Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2015 14:48

Διάγνωση του καρκίνου του εγκεφάλου

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Οι διαγνωστικές εξετάσεις για τη διάγνωση και διαφοροδιάγνωση των εγκεφαλικών όγκων

Οι γιατροί χρησιμοποιούν πολλές εξετάσεις για τη διάγνωση ενός όγκου του εγκεφάλου, και τη διαφοροδιάγνωση των πρωτοπαθών και δευτεροπαθών εγκεφαλικών όγκων από μεταστάσεις. Επίσης, μετά την χειρουργική εξέταση του όγκου απαιτούνται ειδικές εξετάσεις, όπως το μοριακό προφίλ του όγκου για να γίνει εξατομικευμένη θεραπεία.

Διάγνωση και διαφοροδιάγνωση των εγκεφαλικών όγκων

  • Ιατρικό και κληρονομικό ιστορικό 
  • Φυσική εξέταση
  • Σημεία και συμπτώματα
  • Αποτελέσματα προηγούμενων εξετάσεων

Οι περισσότεροι όγκοι του εγκεφάλου δε διαγιγνώσκονται μέχρι μετά την εμφάνιση των συμπτωμάτων. Συχνά ενός όγκος στον εγκέφαλο διαγιγνώσκεται από έναν παθολόγο ή έναν νευρολόγο. 

Εκτός από το λεπτομερές ιατρικό ιστορικό και την φυσική εξέταση, ο γιατρός θα ζητήσει διάφορες εξετάσεις. Με βάση τα  αποτελέσματα των διαφόρων εξετάσεων, ο γιατρός θα συστήσει τις κατάλληλες επιλογές θεραπείας.

  • Οι εξετάσεις απεικόνισης

Η πιο αποτελεσματική εξέταση για τη διάγνωση ενός όγκου του εγκεφάλου είναι η χρήση του μαγνητικού συντονισμού (MRI), αν και η υπολογιστική τομογραφία (CT ή CAT) χρησιμοποιείται, επίσης.

Η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (ΡΕΤ) χρησιμοποιείται, συνήθως, αρχικά όταν υπάρχει αμφιβολία για την φύση μίας μάζας ή όταν ένας ασθενής βρίσκεται υπό θεραπεία για την εκτίμηση του αποτελέσματος ή για να ελεγχθεί αν ένας όγκος υποτροπιάζει μετά τη θεραπεία (καλύτερα να μη γίνεται).

Κάθε δοκιμή απεικόνισης μπορεί να παρέχει συγκεκριμένες πληροφορίες, αλλά πρέπει να συνδυαστεί με το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς, τη φυσική εξέταση και τη νευρολογική και άλλες απεικονιστικές εξετάσεις.

  • Μαγνητική τομογραφία (MRI): χρησιμοποιεί μαγνητικά πεδία, και όχι ακτινογραφίες, για να παράγει λεπτομερείς εικόνες του σώματος. Η MRI μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση του μεγέθους του όγκου. Οι μαγνητικές τομογραφίες δίνουν πιο λεπτομερείς εικόνες από την αξονική τομογραφία  και είναι ο προτιμώμενος τρόπος για τη διάγνωση ενός όγκου στον εγκέφαλο. Η MRI μπορεί να γίνει στον εγκέφαλο, το νωτιαίο μυελό, ή και τα στα δύο, ανάλογα με τον τύπο του όγκου  και την πιθανότητα εξάπλωσης στο ΚΝΣ. Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι μαγνητικής τομογραφίας,  και τα αποτελέσματα της νευρολογικής εξέτασης, που γίνεται από τον παθολόγο ή το νευρολόγο, βοηθούν να προσδιοριστεί ο  τύπος της μαγνητικής τομογραφίας που θα εκτελεστεί.

Η ενδοφλέβια (IV) ενισχυόμενη με γαδολίνιο MRI, συνήθως, χρησιμοποιείται για μια σαφέστερη εικόνα ενός όγκου στον εγκέφαλο. Γίνεται κανονικά η μαγνητική τομογραφία, και στη συνέχεια δίνεται ένα ειδικό σκιαγραφικό που ονομάζεται γαδολίνιο μέσω φλέβας και μια δεύτερη μαγνητική τομογραφία γίνεται κατόπιν μετά την χορήγηση της χρωστικής (καλύτερα να μη γίνεται).

Η MRI του νωτιαίου μυελού μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση ενός όγκου πάνω ή κοντά στην σπονδυλική στήλη.

Η λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI) παρέχει πληροφορίες σχετικά με τη θέση των συγκεκριμένων περιοχών του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνες για την κίνηση των μυών και την ομιλία. Κατά την εξέταση fMRI, ο ασθενής καλείται να κάνει ορισμένες ασκήσεις που προκαλούν αλλαγές στον εγκέφαλο και μπορεί να δει κανείς στην εικόνα fMRI. Αυτή η δοκιμή χρησιμοποιείται για να βοηθήσει το σχέδιο για το χειρουργείο, έτσι ώστε ο χειρουργός να αποφύγει την καταστροφή των λειτουργικών τμημάτων του εγκεφάλου, κατά την αφαίρεση του όγκου.

Η φασματοσκοπία μαγνητικού συντονισμού (MRS) είναι μία εξέταση με τη χρήση MRI που παρέχει πληροφορίες σχετικά με τη χημική σύνθεση του εγκεφάλου. Μπορεί να βοηθήσει να στη διαφοροδιάγνωση μεταξύ των νεκρών ιστών που προκαλούνται από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή από  προηγούμενες θεραπείες ακτινοβολίας και καρκινικών ιστών.

  • Η αξονική τομογραφία δημιουργεί μια τρισδιάστατη εικόνα του εσωτερικού του σώματος με  ακτίνες Χ. Ένας υπολογιστής στη συνέχεια συνδυάζει αυτές τις εικόνες σε μια λεπτομερή, εγκάρσια τομή που δείχνει τυχόν ανωμαλίες ή όγκους. Η αξονική τομογραφία βοηθάει στην διάγνωση αιμορραγίας και της διόγκωσης του υγρού μέσα στις κοιλίες του εγκεφάλου. Αλλαγές στα οστά στο κρανίο φαίνονται, επίσης,σε μια αξονική τομογραφία, και μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση του μεγέθους ενός όγκου. Η αξονική τομογραφία μπορεί, επίση,ς να χρησιμοποιηθεί εάν ο ασθενής δεν μπορεί να κάνει μία μαγνητική τομογραφία, όπως όταν ο ασθενής έχει βηματοδότη για την καρδιά του/της. 
  • Η σάρωση με ΡΕΤ scan, χορηγώντας μια μικρή ποσότητα από μια ραδιενεργή ουσία σεσημασμένη με ζάχαρη εγχέεται μέσα στο σώμα του ασθενούς ενδοφλεβίως. Αυτή η ουσία προσλαμβάνεται από τα κύτταρα που καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια. Επειδή ο καρκίνος έχει την τάση να χρησιμοποιεί πολύ ενέργεια, και τα καρκινικά κύτταρα είναι υπερμεταβολικά, απορροφά περισσότερη ραδιενεργή ουσία. Ένας σαρωτής ανιχνεύει τότε την ουσία αυτή και παράγει εικόνες από το εσωτερικό του σώματος (καλύτερα να μη γίνεται).
  • Η εγκεφαλική αγγειογραφία των αρτηριών, που ονομάζεται εγκεφαλική αγγειογραφία είναι μια ακτινογραφία, ή μια σειρά από ακτινογραφίες, του κεφαλιού που δείχνουν τις αρτηρίες του εγκεφάλου. Οι ακτίνες Χ λαμβάνονται αφού εγχυθεί σκιαγραφικό στις κύριες αρτηρίες της κεφαλής του ασθενούς.
  • Η οσφυονωτιαία παρακέντηση είναι μια διαδικασία κατά την οποία ένας γιατρός χρησιμοποιεί μια βελόνα για να λάβει ένα δείγμα του εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) για να ανιχνεύσει καρκινικά κύτταρα, άλλες βιοχημικές εξετάσεις, ή καρκινικούς δείκτες. Δείκτες όγκου ή βιοδείκτες είναι ουσίες που βρίσκονται σε υψηλότερες από τις κανονικές ποσότητες στο αίμα, στα ούρα, στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, στο πλάσμα ή σε άλλα σωματικά υγρά ασθενών με ορισμένους τύπους καρκίνου. Συνήθως ένα τοπικό αναισθητικό γίνεται πριν από τη διαδικασία.
  • Μυελόγραμμα. Επειδή ορισμένοι τύποι όγκων του εγκεφάλου μπορεί να εξαπλωθούν στο νωτιαίο υγρό, άλλα μέρη του εγκεφάλου, ή του νωτιαίου μυελού, ο γιατρός μπορεί να συστήσει μια μυελογραφία. Στη μυελογραφία μία χρωστική εγχέεται στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό που περιβάλλει το νωτιαίο μυελό. Η χρωστική ουσία εμφανίζεται σε μια ακτινογραφία και σκιαγραφεί το νωτιαίο μυελό και ανιχνεύει έναν όγκο (καλύτερα να μη γίνεται)
  • Χειρουργική αφαίρεση ενός όγκου. Το δείγμα του ιστού του όγκου απαιτείται για την τελική διάγνωση. Ο παθολογοανατόμος κάνει αξιολόγηση των κυττάρων, των ιστών και οργάνων για τη διάγνωση της νόσου. 
  • Μοριακός έλεγχος του όγκου. Μετά την παθολογοανοτομική εξέταση απαιτείται το μοριακό προφίλ του όγκου για να προσδιοριστούν τα συγκεκριμένα γονίδια, οι πρωτεΐνες, καθώς και άλλοι παράγοντες, όπως δείκτες του όγκου. Οι ερευνητές εξετάζουν τους βιοδείκτες για τη διάγνωση ενός όγκου στον εγκέφαλο, για την πρόγνωση και για την εφαρμογή εξατομικευμένης θεραπείας. 
  • Νευρολογική εξέταση, έλεγχος οπτικού νεύρου και εξέταση ακοής. Αυτές οι εξετάσεις θα δείξουν αν ένας όγκος επηρεάζει τις λειτουργίες του εγκεφάλου. Η εξέταση των ματιών μπορεί να ανιχνεύσει  αλλαγές στο οπτικό νεύρο, καθώς και αλλαγές στο πεδίο της όρασης ενός ατόμου.
  • Ψυχομετρική αξιολόγηση. Αυτή αποτελεί λεπτομερή αξιολόγηση όλων των σημαντικών λειτουργιών του εγκεφάλου, όπως η αποθήκευση και η ανάκτηση της μνήμης, οι δείκτες έκφρασης, οι γλωσσικές ικανότητες, η ικανότητα υπολογισμού, η  επιδεξιότητα κ.ά. Αυτές οι δοκιμές γίνονται από  νευροψυχολόγο, ο οποίος καταγράφει μία έκθεση που θα χρησιμοποιηθεί για  σύγκριση με μελλοντικές εκτιμήσεις για την εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας.
  • Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (EEG). Ένα EEG είναι μια μη επεμβατική εξέταση στην οποία τα ηλεκτρόδια συνδέονται με το εξωτερικό του κεφαλιού ενός ατόμου και μετράει την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου. Χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση σε τυχόν επιληπτικές κρίσεις.
  • Προκλητά δυναμικά. Τα προκλητά δυναμικά περιλαμβάνουν τη χρήση ηλεκτροδίων για τη μέτρηση της ηλεκτρικής δραστηριότητας των νεύρων και μπορεί να ανιχνεύσουν και το ακουστικό σβάννωμα, που είναι ένας μη καρκινωματώδης όγκος στον εγκέφαλο. Αυτή η εξέταση μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως οδηγός κατά την αφαίρεση ενός όγκου που αναπτύσσεται γύρω από σημαντικά νεύρα.

Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο του εγκεφάλου, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

Η ζωή είναι πολύτιμη.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Τα αντισυλληπτικά υπεύθυνα και για καρκίνο του εγκεφάλου

Εγκεφαλικές μεταστάσεις

Οι συχνότεροι ενδοκρανιακοί όγκοι

Η ακτινοβολία από τα κινητά τηλέφωνα

Τα νεώτερα για το γλοιοβλάστωμα

Οσφυϊκή παρακέντηση

Ψευδοόγκος εγκεφάλου

Βιολογική θεραπεία του καρκίνου

Αντιαγγειογενετικοί παράγοντες

Στοχευμένη θεραπεία για τις εγκεφαλικές μεταστάσεις

Τo καρκινικό μονοπάτι

Ανοσοϊστοχημεία στον καρκίνο

Η ανάγκη για βελτίωση της ακτινοθεραπείας στους όγκους του εγκεφάλου

Τι είναι η νανοϊατρική

Μοριακή ανάλυση σε γλοιοβλάστωμα

Που μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα νανοσωματίδια

Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

Στοχευμένες τοπικές θεραπείες στον καρκίνο

Πολύμορφο γλοιοβλάστωμα

Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα

 

 

 

Διαβάστηκε 8091 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2021 01:23
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Επιδημικός Τύφος Επιδημικός Τύφος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον επιδημικό Τύφο 

    Ο επιδημικός τύφος, που ονομάζεται επίσης τύφος από ψείρες, είναι μια ασυνήθιστη ασθένεια που προκαλείται από ένα βακτήριο που ονομάζεται Rickettsia prowazekii.

    Ο επιδημικός τύφος μεταδίδεται στους ανθρώπους μέσω της επαφής με μολυσμένες ψείρες του σώματος.

    Αν και ο επιδημικός τύφος ήταν υπεύθυνος για εκατομμύρια θανάτους τους προηγούμενους αιώνες, θεωρείται πλέον μια σπάνια ασθένεια. Περιστασιακά, τα κρούσματα συνεχίζουν να εμφανίζονται, σε περιοχές όπου ο υπερβολικός συνωστισμός είναι συνηθισμένος και οι ψείρες του σώματος μπορούν να ταξιδέψουν από το ένα άτομο στο άλλο.

    Στις Ηνωμένες Πολιτείες, μπορεί να εμφανιστούν σπάνιες περιπτώσεις επιδημικού τύφου, που ονομάζεται συλβατικός τύφος. Αυτές οι περιπτώσεις συμβαίνουν όταν οι άνθρωποι εκτίθενται σε ιπτάμενους σκίουρους και τις φωλιές τους.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΠΙΔΗΜΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

    Τα συμπτώματα του επιδημικού τύφου αρχίζουν μέσα σε 2 εβδομάδες μετά την επαφή με μολυσμένες ψείρες του σώματος.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Πυρετός και ρίγη
    • Πονοκέφαλο
    • Ταχεία αναπνοή
    • Πόνοι στο σώμα και στους μύες
    • Εξάνθημα
    • Βήχας
    • Ναυτία
    • Εμετός
    • Σύγχυση
    • Νόσος Brill-Zinsser (υποτροπιάζων τύφος - οξεία κυκλική λοιμώδης νόσος, η οποία είναι ενδογενής επανάληψη του τύφου, η οποία εκδηλώνεται μέσα σε πολλά χρόνια σε ασθενείς που αναρρώνουν από την επιδημία τύφου). Μερικοί άνθρωποι μπορούν να παραμείνουν μολυσμένοι, χωρίς συμπτώματα, για χρόνια αφού αρρωστήσουν για πρώτη φορά. Σπάνια, αυτά τα άτομα μπορεί να παρουσιάσουν υποτροπή της νόσου, που ονομάζεται νόσος Brill-Zinsser, μήνες ή χρόνια μετά την πρώτη τους ασθένεια. Όταν συμβαίνει αυτό, συμβαίνει συχνά όταν το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος είναι εξασθενημένο λόγω ορισμένων φαρμάκων, γήρατος ή ασθένειας. Τα συμπτώματα της νόσου Brill-Zinsser είναι παρόμοια με την αρχική λοίμωξη, αλλά είναι συνήθως πιο ήπια από την αρχική ασθένεια. 

    3 s2.0 B9780323555128000685 f068 002 9780323555128

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΔΗΜΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

    • Τα συμπτώματα του επιδημικού τύφου είναι παρόμοια με συμπτώματα πολλών άλλων ασθενειών. Επισκεφθείτε τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης εάν εμφανίσετε τα συμπτώματα που αναφέρονται παραπάνω μετά από ταξίδι ή επαφή με ζώα.
    • Ενημερώστε τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης εάν είχατε επαφή με ιπτάμενους σκίουρους ή τις φωλιές τους.
    • Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης θα ζητήσει μια εξέταση αίματος για να αναζητήσει επιδημικό τύφο και άλλες ασθένειες.
    • Ο εργαστηριακός έλεγχος και η αναφορά των αποτελεσμάτων μπορεί να διαρκέσουν αρκετές εβδομάδες. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να ξεκινήσει θεραπεία προτού υπάρξουν διαθέσιμα αποτελέσματα.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΠΙΔΗΜΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

    • Ο επιδημικός τύφος πρέπει να αντιμετωπίζεται με το αντιβιοτικό δοξυκυκλίνη. Η δοξυκυκλίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε άτομα οποιασδήποτε ηλικίας.
    • Τα αντιβιοτικά είναι πιο αποτελεσματικά όταν χορηγούνται αμέσως μετά την έναρξη των συμπτωμάτων.
    • Τα άτομα που λαμβάνουν έγκαιρη θεραπεία με δοξυκυκλίνη συνήθως αναρρώνουν γρήγορα.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΠΙΔΗΜΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

    • Δεν υπάρχει εμβόλιο για την πρόληψη της επιδημίας του τύφου.
    • Μειώστε τον κίνδυνο εμφάνισης επιδημικού τύφου αποφεύγοντας τις περιοχές με υπερπληθυσμό.
    • Οι ψείρες του σώματος ευδοκιμούν σε περιοχές  όπου οι άνθρωποι δε μπορούν να κάνουν μπάνιο ή να αλλάζουν ρούχα τακτικά.

    Για να αποφύγετε τις προσβολές από ψείρες του σώματος: 

    • Να κάνετε μπάνιο τακτικά και να αλλάζετε καθαρά ρούχα τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα.
    • Πλένετε ρούχα που έχουν μολυνθεί από ψείρες τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα.
    • Πλύνετε στο πλυντήριο και στεγνώστε τα μολυσμένα ρούχα και κλινοσκεπάσματα με ζεστό νερό και στεγνώστε σε υψηλή θερμοκρασία όταν είναι δυνατόν. Ρούχα και αντικείμενα που δεν πλένονται μπορούν να καθαριστούν με στεγνό καθάρισμα ή να σφραγιστούν σε πλαστική σακούλα και να αποθηκευτούν για 2 εβδομάδες.
    • Μη μοιράζεστε ρούχα, κρεβάτια, κλινοσκεπάσματα ή πετσέτες που χρησιμοποιούνται από άτομο που έχει ψείρες του σώματος ή έχει μολυνθεί από τύφο.
    • Αντιμετωπίστε τα κλινοσκεπάσματα, τις στολές και άλλα ρούχα με 0,5% περμεθρίνη. ΜΗΝ χρησιμοποιείτε προϊόντα περμεθρίνης απευθείας στο δέρμα. Προορίζονται για τη θεραπεία ενδυμάτων. Οι άνθρωποι πρέπει να αποφεύγουν την επαφή με ιπτάμενους σκίουρους και τις φωλιές τους.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις

    image 59 1200x720

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Lyme

    Τουλαραιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη

    Φθειρίαση

    Συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Lyme

    Κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ιό Ζίκα

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Αφρικανικός τύφος από κρότωνα

    Ο ιός του Έμπολα

    Ψείρες οι ανεπιθύμητες

    Τι είναι τα ηωσινόφιλα;

    www.emedi.gr

     

  • Πόνος στον αυχένα Πόνος στον αυχένα

    Μήπως έχετε πόνο στον αυχένα;

    Ο πόνος στον αυχένα είναι ένα συχνό παράπονο. Οι μυς του λαιμού μπορεί να καταπονηθούν από την κακή στάση του σώματος, όπως σκύψιμο πάνω από τον υπολογιστή είτε σκύψιμο πάνω από τον πάγκο εργασίας σας. Η οστεοαρθρίτιδα είναι επίσης μια συχνή αιτία πόνου στον αυχένα. Σπάνια, ο πόνος στον αυχένα μπορεί να είναι σύμπτωμα ενός πιο σοβαρού προβλήματος. Αναζητήστε ιατρική περίθαλψη εάν ο πόνος στον αυχένα συνοδεύεται από μούδιασμα ή απώλεια δύναμης στα χέρια ή τα χέρια σας ή εάν έχετε πόνο στον ώμο ή κάτω από το χέρι σας. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Τα σημεία και συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • Πόνος που συχνά επιδεινώνεται κρατώντας το κεφάλι σας σε ένα σημείο για μεγάλες περιόδους, όπως όταν οδηγείτε ή εργάζεστε σε υπολογιστή
    • Μυϊκή σύσπαση και σπασμοί
    • Μειωμένη ικανότητα κίνησης του κεφαλιού σας
    • Πονοκέφαλος

    Οι περισσότεροι πόνοι στον αυχένα βελτιώνονται σταδιακά με τη θεραπεία στο σπίτι. Εάν όχι, δείτε το γιατρό σας. Αναζητήστε άμεση φροντίδα εάν ο έντονος πόνος στον αυχένα προκύψει από τραυματισμό, όπως τροχαίο ατύχημα, ατύχημα κατάδυσης ή πτώση.

    Επικοινωνήστε με έναν γιατρό εάν ο πόνος στον αυχένα σας:

    • Είναι σοβαρός
    • Επιμένει για αρκετές ημέρες χωρίς ανακούφιση
    • Απλώνεται στα χέρια ή τα πόδια
    • Συνοδεύεται από πονοκέφαλο, μούδιασμα, αδυναμία ή μυρμήγκιασμα

    ΑΙΤΙΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Ο λαιμός σας είναι εύκαμπτος και υποστηρίζει το βάρος του κεφαλιού σας, επομένως μπορεί να είναι ευάλωτος σε τραυματισμούς και καταστάσεις που προκαλούν πόνο και περιορίζουν την κίνηση.

    Οι αιτίες του πόνου στον αυχένα περιλαμβάνουν:

    • Μυϊκές καταπονήσεις. Η υπερβολική χρήση, όπως πάρα πολλές ώρες σκύψιμο πάνω από τον υπολογιστή ή το smartphone σας, συχνά προκαλεί μυϊκή καταπόνηση. Ακόμη και μικρά πράγματα, όπως το διάβασμα στο κρεβάτι ή το τρίξιμο των δοντιών σας, μπορεί να καταπονήσουν τους μυς του λαιμού.
    • Φθαρμένες αρθρώσεις. Ακριβώς όπως οι άλλες αρθρώσεις στο σώμα σας, οι αρθρώσεις του λαιμού σας τείνουν να φθείρονται με την ηλικία. Η οστεοαρθρίτιδα προκαλεί φθορά των χόνδρων μεταξύ των οστών σας (σπόνδυλοι). Στη συνέχεια, το σώμα σας σχηματίζει οστεόφυτα που επηρεάζουν την κίνηση των αρθρώσεων και προκαλούν πόνο.
    • Συμπίεση νεύρων. Οι δισκοκήλες ή τα οστεόφυτα στους σπονδύλους του λαιμού σας μπορεί να πιέσουν τα νεύρα που διακλαδίζονται από το νωτιαίο μυελό.
    • Τραυματισμοί. Οι οπίσθιες αυτόματες συγκρούσεις συχνά οδηγούν σε τραυματισμό, ο οποίος συμβαίνει όταν το κεφάλι τινάζεται προς τα πίσω και μετά προς τα εμπρός, καταπονώντας τους μαλακούς ιστούς του λαιμού.
    • Ασθένειες. Ορισμένες ασθένειες, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η μηνιγγίτιδα ή ο καρκίνος, μπορεί να προκαλέσουν πόνο στον αυχένα.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Οι περισσότεροι πόνοι στον αυχένα συνδέονται με την κακή στάση του σώματος σε συνδυασμό με τη φθορά που σχετίζεται με την ηλικία. Για να αποτρέψετε τον πόνο στον αυχένα, κρατήστε το κεφάλι σας στο κέντρο της σπονδυλικής στήλης.

    Μερικές απλές αλλαγές στην καθημερινότητά σας μπορεί να σας βοηθήσουν.

    Σκεφτείτε να προσπαθήσετε να:

    • Χρησιμοποιήστε καλή στάση. Όταν στέκεστε και κάθεστε, βεβαιωθείτε ότι οι ώμοι σας βρίσκονται σε ευθεία γραμμή πάνω από τους γοφούς σας και τα αυτιά σας ακριβώς πάνω από τους ώμους σας.
    • Κάντε συχνά διαλείμματα. Εάν ταξιδεύετε μεγάλες αποστάσεις ή εργάζεστε πολλές ώρες στον υπολογιστή σας, σηκωθείτε, μετακινηθείτε και τεντώστε το λαιμό και τους ώμους σας.
    • Ρυθμίστε το γραφείο, την καρέκλα και τον υπολογιστή σας έτσι ώστε η οθόνη να βρίσκεται στο ύψος των ματιών. Τα γόνατα πρέπει να είναι ελαφρώς χαμηλότερα από τους γοφούς. Χρησιμοποιήστε τα μπράτσα της καρέκλας σας.
    • Αποφύγετε να βάζετε το τηλέφωνο ανάμεσα στο αυτί και τον ώμο σας όταν μιλάτε. Αντ' αυτού χρησιμοποιήστε ακουστικά ή μεγάφωνο.
    • Εάν καπνίζετε, κόψτε το. Το κάπνισμα μπορεί να σας βάλει σε υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξετε πόνο στον αυχένα.
    • Αποφύγετε να μεταφέρετε βαριές τσάντες με ιμάντες στον ώμο σας. Το βάρος μπορεί να καταπονήσει το λαιμό σας.
    • Κοιμηθείτε σε καλή θέση. Το κεφάλι και ο λαιμός σας πρέπει να ευθυγραμμίζονται με το σώμα σας. Χρησιμοποιήστε ένα μικρό μαξιλάρι κάτω από το λαιμό σας. Προσπαθήστε να κοιμάστε ανάσκελα με τους μηρούς ανυψωμένους σε μαξιλάρια, που θα ισοπεδώσουν τους νωτιαίους μύες σας.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Ο γιατρός σας θα πάρει ένα ιατρικό ιστορικό και θα κάνει μια εξέταση. Αυτός ή αυτή θα ελέγξει για ευαισθησία, μούδιασμα και μυϊκή αδυναμία, καθώς και θα δει πόσο μακριά μπορείτε να μετακινήσετε το κεφάλι σας προς τα εμπρός, προς τα πίσω και από την άλλη πλευρά.

    shutterstock 1470492857 64503f4b2d1998ac3a1740db4e9336c3 2000

    Απεικονιστικές εξετάσεις

    Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει απεικονιστικές εξετάσεις για να έχετε μια καλύτερη εικόνα της αιτίας του πόνου στον αυχένα σας.

    Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν:

    • Ακτινογραφίες. Οι ακτίνες Χ μπορούν να αποκαλύψουν περιοχές στο λαιμό σας όπου τα νεύρα ή ο νωτιαίος μυελός σας μπορεί να τσιμπηθούν από οστικά άκανθα ή άλλες εκφυλιστικές αλλαγές.
    • Αξονική τομογραφία. Οι αξονικές τομογραφίες συνδυάζουν εικόνες ακτίνων Χ που λαμβάνονται από πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις για να παράγουν λεπτομερείς διατομές των εσωτερικών δομών του λαιμού σας.
    • MRI. Η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιεί ραδιοκύματα και ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο για να δημιουργήσει λεπτομερείς εικόνες των οστών και των μαλακών ιστών, συμπεριλαμβανομένου του νωτιαίου μυελού και των νεύρων που προέρχονται από το νωτιαίο μυελό.

    Είναι πιθανό να έχετε στην ακτινογραφία ή τη μαγνητική τομογραφία ενδείξεις δομικών προβλημάτων στον αυχένα σας χωρίς να έχετε συμπτώματα. Οι απεικονιστικές μελέτες χρησιμοποιούνται καλύτερα ως συμπλήρωμα σε ένα προσεκτικό ιστορικό και φυσική εξέταση για να προσδιοριστεί η αιτία του πόνου σας.

    Άλλες δοκιμές

    • Ηλεκτρομυογραφία (ΗΜΓ). Εάν ο γιατρός σας υποψιάζεται ότι ο πόνος στον αυχένα σας μπορεί να σχετίζεται με ένα πιεσμένο νεύρο, μπορεί να προτείνει ένα ΗΜΓ. Περιλαμβάνει την εισαγωγή λεπτών βελόνων μέσω του δέρματός σας σε έναν μυ και τη διενέργεια δοκιμών για τη μέτρηση της ταχύτητας της αγωγιμότητας των νεύρων για να προσδιοριστεί εάν συγκεκριμένα νεύρα λειτουργούν σωστά.
    • Εξετάσεις αίματος. Οι εξετάσεις αίματος μπορεί μερικές φορές να παρέχουν ενδείξεις φλεγμονωδών ή μολυσματικών καταστάσεων που μπορεί να προκαλούν ή να συμβάλλουν στον πόνο στον αυχένα σας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Οι πιο συνηθισμένοι τύποι ήπιου έως μέτριου πόνου στον αυχένα συνήθως ανταποκρίνονται καλά στην αυτοφροντίδα εντός δύο ή τριών εβδομάδων. Εάν ο πόνος στον αυχένα επιμένει, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει άλλες θεραπείες.

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑΣ

    Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει ισχυρότερο παυσίπονο από αυτό που μπορείτε να πάρετε χωρίς ιατρική συνταγή, καθώς και μυοχαλαρωτικά και τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά για ανακούφιση από τον πόνο.

    • Φυσικοθεραπεία. Ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας διδάξει ασκήσεις σωστής στάσης, ευθυγράμμισης και ενδυνάμωσης του αυχένα και μπορεί να χρησιμοποιήσει θερμότητα, πάγο, ηλεκτρική διέγερση και άλλα μέτρα για να ανακουφίσει τον πόνο σας και να αποτρέψει την υποτροπή.
    • Διαδερμική ηλεκτρική διέγερση νεύρων (TENS). Τα ηλεκτρόδια που τοποθετούνται στο δέρμα σας κοντά στις επώδυνες περιοχές παρέχουν μικροσκοπικές ηλεκτρικές ώσεις που μπορεί να ανακουφίσουν τον πόνο.
    • Έλξη. Η έλξη χρησιμοποιεί βάρη και τροχαλίες για να τεντώσει απαλά το λαιμό σας. Αυτή η θεραπεία, υπό την επίβλεψη επαγγελματία ιατρού και φυσιοθεραπευτή, μπορεί να προσφέρει ανακούφιση από κάποιους πόνους στον αυχένα, ιδιαίτερα τον πόνο που σχετίζεται με τον ερεθισμό της νευρικής ρίζας.
    • Βραχυχρόνια ακινητοποίηση. Ένα μαλακό κολάρο που στηρίζει τον λαιμό σας μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου αφαιρώντας την πίεση από τις δομές στο λαιμό σας. Ωστόσο, εάν χρησιμοποιείται για περισσότερες από τρεις ώρες κάθε φορά ή για περισσότερες από μία έως δύο εβδομάδες, ένα κολάρο μπορεί να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό.

    Χειρουργικές και άλλες επεμβάσεις

    • Ενέσεις στεροειδών. Ο γιατρός σας μπορεί να κάνει ένεση κορτικοστεροειδών κοντά στις ρίζες των νεύρων, στις μικρές αρθρώσεις στα οστά της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης ή στους μύες του λαιμού σας για να βοηθήσει με τον πόνο. Μπορούν επίσης να ενεθούν φάρμακα που μουδιάζουν, όπως η λιδοκαΐνη για να ανακουφίσουν τον πόνο στον αυχένα.
    • Χειρουργική επέμβαση. Σπάνια χρειάζεται για πόνο στον αυχένα. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι μια επιλογή για την ανακούφιση της συμπίεσης της νευρικής ρίζας ή του νωτιαίου μυελού.

    Τα μέτρα αυτοφροντίδας που μπορείτε να δοκιμάσετε για να ανακουφίσετε τον πόνο στον αυχένα περιλαμβάνουν:

    • Δοκιμάστε παυσίπονα, όπως ιβουπροφαίνη, ναπροξένη νατριούχος και ακεταμινοφαίνη.
    • Εναλλασσόμενη ζέστη και κρύο. Μειώστε τη φλεγμονή εφαρμόζοντας κρύο, όπως παγοκύστη ή πάγο τυλιγμένο σε πετσέτα, για έως και 20 λεπτά πολλές φορές την ημέρα. Ή εναλλάξτε την παγοκύστη με θερμοφόρα. Δοκιμάστε να κάνετε ένα ζεστό ντους ή να χρησιμοποιήσετε ένα μαξιλάρι θέρμανσης σε χαμηλή ρύθμιση.
    • Ασκήσεις στο σπίτι. Μόλις υποχωρήσει ο χειρότερος πόνος, ξεκινήστε ήπιες ασκήσεις διατάσεων καθημερινά. Ο γιατρός σας ή ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας καθοδηγήσει σχετικά με τη σωστή τεχνική. Πρώτα ζεστάνετε το λαιμό και την πλάτη σας με ένα μαξιλάρι θέρμανσης ή στο ντους ή στο μπάνιο. Στη συνέχεια, γείρετε απαλά, λυγίστε και περιστρέψτε το λαιμό σας.

    Εναλλακτικές θεραπείες για τον πόνο στον αυχένα

    Μιλήστε με το γιατρό σας εάν ενδιαφέρεστε να δοκιμάσετε εναλλακτικές θεραπείες για τον πόνο στον αυχένα σας. 

    Οι εναλλακτικές θεραπείες περιλαμβάνουν:

    • Βελονισμός. Ο βελονισμός περιλαμβάνει την εισαγωγή λεπτών βελόνων σε διάφορα σημεία του σώματός σας. Μελέτες έχουν βρει ότι ο βελονισμός μπορεί να είναι χρήσιμος για πολλούς τύπους πόνου. Ο βελονισμός θεωρείται γενικά ασφαλής όταν εκτελείται από πιστοποιημένο ιατρό χρησιμοποιώντας αποστειρωμένες βελόνες.
    • Χειροπρακτική. Εκτελείται κυρίως στη σπονδυλική στήλη. Οι χειροπρακτικές θεραπείες στον αυχένα μπορούν να προσφέρουν ανακούφιση από τον πόνο.
    • Μασάζ. Κατά τη διάρκεια ενός μασάζ, ένας εκπαιδευμένος επαγγελματίας χειρίζεται τους μυς του λαιμού σας με τα χέρια του.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Neck Pain

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αυχενική σπονδύλωση

    Τραυματισμός του αυχένα από έκταση

    Κεφαλαλγία τάσεως

    Χειρισμός της σπονδυλικής στήλης

    Μασάζ στα πόδια για τους πόνους στην πλάτη

    Μήπως έχετε δυσκαμψία στον αυχένα;

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Σας πονάει ο αυχένας σας και η πλάτη σας;

    Δισκοπλαστική

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία

    Πνευμονία

    Η πνευμονία είναι μια λοίμωξη που προκαλεί φλεγμονή στους αερόσακους στον έναν ή και στους δύο πνεύμονες. Οι αερόσακοι μπορεί να γεμίσουν με υγρό ή πύον, προκαλώντας βήχα με φλέγματα ή πύον, πυρετό, ρίγη και δυσκολία στην αναπνοή. Μια ποικιλία οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων των βακτηρίων, των ιών και των μυκήτων, μπορεί να προκαλέσουν πνευμονία. Η πνευμονία μπορεί να ποικίλλει σε σοβαρότητα από ήπια έως απειλητική για τη ζωή. Είναι πιο σοβαρό για βρέφη και μικρά παιδιά, άτομα άνω των 65 ετών και άτομα με προβλήματα υγείας ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της πνευμονίας ποικίλλουν από ήπια έως σοβαρά, ανάλογα με παράγοντες όπως ο τύπος του μικροβίου που προκαλεί τη λοίμωξη, η ηλικία και η γενική υγεία. Τα ήπια σημεία και συμπτώματα είναι συχνά παρόμοια με εκείνα του κρυολογήματος ή της γρίπης, αλλά διαρκούν περισσότερο.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της πνευμονίας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Πόνος στο στήθος όταν αναπνέετε ή βήχετε
    • Σύγχυση ή αλλαγές στη νοητική κατάσταση (σε ενήλικες ηλικίας 65 ετών και άνω)
    • Βήχας, που μπορεί να προκαλέσει φλέγματα
    • Κούραση
    • Πυρετός, εφίδρωση και τρέμουλο
    • Χαμηλότερη από την φυσιολογική θερμοκρασία σώματος (σε ενήλικες άνω των 65 ετών και άτομα με αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα)
    • Ναυτία, έμετος ή διάρροια
    • Δυσκολία στην αναπνοή

    Τα νεογνά και τα βρέφη μπορεί να μην παρουσιάζουν κανένα σημείο της μόλυνσης. Ή μπορεί να κάνουν εμετό, να έχουν πυρετό και βήχα, να φαίνονται ανήσυχοι ή κουρασμένοι και χωρίς ενέργεια ή να έχουν δυσκολία στην αναπνοή και στο φαγητό. 

    Επισκεφθείτε το γιατρό σας εάν έχετε δυσκολία στην αναπνοή, πόνο στο στήθος, επίμονο πυρετό 39 C ή υψηλότερο ή επίμονο βήχα, ειδικά εάν βγάζετε με το βήχα πύον.

    Είναι ιδιαίτερα σημαντικό τα άτομα σε αυτές τις ομάδες υψηλού κινδύνου να επισκέπτονται έναν γιατρό:

    • Ενήλικες άνω των 65 ετών
    • Παιδιά κάτω των 2 ετών με σημεία και συμπτώματα
    • Άτομα με υποκείμενη κατάσταση υγείας ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα
    • Άτομα που λαμβάνουν χημειοθεραπεία ή λαμβάνουν φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα
    • Για ορισμένους ηλικιωμένους και άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια ή χρόνια πνευμονικά προβλήματα, η πνευμονία μπορεί γρήγορα να γίνει μια απειλητική για τη ζωή κατάσταση.

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Πολλά μικρόβια μπορούν να προκαλέσουν πνευμονία. Τα πιο συχνά είναι τα βακτήρια και οι ιοί στον αέρα που αναπνέουμε. Το σώμα, συνήθως, εμποδίζει αυτά τα μικρόβια να μολύνουν τους πνεύμονες. Μερικές φορές όμως αυτά τα μικρόβια μπορούν να υπερνικήσουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα, ακόμα κι αν η υγεία σας είναι γενικά καλή.

    Η πνευμονία ταξινομείται ανάλογα με τους τύπους μικροβίων που την προκαλούν και από πού πάθατε τη μόλυνση. 

    Πνευμονία της κοινότητας

    Η πνευμονία της κοινότητας είναι ο πιο συχνός τύπος πνευμονίας. Εμφανίζεται εκτός νοσοκομείων ή άλλων εγκαταστάσεων υγειονομικής περίθαλψης.

    Μπορεί να προκληθεί από:

    • Βακτήρια. Η πιο συχνή αιτία βακτηριακής πνευμονίας είναι ο Streptococcus pneumoniae. Αυτός ο τύπος πνευμονίας μπορεί να εμφανιστεί από μόνος του ή μετά από κρυολόγημα ή γρίπη. Μπορεί να επηρεάσει ένα μέρος (λοβό) του πνεύμονα, μια κατάσταση που ονομάζεται λοβιακή πνευμονία.
    • Οργανισμοί που μοιάζουν με βακτήρια. Το Mycoplasma pneumoniae μπορεί επίσης να προκαλέσει πνευμονία. Συνήθως προκαλεί ηπιότερα συμπτώματα από άλλους τύπους πνευμονίας. Η περιπατητική πνευμονία είναι ένα άτυπο όνομα που δίνεται σε αυτόν τον τύπο πνευμονίας, ο οποίος συνήθως δεν είναι αρκετά σοβαρός ώστε να απαιτεί ανάπαυση στο κρεβάτι.
    • Μύκητες. Αυτός ο τύπος πνευμονίας είναι πιο συχνός σε άτομα με χρόνια προβλήματα υγείας ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα και σε άτομα που έχουν εισπνεύσει μεγάλες δόσεις των οργανισμών. Οι μύκητες που την προκαλούν μπορούν να βρεθούν στο έδαφος ή στα περιττώματα των πτηνών και ποικίλλουν ανάλογα με τη γεωγραφική θέση.
    • Ιούς, συμπεριλαμβανομένου του COVID-19. Ορισμένοι από τους ιούς που προκαλούν κρυολόγημα και τη γρίπη μπορεί να προκαλέσουν πνευμονία. Οι ιοί είναι η πιο συχνή αιτία πνευμονίας σε παιδιά μικρότερα των 5 ετών. Η ιογενής πνευμονία είναι συνήθως ήπια. Αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να γίνει πολύ σοβαρό. Ο κορωνοϊός 2019 (COVID-19) μπορεί να προκαλέσει πνευμονία, η οποία μπορεί να γίνει σοβαρή.

    Νοσοκομειακή πνευμονία

    Μερικοί άνθρωποι κολλάνε πνευμονία κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στο νοσοκομείο για άλλη ασθένεια. Η νοσοκομειακή πνευμονία μπορεί να είναι σοβαρή επειδή τα βακτήρια που την προκαλούν μπορεί να είναι πιο ανθεκτικά στα αντιβιοτικά και επειδή τα άτομα που την προσβάλλουν είναι ήδη άρρωστα. Τα άτομα που βρίσκονται σε αναπνευστικά μηχανήματα (αναπνευστήρες), που χρησιμοποιούνται συχνά σε μονάδες εντατικής θεραπείας, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αυτού του τύπου πνευμονίας.

    Πνευμονία που αποκτήθηκε από την υγειονομική περίθαλψη

    Η πνευμονία που αποκτάται από την υγειονομική περίθαλψη είναι μια βακτηριακή λοίμωξη που εμφανίζεται σε άτομα που ζουν σε εγκαταστάσεις μακροχρόνιας φροντίδας ή που λαμβάνουν περίθαλψη σε εξωτερικά ιατρεία, συμπεριλαμβανομένων των κέντρων αιμοκάθαρσης νεφρών. Όπως η πνευμονία που αποκτάται από το νοσοκομείο, η πνευμονία που αποκτάται από την υγειονομική περίθαλψη μπορεί να προκληθεί από βακτήρια που είναι πιο ανθεκτικά στα αντιβιοτικά.

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Η πνευμονία από εισρόφηση εμφανίζεται όταν εισπνέετε φαγητό, ποτό, εμετό ή σάλιο στους πνεύμονές σας. Η εισρόφηση είναι πιο πιθανή εάν κάτι διαταράσσει τα φυσιολογικά αντανακλαστικά, όπως εγκεφαλική βλάβη ή πρόβλημα κατάποσης ή υπερβολική χρήση αλκοόλ ή ναρκωτικών.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Η πνευμονία μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε.

    Όμως οι δύο ηλικιακές ομάδες που διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο είναι:

    • Παιδιά ηλικίας 2 ετών ή μικρότερα
    • Άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω

    Άλλοι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν:

    • Νοσηλευόμενοι. Διατρέχετε μεγαλύτερο κίνδυνο πνευμονίας εάν βρίσκεστε σε μονάδα εντατικής θεραπείας νοσοκομείου, ειδικά εάν βρίσκεστε σε μηχάνημα που σας βοηθά να αναπνέετε (αναπνευστήρας).
    • Χρόνιες ασθένειες. Είναι πιο πιθανό να πάθετε πνευμονία εάν έχετε άσθμα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) ή καρδιακή νόσο.
    • Κάπνισμα. Το κάπνισμα βλάπτει τη φυσική άμυνα του σώματός σας ενάντια στα βακτήρια και τους ιούς που προκαλούν πνευμονία.
    • Εξασθενημένο ή κατασταλμένο ανοσοποιητικό σύστημα. Τα άτομα που έχουν HIV/AIDS, που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση οργάνων ή που λαμβάνουν χημειοθεραπεία ή μακροχρόνια στεροειδή διατρέχουν κίνδυνο.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Ακόμη και με τη θεραπεία, ορισμένα άτομα με πνευμονία, ειδικά εκείνα που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου, μπορεί να εμφανίσουν επιπλοκές, όπως:

    • Βακτήρια στην κυκλοφορία του αίματος (βακτηριαιμία). Τα βακτήρια που εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος από τους πνεύμονές σας μπορούν να μεταδώσουν τη μόλυνση σε άλλα όργανα, προκαλώντας δυνητικά ανεπάρκεια οργάνων.
    • Δυσκολία αναπνοής. Εάν η πνευμονία σας είναι σοβαρή ή έχετε χρόνιες υποκείμενες πνευμονικές παθήσεις, μπορεί να έχετε πρόβλημα να αναπνεύσετε αρκετό οξυγόνο. Μπορεί να χρειαστεί να νοσηλευτείτε και να χρησιμοποιήσετε αναπνευστικό μηχάνημα (αναπνευστήρα) όσο ο πνεύμονάς σας επουλώνεται.
    • Συσσώρευση υγρού γύρω από τους πνεύμονες (υπεζωκοτική συλλογή). Η πνευμονία μπορεί να προκαλέσει τη συσσώρευση υγρού στο λεπτό διάστημα μεταξύ των στρωμάτων του ιστού που καλύπτουν τους πνεύμονες και την κοιλότητα του θώρακα (υπεζωκότας). Εάν το υγρό μολυνθεί, μπορεί να χρειαστεί να το αποστραγγίσετε μέσω θωρακικού σωλήνα ή να το αφαιρέσετε με χειρουργική επέμβαση.
    • Πνευμονικό απόστημα. Ένα απόστημα εμφανίζεται εάν σχηματιστεί πύον σε μια κοιλότητα στον πνεύμονα. Ένα απόστημα αντιμετωπίζεται συνήθως με αντιβιοτικά. Μερικές φορές, απαιτείται χειρουργική επέμβαση ή παροχέτευση με μακριά βελόνα ή σωλήνα που τοποθετείται στο απόστημα για την αφαίρεση του πύου.

    20210515 123748

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Για να βοηθήσετε στην πρόληψη της πνευμονίας:

    • Εφαρμόστε καλή υγιεινή. Για να προστατευθείτε από λοιμώξεις του αναπνευστικού που μερικές φορές οδηγούν σε πνευμονία, πλένετε τακτικά τα χέρια σας ή χρησιμοποιείτε απολυμαντικό χεριών με βάση το αλκοόλ.
    • Μην καπνίζετε. Το κάπνισμα βλάπτει τη φυσική άμυνα των πνευμόνων σας έναντι των λοιμώξεων του αναπνευστικού (κάποιοι θεωρούν ότι έχει προστατευτικό αποτέλεσμα).
    • Διατηρήστε το ανοσοποιητικό σας σύστημα ισχυρό. Κοιμηθείτε αρκετά, ασκείστε τακτικά και ακολουθήστε μια υγιεινή διατροφή.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Ο γιατρός σας θα ξεκινήσει ρωτώντας για το ιατρικό σας ιστορικό και κάνοντας μια φυσική εξέταση, συμπεριλαμβανομένης της ακρόασης των πνευμόνων σας με ένα στηθοσκόπιο για να ελέγξει για μη φυσιολογικούς ήχους φυσαλίδων ή τριξίματος που υποδηλώνουν πνευμονία.

    Εάν υπάρχει υποψία πνευμονίας, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει τις ακόλουθες εξετάσεις:

    • Εξετάσεις αίματος. Οι εξετάσεις αίματος χρησιμοποιούνται για να επιβεβαιώσουν μια λοίμωξη και να προσπαθήσουν να αναγνωρίσουν τον τύπο του οργανισμού που προκαλεί τη μόλυνση. Ωστόσο, η ακριβής αναγνώριση δεν είναι πάντα δυνατή.
    • Ακτινογραφία θώρακος. Αυτό βοηθά τον γιατρό σας να διαγνώσει την πνευμονία και να προσδιορίσει την έκταση και τη θέση της λοίμωξης. Ωστόσο, δεν μπορεί να πει στον γιατρό σας τι είδους μικρόβιο προκαλεί την πνευμονία.
    • Παλμική οξυμετρία. Αυτό μετρά το επίπεδο οξυγόνου στο αίμα σας. Η πνευμονία μπορεί να εμποδίσει τους πνεύμονές σας να μεταφέρουν αρκετό οξυγόνο στην κυκλοφορία του αίματός σας.
    • Καλλιέργεια πτυέλων. Ένα δείγμα υγρού από τους πνεύμονές σας (πτύελα) λαμβάνεται μετά από βαθύ βήχα και αναλύεται για να βοηθήσει στον εντοπισμό της αιτίας της λοίμωξης.

    Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει πρόσθετες εξετάσεις εάν είστε άνω των 65 ετών, είστε στο νοσοκομείο ή έχετε σοβαρά συμπτώματα ή καταστάσεις υγείας.

    Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Αξονική τομογραφία. Εάν η πνευμονία σας δεν υποχωρεί τόσο γρήγορα όσο αναμενόταν, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει αξονική τομογραφία θώρακα για να αποκτήσει μια πιο λεπτομερή εικόνα των πνευμόνων σας.
    • Καλλιέργεια υπεζωκοτικού υγρού. Λαμβάνεται δείγμα υγρού βάζοντας μια βελόνα μεταξύ των πλευρών σας από την περιοχή του υπεζωκότα και αναλύεται για να βοηθήσει στον προσδιορισμό του τύπου της λοίμωξης.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Η θεραπεία για την πνευμονία περιλαμβάνει τη θεραπεία της λοίμωξης και την πρόληψη των επιπλοκών. Τα άτομα που έχουν πνευμονία από την κοινότητα συνήθως μπορούν να αντιμετωπιστούν στο σπίτι με φαρμακευτική αγωγή. Αν και τα περισσότερα συμπτώματα υποχωρούν σε λίγες μέρες ή εβδομάδες, το αίσθημα κούρασης μπορεί να επιμείνει για ένα μήνα ή περισσότερο. Οι συγκεκριμένες θεραπείες εξαρτώνται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της πνευμονίας σας, την ηλικία σας και τη συνολική υγεία σας.

    Οι επιλογές περιλαμβάνουν:

    • Αντιβιοτικά. Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της βακτηριακής πνευμονίας. Μπορεί να χρειαστεί χρόνος για να προσδιορίσετε τον τύπο του βακτηρίου που προκαλεί την πνευμονία σας και να επιλέξετε το καλύτερο αντιβιοτικό για τη θεραπεία της. Εάν τα συμπτώματά σας δε βελτιωθούν, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει ένα διαφορετικό αντιβιοτικό.
    • Αντιβηχικά. Αυτό το φάρμακο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ηρεμήσει τον βήχα σας, ώστε να μπορείτε να ξεκουραστείτε. Επειδή ο βήχας βοηθά να χαλαρώσετε και να μετακινήσετε το υγρό από τους πνεύμονές σας, καλό είναι να μην εξαλείφετε τελείως τον βήχα σας. Επιπλέον, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι τα φάρμακα για το βήχα δε μειώνουν ικανοποιητικά το βήχα που προκαλείται από πνευμονία. Εάν θέλετε να δοκιμάσετε ένα κατασταλτικό του βήχα, χρησιμοποιήστε τη χαμηλότερη δόση που σας βοηθά να ξεκουραστείτε.
    • Αντιπυρετικά/παυσίπονα. Αυτά περιλαμβάνουν φάρμακα όπως η ασπιρίνη, η ιβουπροφαίνη και η ακεταμινοφαίνη. Μη ρίχνετε τον πυρετό αν υποψιάζεστε ιογενή πνευμονία. Η αυξημένη θερμοκρασία δεν επιτρέπει τον πολλαπλασιασμό του ιού. 

    Νοσηλεία σε νοσοκομείο

    Μπορεί να χρειαστεί να νοσηλευτείτε εάν:

    • Είστε μεγαλύτεροι από 65 ετών
    • Έχετε σύγχυση
    • Η νεφρική σας λειτουργία έχει μειωθεί
    • Η συστολική σας πίεση είναι κάτω από 90 χιλιοστά υδραργύρου (mm Hg) ή η διαστολική σας πίεση είναι 60 mm Hg ή κάτω
    • Η αναπνοή σας είναι γρήγορη (30 αναπνοές ή περισσότερες το λεπτό)
    • Χρειάζεστε αναπνευστική βοήθεια
    • Η θερμοκρασία σας είναι κάτω από την κανονική
    • Ο καρδιακός σας ρυθμός είναι κάτω από 50 ή πάνω από 100

    Μπορεί να εισαχθείτε στη μονάδα εντατικής θεραπείας εάν χρειαστεί να τοποθετηθείτε σε αναπνευστικό μηχάνημα (αναπνευστήρας) ή εάν τα συμπτώματά σας είναι σοβαρά.

    Τα παιδιά μπορούν να νοσηλευτούν εάν:

    • Είναι μικρότερα των 2 μηνών
    • Είναι ληθαργικά ή έχουν υπερβολική υπνηλία
    • Έχουν δυσκολία στην αναπνοή
    • Έχουν χαμηλά επίπεδα οξυγόνου στο αίμα
    • Εμφανίζονται αφυδατωμένα

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Αυτές οι συμβουλές μπορούν να σας βοηθήσουν να ανακάμψετε πιο γρήγορα και να μειώσετε τον κίνδυνο επιπλοκών:

    • Να ξεκουράζεστε αρκετά. Μην επιστρέψετε στο σχολείο ή στη δουλειά έως ότου η θερμοκρασία σας επανέλθει στο φυσιολογικό και σταματήσετε να βήχετε βλέννα. Ακόμα κι όταν αρχίσετε να αισθάνεστε καλύτερα, προσέξτε να μην το παρακάνετε. Επειδή η πνευμονία μπορεί να επανεμφανιστεί, είναι καλύτερα να μην επιστρέψετε στη ρουτίνα σας μέχρι να αναρρώσετε πλήρως. Ρωτήστε το γιατρό σας εάν δεν είστε σίγουροι.
    • Μείνετε ενυδατωμένοι. Πίνετε πολλά υγρά, ειδικά νερό, για να βοηθήσετε στη ρευστοποίηση της βλέννας στους πνεύμονές σας.
    • Τρώτε καυτερές σούπες και πίνετε αφεψήματα βοτάνων συχνά.
    • Να χρησιμοποιείτε εφυγραντήρα στο δωμάτιο που βρίσκεστε και που κοιμάστε. Βάλτε αιθέρια έλαια που βοηθούν στη ρευστοποίηση της βλέννας σε νεφελοποιητή.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    iStock 865271860

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Κοινό κρυολόγημα στα μωρά

    Πόνος στο στήθος

    Νόσος των Λεγεωναρίων

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας των νεογνών

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Πνευμονία από Pneumoystis Carinii

    Βακτηριακή πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Ιογενής πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Άτυπη πνευμονία

    Λοίμωξη από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

    Πνευμονικό απόστημα

    Ατελεκτασίες πνευμόνων

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Πνευμονία από εισρόφηση

    www.emedi.gr

     

  • Ξηροστομία Ξηροστομία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ξηροστομία

    Η ξηροστομία, αναφέρεται σε μια κατάσταση κατά την οποία οι σιελογόνοι αδένες στο στόμα σας δεν παράγουν αρκετό σάλιο για να κρατήσουν το στόμα σας υγρό.

    Η ξηροστομία συχνά οφείλεται σε παρενέργειες ορισμένων φαρμάκων ή σε προβλήματα γήρανσης ή ως αποτέλεσμα ακτινοθεραπείας για τον καρκίνο.

    Λιγότερο συχνά, η ξηροστομία μπορεί να προκληθεί από μια πάθηση που επηρεάζει άμεσα τους σιελογόνους αδένες. Το σάλιο βοηθά στην πρόληψη της τερηδόνας εξουδετερώνοντας τα οξέα που παράγονται από βακτήρια, περιορίζοντας την ανάπτυξη βακτηρίων και απομακρύνοντας τα σωματίδια των τροφών. Το σάλιο επίσης ενισχύει την ικανότητά σας στη γεύση και διευκολύνει το μάσημα και την κατάποση. Επιπλέον, τα ένζυμα στο σάλιο βοηθούν στην πέψη. 

    Το μειωμένο σάλιο και η ξηροστομία μπορεί να κυμαίνεται από απλή ενόχληση έως κάτι που έχει σημαντικό αντίκτυπο στη γενική υγεία σας και στην υγεία των δοντιών και των ούλων σας, καθώς και στην όρεξη και την απόλαυση του φαγητού. 

    Η θεραπεία για την ξηροστομία εξαρτάται από την αιτία.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Εάν δεν παράγετε αρκετό σάλιο, μπορεί να παρατηρήσετε αυτά τα σημεία και συμπτώματα όλες ή τις περισσότερες φορές:

    • Ξηρότητα ή αίσθημα κολλήματος στο στόμα σας
    • Σάλιο που φαίνεται πηχτό και κορδόνι
    • Κακή αναπνοή
    • Δυσκολία στη μάσηση, στην ομιλία και στην κατάποση
    • Πονόλαιμος και βραχνάδα
    • Ξηρή ή αυλακωτή γλώσσα
    • Δυσγευσία
    • Προβλήματα με τη χρήση οδοντοστοιχιών
    • Επιπλέον, η ξηροστομία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα το κραγιόν να κολλάει στα δόντια.

    ΑΙΤΙΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Η ξηροστομία προκαλείται όταν οι σιελογόνοι αδένες στο στόμα δεν παράγουν αρκετό σάλιο για να κρατήσουν το στόμα σας υγρό.

    Οι σιελογόνοι αδένες μπορεί να μην λειτουργούν σωστά από διάφορες αιτίες:

    • Φάρμακα. Εκατοντάδες φάρμακα προκαλούν ξηροστομία ως παρενέργεια. Κυρίως, ξηροστομία προκαλούν τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της κατάθλιψης, της υψηλής αρτηριακής πίεσης και του άγχους, καθώς και ορισμένα αντιισταμινικά, αποσυμφορητικά, μυοχαλαρωτικά και φάρμακα για τον πόνο.
    • Ηλικία. Πολλοί ηλικιωμένοι εμφανίζουν ξηροστομία καθώς γερνούν. Οι παράγοντες που συμβάλλουν περιλαμβάνουν τη χρήση ορισμένων φαρμάκων, αλλαγές στην ικανότητα του σώματος να επεξεργάζεται φάρμακα, ανεπαρκή διατροφή και μακροχρόνια προβλήματα υγείας.
    • Θεραπεία καρκίνου. Τα φάρμακα χημειοθεραπείας μπορούν να αλλάξουν τη φύση του σάλιου και την ποσότητα που παράγεται. Αυτό μπορεί να είναι προσωρινό, με την φυσιολογική ροή του σάλιου να επιστρέφει μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Οι θεραπείες με ακτινοβολία στο κεφάλι και το λαιμό μπορεί να βλάψουν τους σιελογόνους αδένες, προκαλώντας σημαντική μείωση της παραγωγής σάλιου. Αυτό μπορεί να είναι προσωρινό ή μόνιμο, ανάλογα με τη δόση ακτινοβολίας και την περιοχή που θεραπεύεται.
    • Νευρική βλάβη. Ένας τραυματισμός ή μια χειρουργική επέμβαση που προκαλεί νευρική βλάβη στην περιοχή του κεφαλιού και του λαιμού μπορεί να οδηγήσει σε ξηροστομία.
    • Άλλες καταστάσεις υγείας. Η ξηροστομία μπορεί να οφείλεται σε ορισμένες παθήσεις υγείας, όπως ο διαβήτης, το εγκεφαλικό επεισόδιο, η μόλυνση από ζυμομύκητες στο στόμα σας ή η νόσος του Αλτσχάιμερ ή οι αυτοάνοσες ασθενειών, όπως το σύνδρομο Sjogren ή το HIV/AIDS. Το ροχαλητό και η αναπνοή με το στόμα ανοιχτό μπορεί επίσης να συμβάλλουν στην ξηροστομία.
    • Χρήση καπνού και αλκοόλ. Η κατανάλωση αλκοόλ και το κάπνισμα ή το μάσημα καπνού μπορεί να αυξήσει τα συμπτώματα ξηροστομίας.
    • Ψυχαγωγική χρήση ναρκωτικών. Η χρήση μεθαμφεταμίνης μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ξηροστομία και βλάβη στα δόντια. Η μαριχουάνα μπορεί επίσης να προκαλέσει ξηροστομία.

    SAG Xerostomia Dry Mouth 160805 01

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Εάν δεν έχετε αρκετό σάλιο και εμφανίσετε ξηροστομία, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε:

    • Αυξημένη πλάκα, τερηδόνα και ουλίτιδα
    • Πληγές στο στόμα
    • Μολύνσεις ζύμης στο στόμα
    • Πληγές ή σχισμένο δέρμα στις γωνίες του στόματός σας ή ραγισμένα χείλη
    • Κακή διατροφή από προβλήματα με τη μάσηση και την κατάποση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Για να προσδιορίσει την αιτία της ξηροστομίας σας, ο γιατρός σας πιθανότατα θα εξετάσει το ιατρικό ιστορικό σας και όλα τα φάρμακα που παίρνετε και θα εξετάσει το στόμα σας. Μερικές φορές, μπορεί να χρειαστείτε εξετάσεις αίματος, απεικονιστικές σαρώσεις των σιελογόνων αδένων σας ή εξετάσεις που μετρούν πόσο σάλιο παράγετε για να προσδιορίσετε την αιτία της ξηροστομίας.

    Εάν ο γιατρός υποψιάζεται ότι η ξηροστομία προκαλείται από το σύνδρομο Sjogren, ένα μικρό δείγμα κυττάρων (βιοψία) που λαμβάνεται από σιελογόνους αδένες μπορεί να σταλεί για εξέταση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Η θεραπεία σας εξαρτάται από την αιτία της ξηροστομίας.

    Ο γιατρός ή ο οδοντίατρός σας μπορεί:

    • Να σας προτείνει να αλλάξτε τα φάρμακα που προκαλούν ξηροστομία. Εάν ο γιατρός σας πιστεύει ότι η φαρμακευτική αγωγή είναι η αιτία, μπορεί να προσαρμόσει τη δοσολογία ή να χορηγήσει άλλο φάρμακο που δεν προκαλεί ξηροστομία.
    • Να σας προτείνει προϊόντα για να ενυδατώσετε το στόμα. Στοματικά διαλύματα, τεχνητό σάλιο ή ενυδατικές κρέμες για τη λίπανση του στόματός σας. Τα στοματικά διαλύματα που έχουν σχεδιαστεί για την ξηροστομία, ειδικά αυτά με ξυλιτόλη, μπορούν να είναι αποτελεσματικά, τα οποία προσφέρουν επίσης προστασία από την τερηδόνα.

    Εάν έχετε έντονη ξηροστομία, ο γιατρός ή ο οδοντίατρός σας μπορεί:

    • Να σας συνταγογραφήσει φάρμακα που διεγείρουν το σάλιο. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει πιλοκαρπίνη ή σεβιμελίνη για την τόνωση της παραγωγής σάλιου.
    • Προστατέψτε τα δόντια σας. Για την πρόληψη της τερηδόνας, ο οδοντίατρός σας μπορεί να σας τοποθετήσει δίσκους με φθόριο πάνω από τα δόντια σας τη νύχτα. Ο οδοντίατρός σας μπορεί επίσης να συστήσει εβδομαδιαία χρήση χλωρεξιδίνης για τον έλεγχο των κοιλοτήτων.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Εκτός από τις συμβουλές του γιατρού σας, αυτές οι συμβουλές μπορεί να σας βοηθήσουν να ανακουφίσετε τα συμπτώματα ξηροστομίας:

    • Πιείτε νερό ή ποτά χωρίς ζάχαρη ή πιπιλάτε παγάκια όλη την ημέρα για να υγράνετε το στόμα σας και πίνετε νερό κατά τη διάρκεια των γευμάτων για να διευκολύνετε τη μάσηση και την κατάποση.
    • Μασήστε τσίχλες χωρίς ζάχαρη ή πιπιλίστε σκληρές καραμέλες χωρίς ζάχαρη. Τα προϊόντα που περιέχουν ξυλιτόλη μπορεί επίσης να βοηθήσουν στην πρόληψη της τερηδόνας. Ωστόσο, σε μερικούς ανθρώπους, η ξυλιτόλη, η οποία βρίσκεται συχνά σε τσίχλες χωρίς ζάχαρη ή καραμέλες χωρίς ζάχαρη, μπορεί να προκαλέσει αέρια ή διάρροια εάν καταναλωθούν σε μεγάλες ποσότητες.
    • Δοκιμάστε τα υποκατάστατα σάλιου που περιέχουν ξυλιτόλη ή που περιέχουν καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη ή υδροξυαιθυλοκυτταρίνη.
    • Αναπνεύστε από τη μύτη σας, όχι από το στόμα σας. Μπορεί να χρειαστεί να αναζητήσετε θεραπεία για το ροχαλητό εάν σας αναγκάζει να αναπνέετε από το στόμα σας κατά τη διάρκεια της νύχτας.
    • Προσθέστε υγρασία στον αέρα τη νύχτα με έναν εφυγραντήρα δωματίου.
    • Ενυδατώστε τα χείλη σας για να απαλύνετε τις ξηρές ή σκασμένες περιοχές.

    Αποφύγετε προϊόντα που μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματά σας. 

    Αυτά περιλαμβάνουν:

    • Καφεΐνη και αλκοόλ. Αυτά τα προϊόντα μπορεί να προκαλέσουν ξηρότητα και ερεθισμό.
    • Μη χρησιμοποιείτε στοματικό διάλυμα που περιέχει αλκοόλ.
    • Εάν καπνίζετε ή μασάτε καπνό, σταματήστε, γιατί τα προϊόντα καπνού μπορεί να στεγνώσουν και να ερεθίσουν το στόμα σας.
    • Μην παίρνετε αντιισταμινικά και αποσυμφορητικά. Αυτά μπορεί να επιδεινώσουν την ξηροστομία σας.
    • Αποφεύγετε ζαχαρούχα ή όξινα τρόφιμα και καραμέλες. Αυτά αυξάνουν τον κίνδυνο τερηδόνας. Αποφύγετε επίσης τα πικάντικα ή αλμυρά τρόφιμα γιατί μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό.

    Το σάλιο είναι σημαντικό για τη διατήρηση της υγείας των δοντιών και του στόματός σας. 

    Η λήψη αυτών των μέτρων για την προστασία των δοντιών σας μπορεί επίσης να βοηθήσει στην ξηροστομία σας:

    • Βουρτσίστε με οδοντόκρεμα και καθαρίστε τα δόντια σας με νήμα. Ρωτήστε τον οδοντίατρό σας εάν μπορεί να επωφεληθείτε από την οδοντόκρεμα που περιέχει βεταΐνη ή ένα τζελ δοντιών για την εξουδετέρωση των οξέων των βακτηρίων.
    • Χρησιμοποιήστε ένα ενυδατικό στοματικό διάλυμα ή ένα τζελ ενυδάτωσης με πινέλο πριν τον ύπνο. Επισκεφθείτε τον οδοντίατρό σας τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο για εξέταση των δοντιών σας και αφαίρεση της πλάκας, για να βοηθήσετε στην πρόληψη της τερηδόνας.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ξηροστομία

    Πατήστς, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ξηροστομία

    iStock 183960820

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σιαλαδενίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσοσμία του στόματος

    Νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους σιελογόνων αδένων

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σκληρόδερμα

    Νόσος από ακτινοβολία

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ξηροστομία στον καρκίνο

    Πώς να κάνετε διαφοροδιάγνωση λευκοπλακίας και καρκίνου του στόματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις κακοήθεις βλάβες των σιελογόνων αδένων

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Καρκίνος του στόματος

    Καρκίνος του λάρυγγα

    Σύνδρομο Sjögren

    Το καλύτερο φάρμακο για την ξηροστομία

    Νοσήματα Σιελογόνων Αδένων

    Η διατροφή κατά την ακτινοθεραπεία

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Δίαιτα για την ξηροστομία

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    www.emedi.gr

     

  • Δυσφαγία Δυσφαγία

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τη δυσφαγία

    Η δυσφαγία είναι δυσκολία στην κατάποση και χρειάζεται περισσότερος χρόνος και προσπάθεια για να μετακινήσετε τροφή ή υγρό από το στόμα σας στο στομάχι σας. Η δυσφαγία μπορεί να είναι επώδυνη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η κατάποση είναι αδύνατη. Η περιστασιακή δυσκολία στην κατάποση, όπως όταν τρώτε πολύ γρήγορα ή δεν μασάτε αρκετά καλά την τροφή σας, συνήθως δεν προκαλεί ανησυχία. Αλλά η επίμονη δυσφαγία μπορεί να είναι μια σοβαρή ιατρική κατάσταση που απαιτεί θεραπεία. Η δυσφαγία μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά είναι πιο συχνή σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας. Οι αιτίες των προβλημάτων κατάποσης ποικίλλουν και η θεραπεία εξαρτάται από την αιτία. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα που σχετίζονται με τη δυσφαγία μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Πόνος κατά την κατάποση
    • Αδυναμία κατάποσης
    • Αίσθηση ότι το φαγητό κολλάει στο λαιμό ή στο στήθος ή πίσω από το στέρνο
    • Σιελόρροια
    • Βραχνάδα
    • Παλινδρόμηση τροφής
    • Συχνές καούρες
    • Τροφή ή στομαχικό οξύ που ανεβαίνει στο λαιμό
    • Απώλεια βάρους
    • Βήχας κατά την κατάποση

    Επισκεφτείτε έναν πάροχο υγειονομικής περίθαλψης εάν αντιμετωπίζετε τακτικά δυσκολία στην κατάποση ή εάν η απώλεια βάρους, η παλινδρόμηση ή ο έμετος συνοδεύουν τη δυσφαγία σας. Εάν μια απόφραξη παρεμποδίζει την αναπνοή, καλέστε αμέσως επείγουσα βοήθεια. Εάν δεν μπορείτε να καταπιείτε επειδή αισθάνεστε ότι το φαγητό έχει κολλήσει στο λαιμό ή στο στήθος σας, πηγαίνετε στο πλησιέστερο τμήμα επειγόντων περιστατικών.

    ΑΙΤΙΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Η κατάποση είναι πολύπλοκη και περιλαμβάνει πολλούς μυς και νεύρα. Οποιαδήποτε πάθηση που εξασθενεί ή καταστρέφει τους μυς και τα νεύρα που χρησιμοποιούνται για την κατάποση ή οδηγεί σε στένωση του πίσω μέρους του λαιμού ή του οισοφάγου μπορεί να προκαλέσει δυσφαγία.

    Η δυσφαγία γενικά εμπίπτει σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες:

    Οισοφαγική δυσφαγία

    Η οισοφαγική δυσφαγία αναφέρεται στην αίσθηση ότι το φαγητό κολλάει ή πιάνεται στη βάση του λαιμού ή στο στήθος σας αφού αρχίσετε να καταπίνετε.

    Μερικές από τις αιτίες της οισοφαγικής δυσφαγίας περιλαμβάνουν:

    • Αχαλασία. Όταν ο κατώτερος οισοφαγικός μυς (σφιγκτήρας) δε χαλαρώνει σωστά για να αφήσει την τροφή να εισέλθει στο στομάχι, μπορεί να αναγκάσει την τροφή να επανέλθει στο λαιμό. Οι μυς στο τοίχωμα του οισοφάγου μπορεί επίσης να είναι αδύναμοι, μια κατάσταση που τείνει να επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου.
    • Διάχυτος σπασμός. Αυτή η κατάσταση προκαλεί υψηλή πίεση, κακώς συντονισμένες συσπάσεις του οισοφάγου, συνήθως, μετά την κατάποση. Ο διάχυτος σπασμός επηρεάζει τους ακούσιους μύες στα τοιχώματα του κατώτερου οισοφάγου.
    • Στένωση οισοφάγου. Ένας στενωμένος οισοφάγος μπορεί να παγιδεύσει μεγάλα κομμάτια τροφής. Όγκοι ή ουλώδης ιστός, που συχνά προκαλούνται από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠΝ), μπορεί να προκαλέσουν στένωση.
    • Όγκοι οισοφάγου. Η δυσκολία στην κατάποση τείνει να επιδεινώνεται προοδευτικά όταν υπάρχουν όγκοι του οισοφάγου λόγω στένωσης του οισοφάγου.
    • Ξένα σώματα. Μερικές φορές το φαγητό ή άλλο αντικείμενο μπορεί να φράσσει εν μέρει το λαιμό ή τον οισοφάγο. Οι ηλικιωμένοι με οδοντοστοιχίες και τα άτομα που δυσκολεύονται να μασήσουν την τροφή τους μπορεί να έχουν περισσότερες πιθανότητες να πιάσουν ένα κομμάτι τροφής στον λαιμό ή στον οισοφάγο.
    • Οισοφαγικός δακτύλιος. Μια λεπτή περιοχή στένωσης στο κάτω μέρος του οισοφάγου μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην κατάποση στερεών τροφών.
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Η βλάβη στους ιστούς του οισοφάγου από το στομαχικό οξύ που επανέρχεται στον οισοφάγο μπορεί να οδηγήσει σε σπασμό ή ουλές και στένωση του κατώτερου οισοφάγου.
    • Ηωσινοφιλική οισοφαγίτιδα. Αυτή η κατάσταση, η οποία μπορεί να σχετίζεται με μια τροφική αλλεργία, προκαλείται από πάρα πολλά κύτταρα που ονομάζονται ηωσινόφιλα στον οισοφάγο.
    • Σκληρόδερμα. Η ανάπτυξη ουλώδους ιστού, που προκαλεί ακαμψία και σκλήρυνση των ιστών, μπορεί να αποδυναμώσει τον κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα. Ως αποτέλεσμα, το οξύ επανέρχεται στον οισοφάγο και προκαλεί συχνές καούρες.
    • Ακτινοθεραπεία. Αυτή η θεραπεία καρκίνου μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή και ουλές του οισοφάγου.

    Στοματοφαρυγγική δυσφαγία

    Ορισμένες καταστάσεις μπορεί να αποδυναμώσουν τους μυς του λαιμού, καθιστώντας δύσκολη τη μεταφορά τροφής από το στόμα στο λαιμό και τον οισοφάγο σας όταν αρχίσετε να καταπίνετε. Μπορεί να πνιγείτε, ή να βήχετε όταν προσπαθείτε να καταπιείτε ή να έχετε την αίσθηση ότι τα τρόφιμα ή τα υγρά κατεβαίνουν στην τραχεία σας ή ανεβαίνουν στη μύτη σας. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πνευμονία.

    Οι αιτίες της στοματοφαρυγγικής δυσφαγίας περιλαμβάνουν:

    • Νευρολογικές διαταραχές. Ορισμένες διαταραχές, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, η μυϊκή δυστροφία και η νόσος του Πάρκινσον, μπορεί να προκαλέσουν δυσφαγία.
    • Νευρολογική βλάβη. Ξαφνική νευρολογική βλάβη, όπως από εγκεφαλικό επεισόδιο ή τραυματισμό του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού, μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα κατάποσης.
    • Φαρυγγοοισοφαγικά εκκολπώματα (εκκολπώματα Zenker). Ένα μικρό σακουλάκι που σχηματίζει και συλλέγει σωματίδια τροφής στο λαιμό, συχνά ακριβώς πάνω από τον οισοφάγο, οδηγεί σε δυσκολία στην κατάποση, ήχους γουργουρίσματος, κακή αναπνοή και επαναλαμβανόμενο καθαρισμό του λαιμού ή βήχα.
    • Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου. Ορισμένοι καρκίνοι και ορισμένες θεραπείες για τον καρκίνο, όπως η ακτινοβολία, μπορεί να προκαλέσουν δυσκολία στην κατάποση.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Οι ακόλουθοι είναι παράγοντες κινδύνου για δυσφαγία:

    • Ηλικία. Λόγω της φυσικής γήρανσης και της φυσιολογικής φθοράς του οισοφάγου καθώς και του μεγαλύτερου κινδύνου ορισμένων καταστάσεων, όπως το εγκεφαλικό επεισόδιο ή η νόσος του Πάρκινσον, οι ηλικιωμένοι διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο δυσκολίας στην κατάποση. Αλλά η δυσφαγία δε θεωρείται φυσιολογικό σημείο γήρανσης.
    • Ορισμένες καταστάσεις υγείας. Τα άτομα με ορισμένες νευρολογικές διαταραχές  είναι πιο πιθανό να έχουν δυσκολία στην κατάποση.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Η δυσκολία στην κατάποση μπορεί να οδηγήσει σε:

    • Υποσιτισμό, απώλεια βάρους και αφυδάτωση. Η δυσφαγία μπορεί να δυσκολέψει την πρόσληψη αρκετής τροφής και υγρών.
    • Πνευμονία από εισρόφηση. Τροφή ή υγρό που εισέρχεται στον αεραγωγό κατά τη διάρκεια προσπαθειών κατάποσης μπορεί να προκαλέσει πνευμονία από εισρόφηση ως αποτέλεσμα της εισαγωγής βακτηρίων στους πνεύμονες από την τροφή.
    • Πνιγμός. Το φαγητό που έχει κολλήσει στο λαιμό μπορεί να προκαλέσει πνιγμό. Εάν η τροφή φράξει τελείως τον αεραγωγό και κανείς δεν επέμβει με έναν επιτυχημένο ελιγμό Heimlich, μπορεί να συμβεί θάνατος.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Αν και οι δυσκολίες στην κατάποση δε μπορούν να προληφθούν, μπορείτε να μειώσετε τον κίνδυνο περιστασιακής δυσκολίας στην κατάποση τρώγοντας αργά και μασώντας καλά την τροφή σας. 

    maxresdefault 68

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης πιθανότατα θα σας ζητήσει μια περιγραφή και το ιστορικό των δυσκολιών σας στην κατάποση, θα πραγματοποιήσει φυσική εξέταση και θα χρησιμοποιήσει διάφορες εξετάσεις για να βρει την αιτία του προβλήματος κατάποσής σας.

    Οι δοκιμές μπορούν να περιλαμβάνουν:

    • Ακτινογραφία με σκιαγραφικό υλικό (βαριούχο γεύμα). Πίνετε ένα διάλυμα βαρίου που καλύπτει τον οισοφάγο σας, καθιστώντας τον πιο εύκολο να τον δείτε στις ακτίνες Χ. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί στη συνέχεια να δει αλλαγές στο σχήμα του οισοφάγου σας και να αξιολογήσει τη μυϊκή δραστηριότητα. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί επίσης να σας ζητήσει να καταπιείτε στερεά τροφή ή ένα χάπι επικαλυμμένο με βάριο για να παρακολουθεί τους μύες του λαιμού σας καθώς καταπίνετε ή να αναζητήσει μπλοκαρίσματα στον οισοφάγο σας που το υγρό διάλυμα βαρίου μπορεί να μην εντοπίσει.
    • Μελέτη δυναμικής κατάποσης. Καταπίνετε τρόφιμα με επικάλυψη βαρίου διαφορετικής σύστασης. Αυτό το τεστ παρέχει μια εικόνα αυτών των τροφών καθώς ταξιδεύουν στον λαιμό σας. Οι εικόνες μπορεί να δείχνουν προβλήματα στο συντονισμό των μυών του στόματος και του λαιμού σας όταν καταπίνετε και να καθορίσουν εάν η τροφή εισέρχεται στον αναπνευστικό σας σωλήνα.
    • Ενδοσκόπηση ανώτερου πεπτικού συστήματος. Ένα λεπτό, εύκαμπτο φωτισμένο όργανο (ενδοσκόπιο) περνάει στον λαιμό σας έτσι ώστε ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης να μπορεί να δει τον οισοφάγο σας. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να κάνει βιοψίες του οισοφάγου για να αναζητήσει φλεγμονή, ηωσινοφιλική οισοφαγίτιδα, στένωση ή όγκο.
    • Ενδοσκοπική αξιολόγηση της κατάποσης με οπτικές ίνες. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να εξετάσει το λαιμό σας με μια ειδική κάμερα και φωτισμένο σωλήνα (ενδοσκόπιο) καθώς προσπαθείτε να καταπιείτε.
    • Δοκιμασία οισοφαγικού μυός με μανομετρία. Στη μανομετρία, ένας μικρός σωλήνας εισάγεται στον οισοφάγο σας και συνδέεται με έναν καταγραφέα πίεσης για να μετρήσει τις μυϊκές συσπάσεις του οισοφάγου σας καθώς καταπίνετε.
    • Απεικόνιση οισοφάγου. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν μια αξονική τομογραφία, η οποία συνδυάζει μια σειρά προβολών ακτίνων Χ και επεξεργασία υπολογιστή για τη δημιουργία εικόνων διατομής των οστών και των μαλακών ιστών του σώματός σας ή μια σάρωση μαγνητικής τομογραφίας, η οποία χρησιμοποιεί μαγνητικό πεδίο και ραδιοκύματα για τη δημιουργία λεπτομερών εικόνων των οργάνων και των ιστών.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Η θεραπεία για τη δυσφαγία εξαρτάται από τον τύπο ή την αιτία της διαταραχής της κατάποσης.

    Στοματοφαρυγγική δυσφαγία

    Για τη στοματοφαρυγγική δυσφαγία, ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν θεραπευτή ομιλίας ή κατάποσης.

    Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει:

    • Ασκήσεις μάθησης κατάποσης. Ορισμένες ασκήσεις μπορεί να βοηθήσουν στο συντονισμό των μυών της κατάποσης ή στην αναδιέγερση των νεύρων που ενεργοποιούν το αντανακλαστικό της κατάποσης.
    • Εκμάθηση τεχνικών κατάποσης. Μπορεί επίσης να μάθετε τρόπους να τοποθετείτε το φαγητό στο στόμα σας ή να τοποθετείτε το σώμα και το κεφάλι σας για να σας βοηθήσουν να καταπιείτε. Οι ασκήσεις και οι νέες τεχνικές κατάποσης μπορεί να βοηθήσουν εάν η δυσφαγία σας προκαλείται από νευρολογικά προβλήματα όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ ή η νόσος του Πάρκινσον.

    Οισοφαγική δυσφαγία

    Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για την οισοφαγική δυσφαγία μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Διαστολή οισοφάγου. Για σφιχτό οισοφαγικό σφιγκτήρα (αχαλασία) ή στένωση οισοφάγου, ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα ενδοσκόπιο με ένα ειδικό μπαλόνι προσαρτημένο για να τεντώσει και να επεκτείνει απαλά τον οισοφάγο σας ή να περάσει έναν εύκαμπτο σωλήνα ή σωλήνες για να τεντώσει τον οισοφάγο (διαστολή).
    • Χειρουργική επέμβαση. Για όγκο του οισοφάγου, αχαλασία ή φαρυγγοοισοφαγικό εκκολπώματα, μπορεί να χρειαστείτε χειρουργική επέμβαση για να καθαρίσετε την οισοφαγική σας διαδρομή.
    • Φάρμακα. Η δυσκολία στην κατάποση που σχετίζεται με τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση μπορεί να αντιμετωπιστεί με συνταγογραφούμενα από του στόματος φάρμακα για τη μείωση του οξέος του στομάχου. Ίσως χρειαστεί να πάρετε αυτά τα φάρμακα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα κορτικοστεροειδή μπορεί να συνιστώνται για την ηωσινοφιλική οισοφαγίτιδα. Για τον οισοφαγικό σπασμό, τα χαλαρωτικά των λείων μυών μπορεί να βοηθήσουν.
    • Διατροφή. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να συνταγογραφήσει μια ειδική δίαιτα για να βοηθήσει με τα συμπτώματά σας, ανάλογα με την αιτία της δυσφαγίας. Εάν έχετε ηωσινοφιλική οισοφαγίτιδα, η δίαιτα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία.

    Σοβαρή δυσφαγία

    Εάν η δυσκολία στην κατάποση σας εμποδίζει να φάτε και να πίνετε αρκετά και η θεραπεία δεν σας επιτρέπει να καταπιείτε με ασφάλεια, ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να σας συστήσει ένα σωλήνα σίτισης. Ένας σωλήνας τροφοδοσίας παρέχει θρεπτικά συστατικά χωρίς την ανάγκη κατάποσης.

    Χειρουργική επέμβαση

    Μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για την ανακούφιση των προβλημάτων κατάποσης που προκαλούνται από στένωση ή μπλοκαρίσματα του λαιμού, συμπεριλαμβανομένων οστικών εκβλαστήσεων, παράλυσης φωνητικών χορδών, φαρυγγοοισοφαγικών εκκολπωμάτων, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και αχαλασίας ή για τη θεραπεία του καρκίνου του οισοφάγου. Η θεραπεία ομιλίας και κατάποσης είναι συνήθως χρήσιμη μετά την επέμβαση. Το είδος της χειρουργικής θεραπείας εξαρτάται από την αιτία της δυσφαγίας.

    Μερικά παραδείγματα είναι:

    • Λαπαροσκοπική μυοτομή Heller. Αυτό περιλαμβάνει την κοπή του μυ στο κάτω άκρο του οισοφάγου (σφιγκτήρα) όταν δεν ανοίγει και απελευθερώνει τροφή στο στομάχι σε άτομα που έχουν αχαλασία.
    • Στοματική ενδοσκοπική μυοτομή (POEM). Ο χειρουργός ή ο γαστρεντερολόγος χρησιμοποιεί ένα ενδοσκόπιο που εισάγεται μέσω του στόματος και κάτω από το λαιμό για να δημιουργήσει μια τομή στην εσωτερική επένδυση του οισοφάγου για τη θεραπεία της αχαλασίας. Στη συνέχεια, όπως σε μια μυοτομή Heller, ο χειρουργός ή ο γαστρεντερολόγος κόβει τον μυ στο κάτω άκρο του οισοφαγικού σφιγκτήρα.
    • Διαστολή οισοφάγου. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης εισάγει έναν αναμμένο σωλήνα (ενδοσκόπιο) στον οισοφάγο και φουσκώνει ένα προσαρτημένο μπαλόνι για να το τεντώσει (διαστολή). Αυτή η θεραπεία χρησιμοποιείται για έναν σφιχτό μυ του σφιγκτήρα στο άκρο του οισοφάγου (αχαλασία), μια στένωση του οισοφάγου (στένωση του οισοφάγου), έναν ανώμαλο δακτύλιο ιστού που βρίσκεται στη συμβολή του οισοφάγου με το στομάχι (δακτύλιος του Schatzki) και την κινητικότητα διαταραχές. Μακριοί εύκαμπτοι σωλήνες ποικίλης διαμέτρου μπορούν επίσης να εισαχθούν μέσω του στόματος στον οισοφάγο για τη θεραπεία στενώσεων και δακτυλίων.
    • Τοποθέτηση στεντ. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί επίσης να εισάγει έναν μεταλλικό ή πλαστικό σωλήνα (stent) για να ανοίξει έναν οισοφάγο που στενεύει ή έχει φράξει. Ορισμένα στεντ είναι μόνιμα, όπως αυτά για άτομα με καρκίνο του οισοφάγου, ενώ άλλα αφαιρούνται αργότερα.
    • Οναβοτουλινοτοξίνη Α. Αυτό μπορεί να εγχυθεί στον μυ στο άκρο του οισοφάγου (σφιγκτήρα) για να τον κάνει να χαλαρώσει, βελτιώνοντας την κατάποση στην αχαλασία. Λιγότερο επεμβατική από τη χειρουργική επέμβαση, αυτή η τεχνική μπορεί να απαιτεί επαναλαμβανόμενες ενέσεις. 

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Εάν έχετε πρόβλημα στην κατάποση, φροντίστε να επισκεφτείτε έναν πάροχο υγειονομικής περίθαλψης και να ακολουθήσετε τις συμβουλές του.

    Επίσης, ορισμένα πράγματα που μπορείτε να δοκιμάσετε για να μειώσετε τα συμπτώματά σας περιλαμβάνουν:

    • Αλλαγή στις διατροφικές σας συνήθειες. Προσπαθήστε να τρώτε μικρότερα, πιο συχνά γεύματα. Κόψτε το φαγητό σας σε μικρότερα κομμάτια, μασήστε το φαγητό καλά και τρώτε πιο αργά. Εάν δυσκολεύεστε να καταπιείτε υγρά, υπάρχουν προϊόντα που μπορείτε να αγοράσετε για να πυκνώσουν τα υγρά.
    • Δοκιμάζετε τροφές με διαφορετική υφή για να δείτε αν κάποιες σας προκαλούν μεγαλύτερο πρόβλημα. Τα αραιά υγρά, όπως ο καφές και ο χυμός, αποτελούν πρόβλημα για μερικούς ανθρώπους και οι κολλώδεις τροφές, όπως το φυστικοβούτυρο ή η καραμέλα, μπορεί να κάνουν την κατάποση δύσκολη. Αποφύγετε τροφές που σας προκαλούν πρόβλημα.
    • Περιορισμός αλκοόλ και καφεΐνης. Αυτά μπορεί να στεγνώσουν το στόμα και το λαιμό σας, καθιστώντας την κατάποση πιο δύσκολη.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    dysphagia single

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Αμυγδαλίτιδα

    Δακτύλιος Schatzki

    Δηλητηρίαση από αρσενικό

    Απόστημα Bezold

    Μυασθένεια Gravis

    Νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σκληρόδερμα

    Όγκοι οισοφάγου

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυμυοσίτιδα και τη δερματομυοσίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Huntington

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Λειτουργική δυσπεψία

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την επιγλωττίτιδα

    Απλός έρπητας

    Ο καρκίνος θυρεοειδούς θεραπεύεται

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Ο καρκίνος του στομάχου θεραπεύεται

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Αχαλασία Οισοφάγου

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Διαφραγματοκήλη

    Επιγλωττίτιδα

    Νόσος Huntington

    Οξεία δυσφαγία

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Αμυοατροφική πλευρική σκλήρυνση

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Θυρεοειδίτιδες

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Καρκίνος Στομάχου

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Καρκίνος οισοφάγου

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα θυμώματα

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Η θεραπεία για όλες τις κυτταρίτιδες

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα υψηλή σε φυτικές ίνες

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα

    Λαρυγγίτιδα

    Πλήρης εντερική διατροφή για παιδιά

    Νόσος Niemann-Pick

    Το σύνδρομο Rett

    Σκληρόδερμα

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Γέφυρα εγκεφάλου

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    Μυϊκή δυστροφία

    Παροδικό ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    www.emedi.gr