Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου. Είναι η λοίμωξη της μήτρας, των σαλπίγγων και των γειτονικών πυελικών ιστών.
Φλεγμονώδης νόσος της πυέλου
Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου, ICD-10 N70-N77, είναι η λοίμωξη της μήτρας, των σαλπίγγων και των γειτονικών πυελικών ιστών, η οποία δε σχετίζεται με χειρουργική επέμβαση ή εγκυμοσύνη, συνήθως, από χλαμύδια και γονόκοκκους. Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου προκαλείται, συνήθως, από ανιούσα λοίμωξη, κατά την οποία παθογόνοι μικροοργανισμοί εξαπλώνονται από τον κόλπο και τον τράχηλο, προς τα άνω τμήματα του αναπαραγωγικού συστήματος της γυναίκας.
Αιτίες της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου.
Η χλαμυδιακή και η γονοκοκκική ενδοτραχηλίτιδα μεταβάλλει τους αμυντικούς μηχανισμούς του τραχήλου της μήτρας, επιτρέποντας την άνοδο της μικροβιακής χλωρίδας του κόλπου μετά ή άνευ του αρχικού παθογόνου οργανισμού. Επίσης, εκτός από τη ναϊσσέροια της γονόρροιας ή το χλαμύδιο trachomatis, είναι δυνατόν, να υπάρχουν και άλλες πολυμικροβιακές λοιμώξεις.
Οι ενδομητρικές συσκευές (σπιράλ και οι ορμονικές) και φυσικές μεταβολές, που συμβαίνουν με την έμμηνο ρύση, όπως και τα προφυλακτικά και τα σπερματοκτόνα είναι προδιαθεσικοί παράγοντες.
1 εκατομμύριο γυναίκες, κάθε χρόνο, παγκοσμίως, θεραπεύονται για φλεγμονώδη νόσο πυέλου.
Συμπτώματα της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο στο κατώτερο τμήμα της κοιλίας, συχνά, αμφοτερόπλευρο (δηλαδή και στις δύο μεριές), που συνοδεύεται από οσφυαλγία. Μερικές ασθενείς αναφέρουν πόνο κατά την ούρηση, ενόχληση κατά τη σεξουαλική επαφή, κολπική έκκριση και πόνο κατά την κένωση του εντέρου. Επίσης, υπάρχει πυρετός κακουχία, κολπικά εκκρίματα, ακανόνιστη αιμορραγία, ναυτία, έμετοι, ευαισθησία κατά την κίνηση τραχήλου, ευαισθησία των εξαρτημάτων και ετερόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη μάζα εξαρτημάτων.
Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου μπορεί να προκληθεί από σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα ή από λοίμωξη σε γειτονικό όργανο, π.χ. στη σκωληκοειδή απόφυση. Μερικές φορές, είναι δευτεροπαθής, λόγω συστηματικής λοίμωξης, που μεταφέρεται από άλλο μέρος του σώματος στην πύελο, με την κυκλοφορία του αίματος.
Τα χλαμύδια, ο γονόκοκκος, το μυκόπλασμα και τα αναερόβια βακτηριοειδή, πεπτοστρεπτόκοκκοι και πεπτόκοκκοι είναι οι οργανισμοί, που δρουν ως αιτιολογικοί παράγοντες, συνήθως.
Διάγνωση φλεγμονώδους νόσου της πυέλου
- Η διάγνωση γίνεται, συνήθως, με βάση το ιατρικό ιστορικό, τη φυσική εξέταση, τις εξετάσεις αίματος και επιχρίσματα, που λαμβάνονται από τον κόλπο, τον τράχηλο της μήτρας και μερικές φορές, από την ουρήθρα (το σωλήνα, που συνδέει την ουροδόχο κύστη, με το εξωτερικό περιβάλλον) για βακτηριολογική εξέταση.
- Άλλες εξετάσεις, που μπορεί να γίνουν είναι το υπερηχογράφημα και η λαπαροσκόπηση.
- Πρέπει να γίνει τεστ εγκυμοσύνης, αν υπάρχει λευκοκυτταρικός τύπος, άνω των 10.000 κυττάρων ανά μL.
- Ταχύτητα Καθιζήσεως Ερυθρών > από 15 mm/ώρα.
- Η παρακέντηση δουγλάσσειου, για καλλιέργεια θα είναι θετική.
- Αντί να γίνει λαπαροσκόπηση, καλύτερα να γίνει υπερθεραπεία, όταν υπάρχει ευαισθησία στο κάτω μέρος κοιλιάς, ευαισθησία στη μετατόπιση τραχήλου της μήτρας και ευαισθησία εξαρτημάτων, πυρετός μεγαλύτερος των 38ο C, λευκοκυττάρωση, πύον στο δουγλάσσειο, αυξημένη ΤΚΕ και θετική καλλιέργεια.
Διαφορική διάγνωση θα γίνει από τη σκωληκοειδίτιδα, την έκτοπη κύηση, τη συστροφή ωοθηκών, την αιμορραγία και ρήξη κύστεως, την ενδομητρίωση, το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και τη διαταραχή σωματοποίησης.
Θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου.
Η θεραπεία ξεκινά με φυσική αντιβιοτική αγωγή, είτε με νοσηλεία σε νοσοκομείο, είτε σαν εξωτερική ασθενής , ανάλογα με τη σοβαρότητα της λοίμωξης και τα συμπτώματα της ασθενούς. Σε περιπτώσεις, που δεν υπάρχει ανταπόκριση στην αντιβιοτική αγωγή, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση, με τη μορφή λαπαροσκόπησης με καλλιέργεια των σαλπίγγων.
Αποφυγή σεξουαλικής επαφής μέχρι την αποπεράτωση της θεραπείας.
Αντιμετώπιση και εξέταση και του σεξουαλικού συντρόφου.
Αντενδείκνυνται οι ενδομητρικές συσκευές σε γυναίκες με ιστορικό φλεγμονώδους νόσου της πυέλου
Η αντιβιοτική κάλυψη πρέπει να περιλαμβάνει χλαμύδια, γονόκοκκο, αναερόβια, αρνητικά κατά Gram και στρεπτόκοκκους.
Χημικά Σχήματα Αντιβιοτικών για τη φλεγμ
- Κεφοξιτίνη 2 gr, ενδοφλεβίως (IV), κάθε 6 ώρες ή κεφοτετάνη 2gr ΙV, κάθε 12 ώρες ή άλλες κεφαλοσπορίνες (κεφτιζοξίμη, κεφοταξίμη και κεφτριαξόνη), με δοξυκυκλίνη 100mg από το στόμα (per os) ή ΙV, κάθε 12 ώρες. Η θεραπεία γίνεται για 48 ώρες, μετά την κλινική βελτίωση και συνέχιση της δοξυκυκλίνης μετά το εξιτήριο του ασθενή, για σύνολο 10-14 ημέρες.
- Κλινδαμυκίνη 900mg ΙV κάθε 8 ώρες και γενταμυκίνη δόση εφόδου IV ή ΙΜ (ενδομυϊκά) 2mg/kg βάρους, με δόση συντήρησης 1,5mg/kg, κάθε 8 ώρες. Η θεραπεία γίνεται για 48 ώρες, μετά την κλινική βελτίωση και συνέχιση της δοξυκυκλίνης ή κλινδαμυκίνης 450mg per os, κάθε 6 ώρες, μετά το εξιτήριο του ασθενούς, για σύνολο 10-14 ημέρες.
- Κεφοξιτίνη ενδομυϊκά ΙΜ 2gr και προβενεσίδη 1gr από το στόμα/per os ή κεφτριαξόνη 250mg ΙΜ ή ισοδύναμη κεφαλοσπορίνη per os, κάθε 12 ώρες, για 10-14 ημέρες ή τετρακυκλίνη 500mg per os, κάθε 6 ώρες ή ερυθρομυκίνη 500mg per os, αν δεν ανέχονται τις τετρακυκλίνες για 10-14 ημέρες.
- Οφλοξασίνη 400mg per os, κάθε 12 ώρες, για 10-14 ημέρες μαζί με κλυνδαμυκίνη 450mg per os, κάθε 6 ώρες, ή μετρονιδαζόλη 500mg per os, κάθε 8 ώρες, για 14 ημέρες.
- Σε ενδομήτριο σπείραμα μπορεί να υπάρχει ακτινομύκητας και να χρειαστεί πενικιλλίνη.
Να χρησιμοποιείτε φυσικά αντιβιοτικά για τα φλεγμονώδη νοσήματα της πυέλου
Επιπλοκές της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου
Απόστημα σαλπίγγων και ωοθηκών, υποτροπιάζουσα λοίμωξη, στειρότητα από βλάβη σαλπίγγων, χρόνιος πυελικός πόνος από συμφύσεις και χρόνια σαλπιγγίτιδα ή υποτροπιάζουσες λοιμώξεις και χλαμυδιακή ή γονοκοκκική περιηπατίτιδα (σύνδρομο Fitz-Hugh-Curtis).
Βιβλιογραφία
Ross JD. Pelvic inflammatory disease. BMJ Clin Evid. 2013 Dec 11;2013:1606
Υψηλής ποιότητας συμπλήρωμα διατροφής για τα φλεγμονώδη νοσήματα της πυέλου
Τα καλύτερα βιολογικά συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου
Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.
Διαβάστε, επίσης,
Παθήσεις του τραχήλου της μήτρας
Χλαμυδιακές σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις
