Τρίτη, 01 Οκτωβρίου 2013 15:58

Εκτυπωτής ανθρώπινων οργάνων

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Ο βιοεκτυπωτής Ιnkjet αντί να χρησιμοποιεί μελάνι χρησιμοποιεί κύτταρα και τυπώνει όργανα

 

Ειδικοί του Ινστιτούτου Αναγεννητικής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Γουέικ Φόρεστ στη Βόρεια Καρολίνα πέτυχαν να «τυπώσουν» έναν πραγματικό ανθρώπινο νεφρό!

Η εξέλιξη αυτή θεωρείται άκρως σημαντική δεδομένης της παγκόσμιας έλλειψης οργάνων για μεταμόσχευση.

Όπως ανέφερε ο επικεφαλής του Ινστιτούτου δρ Άντονι Ατάλα κατά τη διάρκεια του συνεδρίου ΤΕD στο Λονγκς Μπιτς της Καλιφόρνιας η όλη διαδικασία μοιάζει με την προετοιμασία ενός …κέικ. 

Ο δρ Ατάλα εξήγησε στην ομιλία του ότι, αρχικώς, η ερευνητική του ομάδα χρησιμοποιεί εξελιγμένα απεικονιστικά μηχανήματα τα οποία λαμβάνουν τρισδιάστατες εικόνες του νεφρού του ασθενούς που χρειάζεται αντικατάσταση.

Στη συνέχεια αφαιρείται τμήμα ιστού σε μέγεθος μικρότερο από εκείνο ενός γραμματοσήμου το οποίο και τοποθετείται μέσα στον ειδικό «εκτυπωτή» οργάνων.

Το συγκεκριμένο μηχάνημα «ψεκάζει» στη συνέχεια τους ιστούς σε στρώματα, έως ότου δημιουργηθεί το ολοκληρωμένο όργανο.

Σύμφωνα, με όσα είπε ο δρ Ατάλα στο συνέδριο, η μέθοδος έχει τελειοποιηθεί την τελευταία δεκαετία και υπόσχεται μια λύση για εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως τα οποία βρίσκονται στις λίστες αναμονής για μόσχευμα.

Ο ειδικός εξήγησε ότι σήμερα εννέα στους δέκα ασθενείς που έχουν ανάγκη μοσχεύματος αναζητούν έναν νέο νεφρό, γεγονός το οποίο μεταφράζεται σε μεγάλη έλλειψη των συγκεκριμένων μοσχευμάτων.

Ο 22χρονος σήμερα φοιτητής Λιούκ Μασέλα ήταν ένας από τους πρώτους ανθρώπους που έλαβαν τεχνητό όργανο – προϊόν εκτύπωσης (ουροδόχος κύστη) σε ηλικία 10 ετών στο πλαίσιο πειράματος.

Γεννήθηκε με δισχιδή ράχη (συγγενής ανωμαλία που αφορά αδυναμία σύγκλισης των σπονδύλων και κατ’ επέκταση ολοκλήρωσης σχηματισμού του νευρικού σωλήνα) και το αποτέλεσμα ήταν ότι οι νεφροί του και η ουροδόχος κύστη δεν λειτουργούσαν σωστά.

Παρακολουθήστε την ομιλία του Anthony Atala

Διαβάστηκε 2785 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2020 14:14
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Βουλβοδυνία Βουλβοδυνία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βουλβοδυνία

    Η βουλβοδυνία είναι χρόνιος πόνος ή ενόχληση γύρω από το άνοιγμα του κόλπου σας για το οποίο δεν υπάρχει αναγνωρίσιμη αιτία και διαρκεί τουλάχιστον τρεις μήνες. Ο πόνος, το κάψιμο ή ο ερεθισμός που σχετίζεται με την αιδοιοδυνία μπορεί να σας κάνει να νιώθετε τόσο άβολα που το να κάθεστε για μεγάλες περιόδους ή να κάνετε σεξ είναι αδιανόητο. Η κατάσταση μπορεί να διαρκέσει από μήνες έως χρόνια. Εάν έχετε αιδοιοδυνία, μην αφήσετε την απουσία ορατών σημείων ή την αμηχανία σχετικά με τη συζήτηση των συμπτωμάτων να σας εμποδίσει να αναζητήσετε βοήθεια. Υπάρχουν διαθέσιμες επιλογές θεραπείας για να μειώσετε την ενόχλησή σας. Και ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να προσδιορίσει την αιτία για τον πόνο του αιδοίου σας, επομένως είναι σημαντικό να κάνετε μια εξέταση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Το κύριο σύμπτωμα της αιδοιοδυνίας είναι ο πόνος στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, ο οποίος μπορεί να χαρακτηριστεί ως:

    • Κάψιμο
    • Πόνος
    • Τσούξιμο
    • Επώδυνη σεξουαλική επαφή (δυσπαρεύνια)
    • Παλλόμενος σφυγμός στον κόλπο
    • Κνησμός

    Ο πόνος σας μπορεί να είναι συνεχής ή διακεκομμένος. Μπορεί να συμβεί μόνο όταν αγγίξετε η ευαίσθητη περιοχή. Μπορεί να νιώσετε τον πόνο σε ολόκληρη την περιοχή του αιδοίου σας ή ο πόνος μπορεί να εντοπίζεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή, όπως το άνοιγμα του κόλπου σας. Ο ιστός του αιδοίου μπορεί να φαίνεται ελαφρώς φλεγμονώδης ή πρησμένος. Πιο συχνά, το αιδοίο φαίνεται φυσιολογικό. 

    Αν και οι γυναίκες συχνά δεν αναφέρουν την αιδοιοδυνία στους γιατρούς τους, η πάθηση είναι αρκετά συχνή. Εάν έχετε πόνο στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, συζητήστε το με το γιατρό σας ή ζητήστε παραπομπή σε γυναικολόγο. Είναι σημαντικό ο γιατρός σας να αποκλείσει πιο εύκολα θεραπεύσιμες αιτίες πόνου του αιδοίου, για παράδειγμα, μολύνσεις ζύμης ή βακτηριδίων, έρπη, προκαρκινικές δερματικές παθήσεις, σύνδρομο του ουρογεννητικού συστήματος της εμμηνόπαυσης και ιατρικά προβλήματα όπως ο διαβήτης. Μόλις ο γιατρός σας αξιολογήσει τα συμπτώματά σας, μπορεί να συστήσει θεραπείες ή τρόπους που θα σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τον πόνο σας.

    ΑΙΤΙΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Οι γιατροί δε γνωρίζουν τι προκαλεί την αιδοιοδυνία, αλλά πιθανοί παράγοντες που συμβάλλουν περιλαμβάνουν:

    • Τραυματισμός ή ερεθισμός των νεύρων που περιβάλλουν την περιοχή του αιδοίου σας
    • Προηγούμενες κολπικές λοιμώξεις
    • Αλλεργίες ή ευαίσθητο δέρμα
    • Ορμονικές αλλαγές
    • Μυϊκός σπασμός ή αδυναμία στο πυελικό έδαφος, που υποστηρίζει τη μήτρα, την ουροδόχο κύστη και το έντερο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Επειδή μπορεί να είναι επώδυνη και απογοητευτική και μπορεί να σας εμποδίσει να επιθυμείτε σεξ, η αιδοιοδυνία μπορεί να προκαλέσει συναισθηματικά προβλήματα. Για παράδειγμα, ο φόβος του σεξ μπορεί να προκαλέσει σπασμούς στους μύες γύρω από τον κόλπο σας.

    Άλλες επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ανησυχία
    • Κατάθλιψη
    • Διαταραχές ύπνου
    • Σεξουαλική δυσλειτουργία
    • Αλλαγή εικόνας σώματος
    • Προβλήματα σχέσεων
    • Μειωμένη ποιότητα ζωής

    inflammation of the vulva

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Πριν από τη διάγνωση της αιδοιοδυνίας, ο γιατρός σας θα σας κάνει ερωτήσεις σχετικά με το ιατρικό, σεξουαλικό και χειρουργικό ιστορικό σας και για να κατανοήσει τη θέση, τη φύση και την έκταση των συμπτωμάτων σας. 

    Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να πραγματοποιήσει:

    • Πυελική εξέταση. Ο γιατρός σας εξετάζει οπτικά τα εξωτερικά γεννητικά όργανα και τον κόλπο σας για σημεία μόλυνσης ή άλλες αιτίες των συμπτωμάτων σας. Ακόμα κι αν δεν υπάρχουν οπτικές ενδείξεις λοίμωξης, ο γιατρός σας μπορεί να πάρει ένα δείγμα κυττάρων από τον κόλπο σας για να εξετάσει για λοίμωξη, όπως μόλυνση ζύμης ή βακτηριακή κολπίτιδα.
    • Δοκιμή μπατονέτας. Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί ένα βρεγμένο βαμβάκι για να ελέγξει απαλά για συγκεκριμένες, εντοπισμένες περιοχές πόνου στην περιοχή του αιδοίου σας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Οι θεραπείες για τη βουλβοδυνία επικεντρώνονται στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Καμία θεραπεία δε λειτουργεί σε κάθε περίπτωση. Για πολλούς, ένας συνδυασμός θεραπειών λειτουργεί καλύτερα. Μπορεί να χρειαστεί χρόνος για να βρείτε τις σωστές θεραπείες και μπορεί να χρειαστεί χρόνος μετά την έναρξη μιας θεραπείας προτού παρατηρήσετε ανακούφιση. 

    Οι επιλογές θεραπείας περιλαμβάνουν:

    • Φάρμακα. Τα στεροειδή, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ή τα αντισπασμωδικά μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του χρόνιου πόνου. Τα αντιισταμινικά μπορεί να μειώσουν τον κνησμό.
    • Θεραπεία βιοανάδρασης. Αυτή η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου διδάσκοντάς σας πώς να χαλαρώνετε τους πυελικούς μύες σας και να ελέγχετε πώς το σώμα σας ανταποκρίνεται στα συμπτώματα.
    • Τοπικά αναισθητικά. Τα φάρμακα, όπως η αλοιφή λιδοκαΐνης, μπορούν να προσφέρουν προσωρινή ανακούφιση από τα συμπτώματα. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει την εφαρμογή λιδοκαΐνης 30 λεπτά πριν από τη σεξουαλική επαφή για να μειώσετε την ενόχλησή σας. Η χρήση αλοιφής λιδοκαΐνης μπορεί να προκαλέσει προσωρινό μούδιασμα στον σύντροφό σας μετά τη σεξουαλική επαφή.
    • Νευρικοί αποκλεισμοί. Οι γυναίκες που έχουν μακροχρόνιο πόνο που δεν ανταποκρίνεται σε άλλες θεραπείες μπορεί να ωφεληθούν από τοπικές ενέσεις νευρικού αποκλεισμού.
    • Θεραπεία πυελικού εδάφους. Πολλές γυναίκες με βουλβοδυνία έχουν ένταση στους μύες του πυελικού εδάφους, που υποστηρίζει τη μήτρα, την ουροδόχο κύστη και το έντερο. Οι ασκήσεις για τη χαλάρωση αυτών των μυών μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου της αιδοιοδυνίας.
    • Χειρουργική επέμβαση. Σε περιπτώσεις εντοπισμένης αιδοιοδυνίας η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του προσβεβλημένου δέρματος και ιστού ανακουφίζει από τον πόνο σε ορισμένες γυναίκες.

    Οι παρακάτω συμβουλές μπορεί να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τα συμπτώματα της αιδοιοδυνίας:

    • Δοκιμάστε κρύες κομπρέσες ή πακέτα gel. Τοποθετήστε τα απευθείας στην εξωτερική περιοχή των γεννητικών οργάνων σας για να απαλύνετε τον πόνο και τον κνησμό.
    • Μουλιάστε σε λουτρό καθιστές. Δύο με τρεις φορές την ημέρα, καθίστε σε άνετο, χλιαρό ή δροσερό νερό με άλατα Epsom ή κολλοειδές πλιγούρι βρώμης για πέντε έως 10 λεπτά.
    • Αποφύγετε τα στενά καλσόν και τα νάιλον εσώρουχα. Τα στενά ρούχα περιορίζουν τη ροή του αέρα στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, οδηγώντας συχνά σε αυξημένη θερμοκρασία και υγρασία που μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό. Φορέστε λευκά, βαμβακερά εσώρουχα για να αυξήσετε τον αερισμό και την ξηρότητα. Προσπαθήστε να κοιμάστε χωρίς εσώρουχα το βράδυ.
    • Αποφύγετε τα υδρομασάζ και το μούσκεμα σε ζεστά μπάνια. Το να περνάτε χρόνο σε ζεστό νερό μπορεί να προκαλέσει δυσφορία και φαγούρα.
    • Μη χρησιμοποιείτε ταμπόν ή σερβιετάκια. 
    • Αποφύγετε δραστηριότητες που ασκούν πίεση στον αιδοίο σας, όπως η ποδηλασία ή η ιππασία.
    • Πλύνετε απαλά. Το σκληρό τρίψιμο της πληγείσας περιοχής ή το πολύ συχνά πλύσιμο μπορεί να αυξήσει τον ερεθισμό. Αντίθετα, χρησιμοποιήστε απλό νερό για να καθαρίσετε απαλά τον αιδοίο σας με το χέρι σας και να στεγνώσετε την περιοχή. Μετά το μπάνιο, εφαρμόστε μία μαλακτική κρέμα χωρίς συντηρητικά, για να δημιουργήσετε ένα προστατευτικό φράγμα.
    • Χρησιμοποιήστε λιπαντικά. Εάν είστε σεξουαλικά ενεργοί, εφαρμόστε ένα λιπαντικό πριν κάνετε σεξ. Μην χρησιμοποιείτε προϊόντα που περιέχουν οινόπνευμα, γεύση ή θερμαντικούς ή ψυκτικούς παράγοντες.

    Το άγχος τείνει να επιδεινώσει την αιδοδυνία και η αιδοιοδυνία αυξάνει το στρες. Ορισμένες γυναίκες ανακουφίζονται από τη γιόγκα, τον διαλογισμό, το μασάζ και άλλους παράγοντες μείωσης του στρες.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Μπορεί να σας φανεί χρήσιμη η συζήτηση με άλλες γυναίκες που πάσχουν από αιδοιοδυνία. Εάν δεν θέλετε να συμμετάσχετε σε μια ομάδα υποστήριξης, ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να συστήσει έναν σύμβουλο στην περιοχή σας που έχει εμπειρία να βοηθά τις γυναίκες να αντιμετωπίσουν την αιδοιοδυνία. Η σεξουαλική θεραπεία ή η θεραπεία ζευγαριών μπορεί να βοηθήσουν εσάς και τον σύντροφό σας να αντιμετωπίσετε την επίδραση της αιδοιοδυνίας στη σχέση σας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    7 bis 1320x742

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Όταν η γυναίκα πονάει κατά τη σεξουαλική επαφή

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων Χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων

    Μήπως έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων

    Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων σημαίνει ότι το υγρό (σπέρμα) που εκσπερματίζετε κατά τη διάρκεια ενός οργασμού περιέχει λιγότερα σπερματοζωάρια από το φυσιολογικό. Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων ονομάζεται επίσης ολιγοσπερμία. Η πλήρης απουσία σπέρματος ονομάζεται αζωοσπερμία. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων σας θεωρείται χαμηλότερος από το φυσιολογικό εάν έχετε λιγότερα από 15 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο σπέρματος. Το να έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων μειώνει τις πιθανότητες ένα από τα σπερματοζωάριά σας να γονιμοποιήσει το ωάριο του συντρόφου σας, με αποτέλεσμα την εγκυμοσύνη. Ωστόσο, πολλοί άνδρες που έχουν χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων εξακολουθούν να είναι σε θέση να κάνουν παιδί.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Το κύριο σημείο του χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων είναι η αδυναμία σύλληψης παιδιού. Μπορεί να μην υπάρχουν άλλα εμφανή σημεία ή συμπτώματα. Σε ορισμένους άνδρες, ένα υποκείμενο πρόβλημα όπως μια κληρονομική χρωμοσωμική ανωμαλία, μια ορμονική ανισορροπία, διεσταλμένες φλέβες των όρχεων ή μια κατάσταση που εμποδίζει τη διέλευση του σπέρματος μπορεί να προκαλέσει σημεία και συμπτώματα.

    Τα συμπτώματα χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Προβλήματα με τη σεξουαλική λειτουργία, για παράδειγμα, χαμηλή σεξουαλική ορμή ή δυσκολία διατήρησης στύσης (στυτική δυσλειτουργία)
    • Πόνος, πρήξιμο ή εξόγκωμα στην περιοχή των όρχεων
    • Μειωμένη τριχοφυΐα στο πρόσωπο ή στο σώμα ή άλλα σημάδια ανωμαλίας χρωμοσωμάτων ή ορμονών

    Επισκεφθείτε έναν γιατρό εάν δεν καταφέρατε να συλλάβετε παιδί μετά από ένα χρόνο τακτικής, απροστάτευτης σεξουαλικής επαφής ή νωρίτερα εάν έχετε κάποιο από τα ακόλουθα:

    • Προβλήματα στύσης ή εκσπερμάτωσης, χαμηλή σεξουαλική ορμή ή άλλα προβλήματα με τη σεξουαλική λειτουργία
    • Πόνος, ενόχληση, ένα εξόγκωμα ή πρήξιμο στην περιοχή των όρχεων
    • Ιστορικό προβλημάτων όρχεων, προστάτη ή σεξουαλικών προβλημάτων
    • Μια επέμβαση στη βουβωνική χώρα, στους όρχεις, στο πέος ή στο όσχεο 

    ΑΙΤΙΑ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Η παραγωγή σπέρματος είναι μια πολύπλοκη διαδικασία και απαιτεί φυσιολογική λειτουργία των όρχεων (όρχεις) καθώς και του υποθαλάμου και των αδένων της υπόφυσης, όργανα στον εγκέφαλό σας που παράγουν ορμόνες που ενεργοποιούν την παραγωγή σπέρματος. Μόλις παραχθεί το σπέρμα στους όρχεις, οι ευαίσθητοι σωλήνες τα μεταφέρουν μέχρι να αναμειχθούν με το σπέρμα και να εκσπερματωθούν από το πέος. Προβλήματα με οποιοδήποτε από αυτά τα συστήματα μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος. Επίσης, μπορεί να υπάρχουν προβλήματα μη φυσιολογικού σχήματος (μορφολογία), κίνησης (κινητικότητας) ή λειτουργίας του σπέρματος. Ωστόσο, συχνά η αιτία του χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων δεν εντοπίζεται. 

    Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων μπορεί να προκληθεί από διάφορα προβλήματα υγείας και ιατρικές θεραπείες.

    Μερικά από αυτά περιλαμβάνουν:

    • Κιρσόκηλη. Η κιρσοκήλη είναι μια διόγκωση των φλεβών που παροχετεύουν τον όρχι. Είναι η πιο συχνή αναστρέψιμη αιτία ανδρικής υπογονιμότητας. Αν και ο ακριβής λόγος που η κιρσοκήλη προκαλεί στειρότητα είναι άγνωστος, μπορεί να σχετίζεται με μη φυσιολογική ρύθμιση της θερμοκρασίας των όρχεων. Η κιρσοκήλη έχει ως αποτέλεσμα τη μειωμένη ποιότητα του σπέρματος.
    • Μόλυνση. Ορισμένες λοιμώξεις μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος ή την υγεία του σπέρματος ή μπορεί να προκαλέσουν ουλές που εμποδίζουν τη διέλευση του σπέρματος. Αυτές περιλαμβάνουν φλεγμονή της επιδιδυμίδας (επιδιδυμίτιδα) ή των όρχεων (ορχίτιδα) και ορισμένες σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένης της γονόρροιας ή του HIV. Αν και ορισμένες λοιμώξεις μπορεί να οδηγήσουν σε μόνιμη βλάβη των όρχεων, τις περισσότερες φορές το σπέρμα μπορεί ακόμα να ανακτηθεί.
    • Προβλήματα εκσπερμάτωσης. Η ανάδρομη εκσπερμάτιση συμβαίνει όταν το σπέρμα εισέρχεται στην ουροδόχο κύστη κατά τη διάρκεια του οργασμού αντί να βγαίνει από την άκρη του πέους. Διάφορες παθήσεις υγείας μπορεί να προκαλέσουν παλίνδρομη εκσπερμάτιση ή έλλειψη εκσπερμάτωσης, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη, των τραυματισμών της σπονδυλικής στήλης και της χειρουργικής επέμβασης της ουροδόχου κύστης, του προστάτη ή της ουρήθρας.
    • Ορισμένα φάρμακα μπορεί επίσης να οδηγήσουν σε προβλήματα εκσπερμάτωσης, όπως φάρμακα για την αρτηριακή πίεση γνωστά ως άλφα αποκλειστές. Ορισμένα προβλήματα εκσπερμάτωσης μπορούν να αντιστραφούν, ενώ άλλα είναι μόνιμα. Στις περισσότερες περιπτώσεις μόνιμων προβλημάτων εκσπερμάτισης, το σπέρμα μπορεί ακόμα να ανακτηθεί απευθείας από τους όρχεις.
    • Αντισώματα που επιτίθενται στο σπέρμα. Τα αντισώματα κατά του σπέρματος είναι κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που λανθασμένα αναγνωρίζουν το σπέρμα ως επιβλαβείς εισβολείς και προσπαθούν να τα καταστρέψουν.
    • Όγκοι. Οι καρκίνοι και οι μη κακοήθεις όγκοι μπορούν να επηρεάσουν τα ανδρικά αναπαραγωγικά όργανα άμεσα, μέσω των αδένων που απελευθερώνουν ορμόνες που σχετίζονται με την αναπαραγωγή, όπως η υπόφυση, ή μέσω άγνωστων αιτιών. Η χειρουργική επέμβαση, η ακτινοβολία ή η χημειοθεραπεία για τη θεραπεία όγκων μπορούν επίσης να επηρεάσουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Μη κατεβασμένοι όρχεις ή κρυψορχία. Κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ανάπτυξης, ο ένας ή και οι δύο όρχεις μερικές φορές αποτυγχάνουν να κατέβουν από την κοιλιά στον σάκο που συνήθως περιέχει τους όρχεις (όσχεο). Η μειωμένη γονιμότητα είναι πιο πιθανή στους άνδρες με αυτή την πάθηση.
    • Ορμονικές ανισορροπίες. Ο υποθάλαμος, η υπόφυση και οι όρχεις παράγουν ορμόνες που είναι απαραίτητες για τη δημιουργία του σπέρματος. Αλλαγές σε αυτές τις ορμόνες, καθώς και από άλλα συστήματα, όπως ο θυρεοειδής και τα επινεφρίδια, μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος.
    • Ελαττώματα των σωληναρίων που μεταφέρουν το σπέρμα. Πολλοί διαφορετικοί σωλήνες μεταφέρουν σπέρμα. Μπορούν να αποκλειστούν λόγω διαφόρων αιτιών, συμπεριλαμβανομένου ακούσιου τραυματισμού από χειρουργική επέμβαση, προηγούμενων λοιμώξεων, τραύματος ή ανώμαλης ανάπτυξης, όπως με κυστική ίνωση ή παρόμοιες κληρονομικές καταστάσεις. Η απόφραξη μπορεί να συμβεί σε οποιοδήποτε επίπεδο, συμπεριλαμβανομένου του όρχεως, στους σωλήνες που παροχετεύουν τον όρχι, στην επιδιδυμίδα, στους εκσπερματικούς πόρους ή στην ουρήθρα.
    • Χρωμοσωμικά ελαττώματα. Κληρονομικές διαταραχές όπως το σύνδρομο Klinefelter - στο οποίο ένας άνδρας γεννιέται με δύο χρωμοσώματα Χ και ένα χρωμόσωμα Υ αντί για ένα Χ και ένα Υ - προκαλούν ανώμαλη ανάπτυξη των ανδρικών αναπαραγωγικών οργάνων. Άλλα γενετικά σύνδρομα που σχετίζονται με τη στειρότητα περιλαμβάνουν την κυστική ίνωση, το σύνδρομο Kallmann και το σύνδρομο Kartagener.
    • Κοιλιοκάκη. Μια πεπτική διαταραχή που προκαλείται από την ευαισθησία στη γλουτένη, η κοιλιοκάκη μπορεί να προκαλέσει ανδρική υπογονιμότητα. Η γονιμότητα μπορεί να βελτιωθεί μετά την υιοθέτηση μιας δίαιτας χωρίς γλουτένη.
    • Ορισμένα φάρμακα. Η θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης, η μακροχρόνια χρήση αναβολικών στεροειδών, τα αντικαρκινικά φάρμακα (χημειοθεραπεία), ορισμένα αντιμυκητιασικά και αντιβιοτικά φάρμακα, ορισμένα φάρμακα για το έλκος και άλλα φάρμακα μπορούν να βλάψουν την παραγωγή σπέρματος και να μειώσουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις. Ορισμένες χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να σας εμποδίσουν να έχετε σπέρμα στην εκσπερμάτισή σας, συμπεριλαμβανομένης της βαζεκτομής, της αποκατάστασης βουβωνοκήλης, των χειρουργικών επεμβάσεων οσχέου ή όρχεων, επεμβάσεις προστάτη και εγχειρήσεις  κοιλίας για καρκίνους όρχεων και ορθού, μεταξύ άλλων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε για την αναστροφή αυτών των αποφράξεων είτε για την ανάκτηση του σπέρματος απευθείας από την επιδιδυμίδα και τους όρχεις.

    Η παραγωγή ή η λειτουργία του σπέρματος μπορεί να επηρεαστεί από την υπερβολική έκθεση σε ορισμένα περιβαλλοντικά στοιχεία, όπως:

    • Βιομηχανικά χημικά. Η παρατεταμένη έκθεση σε βενζόλια, τολουόλιο, ξυλόλιο, ζιζανιοκτόνα, φυτοφάρμακα, οργανικούς διαλύτες, υλικά βαφής και μόλυβδο μπορεί να συμβάλει σε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων.
    • Έκθεση σε βαρέα μέταλλα. Η έκθεση σε μόλυβδο ή άλλα βαρέα μέταλλα μπορεί επίσης να προκαλέσει στειρότητα.
    • Ακτινοβολία ή ακτίνες Χ. Η έκθεση στην ακτινοβολία μπορεί να μειώσει την παραγωγή σπέρματος. Μπορεί να χρειαστούν αρκετά χρόνια για να επανέλθει η παραγωγή σπέρματος στο φυσιολογικό. Με υψηλές δόσεις ακτινοβολίας, η παραγωγή σπέρματος μπορεί να μειωθεί μόνιμα.
    • Υπερθέρμανση των όρχεων. Οι αυξημένες θερμοκρασίες βλάπτουν την παραγωγή και τη λειτουργία του σπέρματος. Αν και οι μελέτες είναι περιορισμένες και αδιευκρίνιστες, η συχνή χρήση σάουνας ή τζακούζι μπορεί να επηρεάσει προσωρινά τον αριθμό των σπερματοζωαρίων.

    Το να κάθεστε για μεγάλες περιόδους, να φοράτε στενά ρούχα ή να εργάζεστε σε φορητό υπολογιστή για μεγάλα χρονικά διαστήματα μπορεί επίσης να αυξήσει τη θερμοκρασία στο όσχεό σας και να μειώσει ελαφρώς την παραγωγή σπέρματος.

    Άλλες αιτίες χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων περιλαμβάνουν:

    • Χρήση ναρκωτικών. Τα αναβολικά στεροειδή που λαμβάνονται για την τόνωση της μυϊκής δύναμης και ανάπτυξης μπορεί να προκαλέσουν συρρίκνωση των όρχεων και μείωση της παραγωγής σπέρματος. Η χρήση κοκαΐνης μπορεί επίσης να μειώσει τον αριθμό και την ποιότητα του σπέρματός σας.
    • Χρήση αλκοόλ. Η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να μειώσει τα επίπεδα τεστοστερόνης και να προκαλέσει μειωμένη παραγωγή σπέρματος.
    • Επάγγελμα. Ορισμένα επαγγέλματα μπορεί να συνδέονται με κίνδυνο υπογονιμότητας, συμπεριλαμβανομένης της συγκόλλησης ή εκείνων που σχετίζονται με παρατεταμένο κάθισμα, όπως η οδήγηση φορτηγού. 
    • Κάπνισμα καπνού. Οι άνδρες που καπνίζουν μπορεί να έχουν χαμηλότερο αριθμό σπερματοζωαρίων από εκείνους που δεν καπνίζουν.
    • Συναισθηματικό στρες. Το σοβαρό ή παρατεταμένο συναισθηματικό στρες, συμπεριλαμβανομένου του στρες για τη γονιμότητα, μπορεί να επηρεάσει τις ορμόνες που απαιτούνται για την παραγωγή σπέρματος.
    • Κατάθλιψη. Η κατάθλιψη μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη συγκέντρωση του σπέρματος.
    • Βάρος. Η παχυσαρκία μπορεί να βλάψει τη γονιμότητα με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένου του άμεσου αντίκτυπου στο σπέρμα και της πρόκλησης ορμονικών αλλαγών που μειώνουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Θέματα εξέτασης σπέρματος. Χαμηλότερος από τον κανονικό αριθμό σπερματοζωαρίων μπορεί να προκύψει από τη δοκιμή ενός δείγματος σπέρματος που λήφθηκε πολύ σύντομα μετά την τελευταία σας εκσπερμάτιση. Λήφθηκε πολύ σύντομα μετά από ασθένεια ή αγχωτικό συμβάν ή δεν περιείχε όλο το σπέρμα επειδή χύθηκε λίγο κατά τη συλλογή. Για το λόγο αυτό, τα αποτελέσματα βασίζονται γενικά σε πολλά δείγματα που λαμβάνονται σε μια χρονική περίοδο.

    screen 3

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Διάφοροι παράγοντες κινδύνου συνδέονται με χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων και άλλα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσουν χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων.

    Περιλαμβάνουν:

    • Κάπνισμα καπνού
    • Κατανάλωση αλκοολ
    • Χρήση ορισμένων παράνομων ναρκωτικών
    • Να είναι κάποιος υπέρβαρος
    • Έντονη κατάθλιψη ή άγχος
    • Έχοντας ορισμένες προηγούμενες ή παρούσες λοιμώξεις
    • Η έκθεση σε τοξίνες
    • Υπερθέρμανση των όρχεων
    • Έχοντας βιώσει τραύμα στους όρχεις
    • Να έχετε γεννηθεί με διαταραχή γονιμότητας ή να έχετε συγγενή εξ αίματος, όπως ο αδερφός ή ο πατέρας σας, με διαταραχή γονιμότητας
    • Έχετε ορισμένες ιατρικές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένων όγκων και χρόνιων ασθενειών
    • Υποβολή θεραπειών για τον καρκίνο, όπως η ακτινοβολία
    • Λήψη ορισμένων φαρμάκων
    • Κάνοντας προηγούμενη βαζεκτομή ή μείζονα κοιλιακή ή πυελική χειρουργική επέμβαση
    • Ιστορικό κρυψορχίας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Η υπογονιμότητα που προκαλείται από χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων μπορεί να είναι αγχωτική τόσο για εσάς όσο και για τον σύντροφό σας.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Χειρουργική επέμβαση ή άλλες θεραπείες για μια υποκείμενη αιτία χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων
    • Ακριβές και εμπλεκόμενες τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, όπως η εξωσωματική γονιμοποίηση 
    • Το άγχος σχετίζεται με την αδυναμία απόκτησης παιδιού

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Για να προστατεύσετε τη γονιμότητά σας, αποφύγετε τους γνωστούς παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τον αριθμό και την ποιότητα του σπέρματος.

    Για παράδειγμα:

    • Μην καπνίζετε.
    • Περιορίστε ή απέχετε από το αλκοόλ.
    • Αποφύγετε τα παράνομα ναρκωτικά.
    • Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με φάρμακα που μπορούν να επηρεάσουν τον αριθμό των σπερματοζωαρίων.
    • Διατηρήστε ένα υγιές βάρος.
    • Αποφύγετε τη ζέστη.
    • Διαχειριστείτε το άγχος.
    • Αποφύγετε την έκθεση σε φυτοφάρμακα, βαρέα μέταλλα και άλλες τοξίνες.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Όταν επισκέπτεστε έναν γιατρό επειδή δυσκολεύεστε να αφήσετε τη σύντροφό σας έγκυο, αυτός ή αυτή θα προσπαθήσει να προσδιορίσει την υποκείμενη αιτία. Ακόμα κι αν ο γιατρός σας πιστεύει ότι το πρόβλημα είναι ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων, συνιστάται να αξιολογηθεί ο σύντροφός σας για να αποκλειστούν πιθανοί παράγοντες που συμβάλλουν και να καθοριστεί εάν μπορεί να απαιτούνται τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

    • Γενική φυσική εξέταση και ιατρικό ιστορικό. Αυτό περιλαμβάνει εξέταση των γεννητικών σας οργάνων και ερωτήσεις σχετικά με τυχόν κληρονομικές παθήσεις, χρόνια προβλήματα υγείας, ασθένειες, τραυματισμούς ή χειρουργικές επεμβάσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη γονιμότητα. Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να ρωτήσει για τις σεξουαλικές σας συνήθειες και τη σεξουαλική σας ανάπτυξη.
    • Ανάλυση σπέρματος. Ένας χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων διαγιγνώσκεται ως μέρος μιας εξέτασης ανάλυσης σπέρματος. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων προσδιορίζεται γενικά με την εξέταση του σπέρματος κάτω από ένα μικροσκόπιο για να δούμε πόσα σπερματοζωάρια εμφανίζονται μέσα σε ένα συγκεκριμένο οπτικό πεδίο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένας υπολογιστής μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση του αριθμού των σπερματοζωαρίων. Τα δείγματα σπέρματος μπορούν να ληφθούν με δύο διαφορετικούς τρόπους. Μπορείτε να δώσετε ένα δείγμα με αυνανισμό και εκσπερμάτιση σε ειδικό δοχείο στο ιατρείο. Λόγω θρησκευτικών ή πολιτιστικών πεποιθήσεων, ορισμένοι άνδρες προτιμούν μια εναλλακτική μέθοδο συλλογής σπέρματος. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το σπέρμα μπορεί να συλλεχθεί με τη χρήση ειδικού προφυλακτικού κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Νέα σπερματοζωάρια παράγονται συνεχώς στους όρχεις και χρειάζονται περίπου 42 έως 76 ημέρες για να ωριμάσουν. Έτσι, μια τρέχουσα ανάλυση σπέρματος αντικατοπτρίζει το περιβάλλον σας τους τελευταίους τρεις μήνες. Τυχόν θετικές αλλαγές που έχετε κάνει δε θα εμφανιστούν για αρκετούς μήνες. Μία από τις πιο συχνές αιτίες χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων είναι η ατελής ή ακατάλληλη συλλογή δείγματος σπέρματος. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων επίσης συχνά ποικίλλει. Εξαιτίας αυτών των παραγόντων, οι περισσότεροι γιατροί θα ελέγχουν δύο ή περισσότερα δείγματα σπέρματος με την πάροδο του χρόνου για να διασφαλίσουν τη συνέπεια μεταξύ των δειγμάτων. Για να διασφαλιστεί η ακρίβεια σε μια συλλογή, ο γιατρός σας θα σας ζητήσει να βεβαιωθείτε ότι όλο το σπέρμα σας μπαίνει στο κύπελλο συλλογής ή στο προφυλακτικό συλλογής όταν εκσπερματώνετε. Θα πρέπει να απέχετε από την εκσπερμάτιση για δύο έως επτά ημέρες πριν συλλέξετε δείγμα. Θα συλλέξετε ένα δεύτερο δείγμα τουλάχιστον δύο εβδομάδες μετά το πρώτο. Θα αποφύγετε τη χρήση λιπαντικών γιατί αυτά τα προϊόντα μπορούν να επηρεάσουν την κινητικότητα του σπέρματος.

    Αποτελέσματα ανάλυσης σπέρματος

    Οι φυσιολογικές πυκνότητες σπέρματος κυμαίνονται από 15 εκατομμύρια έως πάνω από 200 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο σπέρματος. Θεωρείται ότι έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων εάν έχετε λιγότερα από 15 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο ή λιγότερο από 39 εκατομμύρια συνολικά σπερματοζωάρια ανά εκσπερμάτιση. Η πιθανότητα να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας μειώνεται με τη μείωση του αριθμού των σπερματοζωαρίων. Μερικοί άνδρες δεν έχουν καθόλου σπερματοζωάρια στο σπέρμα τους. Αυτό είναι γνωστό ως αζωοσπερμία. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που εμπλέκονται στην αναπαραγωγή και ο αριθμός των σπερματοζωαρίων στο σπέρμα σας είναι καθορισμένοςς. Μερικοί άνδρες με χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων κάνουν παιδιά με επιτυχία. Ομοίως, ορισμένοι άνδρες με φυσιολογικό αριθμό σπερματοζωαρίων δε μπορούν να κάνουν παιδιά. Ακόμα κι αν έχετε αρκετό σπέρμα, άλλοι παράγοντες είναι σημαντικοί για την επίτευξη εγκυμοσύνης, συμπεριλαμβανομένης της φυσιολογικής κίνησης του σπέρματος (κινητικότητα).

    Όταν η θεραπεία δεν αποδίδει

    Σε σπάνιες περιπτώσεις, τα προβλήματα ανδρικής γονιμότητας δε μπορούν να αντιμετωπιστούν και είναι αδύνατο για έναν άνδρα να αποκτήσει παιδί. Εάν συμβαίνει αυτό, εσείς και ο σύντροφός σας μπορείτε να σκεφτείτε είτε να χρησιμοποιήσετε σπέρμα από δότη είτε να υιοθετήσετε ένα παιδί.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Υπάρχουν βήματα που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι για να αυξήσετε τις πιθανότητές σας να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας, όπως:

    • Αύξηση της συχνότητας του σεξ. Η σεξουαλική επαφή κάθε μέρα ή κάθε δεύτερη μέρα ξεκινώντας τουλάχιστον τέσσερις ημέρες πριν την ωορρηξία αυξάνει τις πιθανότητες να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας.
    • Σεξ όταν είναι δυνατή η γονιμοποίηση. Μια γυναίκα είναι πιθανό να μείνει έγκυος κατά τη διάρκεια της ωορρηξίας — η οποία συμβαίνει στη μέση του εμμηνορροϊκού κύκλου, μεταξύ των περιόδων. Αυτό θα εξασφαλίσει ότι το σπέρμα, το οποίο μπορεί να ζήσει αρκετές ημέρες, είναι παρόν όταν είναι δυνατή η σύλληψη.
    • Αποφυγή λιπαντικών. Ορισμένα προϊόντα ενδέχεται να επηρεάσουν την κίνηση και τη λειτουργία του σπέρματος. 

    Τα συμπληρώματα με μελέτες που δείχνουν πιθανά οφέλη για τη βελτίωση του αριθμού ή της ποιότητας του σπέρματος περιλαμβάνουν:

    • Μαύρο κύμινο (nigella sativa)
    • Συνένζυμο Q10
    • Φυλλικό οξύ
    • Ιπποκάστανο (aescin)
    • L-καρνιτίνη
    • Panax ginseng
    • Ψευδάργυρος

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ανδρική υπογονιμότητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ανδρική υπογονιμότητα

    1111111111111

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη συστροφή όρχεως

    Τεχνητή γονιμοποίηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την προστατίτιδα

    Προβλήματα γονιμότητας

    Επιδιδυμίτιδα

    Συνταγή για την ορχίτιδα

    Τα εσώρουχα μπορεί να επηρεάσουν την ανδρική γονιμότητα

    Τα παχύσαρκα ζευγάρια δε μπορούν να τεκνοποιήσουν εύκολα

    Σύγχρονη εξωσωματική γονιμοποίηση

    Έχει κινδύνους η πατρότητα σε μεγάλη ηλικία;

    Οι καλύτερες βιταμίνες για την αύξηση της γονιμότητας

    Εργαστηριακό σπέρμα

    Η δίαιτα που είναι πλούσια σε πρωτεΐνες αυξάνει την γονιμότητα

    Μήπως έχετε αδύναμο σπέρμα;

    Τεχνητός όρχις για την ανδρική υπογονιμότητα

    Η στείρωση στους άντρες

    Πότε τα σπερματοζωάρια κολυμπούν γρηγορότερα

    Για πoιούς λόγους δε μπορείτε να κάνετε παιδί

    Κόλπα για καλύτερο σπέρμα

    Πώς η τηλεόραση επηρεάζει την γονιμότητα στους άντρες

    Σύνδρομο Klinefelter

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Πόσο σημαντικός είναι ο προστάτης

    Μήπως έχετε πόνο στην εκσπερμάτιση;

    Ορχίτιδα

    Απόγονοι χωρίς σπερματοζωάρια και ωάρια

    Πώς οι άντρες μπορούν να βελτιώσουν το σπέρμα τους

    Το κινητό μειώνει την παραγωγή σπερματοζωαρίων

    Αιτίες ανδρικής υπογονιμότητας

    Γονίδιο ένοχο για την ανδρική υπογονιμότητα

    Έλεγχος γονιμότητας ανδρών

    Εξωσωματική Γονιμοποίηση

    Ανδρική υπογονιμότητα

    www.emedi.gr

     

     

  • Μεταχρωματική λευκοδυστροφία Μεταχρωματική λευκοδυστροφία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μεταχρωματική λευκοδυστροφία

    Η μεταχρωματική λευκοδυστροφία είναι μια σπάνια κληρονομική (γενετική) διαταραχή που προκαλεί τη συσσώρευση λιπαρών ουσιών (λιπίδια) στα κύτταρα, ιδιαίτερα στον εγκέφαλο, το νωτιαίο μυελό και τα περιφερικά νεύρα. Αυτή η συσσώρευση προκαλείται από ανεπάρκεια ενός ενζύμου που βοηθά στη διάσπαση των λιπιδίων που ονομάζονται σουλφατίδια. Ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα σταδιακά χάνουν τη λειτουργία τους επειδή η ουσία που καλύπτει και προστατεύει τα νευρικά κύτταρα (μυελίνη) είναι κατεστραμμένη.

    Υπάρχουν τρεις μορφές μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας, οι οποίες περιλαμβάνουν διαφορετικές ηλικιακές κατηγορίες: όψιμη βρεφική μορφή, νεανική και ενήλικη μορφή.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να ποικίλλουν. Η βρεφική μορφή είναι η πιο κοινή και εξελίσσεται πιο γρήγορα από τις άλλες μορφές.

    Δεν υπάρχει ακόμη θεραπεία για τη μεταχρωματική λευκοδυστροφία. Ανάλογα με τη μορφή και την ηλικία έναρξης, η έγκαιρη αναγνώριση και θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση ορισμένων σημείων και συμπτωμάτων και να καθυστερήσει την εξέλιξη της διαταραχής.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕΤΑΧΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ΛΕΥΚΟΔΥΣΤΡΟΦΙΑΣ

    Η βλάβη στην προστατευτική μυελίνη που καλύπτει τα νεύρα οδηγεί σε προοδευτική επιδείνωση των λειτουργιών του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων:

    • Απώλεια της ικανότητας ανίχνευσης αισθήσεων, όπως η αφή, ο πόνος, η θερμότητα και ο ήχος
    • Απώλεια πνευματικών, σκεπτόμενων και μνημονικών δεξιοτήτων
    • Απώλεια κινητικών δεξιοτήτων, όπως το περπάτημα, η κίνηση, η ομιλία και η κατάποση
    • Σκληροί, άκαμπτοι μύες, κακή μυϊκή λειτουργία και παράλυση
    • Απώλεια της λειτουργίας της ουροδόχου κύστης και του εντέρου
    • Προβλήματα χοληδόχου κύστης
    • Τύφλωση
    • Απώλεια ακοής
    • Επιληπτικές κρίσεις
    • Συναισθηματικά προβλήματα και προβλήματα συμπεριφοράς, συμπεριλαμβανομένων ασταθών συναισθημάτων και κατάχρησης ουσιών

    Κάθε μορφή μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας εμφανίζεται σε διαφορετική ηλικία και μπορεί να έχει διαφορετικά αρχικά σημεία και συμπτώματα και ρυθμούς εξέλιξης:

    • Ύστερη βρεφική μορφή. Αυτή είναι η πιο κοινή μορφή μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας, που ξεκινά περίπου από την ηλικία των 2 ετών ή μικρότερη. Η προοδευτική απώλεια της ομιλίας και της μυϊκής λειτουργίας εμφανίζεται γρήγορα. Τα παιδιά με αυτή τη μορφή συχνά δεν επιβιώνουν πέρα ​​από την παιδική ηλικία.
    • Νεανική μορφή. Αυτή είναι η δεύτερη πιο συχνή μορφή και ξεκινά σε παιδιά μεταξύ 3 και 16 ετών. Τα πρώιμα σημάδια είναι προβλήματα συμπεριφοράς και γνωστικής λειτουργίας και αυξανόμενη δυσκολία στο σχολείο. Μπορεί να προκληθεί απώλεια της ικανότητας βάδισης. Αν και η νεανική μορφή δεν εξελίσσεται τόσο γρήγορα όσο η όψιμη βρεφική μορφή, η επιβίωση είναι γενικά λιγότερο από 20 χρόνια μετά την έναρξη των συμπτωμάτων.
    • Μορφή για ενήλικες. Αυτή η μορφή είναι λιγότερο συχνή και συνήθως ξεκινά μετά την ηλικία των 16 ετών. Τα σημάδια εξελίσσονται αργά και μπορεί να ξεκινήσουν με προβλήματα συμπεριφοράς και ψυχιατρικά, κατάχρηση ναρκωτικών και αλκοόλ και προβλήματα με το σχολείο και την εργασία. Μπορεί να εμφανιστούν ψυχωτικά συμπτώματα όπως αυταπάτες και παραισθήσεις. Η πορεία αυτής της μορφής ποικίλλει, με περιόδους σταθερών συμπτωμάτων και περιόδους ταχείας μείωσης της λειτουργικότητας. Οι ενήλικες μπορεί να επιβιώσουν για αρκετές δεκαετίες μετά τα αρχικά συμπτώματα.

    ΑΙΤΙΑ ΜΕΤΑΧΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ΛΕΥΚΟΔΥΣΤΡΟΦΙΑΣ

    Η μεταχρωματική λευκοδυστροφία είναι μια κληρονομική διαταραχή που προκαλείται από ένα μη φυσιολογικό (μεταλλαγμένο) γονίδιο. Η πάθηση κληρονομείται με αυτοσωμικό υπολειπόμενο πρότυπο. Το ανώμαλο υπολειπόμενο γονίδιο βρίσκεται σε ένα από τα μη φυλετικά χρωμοσώματα (αυτοσώματα). Για να κληρονομηθεί μια αυτοσωμική υπολειπόμενη διαταραχή, και οι δύο γονείς πρέπει να είναι φορείς, αλλά συνήθως δεν παρουσιάζουν σημεία της πάθησης. Το προσβεβλημένο παιδί κληρονομεί δύο αντίγραφα του ανώμαλου γονιδίου, ένα από κάθε γονέα. Η πιο κοινή αιτία μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας είναι μια μετάλλαξη στο γονίδιο ARSA. Αυτή η μετάλλαξη έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη του ενζύμου που διασπά τα λιπίδια που ονομάζονται σουλφατίδια που συσσωρεύονται στη μυελίνη. Σπάνια, η μεταχρωματική λευκοδυστροφία προκαλείται από ανεπάρκεια σε άλλο είδος πρωτεΐνης (πρωτεΐνη ενεργοποιητή) που διασπά τα σουλφατίδια. Αυτό προκαλείται από μια μετάλλαξη στο γονίδιο PSAP. Η συσσώρευση σουλφατιδίων είναι τοξική, καταστρέφοντας τα κύτταρα που παράγουν μυελίνη - που ονομάζονται επίσης λευκή ουσία - που προστατεύουν τα νεύρα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα βλάβη στη λειτουργία των νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο, στο νωτιαίο μυελό και στα περιφερικά νεύρα.

     42

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΕΤΑΧΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ΛΕΥΚΟΔΥΣΤΡΟΦΙΑΣ

    Ο γιατρός σας θα πραγματοποιήσει μια φυσική εξέταση - συμπεριλαμβανομένης μιας νευρολογικής εξέτασης και θα εξετάσει τα συμπτώματα και το ιατρικό ιστορικό για να ελέγξει για σημεία μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας. Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει εξετάσεις για τη διάγνωση της διαταραχής. Αυτές οι εξετάσεις βοηθούν επίσης στον προσδιορισμό του πόσο σοβαρή είναι η διαταραχή.

    • Εργαστηριακές εξετάσεις. Οι εξετάσεις αίματος αναζητούν ανεπάρκεια ενζύμου που προκαλεί μεταχρωματική λευκοδυστροφία. Μπορούν να γίνουν εξετάσεις ούρων για τον έλεγχο των επιπέδων σουλφατιδίων.
    • Γενετικές εξετάσεις. Ο γιατρός σας μπορεί να πραγματοποιήσει γενετικές εξετάσεις για μεταλλάξεις στο γονίδιο που σχετίζεται με τη μεταχρωματική λευκοδυστροφία. Μπορεί επίσης να συστήσει έλεγχο σε μέλη της οικογένειας, ιδιαίτερα σε γυναίκες που είναι έγκυες (προγεννητικός έλεγχος), για μεταλλάξεις στο γονίδιο.
    • Μελέτη αγωγιμότητας νεύρων. Αυτό το τεστ μετρά τα ηλεκτρικά νευρικά ερεθίσματα και τη λειτουργία σε μύες και νεύρα περνώντας ένα μικρό ρεύμα μέσω ηλεκτροδίων στο δέρμα. Ο γιατρός σας μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτό το τεστ για να αναζητήσει νευρική βλάβη (περιφερική νευροπάθεια), η οποία είναι κοινή σε άτομα με μεταχρωματική λευκοδυστροφία.
    • Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI). Αυτό το τεστ χρησιμοποιεί ισχυρούς μαγνήτες και ραδιοκύματα για να παράγει λεπτομερείς εικόνες του εγκεφάλου. Αυτά μπορούν να αναγνωρίσουν ένα χαρακτηριστικό ριγέ μοτίβο (τιγροειδές) μη φυσιολογικής λευκής ουσίας (λευκοδυστροφία) στον εγκέφαλο.
    • Ψυχολογικά και γνωστικά τεστ. Ο γιατρός σας μπορεί να αξιολογήσει τις ψυχολογικές και νοητικές (γνωστικές) ικανότητες και να αξιολογήσει τη συμπεριφορά. Αυτές οι εξετάσεις μπορεί να βοηθήσουν στον προσδιορισμό του τρόπου με τον οποίο η πάθηση επηρεάζει τη λειτουργία του εγκεφάλου. Τα ψυχιατρικά προβλήματα και τα προβλήματα συμπεριφοράς μπορεί να είναι τα πρώτα σημάδια στις νεανικές και ενήλικες μορφές μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕΤΑΧΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ΛΕΥΚΟΔΥΣΤΡΟΦΙΑΣ

    Η μεταχρωματική λευκοδυστροφία δε μπορεί να θεραπευτεί ακόμη, αλλά οι κλινικές δοκιμές υπόσχονται κάποια μελλοντική θεραπεία. Η τρέχουσα θεραπεία στοχεύει στην πρόληψη της νευρικής βλάβης, στην επιβράδυνση της εξέλιξης της διαταραχής, στην πρόληψη των επιπλοκών και στην παροχή υποστηρικτικής φροντίδας. Η έγκαιρη αναγνώριση και παρέμβαση μπορεί να βελτιώσει τα αποτελέσματα για ορισμένα άτομα με τη διαταραχή. Καθώς η διαταραχή εξελίσσεται, το επίπεδο φροντίδας που απαιτείται για την κάλυψη των καθημερινών αναγκών αυξάνεται. Η ομάδα υγειονομικής περίθαλψης θα συνεργαστεί μαζί σας για να βοηθήσει στη διαχείριση των σημείων και των συμπτωμάτων και θα προσπαθήσει να βελτιώσει την ποιότητα ζωής. Μιλήστε με το γιατρό σας σχετικά με τη δυνατότητα συμμετοχής σε μια κλινική δοκιμή.

    Η μεταχρωματική λευκοδυστροφία μπορεί να αντιμετωπιστεί με διάφορες θεραπευτικές προσεγγίσεις:

    • Φάρμακα. Τα φάρμακα μπορεί να μειώσουν σημεία και συμπτώματα, όπως προβλήματα συμπεριφοράς, επιληπτικές κρίσεις, δυσκολία στον ύπνο, γαστρεντερικά προβλήματα, μόλυνση και πόνο.
    • Φυσικοθεραπεία, εργοθεραπεία και λογοθεραπεία. Η φυσικοθεραπεία για την προώθηση της ευλυγισίας των μυών και των αρθρώσεων και τη διατήρηση του εύρους κίνησης μπορεί να είναι χρήσιμη. Η εργοθεραπεία και η λογοθεραπεία μπορούν να βοηθήσουν στη διατήρηση της λειτουργικότητας.
    • Διατροφική βοήθεια. Η συνεργασία με έναν ειδικό διατροφολόγο (διαιτολόγο) μπορεί να βοηθήσει στην παροχή σωστής διατροφής. Τελικά, μπορεί να γίνει δύσκολη η κατάποση τροφής ή υγρού. Αυτό μπορεί να απαιτεί βοηθητικές συσκευές σίτισης καθώς η κατάσταση εξελίσσεται.
    • Άλλες θεραπείες. Μπορεί να χρειαστούν άλλες θεραπείες καθώς η κατάσταση εξελίσσεται. Παραδείγματα περιλαμβάνουν τα αναπηρικά καροτσάκια, περιπατητές ή άλλες βοηθητικές συσκευές. μηχανικός αερισμός για να βοηθήσει στην αναπνοή, θεραπείες για την πρόληψη ή την αντιμετώπιση επιπλοκών και μακροχρόνια περίθαλψη ή νοσηλεία. Η φροντίδα για τη μεταχρωματική λευκοδυστροφία μπορεί να είναι πολύπλοκη και να αλλάζει με την πάροδο του χρόνου. Τα τακτικά ραντεβού παρακολούθησης με μια ομάδα επαγγελματιών γιατρών με εμπειρία στη διαχείριση αυτής της διαταραχής μπορεί να βοηθήσουν στην πρόληψη ορισμένων επιπλοκών και να σας συνδέσουν με την κατάλληλη υποστήριξη στο σπίτι, στο σχολείο ή στην εργασία.

    Πιθανές μελλοντικές θεραπείες

    Οι πιθανές θεραπείες για τη μεταχρωματική λευκοδυστροφία που μελετώνται περιλαμβάνουν:

    • Γονιδιακή θεραπεία και άλλα είδη κυτταρικής θεραπείας που εισάγουν υγιή γονίδια για να αντικαταστήσουν τα άρρωστα
    • Θεραπεία αντικατάστασης ή ενίσχυσης ενζύμων για τη μείωση της συσσώρευσης λιπαρών ουσιών
    • Θεραπεία μείωσης υποστρώματος, η οποία μειώνει την παραγωγή λιπαρών ουσιών

    ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

    Η φροντίδα ενός παιδιού ή μέλους της οικογένειας με μια χρόνια και προοδευτικά επιδεινούμενη διαταραχή όπως η μεταχρωματική λευκοδυστροφία μπορεί να είναι αγχωτική και εξουθενωτική. Το επίπεδο της καθημερινής σωματικής φροντίδας αυξάνεται καθώς η νόσος εξελίσσεται. Μπορεί να μην ξέρετε τι να περιμένετε και μπορεί να ανησυχείτε για την ικανότητά σας να παρέχετε την απαραίτητη φροντίδα.

    Εξετάστε αυτά τα βήματα για να προετοιμαστείτε:

    • Μάθετε για τη διαταραχή. Μάθετε όσα περισσότερα μπορείτε για τη μεταχρωματική λευκοδυστροφία. Τότε μπορείτε να κάνετε τις καλύτερες επιλογές και να είστε συνήγορος του εαυτού σας ή του παιδιού σας.
    • Βρείτε μια ομάδα αξιόπιστων επαγγελματιών. Θα χρειαστεί να πάρετε σημαντικές αποφάσεις σχετικά με τη φροντίδα. Τα ιατρικά κέντρα με ομάδες ειδικότητας μπορούν να σας προσφέρουν πληροφορίες σχετικά με τη διαταραχή, να συντονίσουν τη φροντίδα σας μεταξύ ειδικών, να σας βοηθήσουν να αξιολογήσετε τις επιλογές και να παρέχετε θεραπεία.
    • Αναζητήστε άλλες οικογένειες. Η συζήτηση με άτομα που αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις μπορεί να σας προσφέρει πληροφορίες και συναισθηματική υποστήριξη. Ρωτήστε το γιατρό σας σχετικά με τις ομάδες υποστήριξης στην κοινότητά σας. Εάν μια ομάδα δεν είναι για εσάς, ίσως ο γιατρός σας μπορεί να σας φέρει σε επαφή με μια οικογένεια που έχει αντιμετωπίσει τη διαταραχή. Ή μπορείτε να βρείτε ομαδική ή ατομική υποστήριξη στο διαδίκτυο.
    • Εξετάστε την υποστήριξη των φροντιστών. Ζητήστε ή αποδεχτείτε βοήθεια για τη φροντίδα του αγαπημένου σας προσώπου όταν χρειάζεται. Οι επιλογές για πρόσθετη υποστήριξη μπορεί να περιλαμβάνουν το να ρωτάτε για πηγές φροντίδας ανάπαυλας, να ζητάτε υποστήριξη από την οικογένεια και τους φίλους σας και να αφιερώνετε χρόνο για τα δικά σας ενδιαφέροντα και δραστηριότητες. Η συμβουλευτική με έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας μπορεί να βοηθήσει στην προσαρμογή και την αντιμετώπιση.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    krabbe disease

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Guillain - Barre

    Νόσος του Addison

    Εγκεφαλική παράλυση

    Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Η νόσος Canavan

    Σύνδρομο Zellweger

    www.emedi.gr

     

  • Αμυγδαλίτιδα Αμυγδαλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμυγδαλίτιδα

     

    Αμυγδαλίτιδα είναι η φλεγμονή των υπερώων αμυγδαλών.

    Χαρακτηριστικά τα συμπτώματα ποικίλλουν ανάλογα με τη διαταραχή. Οι βακτηριακές λοιμώξεις προκαλούν πόνο στο λαιμό (που συχνά αντανακλάει στα ώτα), ρίγη, κεφαλαλγία, κακουχία, δυσφαγία, ναυτία, εμέτους και αρθραλγίες.

    Τα σημεία της βακτηριακής αμυγδαλίτιδας περιλαμβάνουν οξεία εισβολή με οίδημα και υπεραιμία των αμυγδαλών, οι οποίες καλύπτονται από πυώδες εξίδρωμα, οίδημα της σταφυλής και τραχηλική λεμφαδενοπάθεια. Η λοίμωξη από αδενοϊό είναι ηπιότερη και μπορεί να συνοδεύεται από επιπεφυκίτιδα.

    Οι επιπλοκές περιλαμβάνουν διάχυτη φαρυγγίτιδα, περιαμυγδαλικό απόστημα, παραρρινοκολπίτιδα, μέση ωτίτιδα, μαστοειδίτιδα. Η στρεπτοκοκκική αμυγδαλίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε ρευματικό πυρετό και σπεραματονεφρίτιδα αν δεν αντιμετωπισθεί επαρκώς. Ο λοιμώδη παράγοντας μπορεί να αποκαλυφθεί με καλλιέργειες.

    Η αμυγδαλίτιδα είναι φλεγμονή των αμυγδαλών, δύο ιστών σε σχήμα οβάλ στο πίσω μέρος του λαιμού, μία αμυγδαλή σε κάθε πλευρά.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της αμυγδαλίτιδας περιλαμβάνουν πρησμένες αμυγδαλές, πονόλαιμο, δυσκολία στην κατάποση και ευαίσθητους λεμφαδένες στα πλάγια του λαιμού.

    Οι περισσότερες περιπτώσεις αμυγδαλίτιδας προκαλούνται από μόλυνση με έναν κοινό ιό, αλλά και βακτηριακές λοιμώξεις μπορεί επίσης να προκαλέσουν αμυγδαλίτιδα. Επειδή η κατάλληλη θεραπεία για την αμυγδαλίτιδα εξαρτάται από την αιτία, είναι σημαντικό να γίνει έγκαιρη και ακριβής διάγνωση. Η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση αμυγδαλών που ήταν κάποτε μια κοινή διαδικασία για τη θεραπεία της αμυγδαλίτιδας, εκτελείται, συνήθως, μόνο όταν η αμυγδαλίτιδα εμφανίζεται συχνά, δεν ανταποκρίνεται σε άλλες θεραπείες ή προκαλεί σοβαρές επιπλοκές.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΜΥΓΔΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Η αμυγδαλίτιδα επηρεάζει συχνότερα τα παιδιά από την προσχολική ηλικία έως τη μέση εφηβική ηλικία.

    Τα κοινά σημεία και συμπτώματα της αμυγδαλίτιδας περιλαμβάνουν:

    • Κόκκινες, πρησμένες αμυγδαλές
    • Λευκή ή κίτρινη επίστρωση ή μπαλώματα στις αμυγδαλές
    • Πονόλαιμος
    • Δύσκολη ή επώδυνη κατάποση
    • Πυρετός
    • Διογκωμένοι, ευαίσθητοι αδένες (λεμφαδένες) στο λαιμό
    • Πνιχτή ή λαρυγγική φωνή
    • Κακή αναπνοή
    • Στομαχόπονος
    • Πόνος στον αυχένα ή δυσκαμψία του αυχένα
    • Πονοκέφαλος

    Σε μικρά παιδιά που δεν μπορούν να περιγράψουν πώς αισθάνονται, τα σημεία της αμυγδαλίτιδας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Σάλια λόγω δύσκολης ή επώδυνης κατάποσης
    • Άρνηση για φαγητό 

    Είναι σημαντικό να λάβετε μια ακριβή διάγνωση εάν το παιδί σας έχει συμπτώματα που μπορεί να υποδηλώνουν αμυγδαλίτιδα.

    Καλέστε το γιατρό σας εάν το παιδί σας αντιμετωπίζει:

    • Πονόλαιμο με πυρετό
    • Πονόλαιμο που δεν υποχωρεί μέσα σε 24 έως 48 ώρες
    • Επώδυνη ή δύσκολη κατάποση
    • Εξαιρετική αδυναμία ή κόπωση 

    Λάβετε άμεση φροντίδα εάν το παιδί σας έχει κάποιο από αυτά τα σημεία:

    • Δυσκολία αναπνοής
    • Εξαιρετική δυσκολία στην κατάποση
    • Υπερβολικό σάλιο

    ΑΙΤΙΑ ΑΜΥΓΔΑΛΙΤΙΔΑΣ

    • Λοίμωξη από αιμολυτικό στρεπτόκοκκο ή οποιοδήποτε αδενοϊό
    • Επίσης σχετίζεται με διφθερίτιδα, λοίμωξη από πνευμονιόκοκκο, λοιμώδη μονοπυρήνωση και κυνάγχη Vincent

    Η αμυγδαλίτιδα προκαλείται συχνότερα από κοινούς ιούς, αλλά η αιτία μπορεί να είναι και βακτηριακές λοιμώξεις. Το πιο συχνό βακτήριο που προκαλεί αμυγδαλίτιδα είναι ο Streptococcus pyogenes (στρεπτόκοκκος ομάδας Α), το βακτήριο που προκαλεί τον στρεπτόκοκκο. Άλλα στελέχη στρεπτόκοκκου και άλλα βακτήρια μπορεί επίσης να προκαλέσουν αμυγδαλίτιδα. Οι αμυγδαλές είναι η πρώτη γραμμή άμυνας του ανοσοποιητικού συστήματος ενάντια στα βακτήρια και τους ιούς που εισέρχονται στο στόμα σας. Αυτή η λειτουργία μπορεί να κάνει τις αμυγδαλές ιδιαίτερα ευάλωτες σε μολύνσεις και φλεγμονές. Ωστόσο, η λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος των αμυγδαλών μειώνεται μετά την εφηβεία - ένας παράγοντας που μπορεί να ευθύνεται για τις σπάνιες περιπτώσεις αμυγδαλίτιδας στους ενήλικες.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΜΥΓΔΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Οι παράγοντες κινδύνου για αμυγδαλίτιδα περιλαμβάνουν:

    • Νεαρή ηλικία. Η αμυγδαλίτιδα επηρεάζει συχνότερα τα παιδιά και η αμυγδαλίτιδα που προκαλείται από βακτήρια είναι πιο συχνή σε παιδιά ηλικίας 5 έως 15 ετών.
    • Συχνή έκθεση σε μικρόβια. Τα παιδιά σχολικής ηλικίας βρίσκονται σε στενή επαφή με τους συνομηλίκους τους και εκτίθενται συχνά σε ιούς ή βακτήρια που μπορούν να προκαλέσουν αμυγδαλίτιδα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΜΥΓΔΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Η φλεγμονή ή το πρήξιμο των αμυγδαλών από συχνή ή συνεχιζόμενη (χρόνια) αμυγδαλίτιδα μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές όπως:

    • Διαταραχή της αναπνοής κατά τη διάρκεια του ύπνου (αποφρακτική υπνική άπνοια)
    • Λοίμωξη που εξαπλώνεται βαθιά στον περιβάλλοντα ιστό (αμυγδαλική κυτταρίτιδα)
    • Λοίμωξη που οδηγεί σε συλλογή πύου πίσω από μια αμυγδαλή (περιαμυγδαλικό απόστημα)

    Στρεπτοκοκκική λοίμωξη αμυγδαλών

    Εάν η αμυγδαλίτιδα που προκαλείται από στρεπτόκοκκο της ομάδας Α ή άλλο στέλεχος στρεπτοκοκκικών βακτηρίων δεν αντιμετωπιστεί ή εάν η αντιβιοτική θεραπεία είναι ατελής, το παιδί σας έχει αυξημένο κίνδυνο για σπάνιες διαταραχές όπως:

    • Ρευματικός πυρετός, μια σοβαρή φλεγμονώδης κατάσταση που μπορεί να επηρεάσει την καρδιά, τις αρθρώσεις, το νευρικό σύστημα και το δέρμα
    • Επιπλοκές της οστρακιάς, μιας στρεπτοκοκκικής λοίμωξης που χαρακτηρίζεται από εμφανές εξάνθημα
    • Φλεγμονή των νεφρών (μεταστρεπτοκοκκική σπειραματονεφρίτιδα)
    • Μεταστρεπτοκοκκική αντιδραστική αρθρίτιδα, μια κατάσταση που προκαλεί φλεγμονή των αρθρώσεων

    maxresdefault 63

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΑΜΥΓΔΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Τα μικρόβια που προκαλούν ιογενή και βακτηριακή αμυγδαλίτιδα είναι μεταδοτικά. Ως εκ τούτου, η καλύτερη πρόληψη είναι η άσκηση καλής υγιεινής.

    Μάθετε στο παιδί σας να:

    • Πλένει τα χέρια του/της σχολαστικά και συχνά, ειδικά μετά τη χρήση της τουαλέτας και πριν από το φαγητό
    • Αποφύγετε να μοιράζεστε φαγητό, ποτήρια, μπουκάλια νερού ή σκεύη
    • Αντικαταστήστε την οδοντόβουρτσα του/της αφού διαγνωστεί με αμυγδαλίτιδα

    Για να βοηθήσετε το παιδί σας να αποτρέψει την εξάπλωση μιας βακτηριακής ή ιογενούς λοίμωξης σε άλλους:

    • Κρατήστε το παιδί σας στο σπίτι όταν είναι άρρωστο
    • Ρωτήστε το γιατρό σας πότε είναι εντάξει για το παιδί σας να επιστρέψει στο σχολείο
    • Διδάξτε στο παιδί σας να βήχει ή να φτερνίζεται σε ένα χαρτομάντηλο ή, όταν χρειάζεται, στον αγκώνα του
    • Μάθετε στο παιδί σας να πλένει τα χέρια του μετά το φτέρνισμα ή το βήχα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΜΥΓΔΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Ο γιατρός του παιδιού σας θα ξεκινήσει με μια φυσική εξέταση που θα περιλαμβάνει:

    • Θα χρησιμοποιήσει ένα όργανο με φως για να κοιτάξει τον λαιμό του παιδιού σας και πιθανώς τα αυτιά και τη μύτη του, τα οποία επίσης μπορεί να είναι σημεία μόλυνσης
    • Θα ελέγξει για ένα εξάνθημα γνωστό ως scarlatina (κόκκινα εξογκώματα), το οποίο σχετίζεται με ορισμένες περιπτώσεις στρεπτόκοκκου του λαιμού
    • Θα ψηλαφήσει το λαιμό του παιδιού σας για να ελέγξει για διογκωμένους αδένες (λεμφαδένες)
    • Θα ακούσει την αναπνοή του/της με ένα στηθοσκόπιο
    • Θα ελέγξει για μεγέθυνση της σπλήνας (για τυχόν συνύπαρξη μονοπυρήνωσης, η οποία επίσης ερεθίζει τις αμυγδαλές)

    Μάκτρο λαιμού για Strept Test

    Με αυτή την απλή εξέταση, ο γιατρός τρίβει ένα αποστειρωμένο μάκτρο στο πίσω μέρος του λαιμού του παιδιού σας για να πάρει ένα δείγμα εκκρίσεων. Το δείγμα θα ελεγχθεί στην κλινική ή σε εργαστήριο για στρεπτοκοκκικά βακτήρια. Πολλές κλινικές είναι εξοπλισμένες με ένα εργαστήριο που μπορεί να έχει ένα αποτέλεσμα δοκιμής μέσα σε λίγα λεπτά. Εάν η ταχεία ενδοκλινική εξέταση είναι θετική, τότε το παιδί σας είναι σχεδόν βέβαιο ότι έχει βακτηριακή λοίμωξη. Εάν το τεστ είναι αρνητικό, τότε το παιδί σας είναι πιθανό να έχει ιογενή λοίμωξη. Επίσης, απαιτούνται γενική αίματος, ΤΚΕ, CRP και ηπατικά ένζυμα.

    Φροντίδα στο σπίτι για την αμυγδαλίτιδα

    Είτε η αμυγδαλίτιδα προκαλείται από ιογενή ή βακτηριακή λοίμωξη, οι στρατηγικές φροντίδας στο σπίτι μπορούν να κάνουν το παιδί σας να αναρρώσει καλύτερα. Εάν ένας ιός είναι η αιτία της αμυγδαλίτιδας, αυτές οι στρατηγικές είναι η μόνη θεραπεία. Ο γιατρός σας δε θα συνταγογραφήσει αντιβιοτικά. Το παιδί σας πιθανότατα θα είναι καλύτερα μέσα σε επτά έως 10 ημέρες.

    Οι στρατηγικές κατ' οίκον φροντίδας που πρέπει να χρησιμοποιηθούν κατά τη διάρκεια του χρόνου αποκατάστασης περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

    • Ενθαρρύνετε την ξεκούραση.
    • Ενθαρρύνετε το παιδί σας να κοιμάται πολύ.
    • Παρέχετε επαρκή υγρά. Δώστε στο παιδί σας άφθονο νερό για να διατηρήσει το λαιμό του υγρό και να αποτραπεί η αφυδάτωση.
    • Παρέχετε ανακουφιστικά τρόφιμα και ποτά. Ζεστά υγρά - ζωμός, τσάι χωρίς καφεΐνη ή ζεστό νερό με μέλι - και κρύες λιχουδιές, όπως παγάκια, μπορούν να καταπραΰνουν τον πονόλαιμο.
    • Κάντε γαργάρες με αλατόνερο. Εάν το παιδί σας μπορεί να κάνει γαργάρες, οι γαργάρες με θαλασσινό νερό με 1/2 κουταλάκι του γλυκού ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι σε 225 ml ζεστό νερό μπορεί να βοηθήσει να καταπραΰνει τον πονόλαιμο. Βάλτε το παιδί σας να κάνει γαργάρες με το διάλυμα και μετά να το φτύσει.
    • Κάντε γαργάρες με σόδα και χαμομήλι. Μετά το αλατόνερο βάλτε 1 κουταλάκι βιολογική σόδα σε 1 φλιτζάνι αφέψημα χαμομηλιού και το παιδί κάνει γαργάρες και το καταπίνει.
    • Υγράνετε τον αέρα. Χρησιμοποιήστε έναν εφυγραντήρα για να εξαλείψετε τον ξηρό αέρα που μπορεί να ερεθίσει περαιτέρω τον πονόλαιμο ή καθίστε με το παιδί σας για αρκετά λεπτά σε ένα μπάνιο με ατμό.
    • Προσφέρετε παστίλιες. Τα παιδιά άνω των 4 ετών μπορούν να πιπιλίζουν παστίλιες για να ανακουφίσουν τον πονόλαιμο.
    • Αποφύγετε τα ερεθιστικά. Κρατήστε το σπίτι σας απαλλαγμένο από καπνό τσιγάρου και προϊόντα καθαρισμού που μπορεί να ερεθίσουν το λαιμό.
    • Αντιμετωπίστε τον πόνο και τον πυρετό. Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με τη χρήση ιβουπροφαίνης ή ακεταμινοφαίνης για να ελαχιστοποιήσετε τον πόνο στο λαιμό και να ελέγξετε τον πυρετό. Οι χαμηλοί πυρετοί χωρίς πόνο δεν απαιτούν θεραπεία.

    Εάν δεν συνταγογραφηθεί ασπιρίνη από γιατρό για τη θεραπεία μιας συγκεκριμένης ασθένειας, τα παιδιά και οι έφηβοι δεν πρέπει να λαμβάνουν ασπιρίνη. Η χρήση ασπιρίνης από παιδιά για τη θεραπεία συμπτωμάτων κρυολογήματος ή ασθενειών που μοιάζουν με γρίπη έχει συνδεθεί με το σύνδρομο Reye, μια σπάνια αλλά δυνητικά απειλητική για τη ζωή κατάσταση.

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΥΓΔΑΛΙΤΙΔΑ

    • Για λοίμωξη με αιμολυτικούς στρεπτοκόκκους - πενικιλλίνη VK 250 mg κάθε 6 ώρες για 10 μέρες
    • Εναλλακτικά αντιβιοτικά για ασθενείς αλλεργικούς στην πενικιλλίνη

    Εάν η αμυγδαλίτιδα προκαλείται από βακτηριακή λοίμωξη, ο γιατρός σας θα συνταγογραφήσει μια σειρά αντιβιοτικών. Η πενικιλίνη που λαμβάνεται από το στόμα για 10 ημέρες είναι η πιο συχνή αντιβιοτική θεραπεία που συνταγογραφείται για την αμυγδαλίτιδα που προκαλείται από στρεπτόκοκκο της ομάδας Α. Εάν το παιδί σας είναι αλλεργικό στην πενικιλίνη, ο γιατρός σας θα συνταγογραφήσει ένα εναλλακτικό αντιβιοτικό.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση αμυγδαλών (αμυγδαλεκτομή) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της συχνά υποτροπιάζουσας αμυγδαλίτιδας, της χρόνιας αμυγδαλίτιδας ή της βακτηριακής αμυγδαλίτιδας που δεν ανταποκρίνεται στη θεραπεία με αντιβιοτικά.

    Η συχνή αμυγδαλίτιδα ορίζεται γενικά ως:

    • Τουλάχιστον επτά επεισόδια τον προηγούμενο χρόνο
    • Τουλάχιστον πέντε επεισόδια το χρόνο τα τελευταία δύο χρόνια
    • Τουλάχιστον τρία επεισόδια το χρόνο τα τελευταία τρία χρόνια

    Μια αμυγδαλεκτομή μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί εάν η αμυγδαλίτιδα έχει ως αποτέλεσμα δύσκολες στη διαχείριση επιπλοκές, όπως:

    • Αποφρακτική άπνοια ύπνου
    • Δυσκολία στην αναπνοή
    • Δυσκολία στην κατάποση, ειδικά κρέατα και άλλα χοντρά τρόφιμα
    • Ένα απόστημα που δεν βελτιώνεται με τη θεραπεία με αντιβιοτικά

    Η αμυγδαλεκτομή γίνεται συνήθως ως διαδικασία εξωτερικών ασθενών, εκτός εάν το παιδί σας είναι πολύ μικρό, έχει μια περίπλοκη ιατρική κατάσταση ή εάν προκύψουν επιπλοκές κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Αυτό σημαίνει ότι το παιδί σας θα μπορεί να πάει σπίτι την ημέρα της επέμβασης. Η πλήρης ανάρρωση διαρκεί συνήθως επτά έως 14 ημέρες.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    re006 tonsillitis img1 au

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσοσμία του στόματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη λοιμώδη μονοπυρήνωση

    Νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας

    Πώς να χρησιμοποιείτε το μέλι σα φάρμακο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το μέλι

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φαρυγγίτιδα

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν δίκταμο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες

    Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr

    Τα οφέλη στην υγεία από το αρωματικό κερί χαμομηλιού

    Να τρώτε καυτερές πιπεριές κάνουν καλό

    Τα οφέλη για την υγεία από το πιπέρι καγιέν

    Φτιάξτε μόνοι σας θεραπευτικό αρωματικό μείγμα μελιού

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιείται η αρωματοθεραπεία

    Μήπως έχετε πονόλαιμο;

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Η πρόπολη έχει αντιβακτηριακές ιδιότητες

    Αμυγδαλεκτομή με σύγχρονες μεθόδους

    Μήπως έχετε πέτρες στις αμυγδαλές;

    Διογκωμένος κακοήθης λεμφαδένας τραχήλου

    Οι βασικές αρχές της θεραπείας του καρκίνου κεφαλής και τραχήλου

    Δυσγευσία

    Προστασία από λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα

    Καρκίνος παγκρέατος

    Κρεατάκια

    Η υπνική άπνοια είναι επικίνδυνη

    Οι ειδικές κάλτσες για τους κιρσούς κάνουν και για το ροχαλητό

    Αεροπορικά ταξίδια και υπνική άπνοια

    Συμβουλές για να παίρνετε τον καλύτερο ύπνο

    Τι να κάνετε για να μην νιώθετε υπνηλία

    Tι να κάνετε για το ροχαλητό

    Σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας στον ύπνο

    Σταματήστε να ροχαλίζετε με τη βοήθεια του κινητού

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Creutzfeldt-Jakob Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Creutzfeldt-Jakob

    Νόσος Creutzfeldt-Jakob

    Νόσος Creutzfeldt-Jakob είναι σπάνια, συνήθως, μοιραία, μεταδιδόμενη σπογγοειδής εγκεφαλοπάθεια, η οποία εμφανίζεται κατά το μέσον της ζωής, οπότε υπάρχει μερική εκφύλιση του πυραμιδικού και εξωπυραμιδικού συστήματος και συνοδεύεται από προϊούσα άνοια, τρόμο, μυϊκή ατροφία, αθέτωση και σπαστική δυσαρθρία.

    Συνήθης, πορεία - προϊούσα. Επώαση 15-20 μηνών. Μέση διάρκεια 6 περίπου μηνών.

    Η νόσος Creutzfeldt-Jakob (CJD) είναι μια εκφυλιστική διαταραχή του εγκεφάλου που οδηγεί σε άνοια και, τελικά, θάνατο.

    Τα συμπτώματα της νόσου Creutzfeldt-Jakob μπορεί να είναι παρόμοια με εκείνα άλλων εγκεφαλικών διαταραχών που μοιάζουν με άνοια, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ, αλλά η νόσος Creutzfeldt-Jakob συνήθως εξελίσσεται πολύ πιο γρήγορα. Η νόσος CJD τράβηξε την προσοχή του κοινού στη δεκαετία του 1990, όταν ορισμένοι άνθρωποι στο Ηνωμένο Βασίλειο ανέπτυξαν μια μορφή της νόσου - την παραλλαγή CJD (vCJD) - μετά την κατανάλωση κρέατος από άρρωστα βοοειδή.

    Ωστόσο, η «κλασική» νόσος Creutzfeldt-Jakob δε συνδέεται με μολυσμένο βόειο κρέας. Όλοι οι τύποι CJD είναι σοβαροί, αλλά πολύ σπάνιοι. Παγκοσμίως, περίπου μία έως δύο περιπτώσεις CJD διαγιγνώσκονται ανά εκατομμύριο άτομα κάθε χρόνο, πιο συχνά σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας. Η νόσος Creutzfeldt-Jakob χαρακτηρίζεται από ταχεία ψυχική επιδείνωση, συνήθως μέσα σε λίγους μήνες.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CREUTZFELDT JAKOB

    Τα πρώιμα σημεία και συμπτώματα συνήθως περιλαμβάνουν:

    • Αλλαγές προσωπικότητας
    • Απώλεια μνήμης
    • Εξασθενημένη σκέψη
    • Θολή όραση ή τύφλωση
    • Αϋπνία
    • Αποσυντονισμός
    • Δυσκολία στην ομιλία
    • Δυσκολία στην κατάποση
    • Ξαφνικές, σπασμωδικές κινήσεις

    Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, τα ψυχικά συμπτώματα επιδεινώνονται. Οι περισσότεροι άνθρωποι τελικά πέφτουν σε κώμα. Η καρδιακή ανεπάρκεια, η πνευμονική (αναπνευστική) ανεπάρκεια, η πνευμονία ή άλλες λοιμώξεις είναι γενικά η αιτία θανάτου, που συνήθως συμβαίνει μέσα σε ένα χρόνο. Σε άτομα με σπανιότερους τύπους vCJD, τα ψυχιατρικά συμπτώματα μπορεί να είναι πιο εμφανή στην αρχή. Σε πολλές περιπτώσεις, η άνοια - η απώλεια της ικανότητας σκέψης, λογικής και μνήμης - αναπτύσσεται αργότερα κατά τη διάρκεια της ασθένειας. Η νόσος vCJD επηρεάζει επίσης άτομα σε μικρότερη ηλικία και φαίνεται να διαρκεί 12 έως 14 μήνες.

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ CREUTZFELDT JAKOB

    • Παράγοντες κινδύνου: νευροχειρουργική επέμβαση
    • Εγχείρηση
    • Τραυματισμός
    • Παράγοντες κινδύνου: μέτρηση της ενδοφθάλμιας πίεσης
    • Παράγοντες κινδύνου: βρώση μυελών ζώων 

    Η νόσος Creutzfeldt-Jakob και οι παραλλαγές της ανήκουν σε μια ευρεία ομάδα ασθενειών του ανθρώπου και των ζώων γνωστές ως μεταδοτικές σπογγώδεις εγκεφαλοπάθειες (ΜΣΕ). Το όνομα προέρχεται από τις σπογγώδεις τρύπες, ορατές στο μικροσκόπιο, που αναπτύσσονται στον προσβεβλημένο εγκεφαλικό ιστό. Η αιτία της νόσου Creutzfeldt-Jakob και άλλων ΜΣΕ φαίνεται να είναι μη φυσιολογικές εκδοχές ενός είδους πρωτεΐνης που ονομάζεται πράιον. Φυσιολογικά αυτές οι πρωτεΐνες παράγονται στο σώμα μας και είναι αβλαβείς. Αλλά όταν παραμορφώνονται, γίνονται μολυσματικές και μπορούν να βλάψουν τις φυσιολογικές βιολογικές διεργασίες.

    Πώς μεταδίδεται η νόσος CJD

    Ο κίνδυνος για νόσο CJD είναι χαμηλός. Η ασθένεια δε μπορεί να μεταδοθεί μέσω του βήχα ή του φτερνίσματος, του αγγίγματος ή της σεξουαλικής επαφής. 

    Η νόσος CJD μπορεί να αναπτυχθεί με τρεις τρόπους:

    • Σποραδική. Τα περισσότερα άτομα με κλασική CJD αναπτύσσουν τη νόσο χωρίς προφανή λόγο. Αυτός ο τύπος, που ονομάζεται αυτόματη νόσος CJD ή σποραδική CJD κι ευθύνεται για τις περισσότερες περιπτώσεις.
    • Κληρονομική. Λιγότερο από το 15% των ατόμων με CJD έχουν οικογενειακό ιστορικό της νόσου ή είναι θετικοί για γενετική μετάλλαξη που σχετίζεται με CJD. Αυτός ο τύπος αναφέρεται ως οικογενειακό CJD.
    • Μολυσματική. Ένας μικρός αριθμός ατόμων αναπτύσσουν νόσο CJD μετά από έκθεση σε μολυσμένο ανθρώπινο ιστό κατά τη διάρκεια μιας ιατρικής διαδικασίας, όπως μια μεταμόσχευση κερατοειδούς ή δέρματος. Επίσης, επειδή οι τυπικές μέθοδοι καθαρισμού δεν καταστρέφουν τα μη φυσιολογικά πράιονς, μερικά άτομα αναπτύσσουν νόσο CJD μετά από χειρουργική επέμβαση στον εγκέφαλο με μολυσμένα εργαλεία. Ένας μικρός αριθμός ανθρώπων αναπτύσσουν την ασθένεια από την κατανάλωση μολυσμένου βοείου κρέατος.

    Οι περιπτώσεις CJD που σχετίζονται με ιατρικές διαδικασίες αναφέρονται ως ιατρογενής νόσος CJD. 

    Μια παραλλαγή νόσου CJD συνδέεται κυρίως με την κατανάλωση βοείου κρέατος μολυσμένου με τη νόσο των τρελών αγελάδων (σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών ή ΣΕΒ).

    jakob 1

     

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ CREUTZFELDT JAKOB

    Οι περισσότερες περιπτώσεις της νόσου Creutzfeldt-Jakob συμβαίνουν για άγνωστους λόγους και δεν μπορούν να εντοπιστούν παράγοντες κινδύνου.

    Ωστόσο, ορισμένοι παράγοντες φαίνεται να σχετίζονται με διαφορετικά είδη CJD:

    • Ηλικία. Η σποραδική CJD τείνει να αναπτύσσεται αργότερα στη ζωή, συνήθως γύρω στην ηλικία των 60 ετών. Η έναρξη της οικογενούς CJD εμφανίζεται λίγο νωρίτερα και η νόσος vCJD επηρεάζει άτομα σε πολύ μικρότερη ηλικία, συνήθως στα τέλη της δεκαετίας των 20.
    • Κληρονομική. Τα άτομα με οικογενή νόσο CJD έχουν μια γενετική μετάλλαξη που προκαλεί τη νόσο. Για να αναπτύξει οικογενή CJD, ένα παιδί πρέπει να έχει ένα αντίγραφο του μεταλλαγμένου γονιδίου, το οποίο κληρονομείται από οποιονδήποτε γονέα. Εάν έχετε τη μετάλλαξη, η πιθανότητα να τη μεταδώσετε στα παιδιά σας είναι 50%.
    • Έκθεση σε μολυσμένο ιστό. Άτομα που έχουν λάβει μολυσμένη παραγόμενη ανθρώπινη αυξητική ορμόνη ή που έχουν υποβληθεί σε μεταμοσχεύσεις μολυσμένων ιστών που καλύπτουν τον εγκέφαλο (σκληρή μήνιγγα) διατρέχουν κίνδυνο ιατρογενούς νόσου CJD. Ο κίνδυνος εμφάνισης vCJD από την κατανάλωση μολυσμένου βοείου κρέατος είναι πολύ χαμηλός. Γενικά, εάν οι χώρες εφαρμόζουν αποτελεσματικά μέτρα δημόσιας υγείας, ο κίνδυνος είναι ουσιαστικά ανύπαρκτος. 

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CREUTZFELDT JAKOB

    Η νόσος Creutzfeldt-Jakob επηρεάζει πολύ τον εγκέφαλο και το σώμα. Η νόσος CJD συνήθως εξελίσσεται γρήγορα. Με την πάροδο του χρόνου, τα άτομα με CJD αποσύρονται από τους φίλους και την οικογένειά τους και τελικά χάνουν την ικανότητα να τους αναγνωρίζουν ή να σχετίζονται μαζί τους. Χάνουν επίσης την ικανότητα να φροντίζουν τον εαυτό τους και πολλοί τελικά πέφτουν σε κώμα. Η ασθένεια είναι πάντα θανατηφόρα.

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CREUTZFELDT JAKOB

    Δεν υπάρχει γνωστός τρόπος πρόληψης της σποραδικής νόσου Creutzfeldt-Jakob (CJD). Εάν έχετε οικογενειακό ιστορικό νευρολογικής νόσου, μπορεί να ωφεληθείτε από τη συζήτηση με έναν σύμβουλο γενετικής. 

    Πρόληψη της ιατρογενούς νόσου CJD

    Τα νοσοκομεία και άλλα ιατρικά ιδρύματα ακολουθούν σαφείς πολιτικές για την πρόληψη της ιατρογενούς CJD.

    Τα μέτρα αυτά περιελάμβαναν:

    • Περιορισμός χρήσης  ανθρώπινης αυξητικής ορμόνης
    • Καταστροφή χειρουργικών εργαλείων που χρησιμοποιούνται στον εγκέφαλο ή τον νευρικό ιστό κάποιου με γνωστό ή ύποπτο CJD
    • Κιτ μιας χρήσης για παρακέντηση της σπονδυλικής στήλης (οσφυονωτιαία παρακέντηση)

    Για να διασφαλιστεί η ασφάλεια της παροχής αίματος, τα άτομα που διατρέχουν κίνδυνο έκθεσης σε νόσο CJD ή vCJD-Variant Creutzfeldt-Jakob disease δεν είναι κατάλληλα για αιμοδοσία.

    Περιλαμβάνει άτομα που:

    • Έχουν έναν συγγενή που έχει διαγνωστεί με οικογενή νόσο CJD
    • Έχουν λάβει εγκεφαλικό μόσχευμα σκληρής μήνιγγας
    • Έχουν λάβει ανθρώπινη αυξητική ορμόνη
    • Έμειναν τουλάχιστον τρεις μήνες στο Ηνωμένο Βασίλειο από το 1980 έως το 1996
    • Έμειναν πέντε ή περισσότερα χρόνια στη Γαλλία ή την Ιρλανδία μεταξύ 1980 και 2001
    • Έλαβε μετάγγιση αίματος στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία ή την Ιρλανδία από το 1980

    Το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και ορισμένες άλλες χώρες, έχουν επίσης ορισμένους περιορισμούς σχετικά με τις αιμοδοσίες από άτομα με κίνδυνο έκθεσης σε νόσο CJD ή vCJD.

    Πρόληψη νόσου vCJD

    Οι κυνηγοί θα πρέπει να αποφεύγουν να το κρέας από ελάφια ή άλκες που φαίνονται άρρωστα ή βρίσκονται νεκρά.

    Ρύθμιση πιθανών πηγών νόσου vCJD

    Οι περισσότερες χώρες έχουν λάβει μέτρα για να αποτρέψουν την είσοδο ιστών που έχουν μολυνθεί από τη ΣΕΒ στα τρόφιμα, όπως:

    • Αυστηροί περιορισμοί στις εισαγωγές βοοειδών από χώρες όπου η ΣΕΒ είναι συχνή
    • Περιορισμοί στις ζωοτροφές
    • Αυστηρές διαδικασίες αντιμετώπισης άρρωστων ζώων
    • Μέθοδοι επιτήρησης και δοκιμών για την παρακολούθηση της υγείας των βοοειδών
    • Περιορισμοί σχετικά με τα μέρη των βοοειδών που μπορούν να μεταποιηθούν για τροφή

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CREUTZFELDT JAKOB

    Μόνο η βιοψία εγκεφάλου ή μια εξέταση εγκεφαλικού ιστού μετά το θάνατο (αυτοψία) μπορεί να επιβεβαιώσει την παρουσία της νόσου Creutzfeldt-Jakob (CJD). Αλλά οι γιατροί συχνά μπορούν να κάνουν μια ακριβή διάγνωση με βάση το ιατρικό και το ατομικό ιστορικό, τη νευρολογική εξέταση και ορισμένες διαγνωστικές εξετάσεις. Η εξέταση είναι πιθανό να αποκαλύψει χαρακτηριστικά συμπτώματα όπως μυϊκές συσπάσεις και σπασμούς, μη φυσιολογικά αντανακλαστικά και προβλήματα συντονισμού. Τα άτομα με τη νόσο μπορεί επίσης να έχουν περιοχές τύφλωσης και αλλαγές στην οπτικοχωρική αντίληψη.

    Επιπλέον, οι γιατροί συνήθως χρησιμοποιούν αυτές τις εξετάσεις για να βοηθήσουν στην ανίχνευση της νόσου CJD:

    • Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ). Αυτό το τεστ μετρά την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου χρησιμοποιώντας ηλεκτρόδια που τοποθετούνται στο τριχωτό της κεφαλής. Τα άτομα με νόσο vCJD εμφανίζουν ένα χαρακτηριστικό μη φυσιολογικό μοτίβο.
    • MRI. Αυτή η τεχνική απεικόνισης χρησιμοποιεί ραδιοκύματα και μαγνητικό πεδίο για να δημιουργήσει εικόνες διατομής του κεφαλιού και του σώματος. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμη εξέταση στη διάγνωση εγκεφαλικών διαταραχών λόγω των εικόνων υψηλής ανάλυσης της λευκής και φαιάς ουσίας του εγκεφάλου.
    • Οσφυονωτιαία παρακέντηση. Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό περιβάλλει και προστατεύει τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό. Σε μια δοκιμή που ονομάζεται οσφυονωτιαία παρακέντηση, οι γιατροί χρησιμοποιούν μια βελόνα για να αφαιρέσουν μια μικρή ποσότητα αυτού του υγρού για εξέταση. Αυτή η εξέταση χρησιμοποιείται συχνά για τον αποκλεισμό άλλων νευρολογικών παθήσεων, αλλά η αύξηση ορισμένων πρωτεϊνών που συνήθως εμφανίζεται στον εγκέφαλο μπορεί να υποδεικνύει νόσο CJD ή vCJD. Η εξέταση (RT-QuIC), είναι μια νεότερη εξέταση που μπορεί να ανιχνεύσει την παρουσία των πρωτεϊνών πράιονς στο νωτιαίο υγρό και βοηθάει στην καθιέρωση της διάγνωσης. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CREUTZFELDT JAKOB

    Δεν υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία για τη νόσο Creutzfeldt-Jakob ή οποιαδήποτε από τις παραλλαγές της. Πολλά φάρμακα έχουν δοκιμαστεί και δεν έχουν δείξει οφέλη. Για το λόγο αυτό, οι γιατροί επικεντρώνονται στην ανακούφιση του πόνου και άλλων συμπτωμάτων.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την άνοια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την άνοια

    bigstock brain memory alzheimers dementia

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την άνοια

    Νόσος Prion

    www.emedi.gr

     

Πολυμέσα

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: Ένα δώρο γι’ αυτούς που έμειναν πίσω »