Η Οστεοπόρωση είναι η μείωση της οστική πυκνότητας των οστών και μπορεί να οδηγήσει σε κατάγματα και τραυματισμούς.
Οστεοπόρωση
Καθώς, αυξάνεται η ηλικία του ανθρώπου, η μάζα των οστών του σώματος, σταδιακά, μειώνεται και σε μερικές περιπτώσεις εμφανίζεται οστεοπόρωση.
Η οστεοπόρωση είναι, κυρίως, νόσος των γυναικών μετά την εμμηνόπαυση. Το 30% των γυναικών άνω των 50 ετών έχει χαμηλή οστική πυκνότητα και το ποσοστό αυξάνει με την ηλικία. Στους άνδρες, η επίπτωση των καταγμάτων αυξάνει, επίσης, με την ηλικία, αλλά η αύξηση ξεκινά 5-10 χρόνια αργότερα από ότι στις γυναίκες.
Η οστεοπόρωση, ICD-10 M80-M82, είναι μια συστηματική νόσος του σκελετού, που χαρακτηρίζεται από χαμηλή οστική μάζα και διαταραχή της μικροαρχιτεκτονικής του οστού, με αποτέλεσμα τη μειωμένη μηχανική αντοχή των οστών και τον αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων. Ο κίνδυνος να υποστούν οστεοπορωτικό κάταγμα οι γυναίκες είναι 16% για κάταγμα σπονδύλου, 15% για κάταγμα καρπού και 16% για κάταγμα ισχίου.
Η έγκαιρη διάγνωση της οστεοπόρωσης γίνεται με τη μέτρηση της οστικής πυκνότητας. Η εξέταση αυτή πραγματοποιείται σε ολόκληρο το σώμα, αλλά, κυρίως, στις καταπονημένες περιοχές, όπως στον αριστερό μηρό και στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης.
Υπάρχουν μηχανήματα, που έχουν την δυνατότητα μέτρησης της οστικής μάζας με υψηλή ακρίβεια και πολύ μικρή ακτινοβολία. Θα πρέπει να ξαπλώσετε ντυμένος πάνω σε ένα ειδικό κρεβάτι, για περίπου 15 λεπτά της ώρας, ενώ θα γίνεται στα οστά σας ακτινογραφία. Η δόση αυτής της ακτινογραφίας είναι πάρα πολύ μικρή – περίπου η ίδια με εκείνη όταν είστε όλη την ημέρα στον ήλιο. Η τεχνική αυτή ονομάζεται “διπλής ενέργειας απορροφησιομετρία με ακτίνες Χ” (Dual Energy X-ray Absorptiometry, DEXA).
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ορίζει ως φυσιολογική οστική πυκνότητα, μια τιμή μεταξύ μιας σταθερής απόκλισης από την κύρια τιμή νεαρών ενηλίκων του ιδίου φύλου και φυλής. Οστική πυκνότητα σε οποιονδήποτε ενήλικα μεταξύ 1 και 2,5 σταθερών αποκλίσεων κάτω της κύριας τιμής ορίζεται ως οστεοπενία, ενώ τιμή άνω των 2,5 σταθερών αποκλίσεων κάτω της κύριας τιμής ορίζεται ως οστεοπόρωση και συνδυάζεται με αυξημένη σκελετική ευθραυστότητα.
Συμπληρωματικά, μπορεί να γίνει μέτρηση των δεικτών του οστικού μεταβολισμού. Εκτιμήθηκαν αλλαγές σε δείκτες οστικής εναλλαγής.
Οι βιοχημικοί δείκτες οστικής εναλλαγής περιλαμβάνουν
(Α) τους δείκτες οστικής παραγωγής (bone formation) στο αίμα και συγκεκριμένα:
- Ολική Αλκαλική φωσφατάση ALP/Alkaline phosphatase.
- Οστικό κλάσμα της αλκαλικής φωσφατάσης (BoneΑLΡ).
- Oστεοκαλσίνη (BGP/bone Gla protein).
- Ν-τελικό προπεπτίδιο προκολλαγόνου τύπου Ι (ΡΙΝΡ/Procollagen type I N-terminal propeptide ).
- C-τελικό προπεπτίδιο προκολλαγόνου τύπου Ι (PICP/Procollagen type I C-peptide detection).
(B) Τους βιοχημικούς δείκτες οστικής απορρόφησης (bone resorption) στο αίμα:
- Ν-τελοπεπτίδιο κολλαγόνου τύπου Ι (ΝΤΧ/N-terminal telopeptide).
- C-τελοπεπτίδιο κολλαγόνου τύπου Ι (CTX/C-terminal telopeptide of type).
- Ανθεκτικό στο τρυγικό άλας κλάσμα όξινης φωσφατάσης ΑCP (Tartrate-resistant acid phosphatase 5b is a lysosomal isoenzyme responsible for degradation of type I collagen (TRACP).
(C) Η οστική απορρόφηση στα ούρα εκφράζεται με τους κάτωθι λόγους (πηλίκα):
- Ασβέστιο/Κρεατινίνη (Ca-Calcium/Cr-Creatinine).
- Υδροξυπρολίνη/Κρεατινίνη (Hyp-Hydroxyproline/Cr-Creatinine).
- Πυριδινολίνη /Κρεατινίνη (ΡΥD-Pyridinoline/Cr-Creatinine).
- Δεοξυπυριδινολίνη/Κρεατινίνη (DΡD-Deoxypyridinoline/Cr-Creatinine).
- Ν-τελοπεπτίδιο κολλαγόνου τύπου Ι /Kρεατινίνη (ΝΤΧ-N-terminal telopeptide/Cr-Creatinine).
(D) Ασβεστιορυθμιστικές ορμόνες αίματος [Παραθορμόνη (PTH), 25-υδρόξυ-βιταμίνη-D3 (25-OH-D3)] και αυξητικούς παράγοντες [Ινσουλινόμορφος Αυξητικός Παράγοντας τύπου I (IGF-I/Insulin-like growth factor 1)].
Όλοι οι ασθενείς πρέπει να ελέγχονται, για πιθανή ανάπτυξη υπερασβεστιαιμίας ή υπερασβεστιουρίας.
Συμπτώματα και σημεία οστεοπόρωσης
Ο ασθενής με οστεοπόρωση εμφανίζει οστικό άλγος, ιδίως σε περίπτωση καταγμάτων, κύφωση, απώλεια ύψους, άλγη στους μύες του αυχένα, ενόχληση στο ισχίο, δυσκοιλιότητα, δύσπνοια.
Επιβαρυντικοί παράγοντες στην εμφάνιση οστεοπόρωσης
Επιβαρυντικοί παράγοντες, στην εμφάνιση οστεοπόρωσης, είναι η ηλικία, το ατομικό ιστορικό καταγμάτων με μείωση του προσθίου, μέσου ή οπίσθιου ύψους του σπονδυλικού σώματος κατά 20% τουλάχιστον στην πλάγια ακτινογραφία της σπονδυλικής στήλης, το κληρονομικό ιστορικό καταγμάτων, το κάπνισμα, η θεραπεία με κορτικοστεροειδή, η ασιατική ή ισπανική καταγωγή, η πρόωρη εμμηνόπαυση, η ηλικία, οι πτώσεις, η κακή διατροφή και ο άστατος τρόπος ζωής και η χαμηλή οστική πυκνότητα με αύξηση του κινδύνου για κάταγμα, κατά 1,2 έως 4,4 φορές για κάθε ελάττωση της οστικής πυκνότητας κατά μία σταθερή απόκλιση constant deviation-SD του T-score, σε μεταεμμηνοπαυσιακές γυναίκες λευκής φυλής.
Προστατευτικοί παράγοντες έναντι της οστεοπόρωσης
Προστατευτικοί παράγοντες, έναντι της νόσου, αποτελούν ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος και η παχυσαρκία, τα οιστρογόνα και η διατροφή πλούσια σε ασβέστιο.
Ομάδες ασθενών με οστεοπόρωση:
- Ηλικιωμένες γυναίκες και άνδρες με σπονδυλικά κατάγματα, που συνοδεύονται από πόνο, παραμόρφωση, κύφωση και κατάγματα ισχίου.
- Άτομα διαφόρων ηλικιών, με απλά κατάγματα.
- Άτομα με χαμηλή οστική πυκνότητα.
- Περιεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, που κάνουν έλεγχο πυκνότητας για προληπτικούς λόγους, με οικογενειακό ιστορικό οστεοπόρωσης.
- Ασθενείς με παράγοντες κινδύνου για οστεοπόρωση, όπως η λήψη κορτικοστερεοειδών.
Αιτίες της οστεπόρωσης
Τα αίτια της οστεοπόρωσης είναι αρκετά:
- Παροδική οστεοπενία, λόγω εγκυμοσύνης ή λόγω θηλασμού.
- Κακή διατροφή.
- Ηλικία άνω των 50 ετών.
- Εμμηνόπαυση.
- Ενδοκρινικές παθήσεις, όπως ανεπάρκεια οιστρογόνων, ανεπάρκεια ανδρογόνων στους άνδρες, υπογοναδισμός σε άνδρες και γυναίκες, υπερθυρεοειδισμός, υπερπαραθυρεοειδισμός, σακχαρώδης διαβήτης, διαταραχές αυξητικής ορμόνης.
- Γαστρεντερικές παθήσεις, όπως σύνδρομα δυσαπορρόφησης, μετά από επεμβάσεις στο στομάχι, κοιλιοκάκη, φλεγμονώδης νόσος του εντέρου.
- Νόσοι του ήπατος.
- Λήψη φαρμάκων, όπως κορτικοστεροειδή, ηπαρίνη, αγχολυτικά και αντιεπιληπτικά.
- Νευρογενής ανορεξία.
- Ρευματολογικές παθήσεις, όπως ρευματοειδής αρθρίτιδα.
Θεραπεία της οστεοπόρωσης
- Μη φαρμακευτική. Αυτή, περιλαμβάνει τη σωστή διατροφή, την άσκηση 30 λεπτά 3 φορές εβδομαδιαίως και είναι η ενδεικνυόμενη (σημειωτέον, ότι η υπερβολική άσκηση είναι επιβαρυντική), τη διακοπή του καπνίσματος και την αποφυγή φαρμάκων, που αυξάνουν την οστική απώλεια. Ειδική αναφορά γίνεται στη διατροφή. Είναι σημαντική η πρόσληψη ασβεστίου και βιταμίνης D με την τροφή. Εάν αυτή δεν είναι εφικτή, είτε λόγω γαστρεντερικών παθήσεων, είτε λόγω δυσανεξίας στην πρωτεΐνη του γάλακτος, η πρόσληψη θα πρέπει να γίνεται με τη μορφή δισκίων. Ένα ενήλικο άτομο, θα πρέπει να προσλαμβάνει ημερησίως 1000mg-1500mg ασβεστίου και 400-800IU βιταμίνης D μαζή με βιταμίνη K2 για να πηγαίνει το ασβέστιο στα οστά. Η πρόσληψη μεγάλης ποσότητας οινοπνεύματος μειώνει την ικανότητα των ειδικών κυττάρων να παράγουν οστό.
- Θεραπεία πιθανής υποκείμενης νόσου.
- Φαρμακευτική αγωγή για την οστεοπόρωση.
Αυτή περιλαμβάνει:
-Τα διφωσφονικά. Τα ευρέως χρησιμοποιούμενα είναι η αλενδρονάτη 10mg ημερησίως (ή 70mg μία φορά την εβδομάδα) και η ριζενδρονάτη 5mg ημερησίως ή 35mg μία φορά την εβδομάδα ή 75mg για 2 συνεχείς ημέρες, κάθε μήνα. Άλλη είναι η ετιδρονάτη, όπου η θεραπεία δεν είναι συνεχής, αλλά δίνεται σε κυκλικά σχήματα. Χορηγείται η ετιδρονάτη μια φορά κάθε τρεις μήνες, για χρονικό διάστημα δύο εβδομάδων. Γίνεται αυτό για τρία χρόνια. Επίσης, χορηγείται καθημερινά ασβέστιο, αλλά συνήθως όχι τις ημέρες, που δίνεται η ετιδρονάτη για αποφυγή τυχόν υπασβεστιαιμίας. Τέλος, χορηγείται και η ιμπανδρονάτη ανά μήνα κ.α. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν οισοφαγικά ή γαστρικά έλκη και οισοφαγίτιδα, η συχνότητα εμφάνισης, όμως αυτών μειώνεται με την εβδομαδιαία χορήγηση, λήψη με κενό στομάχι και ένα ποτήρι νερό σε καθιστή ή όρθια θέση και παραμονή σε όρθια στάση, για τουλάχιστον μισή ώρα πριν τη λήψη τροφής. Σκοπός της χορήγησης των διφωσφονικών είναι η αύξηση της οστικής πυκνότητας και η μείωση του κινδύνου εμφάνισης κατάγματος.
Πατήστε, εδώ, για να διαβάσετε για την αλενδρονάτη και τις παρενέργειές της
Πατήστε, εδώ, για να διαβάσετε για τη ριζενδρονάτη και τις παρενέργειές της
Διαβάστε πατώντας, εδώ, για την ετιδρονάτη και τις παρενέργειές της
Πατήστε, εδώ, για να διαβάσετε για την ιμπανδρονάτη και τις παρενέργειές της
-Ασβέστιο και βιταμίνη D. Η χορήγηση ασβεστίου (1.000-1.200mg/ημέρα) και βιταμίνης D 800IU/ημέρα) σε ηλικιωμένους ασθενείς με χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D επιφέρει μείωση των μη σπονδυλικών καταγμάτων. Η χορήγηση αλφακαλσιδόλης σε ημερήσια δόση 0.5-1mg έχει θετική επίδραση στη αύξηση της οστικής πυκνότητας (BMD/bone mineral density), καθώς και αντικαταγματική δράση. Η βιταμίνη D3 θα πρέπ ει να συνοδεύεται με K2.
-Οιστρογόνα. Είναι μία μορφή θεραπείας, για την πρόληψη της οστεοπόρωσης, σε περιεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, αλλά δεν αποτελεί θεραπεία πρώτης γραμμής και για μακρό χρονικό διάστημα, δεδομένων των αποτελεσμάτων της μελέτης WHI (Women Health Initiative), που έδειξε, πως η θεραπεία με οιστρογόνα και προγεστερόνη μειώνει τον κίνδυνο καταγμάτων σε βάρος της αύξησης του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του μαστού, καρδιακής νόσου και θρομβοεμβολής. Επίσης, με τα οιστρογόνα αυξάνει ο κίνδυνος υπερπλασίας και καρκίνου του ενδομητρίου και σε αυτή την περίπτωση προστατευτικό ρόλο παίζει η συγχρονή χορήγηση προγεστερόνης. Συνεπώς, διφωσφονικά ή ραλοξιφαίνη συνιστώνται ως πρώτης γραμμής θεραπεία για πρόληψη και διφωσφονικά για θεραπεία της ήδη εγκατεστημένης οστεοπόρωσης. Τα οιστρογόνα στόχο έχουν, κατά βάση, την ανακούφιση των μετεμμηνοπαυσιακών συμπτωμάτων, όπως εξάψεις, ξηρότητα κόλπου, συμπτωματολογία από το ουροποιητικό και συναισθηματική αστάθεια. Τα διφωσφονικά αποτελούν θεραπεία πρώτης επιλογής για εμμηνοπαυσιακές γυναίκες, με χαμηλή οστική πυκνότητα και θεραπεία πρώτης επιλογής για εμμηνοπαυσιακές γυναίκες, με προϋπάρχοντα σπονδυλικά κατάγματα. Σε μακρόχρονη χρήση ορμονικής θεραπείας υποκατάστασης, η οποία λαμβάνεται μόνο για τη θεραπεία της εμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης, οι κίνδυνοι καρδιαγγειακού επεισοδίου, αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου και καρκίνου του μαστού μπορεί να είναι μεγαλύτεροι του οφέλους.
-Τα ανάλογα οιστρογόνων (SERMS/Selective Estrogen Receptor Modulators/Εκλεκτικοί διαμορφωτές υποδοχέα οιστρογόνου), όπως η ραλοξιφαίνη. Έχουν τις ενδείξεις χορήγησης των οιστρογόνων, χωρίς όμως τις παρενέργειές τους, εκτός της θρομβοφβλεβίτιδας. Η ραλοξιφαίνη αποτελεί θεραπεία πρώτης επιλογής, για την αποφυγή περαιτέρω οστικής απώλειας σε εμμηνοπαυσιακές γυναίκες με χαμηλή οστική πυκνότητα. Η ραλοξιφαίνη αποτελεί θεραπεία πρώτης επιλογής σε εμμηνοπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση με ή χωρίς σπονδυλικό κάταγμα.
Πατήστε, εδώ, για να διαβάσετε για τη ραλοξιφαίνη και τις παρενέργειές της
-Καλσιτονίνη. Είναι φάρμακο εκλογής σε οστεοπορωτικούς ασθενείς με άλγος, λόγω οξέος οστεοπορωτικού κατάγματος, λιγότερο αποτελεσματικό στη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης από τα διφωσφονικά. Με την καλσιτονίνη, αναφέρεται αναλγητική δράση, ανεξάρτητη από την αντιοστεοκλαστική. Μετά την ύφεση του άλγους μπορεί να αντικατασταθεί από άλλο αντιοστεοπορωτικό. Δεν αποτελεί πρώτης γραμμής αγωγή, διότι είναι ακριβή, χορηγείται παρεντερικώς ή ενδορρινικώς, εμφανιζει συχνές παρενέργειες και είναι δυνατή η ανάπτυξη αντιστασης στη δράση του, λόγω εμφάνισης αντισωμάτων έναντι της καλσιτονίνης. Η ενδορρινική καλσιτονίνη έχει ευεργετική επίδραση στη μεταεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση και μειώνει τα σπονδυλικά κατάγματα. Η ενδορρινική ή υποδόρια χορήγηση καλσιτονίνης αποτελεί θεραπεία πρώτης επιλογής για την αντιμετώπιση του πόνου, λόγω οξέος σπονδυλικού κατάγματος και για διάστημα 2-3 μηνών. Προσοχή! Αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο!
Πατήστε, εδώ, για να διαβάσετε για την καλσιτονίνη και τις παρενέργειές της
-Η τιβολόνη είναι συνθετικό στεροειδές, το οποίο δρα μέσω οιστρογονικών, προγεσταγονικών και ανδρογενικών υποδοχέων και επιφέρει αύξηση της οστικής πυκνότητας. Η ταχεία οστική απώλεια μετά από αμφοτερόπλευρη ωοθηκεκτομή αναστέλλεται με τη χορήγηση τιβολόνης. Δεν προκαλεί την ανεπιθύμητη κολπική αιμορραγία των οιστρογόνων. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, στοιχεία σχετικά με την αντικαταγματική δράση της τιβολόνης.
Πατήστε, εδώ, για να διαβάσετε για την τιβολόνη και τις παρενέργειές της
-Τεριπαρατίδη (παραθορμόνη). Χορηγείται υποδορίως και σε αυτό έγκειται και η μη συχνή χρήση της. Ένδειξη αποτελεί η βαριά οστεοπόρωση, με συνύπαρξη ενός τουλάχιστον οστεοπορωτικού κατάγματος και εφόσον ο ασθενής δεν εμφανίζει υπερπαραθυρεοειδισμό. Η τεριπαρατίδη αποτελεί φάρμακο πρώτης επιλογής για εμμηνοπαυσιακές γυναίκες με εγκατεστημένη οστεοπόρωση (Τ-score < -2.5 SD και κατάγματα). Η συνιστώμενη διάρκεια θεραπείας είναι 18 μήνες και στη συνέχεια, γίνεται διατήρηση του ευεργετικού αποτελέσματος, με ένα αντιοστεοκλαστικό φάρμακο.
Πατήστε, εδώ, για να διαβάσετε για τη τεριπαρατίδη και τις παρενέργειές της
-Στεροειδή αναβολικά. Η νανδρολόνη έχει χρησιμοποιηθει στην οστεοπόρωση με ευεργετικές επιδράσεις στην οστική πυκνότητα. Ωστόσο, η αντικαταγματική της δράση δεν έχει μελετηθεί, καθώς επίσης, δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα ασφάλειας. Τονίζεται, ότι οποιαδήποτε χορήγηση αντιοστεοπορωτικής αγωγής συνοδεύεται από επαρκή χορήγηση ασβεστίου.
Διαβάστε για τη νανδρολόνη και τις παρενέργειές της
-Θειαζιδικά διουρητικά. Χρησιμοποιούνται, κατά βάση, στη θεραπεία της υπέρτασης, αλλά φαίνεται, πως έχουν δράση και στην πρόληψη της οστεοπόρωσης. Δεν αποτελούν θεραπεία πρώτης γραμμής της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης. Η χορήγηση θειαζιδικού διουρητικού (Lasix) γίνεται μόνο επί υπάρξεως ασβεστιουρίας (προσοχή στην κατακράτηση Κ).
Πατήστε, εδώ, για να διαβάσετε για τh φουροσεμίδη και τις παρενέργειές της
–Denosumab. Η δενοσουμάμπη (denosumab) είναι ένα ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα (IgG2), που στοχεύει και συνδέεται με υψηλή συγγένεια και ειδικότητα με το RANKL/receptor activator of nuclear factor kappa beta NFkB ligand)/συνδέτης του ενεργοποιητή του υποδοχέα του πυρηνικού παράγοντα κάπα βήτα, προλαμβάνοντας την ενεργοποίηση του υποδοχέα του, του RANK/receptor activator of nuclear factor kappa beta (NFkB ligand-Nuclear Factor Kappa B), στην επιφάνεια των πρόδρομων οστεοκλαστών και των οστεοκλαστών. Η παρεμπόδιση της αλληλεπίδρασης RANKL/RANK αναστέλλει τον σχηματισμό, τη λειτουργία και την επιβίωση των οστεοκλαστών, μειώνοντας με αυτόν τον τρόπο την οστική απορρόφηση, τόσο στα συμπαγή, όσο και στα σπογγώδη οστά.
Θεραπεία της οστεοπόρωσης σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων.
Ενδείξεις: Θεραπεία της οστεοπόρωσης σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων. Η Prolia μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο σπονδυλικών, μη σπονδυλικών και καταγμάτων του ισχίου.
- Θεραπεία της οστικής απώλειας, που σχετίζεται με ορμονικό αποκλεισμό σε άνδρες με καρκίνο του προστάτη, οι οποίοι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων.
- Σε άνδρες, με καρκίνο του προστάτη υπό ορμονικό αποκλεισμό, η Prolia μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο σπονδυλικών καταγμάτων.
∆οσολογία και τρόπος χορήγησης
∆οσολογία
Η συνιστώμενη δόση της Prolia είναι 60mg χορηγούμενη ως εφάπαξ υποδόρια ένεση μια φορά στους 6 μήνες στο μηρό, την κοιλιακή χώρα ή το άνω τμήμα του βραχίονα. Οι ασθενείς πρέπει να λαμβάνουν επαρκή συμπληρώματα ασβεστίου και βιταμίνης D.
Πατήστε, εδώ, για να διαβάσετε για την Prolia και τις παρενέργειές της
- Συνδυασμοί θεραπείας.
- Δυνητικές νέες θεραπείες.
α) Ανδρογόνα.
β) Στρόντιο.
γ) Στατίνες, φάρμακα, που χρησιμοποιούνται στις υπερλιπιδαιμίες.
δ) Αυξητικοί παράγοντες.
Η αξιολόγηση της θεραπείας γίνεται με μέτρηση της οστικής πυκνότητας της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και του ισχίου ένα έτος μετά την έναρξη της αγωγής. Κάποιοι προτείνουν αξιολόγηση μετά δύο έτη. Ένας άλλος τρόπος είναι η μέτρηση της οστικής πυκνότητας και ενός βιοχημικού δείκτη οστικού μεταβολισμού πριν την έναρξη και επανέλεγχος του συγκεκριμένου δείκτη 6 μήνες μετά την αγωγή.
Στην πραγματικότητα, η φαρμακευτική αγωγή της οστεοπόρωσης θα έπρεπε να συνεχίζεται εφόρου ζωής, επειδή, η διακοπή της θεραπείας επιφέρει αύξηση της οστικής εναλλαγής και της οστικής απώλειας, περαιτέρω διαταραχή της μικροαρχιτεκτονικής των οστών και αύξηση του καταγματικού κινδύνου. Η μεγαλύτερη αύξηση στην πυκνότητα του οστού επιτυγχάνεται κατά τα πρώτα δυο έτη της θεραπείας, αν και έχουν αναφερθεί αυξήσεις και μετά από αυτό το χρονικό διάστημα, για παράδειγμα με τη χορήγηση της αλενδρονάτης. Εάν, ωστόσο, η ΒΜD/bone mineral density/οστική πυκνότητα αυξηθεί, τόσο, ώστε να έχει φυσιολογική τιμή, τότε η θεραπεία μπορεί να διακοπεί με την προϋπόθεση, ότι θα παρακολουθούνται οι δείκτες οστικής εναλλαγής του ασθενούς. Επειδή, η υπάρχουσα εμπειρία, από τις μακροχρόνιες προοπτικές κλινικές μελέτες με διάφορα αντιοστεοκλαστικά και άλλα φάρμακα είναι περιορισμένη, συνιστάται η διάρκεια της αγωγής με τα φάρμακα αυτά να μην υπερβαίνει τα χρονικά όρια, στα οποία αναφέρονται οι μελέτες αυτές. Με τον τρόπο αυτό, εκτός της αποτελεσματικότητας, προστατεύεται ο ασθενής από πιθανές μη αναφερθείσες παρενέργειες των φαρμάκων.
Η πρόληψη, η έγκαιρη διάγνωση και η εξατομικευμένη θεραπεία της οστεοπόρωσης, με φυσικά συμπληρώματα διατροφής, θα σας προφυλάξει από τις επιπλοκές.
Πρόληψη οστεοπόρωσης
Υγιεινή διατροφή: Τα παιδιά και οι ενήλικες χρειάζονται μία δίαιτα, που περιέχει τη σωστή ποσότητα ασβεστίου. Οι καλύτερες πηγές ασβεστίου είναι τα γαλακτοκομικά προϊόντα, δηλαδή, το γάλα, το γιαούρτι και το τυρί, καθώς και ορισμένα άλλα τρόφιμα. Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη ασβεστίου είναι 1.000 χιλιοστόγραμμα (mg) ή 1.500mg αν είστε πάνω από 60 χρονών.
Τρόφιμα που περιέχουν ασβέστιο:
- Γάλα, πλήρες.
- Τυρί, κίτρινο.
- Τυρί, άσπρο.
- Σαρδέλες (με τα κόκαλα).
- Ψωμί, άσπρο.
- Ψωμί, ολικής αλέσεως.
- Σπανάκι.
- Μπρόκολο.
- Σύκα ξερά.
-Άσκηση σε παιδιά: τα παιδιά πρέπει να συμμετέχουν ενεργά σε σπορ ή άλλους τύπους άσκησης, ώστε να βοηθήσουν τα κόκαλα τους να γίνουν ισχυρά.
–Άσκηση σε ενήλικες: για τον ίδιο λόγο, οι ενήλικες πρέπει να είναι σωματικά ενεργείς μέχρι την συνταξιοδότηση. Διαλέξτε ασκήσεις, όπως το γρήγορο περπάτημα.
–Κάπνισμα: πρέπει να αποφύγετε το κάπνισμα.
–Ποτό: να αποφύγετε να πίνετε πολύ οινόπνευμα. Το συνιστώμενο ημερήσιο μέγιστο για γυναίκα είναι 2-3 ποτήρια, ενώ για άνδρα είναι 3-4 ποτήρια.
Θεραπεία υποκατάστασης με ορμόνες: οι γυναίκες, που είναι σε εμμηνόπαυση, μπορεί να σκέφτονται τη θεραπεία υποκατάστασης με οιστρογόνα, για την πρόληψη της οστεοπόρωσης. Συζητήστε το με το γιατρό σας, διότι όλες οι θεραπείες έχουν κινδύνους και η θεραπεία υποκατάστασης με οιστρογόνα δεν είναι κατάλληλη για όλους. Το σοβαρό μειονέκτημα είναι ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου μετά από μερικά χρόνια. Η θεραπεία υποκατάστασης γίνεται σε μετεμηνοπαυσιακές γυναίκες ή σε αμμηνορροϊκές, ενώ σε άνδρες γίνεται χορήγηση τεστοστερόνης μόνο σε εκείνους, που παρουσιάζουν χαμηλή τεστοστερόνη, δίνοντας μεγάλη προσοχή στις αντενδείξεις.
Αντιμετώπιση του πόνου και αποκατάσταση του ασθενούς μετά από οστεοπορωτικό κάταγμα
Υπάρχουν λίγα στοιχεία, σχετικά με την αντιμετώπιση του πόνου, μετά από ένα σπονδυλικό οστεοπορωτικό κάταγμα. Ο οξύς πόνος αντιμετωπίζεται με συστηματική χορήγηση καλσιτονίνης και συμβατικών αναλγητικών, όταν δε είναι αναγκαίο ακόμη και οπιούχων. Υπάρχουν τέσσερις μελέτες, σύμφωνα με τις οποίες η υποδόρια και ενδορρινική χορήγηση καλσιτονίνης μειώνει τον οξύ πόνο, τον οφειλόμενο σε σπονδυλικά κατάγματα. Η αποτελεσματική αναλγησία κατά την οξεία φάση επιτρέπει τη γρήγορη κινητοποίηση του ασθενούς. Δεν υπάρχουν δεδομένα, αναφορικά με τη δράση της καλσιτονίνης στην ανακούφιση του πόνου, λόγω μη σπονδυλικών καταγμάτων ή χρόνιων σπονδυλικών καταγμάτων. Προσοχή! Η καλσιτονίνη είναι καρκινογόνος.
Ο χρόνιος πόνος αντιμετωπίζεται με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, αναλγητικά και φυσιοθεραπεία. Η τεριπαρατίδη έχει χρησιμοποιηθεί θεραπευτικά σε μία μελέτη, διάρκειας 18 μηνών, με ευεργετικά αποτελέσματα, έναντι της ραχιαλγίας σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Μη φαρμακευτικά μέσα, όπως βελονισμός έχουν δειχθεί αποτελεσματικά. Οι ασκήσεις ενίσχυσης των ραχιαίων είναι, επίσης, αποτελεσματικές. Η ψυχολογική θεραπεία του οστεοπορωτικού ασθενούς με πόνο έχει μεγάλη σημασία, καθώς η κατάθλιψη και η αϋπνία χαρακτηρίζουν τους ασθενείς αυτούς. Κλινική ψυχολογική παρέμβαση, σε συνδυασμό με αντικαταθλιπτικά είναι ευεργετική για τον ασθενή.
Επεμβάσεις, όπως η σπονδυλοπλαστική και η κυφοπλαστική φαίνεται, ότι επιφέρουν σημαντική μείωση του πόνου του οφειλόμενου σε οξύ σπονδυλικό κάταγμα. Ωστόσο, ο ρόλος τους χρειάζεται να καθοριστεί, μέσω τυχαιοποιημένων μελετών.
Η επαναφορά του ασθενούς στην ανεξάρτητη ζωή αποτελεί τον πρωταρχικό στόχο μετά από ένα κάταγμα. Η αποκατάσταση του ασθενούς μετά από κάταγμα του ισχίου έχει μελετηθεί περισσότερο. Συστηματική ανασκόπηση τυχαιοποιημένων και μη τυχαιοποιημένων μελετών οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι ο συνδυασμός γηριατρικών προγραμμάτων κατάγματος ισχίου και μη καθυστέρησης εξόδου από το νοσοκομείο επιλεγμένων ασθενών αυξάνει σημαντικά το ποσοστό επιστροφής στο σπίτι και μειώνει τη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο και το κόστος.
Στρατηγικές, οι οποίες ενθαρρύνουν την ανεξαρτησία και τον περιορισμό της ανικανότητας, μαζί με παρεμβάσεις προς την κατεύθυνση της δευτερογενούς πρόληψης των καταγμάτων, οφείλουν να εφαρμοστούν στην κλινική πράξη.
Να λαμβάνετε μόνο φυσικά φάρμακα για την οστεοπόρωση
Υψηλής Ποιότητας Συμπλήρωμα Διατροφής για την οστεοπόρωση
Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε το Υψηλής Ποιότητας Συμπλήρωμα Διατροφής για την οστεοπόρωση
Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα για την οστεοπόρωση
Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα για την οστεοπόρωση
Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.
Διαβάστε, επίσης,
Φυσικές Θεραπευτικές Επιλογές για την Οστεοπόρωση
Τα προβιοτικά θεραπεύουν την οστεοπόρωση
Οι βιταμίνες για την οστεοπόρωση
Πλήρες check up για οστεοπόρωση
Τα καλύτερα για την οστεοπόρωση
Άσκηση για όσους πάσχουν από οστεοπόρωση
