Τετάρτη, 29 Ιουνίου, 2022
ΑρχικήΚλασική ΙατρικήΝευροπαθητική αρθροπάθεια

Νευροπαθητική αρθροπάθεια

Print Friendly, PDF & Email

Νευροπαθητική αρθροπάθεια ή οστεοαρθροπάθεια της νωτιαίος φθίσης ή νευροπαθητική νόσος των αρθρώσεων ή άρθρωση του Charcot

Η νευροπαθητική αρθροπάθεια ή νευροπαθητική οστεοαρθροπάθεια, γνωστή και ως άρθρωση Charcot (συχνά πόδι Charcot), σχετίζεται με νευρολογικές διαταραχές. Αναφέρεται στον προοδευτικό εκφυλισμό μιας άρθρωσης που φέρει βάρος, μια διαδικασία που χαρακτηρίζεται από οστική καταστροφή, οστική απορρόφηση, και τελικά παραμόρφωση λόγω απώλειας της αίσθησης.

Η έναρξη είναι συνήθως ύπουλη. Εάν αυτή η παθολογική διαδικασία συνεχιστεί ανεξέλεγκτη, μπορεί να οδηγήσει σε παραμόρφωση της άρθρωσης, εξέλκωση και/ή υπερλοίμωξη, απώλεια λειτουργικότητας και στη χειρότερη περίπτωση, ακρωτηριασμό ή θάνατο.

Η έγκαιρη αναγνώριση των αλλαγών στις αρθρώσεις είναι ο καλύτερος τρόπος περιορισμού της νοσηρότητας.

Συνήθης πορεία – χρόνια, προϊούσα

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ 

Η κλινική εικόνα ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο της νόσου από ήπιο οίδημα έως σοβαρό οίδημα και μέτρια παραμόρφωση. Φλεγμονή, ερύθημα, πόνος και αυξημένη θερμοκρασία δέρματος (3–7 βαθμοί Κελσίου) γύρω από την άρθρωση μπορεί να είναι αισθητά κατά την εξέταση. Οι ακτινογραφίες μπορεί να αποκαλύψουν οστική απορρόφηση και εκφυλιστικές αλλαγές στην άρθρωση. Αυτά τα ευρήματα παρουσία άθικτου δέρματος και απώλειας της προστατευτικής αίσθησης είναι παθογνωμονικά της οξείας αρθροπάθειας Charcot. Περίπου το 75% των ασθενών βιώνουν πόνο, αλλά είναι μικρότερος από αυτό που θα αναμενόταν με βάση τη σοβαρότητα των κλινικών και ακτινογραφικών ευρημάτων.

ΑΙΤΙΑ

  • Περιφερική νευροπάθεια
  • Διαβήτης
  • Τριτογόνος σύφιλη
  • Νωτιαία φθίση
  • Συριγγομυελία
  • Μηνιγγομυελοκήλη

ΠΑΘΟΓΕΝΕΣΗ

Οποιαδήποτε κατάσταση που οδηγεί σε μειωμένη περιφερική αίσθηση, ιδιοδεκτικότητα και λεπτή κινητικότητα:

  • Νευροπάθεια από σακχαρώδη διαβήτη (καταστροφή των αρθρώσεων του ποδιού και του αστραγάλου), με αρθρώσεις Charcot σε 1/600-700 διαβητικούς. Σχετίζονται με μακροχρόνια υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.
  • Αλκοολική νευροπάθεια
  • Εγκεφαλική παράλυση
  • Λέπρα
  • Σύφιλη (tabes dorsalis), που προκαλείται από τον οργανισμό Treponema pallidum
  • Τραυματισμός σπονδυλικής στήλης
  • Μυελομηνιγγοκήλη
  • Συριγγομυελία
  • Ενδαρθρικές ενέσεις στεροειδών
  • Συγγενής έλλειψη ευαισθησίας στον πόνο
  • Περονιαία μυϊκή ατροφία

Υποκείμενοι μηχανισμοί

Έχουν αναπτυχθεί δύο βασικές θεωρίες:

  • Νευροτραύμα: Η απώλεια της περιφερικής αίσθησης και της ιδιοδεκτικότητας οδηγεί σε επαναλαμβανόμενο μικροτραύμα στην εν λόγω άρθρωση. Αυτή η βλάβη περνά απαρατήρητη από τον νευροπαθητικό ασθενή και η προκύπτουσα φλεγμονώδης απορρόφηση του τραυματισμένου οστού καθιστά αυτή την περιοχή αδύναμη και επιρρεπή σε περαιτέρω τραύμα. Επιπλέον, ο κακός έλεγχος του λεπτού κινητήρα δημιουργεί αφύσικη πίεση σε ορισμένες αρθρώσεις, οδηγώντας σε πρόσθετο μικροτραύμα.
  • Νευροαγγειακά: Οι ασθενείς αυτοί έχουν διαταραγμένα αντανακλαστικά του αυτόνομου νευρικού συστήματος και οι αποευαισθητοποιημένες αρθρώσεις λαμβάνουν σημαντικά μεγαλύτερη ροή αίματος. Η προκύπτουσα υπεραιμία οδηγεί σε αυξημένη οστεοκλαστική απορρόφηση των οστών και αυτό, σε συνδυασμό με το μηχανικό στρες, οδηγεί σε οστική καταστροφή. Στην πραγματικότητα, και οι δύο αυτοί μηχανισμοί πιθανότατα παίζουν ρόλο στην ανάπτυξη μιας άρθρωσης Charcot.

Κοινή εμπλοκή

Ο διαβήτης είναι η κύρια αιτία για τη νευροπαθητική αρθρική νόσο και το πόδι είναι η περιοχή που επηρεάζεται περισσότερο. Σε εκείνους με παραμόρφωση του ποδιού, περίπου το 60% είναι στις ταρσομεταταρσικές αρθρώσεις (οι έσω αρθρώσεις επηρεάζονται περισσότερο από τις πλάγιες), το 30% των μεταταρσοφαλαγγικών αρθρώσεων και το 10% έχει νόσο του αστραγάλου. Περισσότεροι από τους μισούς διαβητικούς ασθενείς με νευροπαθητικές αρθρώσεις μπορούν να θυμηθούν κάποιου είδους τραύμα, συνήθως ήσσονος σημασίας. Οι ασθενείς με νευροσύφιλη τείνουν να έχουν προσβολή του γόνατος και οι ασθενείς με συριγγομυελία του νωτιαίου μυελού μπορεί να παρουσιάσουν παραμόρφωση του ώμου. Καταστροφή της άρθρωσης του ισχίου παρατηρείται επίσης σε νευροπαθητικούς ασθενείς.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Τα κλινικά ευρήματα περιλαμβάνουν ερύθημα, οίδημα και αυξημένη θερμοκρασία στην πάσχουσα άρθρωση. Σε νευροπαθητικές αρθρώσεις του ποδιού, μπορεί να υπάρχουν πελματιαία έλκη. Σημειώστε ότι είναι συχνά δύσκολο να διαφοροποιηθεί η οστεομυελίτιδα από μια άρθρωση Charcot, καθώς μπορεί να έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά απεικονιστικά (καταστροφή άρθρωσης, εξάρθρωση, οίδημα). Η οριστική διάγνωση μπορεί να απαιτεί βιοψία οστού ή άρθρωσης (καλύτερα να μη γίνεται)

Ακτινολογικά ευρήματα

Πρώτον, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι μπορεί να ανιχνευθούν δύο τύποι ανωμαλιών. Ατροφία άρθρωσης στο οποίο υπάρχει οστεόλυση των άπω μεταταρσίου στο μπροστινό μέρος του ποδιού. Η πιο κοινή μορφή καταστροφής είναι η υπερτροφική νόσος της άρθρωσης, που χαρακτηρίζεται από οξύ περιαρθρικό κάταγμα και εξάρθρωση της άρθρωσης.

Σύμφωνα με τους Yochum και Rowe, τα «6 σημεία» της υπερτροφίας είναι:

  • Διάταση άρθρωσης
  • Αύξηση πυκνότητας
  • Οστεόλυση
  • Εξάρθρωση
  • Αποδιοργάνωση
  • Καταστροφή

Η φυσική ιστορία της διαδικασίας της καταστροφής άρθρωσης έχει ένα δικό της σχέδιο ταξινόμησης, που προσφέρθηκε από τον Eichenholtz πριν από δεκαετίες: 

  • Στάδιο 0: Κλινικά, υπάρχει οίδημα της άρθρωσης, αλλά οι ακτινογραφίες είναι αρνητικές. Σημειώστε ότι μια αξονική τομογραφία των οστών μπορεί να είναι θετική πριν από την ακτινογραφία, καθιστώντας την μια ευαίσθητη αλλά όχι πολύ συγκεκριμένη μέθοδο.
  • Στάδιο 1: Κατακερματισμός οστού με εξάρθρωση της άρθρωσης που φαίνεται στην ακτινογραφία (“οξεία νόσος Charcot”).
  • Στάδιο 2: Μειωμένο τοπικό οίδημα, με συνένωση θραυσμάτων και απορρόφηση των λεπτών οστικών υπολειμμάτων.
  • Στάδιο 3: Χωρίς τοπικό οίδημα, με ενοποίηση και αναδιαμόρφωση (αν και παραμορφωμένη) θραυσμάτων κατάγματος. Το πόδι είναι πλέον σταθερό.

Ατροφικά χαρακτηριστικά:

  1. Εμφάνιση σα “γλειμμένο ραβδί καραμέλας”, που παρατηρείται συνήθως στην άπω όψη των μεταταρσίων
  2. Διαβητική οστεόλυση
  3. Οστική απορρόφηση

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

  • Ακινητοποίηση
  • Αποφυγή ανύψωσης βάρους
  • Χειρουργική αρθροδεσία

Απαιτείται διαχείριση και πρόληψη λοιμώξεων και ανακούφιση από την πίεση για επούλωση του τραύματος. Η εκτόνωση της πίεσης (εκφόρτωση) και η ακινητοποίηση με είναι κρίσιμες ενέργειες για την αποφυγή περαιτέρω καταστροφής των αρθρώσεων. Τοποθετείται νάρθηκας ολόκληρου του ποδιού του ασθενούς, συμπεριλαμβανομένων των δακτύλων των ποδιών, και του κάτω ποδιού που ανακατανέμει το βάρος και την πίεση στο κάτω πόδι και το πόδι κατά τις καθημερινές κινήσεις. Αυτό ανακατανέμει την πίεση στο πόδι, το οποίο είναι πιο ικανό να αντέξει το βάρος, για να προστατεύσει την πληγή, αφήνοντάς το να αναγεννήσει τον ιστό και να επουλωθεί. Ο νάρθηκας εμποδίζει επίσης τον αστράγαλο να περιστρέφεται κατά το περπάτημα, γεγονός που αποτρέπει τις δυνάμεις διάτμησης και συστροφής που μπορούν να βλάψουν περαιτέρω την πληγή και βοηθά στη διατήρηση της ποιότητας ζωής βοηθώντας τους ασθενείς να παραμείνουν κινητικοί.

Η χρήση ειδικού νάρθηκα είναι κατάλληλη για τη διαχείριση της νευροπαθητικής αρθροπάθειας (πόδι Charcot).

  • Πρώτον, κατά την αρχική θεραπεία, όταν συμβαίνει η κατάρρευση και το πόδι παρουσιάζει οίδημα και ερύθημα. Ο ασθενής δεν αντέχει βάρος στο πόδι και Ο νάρθηκας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο και τη στήριξη του ποδιού.
  • Δεύτερον, όταν το πόδι έχει παραμορφωθεί και έχει εμφανιστεί έλκος. Ο νάρθηκας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να σταθεροποιήσει και να υποστηρίξει το πόδι και να βοηθήσει στην κίνηση και στην επούλωση της πληγής. Σε αυτούς τους ασθενείς, η χειρουργική διόρθωση μιας άρθρωσης σπάνια είναι επιτυχής μακροπρόθεσμα. Ωστόσο, η εκφόρτωση από μόνη της δεν μεταφράζεται σε βέλτιστα αποτελέσματα χωρίς την κατάλληλη διαχείριση της αγγειακής νόσου και/ή της λοίμωξης. Η διάρκεια και η επιθετικότητα της εκφόρτισης μέσω νάρθηκα (μη φέρουσα βάρος έναντι φέρουσας, μη αφαιρούμενη έναντι αφαιρούμενης συσκευής) θα πρέπει να καθοδηγούνται από την κλινική αξιολόγηση της επούλωσης της νευροπαθητικής αρθροπάθειας με βάση το οίδημα, το ερύθημα και τις αλλαγές θερμοκρασίας του δέρματος. Μπορεί να χρειαστούν έξι έως εννέα μήνες για να υποχωρήσει το οίδημα και το ερύθημα της πάσχουσας άρθρωσης. 

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

Τα αποτελέσματα ποικίλλουν ανάλογα με την εντόπιση της νόσου, τον βαθμό βλάβης της άρθρωσης και αν ήταν απαραίτητη η χειρουργική αποκατάσταση. Οι μέσοι χρόνοι επούλωσης ποικίλλουν από 55 έως 97 ημέρες, ανάλογα με την τοποθεσία. Μπορεί να χρειαστούν έως και ένα έως δύο χρόνια για πλήρη επούλωση.

Τα κατάλληλα προϊόντα για τις αρθρώσεις σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις αρθρώσεις σας

charcotfoottreatment 1280

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Τι είναι η οστεοαρθρίτιδα και πώς αντιμετωπίζεται

Νευροεμβιομηχανική

Διαβητικό πόδι

www.emedi.gr

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Κροκέτες μπακαλιάρου με σαλάτα

Σπιτικές κροκέτες μπακαλιάρου με σαλάτα Νόστιμες κροκέτες μπακαλιάρου με σαλάτα ΜΠΑΚΑΛΙΑΡΟΣ: Ο μπακαλιάρος είναι ένα τρόφιμο πλούσιο σε πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας, βιταμίνες (Α, D, K,...

ΔΗΜΟΦΙΛΗ