Τετάρτη, 09 Ιουλίου 2014 18:50

Αγγειοσάρκωμα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Συνήθως, η αιτία του αγγειοσαρκώματος είναι ιατρογενής

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD 

Το αγγειοσάρκωμα, ICD-10 C49.9  είναι ένα κακόηθες νεόπλασμα των ενδοθηλιακών κυττάρων του αγγειακού τοιχώματος. Αιμαγγειοσάρκωμα στα αιμοφόρα αγγεία και λεμφαγγειοσάρκωμα στα λεμφαγγεία.

Η καταγωγή του επιτρέπει τυπικά εύκολα τις μεταστάσεις σε απομακρυσμένες περιοχές.

Οι περισσότεροι αυτοί όγκοι είναι κακοήθεις. Αιμαγγειοσαρκώματα και λεμφαγγειοσαρκώματα του δέρματος δεν είναι συχνά.

Αγγειοσάρκωμα του ήπατος, έχει παρατηρηθεί σε εργάτες που εκτίθενται στο βινυλοχλωρίδιο. Επίσης, σχετίζεται με έκθεση σε εντομοκτόνα που περιέχουν αρσενικό και στο Thorotrast.

Σε σκύλους, το αιμαγγειοσάρκωμα είναι συχνό, σε γκόλντεν ριτρίβερ και λαμπραντόρ ριτρίβερ.

Το αγγειοσάρκωμα είναι ένας καρκίνος του εσωτερικού τοιχώματος των αγγείων, και αυτό μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε περιοχή του σώματος.

Η νόσος εμφανίζεται πιο συχνά στο δέρμα, στο μαστό, στο ήπαρ, στο σπλήνα, και σε βαθείς ιστούς.

Το αγγειοσάρκωμα του δέρματος ή δερματικό αγγειοσάρκωμα, αποτελεί την πλειοψηφία των περιπτώσεων αγγειοσαρκωμάτων, και βρίσκεται συνήθως στο τριχωτό της κεφαλής και το πρόσωπο.

Αγγειοσάρκωμα που εμφανίζεται κάτω από την επιφάνεια του δέρματος ονομάζεται υποδόριο αγγειοσάρκωμα.

Περίπου 25% των αγγειοσαρκωμάτων βρίσκονται σε βαθείς ιστούς, και περίπου 8% βρίσκονται στον ιστό του μαστού.

Τα αγγειοσαρκώματα συμβαίνουν σε άνδρες και γυναίκες όλων των φυλών, και είναι σπάνια στα παιδιά. Οι ασθενείς με αγγειοσάρκωμα αντιμετωπίζονται καλύτερα σε ειδικά κέντρα...


Τι προκαλεί το αγγειοσάρκωμα;

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η αιτία είναι άγνωστη.

Η πιο ευρέως γνωστή αιτία του αγγειοσαρκώματος είναι το λεμφοίδημα, η διόγκωση της περιοχής του σώματος, λόγω της συλλογής υγρού.

Το αγγειοσάρκωμα μπορεί, επίσης, να οφείλεται σε έκθεση σε ακτινοβολία ή χημειοθεραπεία και το αγγειοσάρκωμα έχει συσχετισθεί με καρκινογόνους παράγοντες, όπως το χλωριούχο βινύλιο, το αρσενικό και το διοξείδιο του θορίου, το Dacron, ένα μεταλλικό σώμα κ.α    

Οι ακόλουθοι παράγοντες μπορεί να σχετίζονται με την ανάπτυξη όγκου:   

  • Ριζική μαστεκτομή. Το χρόνιο λεμφοίδημα είναι υπεύθυνο για τα αγγειοσαρκώματα του δέρματος και των μαλακών ιστών. Τυπικά, το λεμφοίδημα που σχετίζεται με τα αγγειοσαρκώματα συμβαίνει σε γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε ριζική μαστεκτομή για καρκίνωμα του μαστού και είχαν χρόνιο λεμφοίδημα για πολλά χρόνια (σύνδρομο Stewart-Treves) ή στο πόδι των ασθενών, ως συνέπεια της ριζικής βουβωνικής λεμφαδενεκτομής για μεταστάσεις από κακοήθες μελάνωμα.
  • Το χρόνιο λεμφοίδημα συγγενές, ιδιοπαθές, τραυματικό ή μολυσματικό, προδιαθέτει σε αγγειοσάρκωμα.
  • Ακτινοθεραπεία. Τα αγγειοσαρκώματα που προκαλούνται από ακτινοβολία συμβαίνουν μετά την ακτινοθεραπεία για καρκίνωμα του τραχήλου, των ωοθηκών, του ενδομητρίου, ή του μαστού και για νόσο του Hodgkin. Η βλάβη προκύπτει στην περιοχή της προηγούμενης ακτινοβολίας, σε περίπου 10 χρόνια. Ο κίνδυνος για σαρκώματα μετά την ακτινοθεραπεία φαίνεται να αυξάνει με την αύξηση της δοσολογίας. Τα αγγειοσαρκώματα των οστών που προκύπτουν από την ακτινοβολία είναι συχνά. Τα αγγειοσαρκώματα των μαλακών ιστών εντός του πεδίου ακτινοβολίας, αναπτύσσονται μετά από ακτινοβολία σε κακοήθες ινώδες ιστιοκύττωμα (MFH).
  • Μερικά αγγειοσαρκώματα συνδέονται με ξένο υλικό που εισάγεται στο σώμα, είτε ιατρογενώς ή τυχαία (Dacron, ατσάλι, πλαστικό υλικό μοσχεύματος, χειρουργικοί σπόγγοι, και κερί των οστών).
  • Το αγγειοσάρκωμα σχετίζεται με περιβαλλοντικές καρκινογόνες ουσίες (φυτοφάρμακα σε αμπέλια και θεραπεία της ψωρίασης). Η έκθεση στο αρσενικό μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για αγγειοσάρκωμα του ήπατος. Οι διοξίνες, συνδέονται με την ανάπτυξη σαρκώματα μαλακών ιστών. Παρομοίως, η έκθεση σε βινυλοχλωρίδιο που χρησιμοποιείται στον πολυμερισμό στη βιομηχανία πλαστικών μπορεί να οδηγήσει σε αγγειοσαρκώματα του ήπατος και των μαλακών ιστών.
  • Αγγειοσάρκωμα εμφανίζεται με αυξημένη συχνότητα σε ασθενείς με AIDS.
  • Το αγγειοσάρκωμα των οστών μπορεί να προκύψει σε ένα προηγούμενο τραύμα οστών ή σε χρόνια οστεομυελίτιδα.

Διαφοροδιάγνωση του αγγειοσαρκώματος

  • Φυλλοειδές κυστεοσάρκωμα
  • Αιμαγγειοβλάστωμα
  • Αιμαγγειώματα
  • Ηπατικό σάρκωμα Kaposi
  • Μεταστατικός καρκίνος
  • Καρκίνος αγνώστου πρωτοπαθούς εστίας

Ποια είναι τα συμπτώματα στο αγγειοσάρκωμα;

  • Το αγγειοσάρκωμα μπορεί να μοιάζει με μια λοίμωξη του δέρματος, μια μελανιά ή μια βλάβη που δεν επουλώνεται. Μπορεί να έχει ένα βιολετί χρώμα, και κάποιος πρέπει να ανησυχεί ιδιαίτερα εάν προκύψει μια τέτοια περιοχή σε περιοχή προηγούμενης θεραπείας με ακτινοβολία.
  • Μπορεί, επίσης, να εμφανιστεί ως ένα μαλακό εξόγκωμα.
  • Οι εν τω βάθει όγκοι μένουν απαρατήρητοι μέχρι να αρχίσουν να επηρεάζουν τους γύρω ιστούς και τα όργανα.
  • Σε προχωρημένη νόσο υπάρχουν παθολογικά κατάγματα, αναιμία, ή ηπατική δυσλειτουργία, αιμορραγία, θρομβοπενία ή διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη και συμπίεση των γειτονικών νευροαγγειακών δομών που προκαλεί πόνο.
  • Το οπισθοπεριτοναϊκό αγγειοσάρκωμα παρουσιάζεται, συνήθως, ως ασυμπτωματική μάζα και γενικά, μπορεί να φτάσει σε μεγάλο μέγεθος. Παρουσιάζουνται νευρολογικά συμπτώματα από συμπίεση των οσφυϊκών νεύρων ή της πυέλου.
  • Περίπου το 33% των ασθενών έχουν ένδειξη πρόσφατης αιμορραγίας ή διαταραχή της πηκτικότητας, συμπεριλαμβανομένης της αναιμίας, επίμονο αιμάτωμα, αιμοθώρακας, ασκίτης αιμορραγικός, και γαστρεντερική αιμορραγία.
  • Διόγκωση των λεμφαδένων σε 45% των ασθενών.
  • Το αγγειοσάρκωμα των οστών μπορεί να επηρεάσει οποιοδήποτε τμήμα του σκελετού, αν και 33% των όγκων αυτών συμβαίνουν στον αξονικό σκελετό, 33% σε μακρά σωληνοειδή οστά, και το υπόλοιπο σε μικρά οστά των χεριών και των ποδιών. Οι όγκοι αυτοί μπορεί να είναι πολυεστιακοί ή πολυκεντρικοί, με τη συμμετοχή πολλών οστών του ιδίου άκρου. Οι ασθενείς έχουν πόνους. 
  • Μερικές φορές, υπάρχει οίδημα και αύξηση του μεγέθους του προσβεβλημένου άκρου, λόγω επηρεασμού των επιφανειακών οστών ή μαλακών ιστών. Παθολογικά κατάγματα συμβαίνουν σε 10% των ασθενών.
  • Υπάρχουν τέσσερις παραλλαγές δερματικού αγγειοσαρκώματος: το αγγειοσάρκωμα του τριχωτού της κεφαλής και του προσώπου, το αγγειοσάρκωμα στο πλαίσιο λεμφοιδήματος (σύνδρομο Stewart-Treves), το προκαλούμενο από ακτινοβολία αγγειοσάρκωμα, και το επιθηλιοειδές αγγειοσάρκωμα.

-Το δερματικό αγγειοσάρκωμα του τριχωτού της κεφαλής και του προσώπου:

Αυτό είναι το πιο συχνό αγγειοσάρκωμα. Η ασθένεια κατά κύριο λόγο βρίσκεται στο κεφάλι και το λαιμό των ηλικιωμένων και είναι επίσης γνωστό ως αγγειοσάρκωμα Wilson-Jones ή γεροντικό αγγειοσάρκωμα ή κακόηθες αγγειοενδοθηλίωμα. Οι περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζουν μια μελανιά με μπλε ή μαύρα οζίδια, ή με ένα έλκος που δεν επουλώνεται. Αρχικά, οι βλάβες αυτές μπορεί να συγχέονται με την κυτταρίτιδα, το οίδημα, τους μώλωπες, τη λοίμωξη, και οδηγεί σε καθυστέρηση στη διάγνωση. Αιμορραγία και πόνος μπορεί να είναι παρόντα. Η κλινική εικόνα των βλαβών μπορεί να είναι οζώδης, διάχυτη, ή να συνοδεύονται από έλκος.

-Το δερματικό αγγειοσάρκωμα που συνδέεται με το λεμφοίδημα:

Το λεμφοίδημα που σχετίζεται με το αγγειοσάρκωμα (LAS), αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τον Stewart σε 6 ασθενείς με λεμφοίδημα μετά από μαστεκτομή. Σε κάθε περίπτωση, το αγγειοσάρκωμα αναπτύχθηκε στον ομόπλευρο βραχίονα και εμφανίστηκε αρκετά χρόνια μετά από μαστεκτομή. Στη συνέχεια, αναφέρθηκε LAS μετά από λεμφαδενεκτομή για το μελάνωμα, αλλά και και στο συγγενές λεμφοίδημα, στο λεμφοίδημα της φιλαρίασης, και στο χρόνιο ιδιοπαθές λεμφοίδημα. Ο κίνδυνος για την ανάπτυξη LAS 5 χρόνια μετά την μαστεκτομή είναι περίπου 5%. Η πιο συχνή του θέση είναι το μέσο του άνω βραχίονα και παρουσιάζεται ως μια ιώδης πλάκα ή οζίδιο επάνω στο οίδημα και έλκος που αναπτύσσεται γρήγορα.

-Αγγειοσάρκωμα από ακτινοβολία:

Εμφανίζεται 4-40 χρόνια μετά την ακτινοβόληση. Η έκθεση σε Thorotrast μπορεί να οδηγήσει πολλά χρόνια αργότερα σε αγγειοσάρκωμα στο συκώτι.

-Το επιθηλιοειδές αγγειοσάρκωμα είναι μια σπάνια παραλλαγή με μια επιθετική πορεία και θάνατο 2-3 χρόνια μετά την διάγνωση.


Πώς γίνεται η διάγνωση του αγγειοσαρκώματος;

Η διάγνωση γίνεται με φυσική εξέταση και μπορεί να περιλαμβάνει μελέτες απεικόνισης, όπως μια ακτινογραφία, αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία ή ΡΕΤ scan. Αυτές οι μελέτες βοηθούν να προσδιοριστεί η θέση και το μέγεθος του όγκου και μπορεί, επίσης, να φανεί αν η ασθένεια έχει εξαπλωθεί.

Η οριστική διάγνωση γίνεται με βιοψία. Θα απαιτηθεί και μοριακή ανάλυση του όγκου. Τα περισσότερα αγγειοσαρκώματα είναι επιθετικοί και ταχέως αναπτυσσόμενοι όγκοι, αλλά μερικοί είναι όγκοι χαμηλότερου βαθμού κακοήθειας που είναι λιγότερο επιθετικοί και έχουν αργή ανάπτυξη, γι΄αυτό απαιτείται μοριακή ανάλυση του όγκου.

Η ξαφνική θρομβοπενία σε ασθενείς με αγγειοσάρκωμα μπορεί να σημαίνει ταχεία ανάπτυξη του πρωτογενούς όγκου ή ανάπτυξη μεταστατικής νόσου.

-MRI: Παρέχει πιο ακριβή οριοθέτηση της έκτασης της τοπικής νόσου. Μπορεί να ανιχνεύσει τις αλλαγές του μεγέθους του όγκου και στη σχέση της μάζας σε παρακείμενες ζωτικές δομές και μπορεί να εντοπίσει ενδοογκική νέκρωση ή αιμορραγία.

-Αξονική τομογραφία

-Ακτινογραφία: Η βλάβη είναι λυτική μάζα με ακανόνιστα όρια ή μεικτή.

-Σπινθηρογράφημα οστών: Είναι χρήσιμο για τη διαφορική διάγνωση με άλλες πολυεστιακές αγγειακές διαδικασίες των οστών, από το πολλαπλό μυέλωμα ή την ιστιοκυττάρωση Langerhans (καλύτερα να μη γίνεται)

Στη βιοψία αν γίνει εξαγγείωση αίματος επιτρέπεται η μετάσταση των καρκινικών κυττάρων (καλύτερα να μη γίνεται)

Το κύριο πρόβλημα στη διάγνωση του αγγειοσαρκώματος είναι η ιστοπαθολογική αναγνώριση.

Το αγγειοσάρκωμα μπορεί να συγχέεται με αγγειακούς όγκους ενδιάμεσης κακοήθειας, ακόμη και με τα αιμαγγειώματα.

Η συντριπτική πλειοψηφία των αλλοιώσεων εκφράζουν βιμεντίνη και εστιακό παράγοντα VIII αντιγόνου. Εκφράζεται, επίσης, CD34 (74%), BNH9 (ένας ενδοθηλιακός δείκτης, 72%), και κυταρροκερατίνες (35%). Επιθηλιακό αντιγόνο μεμβράνης δεν εκφράζεται, πρωτεΐνη S100 και gp100 (ΗΜΒ-45), επίσης δεν εκφράζονται και αποκλείεται το μελάνωμα.

Τα αντισώματα αντι-CD31 είναι ένας από τα πιο ειδικούς δείκτες ενδοθηλιακών κυττάρων. Ωστόσο, διάφορα άλλοι ανοσοϊστοχημικοί δείκτες (εστιακός παράγοντας έναντι του παράγοντα VIII αντιγόνου) ή καλύτερα η μοριακή ανάλυση του όγκου θα πρέπει να πιστοποιεί την διάγνωση.

Υπάρχει υπερέκφραση του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα Α και C,  p-AKT, p-4EBP1, και eIF4E. Το μονοπάτι AKT/mTOR μπορεί να χρησιμοποιηθεί για στοχευμένη θεραπεία.


Σταδιοποίηση του αγγειοσαρκώματος

Πρωτογενής όγκος (Τ), εξάπλωση σε περιφερειακούς λεμφαδένες (Ν), και διήθηση απομακρυσμένων λεμφαδένων και άλλων απομακρυσμένων οργάνων και ιστών (μετάσταση, δηλαδή, Μ).

Το Τ, Ν, Μ και διαιρείται περαιτέρω σε Tx, Τ0, Τ1, Τ2, Τ3, Τ4, Nx, Ν0, Ν1, Ν2, Ν3 και Mx, M0, και Μ1.

Tx υποδεικνύει ότι ο πρωτογενής όγκος δεν μπορεί να εκτιμηθεί.

Τis δείχνει καρκίνωμα in situ, και το στάδιο IV υποδεικνύει μετάσταση.

GX: ο βαθμός δεν μπορεί να εκτιμηθεί (λόγω ελλιπών στοιχείων)

G1: Συνολικό σκορ 2 ή 3

G2: Συνολικό σκορ 4 ή 5

G3: Συνολική βαθμολογία 6

-Όγκος  (Τ)

Τ1: Το σάρκωμα είναι 5 cm ή μικρότερο

T1a: Ο όγκος είναι επιφανειακός, κοντά στην επιφάνεια του σώματος

T1b: Ο όγκος βρίσκεται βαθιά

Τ2: Το σάρκωμα είναι μεγαλύτερο από 5 cm 

T2a: Ο όγκος είναι επιφανειακός

T2b: Ο όγκος βρίσκεται βαθιά

-Λεμφαδένες (Ν)

N0: Το σάρκωμα δεν έχει εξαπλωθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες 

Ν1: Το σάρκωμα έχει εξαπλωθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες 

-Μετάσταση (M)

M0: Δεν υπάρχουν απομακρυσμένες μεταστάσεις

Μ1: Το σάρκωμα έχει εξαπλωθεί σε απομακρυσμένα όργανα ή ιστούς (όπως οι πνεύμονες)

Η μετάσταση στους λεμφαδένες θεραπεύεται διαφορετικά και θεωρούνται στάδιο IV. Η χειρουργική εξαίρεσή τους βοηθά.

ΣΤΑΔΙΟ Ι:  grade 1 & 2, Τ1α, Τ1β, Τ2α, Τ2β, Ν0, Μ0

ΣΤΑΔΙΟ ΙΙ: grade 3 & 4, Τ1α, Τ1β, Τ2α, Ν0, Μ0

ΣΤΑΔΙΟ ΙΙΙ: grade 3 & 4, Τ2β, Ν0, Μ0

ΣΤΑΔΙΟ IV: grade 1-4, Ν1, Μ1

Μ1: Τ1: <5εκ., Τ2: >5εκ., α: επιφανειακός, β: βαθύς

Στάδιο Ι: τοπικό και χειρουργήσιμο σε μία θέση.

Στάδιο ΙΙ: ενδεχομένως χειρουργήσιμο σε 1 ή περισσότερες θέσεις στο όργανο και μπορεί να αντιμετωπιστεί χειρουργικά. Η απόφαση για τη θεραπεία της νόσου εξαρτάται από την χειρουργική εμπειρία του ιατρού.

Στάδιο III: προχωρημένος καρκίνος που έχει εξαπλωθεί σε περισσότερες από μία θέσεις στο όργανο ή / και σε άλλα μέρη του σώματος. Συχνά αυτοί οι όγκοι απαιτούν πολλαπλές μορφές θεραπείας για μέγιστο όφελος. Συχνά, η χειρουργική εκτομή δεν παρέχει όφελος για τον ασθενή.

Στάδιο IV: Διάχυτος καρκίνος σε πολλαπλές θέσεις σε όλο το σώμα. Συχνά, η χειρουργική επέμβαση δεν ενδείκνυται, και η εξατομικευμένη θεραπεία είναι η καλύτερη επιλογή. 


Πώς αντιμετωπίζεται το αγγειοσάρκωμα;

Η χειρουργική επέμβαση είναι η κύρια μέθοδος θεραπείας για το αγγειοσάρκωμα. Χημειοθεραπεία και / ή ακτινοθεραπεία χρησιμοποιούνται πριν ή μετά τη χειρουργική επέμβαση. Η χημειοθεραπεία επιλογής για τα αγγειοσαρκώματα έχει η δοξορουμπικίνη, και ορισμένα κέντρα χρησιμοποιούν συνδυασμό mesna, δοξορουβικίνης, και ιφωσφαμίδης. Η λιποσωμιακή δοξορουμπικίνη, επίσης, χρησιμοποιείαι. Η πακλιταξέλη και η Docetaxel έχουν δείξει αποτελεσματικότητα στα αγγειοσαρκώματα κεφαλής και τραχήλου. Καλύτερα για την εφαρμογή της θεραπείας να γίνεται μοριακή ανάλυση όγκου για να γίνεται εξατομικευμένη θεραπεία, γιατί τα αποτελέσματα με τις παραπάνω θεραπείες είναι απογοητευτικά.

Καλύτερα να εφαρμόζεται εξατομικευμένη θεραπεία, σύμφωνα με το μοριακό προφίλ όγκου και να προτιμώνται οι στοχευμένες ή βιολογικές θεραπείες.


Ποια είναι η πρόγνωση για τους ασθενείς με αγγειοσάρκωμα;

Δυστυχώς, πολλοί ασθενείς διαγιγνώσκονται με αγγειοσάρκωμα αφότου η ασθένεια έχει εξαπλωθεί σε όλο το σώμα, και αυτή η καθυστερημένη διάγνωση οδηγεί σε κακή πρόγνωση. Μελέτες δείχνουν ότι τα καλύτερα αποτελέσματα επιτυγχάνονται για τους ασθενείς που έχουν μικρότερους όγκους που απομακρύνονται με σαφή χειρουργικά όρια. Το χαμηλής κακοήθειας αγγειοσάρκωμα του μαστού έχει καλή πρόγνωση.


Παρακολούθηση  ασθενών με αγγειοσάρκωμα

Οι ασθενείς με αγγειοσάρκωμα θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά μετά τη θεραπεία, κάθε τρεις μήνες για τα δύο πρώτα χρόνια και στη συνέχεια, κάθε έξι μήνες μέχρι τα 5 έτη και μετά ανά έτος


Πρόληψη του αγγειοσαρκώματος

Η μείωση της θνησιμότητας από καρκίνο επιτυγχάνεται μέσω μείωσης στη συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου.

Οι στρατηγικές πρόληψης περιλαμβάνουν την αποφυγή καρκινογόνων ουσιών και την υιοθέτηση του τρόπου ζωής ή διατροφικούς παράγοντες που τροποποιούν τους καρκινογόνους παραγόντες ή τη γενετική προδιάθεση, για να αλλάξει ο μεταβολισμός των καρκινογόνων ουσιών ή να τροποποιηθούν οι επιπτώσεις των καρκινογόνων ουσιών. Η πρόληψη περιλαμβάνει, επίσης, την επιτυχή θεραπεία της προκαρκινωματωδών βλαβών.


Οι επιπλοκές που προκαλούνται από την μη εξατομικευμένη θεραπεία

-Νευροαγγειακός τραυματισμός

-Επιπλοκές από την ακτινοθεραπεία

-Επιπλοκές από τη χημειοθεραπεία

-Επιπλοκές από τη χειρουργική επέμβαση

Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τα αγγειοσαρκώματα, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

Η ζωή είναι πολύτιμη.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Τα καρκινικά μονοπάτια των σαρκωμάτων

Τα ογκοκατασταλτικά γονίδια στον Κυτταρικό Κύκλο

Θεραπεία πρωτονίων

Μαστοκυττάρρωση

Οι στρωματικοί όγκοι γαστρεντερικού συστήματος μοντέλο στοχευόμενης θεραπείας

Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

Σαρκώματα μαλακών μορίων

Σάρκωμα Ewing

Ρετινοβλάστωμα

Τι είναι ο καρκίνος;

Πρωτοπαθές σάρκωμα του πνεύμονα

Χόρδωμα

Οστεοσάρκωμα

Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

Ακτινοθεραπεία με ηλεκτρόνια

Στρωματικοί όγκοι γαστρεντερικού συστήματος

Επανένταξη ενός καρκινοπαθούς στην κοινωνία

Ρεφλεξολογία για την τόνωση του λεμφικού συστήματος

Πρόληψη και αντιμετώπιση λεμφοιδήματος

Τα καλύτερα βότανα για το λεμφοίδημα και την κυτταρίτιδα

Μονοπάτι PI3K/AKT/mTOR

www.emedi.gr
 
Διαβάστηκε 9932 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2021 21:46
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Βουλβοδυνία Βουλβοδυνία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βουλβοδυνία

    Η βουλβοδυνία είναι χρόνιος πόνος ή ενόχληση γύρω από το άνοιγμα του κόλπου σας για το οποίο δεν υπάρχει αναγνωρίσιμη αιτία και διαρκεί τουλάχιστον τρεις μήνες. Ο πόνος, το κάψιμο ή ο ερεθισμός που σχετίζεται με την αιδοιοδυνία μπορεί να σας κάνει να νιώθετε τόσο άβολα που το να κάθεστε για μεγάλες περιόδους ή να κάνετε σεξ είναι αδιανόητο. Η κατάσταση μπορεί να διαρκέσει από μήνες έως χρόνια. Εάν έχετε αιδοιοδυνία, μην αφήσετε την απουσία ορατών σημείων ή την αμηχανία σχετικά με τη συζήτηση των συμπτωμάτων να σας εμποδίσει να αναζητήσετε βοήθεια. Υπάρχουν διαθέσιμες επιλογές θεραπείας για να μειώσετε την ενόχλησή σας. Και ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να προσδιορίσει την αιτία για τον πόνο του αιδοίου σας, επομένως είναι σημαντικό να κάνετε μια εξέταση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Το κύριο σύμπτωμα της αιδοιοδυνίας είναι ο πόνος στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, ο οποίος μπορεί να χαρακτηριστεί ως:

    • Κάψιμο
    • Πόνος
    • Τσούξιμο
    • Επώδυνη σεξουαλική επαφή (δυσπαρεύνια)
    • Παλλόμενος σφυγμός στον κόλπο
    • Κνησμός

    Ο πόνος σας μπορεί να είναι συνεχής ή διακεκομμένος. Μπορεί να συμβεί μόνο όταν αγγίξετε η ευαίσθητη περιοχή. Μπορεί να νιώσετε τον πόνο σε ολόκληρη την περιοχή του αιδοίου σας ή ο πόνος μπορεί να εντοπίζεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή, όπως το άνοιγμα του κόλπου σας. Ο ιστός του αιδοίου μπορεί να φαίνεται ελαφρώς φλεγμονώδης ή πρησμένος. Πιο συχνά, το αιδοίο φαίνεται φυσιολογικό. 

    Αν και οι γυναίκες συχνά δεν αναφέρουν την αιδοιοδυνία στους γιατρούς τους, η πάθηση είναι αρκετά συχνή. Εάν έχετε πόνο στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, συζητήστε το με το γιατρό σας ή ζητήστε παραπομπή σε γυναικολόγο. Είναι σημαντικό ο γιατρός σας να αποκλείσει πιο εύκολα θεραπεύσιμες αιτίες πόνου του αιδοίου, για παράδειγμα, μολύνσεις ζύμης ή βακτηριδίων, έρπη, προκαρκινικές δερματικές παθήσεις, σύνδρομο του ουρογεννητικού συστήματος της εμμηνόπαυσης και ιατρικά προβλήματα όπως ο διαβήτης. Μόλις ο γιατρός σας αξιολογήσει τα συμπτώματά σας, μπορεί να συστήσει θεραπείες ή τρόπους που θα σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τον πόνο σας.

    ΑΙΤΙΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Οι γιατροί δε γνωρίζουν τι προκαλεί την αιδοιοδυνία, αλλά πιθανοί παράγοντες που συμβάλλουν περιλαμβάνουν:

    • Τραυματισμός ή ερεθισμός των νεύρων που περιβάλλουν την περιοχή του αιδοίου σας
    • Προηγούμενες κολπικές λοιμώξεις
    • Αλλεργίες ή ευαίσθητο δέρμα
    • Ορμονικές αλλαγές
    • Μυϊκός σπασμός ή αδυναμία στο πυελικό έδαφος, που υποστηρίζει τη μήτρα, την ουροδόχο κύστη και το έντερο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Επειδή μπορεί να είναι επώδυνη και απογοητευτική και μπορεί να σας εμποδίσει να επιθυμείτε σεξ, η αιδοιοδυνία μπορεί να προκαλέσει συναισθηματικά προβλήματα. Για παράδειγμα, ο φόβος του σεξ μπορεί να προκαλέσει σπασμούς στους μύες γύρω από τον κόλπο σας.

    Άλλες επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ανησυχία
    • Κατάθλιψη
    • Διαταραχές ύπνου
    • Σεξουαλική δυσλειτουργία
    • Αλλαγή εικόνας σώματος
    • Προβλήματα σχέσεων
    • Μειωμένη ποιότητα ζωής

    inflammation of the vulva

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Πριν από τη διάγνωση της αιδοιοδυνίας, ο γιατρός σας θα σας κάνει ερωτήσεις σχετικά με το ιατρικό, σεξουαλικό και χειρουργικό ιστορικό σας και για να κατανοήσει τη θέση, τη φύση και την έκταση των συμπτωμάτων σας. 

    Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να πραγματοποιήσει:

    • Πυελική εξέταση. Ο γιατρός σας εξετάζει οπτικά τα εξωτερικά γεννητικά όργανα και τον κόλπο σας για σημεία μόλυνσης ή άλλες αιτίες των συμπτωμάτων σας. Ακόμα κι αν δεν υπάρχουν οπτικές ενδείξεις λοίμωξης, ο γιατρός σας μπορεί να πάρει ένα δείγμα κυττάρων από τον κόλπο σας για να εξετάσει για λοίμωξη, όπως μόλυνση ζύμης ή βακτηριακή κολπίτιδα.
    • Δοκιμή μπατονέτας. Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί ένα βρεγμένο βαμβάκι για να ελέγξει απαλά για συγκεκριμένες, εντοπισμένες περιοχές πόνου στην περιοχή του αιδοίου σας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Οι θεραπείες για τη βουλβοδυνία επικεντρώνονται στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Καμία θεραπεία δε λειτουργεί σε κάθε περίπτωση. Για πολλούς, ένας συνδυασμός θεραπειών λειτουργεί καλύτερα. Μπορεί να χρειαστεί χρόνος για να βρείτε τις σωστές θεραπείες και μπορεί να χρειαστεί χρόνος μετά την έναρξη μιας θεραπείας προτού παρατηρήσετε ανακούφιση. 

    Οι επιλογές θεραπείας περιλαμβάνουν:

    • Φάρμακα. Τα στεροειδή, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ή τα αντισπασμωδικά μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του χρόνιου πόνου. Τα αντιισταμινικά μπορεί να μειώσουν τον κνησμό.
    • Θεραπεία βιοανάδρασης. Αυτή η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου διδάσκοντάς σας πώς να χαλαρώνετε τους πυελικούς μύες σας και να ελέγχετε πώς το σώμα σας ανταποκρίνεται στα συμπτώματα.
    • Τοπικά αναισθητικά. Τα φάρμακα, όπως η αλοιφή λιδοκαΐνης, μπορούν να προσφέρουν προσωρινή ανακούφιση από τα συμπτώματα. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει την εφαρμογή λιδοκαΐνης 30 λεπτά πριν από τη σεξουαλική επαφή για να μειώσετε την ενόχλησή σας. Η χρήση αλοιφής λιδοκαΐνης μπορεί να προκαλέσει προσωρινό μούδιασμα στον σύντροφό σας μετά τη σεξουαλική επαφή.
    • Νευρικοί αποκλεισμοί. Οι γυναίκες που έχουν μακροχρόνιο πόνο που δεν ανταποκρίνεται σε άλλες θεραπείες μπορεί να ωφεληθούν από τοπικές ενέσεις νευρικού αποκλεισμού.
    • Θεραπεία πυελικού εδάφους. Πολλές γυναίκες με βουλβοδυνία έχουν ένταση στους μύες του πυελικού εδάφους, που υποστηρίζει τη μήτρα, την ουροδόχο κύστη και το έντερο. Οι ασκήσεις για τη χαλάρωση αυτών των μυών μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου της αιδοιοδυνίας.
    • Χειρουργική επέμβαση. Σε περιπτώσεις εντοπισμένης αιδοιοδυνίας η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του προσβεβλημένου δέρματος και ιστού ανακουφίζει από τον πόνο σε ορισμένες γυναίκες.

    Οι παρακάτω συμβουλές μπορεί να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τα συμπτώματα της αιδοιοδυνίας:

    • Δοκιμάστε κρύες κομπρέσες ή πακέτα gel. Τοποθετήστε τα απευθείας στην εξωτερική περιοχή των γεννητικών οργάνων σας για να απαλύνετε τον πόνο και τον κνησμό.
    • Μουλιάστε σε λουτρό καθιστές. Δύο με τρεις φορές την ημέρα, καθίστε σε άνετο, χλιαρό ή δροσερό νερό με άλατα Epsom ή κολλοειδές πλιγούρι βρώμης για πέντε έως 10 λεπτά.
    • Αποφύγετε τα στενά καλσόν και τα νάιλον εσώρουχα. Τα στενά ρούχα περιορίζουν τη ροή του αέρα στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, οδηγώντας συχνά σε αυξημένη θερμοκρασία και υγρασία που μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό. Φορέστε λευκά, βαμβακερά εσώρουχα για να αυξήσετε τον αερισμό και την ξηρότητα. Προσπαθήστε να κοιμάστε χωρίς εσώρουχα το βράδυ.
    • Αποφύγετε τα υδρομασάζ και το μούσκεμα σε ζεστά μπάνια. Το να περνάτε χρόνο σε ζεστό νερό μπορεί να προκαλέσει δυσφορία και φαγούρα.
    • Μη χρησιμοποιείτε ταμπόν ή σερβιετάκια. 
    • Αποφύγετε δραστηριότητες που ασκούν πίεση στον αιδοίο σας, όπως η ποδηλασία ή η ιππασία.
    • Πλύνετε απαλά. Το σκληρό τρίψιμο της πληγείσας περιοχής ή το πολύ συχνά πλύσιμο μπορεί να αυξήσει τον ερεθισμό. Αντίθετα, χρησιμοποιήστε απλό νερό για να καθαρίσετε απαλά τον αιδοίο σας με το χέρι σας και να στεγνώσετε την περιοχή. Μετά το μπάνιο, εφαρμόστε μία μαλακτική κρέμα χωρίς συντηρητικά, για να δημιουργήσετε ένα προστατευτικό φράγμα.
    • Χρησιμοποιήστε λιπαντικά. Εάν είστε σεξουαλικά ενεργοί, εφαρμόστε ένα λιπαντικό πριν κάνετε σεξ. Μην χρησιμοποιείτε προϊόντα που περιέχουν οινόπνευμα, γεύση ή θερμαντικούς ή ψυκτικούς παράγοντες.

    Το άγχος τείνει να επιδεινώσει την αιδοδυνία και η αιδοιοδυνία αυξάνει το στρες. Ορισμένες γυναίκες ανακουφίζονται από τη γιόγκα, τον διαλογισμό, το μασάζ και άλλους παράγοντες μείωσης του στρες.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Μπορεί να σας φανεί χρήσιμη η συζήτηση με άλλες γυναίκες που πάσχουν από αιδοιοδυνία. Εάν δεν θέλετε να συμμετάσχετε σε μια ομάδα υποστήριξης, ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να συστήσει έναν σύμβουλο στην περιοχή σας που έχει εμπειρία να βοηθά τις γυναίκες να αντιμετωπίσουν την αιδοιοδυνία. Η σεξουαλική θεραπεία ή η θεραπεία ζευγαριών μπορεί να βοηθήσουν εσάς και τον σύντροφό σας να αντιμετωπίσετε την επίδραση της αιδοιοδυνίας στη σχέση σας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    7 bis 1320x742

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Όταν η γυναίκα πονάει κατά τη σεξουαλική επαφή

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυοκαρδίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυοκαρδίτιδα

    Μυοκαρδίτιδα

    Η μυοκαρδίτιδα είναι μια φλεγμονή του καρδιακού μυός. Η φλεγμονή μπορεί να μειώσει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα και να προκαλέσει γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς ρυθμούς. 

    Η μόλυνση από ιό συνήθως προκαλεί μυοκαρδίτιδα. Μερικές φορές η μυοκαρδίτιδα μπορεί να προκύψει από αντίδραση σε ένα φάρμακο ή να αποτελεί μέρος μιας γενικότερης φλεγμονώδους κατάστασης.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν πόνο στο στήθος, κόπωση, δύσπνοια και γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς. Η σοβαρή μυοκαρδίτιδα εξασθενεί την καρδιά, έτσι ώστε το υπόλοιπο σώμα να μην παίρνει αρκετό αίμα. Μπορεί να σχηματιστούν θρόμβοι στην καρδιά, οδηγώντας σε εγκεφαλικό ή καρδιακό επεισόδιο.

    Η θεραπεία της μυοκαρδίτιδας εξαρτάται από την αιτία.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Εάν βρίσκεστε στα αρχικά στάδια της μυοκαρδίτιδας, μπορεί να έχετε ήπια συμπτώματα όπως πόνο στο στήθος, γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς ή δύσπνοια. Μερικοί άνθρωποι με μυοκαρδίτιδα πρώιμου σταδίου δεν έχουν συμπτώματα. 

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας ποικίλλουν, ανάλογα με την αιτία της νόσου.

    Τα συχνά σημεία και συμπτώματα μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν:

    • Πόνος στο στήθος
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός παλμός 
    • Δύσπνοια, σε ηρεμία ή κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας
    • Συσσώρευση υγρών με πρήξιμο στα πόδια και τους αστραγάλους 
    • Κούραση
    • Άλλα σημεία και συμπτώματα μιας ιογενούς λοίμωξης όπως πονοκέφαλος, πόνοι στο σώμα, πόνος στις αρθρώσεις, πυρετός, πονόλαιμος ή διάρροια

    Μερικές φορές, τα συμπτώματα μυοκαρδίτιδας μπορεί να είναι παρόμοια με καρδιακή προσβολή. Εάν έχετε ανεξήγητο πόνο στο στήθος και δύσπνοια, αναζητήστε επείγουσα ιατρική βοήθεια.

    Μυοκαρδίτιδα στα παιδιά:

    Όταν τα παιδιά αναπτύσσουν μυοκαρδίτιδα, μπορεί να έχουν σημεία και συμπτώματα όπως:

    • Πυρετός
    • Λιποθυμία
    • Δυσκολία στην αναπνοή
    • Ταχεία αναπνοή
    • Πόνος στο στήθος
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός 

    Επικοινωνήστε με το γιατρό σας εάν έχετε συμπτώματα μυοκαρδίτιδας, ιδιαίτερα πόνο στο στήθος και δύσπνοια. Τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας μπορεί να μοιάζουν με καρδιακή προσβολή. Λάβετε επείγουσα ιατρική βοήθεια εάν έχετε ανεξήγητο πόνο στο στήθος και δύσπνοια. Εάν είχατε λοίμωξη, προσέξτε για τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας και ενημερώστε το γιατρό σας εάν εμφανιστούν. 

    ΑΙΤΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Συχνά, η αιτία της μυοκαρδίτιδας δεν προσδιορίζεται. Υπάρχουν πολλές πιθανές αιτίες, αλλά ο κίνδυνος ανάπτυξης μυοκαρδίτιδας είναι σπάνιος. 

    Οι πιθανές αιτίες της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν:

    • Ιούς. Πολλοί ιοί συνδέονται συνήθως με τη μυοκαρδίτιδα, συμπεριλαμβανομένων των ιών που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα. 
    • Οι γαστρεντερικές λοιμώξεις, η μονοπυρήνωση και η ερυθρά μπορούν επίσης να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα. Είναι επίσης κοινό σε άτομα με HIV, τον ιό που προκαλεί το AIDS.
    • Βακτήρια. Τα βακτήρια που μπορούν να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα περιλαμβάνουν τον σταφυλόκοκκο, τον στρεπτόκοκκο, το βακτήριο που προκαλεί τη διφθερίτιδα και το βακτήριο που μεταδίδεται από τους κρότωνες που είναι υπεύθυνο για τη νόσο του Lyme.
    • Παράσιτα. Μεταξύ αυτών είναι παράσιτα όπως το Trypanosoma cruzi και το τοξόπλασμα, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που μεταδίδονται από έντομα και μπορούν να προκαλέσουν μια κατάσταση που ονομάζεται νόσος Chagas. Η νόσος Chagas είναι πολύ πιο συχνή στην Κεντρική και Νότια Αμερική από ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε ταξιδιώτες και μετανάστες από αυτό το μέρος του κόσμου.
    • Μύκητες. Μολύνσεις ζύμης, όπως candida, ασπέργιλλος και άλλοι μύκητες, όπως το ιστόπλασμα, που βρίσκονται συχνά στα περιττώματα των πτηνών, μπορεί μερικές φορές να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα, ιδιαίτερα σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

    Μυοκαρδίτιδα εμφανίζεται επίσης μερικές φορές εάν εκτεθείτε σε:

    • Φάρμακα ή που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργική ή τοξική αντίδραση. Αυτά περιλαμβάνουν φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου και εμβόλια.
    • Αντιβιοτικά, όπως φάρμακα πενικιλλίνης και σουλφοναμιδίου. Ορισμένα φάρμακα κατά των επιληπτικών κρίσεων και ορισμένες παράνομες ουσίες, όπως η κοκαΐνη.
    • Χημικά ή ακτινοβολία. Η έκθεση σε ορισμένες χημικές ουσίες, όπως το μονοξείδιο του άνθρακα, και η ακτινοβολία μπορεί μερικές φορές να προκαλέσει μυοκαρδίτιδα.
    • Άλλες ασθένειες. Αυτές περιλαμβάνουν διαταραχές όπως ο λύκος, η κοκκιωμάτωση Wegener, η γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα και η αρτηρίτιδα του Takayasu.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Συνήθως, η μυοκαρδίτιδα υποχωρεί χωρίς μόνιμες επιπλοκές.

    Ωστόσο, η σοβαρή μυοκαρδίτιδα μπορεί να βλάψει μόνιμα τον καρδιακό σας μυ, προκαλώντας πιθανώς:

    • Συγκοπή. Χωρίς θεραπεία, η μυοκαρδίτιδα μπορεί να βλάψει το μυ της καρδιάς σας, έτσι ώστε να μην μπορεί να αντλήσει αποτελεσματικά αίμα. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η καρδιακή ανεπάρκεια που σχετίζεται με μυοκαρδίτιδα μπορεί να απαιτεί συσκευή κοιλιακής υποβοήθησης ή μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό. Εάν ο μυς της καρδιάς σας τραυματιστεί και δεν μπορεί να αντλήσει αίμα, το αίμα που συγκεντρώνεται στην καρδιά σας μπορεί να σχηματίσει θρόμβους. Εάν ένας θρόμβος φράξει μία από τις αρτηρίες της καρδιάς σας, μπορεί να πάθετε καρδιακή προσβολή. Εάν ένας θρόμβος αίματος στην καρδιά σας ταξιδέψει σε μια αρτηρία που οδηγεί στον εγκέφαλό σας, μπορεί να πάθετε εγκεφαλικό.
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός. Η βλάβη στον καρδιακό σας μυ μπορεί να προκαλέσει αρρυθμία και αιφνίδιο καρδιακό θάνατο. Ορισμένες σοβαρές αρρυθμίες μπορεί να αναγκάσουν την καρδιά σας να σταματήσει να χτυπά. Είναι θανατηφόρο αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα.

    1918px Myocarditis.webm

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Δεν υπάρχει ειδική πρόληψη για τη μυοκαρδίτιδα.

    Ωστόσο, η λήψη αυτών των μέτρων για την πρόληψη λοιμώξεων μπορεί να βοηθήσει:

    • Αποφύγετε άτομα που πάσχουν από ιογενή ασθένεια ή γρίπη μέχρι να αναρρώσουν. Εάν είστε άρρωστος με συμπτώματα ιογενούς λοίμωξης, προσπαθήστε να αποφύγετε την έκθεση άλλων. Ακολουθήστε την καλή υγιεινή. Το τακτικό πλύσιμο των χεριών μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της εξάπλωσης της ασθένειας.
    • Αποφύγετε επικίνδυνες συμπεριφορές. Για να μειώσετε τις πιθανότητές σας να πάρετε μια λοίμωξη του μυοκαρδίου που σχετίζεται με τον HIV, κάντε ασφαλές σεξ και μη χρησιμοποιείτε παράνομα ναρκωτικά.
    • Ελαχιστοποιήστε την έκθεση στα τσιμπούρια. Εάν περνάτε χρόνο σε περιοχές με τσιμπούρια, φορέστε μακρυμάνικα πουκάμισα και μακριά παντελόνια για να καλύψετε όσο το δυνατόν περισσότερο το δέρμα σας. Εφαρμόστε εντομοαπωθητικά.
    • Να ελέγχετε τα εμβόλια. Μείνετε ενημερωμένοι για τα συνιστώμενα εμβόλια, συμπεριλαμβανομένων αυτών που προστατεύουν από τον COVID-19, την ερυθρά και τη γρίπη, ασθένειες που μπορούν να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα. Προσοχή!!! Το πειραματικό εμβόλιο COVID-19 μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή του καρδιακού μυός και φλεγμονή της εξωτερικής επένδυσης της καρδιάς (περικαρδίτιδα), ειδικά σε άνδρες ηλικίας 12 έως 17 ετών. Μιλήστε με τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με τα οφέλη και τους κινδύνους των εμβολίων.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Η έγκαιρη διάγνωση της μυοκαρδίτιδας είναι σημαντική για την πρόληψη της μακροχρόνιας καρδιακής βλάβης. Μετά από μια φυσική εξέταση, ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει μία ή περισσότερες εξετάσεις για να επιβεβαιώσει ότι έχετε μυοκαρδίτιδα και να καθορίσει τη σοβαρότητά της.

    Οι εξετάσεις για τη διάγνωση της μυοκαρδίτιδας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ). Αυτό το γρήγορο και ανώδυνο τεστ δείχνει τα ηλεκτρικά μοτίβα της καρδιάς σας και μπορεί να ανιχνεύσει ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς.
    • Ακτινογραφία θώρακος. Μια εικόνα ακτίνων Χ δείχνει το μέγεθος και το σχήμα της καρδιάς σας, καθώς και αν έχετε υγρό μέσα ή γύρω από την καρδιά που μπορεί να σχετίζεται με καρδιακή ανεπάρκεια.
    • MRI καρδιάς. Μια καρδιακή μαγνητική τομογραφία δείχνει το μέγεθος, το σχήμα και τη δομή της καρδιάς σας. Αυτή η εξέταση μπορεί να δείξει σημεία φλεγμονής του καρδιακού μυός.
    • Ηχοκαρδιογράφημα. Τα ηχητικά κύματα δημιουργούν κινούμενες εικόνες της καρδιάς που χτυπά. Ένα ηχοκαρδιογράφημα μπορεί να δείξει το μέγεθος της καρδιάς σας και πόσο καλά αντλεί η καρδιά σας. Η εξέταση μπορεί επίσης να αποκαλύψει προβλήματα βαλβίδας, θρόμβο μέσα στην καρδιά ή υγρό γύρω από την καρδιά σας.
    • Εξετάσεις αίματος. Οι εξετάσεις αίματος που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση ή την επιβεβαίωση της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν μια πλήρη εξέταση αίματος και μια εξέταση για τον έλεγχο των επιπέδων ορισμένων πρωτεϊνών που σηματοδοτούν βλάβη του καρδιακού μυός. Μπορούν να γίνουν και άλλες εξετάσεις αίματος για να προσδιοριστεί εάν έχετε αντισώματα έναντι ιών και άλλων οργανισμών που μπορεί να προκαλέσουν λοίμωξη που σχετίζεται με μυοκαρδίτιδα.
    • Καρδιακός καθετηριασμός και βιοψία καρδιακού μυός. Ένας μικρός σωλήνας εισάγεται σε μια φλέβα στο πόδι ή το λαιμό σας και βιδώνεται στην καρδιά σας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γιατροί χρησιμοποιούν ένα ειδικό όργανο για να αφαιρέσουν ένα μικροσκοπικό δείγμα καρδιακού μυϊκού ιστού για ανάλυση στο εργαστήριο για να ελέγξουν για φλεγμονή ή μόλυνση (καλύτερα να μη γίνεται).

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Σε πολλούς ανθρώπους, η μυοκαρδίτιδα βελτιώνεται μόνη της ή με θεραπεία, οδηγώντας σε πλήρη ανάρρωση. Η θεραπεία της μυοκαρδίτιδας επικεντρώνεται στην αιτία και τα συμπτώματα, όπως η καρδιακή ανεπάρκεια.

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Τα άτομα με ήπια μυοκαρδίτιδα μπορεί να χρειάζονται μόνο ξεκούραση και φαρμακευτική αγωγή.

    • Κορτικοστεροειδή. Ορισμένοι σπάνιοι τύποι ιογενούς μυοκαρδίτιδας, όπως η γιγαντοκυτταρική και η ηωσινοφιλική μυοκαρδίτιδα, μπορεί να βελτιωθούν με κορτικοστεροειδή ή άλλα φάρμακα για την καταστολή του ανοσοποιητικού σας συστήματος.
    • Φάρμακα για την καρδιά. Εάν η μυοκαρδίτιδα προκαλεί καρδιακή ανεπάρκεια ή αρρυθμίες, μπορεί να χρειαστεί να παραμείνετε στο νοσοκομείο. Ο γιατρός σας θα συνταγογραφήσει φάρμακα ή άλλες θεραπείες, ανάλογα με τα σημεία και τα συμπτώματά σας. Για παράδειγμα, εάν έχετε ορισμένους ακανόνιστους καρδιακούς ρυθμούς ή σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, μπορεί να σας χορηγηθούν φάρμακα για τη μείωση του κινδύνου σχηματισμού θρόμβων αίματος στην καρδιά σας. Εάν η καρδιά σας είναι αδύναμη, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα για την αρτηριακή πίεση για να μειώσει την πίεση στην καρδιά σας ή να βοηθήσει το σώμα σας να αφαιρέσει το υπερβολικό υγρό. Αυτά τα φάρμακα μπορεί να περιλαμβάνουν διουρητικά, β-αναστολείς, αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης ή αναστολείς των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης II.
    • Φάρμακα για τη θεραπεία χρόνιων παθήσεων. Εάν η μυοκαρδίτιδα προκαλείται από χρόνιες ασθένειες, όπως ο λύκος, η θεραπεία απευθύνεται στην υποκείμενη νόσο.

    ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

    Εάν έχετε σοβαρή μυοκαρδίτιδα, θα χρειαστείτε επιθετική θεραπεία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει:

    • IV ή ενδοφλέβια φάρμακα. Τα φάρμακα που χορηγούνται μέσω μιας φλέβας χρησιμοποιούνται για να βελτιώσουν γρήγορα την ικανότητα της καρδιάς σας να αντλεί.
    • Κοιλιακές συσκευές υποβοήθησης. Μια συσκευή που βοηθά στην άντληση αίματος από τους κάτω θαλάμους της καρδιάς σας στο υπόλοιπο σώμα σας. Χρησιμοποιούνται σε άτομα που έχουν εξασθενημένη καρδιά ή καρδιακή ανεπάρκεια. Αυτή η θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιτρέψει στην καρδιά σας να ανακάμψει ή ενώ περιμένετε άλλες θεραπείες, όπως μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Ενδοαορτική αντλία μπαλονιού. Ο γιατρός εισάγει έναν λεπτό σωλήνα σε ένα αιμοφόρο αγγείο στο πόδι σας και τον οδηγεί στην καρδιά σας χρησιμοποιώντας ακτινογραφία. Ένα μπαλόνι που είναι προσαρτημένο στο άκρο του καθετήρα φουσκώνει και ξεφουσκώνει στην κύρια αρτηρία που οδηγεί έξω στο σώμα από την καρδιά. Μια ενδοαορτική αντλία βοηθά στην αύξηση της ροής του αίματος και στη μείωση της πίεσης στην καρδιά σας.
    • Εξωσωματική οξυγόνωση μεμβράνης. Ένα μηχάνημα που μιμείται τη λειτουργία των πνευμόνων. Αφαιρεί το διοξείδιο του άνθρακα και προσθέτει οξυγόνο στο αίμα. Εάν έχετε σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, αυτή η συσκευή μπορεί να παρέχει οξυγόνο στο σώμα σας. Κατά τη διάρκεια του, το αίμα αφαιρείται από το σώμα, περνά μέσα από το μηχάνημα και στη συνέχεια επιστρέφει στο σώμα. Το μηχάνημα αναλαμβάνει το έργο της καρδιάς σας. Αυτή η θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιτρέψει στην καρδιά να ανακάμψει ή εν αναμονή για άλλες θεραπείες, όπως μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Μεταμόσχευση καρδιάς. Εάν έχετε πολύ σοβαρή μυοκαρδίτιδα, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει επείγουσα μεταμόσχευση καρδιάς.

    Μερικοί άνθρωποι με μυοκαρδίτιδα μπορεί να έχουν χρόνια και μη αναστρέψιμη βλάβη στον καρδιακό μυ που απαιτεί ισόβια φάρμακα, ενώ άλλα άτομα χρειάζονται φάρμακα για λίγους μόνο μήνες και στη συνέχεια αναρρώνουν πλήρως. Είτε έτσι είτε αλλιώς, ο γιατρός σας είναι πιθανό να συστήσει τακτικά ραντεβού παρακολούθησης, συμπεριλαμβανομένων των εξετάσεων για την αξιολόγηση της κατάστασής σας.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Η ξεκούραση και η μείωση του φόρτου εργασίας στην καρδιά σας είναι ένα σημαντικό μέρος της αποκατάστασης. Ο γιατρός σας πιθανότατα θα σας πει τι είδους σωματική δραστηριότητα μπορείτε να κάνετε κατά τους μήνες που η καρδιά σας θεραπεύεται και πότε μπορείτε να συνεχίσετε τις τακτικές δραστηριότητες. Εάν έχετε μυοκαρδίτιδα, θα πρέπει να αποφεύγετε τα ανταγωνιστικά αθλήματα για τουλάχιστον 3 έως 6 μήνες.

    Εάν έχετε παρατεταμένη καρδιακή βλάβη, είναι σημαντικό:

    • Περιορίστε το αλάτι
    • Περιορίστε την ποσότητα των υγρών που πίνετε
    • Αποφύγετε ή πίνετε μόνο μια ελάχιστη ποσότητα αλκοόλ
    • Αποφύγετε το κάπνισμα

    image 46

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πόνος στο στήθος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη λοιμώδη μονοπυρήνωση

    Μυοκαρδιοπάθεια τελικού σταδίου

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την τοξοπλάσμωση

    Ορονοσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Πνευμονικό οίδημα

    Ρευματικός πυρετός

    Περικαρδίτιδα

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Η καρδιοτοξικότητα από τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Αλκοολική μυοκαρδιοπάθεια

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Αιφνίδιος θάνατος σε νέους άνδρες

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     


     
     
  • Πόνος στον αυχένα Πόνος στον αυχένα

    Μήπως έχετε πόνο στον αυχένα;

    Ο πόνος στον αυχένα είναι ένα συχνό παράπονο. Οι μυς του λαιμού μπορεί να καταπονηθούν από την κακή στάση του σώματος, όπως σκύψιμο πάνω από τον υπολογιστή είτε σκύψιμο πάνω από τον πάγκο εργασίας σας. Η οστεοαρθρίτιδα είναι επίσης μια συχνή αιτία πόνου στον αυχένα. Σπάνια, ο πόνος στον αυχένα μπορεί να είναι σύμπτωμα ενός πιο σοβαρού προβλήματος. Αναζητήστε ιατρική περίθαλψη εάν ο πόνος στον αυχένα συνοδεύεται από μούδιασμα ή απώλεια δύναμης στα χέρια ή τα χέρια σας ή εάν έχετε πόνο στον ώμο ή κάτω από το χέρι σας. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Τα σημεία και συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • Πόνος που συχνά επιδεινώνεται κρατώντας το κεφάλι σας σε ένα σημείο για μεγάλες περιόδους, όπως όταν οδηγείτε ή εργάζεστε σε υπολογιστή
    • Μυϊκή σύσπαση και σπασμοί
    • Μειωμένη ικανότητα κίνησης του κεφαλιού σας
    • Πονοκέφαλος

    Οι περισσότεροι πόνοι στον αυχένα βελτιώνονται σταδιακά με τη θεραπεία στο σπίτι. Εάν όχι, δείτε το γιατρό σας. Αναζητήστε άμεση φροντίδα εάν ο έντονος πόνος στον αυχένα προκύψει από τραυματισμό, όπως τροχαίο ατύχημα, ατύχημα κατάδυσης ή πτώση.

    Επικοινωνήστε με έναν γιατρό εάν ο πόνος στον αυχένα σας:

    • Είναι σοβαρός
    • Επιμένει για αρκετές ημέρες χωρίς ανακούφιση
    • Απλώνεται στα χέρια ή τα πόδια
    • Συνοδεύεται από πονοκέφαλο, μούδιασμα, αδυναμία ή μυρμήγκιασμα

    ΑΙΤΙΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Ο λαιμός σας είναι εύκαμπτος και υποστηρίζει το βάρος του κεφαλιού σας, επομένως μπορεί να είναι ευάλωτος σε τραυματισμούς και καταστάσεις που προκαλούν πόνο και περιορίζουν την κίνηση.

    Οι αιτίες του πόνου στον αυχένα περιλαμβάνουν:

    • Μυϊκές καταπονήσεις. Η υπερβολική χρήση, όπως πάρα πολλές ώρες σκύψιμο πάνω από τον υπολογιστή ή το smartphone σας, συχνά προκαλεί μυϊκή καταπόνηση. Ακόμη και μικρά πράγματα, όπως το διάβασμα στο κρεβάτι ή το τρίξιμο των δοντιών σας, μπορεί να καταπονήσουν τους μυς του λαιμού.
    • Φθαρμένες αρθρώσεις. Ακριβώς όπως οι άλλες αρθρώσεις στο σώμα σας, οι αρθρώσεις του λαιμού σας τείνουν να φθείρονται με την ηλικία. Η οστεοαρθρίτιδα προκαλεί φθορά των χόνδρων μεταξύ των οστών σας (σπόνδυλοι). Στη συνέχεια, το σώμα σας σχηματίζει οστεόφυτα που επηρεάζουν την κίνηση των αρθρώσεων και προκαλούν πόνο.
    • Συμπίεση νεύρων. Οι δισκοκήλες ή τα οστεόφυτα στους σπονδύλους του λαιμού σας μπορεί να πιέσουν τα νεύρα που διακλαδίζονται από το νωτιαίο μυελό.
    • Τραυματισμοί. Οι οπίσθιες αυτόματες συγκρούσεις συχνά οδηγούν σε τραυματισμό, ο οποίος συμβαίνει όταν το κεφάλι τινάζεται προς τα πίσω και μετά προς τα εμπρός, καταπονώντας τους μαλακούς ιστούς του λαιμού.
    • Ασθένειες. Ορισμένες ασθένειες, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η μηνιγγίτιδα ή ο καρκίνος, μπορεί να προκαλέσουν πόνο στον αυχένα.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Οι περισσότεροι πόνοι στον αυχένα συνδέονται με την κακή στάση του σώματος σε συνδυασμό με τη φθορά που σχετίζεται με την ηλικία. Για να αποτρέψετε τον πόνο στον αυχένα, κρατήστε το κεφάλι σας στο κέντρο της σπονδυλικής στήλης.

    Μερικές απλές αλλαγές στην καθημερινότητά σας μπορεί να σας βοηθήσουν.

    Σκεφτείτε να προσπαθήσετε να:

    • Χρησιμοποιήστε καλή στάση. Όταν στέκεστε και κάθεστε, βεβαιωθείτε ότι οι ώμοι σας βρίσκονται σε ευθεία γραμμή πάνω από τους γοφούς σας και τα αυτιά σας ακριβώς πάνω από τους ώμους σας.
    • Κάντε συχνά διαλείμματα. Εάν ταξιδεύετε μεγάλες αποστάσεις ή εργάζεστε πολλές ώρες στον υπολογιστή σας, σηκωθείτε, μετακινηθείτε και τεντώστε το λαιμό και τους ώμους σας.
    • Ρυθμίστε το γραφείο, την καρέκλα και τον υπολογιστή σας έτσι ώστε η οθόνη να βρίσκεται στο ύψος των ματιών. Τα γόνατα πρέπει να είναι ελαφρώς χαμηλότερα από τους γοφούς. Χρησιμοποιήστε τα μπράτσα της καρέκλας σας.
    • Αποφύγετε να βάζετε το τηλέφωνο ανάμεσα στο αυτί και τον ώμο σας όταν μιλάτε. Αντ' αυτού χρησιμοποιήστε ακουστικά ή μεγάφωνο.
    • Εάν καπνίζετε, κόψτε το. Το κάπνισμα μπορεί να σας βάλει σε υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξετε πόνο στον αυχένα.
    • Αποφύγετε να μεταφέρετε βαριές τσάντες με ιμάντες στον ώμο σας. Το βάρος μπορεί να καταπονήσει το λαιμό σας.
    • Κοιμηθείτε σε καλή θέση. Το κεφάλι και ο λαιμός σας πρέπει να ευθυγραμμίζονται με το σώμα σας. Χρησιμοποιήστε ένα μικρό μαξιλάρι κάτω από το λαιμό σας. Προσπαθήστε να κοιμάστε ανάσκελα με τους μηρούς ανυψωμένους σε μαξιλάρια, που θα ισοπεδώσουν τους νωτιαίους μύες σας.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Ο γιατρός σας θα πάρει ένα ιατρικό ιστορικό και θα κάνει μια εξέταση. Αυτός ή αυτή θα ελέγξει για ευαισθησία, μούδιασμα και μυϊκή αδυναμία, καθώς και θα δει πόσο μακριά μπορείτε να μετακινήσετε το κεφάλι σας προς τα εμπρός, προς τα πίσω και από την άλλη πλευρά.

    shutterstock 1470492857 64503f4b2d1998ac3a1740db4e9336c3 2000

    Απεικονιστικές εξετάσεις

    Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει απεικονιστικές εξετάσεις για να έχετε μια καλύτερη εικόνα της αιτίας του πόνου στον αυχένα σας.

    Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν:

    • Ακτινογραφίες. Οι ακτίνες Χ μπορούν να αποκαλύψουν περιοχές στο λαιμό σας όπου τα νεύρα ή ο νωτιαίος μυελός σας μπορεί να τσιμπηθούν από οστικά άκανθα ή άλλες εκφυλιστικές αλλαγές.
    • Αξονική τομογραφία. Οι αξονικές τομογραφίες συνδυάζουν εικόνες ακτίνων Χ που λαμβάνονται από πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις για να παράγουν λεπτομερείς διατομές των εσωτερικών δομών του λαιμού σας.
    • MRI. Η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιεί ραδιοκύματα και ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο για να δημιουργήσει λεπτομερείς εικόνες των οστών και των μαλακών ιστών, συμπεριλαμβανομένου του νωτιαίου μυελού και των νεύρων που προέρχονται από το νωτιαίο μυελό.

    Είναι πιθανό να έχετε στην ακτινογραφία ή τη μαγνητική τομογραφία ενδείξεις δομικών προβλημάτων στον αυχένα σας χωρίς να έχετε συμπτώματα. Οι απεικονιστικές μελέτες χρησιμοποιούνται καλύτερα ως συμπλήρωμα σε ένα προσεκτικό ιστορικό και φυσική εξέταση για να προσδιοριστεί η αιτία του πόνου σας.

    Άλλες δοκιμές

    • Ηλεκτρομυογραφία (ΗΜΓ). Εάν ο γιατρός σας υποψιάζεται ότι ο πόνος στον αυχένα σας μπορεί να σχετίζεται με ένα πιεσμένο νεύρο, μπορεί να προτείνει ένα ΗΜΓ. Περιλαμβάνει την εισαγωγή λεπτών βελόνων μέσω του δέρματός σας σε έναν μυ και τη διενέργεια δοκιμών για τη μέτρηση της ταχύτητας της αγωγιμότητας των νεύρων για να προσδιοριστεί εάν συγκεκριμένα νεύρα λειτουργούν σωστά.
    • Εξετάσεις αίματος. Οι εξετάσεις αίματος μπορεί μερικές φορές να παρέχουν ενδείξεις φλεγμονωδών ή μολυσματικών καταστάσεων που μπορεί να προκαλούν ή να συμβάλλουν στον πόνο στον αυχένα σας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Οι πιο συνηθισμένοι τύποι ήπιου έως μέτριου πόνου στον αυχένα συνήθως ανταποκρίνονται καλά στην αυτοφροντίδα εντός δύο ή τριών εβδομάδων. Εάν ο πόνος στον αυχένα επιμένει, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει άλλες θεραπείες.

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει ισχυρότερο παυσίπονο από αυτό που μπορείτε να πάρετε χωρίς ιατρική συνταγή, καθώς και μυοχαλαρωτικά και τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά για ανακούφιση από τον πόνο.

    • Φυσικοθεραπεία. Ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας διδάξει ασκήσεις σωστής στάσης, ευθυγράμμισης και ενδυνάμωσης του αυχένα και μπορεί να χρησιμοποιήσει θερμότητα, πάγο, ηλεκτρική διέγερση και άλλα μέτρα για να ανακουφίσει τον πόνο σας και να αποτρέψει την υποτροπή.
    • Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση νεύρων (TENS). Τα ηλεκτρόδια που τοποθετούνται στο δέρμα σας κοντά στις επώδυνες περιοχές παρέχουν μικροσκοπικές ηλεκτρικές ώσεις που μπορεί να ανακουφίσουν τον πόνο.
    • Έλξη. Η έλξη χρησιμοποιεί βάρη και τροχαλίες για να τεντώσει απαλά το λαιμό σας. Αυτή η θεραπεία, υπό την επίβλεψη επαγγελματία ιατρού και φυσιοθεραπευτή, μπορεί να προσφέρει ανακούφιση από κάποιους πόνους στον αυχένα, ιδιαίτερα τον πόνο που σχετίζεται με τον ερεθισμό της νευρικής ρίζας.
    • Βραχυχρόνια ακινητοποίηση. Ένα μαλακό κολάρο που στηρίζει τον λαιμό σας μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου αφαιρώντας την πίεση από τις δομές στο λαιμό σας. Ωστόσο, εάν χρησιμοποιείται για περισσότερες από τρεις ώρες κάθε φορά ή για περισσότερες από μία έως δύο εβδομάδες, ένα κολάρο μπορεί να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό.

    Χειρουργικές και άλλες επεμβάσεις

    • Ενέσεις στεροειδών. Ο γιατρός σας μπορεί να κάνει ένεση κορτικοστεροειδών κοντά στις ρίζες των νεύρων, στις μικρές αρθρώσεις στα οστά της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης ή στους μύες του λαιμού σας για να βοηθήσει με τον πόνο. Μπορούν επίσης να ενεθούν φάρμακα που μουδιάζουν, όπως η λιδοκαΐνη για να ανακουφίσουν τον πόνο στον αυχένα.
    • Χειρουργική επέμβαση. Σπάνια χρειάζεται για πόνο στον αυχένα. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι μια επιλογή για την ανακούφιση της συμπίεσης της νευρικής ρίζας ή του νωτιαίου μυελού.

    Τα μέτρα αυτοφροντίδας που μπορείτε να δοκιμάσετε για να ανακουφίσετε τον πόνο στον αυχένα περιλαμβάνουν:

    • Δοκιμάστε παυσίπονα, όπως ιβουπροφαίνη, ναπροξένη νατριούχος και ακεταμινοφαίνη.
    • Εναλλασσόμενη ζέστη και κρύο. Μειώστε τη φλεγμονή εφαρμόζοντας κρύο, όπως παγοκύστη ή πάγο τυλιγμένο σε πετσέτα, για έως και 20 λεπτά πολλές φορές την ημέρα. Ή εναλλάξτε την παγοκύστη με θερμοφόρα. Δοκιμάστε να κάνετε ένα ζεστό ντους ή να χρησιμοποιήσετε ένα μαξιλάρι θέρμανσης σε χαμηλή ρύθμιση.
    • Ασκήσεις στο σπίτι. Μόλις υποχωρήσει ο χειρότερος πόνος, ξεκινήστε ήπιες ασκήσεις διατάσεων καθημερινά. Ο γιατρός σας ή ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας καθοδηγήσει σχετικά με τη σωστή τεχνική. Πρώτα ζεστάνετε το λαιμό και την πλάτη σας με ένα μαξιλάρι θέρμανσης ή στο ντους ή στο μπάνιο. Στη συνέχεια, γείρετε απαλά, λυγίστε και περιστρέψτε το λαιμό σας.

    Εναλλακτικές θεραπείες για τον πόνο στον αυχένα

    Μιλήστε με το γιατρό σας εάν ενδιαφέρεστε να δοκιμάσετε εναλλακτικές θεραπείες για τον πόνο στον αυχένα σας. 

    Οι εναλλακτικές θεραπείες περιλαμβάνουν:

    • Βελονισμός. Ο βελονισμός περιλαμβάνει την εισαγωγή λεπτών βελόνων σε διάφορα σημεία του σώματός σας. Μελέτες έχουν βρει ότι ο βελονισμός μπορεί να είναι χρήσιμος για πολλούς τύπους πόνου. Ο βελονισμός θεωρείται γενικά ασφαλής όταν εκτελείται από πιστοποιημένο ιατρό χρησιμοποιώντας αποστειρωμένες βελόνες.
    • Χειροπρακτική. Εκτελείται κυρίως στη σπονδυλική στήλη. Οι χειροπρακτικές θεραπείες στον αυχένα μπορούν να προσφέρουν ανακούφιση από τον πόνο.
    • Μασάζ. Κατά τη διάρκεια ενός μασάζ, ένας εκπαιδευμένος επαγγελματίας χειρίζεται τους μυς του λαιμού σας με τα χέρια του.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Neck Pain

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αυχενική σπονδύλωση

    Τραυματισμός του αυχένα από έκταση

    Κεφαλαλγία τάσεως

    Χειρισμός της σπονδυλικής στήλης

    Μασάζ στα πόδια για τους πόνους στην πλάτη

    Μήπως έχετε δυσκαμψία στον αυχένα;

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Σας πονάει ο αυχένας σας και η πλάτη σας;

    Δισκοπλαστική

    www.emedi.gr

     

  • Χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων Χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων

    Μήπως έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων

    Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων σημαίνει ότι το υγρό (σπέρμα) που εκσπερματίζετε κατά τη διάρκεια ενός οργασμού περιέχει λιγότερα σπερματοζωάρια από το φυσιολογικό. Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων ονομάζεται επίσης ολιγοσπερμία. Η πλήρης απουσία σπέρματος ονομάζεται αζωοσπερμία. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων σας θεωρείται χαμηλότερος από το φυσιολογικό εάν έχετε λιγότερα από 15 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο σπέρματος. Το να έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων μειώνει τις πιθανότητες ένα από τα σπερματοζωάριά σας να γονιμοποιήσει το ωάριο του συντρόφου σας, με αποτέλεσμα την εγκυμοσύνη. Ωστόσο, πολλοί άνδρες που έχουν χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων εξακολουθούν να είναι σε θέση να κάνουν παιδί.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Το κύριο σημείο του χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων είναι η αδυναμία σύλληψης παιδιού. Μπορεί να μην υπάρχουν άλλα εμφανή σημεία ή συμπτώματα. Σε ορισμένους άνδρες, ένα υποκείμενο πρόβλημα όπως μια κληρονομική χρωμοσωμική ανωμαλία, μια ορμονική ανισορροπία, διεσταλμένες φλέβες των όρχεων ή μια κατάσταση που εμποδίζει τη διέλευση του σπέρματος μπορεί να προκαλέσει σημεία και συμπτώματα.

    Τα συμπτώματα χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Προβλήματα με τη σεξουαλική λειτουργία, για παράδειγμα, χαμηλή σεξουαλική ορμή ή δυσκολία διατήρησης στύσης (στυτική δυσλειτουργία)
    • Πόνος, πρήξιμο ή εξόγκωμα στην περιοχή των όρχεων
    • Μειωμένη τριχοφυΐα στο πρόσωπο ή στο σώμα ή άλλα σημάδια ανωμαλίας χρωμοσωμάτων ή ορμονών

    Επισκεφθείτε έναν γιατρό εάν δεν καταφέρατε να συλλάβετε παιδί μετά από ένα χρόνο τακτικής, απροστάτευτης σεξουαλικής επαφής ή νωρίτερα εάν έχετε κάποιο από τα ακόλουθα:

    • Προβλήματα στύσης ή εκσπερμάτωσης, χαμηλή σεξουαλική ορμή ή άλλα προβλήματα με τη σεξουαλική λειτουργία
    • Πόνος, ενόχληση, ένα εξόγκωμα ή πρήξιμο στην περιοχή των όρχεων
    • Ιστορικό προβλημάτων όρχεων, προστάτη ή σεξουαλικών προβλημάτων
    • Μια επέμβαση στη βουβωνική χώρα, στους όρχεις, στο πέος ή στο όσχεο 

    ΑΙΤΙΑ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Η παραγωγή σπέρματος είναι μια πολύπλοκη διαδικασία και απαιτεί φυσιολογική λειτουργία των όρχεων (όρχεις) καθώς και του υποθαλάμου και των αδένων της υπόφυσης, όργανα στον εγκέφαλό σας που παράγουν ορμόνες που ενεργοποιούν την παραγωγή σπέρματος. Μόλις παραχθεί το σπέρμα στους όρχεις, οι ευαίσθητοι σωλήνες τα μεταφέρουν μέχρι να αναμειχθούν με το σπέρμα και να εκσπερματωθούν από το πέος. Προβλήματα με οποιοδήποτε από αυτά τα συστήματα μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος. Επίσης, μπορεί να υπάρχουν προβλήματα μη φυσιολογικού σχήματος (μορφολογία), κίνησης (κινητικότητας) ή λειτουργίας του σπέρματος. Ωστόσο, συχνά η αιτία του χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων δεν εντοπίζεται. 

    Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων μπορεί να προκληθεί από διάφορα προβλήματα υγείας και ιατρικές θεραπείες.

    Μερικά από αυτά περιλαμβάνουν:

    • Κιρσόκηλη. Η κιρσοκήλη είναι μια διόγκωση των φλεβών που παροχετεύουν τον όρχι. Είναι η πιο συχνή αναστρέψιμη αιτία ανδρικής υπογονιμότητας. Αν και ο ακριβής λόγος που η κιρσοκήλη προκαλεί στειρότητα είναι άγνωστος, μπορεί να σχετίζεται με μη φυσιολογική ρύθμιση της θερμοκρασίας των όρχεων. Η κιρσοκήλη έχει ως αποτέλεσμα τη μειωμένη ποιότητα του σπέρματος.
    • Μόλυνση. Ορισμένες λοιμώξεις μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος ή την υγεία του σπέρματος ή μπορεί να προκαλέσουν ουλές που εμποδίζουν τη διέλευση του σπέρματος. Αυτές περιλαμβάνουν φλεγμονή της επιδιδυμίδας (επιδιδυμίτιδα) ή των όρχεων (ορχίτιδα) και ορισμένες σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένης της γονόρροιας ή του HIV. Αν και ορισμένες λοιμώξεις μπορεί να οδηγήσουν σε μόνιμη βλάβη των όρχεων, τις περισσότερες φορές το σπέρμα μπορεί ακόμα να ανακτηθεί.
    • Προβλήματα εκσπερμάτωσης. Η ανάδρομη εκσπερμάτιση συμβαίνει όταν το σπέρμα εισέρχεται στην ουροδόχο κύστη κατά τη διάρκεια του οργασμού αντί να βγαίνει από την άκρη του πέους. Διάφορες παθήσεις υγείας μπορεί να προκαλέσουν παλίνδρομη εκσπερμάτιση ή έλλειψη εκσπερμάτωσης, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη, των τραυματισμών της σπονδυλικής στήλης και της χειρουργικής επέμβασης της ουροδόχου κύστης, του προστάτη ή της ουρήθρας.
    • Ορισμένα φάρμακα μπορεί επίσης να οδηγήσουν σε προβλήματα εκσπερμάτωσης, όπως φάρμακα για την αρτηριακή πίεση γνωστά ως άλφα αποκλειστές. Ορισμένα προβλήματα εκσπερμάτωσης μπορούν να αντιστραφούν, ενώ άλλα είναι μόνιμα. Στις περισσότερες περιπτώσεις μόνιμων προβλημάτων εκσπερμάτισης, το σπέρμα μπορεί ακόμα να ανακτηθεί απευθείας από τους όρχεις.
    • Αντισώματα που επιτίθενται στο σπέρμα. Τα αντισώματα κατά του σπέρματος είναι κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που λανθασμένα αναγνωρίζουν το σπέρμα ως επιβλαβείς εισβολείς και προσπαθούν να τα καταστρέψουν.
    • Όγκοι. Οι καρκίνοι και οι μη κακοήθεις όγκοι μπορούν να επηρεάσουν τα ανδρικά αναπαραγωγικά όργανα άμεσα, μέσω των αδένων που απελευθερώνουν ορμόνες που σχετίζονται με την αναπαραγωγή, όπως η υπόφυση, ή μέσω άγνωστων αιτιών. Η χειρουργική επέμβαση, η ακτινοβολία ή η χημειοθεραπεία για τη θεραπεία όγκων μπορούν επίσης να επηρεάσουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Μη κατεβασμένοι όρχεις ή κρυψορχία. Κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ανάπτυξης, ο ένας ή και οι δύο όρχεις μερικές φορές αποτυγχάνουν να κατέβουν από την κοιλιά στον σάκο που συνήθως περιέχει τους όρχεις (όσχεο). Η μειωμένη γονιμότητα είναι πιο πιθανή στους άνδρες με αυτή την πάθηση.
    • Ορμονικές ανισορροπίες. Ο υποθάλαμος, η υπόφυση και οι όρχεις παράγουν ορμόνες που είναι απαραίτητες για τη δημιουργία του σπέρματος. Αλλαγές σε αυτές τις ορμόνες, καθώς και από άλλα συστήματα, όπως ο θυρεοειδής και τα επινεφρίδια, μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος.
    • Ελαττώματα των σωληναρίων που μεταφέρουν το σπέρμα. Πολλοί διαφορετικοί σωλήνες μεταφέρουν σπέρμα. Μπορούν να αποκλειστούν λόγω διαφόρων αιτιών, συμπεριλαμβανομένου ακούσιου τραυματισμού από χειρουργική επέμβαση, προηγούμενων λοιμώξεων, τραύματος ή ανώμαλης ανάπτυξης, όπως με κυστική ίνωση ή παρόμοιες κληρονομικές καταστάσεις. Η απόφραξη μπορεί να συμβεί σε οποιοδήποτε επίπεδο, συμπεριλαμβανομένου του όρχεως, στους σωλήνες που παροχετεύουν τον όρχι, στην επιδιδυμίδα, στους εκσπερματικούς πόρους ή στην ουρήθρα.
    • Χρωμοσωμικά ελαττώματα. Κληρονομικές διαταραχές όπως το σύνδρομο Klinefelter - στο οποίο ένας άνδρας γεννιέται με δύο χρωμοσώματα Χ και ένα χρωμόσωμα Υ αντί για ένα Χ και ένα Υ - προκαλούν ανώμαλη ανάπτυξη των ανδρικών αναπαραγωγικών οργάνων. Άλλα γενετικά σύνδρομα που σχετίζονται με τη στειρότητα περιλαμβάνουν την κυστική ίνωση, το σύνδρομο Kallmann και το σύνδρομο Kartagener.
    • Κοιλιοκάκη. Μια πεπτική διαταραχή που προκαλείται από την ευαισθησία στη γλουτένη, η κοιλιοκάκη μπορεί να προκαλέσει ανδρική υπογονιμότητα. Η γονιμότητα μπορεί να βελτιωθεί μετά την υιοθέτηση μιας δίαιτας χωρίς γλουτένη.
    • Ορισμένα φάρμακα. Η θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης, η μακροχρόνια χρήση αναβολικών στεροειδών, τα αντικαρκινικά φάρμακα (χημειοθεραπεία), ορισμένα αντιμυκητιασικά και αντιβιοτικά φάρμακα, ορισμένα φάρμακα για το έλκος και άλλα φάρμακα μπορούν να βλάψουν την παραγωγή σπέρματος και να μειώσουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις. Ορισμένες χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να σας εμποδίσουν να έχετε σπέρμα στην εκσπερμάτισή σας, συμπεριλαμβανομένης της βαζεκτομής, της αποκατάστασης βουβωνοκήλης, των χειρουργικών επεμβάσεων οσχέου ή όρχεων, επεμβάσεις προστάτη και εγχειρήσεις  κοιλίας για καρκίνους όρχεων και ορθού, μεταξύ άλλων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε για την αναστροφή αυτών των αποφράξεων είτε για την ανάκτηση του σπέρματος απευθείας από την επιδιδυμίδα και τους όρχεις.

    Η παραγωγή ή η λειτουργία του σπέρματος μπορεί να επηρεαστεί από την υπερβολική έκθεση σε ορισμένα περιβαλλοντικά στοιχεία, όπως:

    • Βιομηχανικά χημικά. Η παρατεταμένη έκθεση σε βενζόλια, τολουόλιο, ξυλόλιο, ζιζανιοκτόνα, φυτοφάρμακα, οργανικούς διαλύτες, υλικά βαφής και μόλυβδο μπορεί να συμβάλει σε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων.
    • Έκθεση σε βαρέα μέταλλα. Η έκθεση σε μόλυβδο ή άλλα βαρέα μέταλλα μπορεί επίσης να προκαλέσει στειρότητα.
    • Ακτινοβολία ή ακτίνες Χ. Η έκθεση στην ακτινοβολία μπορεί να μειώσει την παραγωγή σπέρματος. Μπορεί να χρειαστούν αρκετά χρόνια για να επανέλθει η παραγωγή σπέρματος στο φυσιολογικό. Με υψηλές δόσεις ακτινοβολίας, η παραγωγή σπέρματος μπορεί να μειωθεί μόνιμα.
    • Υπερθέρμανση των όρχεων. Οι αυξημένες θερμοκρασίες βλάπτουν την παραγωγή και τη λειτουργία του σπέρματος. Αν και οι μελέτες είναι περιορισμένες και αδιευκρίνιστες, η συχνή χρήση σάουνας ή τζακούζι μπορεί να επηρεάσει προσωρινά τον αριθμό των σπερματοζωαρίων.

    Το να κάθεστε για μεγάλες περιόδους, να φοράτε στενά ρούχα ή να εργάζεστε σε φορητό υπολογιστή για μεγάλα χρονικά διαστήματα μπορεί επίσης να αυξήσει τη θερμοκρασία στο όσχεό σας και να μειώσει ελαφρώς την παραγωγή σπέρματος.

    Άλλες αιτίες χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων περιλαμβάνουν:

    • Χρήση ναρκωτικών. Τα αναβολικά στεροειδή που λαμβάνονται για την τόνωση της μυϊκής δύναμης και ανάπτυξης μπορεί να προκαλέσουν συρρίκνωση των όρχεων και μείωση της παραγωγής σπέρματος. Η χρήση κοκαΐνης μπορεί επίσης να μειώσει τον αριθμό και την ποιότητα του σπέρματός σας.
    • Χρήση αλκοόλ. Η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να μειώσει τα επίπεδα τεστοστερόνης και να προκαλέσει μειωμένη παραγωγή σπέρματος.
    • Επάγγελμα. Ορισμένα επαγγέλματα μπορεί να συνδέονται με κίνδυνο υπογονιμότητας, συμπεριλαμβανομένης της συγκόλλησης ή εκείνων που σχετίζονται με παρατεταμένο κάθισμα, όπως η οδήγηση φορτηγού. 
    • Κάπνισμα καπνού. Οι άνδρες που καπνίζουν μπορεί να έχουν χαμηλότερο αριθμό σπερματοζωαρίων από εκείνους που δεν καπνίζουν.
    • Συναισθηματικό στρες. Το σοβαρό ή παρατεταμένο συναισθηματικό στρες, συμπεριλαμβανομένου του στρες για τη γονιμότητα, μπορεί να επηρεάσει τις ορμόνες που απαιτούνται για την παραγωγή σπέρματος.
    • Κατάθλιψη. Η κατάθλιψη μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη συγκέντρωση του σπέρματος.
    • Βάρος. Η παχυσαρκία μπορεί να βλάψει τη γονιμότητα με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένου του άμεσου αντίκτυπου στο σπέρμα και της πρόκλησης ορμονικών αλλαγών που μειώνουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Θέματα εξέτασης σπέρματος. Χαμηλότερος από τον κανονικό αριθμό σπερματοζωαρίων μπορεί να προκύψει από τη δοκιμή ενός δείγματος σπέρματος που λήφθηκε πολύ σύντομα μετά την τελευταία σας εκσπερμάτιση. Λήφθηκε πολύ σύντομα μετά από ασθένεια ή αγχωτικό συμβάν ή δεν περιείχε όλο το σπέρμα επειδή χύθηκε λίγο κατά τη συλλογή. Για το λόγο αυτό, τα αποτελέσματα βασίζονται γενικά σε πολλά δείγματα που λαμβάνονται σε μια χρονική περίοδο.

    screen 3

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Διάφοροι παράγοντες κινδύνου συνδέονται με χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων και άλλα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσουν χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων.

    Περιλαμβάνουν:

    • Κάπνισμα καπνού
    • Κατανάλωση αλκοολ
    • Χρήση ορισμένων παράνομων ναρκωτικών
    • Να είναι κάποιος υπέρβαρος
    • Έντονη κατάθλιψη ή άγχος
    • Έχοντας ορισμένες προηγούμενες ή παρούσες λοιμώξεις
    • Η έκθεση σε τοξίνες
    • Υπερθέρμανση των όρχεων
    • Έχοντας βιώσει τραύμα στους όρχεις
    • Να έχετε γεννηθεί με διαταραχή γονιμότητας ή να έχετε συγγενή εξ αίματος, όπως ο αδερφός ή ο πατέρας σας, με διαταραχή γονιμότητας
    • Έχετε ορισμένες ιατρικές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένων όγκων και χρόνιων ασθενειών
    • Υποβολή θεραπειών για τον καρκίνο, όπως η ακτινοβολία
    • Λήψη ορισμένων φαρμάκων
    • Κάνοντας προηγούμενη βαζεκτομή ή μείζονα κοιλιακή ή πυελική χειρουργική επέμβαση
    • Ιστορικό κρυψορχίας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Η υπογονιμότητα που προκαλείται από χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων μπορεί να είναι αγχωτική τόσο για εσάς όσο και για τον σύντροφό σας.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Χειρουργική επέμβαση ή άλλες θεραπείες για μια υποκείμενη αιτία χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων
    • Ακριβές και εμπλεκόμενες τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, όπως η εξωσωματική γονιμοποίηση 
    • Το άγχος σχετίζεται με την αδυναμία απόκτησης παιδιού

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Για να προστατεύσετε τη γονιμότητά σας, αποφύγετε τους γνωστούς παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τον αριθμό και την ποιότητα του σπέρματος.

    Για παράδειγμα:

    • Μην καπνίζετε.
    • Περιορίστε ή απέχετε από το αλκοόλ.
    • Αποφύγετε τα παράνομα ναρκωτικά.
    • Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με φάρμακα που μπορούν να επηρεάσουν τον αριθμό των σπερματοζωαρίων.
    • Διατηρήστε ένα υγιές βάρος.
    • Αποφύγετε τη ζέστη.
    • Διαχειριστείτε το άγχος.
    • Αποφύγετε την έκθεση σε φυτοφάρμακα, βαρέα μέταλλα και άλλες τοξίνες.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Όταν επισκέπτεστε έναν γιατρό επειδή δυσκολεύεστε να αφήσετε τη σύντροφό σας έγκυο, αυτός ή αυτή θα προσπαθήσει να προσδιορίσει την υποκείμενη αιτία. Ακόμα κι αν ο γιατρός σας πιστεύει ότι το πρόβλημα είναι ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων, συνιστάται να αξιολογηθεί ο σύντροφός σας για να αποκλειστούν πιθανοί παράγοντες που συμβάλλουν και να καθοριστεί εάν μπορεί να απαιτούνται τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

    • Γενική φυσική εξέταση και ιατρικό ιστορικό. Αυτό περιλαμβάνει εξέταση των γεννητικών σας οργάνων και ερωτήσεις σχετικά με τυχόν κληρονομικές παθήσεις, χρόνια προβλήματα υγείας, ασθένειες, τραυματισμούς ή χειρουργικές επεμβάσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη γονιμότητα. Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να ρωτήσει για τις σεξουαλικές σας συνήθειες και τη σεξουαλική σας ανάπτυξη.
    • Ανάλυση σπέρματος. Ένας χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων διαγιγνώσκεται ως μέρος μιας εξέτασης ανάλυσης σπέρματος. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων προσδιορίζεται γενικά με την εξέταση του σπέρματος κάτω από ένα μικροσκόπιο για να δούμε πόσα σπερματοζωάρια εμφανίζονται μέσα σε ένα συγκεκριμένο οπτικό πεδίο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένας υπολογιστής μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση του αριθμού των σπερματοζωαρίων. Τα δείγματα σπέρματος μπορούν να ληφθούν με δύο διαφορετικούς τρόπους. Μπορείτε να δώσετε ένα δείγμα με αυνανισμό και εκσπερμάτιση σε ειδικό δοχείο στο ιατρείο. Λόγω θρησκευτικών ή πολιτιστικών πεποιθήσεων, ορισμένοι άνδρες προτιμούν μια εναλλακτική μέθοδο συλλογής σπέρματος. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το σπέρμα μπορεί να συλλεχθεί με τη χρήση ειδικού προφυλακτικού κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Νέα σπερματοζωάρια παράγονται συνεχώς στους όρχεις και χρειάζονται περίπου 42 έως 76 ημέρες για να ωριμάσουν. Έτσι, μια τρέχουσα ανάλυση σπέρματος αντικατοπτρίζει το περιβάλλον σας τους τελευταίους τρεις μήνες. Τυχόν θετικές αλλαγές που έχετε κάνει δε θα εμφανιστούν για αρκετούς μήνες. Μία από τις πιο συχνές αιτίες χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων είναι η ατελής ή ακατάλληλη συλλογή δείγματος σπέρματος. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων επίσης συχνά ποικίλλει. Εξαιτίας αυτών των παραγόντων, οι περισσότεροι γιατροί θα ελέγχουν δύο ή περισσότερα δείγματα σπέρματος με την πάροδο του χρόνου για να διασφαλίσουν τη συνέπεια μεταξύ των δειγμάτων. Για να διασφαλιστεί η ακρίβεια σε μια συλλογή, ο γιατρός σας θα σας ζητήσει να βεβαιωθείτε ότι όλο το σπέρμα σας μπαίνει στο κύπελλο συλλογής ή στο προφυλακτικό συλλογής όταν εκσπερματώνετε. Θα πρέπει να απέχετε από την εκσπερμάτιση για δύο έως επτά ημέρες πριν συλλέξετε δείγμα. Θα συλλέξετε ένα δεύτερο δείγμα τουλάχιστον δύο εβδομάδες μετά το πρώτο. Θα αποφύγετε τη χρήση λιπαντικών γιατί αυτά τα προϊόντα μπορούν να επηρεάσουν την κινητικότητα του σπέρματος.

    Αποτελέσματα ανάλυσης σπέρματος

    Οι φυσιολογικές πυκνότητες σπέρματος κυμαίνονται από 15 εκατομμύρια έως πάνω από 200 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο σπέρματος. Θεωρείται ότι έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων εάν έχετε λιγότερα από 15 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο ή λιγότερο από 39 εκατομμύρια συνολικά σπερματοζωάρια ανά εκσπερμάτιση. Η πιθανότητα να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας μειώνεται με τη μείωση του αριθμού των σπερματοζωαρίων. Μερικοί άνδρες δεν έχουν καθόλου σπερματοζωάρια στο σπέρμα τους. Αυτό είναι γνωστό ως αζωοσπερμία. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που εμπλέκονται στην αναπαραγωγή και ο αριθμός των σπερματοζωαρίων στο σπέρμα σας είναι καθορισμένοςς. Μερικοί άνδρες με χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων κάνουν παιδιά με επιτυχία. Ομοίως, ορισμένοι άνδρες με φυσιολογικό αριθμό σπερματοζωαρίων δε μπορούν να κάνουν παιδιά. Ακόμα κι αν έχετε αρκετό σπέρμα, άλλοι παράγοντες είναι σημαντικοί για την επίτευξη εγκυμοσύνης, συμπεριλαμβανομένης της φυσιολογικής κίνησης του σπέρματος (κινητικότητα).

    Όταν η θεραπεία δεν αποδίδει

    Σε σπάνιες περιπτώσεις, τα προβλήματα ανδρικής γονιμότητας δε μπορούν να αντιμετωπιστούν και είναι αδύνατο για έναν άνδρα να αποκτήσει παιδί. Εάν συμβαίνει αυτό, εσείς και ο σύντροφός σας μπορείτε να σκεφτείτε είτε να χρησιμοποιήσετε σπέρμα από δότη είτε να υιοθετήσετε ένα παιδί.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Υπάρχουν βήματα που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι για να αυξήσετε τις πιθανότητές σας να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας, όπως:

    • Αύξηση της συχνότητας του σεξ. Η σεξουαλική επαφή κάθε μέρα ή κάθε δεύτερη μέρα ξεκινώντας τουλάχιστον τέσσερις ημέρες πριν την ωορρηξία αυξάνει τις πιθανότητες να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας.
    • Σεξ όταν είναι δυνατή η γονιμοποίηση. Μια γυναίκα είναι πιθανό να μείνει έγκυος κατά τη διάρκεια της ωορρηξίας — η οποία συμβαίνει στη μέση του εμμηνορροϊκού κύκλου, μεταξύ των περιόδων. Αυτό θα εξασφαλίσει ότι το σπέρμα, το οποίο μπορεί να ζήσει αρκετές ημέρες, είναι παρόν όταν είναι δυνατή η σύλληψη.
    • Αποφυγή λιπαντικών. Ορισμένα προϊόντα ενδέχεται να επηρεάσουν την κίνηση και τη λειτουργία του σπέρματος. 

    Τα συμπληρώματα με μελέτες που δείχνουν πιθανά οφέλη για τη βελτίωση του αριθμού ή της ποιότητας του σπέρματος περιλαμβάνουν:

    • Μαύρο κύμινο (nigella sativa)
    • Συνένζυμο Q10
    • Φυλλικό οξύ
    • Ιπποκάστανο (aescin)
    • L-καρνιτίνη
    • Panax ginseng
    • Ψευδάργυρος

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ανδρική υπογονιμότητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ανδρική υπογονιμότητα

    1111111111111

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη συστροφή όρχεως

    Τεχνητή γονιμοποίηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την προστατίτιδα

    Προβλήματα γονιμότητας

    Επιδιδυμίτιδα

    Συνταγή για την ορχίτιδα

    Τα εσώρουχα μπορεί να επηρεάσουν την ανδρική γονιμότητα

    Τα παχύσαρκα ζευγάρια δε μπορούν να τεκνοποιήσουν εύκολα

    Σύγχρονη εξωσωματική γονιμοποίηση

    Έχει κινδύνους η πατρότητα σε μεγάλη ηλικία;

    Οι καλύτερες βιταμίνες για την αύξηση της γονιμότητας

    Εργαστηριακό σπέρμα

    Η δίαιτα που είναι πλούσια σε πρωτεΐνες αυξάνει την γονιμότητα

    Μήπως έχετε αδύναμο σπέρμα;

    Τεχνητός όρχις για την ανδρική υπογονιμότητα

    Η στείρωση στους άντρες

    Πότε τα σπερματοζωάρια κολυμπούν γρηγορότερα

    Για πoιούς λόγους δε μπορείτε να κάνετε παιδί

    Κόλπα για καλύτερο σπέρμα

    Πώς η τηλεόραση επηρεάζει την γονιμότητα στους άντρες

    Σύνδρομο Klinefelter

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Πόσο σημαντικός είναι ο προστάτης

    Μήπως έχετε πόνο στην εκσπερμάτιση;

    Ορχίτιδα

    Απόγονοι χωρίς σπερματοζωάρια και ωάρια

    Πώς οι άντρες μπορούν να βελτιώσουν το σπέρμα τους

    Το κινητό μειώνει την παραγωγή σπερματοζωαρίων

    Αιτίες ανδρικής υπογονιμότητας

    Γονίδιο ένοχο για την ανδρική υπογονιμότητα

    Έλεγχος γονιμότητας ανδρών

    Εξωσωματική Γονιμοποίηση

    Ανδρική υπογονιμότητα

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αχαλασία οισοφάγου Χρήσιμες πληροφορίες για την αχαλασία οισοφάγου

    Αχαλασία οισοφάγου

    Η αχαλασία οισοφάγου είναι μια σπάνια διαταραχή που δυσκολεύει τη διέλευση τροφής και υγρών από τον σωλήνα κατάποσης που συνδέει το στόμα και το στομάχι (οισοφάγο) στο στομάχι σας.

    Η αχαλασία εμφανίζεται όταν τα νεύρα στον οισοφάγο καταστρέφονται. Ως αποτέλεσμα, ο οισοφάγος παραλύει και διαστέλλεται με την πάροδο του χρόνου και τελικά χάνει την ικανότητα να πιέζει την τροφή προς τα κάτω στο στομάχι. Στη συνέχεια, το φαγητό συλλέγεται στον οισοφάγο, μερικές φορές ζυμώνεται και ξεπλένεται ξανά στο στόμα, το οποίο μπορεί να έχει πικρή γεύση.

    Μερικοί άνθρωποι την μπερδεύουν με τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠΝ). Ωστόσο, στην αχαλασία η τροφή προέρχεται από τον οισοφάγο, ενώ στη ΓΟΠΝ η ύλη προέρχεται από το στομάχι.

    Δεν υπάρχει θεραπεία για την αχαλασία. Μόλις παραλύσει ο οισοφάγος, ο μυς δεν μπορεί να λειτουργήσει ξανά σωστά. Αλλά τα συμπτώματα μπορούν συνήθως να αντιμετωπιστούν με ενδοσκόπηση, ελάχιστα επεμβατική θεραπεία ή χειρουργική επέμβαση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΧΑΛΑΣΙΑΣ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    Τα συμπτώματα της αχαλασίας εμφανίζονται γενικά σταδιακά και επιδεινώνονται με την πάροδο του χρόνου.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Αδυναμία κατάποσης (δυσφαγία), η οποία μπορεί να νιώθετε ότι το φαγητό ή το ποτό έχει κολλήσει στο λαιμό σας
    • Εισρόφηση τροφής ή σάλιου
    • Καούρα
    • Ρέψιμο
    • Πόνος στο στήθος που έρχεται και φεύγει
    • Βήχας τη νύχτα
    • Πνευμονία (από εισρόφηση τροφής στους πνεύμονες)
    • Απώλεια βάρους
    • Έμετος

    ΑΙΤΙΑ ΑΧΑΛΑΣΙΑΣ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    Η ακριβής αιτία της αχαλασίας είναι ελάχιστα κατανοητή. Οι ερευνητές υποπτεύονται ότι μπορεί να οφείλεται σε απώλεια νευρικών κυττάρων στον οισοφάγο. Υπάρχουν θεωρίες για το τι προκαλεί αυτό, αλλά υπάρχουν υποψίες για ιογενή λοίμωξη ή αυτοάνοσες αποκρίσεις. Πολύ σπάνια, η αχαλασία μπορεί να προκληθεί από κληρονομική γενετική διαταραχή ή λοίμωξη.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΧΑΛΑΣΙΑΣ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    Η αχαλασία μπορεί να αγνοηθεί ή να διαγνωστεί λανθασμένα επειδή έχει συμπτώματα παρόμοια με άλλες πεπτικές διαταραχές.

    Για να ελέγξετε για αχαλασία οισοφάγου, ο γιατρός σας είναι πιθανό να συστήσει:

    • Μανομετρία οισοφάγου. Αυτή η εξέταση μετρά τις ρυθμικές συσπάσεις των μυών στον οισοφάγο σας όταν καταπίνετε, το συντονισμό και τη δύναμη που ασκούν οι μυς του οισοφάγου και πόσο καλά χαλαρώνει ή ανοίγει ο κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας σας κατά τη διάρκεια μιας κατάποσης. Αυτή η εξέταση είναι η πιο χρήσιμη για τον προσδιορισμό του τύπου προβλήματος κινητικότητας που μπορεί να έχετε.
    • Ακτινογραφίες του ανώτερου πεπτικού σας συστήματος (βαριούχο γεύμα). Οι ακτινογραφίες λαμβάνονται αφού πιείτε ένα υγρό με κιμωλία που καλύπτει και γεμίζει την εσωτερική επένδυση του πεπτικού σας συστήματος. Η επίστρωση επιτρέπει στον γιατρό σας να δει το σχήμα του οισοφάγου, του στομάχου και του άνω εντέρου σας. Μπορεί επίσης να σας ζητηθεί να καταπιείτε ένα χάπι βαρίου που μπορεί να βοηθήσει στην εμφάνιση απόφραξης του οισοφάγου.
    • Ανώτερη ενδοσκόπηση. Ο γιατρός σας εισάγει έναν λεπτό, εύκαμπτο σωλήνα εξοπλισμένο με φως και κάμερα (ενδοσκόπιο) στον λαιμό σας, για να εξετάσει το εσωτερικό του οισοφάγου και του στομάχου σας. Η ενδοσκόπηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον καθορισμό μιας μερικής απόφραξης του οισοφάγου εάν τα συμπτώματά σας ή τα αποτελέσματα μιας μελέτης με βάριο υποδεικνύουν αυτή την πιθανότητα. Η ενδοσκόπηση μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη συλλογή δείγματος ιστού (βιοψία) που θα ελεγχθεί για επιπλοκές της παλινδρόμησης όπως ο οισοφάγος Barrett. 

    achalasia 10447010985f9d266a06b10

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΧΑΛΑΣΙΑΣ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    Η θεραπεία αχαλασίας εστιάζει στη χαλάρωση ή το τέντωμα του κάτω οισοφαγικού σφιγκτήρα έτσι ώστε η τροφή και το υγρό να μπορούν να μετακινούνται πιο εύκολα μέσω του πεπτικού σας συστήματος. Η συγκεκριμένη θεραπεία εξαρτάται από την ηλικία, την κατάσταση της υγείας σας και τη σοβαρότητα της αχαλασίας.

    Μη χειρουργική θεραπεία αχαλασίας οισοφάγου

    Οι μη χειρουργικές επιλογές περιλαμβάνουν:

    • Διαστολή οισοφάγου. Ένα μπαλόνι εισάγεται με ενδοσκόπηση στο κέντρο του οισοφαγικού σφιγκτήρα και φουσκώνεται για να μεγαλώσει το άνοιγμα. Αυτή η διαδικασία μπορεί να χρειαστεί να επαναληφθεί εάν ο οισοφαγικός σφιγκτήρας δεν παραμείνει ανοιχτός. Σχεδόν το ένα τρίτο των ατόμων που υποβάλλονται σε θεραπεία με διαστολή με μπαλόνι χρειάζονται επαναλαμβανόμενη θεραπεία εντός πέντε ετών. Αυτή η διαδικασία απαιτεί καταστολή.
    • Botox (βοτουλινική τοξίνη τύπου Α). Αυτό το μυοχαλαρωτικό μπορεί να εγχυθεί απευθείας στον οισοφαγικό σφιγκτήρα με ενδοσκοπική βελόνα. Οι ενέσεις μπορεί να χρειαστεί να επαναληφθούν και οι επαναλαμβανόμενες ενέσεις μπορεί να κάνουν πιο δύσκολη τη χειρουργική επέμβαση αργότερα, εάν χρειαστεί. Το Botox συνιστάται γενικά μόνο για άτομα που δεν είναι καλοί υποψήφιοι για πνευματική διαστολή ή χειρουργική επέμβαση λόγω ηλικίας ή γενικής υγείας. Οι ενέσεις Botox συνήθως δεν διαρκούν περισσότερο από έξι μήνες. Μια ισχυρή βελτίωση από την ένεση Botox μπορεί να βοηθήσει στην επιβεβαίωση της διάγνωσης της αχαλασίας.
    • Φαρμακευτική αγωγή. Ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει μυοχαλαρωτικά όπως νιτρογλυκερίνη ή νιφεδιπίνη πριν από το φαγητό. Αυτά τα φάρμακα έχουν περιορισμένο θεραπευτικό αποτέλεσμα και σοβαρές παρενέργειες. Τα φάρμακα γενικά λαμβάνονται υπόψη μόνο εάν δεν είστε υποψήφιος για διαστολή ή χειρουργική επέμβαση και το Botox δεν έχει βοηθήσει. Αυτός ο τύπος θεραπείας ενδείκνυται σπάνια.

    Χειρουργική επέμβαση αχαλασίας οισοφάγου

    Οι χειρουργικές επιλογές για τη θεραπεία της αχαλασίας περιλαμβάνουν:

    • Μυοτομή Heller. Ο χειρουργός κόβει τον μυ στο κάτω άκρο του οισοφαγικού σφιγκτήρα για να επιτρέψει στην τροφή να περάσει πιο εύκολα στο στομάχι. Η διαδικασία μπορεί να γίνει μη επεμβατικά (λαπαροσκοπική μυοτομή Heller). Μερικοί άνθρωποι που έχουν μυοτομή Heller μπορεί αργότερα να αναπτύξουν γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ). Για να αποφευχθούν μελλοντικά προβλήματα με ΓΟΠΝ, μια διαδικασία γνωστή ως μερική θολοπλαστική μπορεί να πραγματοποιηθεί ταυτόχρονα με μια μυοτομή Heller. Στον θολοπλαστική, ο χειρουργός τυλίγει την κορυφή του στομάχου σας γύρω από τον κάτω οισοφάγο για να δημιουργήσει μια βαλβίδα κατά της παλινδρόμησης, αποτρέποντας την επιστροφή του οξέος (ΓΟΠΝ) στον οισοφάγο. Η θεμελίωση συνήθως γίνεται με ελάχιστα επεμβατική (λαπαροσκοπική) επέμβαση.
    • Στοματική ενδοσκοπική μυοτομή. Στη διαδικασία στοματικής ενδοσκοπικής μυοτομής, ο χειρουργός χρησιμοποιεί ένα ενδοσκόπιο που εισάγεται μέσω του στόματός σας και κάτω από το λαιμό σας για να δημιουργήσει μια τομή στην εσωτερική επένδυση του οισοφάγου σας. Στη συνέχεια, όπως σε μια μυοτομή Heller, ο χειρουργός κόβει τον μυ στο κάτω άκρο του οισοφαγικού σφιγκτήρα. Η στοματική ενδοσκοπική μυοτομή μπορεί επίσης να συνδυαστεί ή να ακολουθηθεί από μεταγενέστερη θολοπλαστική για να βοηθήσει στην πρόληψη της ΓΟΠΝ. Μερικοί ασθενείς που έχουν κάνει στοματική ενδοσκοπική μυοτομήκαι αναπτύσσουν ΓΟΠΝ μετά τη διαδικασία αντιμετωπίζονται με καθημερινή από του στόματος φαρμακευτική αγωγή.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    SAG Achalasia 191114 01

    Διαβάστε, επίσης,

    Δυσφαγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Διαφραγματοκήλη

    Αχαλασία Οισοφάγου

    www.emedi.gr