφήσει φάρμακα που διεγείρουν το σάλιο. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει πιλοκαρπίνη ή σεβιμελίνη για την τόνωση της παραγωγής σάλιου.
    • Προστατέψτε τα δόντια σας. Για την πρόληψη της τερηδόνας, ο οδοντίατρός σας μπορεί να σας τοποθετήσει δίσκους με φθόριο πάνω από τα δόντια σας τη νύχτα. Ο οδοντίατρός σας μπορεί επίσης να συστήσει εβδομαδιαία χρήση χλωρεξιδίνης για τον έλεγχο των κοιλοτήτων.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Εκτός από τις συμβουλές του γιατρού σας, αυτές οι συμβουλές μπορεί να σας βοηθήσουν να ανακουφίσετε τα συμπτώματα ξηροστομίας:

    • Πιείτε νερό ή ποτά χωρίς ζάχαρη ή πιπιλάτε παγάκια όλη την ημέρα για να υγράνετε το στόμα σας και πίνετε νερό κατά τη διάρκεια των γευμάτων για να διευκολύνετε τη μάσηση και την κατάποση.
    • Μασήστε τσίχλες χωρίς ζάχαρη ή πιπιλίστε σκληρές καραμέλες χωρίς ζάχαρη. Τα προϊόντα που περιέχουν ξυλιτόλη μπορεί επίσης να βοηθήσουν στην πρόληψη της τερηδόνας. Ωστόσο, σε μερικούς ανθρώπους, η ξυλιτόλη, η οποία βρίσκεται συχνά σε τσίχλες χωρίς ζάχαρη ή καραμέλες χωρίς ζάχαρη, μπορεί να προκαλέσει αέρια ή διάρροια εάν καταναλωθούν σε μεγάλες ποσότητες.
    • Δοκιμάστε τα υποκατάστατα σάλιου που περιέχουν ξυλιτόλη ή που περιέχουν καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη ή υδροξυαιθυλοκυτταρίνη.
    • Αναπνεύστε από τη μύτη σας, όχι από το στόμα σας. Μπορεί να χρειαστεί να αναζητήσετε θεραπεία για το ροχαλητό εάν σας αναγκάζει να αναπνέετε από το στόμα σας κατά τη διάρκεια της νύχτας.
    • Προσθέστε υγρασία στον αέρα τη νύχτα με έναν εφυγραντήρα δωματίου.
    • Ενυδατώστε τα χείλη σας για να απαλύνετε τις ξηρές ή σκασμένες περιοχές.

    Αποφύγετε προϊόντα που μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματά σας. 

    Αυτά περιλαμβάνουν:

    • Καφεΐνη και αλκοόλ. Αυτά τα προϊόντα μπορεί να προκαλέσουν ξηρότητα και ερεθισμό.
    • Μη χρησιμοποιείτε στοματικό διάλυμα που περιέχει αλκοόλ.
    • Εάν καπνίζετε ή μασάτε καπνό, σταματήστε, γιατί τα προϊόντα καπνού μπορεί να στεγνώσουν και να ερεθίσουν το στόμα σας.
    • Μην παίρνετε αντιισταμινικά και αποσυμφορητικά. Αυτά μπορεί να επιδεινώσουν την ξηροστομία σας.
    • Αποφεύγετε ζαχαρούχα ή όξινα τρόφιμα και καραμέλες. Αυτά αυξάνουν τον κίνδυνο τερηδόνας. Αποφύγετε επίσης τα πικάντικα ή αλμυρά τρόφιμα γιατί μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό.

    Το σάλιο είναι σημαντικό για τη διατήρηση της υγείας των δοντιών και του στόματός σας. 

    Η λήψη αυτών των μέτρων για την προστασία των δοντιών σας μπορεί επίσης να βοηθήσει στην ξηροστομία σας:

    • Βουρτσίστε με οδοντόκρεμα και καθαρίστε τα δόντια σας με νήμα. Ρωτήστε τον οδοντίατρό σας εάν μπορεί να επωφεληθείτε από την οδοντόκρεμα που περιέχει βεταΐνη ή ένα τζελ δοντιών για την εξουδετέρωση των οξέων των βακτηρίων.
    • Χρησιμοποιήστε ένα ενυδατικό στοματικό διάλυμα ή ένα τζελ ενυδάτωσης με πινέλο πριν τον ύπνο. Επισκεφθείτε τον οδοντίατρό σας τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο για εξέταση των δοντιών σας και αφαίρεση της πλάκας, για να βοηθήσετε στην πρόληψη της τερηδόνας.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ξηροστομία

    Πατήστς, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ξηροστομία

    iStock 183960820

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σιαλαδενίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσοσμία του στόματος

    Νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους σιελογόνων αδένων

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σκληρόδερμα

    Νόσος από ακτινοβολία

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ξηροστομία στον καρκίνο

    Πώς να κάνετε διαφοροδιάγνωση λευκοπλακίας και καρκίνου του στόματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις κακοήθεις βλάβες των σιελογόνων αδένων

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Καρκίνος του στόματος

    Καρκίνος του λάρυγγα

    Σύνδρομο Sjögren

    Το καλύτερο φάρμακο για την ξηροστομία

    Νοσήματα Σιελογόνων Αδένων

    Η διατροφή κατά την ακτινοθεραπεία

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Δίαιτα για την ξηροστομία

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    www.emedi.gr

     

  • Τενοντίτιδα επιγονατίδας Τενοντίτιδα επιγονατίδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τενοντίτιδα επιγονατίδας

    Η τενοντίτιδα της επιγονατίδας είναι ένας τραυματισμός στον τένοντα που συνδέει την επιγονατίδα (επιγονατίδα) με την κνήμη σας. Ο επιγονατιδικός τένοντας λειτουργεί με τους μυς στο μπροστινό μέρος του μηρού για να επεκτείνετε το γόνατό σας έτσι ώστε να μπορείτε να κλωτσάτε, να τρέχετε και να πηδάτε. Η τενοντίτιδα της επιγονατίδας, επίσης γνωστή ως γόνατο του άλτη, είναι πιο συχνή σε αθλητές των οποίων τα αθλήματα περιλαμβάνουν συχνά άλματα, όπως το μπάσκετ και το βόλεϊ. Ωστόσο, ακόμη και άτομα που δε συμμετέχουν σε αθλήματα άλματος μπορεί να πάθουν τενοντίτιδα επιγονατιδικής. Για τους περισσότερους ανθρώπους, η θεραπεία της τενοντίτιδας της επιγονατίδας ξεκινά με φυσικοθεραπεία για τέντωμα και ενίσχυση των μυών γύρω από το γόνατο.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Ο πόνος είναι το πρώτο σύμπτωμα της τενοντίτιδας της επιγονατίδας, συνήθως ανάμεσα στην επιγονατίδα σας και στο σημείο που ο τένοντας προσκολλάται στην κνήμη. Αρχικά, μπορεί να αισθανθείτε πόνο μόνο στο γόνατό σας καθώς ξεκινάτε τη σωματική δραστηριότητα ή αμέσως μετά από μια έντονη προπόνηση. Με την πάροδο του χρόνου, ο πόνος επιδεινώνεται και αρχίζει να παρεμβαίνει στο άθλημα. Τελικά, ο πόνος παρεμβαίνει στις καθημερινές κινήσεις, όπως το ανέβασμα σκαλοπατιών ή το σήκωμα από μια καρέκλα. Για τον πόνο στο γόνατο, δοκιμάστε πρώτα μέτρα αυτοφροντίδας, όπως παγοκύστη στην περιοχή και προσωρινή μείωση ή αποφυγή δραστηριοτήτων που προκαλούν τα συμπτώματά σας.

    Καλέστε το γιατρό αν ο πόνος:

    • Συνεχίζεται ή επιδεινώνεται 
    • Παρεμβαίνει στην ικανότητά σας να εκτελείτε καθημερινές δραστηριότητες ρουτίνας
    • Σχετίζεται με οίδημα ή ερυθρότητα στην άρθρωση

    ΑΙΤΙΑ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Η τενοντίτιδα της επιγονατίδας είναι ένας συνηθισμένος τραυματισμός που προκαλείται από την επαναλαμβανόμενη πίεση στον επιγονατιδικό τένοντα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μικροσκοπικά ρήγματα στον τένοντα, τα οποία το σώμα προσπαθεί να επιδιορθώσει. Καθώς όμως οι ρήξεις στον τένοντα πολλαπλασιάζονται, προκαλούν πόνο από φλεγμονή και εξασθένηση του τένοντα. Όταν αυτή η βλάβη του τένοντα επιμένει για περισσότερο από μερικές εβδομάδες, ονομάζεται τενοντοπάθεια.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Ένας συνδυασμός παραγόντων μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη τενοντίτιδας της επιγονατίδας, όπως:

    • Σωματική δραστηριότητα. Το τρέξιμο και το άλμα συνδέονται συχνότερα με τενοντίτιδα της επιγονατίδας. Οι ξαφνικές αυξήσεις στο πόσο σκληρά ή πόσο συχνά συμμετέχετε στη δραστηριότητα προσθέτουν επίσης πίεση στον τένοντα, όπως και η αλλαγή των παπουτσιών τρεξίματος.
    • Σφιχτοί μύες των ποδιών. Οι σφιγμένοι μύες των μηρών (τετρακέφαλος) και οι οπίσθιοι μηριαίοι, που εκτείνονται στο πίσω μέρος των μηρών σας, μπορούν να αυξήσουν την καταπόνηση στον επιγονατιδικό τένοντα σας.
    • Μυϊκή ανισορροπία. Εάν ορισμένοι μύες στα πόδια σας είναι πολύ πιο δυνατοί από άλλους, οι ισχυρότεροι μύες θα μπορούσαν να τραβήξουν πιο δυνατά τον επιγονατιδικό τένοντα σας. Αυτό το ανομοιόμορφο τράβηγμα θα μπορούσε να προκαλέσει τενοντίτιδα.
    • Χρόνια νόσος. Ορισμένες ασθένειες διαταράσσουν τη ροή του αίματος στο γόνατο, γεγονός που αποδυναμώνει τον τένοντα. Παραδείγματα είναι η νεφρική ανεπάρκεια, τα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως ο λύκος ή η ρευματοειδής αρθρίτιδα και οι μεταβολικές ασθένειες, όπως ο διαβήτης.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΤΗΣ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Εάν προσπαθήσετε να αντιμετωπίσετε τον πόνο σας, αγνοώντας τα προειδοποιητικά σημεία, θα μπορούσατε να προκαλέσετε όλο και μεγαλύτερες ρήξεις στον επιγονατιδικό τένοντα. Ο πόνος στο γόνατο και η μειωμένη λειτουργία μπορεί να επιμείνουν εάν δεν αντιμετωπίζετε το πρόβλημα και μπορεί να συμβεί η πιο σοβαρή τενοντοπάθεια της επιγονατίδας.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Για να μειώσετε τον κίνδυνο ανάπτυξης τενοντίτιδας της επιγονατίδας, ακολουθήστε τα παρακάτω βήματα:

    • Μόλις παρατηρήσετε πόνο στο γόνατο που σχετίζεται με την άσκηση, βάλτε παγοκύστη την περιοχή και ξεκουραστείτε. Μέχρι το γόνατό σας να απαλλαχθεί από τον πόνο, αποφύγετε δραστηριότητες που ασκούν πίεση στον επιγονατιδικό τένοντα.
    • Κάντε ενδυνάμωση των μυών. Οι δυνατοί μύες των μηρών είναι πιο ικανοί να χειριστούν τις πιέσεις που μπορεί να προκαλέσουν τενοντίτιδα της επιγονατίδας. Οι εκκεντρικές ασκήσεις, με το να κατεβάζετε το πόδι πολύ αργά μετά την επέκταση του γόνατου είναι ιδιαίτερα χρήσιμες.
    • Βελτιώστε την τεχνική κατά την άσκηση. Για να είστε σίγουροι ότι χρησιμοποιείτε σωστά το σώμα σας, σκεφτείτε να κάνετε μαθήματα ή να ζητάτε επαγγελματικές οδηγίες όταν ξεκινάτε ένα νέο άθλημα ή χρησιμοποιείτε εξοπλισμό άσκησης.

    67bd7a431e6e3374a4b30a544d26f55a

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Κατά τη διάρκεια της εξέτασης, ο γιατρός  μπορεί να ασκήσει πίεση σε μέρη του γονάτου σας για να καθορίσει πού πονάτε. Συνήθως, ο πόνος από την τενοντίτιδα της επιγονατίδας είναι στο μπροστινό μέρος του γονάτου σας, ακριβώς κάτω από την επιγονατίδα.

    Απεικονιστικές εξετάσεις

    Ο γιατρός μπορεί να προτείνει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες απεικονιστικές εξετάσεις:

    • Ακτινογραφίες. Οι ακτινογραφίες βοηθούν στον αποκλεισμό άλλων προβλημάτων των οστών που μπορεί να προκαλέσουν πόνο στο γόνατο.
    • Υπέρηχος. Αυτή η δοκιμή χρησιμοποιεί ηχητικά κύματα για να δημιουργήσει μια εικόνα του γονάτου, αποκαλύπτοντας ρήξεις στον επιγονατιδικό τένοντα σας.
    • Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI). Η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιεί μαγνητικό πεδίο και ραδιοκύματα για να δημιουργήσει λεπτομερείς εικόνες που μπορούν να αποκαλύψουν ανεπαίσθητες αλλαγές στον επιγονατιδικό τένοντα. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Οι γιατροί συνήθως ξεκινούν με λιγότερο επεμβατικές θεραπείες πριν εξετάσουν άλλες επιλογές, όπως η χειρουργική επέμβαση. Τα αναλγητικά όπως η ιβουπροφαίνη ή η νατριούχος ναπροξένη μπορεί να παρέχουν βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από τον πόνο που σχετίζεται με την τενοντίτιδα της επιγονατίδας.

    Μια ποικιλία τεχνικών φυσικοθεραπείας μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με την τενοντίτιδα της επιγονατίδας, όπως:

    • Διατατικές ασκήσεις. Οι τακτικές, σταθερές ασκήσεις διατάσεων μπορούν να μειώσουν τον μυϊκό σπασμό και να βοηθήσουν στην επιμήκυνση της μονάδας μυών-τενόντων. Μην αναπηδάτε κατά τη διάρκεια των διατάσεων.
    • Ασκήσεις ενδυνάμωσης. Οι αδύναμοι μύες των μηρών συμβάλλουν στην καταπόνηση του επιγονατιδικού τένοντα. Οι ασκήσεις είναι να κατεβάζετε το πόδι σας πολύ αργά μετά την επέκταση του γόνατος και μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμες, όπως και οι ασκήσεις που ενισχύουν όλους τους μυς των ποδιών σε συνδυασμό, όπως η πίεση των ποδιών.
    • Επιγονατιδικός ιμάντας. Ένας ιμάντας που ασκεί πίεση στον επιγονατιδικό τένοντα μπορεί να βοηθήσει στη διανομή της δύναμης μακριά από τον τένοντα και να τον κατευθύνει μέσω του ιμάντα. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου.
    • Ιοντοφόρηση. Αυτή η θεραπεία περιλαμβάνει την εξάπλωση ενός κορτικοστεροειδούς φαρμάκου στο δέρμα και στη συνέχεια τη χρήση μιας συσκευής που παρέχει χαμηλό ηλεκτρικό φορτίο για να ωθήσει το φάρμακο μέσω του δέρματός σας.

    Χειρουργικές και άλλες επεμβάσεις

    Εάν οι συντηρητικές θεραπείες δεν βοηθήσουν, ο γιατρός μπορεί να προτείνει άλλες θεραπείες, όπως:

    • Ένεση κορτικοστεροειδούς. Μια έγχυση κορτικοστεροειδούς καθοδηγούμενη από υπερήχους στο έλυτρο γύρω από τον επιγονατιδικό τένοντα μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου. Αλλά αυτοί οι τύποι φαρμάκων μπορούν επίσης να αποδυναμώσουν τους τένοντες και να τους κάνουν πιο πιθανό να υποστούν ρήξη (καλύτερα να μη γίνεται).
    • Έγχυση πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια. Αυτός ο τύπος ένεσης έχει δοκιμαστεί σε ορισμένα άτομα με χρόνια προβλήματα επιγονατιδικού τένοντα. Οι ενέσεις μπορεί να προάγουν το σχηματισμό νέου ιστού και να βοηθήσουν στην επούλωση της βλάβης των τενόντων.
    • Μέθοδος ταλαντευόμενης βελόνας. Αυτή η διαδικασία εξωτερικών ασθενών γίνεται με τοπική αναισθησία. Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί υπερηχογραφική απεικόνιση για να καθοδηγήσει μια μικρή ταλαντευόμενη βελόνα που κόβει την κατεστραμμένη περιοχή ενώ προφυλάσσει τον υγιή τένοντα. Αυτή είναι μια σχετικά νέα διαδικασία, αλλά τα αποτελέσματα έχουν δείξει πολλά υποσχόμενα.
    • Χειρουργική επέμβαση. Σε σπάνιες περιπτώσεις, εάν άλλες θεραπείες έχουν αποτύχουν, ο γιατρός μπορεί να προτείνει χειρουργικό καθαρισμό του επιγονατιδικού τένοντα. Ορισμένες επεμβάσεις μπορούν να γίνουν μέσω μικρών τομών γύρω από το γόνατο.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Εάν πονάει το γόνατό σας, σκεφτείτε τα εξής:

    • Παυσίπονα. Η ιβουπροφαίνη και η ναπροξένη νατριούχος μπορεί να προσφέρουν βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από τον πόνο.
    • Αποφύγετε τη δραστηριότητα που προκαλεί πόνο. Μπορεί να χρειαστεί να εξασκείτε το άθλημά σας λιγότερο συχνά ή να μεταβείτε προσωρινά σε ένα άθλημα χαμηλότερου αντίκτυπου στο γόνατό σας. Η αντιμετώπιση του πόνου μπορεί να βλάψει περαιτέρω τον επιγονατιδικό τένοντα.
    • Πάγος. Εφαρμόστε πάγο μετά από δραστηριότητα που προκαλεί πόνο. Τοποθετήστε πάγο σε μια πλαστική σακούλα και τυλίξτε τη σακούλα σε μια πετσέτα. Ή δοκιμάστε ένα μασάζ με πάγο με μία παγοκύστη.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τενοντίτιδα της επιγονατίδας 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τενοντίτιδα της επιγονατίδας

    Patellar Tendinitis

    Διαβάστε, επίσης,

    Τενοντίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Aλλεργία στον ήλιo Aλλεργία στον ήλιo

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλλεργία στον ήλιo

    Η αλλεργία στον ήλιο είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει μια σειρά από καταστάσεις στις οποίες εμφανίζεται ένα κόκκινο εξάνθημα με φαγούρα στο δέρμα που έχει εκτεθεί στο ηλιακό φως.

    Η πιο συχνή μορφή αλλεργίας στον ήλιο είναι η πολυμορφική έκρηξη φωτός, γνωστή και ως ηλιακή δηλητηρίαση. Μερικοί άνθρωποι έχουν έναν κληρονομικό τύπο αλλεργίας στον ήλιο. Άλλοι αναπτύσσουν σημεία και συμπτώματα μόνο όταν προκαλούνται από άλλο παράγοντα, όπως φαρμακευτική αγωγή ή έκθεση του δέρματος σε φυτά όπως η άγρια ​​παστινίτσα ή η λάιμ. 

    Ήπιες περιπτώσεις αλλεργίας στον ήλιο μπορεί να υποχωρήσουν χωρίς θεραπεία.

    Οι πιο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να αντιμετωπιστούν με στεροειδείς κρέμες ή χάπια.

    Τα άτομα που έχουν σοβαρή αλλεργία στον ήλιο μπορεί να χρειαστεί να λάβουν προληπτικά μέτρα και να φορούν αντηλιακά ρούχα.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

    Η εμφάνιση του δέρματος που επηρεάζεται από την αλλεργία στον ήλιο μπορεί να ποικίλλει ευρέως, ανάλογα με το τι προκαλεί το πρόβλημα.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ερυθρότητα
    • Κνησμός ή πόνος
    • Μικροσκοπικά εξογκώματα που μπορεί να συγχωνευθούν σε ανυψωμένα μπαλώματα
    • Απολέπιση, σχηματισμός κρούστας ή αιμορραγία
    • Φουσκάλες ή κνίδωση

    Τα σημεία και τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως μόνο στο δέρμα που έχει εκτεθεί στον ήλιο και συνήθως αναπτύσσονται μέσα σε λίγα λεπτά έως ώρες μετά την έκθεση στον ήλιο. Επισκεφθείτε έναν γιατρό εάν έχετε ασυνήθιστες, ενοχλητικές δερματικές αντιδράσεις μετά την έκθεση στο ηλιακό φως. Για σοβαρά ή επίμονα συμπτώματα, μπορεί να χρειαστεί να επισκεφτείτε έναν γιατρό που ειδικεύεται στη διάγνωση και τη θεραπεία δερματικών διαταραχών (δερματολόγο).

    ΑΙΤΙΑ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

    Ορισμένα φάρμακα, χημικές ουσίες και ιατρικές καταστάσεις μπορούν να κάνουν το δέρμα πιο ευαίσθητο στον ήλιο. Δεν είναι ξεκάθαρο γιατί κάποιοι άνθρωποι έχουν αλλεργία στον ήλιο και άλλοι όχι. Τα κληρονομικά χαρακτηριστικά μπορεί να παίζουν ρόλο.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

    Οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση αλλεργικής αντίδρασης στο ηλιακό φως περιλαμβάνουν:

    • Ανοιχτόχρωμο δέρμα. Οποιοσδήποτε μπορεί να έχει αλλεργία στον ήλιο, αλλά ορισμένες αλλεργίες στον ήλιο είναι πιο συχνές σε άτομα με ανοιχτόχρωμο δέρμα.
    • Έκθεση σε ορισμένες ουσίες. Ορισμένα συμπτώματα δερματικής αλλεργίας ενεργοποιούνται όταν το δέρμα σας εκτίθεται σε μια ουσία και στη συνέχεια στο ηλιακό φως. Οι κοινές ουσίες που ευθύνονται για αυτόν τον τύπο αντίδρασης περιλαμβάνουν αρώματα, απολυμαντικά και ακόμη και ορισμένες χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται σε αντηλιακά.
    • Λήψη ορισμένων φαρμάκων. Μια σειρά από φάρμακα μπορούν να κάνουν το δέρμα να καεί πιο γρήγορα από τον ήλιο, συμπεριλαμβανομένων των αντιβιοτικών τετρακυκλίνης, φαρμάκων με βάση τη σούλφα (φάρμακα sulfa και αναλγητικά, όπως η κετοπροφαίνη.
    • Άλλη συνυπάρχουσα δερματική πάθηση. Η δερματίτιδα αυξάνει τον κίνδυνο να έχετε αλλεργία στον ήλιο.
    • Οι συγγενείς εξ αίματος με αλλεργία στον ήλιο. Είναι πιο πιθανό να έχετε αλλεργία στον ήλιο εάν έχετε έναν αδερφό ή έναν γονέα με αλλεργία στον ήλιο.

    youngwomansufferingfromi

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

    Εάν έχετε αλλεργία στον ήλιο ή αυξημένη ευαισθησία στον ήλιο, μπορείτε να αποτρέψετε μια αντίδραση ακολουθώντας αυτά τα βήματα:

    • Αποφύγετε τον ήλιο τις ώρες αιχμής. Προσπαθήστε να μείνετε μακριά από τον ήλιο μεταξύ 10 π.μ. και 4 μ.μ.
    • Αποφύγετε την ξαφνική έκθεση σε πολύ ηλιακό φως. Πολλοί άνθρωποι έχουν συμπτώματα αλλεργίας στον ήλιο όταν εκτίθενται σε περισσότερο ηλιακό φως την άνοιξη ή το καλοκαίρι. Αυξήστε σταδιακά τον χρόνο που περνάτε σε εξωτερικούς χώρους, ώστε τα κύτταρα του δέρματός σας να έχουν χρόνο να προσαρμοστούν στο ηλιακό φως.
    • Φοράτε γυαλιά ηλίου και προστατευτικό ρουχισμό. Τα μακρυμάνικα πουκάμισα και τα καπέλα με φαρδύ γείσο μπορούν να βοηθήσουν στην προστασία του δέρματός σας από την έκθεση στον ήλιο. Αποφύγετε υφάσματα που είναι λεπτά ή έχουν χαλαρή ύφανση. Οι ακτίνες UV μπορούν να περάσουν μέσα από αυτά.
    • Χρησιμοποιήστε αντηλιακό. Χρησιμοποιήστε ένα φυσικό υποαλλεργικό αντηλιακό ευρέος φάσματος με SPF τουλάχιστον 30. Εφαρμόστε γενναιόδωρα το αντηλιακό και επαναλάβετε κάθε δύο ώρες ή πιο συχνά εάν κολυμπάτε ή ιδρώνετε.
    • Αποφύγετε γνωστούς ερεθισμούς. Εάν γνωρίζετε ότι μια συγκεκριμένη ουσία προκαλεί την δερματική σας αντίδραση, όπως ένα φάρμακο ή επαφή με άγριο παστινάκι ή λάιμ, αποφύγετε αυτό το έναυσμα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

    Σε πολλές περιπτώσεις, οι γιατροί μπορούν να διαγνώσουν την αλλεργία στον ήλιο απλά κοιτάζοντας το δέρμα. Αλλά εάν η διάγνωση δεν είναι ξεκάθαρη, μπορεί να χρειαστείτε εξετάσεις για να προσδιορίσετε τι συμβαίνει.

    Αυτές οι εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Δοκιμή υπεριώδους (UV) φωτός. Αυτή η εξέταση ονομάζεται επίσης φωτοδοκιμή, και χρησιμοποιείται για να δει πώς αντιδρά το δέρμα σας σε διαφορετικά μήκη κύματος υπεριώδους φωτός από έναν ειδικό τύπο λαμπτήρα. Ο προσδιορισμός του συγκεκριμένου είδους υπεριώδους φωτός που προκαλεί μια αντίδραση μπορεί να σας βοηθήσει να εντοπίσετε ποια αλλεργία στον ήλιο έχετε.
    • Δοκιμή Photopatch. Αυτό το τεστ δείχνει εάν η αλλεργία στον ήλιο προκαλείται από μια ευαισθητοποιητική ουσία που εφαρμόζεται στο δέρμα σας πριν βγείτε στον ήλιο. Στη δοκιμή, πανομοιότυπα patches συχνών ερεθισμάτων στον ήλιο εφαρμόζονται απευθείας στο δέρμα σας, συνήθως στην πλάτη σας. Μια μέρα αργότερα, μια από τις περιοχές λαμβάνει μια μετρημένη δόση υπεριωδών ακτίνων από μια λάμπα ήλιου. Εάν μια αντίδραση συμβεί μόνο στην εκτεθειμένη στο φως περιοχή, πιθανότατα συνδέεται με την ουσία που ελέγχεται.
    • Εξετάσεις αίματος και δείγματα δέρματος. Αυτές οι εξετάσεις συνήθως δε χρειάζονται. Ωστόσο, ο γιατρός σας μπορεί να παραγγείλει μία από αυτές τις εξετάσεις εάν υποψιάζεται ότι τα συμπτώματά σας μπορεί να προκαλούνται από μια υποκείμενη πάθηση, όπως ο λύκος, αντί για αλλεργία στον ήλιο. Με αυτές τις εξετάσεις λαμβάνεται δείγμα αίματος ή δείγμα δέρματος (βιοψία) για περαιτέρω εξέταση σε εργαστήριο. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

    Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο της αλλεργίας στον ήλιο που έχετε. Για ήπιες περιπτώσεις, η απλή αποφυγή του ήλιου για λίγες μέρες μπορεί να είναι αρκετή για να επιλύσει τα σημεία και τα συμπτώματα. Εάν έχετε σοβαρή αλλεργία στον ήλιο, ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει να συνηθίζετε σταδιακά το δέρμα σας στο ηλιακό φως κάθε άνοιξη. Στη φωτοθεραπεία, ένας ειδικός λαμπτήρας χρησιμοποιείται για να λάμπει το υπεριώδες φως σε περιοχές του σώματός σας που εκτίθενται συχνά στον ήλιο. Γενικά γίνεται μερικές φορές την εβδομάδα σε αρκετές εβδομάδες.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    Οι κρέμες που περιέχουν κορτικοστεροειδή διατίθενται χωρίς ιατρική συνταγή και σε ισχυρότερες συνταγογραφούμενες μορφές. Για μια σοβαρή αλλεργική δερματική αντίδραση, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει μια σύντομη θεραπεία με κορτικοστεροειδή χάπια, όπως πρεδνιζόνη. Το φάρμακο για την ελονοσία υδροξυχλωροκίνη μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα ορισμένων τύπων αλλεργιών στον ήλιο. 

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Αυτά τα βήματα μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων αλλεργίας στον ήλιο:

    • Αποφύγετε την έκθεση στον ήλιο. Τα περισσότερα συμπτώματα αλλεργίας στον ήλιο βελτιώνονται σε λιγότερο από μία ή δύο ημέρες εάν κρατήσετε το προσβεβλημένο δέρμα μακριά από τον ήλιο.
    • Σταματήστε να χρησιμοποιείτε φάρμακα που σας κάνουν ευαίσθητους στο φως. Εάν παίρνετε φάρμακα για άλλες παθήσεις, μιλήστε με το γιατρό σας για το εάν μπορείτε να σταματήσετε να τα παίρνετε εάν κάνουν το δέρμα σας πιο ευαίσθητο στον ήλιο.
    • Εφαρμόστε ενυδατικές κρέμες δέρματος. Οι ενυδατικές λοσιόν δέρματος μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση από τον ερεθισμό που προκαλείται από το ξηρό, φολιδωτό δέρμα.
    • Χρησιμοποιήστε καταπραϋντικές θεραπείες για το δέρμα. Δοκιμάστε να εφαρμόσετε λοσιόν καλαμίνης ή λοσιόν με αλόη βέρα για να απαλύνετε τα συμπτώματά σας.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τις αλλεργίες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις αλλεργίες

    SH viso arrossato

    Διαβάστε, επίσης,

    Τροφική αλλεργία

    Ο ήλιος έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Λάδι για τις αλλεργίες

    Ο ήλιος είναι τροφή για το σώμα

    Ο ήλιος είναι θεραπευτικός για το έκζεμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηλιοθεραπεία

    Πώς το ηλιακό φως θεραπεύει στον καρκίνο

    Όσοι έχουν σκούρο δέρμα θέλουν περισσότερο ήλιο

    Ο ήλιος κάνει καλό στο άσθμα

    Γιατί τα αντηλιακά είναι υπεύθυνα για το μελάνωμα

    Οι επιπτώσεις της ηλιακής ακτινοβολίας στην υγεία

    Το Solarium δεν είναι ασφαλές

    Ήλιος και βιταμίνη D

    Φωτοδερματίτιδα

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Φωτοδερματίτιδα εξ επαφής

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με περγαμόντο

    Δερματίτιδα Berloque

    www.emedi.gr