Σάββατο, 13 Απριλίου, 2024
ΑρχικήΚλασική ΙατρικήΑγγειοχειρουργικήΑρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες νευρικού συστήματος

Αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες νευρικού συστήματος

Αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες νευρικού συστήματος. Η φυσική ιστορία μιας μεμονωμένης αρτηριοφλεβώδους δυσπλασίας είναι δύσκολο να προβλεφθεί.

Αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες νευρικού συστήματος

Η φυσική ιστορία μιας μεμονωμένης αρτηριοφλεβώδους δυσπλασίας του νευρικού συστήματος είναι δύσκολο να προβλεφθεί

Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να ανακουφίσει, συχνά, γενικά συμπτώματα, όπως πονοκέφαλος, πόνος στην πλάτη, και επιληπτικές κρίσεις που προκαλούνται από τις αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες, Q27.3, Q28.0, Q28.2 και άλλες αγγειακές βλάβες του νευρικού συστήματος.

Ωστόσο, η οριστική θεραπεία για τις αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες είναι είτε η χειρουργική επέμβαση, είτε ενδοαγγειακός εμβολισμός ή θεραπεία με ακτινοχειρουργική.

Οι φλεβικές  δυσπλασίες και οι τριχοειδικές τηλαγγειεκτασίες του νευρικού συστήματος απαιτούν, σπάνια, χειρουργική θεραπεία. Επειδή, είναι διάχυτες, συνήθως, δεν είναι κατάλληλες για χειρουργική διόρθωση και συνήθως, δε χρειάζονται θεραπεία έτσι κι αλλιώς.

Οι σηραγγώδεις δυσπλασίες, συνήθως, προορίζονται για χειρουργική αφαίρεση, αλλά η χειρουργική επέμβαση για αυτές τις βλάβες είναι λιγότερο συχνή από ό, τι για τις αρτηριοφλεβώδεις  δυσπλασίες, επειδή δεν έχουν τον ίδιο κίνδυνο αιμορραγίας.

Η απόφαση για να χειρουργηθεί ένα άτομο με μια αρτηριοφλεβώδη δυσπλασία απαιτεί προσεκτική εξέταση των πιθανών ωφελειών έναντι των κινδύνων.

Η φυσική ιστορία μιας μεμονωμένης αρτηριοφλεβώδους δυσπλασίας είναι δύσκολο να προβλεφθεί.  

Ωστόσο, αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να προκαλέσει σημαντική αιμορραγία, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές νευρολογικές ανεπάρκειες ή θάνατο. Από την άλλη πλευρά, η χειρουργική επέμβαση σε οποιοδήποτε μέρος του κεντρικού νευρικού συστήματος φέρει τους δικούς της κινδύνους. Η χειρουργική μιας αρτηριοφλεβώδους δυσπλασίας συνδέεται με 8 τοις εκατό του κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών ή θανάτου, γι’ αυτό όλες oi θεραπευτικές αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται για κάθε περίπτωση χωριστά.

Σήμερα, τρεις επιλογές υπάρχουν για την αντιμετώπιση των αρτηριοφλεβικών δυσπλασιών: συμβατική χειρουργική επέμβαση, ενδαγγειακός εμβολισμός, και ακτινοχειρουργική. Η επιλογή της θεραπείας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το μέγεθος και τη θέση μιας αρτηριοφλεβώδιυς δυσλασίας.

Χειρουργική επέμβαση αρτηριοφλεβωδών δυσπλασιών

Η συμβατική χειρουργική επέμβαση περιλαμβάνει την αφαίρεση του κεντρικού τμήματος της αρτηριοφλεβώδους δυσπλασίας, συμπεριλαμβανομένης της αναστόμωσης, ενώ μικρή βλάβη μπορεί να γίνει  στις γειτονικές νευρολογικές δομές. Αυτή η χειρουργική επέμβαση είναι πιο κατάλληλη όταν μια αρτηριοφλεβώδη δυσπλασία βρίσκεται σε ένα επιφανειακό τμήμα του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού και είναι σχετικά μικρή σε μέγεθος.  Οι αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες που βρίσκονται βαθιά μέσα στον εγκέφαλο γενικά δεν μπορούν να προσεγγιστούν μέσω συμβατικών χειρουργικών τεχνικών επειδή υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα ένας λειτουργικά σημαντικός ιστός εγκεφάλου να καταστραφεί.

Ο ενδαγγειακός εμβολισμός και η ακτινοχειρουργική είναι λιγότερο επεμβατικές διαδικασίες από τη συμβατική χειρουργική επέμβαση και προσφέρουν ασφαλέστερες επιλογές θεραπείας για τις αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες που βρίσκονται βαθιά μέσα στον εγκέφαλο.

Εμβολισμός αρτηριοφλεβωδών δυσπλασιών

Στον ενδαγγειακό εμβολισμό ο χειρουργός τοποθετεί έναν καθετήρα μέσω του αρτηριακού δικτύου έως ότου το άκρο φτάσει το χώρο της αρτηριοφλεβώδους δυσπλασίας. Ο χειρουργός τότε εισάγει μια ουσία η οποία θα καλύψει το συρίγγιο και θα διορθώσει την ανωμαλία της ροής του αίματος. Αυτή η διαδικασία είναι γνωστή ως εμβολισμός, επειδή στέλνεται ένα έμβολο (ένα αντικείμενο ή ουσία) να ταξιδέψει μέσω των αιμοφόρων αγγείων, για να εμποδίσει τη ροή του αίματος. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν ένα τεχνητό θρόμβο αίματος στο κέντρο της αρτηριοφλεβώδους δυσπλασίας περιλαμβάνουν βιολογικά αδρανείς κόλλες, πηνία τιτανίου και μικροσκοπικά μπαλόνια. Δεδομένου, ότι ο εμβολισμός, συνήθως, δεν εξαλείφει μόνιμα την αρτηριοφλεβώδη δυσπλασία, συνήθως, χρησιμοποιείται συμπληρωματικά σε χειρουργική επέμβαση ή  ακτινοχειρουργική  για να μειώσει τη ροή του αίματος διαμέσου της αρτηριοφλεβικής δυσπλασίας  και κάνει το χειρουργείο ασφαλέστερο.

Ακτινοχειρουργική αρτηριοφλεβωδών δυσπλασιών

Η ακτινοχειρουργική είναι μια ακόμα λιγότερο επεμβατική θεραπευτική προσέγγιση. Πρόκειται για θεραπεία υψηλά εστιασμένης ακτινοβολίας, κατευθείαν, στην αρτηριοφλεβώδη δυσπλασία. Η υψηλή δόση ακτινοβολίας προορίζεται για τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων που απαρτίζουν την βλάβη. Κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών, τα ακτινοβολημένα αγγεία σταδιακά εκφυλίζονται και τελικά αυτό οδηγεί σε διόρθωση της αρτηριοφλεβώδους δυσπλασίας.

Ο εμβολισμός είναι, συνήθως, προσωρινή λύση, αν και τα τελευταία χρόνια νέα υλικά εμβολισμού οδήγησαν στη βελτίωση των αποτελεσμάτων.

Η ακτινοχειρουργική δεν έχει, συνήθως, καλά αποτελέσματα,  ιδιαίτερα όταν η αρτηριοφλεβώδης δυσπλασία είναι μεγάλη, και έχει τον πρόσθετο κίνδυνο βλάβης της ακτινοβολίας σε γειτονικά φυσιολογικούς ιστούς. Επιπλέον, ακόμη και όταν είναι επιτυχής, το πλήρες κλείσιμο μιας αρτηριοφλεβώδους δυσπλασίας λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια πολλών μηνών μετά την ακτινοχειρουργική. Κατά την περίοδο αυτή, ο κίνδυνος αιμορραγίας είναι ακόμη παρόν.

Ωστόσο, και οι δύο τεχνικές προσφέρουν τώρα τη δυνατότητα θεραπείας των εν τω βάθει αρτηριοφλεβωδών δυσλασιών που ήταν προηγουμένως απρόσιτες. Ακόμη και όταν ο εμβολισμός ακολουθείται από συμβατική χειρουργική αφαίρεση ή  ακτινοχειρουργική το αποτέλεσμα είναι η περαιτέρω μείωση της θνησιμότητας και των ποσοστών επιπλοκών.

Επειδή τόσες πολλές μεταβλητές εμπλέκονται στην αντιμετώπιση των αρτηριοφλεβωδών δυσπλασιών, οι γιατροί πρέπει να αξιολογούν τον κίνδυνο που διατρέχουν τα άτομα σε μεγάλο βαθμό για κάθε περίπτωση χωριστά. Οι συνέπειες της αιμορραγίας είναι δυνητικά καταστροφικές, οδηγώντας πολλούς γιατρούς να συστήνουν χειρουργική επέμβαση κάθε φορά που τα φυσικά χαρακτηριστικά μιας αρτηριοφλεβώδους δυσπλασίας  φαίνεται να δείχνουν μεγαλύτερη από τη συνήθη πιθανότητα σημαντικής αιμορραγίας και επακόλουθες νευρολογικές βλάβες.

Τι έρευνα γίνεται;

Αρκετές μελέτες είναι σε εξέλιξη για την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών για την επεμβατική νευροαπεικόνιση για να αυξήσει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της χειρουργικής επέμβασης των αρτηριοφλεβωδών δυσπλασιών. Μερικοί επιστήμονες χρησιμοποιούν MRI για να μετρηθούν οι ποσότητες του υπάρχοντος οξυγόνου στον ιστό του εγκεφάλου των ασθενών με αγγειακές βλάβες προκειμένου να προβλέψουν  την απόκριση του εγκεφάλου σε χειρουργικές θεραπείες. Άλλοι αναπτύσσουν μια νέα μέθοδο αγγειογραφίας. Επιπλέον, οι νέοι τύποι συσκευών επεμβατικής απεικόνισης ανιχνεύουν τη λειτουργική δραστηριότητα του εγκεφάλου μέσω αλλαγών στην εκπομπή φωτός του ιστού ή ανάκλασης. Αυτή η τεχνολογία μπορεί να αποδειχθεί πιο ευαίσθητη από την MRI και τις άλλες συσκευές απεικόνισης που διατίθενται σήμερα, δίνοντας στους χειρουργούς ένα νέο εργαλείο για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της χειρουργικής των αρτηριοφλεβωδών δυσπλασιών.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Σε ποιες εγκεφαλικές βλάβες γίνεται εμβολισμός

Πονοκέφαλος οργασμού

Μήπως έχετε συχνά ψευδαισθήσεις;

Μήπως πάει να καεί ο εγκέφαλός σας;

Πώς γυμνάζεται ο εγκέφαλος

Απώλεια μνήμης

Ομίχλη εγκεφάλου

Υπαραχνοειδής αιμορραγία

Αέρια αρτηριακού αίματος

Ομαλό αιμαγγείωμα

www.emedi.gr

Print Friendly, PDF & Email
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Παθήσεις προστάτη και κατώτερου ουροποιητικού συστήματος

Παθήσεις προστάτη και κατώτερου ουροποιητικού συστήματος. Οι πιο συχνές είναι η υπερπλασία προστάτη, η προστατίτιδα και ο καρκίνος προστάτη Γράφει η  Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά  Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD,...

ΔΗΜΟΦΙΛΗ