Ο καρκίνος του μαστού στη Δύση το 13ο αιώνα είχε διαφορετική αντιμετώπιση, συγκριτικά με το σήμερα και δε γινόταν εύκολα επέμβαση.
Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD
Η αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού το 13ο αιώνα
Brunoda Longoburgo (1252), Guglielmoda Salicetto (1201-1277), Teodorico Βorgognoni (1275):
Iσχυρίστηκαν, ότι η νόσος του καρκίνου του μαστού θεραπεύεται, αποκλειστικά, σύμφωνα με τα δεδομένα της θεωρίας του Γαληνού. Η μαύρη χολή ήταν η αιτία και γινόταν προσπάθεια να αφαιρεθεί αυτός ο επιβλαβής όγκος, με αυστηρό καθαρισμό και με φλεβοτομία και να περιοριστεί η παραγωγή της, όσον το δυνατό περισσότερο με διαιτητικά μέτρα. Κανένας από τους τρεις αυτούς Ιταλούς δεν πίστευε στην εγχείρηση.
Ο Guglielmo da Salicetto, μιμούμενος τον Γαληνό έγραψε: «Γίνεται εγχείρηση μόνο όταν είναι εφικτή η αφαίρεση ολόκληρου του όγκου με τις ρίζες του». Το βιβλίο του ήταν το πρώτο που περιείχε κεφάλαια χειρουργικής ανατομίας. Είναι ο πρώτος που αντιτάχθηκε στην Αραβική Ιατρική που κυριαρχούσε μέχρι τότε στο μεσαίωνα.
Ο Bruno da Longoburgo ήταν ο μόνος, που αναφέρει κάποιες λεπτομέρειες για την εγχείρηση. Σήκωναν τον μαστό με μια θηλιά και τον αφαιρούσαν μαζί με τα γύρω στοιχεία. Οι προσβεβλημένες φλέβες θα έπρεπε ν’ αδειάσουν για να εκκενωθεί το μελαγχολικό αίμα, σύμφωνα, με τη συμβουλή του Γαληνού και η τραυματισμένη περιοχή να καυτηριαστεί. Σε περίπτωση που η ασθενής δεν ήθελε να χειρουργηθεί ή ήταν πολύ αδύναμη για να το αντέξει, πίστευε ότι ενδεικνυόταν η θεραπεία με καυστικά.
Ο Teodorico Βorgognoni βασίστηκε πολύ στη θεωρία του καρκίνου του Γαληνού, αλλά πρόσθεσε, πως οι μη θεραπευμένοι ασθενείς πεθαίνουν. Δε χειρουργεί τον καρκίνο. Η νόσος εξαπλώνεται σε όλο το θώρακα και μπορεί να προκαλέσει μοιραία αιμορραγία ή σηπτική πληγή με πυρετούς, που οδηγούν στο θάνατο.
Henri de Mondeville (1260-1320):
Ο πιο σημαντικός αντιπρόσωπος των Γάλλων χειρουργών. Έκανε πρακτική στο Montpellier και στο Παρίσι και εργάστηκε τόσο στο Στρατό όσο και σαν ιδιώτης χειρουργός του Philippe le Bel και αργότερα του Philippe le Hutin. O Henri de Mondeville, δεν είχε πολλές ευκαιρίες να εκπαιδευτεί στην ανατομία κάνοντας νεκροτομές. Αντιτάχθηκε, όμως, ενίοτε στις θεωρίες του Γαληνού. Επέμεινε, ότι πρέπει πάντοτε να απολινώνονται τα μεγάλα αγγεία, κατά τους ακρωτηριασμούς.
Προσπάθησε να εναρμονίσει τη θεραπεία με καυτηρίαση:
Ασχολήθηκε στις πραγματείες του με την αιτιολογία, τη συμπτωματολογία και τη θεραπεία του καρκίνου. Υποστήριξε ότι η πληγή του καρκίνου είναι στρογγυλή, πεπαχυνσμένη, με εγερμένα και μεταλλαγμένα όρια. Έχει κοιλότητες, η βάση του είναι σκληρή, με εξογκώματα, μαυροκίτρινη ή και μπλε. Βγάζει μια δυσάρεστη χαρακτηριστική μυρωδιά και οι έμπειροι χειρουργοί μπορούσαν να διαγνώσουν τη νόσο μόνο από την οσμή.
Η θεραπεία ήταν με δίαιτα και πιθανόν με χειρουργική επέμβαση. Σ’ αυτές τις προαναισθητικές ημέρες, η αποκοπή του μαστού έπρεπε να γίνεται γρήγορα. Η χειρουργική θεραπεία ήταν χρήσιμη, όταν ο όγκος μπορούσε να εξαιρεθεί ολοκληρωτικά. Εάν κάποιος δεν ήθελε να χειρουργηθεί, χρησιμοποιούσε καυστικούς παράγοντες, όπως αρσενικό, το οποίο προτιμούσαν και οι πρακτικοί. Προσπάθησε να εκσυγχρονίσει τη μέθοδο της θερμοπηξίας, χρησιμοποιώντας αρσενικό και ψευδάργυρο αντί του πυρωμένου σίδερου. Ακόμη, ο Henri de Mondeville περιέλαβε στο κεφάλαιο για τον καρκίνο του μαστού και μερικά φάρμακα που εφαρμόζονταν γύρω από το λαιμό της ασθενούς.
Lanfranc (Guido Lanfranchi) (?-1315):
Ήταν ένας αξιόλογος άντρας, για την εποχή του, έφυγε από το Μιλάνο, κατά τη διάρκεια των εμφυλίων πολέμων και παίρνοντας μαζί του ότι το καλύτερο από την Ιταλική Ιατρική και Χειρουργική, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και υπήρξε, κατά το πλείστον, ο δημιουργός της Γαλλικής Σχολής της Χειρουργικής, που θα καθοδηγούσε τον κόσμο στους ερχόμενους αιώνες.
Έκανε αφαίρεση του μαστού, όπως και ο Λεωνίδης:
Χρησιμοποίησε την ίδια μέθοδο ακρωτηριασμού του μαστού, όπως και ο Λεωνίδης είχε κάνει πριν από χίλια χρόνια και πλέον. Λόγω της μεγάλης του φήμης, η μέθοδος αυτή καθιερώθηκε σα θεραπεία του καρκίνου του μαστού στις Αναγνωρισμένες Σχολές της Ιατρικής. Ο Lanfranc προσπάθησε και αυτός, όπως και ο Henri de Mondeville, να εναρμονίσει την θεραπεία του καρκίνου του μαστού με την καυτηρίαση.
Βιβλιογραφία
Διδακτορική Διατριβή Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD
Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο μαστού
Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο μαστού
Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.
Διαβάστε, επίσης, παρόμοια άρθρα που μπορεί να σας ενδιαφέρουν
Η ιστορία του καρκίνου μαστού τον 20ο αιώνα
Η ιστορία του καρκίνου του μαστού τον 19ο αιώνα
Η ιστορία του καρκίνου μαστού τον 18ο αιώνα
Η ιστορία του καρκίνου μαστού τον 17ο αιώνα
Η ιστορία του καρκίνου μαστού τον 16ο αιώνα
Ο καρκίνος του μαστού στην αρχαία Αίγυπτο
Ο καρκίνος του μαστού στην αρχαία Ελλάδα
Ο καρκίνος του μαστού στην ελληνορωμαϊκή περίοδο
Ο καρκίνος του μαστού στην βυζαντινή περίοδο
