Σάββατο, 20 Αυγούστου, 2022
ΑρχικήΚλασική ΙατρικήΟγκολογίαΤα μονοκλωνικά αντισώματα στη θεραπεία του καρκίνου

Τα μονοκλωνικά αντισώματα στη θεραπεία του καρκίνου

Τα μονοκλωνικά αντισώματα έχουν θέση στη θεραπεία του καρκίνου

Τα καρκινικά κύτταρα μπορεί να εκφράζουν ειδικά αντιγόνα που είναι διαφορετικά ή σε μεγαλύτερη ποσότητα από ότι στα φυσιολογικά κύτταρα, τα οποία μπορεί να γίνουν στόχοι για ανοσοθεραπεία. Αυτά τα αντιγόνα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να παράγουν ειδικά μονοκλωνικά αντισώματα (mAbs) που μπορούν να σκοτώσουν τα καρκινικά κύτταρα.

Η πρώτη γενιά των mAbs φτιάχτηκε σε αθάνατα Β κύτταρα ποντικιών, με αποτέλεσμα το σχηματισμό μιας πρωτεϊνης ποντικιού και η αποτελεσματικότητά τους περιοριζόταν στην ανοσοκαρκινικότητα και σε μια μικρή ικανότητα της επιστράτευσης των άνοσων μηχανισμών. Στη συνέχεια σχηματίστηκαν χιμαιρικά και εξανθρωποποιημένα mAbs που περιέχουν ανθρώπινες σταθερές περιοχές από θραύσματα (Fc) και διατηρούν την ειδικότητα στόχευσης με ενσωμάτωση ποικίλων περιοχών από τα κύτταρα των ποντικιών. Αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε με μεταμόσχευση ολόκληρων των περιοχών των κυττάρων του ποντικιού (χιμαιρικά αντισώματα) είτε με προσδιορισμό περιοχών συμπληρωματικών των κυττάρων των ποντικιών (εξανθρωποποιημένα) στη ανθρώπινη ανοσοσφαιρίνη G (IgG).


Μηχανισμοί δράσης των μονοκλωνικών αντισωμάτων

Tα μονοκλωνικά αντισώματα έχουν διαφορετικά αποτελέσματα:

-κυτταροτοξικότητα που εξαρτάται από τα αντισώματα

-συμπληρωματική κυτταροτοξικότητα

-αλλαγή της μεταγωγής σήματος μέσα στο καρκινικό κύτταρο

-εξάλειψη ενός σημαντικού αντιγόνου της επιφάνειας του κυττάρου


Κλινικές χρήσεις μονοκλωνικών αντισωμάτων

Τα μονοκλωνικά αντισώματα χρησιμοποιούνται και στις αιματολογικές κακοήθειες και στους συμπαγείς όγκους

-πρωτεϊνες της επιφάνειας των κυττάρων σε συμπαγείς όγκους και κυκλοφορούντα κακοήθη κύτταρα

-αντιγόνα που σχετίζονται με το καρκινικό στρώμα

-αντιγόνα που σχετίζονται με την αγγειογένεση στον καρκίνο

-συνδέτες (ενδοθηλιακοί αυξητικοί παράγοντες) που υποστηρίζουν την ανάπτυξη του όγκου


Η οικογένεια των υποδοχέων του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα

Η οικογένεια του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGFR) περιλαμβάνει τον EGFR (c-ErbB1), τον HER2/neu (c-ErbB2), τον HER3 (c-ErbB3) και τον HER4 (c-ErbB4).

Το HER2/neu υπερεκφράζεται σε 25% των ασθενών με καρκίνο του μαστού και σε αδενοκαρκινώματα των ωοθηκών, του προστάτη, του πνεύμονα και του γαστρεντερικού συστήματος. Η τραστουζουμάμπη είναι ένα εξανθρωποποιημένο μονοκλωνικό αντίσωμα  εναντίον του HER2 που μπορεί, δυνητικά να χρησιμοποιηθεί σε όλους τους  HER2 θετικούς όγκους.

Το EGFR υπερεκφράζεται σε πολλούς συμπαγείς όγκους, όπως τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, τον καρκίνο του μαστού, τον καρκίνο εντέρου, τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου και τον προστατικό καρκίνο. Το cetuximab είναι ένα χιμαιρικό μονοκλωνικό αντίσωμα που χρησιμοποιείται σε όγκους που υπερεκφράζουν το EGFR. Το Panitumumab είναι ένα εξανθρωποποιημένο μονοκλωνικό αντίσωμα που έχει μεγαλύτερη συγγένεια με τον EGFR από το cetuximab. Και οι δύο παράγοντες μπλοκάρουν τις αλληλεπιδράσεις συνδέτη και υποδοχέα και πρέπει να χρησιμοποιούνται σε ασθενείς με EGFR θετικούς όγκους.

Το CD52 είναι ένα γλυκοπεπτίδιο που υπερεκφράζεται στα Τ και Β λεμφοκύτταρα. Είναι στόχος για τα μονοκλωνικά αντισώματα στη θεραπεία της χρόνιας λεμφοκυτταρικής και προμυελοκυτταρικής λευχαιμίας και στο μη Hodgkin λέμφωμα και σαν μέσο για να καταστρέφει τα Τ κύτταρα σε αλλογενείς μεταμοσχεύσεις. Το alemtuzumab είναι ένα εξανθρωποποιημένο αντί-CD52 μονοκλωνικό αντίσωμα με δραστηριότητα στο χαμηλού grade μη Hodgkin λέμφωμα. 

Το rituximab είναι ένα χιμαιρικό αντί CD20 αντίσωμα με δράση στο CD-20 μη Hodgkin λέμφωμα.


Αγγειακός ενδοθηλιακός αυξητικός παράγοντας

Ο αγγειακός ενδοθηλιακός παράγοντας (VEGF) και οι οι υποδοχείς του (VEGFR) είναι υπεύθυνοι για την ανάπτυξη των συμπαγών όγκων και στην μετάσταση. Το bevacizumab είναι ένα εξανθρωποποιημένο μονοκλωνικό αντίσωμα που μπλοκάρει τη σύνδεση του (VEGF)  ή του (VEGFR-A) με τους υποδοχείς του στο αγγειακό ενδοθήλιο. 


Η τοξικότητα των μονοκλωνικών αντισωμάτων

Τα μονοκλωνικά αντισώματα έχουν μικρότερη τοξικότητα από τους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες και είναι:

  • Τοξικότητα από υπερευαισθησία

Τοξικότητα από το μονοκλωνικό αντίσωμα όπως καρδιοτοξικότητα από την τραστουζουμάμπη γιατί ο καρδιακός ιστός εκφράζει σε ένα μικρό ποσοστό το HER2.

  • Τοξικότητα από το μονοκλωνικό αντίσωμα

-Τοξικότητα από την ταχεία λύση των φυσιολογικών και κακοηθών κυττάρων που έχουν το αντιγόνο CD-20.

-Τοξικότητα από το μονοκλωνικό αντίσωμα, όπως δερματολογικές αντιδράσεις γιατί ο EGFR εκφράζεται στο δέρμα.

-Τοξικότητα από το μονοκλωνικό αντίσωμα, όπως υπέρταση, αιμορραγία, θρόμβωση και πρωτεϊνουρία από την bevacizumab.

Τα ανοσοσυζευγμένα αντισώματα έχουν επιπλέον τις τοξικότητες από τα συζευγμένα μόρια που προκαλούν σύνδρομο διαρροής των αγγείων.

Η τεχνολογία των μονοκλωνικών αντισωμάτων, συνεχώς, αναπτύσσεται και στο πρόσφατο μέλλον θα χρησιμοποιείται εξατομικευμένα και με σεβασμό προς την ποιότητα ζωής του ασθενούς.

Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

Η ζωή είναι πολύτιμη.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

 

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Θεραπεία του καρκίνου εξατομικευμένα

Ο καρκίνος θεραπεύεται

Δερματικές αντιδράσεις σε στοχευμένες θεραπείες

Τα ελπιδοφόρα μηνύματα στην Ογκολογία

Τα ελπιδοφόρα μηνύματα στην Ογκολογία

Οι τεχνικές εξατομικευμένης θεραπείας του καρκίνου

Βιοδείκτες στην ογκολογία

Η παθολογία του καρκίνου

Μονοκλωνικά αντισώματα

Ανοσοθεραπεία στον καρκίνο

Καρκινικά αντιγόνα

Βιολογική θεραπεία του καρκίνου

VEGF υποδοχείς

 
 

 

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Τα οφέλη της βιταμίνης D

Τα οφέλη της βιταμίνης D. Μπορείτε να αυξήσετε τη βιταμίνη D από την ηλιοθεραπεία και από την κατανάλωση αυγών, λιπαρών ψαριών και εμπλουτισμένων τροφών,...

ΔΗΜΟΦΙΛΗ