Παρασκευή, 1 Ιουλίου, 2022

Η παπαρούνα η υπνοφόρος

Print Friendly, PDF & Email

Τα οφέλη στην υγεία από την παπαβερίνη και την μορφίνη

Η μήκων ή παπαρούνα η υπνοφόρος ή Papaver somnifera ή χασκάσιη ή  ανήκει στην οικογένεια των Παπαβερίδων.

Είναι φυτό μονοετές με λείο βλαστό που φτάνει το ένα μέτρο. Έχει φύλλα λεία, γκριζοπράσινα και πετροβόλα. Τα άνθη του είναι μεγάλα και βρίσκονται στην κορυφή του ανθοφόρου βλαστού και των διακλαδώσεών του, σε χρωματισμούς από το άσπρο μέχρι το βαθύ κόκκινο. Είναι φυτό που διασταυρώνεται εύκολα και το βρίσκουμε σε διάφορες ποικιλίες, με απλά λειόχειλα φύλλα μέχρι σχισμένα ή κροσσωτά. Ο καρπός του είναι κάψα στρογγυλή ή ωοειδής με πάρα πολλούς μικρούς σπόρους.

Ανθίζει από Μάρτιο μέχρι Μάιο και είναι καλλωπιστικό στους κήπους.

Η παπαρούνα και ο χυμός της το όπιον…

Η παραγωγή οπίου σα ναρκωτική ουσία προκαλεί εθισμό και εξάρτηση, με σοβαρές ψυχοσωματικές ανωμαλίες.

Το όπιο είναι η πρώτη ύλη για την παραγωγή μορφίνης, κοφεϊνης και παπαβερίνης που έχουν παυσίπονες ιδιότητες.

Η παπαρούνα περιέχει γαλακτώδη χυμό με αλκαλοειδείς ουσίες και για την παραγωγή του οπίου χρησιμοποιείται μόνο ο χυμός της κάψας, που παίρνεται με εκδορές σε αυτή όταν θα πέσουν τα πέταλα.


Δραστικές ουσίες στο όπιο

Ο οπός αυτός περιέχει αλκαλοειδή που αντιπροσωπεύουν το ένα τέταρτο του βάρους του και είναι ενωμένα με το μυκωνικό  οξύ και και λιγότερο με το φουμαρικό, γαλακτικό, οξαλικό και βανιλλικό οξύ. Περιέχει, επίσης, ρητίνη, λίπος, κερί, σάκχαρο, λεύκωμα, βλεννώδεις ουσίες, γόμμη, οξειδωτικά ένζυμα, που κύρια βοηθούν την έκκριση χυμού από τις κάψες και κατά την αποθήκευση διασπά τη μορφίνη.

Το όπιο περιέχει μορφίνη 6-15%, ναρκωτίνη 1-12%, παπαβερίνη έως 1,3%, κωδεϊνη έως 3%, θηβαϊνη έως 1%, ναρκεϊνη έως 0,7% και άλλα αλκαλοειδή σε πιο μικρή ποσότητα.

Η παπαβερίνη είναι ένα αλκαλοειδές του οπίου και είναι αντισπασμωδικό φάρμακο, που χρησιμοποιείται, κυρίως, για τη θεραπεία σπλαχνικού σπασμού, για τον αγγειόσπασμο (καρδιά και εγκέφαλος), και περιστασιακά στην αγωγή της στυτικής δυσλειτουργίας. 

Η παπαβερίνη έχει εγκριθεί για τη θεραπεία των σπασμών του γαστρεντερικού σωλήνα, των χοληφόρων οδών και του ουρητήρα και για χρήση ως εγκεφαλικό και στεφανιαίο αγγειοδιασταλτικό, σε υπαραχνοειδή αιμορραγία, σε  αγγειοπλαστική με μπαλονάκι  και χειρουργική επέμβαση παράκαμψης της στεφανιαίας αρτηρίας. Η παπαβερίνη μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί ως ένα χαλαρωτικό του λείου μυός στη μικροχειρουργική  άμεσα στα αιμοφόρα αγγεία.

Η παπαβερίνη χρησιμοποιείται ως φάρμακο στη  στυτική δυσλειτουργία. Η παπαβερίνη, όταν εγχέεται σε ιστό του πέους προκαλεί άμεση χαλάρωση των λείων μυών και επακόλουθη πλήρωση του σηραγγώδους σώματος με  αίμα με αποτέλεσμα την στύση. Μία τοπική γέλη είναι, επίσης, διαθέσιμη για τη θεραπεία.

Επίσης, λειτουργεί ως αγγειοδιασταλτικό  όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με βεραπαμίλη, φαιντολαμίνη, νιφεδιπίνη, τολαζολίνη ή νιτροπρωσσικό νάτριο.

Η παπαβερίνη χρησιμοποιείται ως προφύλαξη σε ημικρανίες. 

Η παπαβερίνη προκαλεί αναστολή του ενζύμου της φωσφοδιεστεράσης προκαλώντας αύξηση των επιπέδων κυκλικής AMP. Μπορεί, επίσης, να μεταβάλει τη μιτοχονδριακή αναπνοή.

Η παπαβερίνη έχει, επίσης, αποδειχθεί ότι είναι ένας εκλεκτικός αναστολέας της φωσφοδιεστεράσης για τον υπότυπο PDE10A στο ραβδωτό σώμα του εγκεφάλου. Όταν χορηγείται χρονίως έχει αντιψυχωσικό αποτέλεσμα.

Συχνές παρενέργειες της θεραπείας παπαβερίνης είναι η πολυμορφική κοιλιακή ταχυκαρδία, η δυσκοιλιότητα, τα αυξημένα επίπεδα τρανσαμινασών, τα αυξημένα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης, η υπνηλία, και ο ίλιγγος. Σπάνιες παρενέργειες είναι η έξαψη του προσώπου, η υπεριδρωσία (υπερβολική εφίδρωση), το δερματικό εξάνθημα, η αρτηριακή υπόταση, η ταχυκαρδία, η απώλεια της όρεξης, ο ίκτερος, η ηωσινοφιλία, η θρομβοπενία, η μικτή ηπατίτιδα, ο πονοκέφαλος, η αλλεργική αντίδραση, η χρόνια ενεργή ηπατίτιδα, και η παράδοξη επιδείνωση του εγκεφαλικού αγγειόσπασμου.

Η μορφίνη επιδρά και στους λείους μυς του γαστρεντερικού συστήματος και προκαλεί δυσκοιλιότητα. Αντίδοτο της παρενέργειας αυτής της μορφίνης είναι η παπαβερίνη, αλλά ρίχνει την πίεση αίματος.

Η κωδεϊνη επιδρά στο βήχα.

Το όπιο χρησιμοποιείται με περιεκτικότητα μορφίνης 10% για την διάρροια, σε βήχα, σαν αποχρεμπτικό και σαν υπνωτικό.

Το όπιο χρησιμοποιείται στο ναργιλέ, αλλά και σε σκόνη και σε υγρό. Η θανάσιμη δόση για τα παιδιά είναι 3 γραμμάρια και για τους ενήλικες 60 γραμμάρια.

Η παπαρούνα είναι παυσίπονο, αντιβηχικό, αποχρεμπτικό και υπνωτικό.

Ολόκληρο το φυτό, εκτός από τους σπόρους, περιέχει αλκαλοειδή.

Οι σπόροι είναι φαγώσιμοι και χρησιμοποιούνται σε κουλούρια, ψωμιά και γλυκίσματα.

Ολόκληρο το φυτό λειωμένο και δουλεμένο με ζεστό νερό χρησιμοποιείται σαν κατάπλασμα για τους πόνους.

Με το χυμό της παπαρούνας θα κοιμάστε εύκολα και ήσυχα τη νύχτα…

Διαβάστε, επίσης,

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με παπαρούνες

Η δίαιτα Budwig

Πρόσθετα τροφίμων

Σε μόνιμη στύση

www.emedi.gr

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Συκωτάκια κοτόπουλου με χυλοπίτες

Τραγανά συκωτάκια κοτόπουλου με χυλοπίτες Νόστιμα συκωτάκια κοτόπουλου με χυλοπίτες ΣΥΚΩΤΑΚΙΑ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟΥ: Τα συκώτια είναι φορτωμένα με πολλά θρεπτικά συστατικά όπως φυλλικό οξύ, σίδηρο και βιοτίνη...

ΔΗΜΟΦΙΛΗ