Ιός του δυτικού Νείλου

Από

9 Ιουνίου 2014

1078

Ιός του δυτικού Νείλου. Ο ιός του δυτικού Νείλου είναι ένας φλαβοϊός, από τις εύκρατες και τροπικές περιοχές του κόσμου.

Ιός του δυτικού Νείλου

Ο ιός του Δυτικού Νείλου, ICD-10 A92.3, είναι ένας φλαβοϊός από τις εύκρατες και τροπικές περιοχές του κόσμου. Περιγράφηκε, για πρώτη φορά, στην περιοχή του Δυτικού Νείλου στην Ανατολική Αφρική. Ένα ξέσπασμα στην Αλγερία το 1994, με εγκεφαλίτιδα και η πρώτη μεγάλη επιδημία στη Ρουμανία, το 1996, με υψηλό αριθμό περιπτώσεων με νευρολογική νόσο και η επέκταση του ιού στις Ηνωμένες Πολιτείες, στον Καναδά, στη Λατινική Αμερική και η πιθανότητα εξάπλωσης στην Ευρώπη, πέρα από τη λεκάνη της Μεσογείου, έχουν θέσει σε επαγρύπνηση τις αρμόδιες αρχές.

Ο κύριος τρόπος μετάδοσης του ιού του Δυτικού Νείλου είναι μέσω των διαφόρων ειδών κουνουπιών, που είναι ο κύριος φορέας, με τα πτηνά να είναι τα πιο συχνά μολυσμένα ζώα. Επίσης, ο ιός έχει βρεθεί σε διάφορα είδη κροτώνων. Ο ιός του Νείλου μπορεί να μολύνει, επίσης, διάφορα είδη θηλαστικών, όπως τα άλογα, αλλά και τον άνθρωπο.

Το κουνούπι Τίγρης (Aedes albopictus) ξεκίνησε από τα βάθη της Ασίας και βρέθηκε σε όλο τον πλανήτη, μαζί με τα μεταχειρισμένα λάστιχα αυτοκινήτων. Γεννά στα μικρά δοχεία από νερό στα μπαμπού.

Περίπου το 80% των λοιμώξεων από τον ιό του Δυτικού Νείλου σε ανθρώπους είναι υποκλινικές και δεν προκαλούν συμπτώματα.

Στις περιπτώσεις, όπου υπάρχουν συμπτώματα, η νόσος ονομάζεται πυρετός του Δυτικού Νείλου, σε περιπτώσεις χωρίς νευρολογική ασθένεια.

Ο χρόνος επώασης, από τη μόλυνση έως την εμφάνιση των συμπτωμάτων είναι 2 έως 15 ημέρες. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, κόπωση, πόνους στους μύες, αίσθημα κακουχίας, ναυτία, ανορεξία, έμετος, μυαλγίες και εξάνθημα. Λιγότερο από το 1% των περιπτώσεων είναι σοβαρές και μπορεί να οδηγήσουν σε νευρολογική ασθένεια, όταν το κεντρικό νευρικό σύστημα επηρεάζεται.

Οι άνθρωποι προχωρημένης ηλικίας, οι πολύ νέοι ή τα άτομα σε ανοσοκαταστολή (ανοσοκατασταλτικά φάρμακα ή λοίμωξη από HIV/human immunodeficiency virus/ιός ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας) είναι πιο ευαίσθητοι.

Οι νευρολογικές επιπλοκές είναι η εγκεφαλίτιδα του Δυτικού Νείλου, η οποία προκαλεί φλεγμονή του εγκεφάλου, η μηνιγγίτιδα του Δυτικού Νείλου, η οποία προκαλεί φλεγμονή των μηνίγγων, που είναι οι προστατευτικές μεμβράνες, που καλύπτουν τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό, η μηνιγγοεγκεφαλίτιδα του Δυτικού Νείλου, η οποία προκαλεί φλεγμονή του εγκεφάλου και των μηνίγγων και η πολιομυελίτιδα του Δυτικού Νείλου, με φλεγμονή του νωτιαίου μυελού, η οποία οδηγεί σε ένα σύνδρομο παρόμοιο με την πολιομυελίτιδα, που μπορεί να προκαλέσει οξεία χαλαρή παράλυση.

Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της μόλυνσης με τον ιό του Δυτικού Νείλου (ούτε μπορεί να παρασκευαστεί-RNA/ribonucleic acid/ριβονουκλεϊκό οξύ ιός).

Η καλύτερη μέθοδος, για τη μείωση των ποσοστών μόλυνσης, είναι ο έλεγχος των κουνουπιών από την πλευρά των δήμων, των επιχειρήσεων και των πολιτών, με μείωση της αναπαραγωγής των κουνουπιών, όπως η αποφυγή των στάσιμων νερών (δεξαμενές νερού, πισίνες, κ.λπ).

Σε ατομική βάση, η χρήση μέτρων προστασίας, για να αποφευχθεί το τσίμπημα από ένα μολυσμένο κουνούπι, μέσω της χρήσης εντομοαπωθητικών και σιτών, αποφεύγοντας περιοχές, όπου υπάρχουν κουνούπια, όπως κοντά σε έλη, περιοχές με πυκνή βλάστηση, κ.λπ. και η μεγαλύτερη προσοχή από το σούρουπο, έως την αυγή όταν τα κουνούπια είναι πιο δραστήρια προσφέρουν την καλύτερη άμυνα.

Σε περίπτωση, που κάποιος τσιμπήθηκε από ένα μολυσμένο κουνούπι, η αναγνώριση των συμπτωμάτων της νόσου από τον ιό του Δυτικού Νείλου παρέχει την καλύτερη μέθοδο, για έγκαιρη ιατρική θεραπεία, η οποία μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των επιπλοκών.

Σημεία και συμπτώματα της νόσου από τον ιό του Δυτικού Νείλου

Η περίοδος επώασης είναι τυπικά μεταξύ 2 έως 15 ημέρες.

Η κεφαλαλγία μπορεί να είναι ένα σημαντικό σύμπτωμα, όπως και ο πυρετός, η μηνιγγίτιδα, η εγκεφαλίτιδα, η μηνιγγοεγκεφαλίτιδα και το σύνδρομο πολυομυελίτιδας.

Ο πυρετός του Δυτικού Νείλου εμφανίζεται στο 20% των περιπτώσεων και είναι ένα εμπύρετο σύνδρομο, που προκαλεί συμπτώματα γρίπης. Είναι ένα ήπιο, σύνδρομο οξύ, που διαρκεί 3-6 ημέρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Εκτός από υψηλό πυρετό, κεφαλαλγία, ρίγη, υπερβολική εφίδρωση, αδυναμία, κόπωση, διόγκωση των λεμφαδένων, υπνηλία, πόνο στις αρθρώσεις και συμπτώματα τύπου γρίπης και γαστρεντερικά συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν και ναυτία, έμετος, απώλεια όρεξης και διάρροια. Λιγότεροι από το ένα τρίτο των ασθενών θα αναπτύξουν κάποιο εξάνθημα.

Η νευροεπεκτατική νόσος του Δυτικού Νείλου, η οποία λαμβάνει χώρα σε λιγότερο από 1% των περιπτώσεων, συμβαίνει, όταν ο ιός μολύνει το κεντρικό νευρικό σύστημα, με αποτέλεσμα μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα, μηνιγγοεγκεφαλίτιδα ή ένα σύνδρομο, που μοιάζει με την πολιομυελίτιδα. Πολλοί ασθενείς με νευροεπεκτατική νόσος του Δυτικού Νείλου έχουν φυσιολογικές απεικονιστικές μελέτες, αν και ανωμαλίες μπορεί να υπάρχουν σε διάφορες εγκεφαλικές περιοχές, όπως τα βασικά γάγγλια, ο θάλαμος, η παρεγκεφαλίδα και το εγκεφαλικό στέλεχος.

Η εγκεφαλίτιδα του Δυτικού Νείλου είναι η πιο συχνή εκδήλωση της νευροεπεκτατικής νόσου του Δυτικού Νείλου. Παρουσιάζει παρόμοια συμπτώματα με άλλες ιογενείς εγκεφαλίτιδες με πυρετό, πονοκεφάλους και αλλαγή της νοητικής κατάστασης. Ένα σημαντικό εύρημα είναι η μυϊκή αδυναμία (30-50% των ασθενών με εγκεφαλίτιδα), συχνά με συμπτώματα του κατώτερου κινητικού νευρώνα, χαλαρή παράλυση και ελάττωση αντανακλαστικών, χωρίς αισθητηριακές διαταραχές. Η εγκεφαλίτιδα είναι, πλέον, η πιο συχνή αιτία της επιδημίας ιογενούς εγκεφαλίτιδας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η μηνιγγίτιδα, συνήθως, περιλαμβάνει πυρετό, κεφαλαλγία και αυχενική δυσκαμψία. Αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, παρατηρειται, επίσης. Αλλαγές στη συνείδηση δεν παρατηρούνται και συνήθως, είναι ήπιες και όταν υπάρχουν.

Η μηνιγγοεγκεφαλίτιδα του Δυτικού Νείλου είναι η φλεγμονή, τόσο του εγκεφάλου (εγκεφαλίτιδα), όσο και των μηνίγγων (μηνιγγίτιδα).

Η πολιομυελίτιδα του Δυτικού Νείλου είναι ένα σύνδρομο οξείας χαλαρής παράλυσης και είναι λιγότερο συχνή. Αυτό το σύνδρομο χαρακτηρίζεται, γενικά, από την οξεία έναρξη ασύμμετρης αδυναμίας των άκρων ή παράλυση με απουσία απώλειας αισθήσεων. Ο πόνος προηγείται, μερικές φορές, πριν από την παράλυση. Η παράλυση μπορεί να συμβεί απουσία πυρετού, πονοκεφάλου ή άλλων συμπτωμάτων. Η συμμετοχή των αναπνευστικών μυών, οδηγεί σε οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια, μερικές φορές.

Αναστρέψιμη παράλυση του Δυτικού Νείλου. Όπως και στην πολιομυελίτιδα του Δυτικού Νείλου, η αδυναμία ή η παράλυση είναι ασύμμετρες. Αρχικά, διατηρούνται τα εν τω βάθει τενόντια αντανακλαστικά. Η μυελίτιδα ή η τοξικότητα του γλουταμινικού οξέος έχουν προταθεί ως μηχανισμοί. Η πρόγνωση για ανάρρωση είναι εξαιρετική.

Άλλες επιπλοκές της λοίμωξης, που σπάνια μπορεί να εμφανιστούν, περιλαμβάνουν την κεραυνοβόλο ηπατίτιδα, την παγκρεατίτιδα, τη μυοκαρδίτιδα, τη ραβδομυόλυση, την ορχίτιδα, τη νεφρίτιδα, την οπτική νευρίτιδα, τις καρδιακές αρρυθμίες και τον αιμορραγικό πυρετό, με διαταραχή της πήξης, όπως και τη χοριοαμφιβληστροειδίτιδα.

Δερματικές εκδηλώσεις, όπως ειδικά εξανθήματα, δεν είναι ασυνήθιστα, τα οποία είναι στικτά και ερυθηματώδη, με αραιή επιφανειακή περιαγγειακή λεμφοκυτταρική διήθηση, όπως σε ιικά εξανθήματα.

Ιός του Δυτικού Νείλου

Ομάδα IV [(+) ssRNA]

Flaviviridae

Ο κύκλος ζωής του ιού του Δυτικού Νείλου.

Μετά τη δέσμευση και την πρόσληψη, ακολουθείται η απελευθέρωση του γονιδιώματος RNA στο κυτταρόπλασμα. Το ιικό γονιδίωμα χρησιμεύει ως αγγελιοφόρο RNA (mRNA/messenger ribonucleic acid/αγγελιοφόρο ριβονουκλεϊκό οξύ), για τη μετάφραση όλων των ιικών πρωτεϊνών και ως εκμαγείο, κατά τη διάρκεια της αντιγραφής του RNA. Τα αντίγραφα, στη συνέχεια, συσκευάζονται εντός νέων σωματιδίων ιού, που μεταφέρονται σε κυστίδια στην κυτταρική μεμβράνη.

Μετάδοση του ιού του Δυτικού Νείλου

Ο ιός του Δυτικού Νείλου διατηρείται στη φύση και μεταδίδεται με τα κουνούπια σε ορισμένα είδη πτηνών. Ένα κουνούπι (ο φορέας) δαγκώνει ένα μη μολυσμένο πτηνό (ο ξενιστής), ο ιός ενισχύεται μέσα στο πτηνό, ένα μη μολυσμένο κουνούπι τσιμπάει το μολυσμένο πτηνό και με τη σειρά του, μολύνεται. Οι άνθρωποι παθαίνουν τυχαίες λοιμώξεις.

Ο ιός του Δυτικού Νείλου μεταδίδεται μέσω των θηλυκών κουνουπιών, που είναι οι κύριοι φορείς του ιού. Η προβοσκίδα ενός θηλυκού κουνουπιού διατρυπά την επιδερμίδα και το χόριο, για να μπορέσει να τραφεί με ανθρώπινο αίμα, από ένα τριχοειδές.

Η απευθείας μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο πιστεύεται, ότι προκαλείται μόνο από έκθεση σε μολυσμένο αίμα (μετάγγιση αίματος, μεταμόσχευση οργάνων, ενδομήτρια έκθεση και θηλασμός).

Οι παράγοντες κινδύνου για νόσηση με τον ιό του Δυτικού Νείλου

Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος και τη μεταμόσχευση οργάνων του ασθενούς. Για τη νευροεπεκτατική νόσο, οι επιπλέον παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν τη μεγάλη ηλικία (> 50 +), το άρρεν φύλο, την υπέρταση και το διαβήτη.

Ένας γενετικός παράγοντας φαίνεται, επίσης, να αυξάνει την ευαισθησία στην ασθένεια του Δυτικού Νείλου. Μια μετάλλαξη του γονιδίου CCR5 δίνει κάποια προστασία έναντι του HIV, αλλά οδηγεί σε πιο σοβαρές επιπλοκές από τη μόλυνση με νόσο του Δυτικού Νείλου με νευροεπεκτατική νόσο.

Διάγνωση της νόσου του ιού του Δυτικού Νείλου

Οριστική διάγνωση επιτυγχάνεται, μέσω ανίχνευσης του ιού με ειδικά IgM αντισώματα.

Η ιατρική εξέταση, συχνά, βασίζεται στα κλινικά συμπτώματα και στις ημερομηνίες του ταξιδιού (αν ο ασθενής είναι από μη ενδημική χώρα ή από ενδημική), τις δραστηριότητες και την επιδημιολογική ιστορία του τόπου, όπου συνέβη η μόλυνση του ασθενούς. Ένα πρόσφατο ιστορικό με τσιμπήματα των κουνουπιών και μία οξεία εμπύρετη νόσο, που σχετίζεται με νευρολογικά σημεία και συμπτώματα, θα πρέπει να θέτουν την κλινική υποψία της νόσου.

Η διάγνωση των μολύνσεων του Δυτικού Νείλου επιτυγχάνεται, γενικά, με ορολογική δοκιμή στον ορό του αίματος ή στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, που λαμβάνεται μέσω μίας οσφυϊκής παρακέντησης (λεμφοκυττάρρωση, αυξημένα επίπεδα πρωτεΐνης, γλυκόζης και επίπεδα γαλακτικού οξέος και όχι ερυθροκύτταρα).

Οριστική διάγνωση επιτυγχάνεται, μέσω ανίχνευσης του ιού, με ειδικά IgM αντισώματα. Τα δείγματα, που συλλέγονται μέσα σε 8 ημέρες, μετά την εμφάνιση της ασθένειας, δε μπορεί να είναι θετικά για IgM και το τεστ πρέπει να επαναληφθεί. Μία θετική δοκιμή IgG απουσία IgM είναι ενδεικτική μίας προηγούμενης μόλυνσης με flavavirus και δεν είναι από μόνη της απόδειξη μίας οξείας λοίμωξης από τον ιό του Δυτικού Νείλου. Σε 2-3 εβδομάδες επαναλαμβάνεται η εξέταση.

Διασταυρούμενες αντιδράσεις συμβαίνουν μεταξύ των φλαβοϊών, όπως δάγκειος ιός και ιός της εγκεφαλίτιδος από κρότωνες και αυτό απαιτεί προσοχή, κατά την αξιολόγηση αποτελεσμάτων των ορολογικών φλαβινοϊικών λοιμώξεων.

Η διαφορική διάγνωση της νόσου του ιού του Δυτικού Νείλου

Διάφορες ασθένειες μπορεί να παρουσιαστούν με συμπτώματα παρόμοια με την κλινική λοίμωξη από τον ιό του Δυτικού Νείλου (μόλυνση με εντεροϊό, βακτηριακή μηνιγγίτιδα). Η PCR/polymerase chain reaction/ και η ιική καλλιέργεια του ΕΝΥ θα προσδιορίσει το συγκεκριμένο παθογόνο παράγοντα, που προκαλεί τα συμπτώματα.

Πρόληψη της νόσου του ιού του Δυτικού Νείλου

Μπορούν να ληφθούν μέτρα προστασίας, για να μειωθεί, σημαντικά, ο κίνδυνος, για νόσηση από το τσίμπημα, από ένα μολυσμένο κουνούπι:

Εντομοαπωθητικά (DEET (N, N-diethylmetatoluamide) και picaridin [KBR 3023)]. Συγκεντρώσεις DEET από 30%-50% είναι αποτελεσματικές, για αρκετές ώρες. Το Picaridin, είναι διαθέσιμο σε 7%-15% και χρειάζεται συχνότερη εφαρμογή. DEET 50% συνιστάται για ενήλικες και παιδιά άνω των 2 μηνών. Προστατέψτε τα βρέφη κάτω των 2 μηνών με κουνουπιέρες.
Φοράτε ρούχα με μακριά μανίκια, παντελόνια και καπέλα για να καλύψετε το εκτεθειμένο δέρμα.
Η εφαρμογή permethrin ή άλλων εντομοαπωθητικών στα ρούχα, τα παπούτσια, τις τέντες και τις κουνουπιέρες παρέχει μεγαλύτερη προστασία. Το permethrin στα ρούχα είναι αποτελεσματικό για έως και 5 πλύσεις.
Τα περισσότερα κουνούπια, που μεταδίδουν τη νόσο είναι πιο δραστήρια την αυγή, το σούρουπο ή το βράδυ, αλλά μπορεί να συμβεί και την ημέρα.
Ο κλιματιζόμενος χώρος και η κουνουπιέρα προστατεύουν.
Ο έλεγχος της νόσου του Δυτικού Νείλου επιτυγχάνεται, μέσω της καταπολέμησης των κουνουπιών, με την εξάλειψη των τόπων αναπαραγωγής κουνουπιών, όπως οι εγκαταλελειμμένες πισίνες και ο αεροψεκασμός με φυτοφάρμακα. Οι περιβαλλοντολόγοι έχουν καταδικάσει τις προσπάθειες, για τον έλεγχο των κουνουπιών με ψεκασμό φυτοφαρμάκων, λέγοντας ότι οι δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία του ψεκασμού υπερτερούν των σχετικά λίγων ζωών, που μπορούν να σωθούν, αφού πιο φιλικοί προς το περιβάλλον τρόποι, για τον έλεγχο των κουνουπιών είναι διαθέσιμοι. Αμφισβητούν, επίσης, την αποτελεσματικότητα των ψεκασμών με εντομοκτόνα, καθώς πιστεύουν, ότι τα κουνούπια που αναπαύονται ή που πετούν πάνω από το επίπεδο του ψεκασμού δε θα θανατωθούν.
Υπάρχουν και παγίδες φωτός, για τα κουνούπια.
Κρατήστε τα κουνούπια μακριά από το σπίτι σας: Αλλάζετε το νερό από τα ανθοδοχεία, τα πιατάκια από τις γλάστρες, τα σιντριβάνια και της διακοσμητικές κατασκευές τουλάχιστον 1 φορά την εβδομάδα. Ξεφράξτε τις σχάρες φρεατίων, τα λούκια και τις υδρορροές, για να μην παρεμποδίζεται η ροή του νερού προς το δίκτυο αποχέτευσης. Κλείστε τις λακκούβες και άλλες τεχνητές λιμνούλες, που συγκρατούν νερό με χώμα. Κλείστε τις βρύσες και το αυτόματο πότισμα και άλλες υδραυλικές εγκαταστάσεις που στάζουν. Βάλτε σίτες στα παράθυρά σας. Αδειάστε τις πισίνες σας όταν δεν τις χρησιμοποιείτε. Μην αφήνετε γεμάτες παιδικές πισίνες και κουβαδάκια γεμάτα με νερό στο μπαλκόνι.

Θεραπεία της νόσου του ιού του Δυτικού Νείλου

Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία.

Σε σοβαρές περιπτώσεις, γίνεται υποστηρικτική φροντίδα, που συχνά περιλαμβάνει νοσηλεία, ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, υποστήριξη αναπνευστικού συστήματος, καθώς και την πρόληψη δευτερογενών λοιμώξεων.

Πρόγνωση της νόσου του ιού του Δυτικού Νείλου

Ενώ, η γενική πρόγνωση είναι ευνοϊκή, οι τρέχουσες μελέτες δείχνουν, ότι ο πυρετός του Δυτικού Νείλου μπορεί, συχνά, να είναι πιο σοβαρός.

Ένα εμβόλιο, για άλογα και πτηνά, υπάρχει (καλύτερα να μη γίνεται). Η ριμπαβιρίνη, η ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη, η άλφα ιντερφερόνη και η παρεμπόδιση της αγγειοτενσίνης II μπορεί να θεραπεύσει την «καταιγίδα κυτοκινών» από τον ιό του Δυτικού Νείλου, αλλά και από άλλους ιούς.

Ένα εμβόλιο, που ονομάζεται ChimeriVax-WNV είναι σε μελέτες (αλλά…).

Συμπερασματικά

Οι κύριοι ξενιστές του ιού του δυτικού Νείλου στη φύση είναι τα άγρια πτηνά και τα κουνούπια.

Ο άνθρωπος μολύνεται, κατά κύριο λόγο, μέσω του δήγματος, κυρίως, από το κοινό κουνούπι (Culex spp.).

Τα κουνούπια μολύνονται με τον ιό του δυτικού Νείλου, όταν τρέφονται από μολυσμένα πτηνά.

Η λοίμωξη των ανθρώπων, των αλόγων και άλλων θηλαστικών, με τον ιό του δυτικού Νείλου δεν είναι συχνή και τα είδη αυτά δεν αναπτύσσουν υψηλά επίπεδα ιαιμίας και ο ιός δε μεταδίδεται περαιτέρω από αυτά.

Εκτός από την περίπτωση του τσιμπήματος από το κοινό κουνούπι, δεν έχει αναφερθεί μετάδοση του ιού του δυτικού Νείλου από μολυσμένο ζώο στον άνθρωπο.

Έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις μετάδοσης της λοίμωξης, μέσω της μετάγγισης αίματος, μέσω μεταμοσχευθέντων οργάνων, αλλά και κάθετα, μέσω του πλακούντα.

Συμπτώματα της μόλυνσης από τον ιό του δυτικού Νείλου

Η μόλυνση με τον ιό του δυτικού Νείλου είναι, συνήθως, ασυμπτωματική και η νόσος εκδηλώνεται συνήθως κλινικά 2-14 ημέρες μετά το δήγμα μολυσμένου κουνουπιού, με συμπτώματα, τα οποία ποικίλουν ανάλογα με την ηλικία του ασθενή:

Παιδιά: ήπιος πυρετός και κακουχία.

Νεαροί ενήλικες: μέτριας σοβαρότητας ασθένεια με υψηλό πυρετό, επιπεφυκίτιδα, κεφαλαλγία και μυαλγίες.

Ηλικιωμένοι άνω των 70 ετών/ανοσοκατεσταλμένοι: μηνιγγίτιδα/εγκεφαλίτιδα με υψηλό πυρετό, διαταραχή του επιπέδου συνείδησης, σπασμούς, πολυοργανική ανεπάρκεια κ.λπ.

Το 80% των μολυνθέντων, με τον ιό του δυτικού Νείλου, παραμένουν ασυμπτωματικοί, μόλις το 20% εμφανίζουν, συνήθως, ήπια νόσο, ενώ <1% των ασθενών εμφανίζουν σοβαρή νόσο με εμπλοκή του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ), με θνητότητα σε αυτή την περίπτωση να ανέρχεται περίπου στο 10%.

Οι εκδηλώσεις της λοίμωξης από ιό του Δυτικού Νείλου δε διαφέρουν από αυτές, που προκαλούνται από πολλούς άλλους ιούς.

Έτσι, η διάγνωση είναι αποκλειστικά και μόνο εργαστηριακή.

Η πρόληψη για τον ιό του δυτικού Νείλου στοχεύει, κυρίως:

α) στην ενημέρωση του πληθυσμού σε κίνδυνο, για τη λήψη προσωπικών μέτρων προστασίας από τα κουνούπια και

β) στη μείωση της έκθεσης των ατόμων στα κουνούπια.

Σχετικά με την Νοσοκομειακή Νοσηλεία των ασθενών, με λοίμωξη του Δυτικού Νείλου πρέπει να τονιστούν τα εξής:

Η νόσος δε μεταδίδεται από ασθενή σε ασθενή, ούτε από ασθενή στο ιατρονοσηλευτικό προσωπικό. Η νόσος δε μεταδίδεται αερογενώς με σταγονίδια. Ακόμα και στην περίπτωση επαγγελματικού ατυχήματος (π.χ. τρύπημα από βελόνα), δεν υφίσταται πιθανότητα μετάδοσης. Συνεπώς, δεν απαιτείται η απομόνωση των ασθενών (υπόπτων ή επιβεβαιωμένων), με λοίμωξη από τον ιό του Δυτικού Νείλου, ούτε συνιστώνται ειδικά μέτρα επαφής πέραν αυτών, που συνιστώνται για όλους τους νοσηλευόμενους ασθενείς.
Δεν απαιτείται για την αντιμετώπιση της νόσου από τον ιό του Δυτικού Νείλου νοσηλεία σε εξειδικευμένα νοσοκομεία. Επαρκεί η νοσηλεία σε Κλινικές Γενικού Νοσοκομείου.
Η νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας συνιστάται στην περίπτωση, που η κλινική εικόνα του ασθενούς το επιβάλει. Η νοσηλεία σε ΜΕΘ, επίσης, δεν απαιτεί εξειδικευμένο Νοσοκομείο ή ειδικά μέτρα απομόνωσης και προστασίας του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού.

Θεραπεία των ασθενών με λοίμωξη του Δυτικού Νείλου

Η θεραπεία, για τον ιό του δυτικού Νείλου, είναι υποστηρικτική και δεν υπάρχουν ειδικά αντιιικά φάρμακα, ούτε διαθέσιμο εμβόλιο.

Η ιντερφερόνη άλφα 2β έχει χρησιμοποιηθεί, για την αντιμετώπιση των νευρολογικών επιπτώσεων της νόσου, με αμφιλεγόμενα αποτελέσματα.

Ιδιαίτερη προσοχή συνιστάται σε ασθενείς με νοσήματα κολλαγόνου, που λαμβάνουν θεραπεία με μονοκλωνικά αντισώματα (INFLIXIMAB), για τυχόν επιδείνωση των νευρολογικών εκδηλώσεων του πυρετού από τον ιό του Δυτικού Νείλου.

Πατήστε, εδώ, για να διαβάσετε για την INFLIXIMAB και τις παρενέργειές της

Συνθήκες που ευνοούν την εμφάνιση λοίμωξης του Δυτικού Νείλου

Πιθανώς, λόγω των υδρο-μετεωρολογικών συνθηκών. Οι υψηλές θερμοκρασίες και η υψηλή υγρασία είναι παράγοντες, που ευνοούν την αύξηση του πληθυσμού των κουνουπιών. Αυξημένης συχνότητα της νόσου παρατηρείται, κυρίως, από τον Ιούνιο έως το Σεπτέμβριο.

Εκτιμάται, λοιπόν, ότι και στη χώρα μας, θα συνεχίσουν, πιθανώς, να εμφανίζονται περιστατικά λοίμωξης από ιό του Δυτικού Νείλου έως και το Σεπτέμβριο.

Συμβουλές για την αποφυγή των τσιμπημάτων κουνουπιών

Συχνά λουτρά καθαριότητας, για την απομάκρυνση του ιδρώτα.
Χρήση εντομοαπωθητικών στο ακάλυπτο δέρμα και πάνω από τα ρούχα. Ως εντομοαπωθητικά χρησιμοποιούνται δραστικές ουσίες, μεταξύ των οποίων: DEET/N,N-diethyl-meta-toluamide/Ν,Ν-διαιθυλο-μετα-τολουαμίδιο, ικαριδίνη ή πικαριδίνη, IR 3535 και φυσικές ουσίες καλύτερα, όπως αιθέρια έλαια ευκαλύπτου. Ο χρόνος δράσης των εντομοαπωθητικών ουσιών κυμαίνεται από 1 έως 4-5 ώρες. Για τα εντομοαπωθητικά, που περιέχουν DEET προτιμώνται τα σκευάσματα, με συγκέντρωση 30%-50% για τους ενήλικες και 10%-30% για τα παιδιά. Οι ενήλικες μπορούν να εφαρμόζουν εντομοαπωθητικό επί του δέρματος έως 3 φορές την ημέρα και παιδιά άνω των 30 μηνών 2 φορές την ημέρα. Το DEET συστήνεται σε παιδιά άνω των 2 ετών. Οι έγκυες συστήνεται να χρησιμοποιούν IR3535. Στα βρέφη, μέχρι την ηλικία των 3 μηνών, δεν επιτρέπεται η επάλειψη με εντομοαπωθητικό.
Τα εντομοαπωθητικά πρέπει να επαλείφονται μετά τα αντηλιακά και δεν πρέπει να έρχονται σε επαφή με το στόμα, τα μάτια, το βλεννογόνο της μύτης, καθώς, επίσης και με τραύματα ή αμυχές (κοψίματα). Σε όλες τις περιπτώσεις, θα πρέπει να ακολουθούνται οι οδηγίες του κατασκευαστή.
Χρήση κατάλληλων ενδυμάτων, που καλύπτουν όσο γίνεται το σώμα (μακριά μανίκια και παντελόνια). Πιο αποτελεσματικά, είναι τα ανοιχτόχρωμα και φαρδιά ρούχα.
Προσοχή, κατά τις σημαντικότερες ώρες έκθεσης στα τσιμπήματα. Τα περισσότερα είδη κουνουπιών που μεταφέρουν τον ιό τσιμπούν από το σούρουπο, μέχρι το χάραμα.
Αντικουνουπικά πλέγματα (σίτες, που εμποδίζουν τη δίοδο κουνουπιών) στα ανοίγματα του σπιτιού (π.χ. παράθυρα, φεγγίτες, αεραγωγοί τζακιού) και περιοδικός έλεγχος και συντήρησή τους.
Χρήση εντομοκτόνων στον αέρα. Περιέχουν ουσίες, που προσβάλουν το νευρικό σύστημα των εντόμων και τα αποπροσανατολίζουν. Κυκλοφορούν στο εμπόριο στις εξής μορφές: αερόλυμα (αεροζόλ), ταμπλέτες, εξατμιζόμενο διάλυμα, σπιράλ (φιδάκια) κ.λπ. Πρέπει να τηρούνται οι οδηγίες του κατασκευαστή και δεν πρέπει να εφαρμόζονται στο δέρμα.
Χρήση κουνουπιέρας σε περιοχές με μεγάλη πυκνότητα κουνουπιών ή σε περιπτώσεις, που αντενδείκνυται η χρήση άλλων προστατευτικών μέσων (όπως χρήση εντομοαπωθητικών στα βρέφη <2 μηνών).
Απομάκρυνση του στάσιμου νερού από λεκάνες, βάζα, γλάστρες, παλιά λάστιχα, υδρορροές και άλλα μέρη του κήπου, ώστε να μην έχουν πρόσβαση τα κουνούπια σε λιμνάζοντα νερά, που αποτελούν σημεία εναπόθεσης των αυγών τους. Σημειώνεται, ότι ακόμα και το έδαφος, που παραμένει για μεγάλα διαστήματα υγρό, μπορεί να αποτελέσει σημείο εναπόθεσης αυγών.
Χρήση ανεμιστήρων ή κλιματιστικών. Ο δροσερός αέρας μειώνει τη δραστηριότητα των κουνουπιών, αλλά δεν τα σκοτώνει. Η χρήση ανεμιστήρων (ιδίως οροφής) δυσχεραίνει την προσέγγιση των εντόμων.
Κούρεμα γρασιδιού, θάμνων, φυλλωσιών (σημεία, που βρίσκουν καταφύγιο ενήλικα κουνούπια).
Χρήση λαμπτήρων κίτρινου χρώματος, για το φωτισμό εξωτερικών χώρων (προσελκύουν λιγότερο τα κουνούπια).
Μην κουνάτε τα χέρια σας. Η κίνηση χεριών προκαλεί αύξηση της παραγωγής διοξειδίου του άνθρακα και γαλακτικού οξέος, που ερεθίζει τις κεραίες των κουνουπιών και σας τσιμπούν.

Βιβλιογραφία

researchgate.net
The 2014 West Nile Virus Outbreak in Houston/Harris County, Texas
August 2017Emerging Infectious Diseases 23(8)
DOI:10.3201/eid2308.170384
LicenseCC BY
Authors: Diana Martinez, Kristy O Murray, Martin Reyna, Raouf Arafat, Roberto Gorena, Umair Shah, Mustapha Debboun

Υψηλής Ποιότητας Συμπλήρωμα Διατροφής για τη λοίμωξη του Δυτικού Νείλου

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε το Υψηλής Ποιότητας Συμπλήρωμα Διατροφής για τη λοίμωξη του Δυτικού Νείλου